Wszystko, co najważniejsze dla nowoczesnego turysty, podane w atrakcyjnej formie. Niezwykłe miejsca, które trzeba odwiedzić. Niezapomniane atrakcje, kultura i sztuka, zakupy, ciekawostki. Przewodnik niezbędny przed wyjazdem, w trakcie podróży, jak i po powrocie, by przywoływać wspomnienia z egzotycznych wakacji. Pascal poleca! Majestatyczna sylwetka świętej góry Fudżi, idealna i perfekcyjna, góruje nad wyspami japońskimi, strzegąc tradycyjnej kultury przechowanej w zamkach możnowładców i samurajskich mieczach. Obok rozwijają się futurystyczne metropolie, takie jak Tokio, stolica przyszłości. Koniecznie trzeba zatrzymać się nad pięknem kwiatów wiśni, a także przejść przez bramę Tori, by odkryć tę fascynującą kulturę i może także odkryć siebie. Kiedy śpiewam w Japonii, tylekroć płaczę, wyjeżdżając. Część mnie na zawsze tam zostaje. W jej tajemnicy, ciszy, szacunku dla życia, delikatności obcowania z drugim człowiekiem, umiłowaniu tradycji, w estetycznej perfekcji, w ukłonie, niedopowiedzeniu. Anna Maria Jopek

Wietnam to elektryzująca mieszanka Azji i Europy, gwarnego, ulicznego życia i spokoju filozofii przodków, nowoczesności i tradycji. To kraj kontrastów, gdzie zagubione w czasie wioski mniejszości etnicznych sąsiadują z prężnie rozwijającymi się metropoliami, a proste stragany z jedzeniem konkurują z wykwintnymi restauracjami. To miejsce tysiąca kolorów, smaków i zapachów, ciekawych legend, hucznych festiwali i magicznych obrządków. 'Kraj smoka' zachwyca cudowną przyrodą, długimi plażami, doskonałymi warunkami do uprawiania ekstremalnych sportów wodnych i wyborną kuchnią. Wietnam był fajny, bo zawsze było dokąd pójść. Czasem przestawało padać i było widać gwiazdy. Wtedy było przyjemnie. Forrest Gump (1994)

Wszystko, co najważniejsze dla nowoczesnego turysty, podane w atrakcyjnej formie. Niezwykłe miejsca, które trzeba odwiedzić. Niezapomniane atrakcje, kultura i sztuka, zakupy, ciekawostki. Przewodnik niezbędny przed wyjazdem, w trakcie podróży, jak i po powrocie, by przywoływać wspomnienia z egzotycznych wakacji. Pascal poleca! Tropikalny las deszczowy liczący 130 milionów lat, egzotyczne zwierzęta i tajemnicze ludy mieszkające na Borneo, a obok wieżowce Kuala Lumpur i futurystyczna architektura Singapuru, świetne drogi i nowoczesne technologie. Równie blisko leżą piękne wyspy z kilometrami białych plaż, otoczone turkusowym morzem i rafami koralowymi. Wspaniała kuchnia, łącząca to, co najlepsze w azjatyckiej tradycji, i mieszanka kultur. W dodatku bez najmniejszych problemów można porozumieć się po angielsku. Czy kupiliście już bilet?

Z książki tej dowie się Czytelnik: Jak śmierdzą duriany w Malezji? Ile kosztuje prostytutka w Tajlandii i czy ladyboys są niebezpieczni? Jak wyglądają chińskie sraczyki w pekińskich hutongach? Czy w Mongolii na cmentarzu spod ziemi wystają trupy? Czy Laos jest nudny, a w Mekongu są piranie? Czy normalny facet może zapłakać w kambodżańskiej szkole? Jak czuje się człowiek na Syberii, żegnając się z życiem? Czy betel w Birmie ma kopa? Jak smakuje skorpion w Bangkoku, a jak pies w Nanning?

Relacja z tragicznej wyprawy przedstawionej w filmie "Everest". W 1996 r. na Mount Evereście dwie komercyjne wyprawy kierowane przez charyzmatycznych liderów, Scotta Fischera i Roba Halla, znalazły się w potrzasku, zaskoczone podczas zejścia przez niezwykle gwałtowną nawałnicę. Żywioł pochłonął wówczas życie dwóch wybitnych przewodników wysokogórskich oraz trójki członków wyprawy. Wstrząsająca, pełna dramatyzmu historia o ludziach walczących o życie, opowiedziana przez Anatolija Bukriejewa, wytrawnego rosyjskiego alpinistę i przewodnika, który na przekór huraganowym wiatrom i szalejącej śnieżnej zawiei dokonał rzeczy niemożliwej, wyrywając zagubionych na Przełęczy Południowej uczestników z bezlitosnych szponów najwyższej góry świata. Znaleźli się jednak ludzie, którzy zakwestionowali słuszność decyzji podjętych wówczas w szczytowych partiach góry przez Bukriejewa. W pierwszej publikacji opisującej zdarzenia owego feralnego dnia, Jon Krakauer, klient wyprawy Halla, winą za śmierć współtowarzyszy obarczył w dużej mierze Rosjanina zatrudnionego przez Scotta Fischera na stanowisku głównego przewodnika wyprawy. Książka jest zatem także osobistą odpowiedzią na ataki i zarzuty skierowane pod jego adresem.

Nasza planeta obfituje w zapierające dech w piersiach krajobrazy i cuda przyrody, jednak ich istnienie jest często zagrożone przez działalność człowieka. Szczególnie cenne tereny wymagają wyjątkowej opieki w ramach tworzenia rezerwatów i parków narodowych. Książka Parki narodowe świata zawiera ilustrowane pięknymi zdjęciami opisy 220 najbardziej charakterystycznych parków narodowych na kuli ziemskiej. W opisach wskazano na elementy środowiska naturalnego, jakie są objęte ochroną na danym obszarze, charakterystykę krajobrazu, uwzględniono również szczegółową lokalizację danego parku, rok, w którym został utworzony oraz jego powierzchnię.

Autor w Omanie spędził ponad 1001 dni i nocy, dlatego „W cieniu minaretów” znajdziemy – zupełnie jak w baśniach Szeherezady – opowieść splecioną z wielu wątków: Przeczytamy o flakonie perfum, które kosztują więcej niż samochód, i wielbłądach, droższych od żon. Złożymy ofiarę ze zwierząt, staniemy na najwyższej górze w Omanie i zejdziemy do wioski w głębokim kanionie. Na pustyni złośliwe dżiny będą płatać figle, ale Prorok Sulejman dopilnuje, żeby inne służyły ludziom pomocą. Przy okazji dowiemy się, że ów Sulejman to znany i nam król Salomon, bo wyrastamy przecież z tego samego, biblijnego pnia. Dlatego poznamy także przedślubne perypetie… Jezusa, bo na cześć owego proroka islamu takie imię nosi do dziś wielu muzułmanów. Pojedziemy na pogranicze z Jemenem, skąd królowa Saby wiozła Salomonowi kadzidło, poznamy Arabów, którzy rwali na strzępy polski opłatek, oraz takich, którzy z radością się nim łamali, zapraszając potem autora na wspólne modły do meczetów, potrafiących w Omanie latać niczym dywany. Co jeszcze wyniknie z owego spotkania zachodniego wędrowcy z Orientem, bo Oman jest w książce pretekstem także do szerszych rozważań? Czy naprawdę tak bardzo różnimy się od muzułmanów, nawet tak konserwatywnych, jak omańscy ibadyci, czy może różnica między nami jest cienka, jak ludzki włos, co przyznał chrześcijański władca Etiopii, dając schronienie wysłannikom Proroka Mahometa? Posłuchajcie tej barwnej, napisanej ze swadą i humorem, opowieści…

„Istny Meksyk” to relacja autorki z turystycznej podróży do jednego z najpiękniejszych zakątków świata. Książka zawiera opisy najbardziej znanych i najpopularniejszych miejsc w Meksyku i odczuć z nimi związanych. Tekst przybliża obraz kraju wraz z jego historią, zabytkami i dziką, tajemniczą przyrodą. Będzie ciekawy dla tych, którzy w Meksyku nie byli, a dla tych, którzy się tam wybierają, stanowić może źródło cennych wskazówek. Ewa Filip – specjalista bezpieczeństwa i higieny pracy, doradca psychospołeczny, dziecko PRL-u, ułożona, cierpliwa, rozsądna. Gdańszczanka od zawsze. Szczęśliwa mama Julka i Klaudii. Miłośniczka słowa i słodyczy. Zakochana w świecie i ludziach. Optymistka, romantyczka, do bólu wytrwała. Posmakowała kuchni czterech kontynentów, ma apetyt na więcej. Pragnie podróżować, pisać i kochać.

GDZIE NIEDŹWIEDZIE ZIMUJĄ Mimo że nie wyobraża sobie, by na stałe wyjechać z Polski, trudno mu żyć bez corocznych długich wypadów na 'koniec świata'. Marek Niedźwiecki fotografuje Australię od piętnastu lat, zjechał ten nadzwyczajny kontynent wzdłuż i wszerz. Mieszkał w wiosce wielorybników, wspinał się na drzewa giganty, stawał twarzą w twarz z ospałym misiem koala i oko w oko ze śmiertelnie jadowitym wężem brązowym. Spacerował po Sydney, Melbourne, Perth, Darwin, Hobart. Zasnął podczas przechadzki dwukilometrowym molo. Nie wszedł na Górę Kościuszki, czego się trochę wstydzi i na Ayers Rock, z czego jest bardzo dumny. Stał się miłośnikiem australijskiego wina, australijskiego miodu, australijskich ryb i australijskiego sposobu skracania słów... Stał się po części – 'Australijczykiem'. Ta książka pełna jest miłości do Australii. Jean Dunn Ambasador Australii w Polsce Mimo wyraźnych różnic Australię z Polską łączy wiele. Przede wszystkim fakt, że do obu krajów przyjeżdża się raz, a potem już ciągle wraca! Potwierdzeniem tego jest "australijska miłość" Autora tej wspaniałej książki, Pana Marka Niedźwieckiego. Gorąco polecam ją wszystkim Polakom i Australijczykom, którzy pragną pokonywać bariery geograficzne, aby jak najwięcej dowiedzieć się wzajemnie o sobie i o swoich krajach. Paweł Milewski Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Australii Marek Niedźwiecki (ur. 1954) – dziennikarz muzyczny, jeden z najwspanialszych głosów w historii polskiego radia, twórca Listy Przebojów Programu Trzeciego, pomysłodawca wielu serii płytowych, m.in. Smooth Jazz Cafe i Muzyka Ciszy, autor książki Radiota (Wielka Litera 2014). Samotnik, podróżnik, wieczny prowincjusz.

Zakochaj się w Warszawie! – apeluje Steffen Möller, uchodźca z Wuppertalu, który darzy stolicę nieustającą miłością (potrzeba Niemca, by Polacy pokochali Warszawę!). Zna ją lepiej niż warszawiacy, choć nadal odkrywa nieznane zakątki. Nawet z tarasu widokowego Pałacu Kultury i Nauki nie patrzy na nią z góry. Miasto odwzajemnia to dojrzałe uczucie, odkrywając przed nim swoje tajemnice. "Kolega Sören, którego po wielu zabiegach udało mi się zwabić do Warszawy, poszedł na Starówkę, usiadł w kawiarni i usłyszał od kelnerki takie oto pytanie: – Are you here for business or holidays? – For holidays. – You are the first one! Przyznaję, ja też zakochałem się najpierw w Krakowie. Kraków jest cudowny – bez dwóch zdań! Ale zaraz potem trzeba jechać do Warszawy. Na Kraków wystarczą dwa dni, na Warszawę... no nie wiem, jestem już tu ponad dwadzieścia lat i wciąż nie znam wszystkiego."

ZAWSZE TRZEBA ZACZYNAĆ OD MARZEŃ. POTEM PLANY. NO I TRZEBA SPRZĄTAĆ ŚMIECI Z RZEKI, BO JA POTEM KAJAKIEM NIE MOGĘ SIĘ PRZEBIĆ Aleksander Doba Życie zaczyna się po sześćdziesiątce. Wtedy można np. przepłynąć Ocean Atlantycki kajakiem. I to dwukrotnie. 'Na oceanie nie ma ciszy' to historia Aleksandra Doby, emerytowanego inżyniera mechanika, który został Podróżnikiem Roku 2015 'National Geographic'. W ciągu 166 dni pokonał ponad 12 tys. km kajakiem z Lizbony do New Smyrna Beach na Florydzie. Walczył z awariami, przeciwnymi wiatrami i dziewięciometrowymi falami. Na 48 dni stracił łączność telefoniczną ze światem. O czym się myśli przez tyle samotnych dni? Za rok Doba kończy 70 lat. Planuje kolejną wyprawę, trudniejszą od poprzednich. Sam o sobie mówi, że jest tylko turystą. 'Nie ma rzeczy niemożliwych… Skoro inni przetrwali, to dlaczego ja miałbym nie dać rady?'. Przykładem był dla niego Ernest Shackleton, odkrywca, polarny twardziel, który walczył o życie swoje i swoich współtowarzyszy, gdy kra zniszczyła ich statek daleko od lądu. Historia zmagań Olka Doby to fascynująca opowieść o niezachwianym optymizmie, pasji, wytrwałości, przekraczaniu granic wytrzymałości i strachu. Wojciech Jacobson, żeglarz Zawsze uważałam, że mam dużą wyobraźnię… Ale nawet moja wyobraźnia nie sięga tak daleko jak wyobraźnia Olka Doby! Trzeba być szaleńcem, żeby pewnego dnia wsiąść w kajak i przepłynąć ocean, żeby dzięki własnej determinacji i sile mięśni samotnie przemierzyć tysiące mil morskich. Olek dokonał rzeczy, wydawałoby się, niemożliwej. Dzięki temu, co zrobił, stał się idolem dla wielu młodych, którzy chcieliby mieć tyle samo odwagi i fantazji. Rzecz w tym, że Olo jest jedyny i niepowtarzalny, inspiruje nas wszystkich do tego, żebyśmy mieli odwagę realizować marzenia, nawet te najbardziej zwariowane. I o tym właśnie jest ta książka. Zawsze wiedziałam, że niemożliwe nie istnieje, ale po poznaniu Olka i jego historii teraz wiem to na pewno. Martyna Wojciechowska, redaktor naczelna 'National Geographic Polska' To opowieść o człowieku, który wie, jak marzenia zamienić w pasję, i o tym, jak z wielką determinacją realizuje kolejne wielkie wyzwania . Wydaje się, że nie ma akwenu ani rzeki, gdzie nie płynął Olek. Pisze wielką historię i będąc skromnym facetem, lekko o tym opowiada i podnosi cały czas poprzeczkę, nie bacząc na… metrykę! Dla Olka im trudniej, tym lepiej, a to wpisuje się w fantastyczną sztukę cierpienia, która daje radość zwycięzcy. Pokazał, jak brać sprawy w swoje ręce. Podziwiam Go za samotną często walkę z żywiołem na granicy ryzyka, ale wiem, że to smakuje najbardziej. Przypominając słowa Reinholda Messnera skierowane do Jurka Kukuczki, że nie jest drugi, ale wielki, trzeba powiedzieć: Olku, jesteś po prostu wielki. Masz rację – lepiej żyć jeden dzień jak tygrys niż sto lat jak owca. No i ta… biało-czerwona, o której nigdy nie zapominasz! Krzysztof Wielicki, himalaista Spałem tylko w nocy, w dzień nie potrafię, a przydałoby się, bo wtedy upał jest najpaskudniejszy i często nie da się wiosłować. W dzień czuję się, jakbym mieszkał w puszce, którą ktoś naświetla przez lupę. W kabinie jest ciasno. Czasem w myślach nazywałem ją trumienką, tylko to nie do końca dobre określenie, bo w trumnie leży się na plecach, a u mnie na początku wyprawy się nie da. Za dużo w niej rzeczy. Leżałem więc na boku, z podkurczonymi nogami. Po dwóch godzinach budzę się cały mokry. Wyczołguję się wtedy na zewnątrz, by zobaczyć, czy nic na mnie nie płynie i czy nie zbliża się burza. Powtarzam tę czynność kilka razy w nocy. Śpię seriami po kilkadziesiąt minut. W sumie zbiera się tego kilka godzin dziennie. Fragment książki

Wybierz się w podróż marzeń po Polsce. Przenieś się w nieznane miejscai zobacz piękną przyrodę, wspaniałe miasta i ważne zabytki.W prezentowanym albumie przybliżono ponad 200 wspaniałych miejsc. Zaprezentowano bogactwo natury we wszystkich województwach, najciekawsze parki narodowe i tereny chronione ze względu na niepowtarzalną przyrodę, a czasami miejsca po prostu urokliwe i doskonałe na wymarzony wypoczynek. Nie zabrakło też wyjątkowych obiektów kultury materialnej, budzących respekt i podziw dla zdolności i umiejętności dawnych budowniczych, kościołów, katedr, zamków i pałaców.

Niedługo po powołaniu do życia Organizacji Narodów Zjednoczonych narodził się pomysł stworzenia jednostki odpowiedzialnej za wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, a także wzbudzanie szacunku dla praw człowieka bez względu na kolor skóry, status społeczny i wyznawaną religię. Inicjatywa podjęta przez Juliana Huxleya doprowadziła w konsekwencji do utworzenia w 1945 roku United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization (Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury) – UNESCO. Jednym z głównych zadań nowego stowarzyszenia stała się ochrona światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego. W tym celu ustanowiono specjalną listę, na którą wpisywane są obiekty o unikatowym charakterze kulturowym bądź przyrodniczym. Obecnie na Liście światowego dziedzictwa kulturalnego i przyrodniczego znajduje się 981 obiektów, w tym 759 kulturalnych, 193 przyrodniczych i 29 mieszanych, czyli kulturalno-przyrodniczych, w 153 krajach.

`Blondynka w kwiecie lotosu` Kwiat lotosu to święty symbol buddyzmu i ludzkiej duszy. Sięga korzeniami dna stawu i pnie się ku górze. Kiedy kwiat lotosu rozkwita na powierzchni zawsze jest czysty i pachnący - niezależnie od tego jak brudna, mętna i błotnista jest woda w sadzawce. I taki powinien być też człowiek - uczciwy, dobry i czysty w myślach i słowach, bez względu na to ile zła jest dookoła. Odkryłam to podróżując po krajach buddyjskich. Himalaje, Tybet i Sri Lanka. Hinduistyczne Indie. Morderczy trekking w okolicach Annapurny, niebiański spokój gór na Dachu Świata, herbata z masłem i solą, tajemnice reinkarnacji, Władca Pierścieni i Magiczny Ząb, Świątynia Szczurów, Taj Mahal, skarby maharadży, buddyjskie prawdy, słonie i diamenty i mądrość Dalajlamy. `Blondynka na tropie tajemnic` Siódmego dnia na Zanzibarze wsiadłam na łódź i popłynęłam przez ocean. Ciepły wiatr głaskał mnie po włosach, szumiały palmy kokosowe, świeciło tropikalne słońce, a ja pomyślałam, że w takich chwilach czas staje i przestaje mieć znaczenie. Liczy się tylko to, co jest tu i teraz. To jedna z tajemnic szczęścia. W czasie podróży ciągle odkrywam coś nowego. Afrykański rytm życia w kraterze Ngorongoro, bigos z fasoli i księżycowa pustynia w Brazylii, zwariowane podwieczorki, Wydma Zachodzącego Słońca, zapach jaguara, zabójcze gąsienice, pieczone mrówki, wanilia, pieprz i goździki.

Ten pięknie wydany album ma uchylić rąbka tajemnicy i wyjaśnić niektóre szczegóły dotyczące skarbów w Tatrach, bo stare górnictwo tatrzańskie tych skarbów poszukiwało. Gdzie w Tatrach jest mangan i żelazo? W których dolinach kryje się miedź, gdzie znaleźć można ślady srebra i złota? Czy próbowano w Tatrach wydobywać uran? Jak wyglądają cenne kruszce? Jak je wydobywano i przerabiano? Skąd pozyskiwano skały do budowy domów i kuźni w Kuźnicach?Książka pod redakcją prof. Macieja Pawlikowskiego i Marty Wróbel jest efektem pracy wielu osób, głównie studentów Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska, Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Studenckiego Koła Naukowego Geologów (SKNG AGH).

Gdzie jest oś wszechświata? Czaszka z cukru czy z czekolady? Z którymi rekinami można bezpiecznie popływać? Kto może pierwszy zobaczyć wschód słońca w Meksyku? Jukatan, czyli nowe spojrzenie na półwysep. Podczas wyjazdu z Pascalem odkryjesz Majów nie tylko w maju! Jukatan, otoczony wybrzeżem pełnym migrujących flamingów, rozciągający się na podziurawionej labiryntem podziemnych rzek i cenotes o krystalicznej wodzie wapiennej równinie półwyspu Jukatan, szczyci się wspaniałą historią i kulturą. Obecnie mieszka w nim ponad 2 mln rdzennych Majów, mówiących własnym językiem, kultywujących wielowiekową tradycję uprawy kukurydzy, wyznających religię, w której ciągle są obecne elementy prehiszpańskich wierzeń, oraz stosujących naturalną medycynę. W czasie podróży po miastach i wioskach spotyka się ubrane w ręcznie haftowane stroje huipil kobiety wędrujące z pól do domów, mężczyzn wracających z polowania lub zbierania chrustu na opał, bawiące się na placach i ulicach dzieci. Krytych strzechą palmową domostw nigdy nie zamyka się na klucz. Turystę fascynują dawne hacjendy sizalowe, sprawiające wrażenie, jakby czas się w nich zatrzymał, przepełniona nostalgią muzyka i lokalna kuchnia, zupełnie inna niż w pozostałej części kraju. Jukatańscy Majowie są bezpośrednimi spadkobiercami wiedzy o życiu i sposobu myślenia swoich przodków z Chichén Itzá czy Uxmalu. Jerzy A. Mrożek, tłumacz i autor książek o tematyce meksykańskiej

Dlaczego James Bond na Kubie jest ornitologiem? Casa de la Trova czy Casa de la Música? W którym barze przygotowano pierwsze mojito? Gdzie są granice Muzeum Rewolucji? Jak wzrok Fidela zmienia skały? Kuba, czyli nowe spojrzenie na wyspę. Z Pascalem zobaczysz niczym Kolumb 'najpiękniejsze miejsce, jakie kiedykolwiek widziały ludzkie oczy'! Legendarnym pojazdem jest kabriolet chrysler z 1955 r., który należał do samego Ernesta Hemingwaya. Pisarz kupił go za zaledwie 3924 dolarów, dziś jest wart majątek. Rząd próbował go odkupić od ostatniego właściciela, emerytowanego policjanta Agustína Nuñeza Gutiérreza, ale ten zniechęcony biurokracją towarzyszącą transakcji, a także ciężkim życiem na Kubie, ukrył wóz. Sam tratwą popłynął do Miami. I tak oto chrysler, marzenie wielu kolekcjonerów, stoi sobie spokojnie gdzieś na kubańskiej prowincji… Anna Kiełtyka, podróżniczka, blogerka, autorka przewodników

Na jakiej wysokości rośnie najlepsza herbata? Gdzie słonie zjadły wszystkie drzewa? Czy na Sri Lance są kamienie z Księżyca? Gdzie ząb ma swoją świątynię? Sri Lanka, czyli nowe spojrzenie na wyspę. Podczas wyjazdu z Pascalem odkryjesz Perłę Oceanu Indyjskiego! Sri Lanka od tysięcy lat zadziwiała podróżników swoim pięknem oraz różnorodnością. W porównaniu z dzikimi, idyllicznymi plażami wnętrze wyspy zaskakuje zmiennym krajobrazem i zróżnicowaną architekturą. Typowe widoki to rozległe niziny z plantacjami palm, drzew kauczukowych, cynamonowców, bananów, pieprzu i wanilii. Niemal wszędzie spotyka się uprawy kakaowców, ananasów, mango, orzechów nerkowca, gałki muszkatołowej i goździków. Podróżując po wyspie, można zobaczyć duże połacie pól ryżowych i ogródki ze znanymi również w Europie warzywami. Do ich nawadniania wciąż wykorzystuje się wielkie zbiorniki zbudowane przed setkami lat przez królów Cejlonu.

Kim był Tippu Tipp? Czy Królowa mieszka na Zanzibarze? Jakie są zasady podglądania delfinów? Gdzie lot balonem kończy się piciem szampana w buszu? Zanzibar, czyli nowe spojrzenie na wyspę. Podczas wyjazdu z Pascalem zawołasz: Zanzi, bar wzięty! W 1876 r. Henry Morton Stanley opromieniony niedawnym odnalezieniem nad jeziorem Tanganika Davida Livingstone’a ('Dr Livingstone, jak sądzę?'), zaczyna swoją wielką wyprawę odkrywczą w poprzek kontynentu. Nie wie jednak, że cała wschodnia część tej krainy jest już od jakiegoś czasu odkryta. Tippu Tip ogałaca ją z kości słoniowej i – jeśli to akurat możliwe – z ludzi. Buduje także faktorie, drogi, odbiera hołdy od miejscowych władców. I wprost bajecznie się bogaci. Widząc jego nieprzeciętny talent, ale także bojąc się potencjalnej konkurencji, sułtan Zanzibaru potwierdza, że działa on na jego zlecenie i w jego interesie. Powstaje Wielki Zanzibar. Marcin Mińkowski, podróżnik, autor książki Tam, gdzie nie ma coca-coli Zanzibar ma syna, którego sława obiegła cały świat. W ciągu całego życia jednak tak skrzętnie ukrywał swoje pochodzenie, że nawet dziś wiele osób, choć doskonale zna jego nazwisko i dokonania, nie zdaje sobie sprawy, w jak egzotycznym miejscu przyszedł na świat. Jeśli więc ktoś planuje zwiedzanie wyspy śladami tej słynnej osoby, musi zmienić się w prawdziwego detektywa… Jordan Babula, dziennikarz miesięcznika 'Teraz Rock'

Którędy przemykał Michael Corleone? Jakie jest flagowe danie Dominikany? Czy Masakra jest spokojna? Gdzie odbywają się mangowe dożynki? Dominikana, czyli nowe spojrzenie na wyspę. Podczas wyjazdu z Pascalem odkryjesz niebiańskie plaże! Poza mnogością pięćsetletnich murów, prawdziwym rajem dla scenografów filmowych jawi się fascynujący, bujny i jakże zmienny interior Dominikany. Jest to kraj szalonej geografii. Gdzieś na północy na półwyspie Samaná i wschodzie w okolicach Punta Cana można usiąść w cieniu kokosowych, rozwichrzonych palm, targanych morską bryzą, albo na plaży w kolorze mąki kukurydzianej. W centrum kraju, w dolinie Cibao należy najpierw popatrzeć na wodniste pola ryżowe, jakby wyjęte z azjatyckich pejzaży, a potem – na rozległe plantacje bananów, a jeszcze dalej – na grzbiety Kordyliery Środkowej wyższe niż Tatry. Następnie ruszyć pod samą granicę z Haiti przez 'dziki dominikański zachód', mijając po drodze czerwone ziemie, spłaszczone akacje, suchy niepokorny busz, i gdzieniegdzie kaktusy, pod którymi snują się ospałe legwany. Świat zmienia się w meksykańską prerię, znaną z westernów, albo w afrykańską sawannę. Robi się jakby przestronniej, zarówno dla ciała, jak i ducha, otwiera jakaś przestrzeń, podróż dochodzi do kresu, który uszczęśliwia. 'The west is the best' Jima Morrisona nabiera tam nowego wymiaru. Marcin Wesoły, podróżnik, był reporterem i fotoreporterem w Dominikanie