Nieostrość kategorii hermeneutycznych, ich nacechowanie metaforyczne czy poetyckie sprawiają, że badacz piszący o danym dziele, używając metody hermeneutycznej, po trosze staje się poetą. Poetą-badaczem, który stara się empatycznie i duchowo wniknąć w powieściowe światy miast po sto razy na jednej stronie udowadniać, że nie jest wielbłądem i że wie, co już o autorze Pałacu napisali inni. Otóż przyznaję, że nad żmudne rekonstrukcje faktograficzne oraz historycznoliterackie (bez których skądinąd nie byłoby literaturoznawstwa) przedkładam przygodę myślenia o danym dziele myślenia filozoficznego czy też skromnego literaturoznawczego myślenia o ambicjach filozofujących. Poznawałem mojego bohatera przez wywiady, że nie wspomnę już o wielokrotnie powtarzanej lekturze prac autora Złodzieja, lekturze, w której nieustająca potencjalność niedosytu zamieniała się w swego rodzaju przesyt, wyczerpanie i bezradność, które jednak, że przytoczę swojego bohatera (a zarazem literackiego mistrza), mam nadzieję, wydadzą plon i staną się bezradnością owocującą.
Dr Michał Piętniewicz (ur. 13.01.1984 roku w Tarnowie). Wydał cztery tomiki poezji: Oddział Otwarty (Biuro Literackie, 2008), Odpoczynek po niczym (Miniatura, 2011), Na oścież (Zeszyty Literackie, 2014), Obiecane miejsce (Topos, 2018) oraz zbiór opowiadań Tarnowskie baśnie i mity (Miniatura, 2012). Uprawia także krytykę literacką: Lektury z biblioteki osiedlowej (Stowarzyszenie Pisarzy Polskich, 2018), Między mitem a kiczem. O prozie Brunona Schulza (Wydawnictwo Adam Marszałek, 2020), Tadeusz Nowak. Poeta karnawału i postu (Wydawnictwo Adam Marszałek, 2021) oraz Rytmy życia, rytmy śmierci. Twórczość Wiesława Myśliwskiego w świetle hermeneutyki (Wydawnictwo Adam Marszałek, 2026). Pracuje jako biblioterapeuta w Centrum Seniora dla osób chorujących psychicznie oraz sekretarz redakcji w czasopiśmie działającym na rzecz osób chorujących psychicznie Dla nas. Jest autorem ponad stu artykułów w dziedzinie literaturoznawstwa, jak również esejów i szkiców krytycznoliterackich. Publikował w wielu czasopismach krajowych. Od 2020 roku prowadzi swój autorski kanał na YouTube Lektury z biblioteki osiedlowej, gdzie przygląda się zjawiskom z zakresu psychiatrii, teologii oraz literatury pięknej. Jest członkiem Zarządu Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział Kraków.
Jaki charakter ma proza Brunona Schulza? To proste pytanie stało się przyczyną dociekań i udzielenia nieoczywistych odpowiedzi przez dra Michała Piętniewicza. Schulz niewątpliwie był jednym z największych pisarzy XX wieku, ale zdaniem badacza stawianie go na absolutny piedestał wydaje się po pierwsze bałwochwalcze, a po drugie nietrafione ze względu na pewną, narzucającą się od razu cechę jego pisarstwa: mianowicie jego osobność. Dlaczego twórczość Schulza mimo wszystko cieszy się dużą popularnością? Stoi za tym duchowe pokrewieństwo z dziełami Kafki? Mitologizacja? A może to zręcznie napisany kicz?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
