Jak zadbać o prawidłowy rozwój emocjonalny dziecka? Oczywiście nie ma idealnych ojców ani idealnych matek – wszyscy popełniamy błędy. Większość rodziców robi wszystko, by okazać swoim dzieciom miłość, troskę i zrozumienie. Jeśli chcesz: poznać podstawowe potrzeby emocjonalne swojego dziecka; nauczyć się, jak zaspokajać te potrzeby w zrównoważony sposób; zbudować bliską więź z dzieckiem; konstruktywnie radzić sobie z codziennymi trudnościami ten dział jest własnie dla Ciebie. Mnóstwo praktycznych poradników i porad dla rodziców i specjalistów. Znani psycholodzy przekonują, że kluczowe dla prawidłowego, zdrowego rozwoju dziecka jest zaspokojenie podstawowych potrzeb emocjonalnych, do których należą: bezpieczne przywiązanie i akceptacja, zdrowa autonomia i kompetencja oraz wartości duchowe. Prezentujemy rozważania teoretyczne i praktyczne nad współczesnymi problemami rozwoju twórczego dziecka.
Wychowanie młodego pokolenia to główny problem naszych czasów. Jednym z czynników kształtujących świadome postawy, poglądy oraz ideały dzieci i młodzieży są środki masowej informacji. Doniosłość ich wpływu na rozwój młodego pokolenia jest zauważana przez wielu pedagogów, psychologów oraz socjologów. Dzieje się tak, gdyż media zostawiają głęboki i trwały ślad w osobowości człowieka, w systemach jego wartości, emocjach, poglądach, postawach i zachowaniach. [...] Tym samym książka pod redakcją Marii Kozielskiej jest na czasie. Poszczególne jej opracowania przedstawione w większości przez znawców wyżej wymienionej problematyki, nakreślają tendencje w edukacji dla społeczeństwa wiedzy oraz perspektywy rozwoju kształcenia akademickiego. fragment recenzji prof. dr. hab. Ignacego Kuźniaka
Ta książka to długi list do młodych ludzi napisany po ponad 40 latach pracy katechetycznej wśród nich. Autor porusza zasadniczy problem, jaki dotyczy młodych ludzi - znalezienie trwałego i wartościowego sensu we własnej egzystencji.
Docenić należy przede wszystkim autora za podjęcie tak ważnej, ale subtelnej kwestii, jaką jest etos. W świadomości potocznej pojęcie to funkcjonuje, ale głównie w wymiarze czasu przeszłego. Często też odnoszony jest do pewnych konkretnych zawodów, takich jak lekarz czy prawnik. Próba zmierzenia się z tą kategorią na przykładzie nauczycieli akademickich – i to pracowników uniwersytetów polskich – jest ze wszech miar słuszna.
Autorzy niniejszego zbioru, reprezentując różne ośrodki naukowe (w tym też różne państwa) i różne dyscypliny naukowe, podjęli się próby interpretacji wybranych aspektów funkcjonowania szkoły jako instytucji, która podlega (lub powinna podlegać) zmianie. Fragment z Wstępu
Monografia mieści się w nurcie dociekań dydaktycznych nad miejscem i rolą metody wykładu w procesie kształcenia na odległość. Ze względu na poruszanie w pracy wielu wątków mających charakter interdyscyplinarny jest ona ważna zarówno dla teorii, jak i praktyki pedagogicznej. Autorka z różnych punktów widzenia analizuje wykład, ukazuje jego rolę i miejsce wśród innych metod kształcenia. Książka napisana jest ze znawstwem, starannie dobrane zagadnienia tworzą spójną całość. Z recenzji wydawniczej prof. zw. dr. hab. Bronisława Siemienieckiego
Na zamieszczone w niniejszym tomie opracowania składają się syntezy studiów i szkiców powstałych w przeważającej mierze w ostatnim dwudziestoleciu, które w swej pierwotnej wersji miały postać autorskich rozważań teoretycznych, komunikatów z badań. Łączy je pokrewieństwo przedmiotowe, jakim są zagadnienia edukacji międzykulturowej, lecz różnią aspekty, w jakim poruszane w nich problemy i zagadnienia zostały zidentyfikowane, opisane i zinterpretowane, a także nierzadko poddane krytycznemu osądowi. [...] Niniejsza praca adresowana jest do szerokiego kręgu odbiorców. Mamy nadzieję, że jej lektura okaże się użyteczna dla pracowników nauki, nauczycieli i studentów, samorządowców zainteresowanych problematyką wielokulturowości i pedagogiki międzykulturowej oraz ich edukacyjnymi odniesieniami.
Seria wydawnicza 'Przywrócić Pamięć' ma przybliżyć współczesnemu społeczeństwu publikacje założycieli ruchu skautowego, twórców rozwoju idei i metodyki harcerskiej z lat 1911–1939.
Reprinty: reprint wydania, [1916]. "O SKAUTINGU POLSKIM".
4. Czem może być skaut.
Widzieliśmy, że celem skauta jest służenie społeczeństwu.
Tak. Ale już od społeczeństwa samego zależy, żeby umiało skautom każdego pokolenia postawić wymagania danej chwili — i wedle nich je sobie przystosować.
Niemniej jednak, niech skaut pozostanie skautem.
Tu właśnie leży najboleśniejsze i najszkodliwsze skoszlawienie idei, które miało miejsce u nas, przed wojną obecną.
Zasłoniono charakter ogólny — wymaganiami chwili. Zamiast na tle owego charakteru ogólnego — wyakcentować i wydobyć te wymagania. Bo choć bez wątpienia były one pierwszorzędnej wagi, nie wolno im było odbierać wychowaniu skautowemu jego znaczenia i wartości pod narodową 'specie aeternitatis“.
Niech skauting nie obiera drogi — niech wskaże tylko jak iść każdą drogą. Niech nie tylko mówi 'tak a tak narodowi przydać się dziś możesz“ — ale wpoi przedewszystkiem — realnie i głęboko — czem jest przydatność narodowa. Wtedy skaut sam już będzie gotów na wezwanie.
Nie kazać mu daną ideę kochać jako własną — ale pozwolić sercem i rozumem pojąć, czem jest miłość narodowa — a bezwątpienia pokocha tę ideę która wtedy czekać będzie na wcielenie.
Krócej:
Potrzebni są dziś żołnierze? — Naucz skautów być żołnierzami.
Ale niech wiedzą, że choć każdy skaut może być żołnierzem — nie każdy żołnierz będzie przez to skautem.
I jeśli krajowi — potem — potrzebni będą chociażby zamiatacze ulic — skaut będzie zamiatał ulice.
Więcej przeczytacie w książce... zapraszamy!
Publikacja jest niezwykle interesującą pozycją badawczą, znacząco poszerzającą zakres poszukiwań badawczych pedagogiki społecznej, inspirującą także tych badaczy, których uwaga koncentruje się na dążeniu do lepszego rozumienia procesów składających się na formację podmiotum, jako zakorzenienie kulturowe oraz społeczne uczestnictwo.
Fragment z recenzji wydawniczej dr. hab. Jacka Piekarskiego, prof. UŁ
Pogłębiająca się wielokulturowość Europy jest już faktem, a przystąpienie Polski do Unii Europejskiej jedynie formalnością, przypieczętowującą stan dokonany. Wielokulturowości nie można jednak po prostu ogłosić – o wielokulturowość należy dbać i zabiegać; potrzeba wielu lat pracy i pokonywania stereotypów, lęków i uprzedzeń, by w rezultacie móc się szczycić społecznością wielokulturową, a zarazem jednolitą, gdzie podziały, choć wyraźne, płynnie przechodzą jedne w drugie. Książką szczególnie w tym temacie przydatną, są Postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej a kultura szkoły Barbary Dobrowolskiej, ujmująca zagadnienie od strony edukacji, jako zarodka, z którego może i powinna wykluć się przyszła wielokulturowość.
Publikacja składa się z dwóch części: teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna prezentuje przegląd stanowisk wobec wielokulturowości i międzykulturowości oraz wobec kultury szkoły. Część druga – empiryczna – diagnozuje postawy nauczycieli wobec edukacji międzykulturowej, próbuje nakreślić definicję pojęcia „kultury szkoły, a całość uzupełniona jest analizą jakościową. Nie dziwią zatem niezwykle pochlebne i entuzjastyczne opinie Recenzentów: prof. zw. dra hab. Tadeusza Pilcha oraz prof. UŚ dr hab. Aliny Szczurek-Boruty.
Swoją rozprawą habilitacyjną A. Domagała udowodniła, że jest nie tylko znakomitą badaczką, ale także osobą niezwykle empatyczną, zwracającą uwagę na podmiotowość pacjenta [...]. Jej monografia wyznacza nowe drogi badawcze w poznawaniu problemów lingwistycznych osób z otępieniem alzheimerowskim i z pewnością będzie podstawowym punktem odniesienia w dalszych badaniach tej skomplikowanej problematyki. [...] Nie do przecenienia są także walory praktyczne recenzowanej pracy. Opracowana przez autorkę "Skala pewności narracyjnych" może być znakomitym narzędziem logopedycznym do diagnozowania zaburzeń mowy u pacjentów z otępieniem oraz wyznaczania optymalnych sposobów postępowania postdiagnostycznego w odniesieniu zarówno do terapii bezpośredniej, jak i pośredniej. [...] Będzie ona bez wątpienia podstawową lekturą dla logopedów chcących specjalizować się z zakresu rodzącej się właśnie gerontologopedii. Zainteresują się nią zapewne także neurolodzy, neuropsycholodzy i inni specjaliści, którzy w kręgu swoich zainteresowań umieszczają osoby z otępieniem, nie tylko alzheimerowskim.
Z recenzji profesora Uniwersytetu Gdańskiego dra hab. Stanisława Milewskiego
Materiał, który [autorka] poddaje opisowi, klasyfikacji i interpretacji, jest wystarczająco obszerny i dobrany na tyle sensownie, że pozwala na wydobycie zjawisk stanowiących dobry argument na rzecz wprowadzonego w tej pracy pojęcia dyfuzji; sposób potraktowania tego materiału spełnia także warunek profesjonalnego opisu translatologicznego (...). Wprowadzone przez autorkę pojęcie dyfuzji wydaje mi się metaforą bardzo atrakcyjną poznawczo, opisuje bowiem, wręcz unaocznia, pewne mechanizmy tekstowe, które skuteczniej niż w przypadku funkcjonujących dotąd pojęć uzmysławia przebieg procesów translatorskich (...).
Z recenzji prof. dr hab. Piotra Fasta
Książka na tle innych publikacji z obszaru pedagogiki zdolności wyróżnia się walorami poznawczymi - sprzyja recepcji doświadczeń teoretyków i praktyków z Ukrainy w Polsce. […] Konstrukcja książki odzwierciedla złożoność i uwzględnia wielość praktyk w obszarze pedagogiki zdolności. Zgromadzony materiał obejmuje zagadnienia teoretyczne, praktyczne oraz empiryczne. […] Potencjalnymi odbiorcami i czytelnikami będą zarówno teoretycy, jak i praktycy pracujący z uczniami zdolnymi.
Z recenzji wydawniczej dr hab. Teresy Gizy
Zmiany zachodzące we współczesnym świecie oraz zagrożenia, których doświadczają dzisiejsze rodziny, znacznie wpływają na postrzeganie i realizowanie przez rodziców ich powinności rodzicielskich, wymagają uczenia nowych funkcji i zadań, generują powstawanie dylematów towarzyszących rodzicom w wychowaniu dziecka. Asumptem do do powstania monografii była potrzeba spojrzenia na dzieciństwo i rodzicielstwo z perspektywy aktualnych przeobrażeń, potrzeb, ale też sytuacji trudnych, które w okolicznościach niesprzyjających stają się źródłem zakłóceń w ich doświadczeniu. Książka jest skierowana do szerokiego grona Czytelników. Mam olbrzymią nadzieję, że dzięki uniwersalnemu charakterowi okaże się pomocna rodzicom poszukującym wzmocnienia w swoich poczynaniach opiekuńczych i wychowawczych, jak też praktykom służącym im wsparciem w wielu trudnych sytuacjach życiowych
Z Wprowadzenia
Trudna droga wychowawcy nie jest pełną autobiografią. Ukazuje ona przede wszystkim bardzo trudny odcinek drogi, jaką ks. Jan Charytański musiał przejść, zanim stał się w pełnym tego słowa znaczeniu wychowawcą. Mamy więc nadzieję, że znajdzie ona zainteresowanie zwłaszcza u uczniów ks. profesora Jana Charytańskiego, ale również u czytelników pokolenia starszego, które przeżyło koszmar II wojny światowej i najtrudniejsze lata reżimu komunistycznego. Z pewnością zainteresuje także młodszych, dla których poczucie patriotyzmu, chęć poznania trudnego losu wielu Polaków czasu II wojny światowej będzie wystarczającym motywem sięgnięcia po tę pozycję.
Kim jest współczesny dobry ojciec?
Jak się odnaleźć w nowej życiowej roli?
Jak zrozumieć własnego ojca?
Co może wzmocnić nadwątlone więzi ojca z dziećmi?
Jak sobie poradzić z nieobecnością ojca?
Tradycyjne podejście do roli ojca, ustawia go często od startu na straconej pozycji. Tata „nie wie jak”, „tata nie da sobie rady”, „tata niech lepiej się zajmie zarabianiem pieniędzy, remontem łazienki, a do wychowania dziecka się nie wtrąca”. Jak przyjdzie czas to nauczy je grać w piłkę albo w szachy. Nie zachęcani do budowania więzi ojcowie, często silni, męscy, radzący sobie ze wszystkim, w obliczu opieki nad dzieckiem i budowania z nim więzi tracą grunt pod nogami, odsuwając się na boczny tor. Podążając często za przykładem własnego ojca, pozostawiają kobietom odpowiedzialność za opiekę nad dzieckiem i mało kto zdaje sobie sprawę, że to nie jest dla nikogo dobre rozwiązanie.
Nie brakuje oczywiście mężczyzn, którzy w roli taty sprawdzają się znakomicie, niestety jednak bardzo powszechne są te dwa scenariusze: ojciec nieobecny wcale w rozwoju dziecka (bo odszedł, wyjechał zarabiać, pracuje 14 godzin na dobę), ojciec obecny jedynie ciałem (schowany za gazetą, pilotem telewizora lub innymi męskimi zajęciami). Książka „Droga do ojca” to zbiór tekstów, które uświadamiają jak krzywdzące mogą być efekty tej nieobecności oraz rzucają światło na zawartą w tytule drogę do tego, by to zmienić.
Czy lepszy dla rozwoju dziecka jest ojciec tyran czy jego brak? Jak zmienił się świat i społeczeństwo, a wraz z nimi rola nie tylko ojca, ale w ogóle mężczyzny? Czy okazywanie słabości przystoi tacie i dlaczego warto „paplać”? Co to znaczy bliskość w męskim wydaniu i dlaczego tata nie powinien być po prostu drugą mamą? Co daje dziecku, a później dorosłemu człowiekowi obecność taty w jego życiu i jakie są konsekwencje jego braku? Co to znaczy wystarczająco dobry ojciec? Jak wielką rolę w kształtowaniu się kobiety odgrywa jej relacja z ojcem? Ta pozornie niewielka książeczka ociera się o każde z tych oraz wiele innych pytań. Jest dobrym natchnieniem do refleksji na temat tego jakim jestem, będę lub chciałbym być ojcem oraz z drugiej strony jakie są/były moje relacje z tatą. Równie pouczająca i inspirująca dla ojców, kandydatów na ojców, jak również matek oraz dojrzałych już dzieci.
Książka jest zbiorem tekstów najwybitniejszych psychologów i psychoterapeutów: m.in Wiesława Sokoluka, Wojciecha Eichelbergera, Krzysztofa Jedlińskiego, Bogdana de Barbaro. W książce zamieszczone są także listy czytelników "Charakterów" dotyczące ich relacji (często trudnych) z własnymi ojcami.
Co to znaczy "mieć ojca"? Coraz lepiej wiemy, jak ważny jest jest ojciec dla rozwoju dziecka, jakie znaczenie ma jego obecność lub nieobecność. Wiemy też jak różna jest jakość tej obecności. Są ojcowie, którzy dają dzieciom poczucie bezpieczeństwa - mogą one liczyć na swoich ojców w trudnych momentach, mają kogo poprosić o pomoc. Tacy ojcowie stają się wzorcami dla swoich dzieci, dzięki którym jak pokazują badania, córki o wiele trafniej dobierają partnerów życiowych, a synowie lepiej budują pewność i przekonanie o własnej wartości. W informacji wykorzystano fragmenty recenzji zamieszczonej na www.panpsycholog.pl
Czy pokój twego nastoletniego dziecka przypomina wysypisko śmieci? Czy jego ulubionym sportem jest pyskowanie? Czy jego standardową reakcją na twoje pytania jest burknięcie pod nosem? Czy słuchawki przykleiły mu się na stałe do uszu, a kciuk do klawiatury komórki? Czy jego wzrok wyraźnie sugeruje, że jesteś najgłupszym stworzeniem, jakie kiedykolwiek nosiła ziemia? Jeśli tak, to Kevin Leman napisał tę książkę właśnie dla ciebie. Dowiesz się z niej, co zrobić, aby nastolatek w krótkim czasie przeszedł kompletną metamorfozę. Dzięki zawartym tutaj radom nastawienie, zachowanie i charakter twego nastoletniego dziecka ulegną całkowitej zmianie. Co więcej, będzie to zmiana trwała. Twoje dziecko stanie się odpowiedzialnym człowiekiem, potrafiącym dokonywać właściwych wyborów, i pełnym szacunku, aktywnym członkiem waszej rodziny. Dr Leman pokaże ci, jak wspierać nastolatka w burzliwym okresie dojrzewania, przeciwstawiać mu się, jeśli zajdzie taka potrzeba i zaopatrzyć go w cechy i umiejętności niezbędne w życiu. To skuteczny, napisany z humorem poradnik dla każdego rodzica, który potrzebuje pomocy w wychowaniu nastolatka.
Konflikty społeczne (między jednostkami czy grupami społecznymi) to naturalne, nieuchronne zjawisko przenikające ludzką egzystencję, mogące destruktywnie, jak i konstruktywnie oddziaływać na jednostkę czy grupę. Dlatego niezwykle istotne jest poznanie mechanizmów wyzwalających proces konfliktowy, jak i strategie radzenia sobie z nim, aby rozwijać kompetencje umożliwiające umiejętne zarządzanie tymi trudnymi sytuacjami. Nade wszystko należy uwzględnić, że konflikty mogą mieć rozwojowy wymiar wzbogacający ludzką egzystencję i rozpatrywać interdyscyplinarnie – od strony socjologicznej, pedagogiczno-psychologicznej, co ukazuje niniejsza publikacja.
Na rynku mamy coraz więcej pozycji dotyczących pracy z dziećmi z ADHD, ale poniższe opracowanie tym się różni od innych, że traktuje młodego człowieka bardziej kompleksowo. Umożliwia dokonanie jego charakterystyki uwzględniając aspekty psychologiczne, zamiłowanie do różnych dziedzin życia i wskazuje na stan psychiczny danego dziecka. Publikacja napisana przystępnym językiem wzbogacona jest kilkunastoma tekstami z różnych dziedzin i własnych obserwacji.
Teoria to nie wszystko, najważniejsza jest praktyka i Autorka pragnie się podzielić własnymi spostrzeżeniami wyniesionymi z pracy nauczycielskiej oraz terapeutycznej z dziećmi, młodzieżą, a także dorosłymi.
Książka może okazać się pomocna dla przyszłych terapeutów, nauczycieli, pedagogów i rodziców oraz pomoże pogłębić wiedzę tym wszystkim, którzy pragną pomagać innym osobom.
Podstawą poprawnej wymowy jest między innymi odpowiednia ruchomość narządów artykulacyjnych: warg, języka, podniebienia miękkiego i żuchwy. Warto ją z dzieckiem trenować, a nikt nie zachęci do tego lepiej niż Fefe! To wyjątkowa mucha! Gasi pożary, jeździ samochodem, chodzi do kina, biega w maratonach i jest gwiazdą opery. Kto się z nią zaprzyjaźni, nie będzie się nudzić! Dzięki Fefe ćwiczenia staną się zabawą, a maluch, słuchając opowieści o przygodach muszki i realizując wyznaczone przez nią zadania, nawet się nie zorientuje, że właśnie wykonał ważną pracę. Książka poprzez wesołą zabawę wspiera rozwój wymowy dziecka, a także jest nieocenioną pomocą dla dzieci z problemami artykulacyjnymi. 'Z muchą na luzie ćwiczymy buzie' to druga po 'Wierszykach ćwiczących języki' książka z serii 'Uczę się: mówić, wymawiać, opowiadać'. Dr n. hum. Marta Galewska-Kustra – logopeda i pedagog dziecięcy, pedagog twórczości. Pracownik naukowy Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Prowadzi gabinet logopedyczny dla dzieci, specjalizuje się przede wszystkim w terapii opóźnionego rozwoju mowy i zaburzeń artykulacji. Członkini Polskiego Towarzystwa Logopedycznego. Współautorka książki 'Wierszyki ćwiczące języki', autorka serii wspierającej rozwój mowy dziecka 'Uczę się: mówić, wymawiać, opowiadać' Joanna Kłos studiowała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, dyplom obroniła w Pracowni Projektowania Plakatu. Mieszka trochę w Dębicy, trochę w Warszawie. Przez kilkanaście lat pracowała jako grafik. Obecnie zajmuje się ilustracją i wspólnie z mamą i siostrą prowadzi pracownię lalek Romaszop.
W publikacji Organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży zostały omówione najważniejsze problemy związane z organizacją wycieczki szkolnej (krajowej i zagranicznej), kwalifikacjami oraz odpowiedzialnością opiekunów i kierownika wycieczki, ich zatrudnieniem oraz rozliczaniem czasu ich pracy. W opracowaniu poruszono także ważne zagadnienie, jakim jest zapewnienie uczestnikom odpowiedniej – zgodnej z przepisami prawa – opieki i bezpieczeństwa.
Dzięki fachowym wyjaśnieniom specjalistów, zebranej dokumentacji oraz szczegółowo opisanej procedurze organizacji wycieczek szkolnych dowiesz się m.in.:
– jakie kwalifikacje powinien posiadać kierownik wycieczki szkolnej, a jakie opiekun,
– czy wycieczka zagraniczna organizowana przez dwie szkoły powinna być zgłoszona w kuratorium oświaty,
– czy uczniowie podczas wycieczki szkolnej powinni być ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków,
– jak należy rozliczać czas pracy nauczycieli podczas wycieczki wielodniowej,
– czy zielone szkoły mogą funkcjonować w okresie wakacyjnym i feryjnym.
Opracowanie przeznaczone jest dla dyrektorów szkół i nauczycieli. Zainteresuje też rodziców uczniów.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
