Jeśli interesujesz się polityką, albo studiujesz politologię znajdziesz w tym dziale informacje o współczesnym świecie. Obszerna literatura naukowa, różne publikacje i elementy wiedzy politologicznej, najważniejsze zagadnienia i pojęcia z politologii, kontrowersyjne książki polityczne, powieści polityczne, nauki polityczne. Najlepsze książki społeczno-polityczne, bestsellery polityczne, książki o polityce, które warto przeczytać - zapraszamy po lekturę na Dobreksiazki.pl
Być politykiem to mówić. Być obywatelem, to umieć usłyszeć, co i jak zostało powiedziane. Celem tej pracy jest opis strategii i środków perswazyjnych używanych przez polskich polityków. Perswazja – umiejętność skutecznego przekonywania – polega na znajdowaniu właściwych słów we właściwym czasie.
Analiza exposés polskich premierów i sejmowych debat nad programem rządu pokazuje zmiany języka polityki po 1989 roku. Przedstawia argumenty i wartości, do jakich odwołują się politycy, by przekonać słuchaczy do swoich idei. Elitaryzm i populizm, patos i agresja, polityczny teatr i demokratyczny rytuał – wszystko to decyduje o kształcie współczesnej debaty publicznej. Jak politycy mówią o sobie i swoich przeciwnikach? Co wpływa na styl komunikacji: przynależność partyjna, czy miejsce na scenie politycznej? Poselskie wystąpienia po exposé to spór o wizję państwa, rolę elit i model rządów. Czy jest to spór rzeczywisty czy tylko odegrany?
O demokratyczności systemu świadczy między innymi rola perswazji w procesie politycznym. Nie bez powodu demokracja bywa nazywana rządzeniem przez dyskusję. Znajomość retorycznych środków perswazji może pomóc obywatelom w rozpoznawaniu cynicznej manipulacji. To zaś może ich uchronić przed biernością płynącą z założenia, że „politycy i tak zawsze kłamią”.
Agnieszka Kampka – doktor socjologii, absolwentka polonistyki i historii sztuki KUL. Pracuje w Katedrze Socjologii Wydziału Nauk Humanistycznych SGGW. Jej zainteresowania badawcze dotyczą socjologii polityki, retoryki politycznej, debaty publicznej, dyskursu demokratycznego.
Poruszający portret wiedeńskiej rodziny, w której brak harmonii jest odbiciem politycznego nieładu i zawirowań historycznych XX wieku.W każdym rozdziale narratorem jest inna osoba, która ze swojej perspektywy opisuje zdarzenia rodzinne, używając często jako tła bieżących wydarzeń politycznychJest rok 1938, Niemcy wmaszerowują do Wiednia, a Austria zostaje przyłączona do III Rzeszy. Almie i Richardowi rodzi się córka Ingrid. W 1945, piętnastoletni wówczas Peter, jej przyszły mąż błądzi wraz z ostatnim oddziałem Hitlerjugend po zbombardowanych ulicach, żeby bronić przed Rosjanami dawno już straconego miasta. Kiedy po latach młodzi chcą się pobrać, ojciec wystawia walizki Ingrid za drzwi: nie akceptuje stylu życia Petera, uważając go za wykolejonego życiowo studenta. Rodzina rozpada się, a dom powoli pustoszeje. Jednak, gdy Phillip (syn Ingrid i Petera) zabiera się po latach do gruntownego opróżniania starej willi po dziadkach, wszyscy umarli ożywają znowu w jego głowie.
W mieszkaniu, w którym spędziło się dzieciństwo, każdy przedmiot ma moc przenoszenia w czasie i przestrzeni. Znowu ma się trzy, siedem czy dwanaście lat i wraca się do dawnych sytuacji – tych magicznych, dziecinnych, ale też strasznych i traumatycznych.
Ewa Kuryluk w niezwykle poruszający sposób opisuje powojenne losy swojej rodziny i domu, który na długie lata stał się azylem i piekłem jednocześnie. Zderza stalinowską szarzyznę z atmosferą domu, w którym bywają artyści światowej sławy, a tę pozornie idylliczną atmosferę – z mrocznymi tajemnicami domowników.
Ojciec autorki, Karol Kuryluk był ministrem kultury w rządzie Cyrankiewicza, szefem PWN-u, wreszcie ambasadorem w Wiedniu. Matka, uratowana przez niego od Zagłady, do końca życia ukrywa swoją tożsamość i pochodzenie, próbując jednocześnie zapomnieć o koszmarze Holokaustu. Brat – nieprzeciętnie inteligentny chłopiec – po śmierci ojca zaczyna chorować na schizofrenię.
Frascati to książka o tym nieuchwytnym elemencie, który sprawia, że rodzina trwa razem mimo dziejowych burz i prywatnych katastrof. Niektórzy nazywają ten element miłością.
O autorze
Ewa Kuryluk – znana malarka, pisarka, eseistka, historyk sztuki; urodzona w Krakowie, obecnie mieszka w Paryżu, Nowym Jorku i Krakowie; współtwórczyni i członkini redakcji „Zeszytów Literackich”; autorka licznych prac eseistycznych poświęconych sztuce: m.in. Wiedeńska apokalipsa, Salome albo o rozkoszy. O grotesce w twórczości Aubreya Beardsleya, Podróż do granic sztuki, Weronika i jej chusta, utworów literackich: Wiek XXI, Grand Hotel Oriental; nominowana do Nagrody Nike 2005 za swą najbardziej osobistą, zawierającą wspomnienia z dzieciństwa powieść Goldi.
Trzeci i ostatni tom trylogii WIEK INFORMACJI: EKONOMIA, SPOŁECZEŃSTWO I KULTURA.
Książka zajmuje się ciemnymi stronami globalizacji, takimi jak: globalne sieci przestępcze, ubóstwo dzieci z krajów trzeciego świata, coraz szersze wykluczenie Afryki. Autor
analizuje rozwój gospodarek i społeczeństw obywatelskich na Dalekim Wschodzie,
pokazuje upadek Związku Radzieckiego oraz kształtowanie się struktur Unii Europejskiej z perspektywy tożsamościowej.
Całość kończy podsumowanie wszystkich wątków zawartych w trylogii.
Arjun Appadurai to światowej sławy antropolog wykładający na nowojorskim New School University, w Polsce jest znany jako autor książki Nowoczesność bez granic. Kulturowe wymiary globalizacji. Strach przed mniejszościami to ujęte w formie długiego eseju rozważania, które koncentrują się wokół nowych przejawów gniewu kierowanego przeciwko mniejszościom - narodowym, etnicznym i religijnym - w warunkach globalizacji. Poszukując odpowiedzi na pytanie, gdzie kończy się ideologia, a zaczyna strach, Appadurai szkicuje niekiedy wręcz brutalny obraz współczesnego świata widziany oczami antropologa.
„Książka, którą zaczęliście czytać, jest etapem przejściowym i przerwą w długofalowym projekcie - intelektualnym i osobistym - poszukiwania sposobów na to, by globalizacja zaczęła działać na rzecz tych, którzy potrzebują jej najbardziej i mają z niej najmniej: biednych, wywłaszczonych, słabych i zmarginalizowanych ludzi naszego świata. Etap przejściowy, ponieważ nie ma sensu mówić o nadziei, póki nie wyszarpnie się jej ze szczęk brutalności, którą również stworzyła globalizacja. A dopóki nie zrozumiemy, jak globalizacja może stworzyć nowe formy nienawiści, etnobójstwa i ideobójstwa, dopóty nie będziemy wiedzieli, gdzie poszukiwać źródeł nadziei związanych z globalizacją - i globalizacji nadziei”.
(z tekstu)
Próbując znaleźć odpowiedź na pytanie, czy globalizacja ułatwia, czy utrudnia rozwój, Autorzy książki skupili swoją uwagę na analizie takich zagadnień, jak:
rozwój w perspektywie teoretycznej (np. definicje pojęcia rozwoju, globalizacji) i historycznej (np. ewolucja teorii wzrostu i rozwoju);
przestrzenne aspekty rozwoju i globalizacji (np. zjawiska urbanizacji, migracji zarobkowych czy turystyki międzynarodowej);
najważniejsze stare i nowe kwestie rozwoju gospodarczego (np. ewolucja systemów gospodarczych, podział dochodów, problem ekspansji korporacji transnarodowych, propagowanie zasad sprawiedliwego handlu);
rola instytucji w procesach rozwojowych (np. koncepcja obywatelstwa, prawa człowieka, zagadnienia związane z terroryzmem politycznym i pomocą rozwojową);
społeczno-kulturowy wymiar rozwoju (np. zagadnienie zderzenia cywilizacji, aspekty rewolucji informacyjnej, rola kobiet).
Książkę warto polecić: studentom ekonomii, zarządzania, politologii i stosunków międzynarodowych, słuchaczom różnych studiów podyplomowych (np. Rozwój w Dobie Globalizacji - Global Development na Uniwersytecie Warszawskim), pracownikom naukowym i pracownikom instytucji rządowych i samorządowych.
José Saramago, laureat literackiej Nagrody Nobla z 1998 r. i najpopularniejszy na świecie prozaik portugalski, sławę zdobył dopiero w sześćdziesiątym roku życia swoją trzecią powieścią Baltazar i Blimunda, nagrodzoną prestiżową nagrodą portugalskiego PEN Clubu oraz Nagrodą Literacką Miasta Lizbona.
Nakładem Domu Wydawniczego REBIS ukazały się dotychczas: Baltazar i Blimunda, Wszystkie imiona, Rok śmierci Ricarda Reisa, Kamienna tratwa, Historia oblężenia Lizbony oraz Miasto ślepców
W nienazwanym mieście, znanym czytelnikom z Miasta ślepców, obywatele postanawiają w niezwykły sposób skorzystać z prawa wyborczego. 80 procent wyborców wrzuca do urn czyste białe karty do głosowania. Tę manifestacje rząd interpretuje jako podważenie zasad demokracji, jako spisek wymierzony przeciwko prawowitym władzom wybranym w demokratycznych wyborach. Zapada decyzja o wprowadzeniu stanu wyjątkowego, rząd, obrażony na swoich obywateli, opuszcza miasto. Nikt jednak nie jest w stanie przewidzieć, jaki będzie rozwój wydarzeń, rzeczywistość zadaje kłam wszystkim przewidywaniom i zmusza do rewizji utartych poglądów.
Ta niezwykła powieść laureata literackiej Nagrody Nobla jest wstrząsającym studium opresyjności władzy i nieludzkości ludzkiej natury, a także wnikliwym spojrzeniem na społeczną naturę człowieka i jego zdolność do nieustannych zmian
Wprowadzenie do teorii marketingu politycznego
Marketing polityczny i kampanie wyborcze w USA
Wyborca na rynku politycznym
Public relations w polityce
Lobbing jako strategia promocji interesów grupowych
Projekcja i wykluczenie jako przejaw psychologii Cienia
Judasz Iskariota - pierwsza ofiara czarnego PR
Stereotypy i uprzedzenia na temat seksualności człowieka
O tolerancji
W 300-lecie wprowadzenia Sobieskiego na niebo (w astronomii pod mianem Scutum, w Polsce - Tarcza Sobieskiego) przez Heweliusza (wobec Wiktorii 1683) autorzy odkryli struktury kosmiczne i nazwali - JP II i JPS (okolice gwiazd Wielkiej Niedźwiedzicy: Alula Borelias - Alula Australis) dla uhonorowania dzieła Jana Pawła II oraz Jerzego Popiełuszki i Solidarności. Struktury JPII/JPS były częścią stworzonej przez autorów teorii materii ukrytej, koniecznej dla płaskiego świata, produkcji światów równoległych - tzw. inflacji, światów - bąbli.
Analizując dwa odmienne modele dyskursu, obywatelskiego i nieobywatelskiego, Autorka bada dwie różne moralno-polityczne wizje komunikowania: wizję odwołującą się do polityki jako sztuki porozumienia i kompromisu dla dobra wspólnego oraz zakładającą nieunikniony związek polityki z komunikowaniem i planowaniem.
Niezależnie od arcyciekawej części teoretycznej, Barbara Jabłoński w swej monografii prezentuje wyniki badań nad rzeczywistym dyskursem toczącym się w polskich mediach. Innowacyjna analiza prasy łamie istniejące stereotypy i obiegowe poglądy na tematy ?obywatelskości? czy ?nioeobywatelskości? polskich mediów, mediów przedstawione w zakończeniu ?kanony zasad politycznego komunikowania? czynią z monografii interesującą i pożyteczną lekturę.
Praca Barbary Jabłońskiej z pewnością znajdzie wielu czytelników nie tylko w gronie socjologów, dziennikarzy, politologów, studentów masowego komunikowania, lecz także wśród szerszej publiczności zainteresowanej stanem polskiej debaty politycznej.
Z recenzji prof. Dr hab. Grażyny Skąpskiej
Analiza znaczenia tożsamości kulturowych, religijnych i narodowych dla społecznej samoidentyfikacji jednostek, w tym fenomen fundamentalizmu religijnego
Nowe ruchy społeczne
Kryzys państwa narodowego i trudności, jakie napotyka współczesna demokracja
Autor komentując Dekalog porusza sprawę wolności. Już w pierwszych publikowanych homiliach zauważamy, jak biskup podkreślał nierozerwalny związek pomiędzy wolnością a prawem moralnym, które jest jej sprzymierzeńcem. Choć we współczesnym świecie wolność kojarzy się raczej z niczym nieskrępowaną swobodą, to prawo dane przez Boga powinno wyznaczać drogę człowiekowi, by mógł swą wolność ocalić.
Pozycja z serii Lubelska Biblioteka Staropolska. Wprowadzenie i opracowanie: Sławomir Baczewski przy współudziale Anny Nowickiej-Struskiej. "Kometa..." należy do najciekawszych z literackiego i historycznego punktu widzenia pism Bembusa. Dokumentuje ona ciągłość jezuickiego myślenia o państwie, religii i władzy monarszej, kontynuując na progu lat dwudziestych wieku XVII dyskurs, który odnaleźć można w "Kazaniach sejmowych" Piotra Skargi. Zbieżność nie jest przypadkowa - Bembus pisząc ją, inspirował się bezpośrednio wyiągiem z "Kazań sejmowych" Skargi, a więc opublikowanym w dobie rokoszu Zebrzydowskiego "Wyzwaniem do pokuty". Zależność między obydwoma tekstami jest ewidentna, aczkolwiek Bembus nie jest naśladowcą niewolniczym. Skarga bowiem najpierw wylicza grzechy, potem nawołuje do poprawy i rysuje wizję Bożej zemsty, Bembus natomiast na odwrót, najpierw buduje nastrój grozy, potem wylicza przewiny, aby na końcu nawoływać do porzucenia grzechów. Bezpośrednią inspiracją dla tego obszernego kazania politycznego stała się nie twórczość Skargi, ale przelot komety oznaczonej przez astronomów symbolem C/1618 W1, która w dniu 6 grudnia znalazła się bardzo blisko Ziemi, siejąc przerażenie w całej Europie.
Pociąg do Stalinogrodu jest zbiorem opowiadań o czterdziestu latach powojennej polskiej rzeczywistości. O zwyczajnych ludziach, codziennych wydarzeniach - z Historią w tle. Często w indywidualnym wymiarze groteskową, wręcz śmieszną. Jednak za tą śmiesznością może kryć się groza, za uśmiechem łzy, za farsą tragedia...
Kazimierz Denek: Wiele uwagi autor poświęca tożsamości narodowej, określonej przez język, a ponadto prezentuje wyniki badań nad miejscem Ojczyzny wśród innych wartości w opiniach studentów, uczniów i nauczycieli.
Wiesława Korzeniowska: autorka przybliża głębokie związki człowieka z ziemią i obszarami swojskości w warunkach ścierania się kulturowych tradycji lokalnych z realiami programów Unii Europejskiej.
Bronisława Dymara: pokazano szkołę jako swoistą małą Ojczyznę wiedzy i więzi, będącą edukacyjną wspólnotą.
Czwarta ręka to niepoprawna politycznie komedia, satyra i erotyczna farsa - a nade wszystko wzruszająca opowieść o potędze miłości, pozwalającej odkupić dawne winy i zacząć życie od nowa. W bezdusznym świecie końca wieku Irving z właściwym sobie ironicznym humorem poszukuje fundamentalnych wartości, pozwalających nie stracić wiary w człowieka.
Brawurowa eseistyczna prezentacja chrześcijańskiej nauki o zbawieniu, w której tkwi wzorzec prawdziwej lewicowej emancypacji. Efekt udanej filozoficznej dywersji na tyły przeciwnika. Polski Kościół i związani z nim konserwatywni intelektualiści rzadko interesują się dawną i współczesną myślą chrześcijańską. Warto sięgnąć po zainspirowaną nią współczesną refleksję lewicową.
Ekskluzywne, dwutomowe opracowanie twór-czości wybitnego publicysty emigracyjnego. Zbiór książek, esejów i artykułów w błyskot-liwy sposób opisujących rzeczywistość poli-tyczną i społeczną przedwojennego i powo-jennego świata. Tom drugi „Dzieł wybranych” prezentuje teksty świadczące o rozległości zainteresowań autora. W. Wasiutyński, oprócz komentarzy politycznych dotyczących wydarzeń w Polsce dotyka także najszerzej rozumianych problemów cywilizacyjnych i kulturowych. Pisze o historii, antropologii, powstawaniu i upadku kultur, wydarzeniach kulturalnych, filozofii, teologii, naukach ścisłych, literaturze… Jego twórczość, to jednak nie tylko komentarz, to próba znalezienia odpowiedzi na pytania nurtujące ludzkość od zarania dziejów. Czytelnik sam będzie miał okazję przekonać się, jak wiele z przemyśleń autora nadal pozostaje aktualnych, pomimo że od ich sformułowania minęło niekiedy nawet kilkadziesiąt lat.
Znana definicja głosi, że „człowiek to zwierzę polityczne”. Czy to połączenie jest faktycznie tak oczywiste, jak nam się wydaje? Francuski socjolog Bruno Latour sięga po argumenty z dziedziny filozofii, socjologii wiedzy i antropologii porównawczej, z rozmysłem buduje paradoksy i kwestionuje nasze schematy myślowe. W efekcie roztacza przed czytelnikami wizję „nowej Konstytucji” - nowego, zrewolucjonizowanego kolektywu politycznego, w którym rozróżnienie na ludzi i nie-ludzi będzie mniej ważne niż zachowanie ciągłości debaty politycznej i powszechna odpowiedzialność za nasz wspólny świat. Nie-ludzka polityka to pierwsza książka Brunona Latoura publikowana w języku polskim.
Bruno Latour (1947) francuski filozof i antropolog, wykładał w szkołach inżynierskich - najpierw w CNAM, następnie w Ecole des Mines. W 1982 r. wszedł w skład ekipy Centrum Socjologii Innowacji. Od września 2006 r. jest profesorem nauk politycznych w Centrum Socjologii Organizacji (CSO). W czerwcu 2007 r. został wicedyrektorem prestiżowych Sciences Po do spraw polityki naukowej. Opublikował m.in. La vie de laboratorie (Życie laboratorium, wspólnie ze Steve’m Woolgarem, 1988), Les Microbes: Guerre et paix (Wojna i pokój mikrobów, 1984) oraz La science en action (Nauka w działaniu, 1989).
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?