W ciągu ponad sześćdziesięciu lat zawodowej aktywności Mistrz Historiografii, Profesor Jerzy Wyrozumski (1930-2018), opublikował 800 prac. Trzynastu wydań doczekał się bestsellerowy podręcznik historii polskiego średniowiecza. Trzykrotnie wznawiano znakomitą biografię Kazimierza Wielkiego, a dwukrotnie monumentalny pierwszy tom dziejów Krakowa. Obok tych sztandarowych tytułów Profesor opublikował też monografie poświęcone gospodarce solnej oraz rzemiosłu tkackiemu w Małopolsce. Do prezentowanego tomu wybrano dwadzieścia pięć mniejszych tekstów Jerzego Wyrozumskiego, pisanych w latach 19572000, w których podejmował tematykę społeczno-gospodarczą. Cztery artykuły: o znaczeniu soli w życiu gospodarczym średniowiecznej Polski (1978), ewolucji techniki tkackiej w XIXV w. (1981), handlu tekstyliami (1983) i transporcie rzecznym w XIIXVIII w. (1986), ukazują się po raz pierwszy w tłumaczeniu na język polski. Tom uzupełnia jeden tekst, którego Profesor nie zdążył dokończyć za życia, mieszczący edycję nieznanych dotąd rachunków dworskich trzeciej żony Zygmunta Augusta, Katarzyny Habsburg, z lat 15551562, w opracowaniu Marii Molendy i Marcina Starzyńskiego. Skarbiec wiedzy. Studia społeczne i gospodarcze Jerzego Wyrozumskiego to jednocześnie nawiązanie do Studjów historycznych i społecznych Franciszka Bujaka zebrane w jednym tomie, choć różnorodne w swej tematyce, składają się na spójną opowieść o społeczeństwie i gospodarce polskiego średniowiecza.
Kolejny tom serii Mistrzowie Historiografii przybliża publikacje prof. Bożenny Wyrozumskiej, cenionej specjalistki w zakresie paleografii oraz wydawczyni źródeł historycznych.
Zofia Kozłowska-Budkowa (1893-1986), jedna z największych indywidualności polskiej mediewistyki XX w., przez ponad siedemdziesiąt lat związana z Uniwersytetem Jagiellońskim i Zakładem Nauk Pomocniczych Historii (od 1954 r., jako profesor), uczennica Stanisława Krzyżanowskiego, Franciszka Bujaka i Władysława Semkowicza, wybitna specjalistka w zakresie średniowiecznej dyplomatyki, paleografii oraz dziejopisarstwa ze szczególnym uwzględnieniem rocznikarstwa, pionierka nowoczesnych studiów nad historią Uniwersytetu Krakowskiego i elit intelektualnych, autorka należących do kanonu polskiej historiografii opracowań (Repertorjum polskich dokumentów doby piastowskiej, 1937) i edycji źródłowych (Najdawniejsze roczniki krakowskie i kalendarz, 1978).Wspomnienia z lat 1893-1923 to ostatnia większa praca Uczonej, przygotowana w postaci maszynopisu w roku jej dziewięćdziesiątych urodzin. Odtworzone w niej pierwsze trzydzieści lat życia Zofii Kozłowskiej uczennicy, a następnie słuchaczki Uniwersytetu Jagiellońskiego składają się na fascynującą panoramę epoki przełomu stuleci, pierwszego światowego konfliktu zbrojnego i odzyskania przez Polskę niepodległości. Autorka, będąca nie tylko obserwatorem, ale także uczestnikiem wielu opisywanych wydarzeń, sumiennie, a przy tym niezwykle barwnie, ocaliła we Wspomnieniach obraz dawnej codzienności, czasu lat dziecinnych spędzonych w ziemiańskich dworach, nauki w szkołach Kielc i Rygi, dojrzewania, spotkań z Ignacym Paderewskim i Henrykiem Sienkiewiczem, wreszcie fascynacji polityką i Uniwersytetem
Wacław FELCZAK (1916-1993) - historyk, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, wybitny specjalista w zakresie historii Węgier, Europy Środkowej i Słowiańszczyzny południowej w XIX i XX wieku, wielki patriota, legendarny szef kurierów tatrzańskich, bohater walki o niepodległość Polski w okresie II wojny światowej i powojennym. Współpatron Nagrody im. Wacława Felczaka i Henryka Wereszyckiego, przyznawanej przez PTH Oddział w Krakowie i Wydział Historyczny UJ za najlepszą książkę dotyczącą dziejów Europy Środkowej w XIX i XX w. Jest autorem wielu prac, cenionych i uznawanych również za granica, wśród nich znakomitych syntez historii Węgier (2 wydania) i Jugosławii (wraz z T. Wasilewskim), studiów poświęconych węgierskiej polityce narodowościowej w XIX w. i ugodzie węgiersko-chorwackiej z 1868 r. Wszystkie prace Wacława Felczaka cechuje dogłębna i wnikliwa analiza źródeł. Potrafił w nich zdobyć się zawsze na wolną od wszelkich uprzedzeń i skrzywień ocenę zagadnień narodowościowych w Europie Środkowej i na Bałkanach w XIX w. W swoich pracach Wacław Felczak ukazał także role i wysiłki Polaków mające na celu pogodzenie Węgrów ze Słowianami w XIX w., jak również zaangażowanie i wkład polskiej emigracji, ściślej obozu ks. Adama J. Czartoryskiego, w powstanie programu jugosłowiańskiej polityki Serbii w latach czterdziestych XIX w. Zabiegi te, jak podkreślał Wacław Felczak, stanowią chlubną kartę w dziejach polskiej aktywności politycznej w Europie Środkowej i na Bałkanach w XIX w.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
