Celem niniejszej książki jest przypomnienie kobiecej obecności we wczesnych okresach literatury. Wszelkie wyrażające się w piśmie formy niewieściej wypowiedzi, które zachowały bardziej lub mniej wyraźne piętno osobowości autorek. Poemat, opowiadanie, traktat, utwór hagiograficzny (żywot, opis cudów), kronika, pamiętnik, listy, przekład lub parafraza wcześniejszego utworu to tylko przykładowe gatunki literackie, z jakimi będziemy mieć do czynienia.
Pierwsze krajowe wydanie książki opublikowanej w Paryżu w 1990 roku nakładem Éditions du dialogue.
?Na urok tej książki złożyły się, najczęściej zgadzające się jak ogień z wodą, erudycja i poezja. Jest to dzieło uczone i literackie. Jest to egzegeza biblijna, patrologia, historia literatury i malarstwa. Autor po przywołaniu perykopy ewangelicznej czasem rozpoczyna swój wywód na temat jednej z tajemnic dzieciństwa Jezusowego od tekstu, innym razem od obrazu, poruszając się swobodnie w obu dziedzinach. [...] Traktując o wydarzeniach biblijnych, które dokonały się ?w on czas?, kiedyś, raz na zawsze, a więc dziejących się wiecznie, książka jest także dziełem współczesnym. Co chwila przez uczony dyskurs prześwieca groza czy nadzieja naszego czasu, dochodzi do głosu nasze egzystencjalne doświadczenie? (ks. Janusz St. Pasierb).
Ziemie polskie w czasach, kiedy na tronie w Kruszwicy zasiada okrutny Pepełek i jego żona - Niemka - Brunhilda. Spokojne życie starego Wisza przerywają niespokojne wieści. Nadszedł czas rozprawy z Pepełkiem, czas zemsty za jego krwawe rządy. Tylko Doman jest pochłonięty jeszcze jedną myślą - jak zdobyć piękną Dziwę, która postanowiła służyć bogom. Czy uda się pogodzić zemstę i miłość?
Książka zawiera:
- biografię Marii Konopnickiej
- czas i miejsce akcji
- plan wydarzeń
- treść
- charakterystyka rodziny Mostowiaków
- inni bohaterowie - charakterystyka
- narrator i narracja noweli
- indeks komentarzy do tekstu.
Stanisława Niebrzegowska-Bartmińska, Wzorce tekstów ustnych w perspektywie etnolingwistycznej, 2007: W ramach rozwijającej się dynamicznie tekstologii Autorka rozwiązuje problem naukowy konsekwentnie wobec przyjętej perspektywy, wytyczając jako zakres przedmiotu badań teksty ustne (na przykładzie wybranych gatunków), wzbogaca tym samym swoim syntetycznym ujęciem tekstologię etnolingwistyczną i nowoczesną folklorystykę. Rozprawa sytuuje się bowiem na pograniczu krzyżujących się ze sobą dyscyplin: językoznawstwa, folklorystyki i blisko spokrewnionej z nimi etnolingwistyki. Stanowi istotny wkład do każdej z nich.
Każdy człowiek doświadczony cierpieniem odbiera je inaczej, w zależności od schorzenia, szans wyzdrowienia lub braku wiary w utrzymanie się przy życiu. Każdy chory reaguje też na cierpienie zgodnie ze swoją osobowością, swoistą mądrością życiową i skalą wypracowanej przez siebie w ciągu krótszego lub dłuższego życia ludzkiej wytrzymałości i cierpliwości. Wiele doświadczeń z tego zakresu posiadają lekarze i cały personel medyczny i o tym po części traktują poszczególne artykuły, zawarte w tej pracy zbiorowej. Wiara, nadzieja, wdzięczność leczonych, a z drugiej strony pokonanie różnych trudności, związanych z wykonywaniem zawodu lekarskiego, umiejętność wzajemnego porozumienia między pacjentem i lekarzem - są to problemy, które przewijają się w tekstach medycznych i literackich, składających się na całość niniejszego tomu.
Eugenia Łoch
Grzegorz Wallner
fragment Słowa wstępnego
„Wymiana symboliczna i śmierć” to obok „Symulakrów i symulacji” najbardziej znane i bez wątpienia najważniejsze dzieło zmarłego w tym roku filozofa.
Inaczej niż w społecznościach pierwotnych czy tradycyjnych, w nowoczesnych społeczeństwach wymiana symboliczna już nie istnieje, tym bardziej jako forma społecznej organizacji. Być może właśnie dlatego symboliczność nawiedza nas niczym zmarły; jak żądanie wciąż uchylane przez prawo wartości. Idea Rewolucji od czasów Marksa próbowała to prawo obalić, jednak prędko przekształciła się w Rewolucję według Prawa. Psychoanaliza także żywi się tą obsesją, ale jednocześnie odwraca ją i wpisuje w indywidualną nieświadomość, redukując do Prawa Ojca, kastracji i znaczącego. Zawsze i wszędzie to samo – Prawo.
Tymczasem, gdy przekroczymy wszystkie rodzaje ekonomii, te polityczne i te libidalne, dostrzeżemy kształtujący się nowy schemat stosunków społecznych, opartych na eksterminacji wartości. Schemat ten sięga wprawdzie do struktur pierwotnych, lecz jawi się jako radykalna utopia i zwolna przenika wszystkie poziomy dzisiejszego społeczeństwa. Właśnie ów schemat stał się przedmiotem analizy w niniejszej książce, w swych rejestrach tak rozmaitych, jak praca, moda, ciało, śmierć, czy język poezji.
Książka jest pokłosiem spotkania poświęconego księdzu-poecie Janowi Twardowskiemu (absolwentowi Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego), które odbyło się w maju 2006r. na Uniwersytecie Warszawskim.
Publikacja ma charakter szczególny, pamiątkowy. Znalazły się w niej artykuły reprezentujące różne szkoły i koncepcje metodologiczne, ukazujące odmienne sposoby mówienia o twórczości i biografii księdza od wizytek.Wszystkie łączy próba zrozumienia fenomenu Jana Twardowskiego, a także porządkowania i naukowego "okiełznania" jego dorobku.
Niniejsza publikacja nie ma zatem ambicji przedstawienia jednolitej propozycji lektury poezji ks. Jana, ma raczej pokazać różne sposoby obcowania z Jego poezją.
Tytułowa kamizelka została kupiona przez narratora, od handlarza (Żyd) za pół rubla; niegdyś należała ona do jego sąsiadów. Po działaniach właścicieli jest z przodu spłowiała, ma dużo plam, przetarty tył, nie ma guzików, na brzegu ma dziurkę i co w niej najciekawsze 2 ściągacze: pierwszy ze sprzączką skrócony i przyszyty, a drugi pokłuty ząbkami sprzączki. Kamizelka była ""chora"" i przypominała o smutku sąsiadów.Małżeństwo do którego niegdyś należała kamizelka przyjechało do kamienicy na początku kwietnia, wstawali dość rano, pili herbatę z blaszanego samowaru, razem wychodzili do miasta: ona na lekcje (nauczycielka), on do biura (urzędnik) byli ludźmi młodymi, ani ładnymi, ani brzydkimi, spokojnymi, pani: szczupła, lubiła szyć, a pan tęgi, dużo pracował, byli ubodzy, troszczyli się o siebie nawzajem, co niedzielę wychodzili na spacer i wracali wieczorem. W kwietniu mieszkali z ich służącą, w lipcu zostali sami, a w październiku została tylko pani, gdyż mąż zmarł. W/w skracane sprzączki były od jego kamizelki. Jedną skracał on sam by nie martwić żony, drugą ona by dodać mu otuchy. Tym sposobem nawzajem się oszukiwali w sprawie zdrowia pana domu. Po jego śmierci pani wyjechała.
Niezapomniany klimat Zielonego Wzgórza i pyszna kanadyjska kuchnia początku XX wieku! Nie wszyscy wielbiciele Ani z Zielonego Wzgórza wiedzą, że jej autorka za życia była nie tylko uznaną pisarką, ale także świetną kucharką. Jej talenty kulinarne były słynne nie tylko wśród mieszkańców Wyspy Księcia Edwarda. Te niezwykłe zdolności rozwijała, gotując smakołyki dla najbliższych. A wciąż pogłębianą wiedzę wykorzystywała w swoich powieściach, opisując niezwykle obrazowo potrawy jakimi raczyli się ich bohaterowie.
Prowadzony osobiście przez Lucy Maud Montgomery i długo przechowywany przez jej rodzinę zeszyt z oryginalnymi recepturami, w końcu ujrzał światło dzienne. Wśród Przepisów ciotki Maud, autorki wyboru Elanie i Kelly Crawford, wyróżniły ulubione potrawy domowników, rarytasy podawane do popołudniowej herbatki i potrawy kojarzące się z dorastaniem na Zielonym Wzgórzu.
W tej niezwykłej książce, zilustrowanej rękopisami Lucy Maud Montgomery oraz archiwalnymi fotografiami rodzinnymi z okresu, kiedy mieszkała w Norval, w stanie Ontario, coś dla siebie znajdą zarówno wielbiciele dobrej kuchni, jak i miłośnicy powieści słynnej kanadyjskiej pisarki.
Chcecie wiedzieć co jadła Ania Shirley? Zapytajcie „ciotki Maud”.
Cyd (1636), tragedia Pierrea Corneillea, której akcja toczy się w XI-wiecznej Hiszpanii. Szimena, córka wodza don Gormasa, i Rodryg, syn starego wodza don Diega, kochają się i wkrótce mają się pobrać. Dochodzi jednak do zwady między ojcami zakochanych -- Rodryg musi pomścić zniewagę, jakiej doznał don Diego. Zabija w pojedynku don Gormasa, przekreślając przyszłe szczęście pary kochanków. Tymczasem Maurowie oblegają Sewillę i Rodryg w zastępstwie ojca odpiera napastników. Szimena domaga się zemsty na zabójcy swego ojca, choć król rad byłby przebaczyć zwycięzcy spod Sewilli. Dziewczyna -- wbrew swym uczuciom -- pozostaje nieustępliwa. Jej honoru bronić ma w pojedynku z Rodrygiem don Sanszo, któremu w głębi serca nie życzy powodzenia. Kiedy Sanszo powraca po pojedynku, Szimena odmawia spełnienia obietnicy, że odda rękę zwycięzcy. Okazuje się jednak, że zwyciężył Rodryg, ale wspaniałomyślnie darował życie także zakochanemu w Szimenie don Sanszo. Honorowi stało się zadość. Kochankowie po rocznej żałobie połączą się węzłem małżeńskim, kiedy Cyd powróci z wojny z Maurami. Corneille niemal wszystkie najbardziej dramatyczne sytuacje usunął za kulisy. Na czoło wysunął pojedynek wewnętrzny, jaki toczą bohaterowie ze sobą i z czasem. Corneille zastąpił dawnego bohatera tragicznego, zdeterminowanego przez fatum, bohaterem obdarzonym wolnością i intelektualną samodzielnością, służącego swymi czynami ideałowi ,,gloire"", czyli chwały, sławy, honoru, spełnienia obowiązku, traktowanego także jako czyn piękny. Premierze i wielkiemu powodzeniu tragedii towarzyszyły gwałtowne polemiki. Zarzucono autorowi plagiat, a przede wszystkim naruszenie klasycznych zasad estetycznych. Sprawę skierowano do Akademii, której werdykt -- wskazujący na wiele ,,błędów"" autora -- nie mógł jednak pominąć uwagi, że utwór Corneillea ma ,,niewytłumaczalny urok, który towarzyszy wszystkim jego błędom"". Ten urok zachowują także polskie przekłady, zwłaszcza pierwszy -- współczesny Corneilleowi -- pióra Jana Andrzeja Morsztyna (premiera w Zamościu, 1660).
Pan Michał Jerzy Wołodyjowski rozpacza po śmierci narzeczonej, Anusi Borzobohatej Krasieńskiej. Nie wierzy, by mógł być kiedykolwiek szczęśliwy w miłości. Tymczasem wkrótce pozna Basię Jeziorkowską, swą przyszłą towarzyszkę życia. Czy chwile szczęścia przyjdzie okupić bohaterską śmiercią w obliczu nadciągającej nawały tureckiej?
To nie jest książka o wojnie. To książka o dzieciństwie w czasie wojny. Alona Frankel, autorka tłumaczonych na kilkanaście języków książek dla dzieci, pozwoliła przemówić dziewczynce, którą wtedy była, która nadal w niej jest.
Koniec to ostatni, siódmy tom almanachu „Punkt po Punkcie”. Stanowi pokłosie konferencji zorganizowanej w listopadzie 2006 przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich i Nadbałtyckie Centrum Kultury. Jego wielogłosową strukturę tworzą studia, szkice i minieseje poświęcone pojęciu i tematowi Końca, rozpatrywanemu z punktu widzenia filozofii, teologii, historii literatury, sztuki i życia społecznego. Koniec życia, koniec świata, koniec chrześcijaństwa, koniec historii, koniec a nieskończoność, koniec, czyli początek – to tylko niektóre z zagadnień poruszanych przez uczestników spotkania.
Praca poświęcona pierwszej dekadzie istnienia "Kultury" i jej ewolucji od powstania Instytutu Literackiego w ramach 2. Korpusu gen. Wł. Andersa do przekształcenia w samodzielny ośrodek polityczny. Po przedstawieniu w pierwszej części pracy wcześniejszej drogi życiowej twórcy IL, Jerzego Giedroycia, w kolejnej autor opisuje najwcześniejszy okres istnienia "Kultury", do momentu podjęcia współpracy z pismem przez Juliusza Mieroszewskiego. Część trzecia rozpoczyna się opisem emigracyjnej sceny politycznej w latach 1945-1950 i poświęcona jest postawie kręgu "Kultury" wobec wewnątrzemigracyjnych sporów politycznych. W kolejnej, czwartej części autor omawia publicystykę międzynarodową pisma i głoszone na jego łamach idee konieczności współpracy Polski z sąsiednimi państwami (m.in. koncepcja ULB). Ostatnia część poświęcona została stosunkowi "Kultury" wobec Kraju, podejmowanym przez Jerzego Giedroycia staraniom utrzymania kontaktu z nim kontaktu i wywierania wpływu na krajową rzeczywistość.
Wyjątkowy dokument dotyczący działania cenzury PRL uzmysławia, jak wielkie i nieodwracalne spustoszenia w polskiej świadomości narodowej, nauce i kulturze dokonała po II wojnie światowej cenzura komunistyczna podczas okupacji sowieckiej w Polsce. Cenzura objęła wszystkie obszary polskiej nauki i kultury, nie oszczędzając nawet książek dla dzieci.
Autorka odsłania kurtynę pokazując scenę z suto zastawionymi stołami epikurejskiego świata, równocześnie obnażając ich komizm i absurd, oraz dzieli się z czytelnikiem niezwykłymi refleksjami na temat odgrywanych przez nas ról i naszej tożsamości.
,,Panowie miłościwi, czy wola wasza usłyszeć piękną opowieść o miłości i śmierci? To rzecz o Tristanie i Izoldzie królowej."" - tak średniowieczny trubadur rozpoczyna tę wzruszającą i zarazem bardzo smutną historię dwojga kochanków skazanych na rozłąkę i cierpienie. Nie mogą żyć bez siebie, ale żyjąc razem skazują się na potępienie świata, bo Tristan kochając Izoldę zdradza swojego seniora, króla Marka, a Izolda staje się wiarołomną żoną, zasługującą na śmierć. Miłość jednak przezwycięża wszelkie przeszkody i choć na tym świecie uczucie Tristana i Izoldy nie mogło trwać, po śmierci połączyła ich miłość wieczna, której już nic zagrozić nie może.
Najlepsze, co możemy dać dzieciom, to dobre wychowanie, które oznacza rozbudzanie duszy. Jak stwierdziła Maria Dąbrowska, "książka i możność czytania, to największy z cudów ludzkiej cywilizacji". Właśnie dlatego, że inspiruje człowieka, pokazuje świat, stawia pytania i umożliwia szukanie na nie odpowiedzi.
Lektura nie musi, a może nawet nie powinna być żmudnym gromadzeniem wiadomości, ale raczej fermentem ? zaczątkiem własnej myśli. Tych z nas, którzy kochają książki, nie trzeba o tym przekonywać, inni z kolei nie czytają przypuszczalnie tych słów. Pozostają jednak dzieci, które jeszcze nie mają wyrobionych zamiłowań i których przyszłość zależy w dużym stopniu od naszego postępowania.
Czy zechcemy wprowadzić je do intrygującego świata literatury? Czy potrafimy to uczynić?
Bez wątpienia wszyscy znacie księcia Hamleta i jego słynne zdanie: Być albo nie być.Znacie również zapewne historię nieszczęśliwej miłości Romea i Julii, nieszczęśliwej za sprawą konfliktu pomiędzy ich rodzinami.To tylko kilka z postaci, które stworzyłem w swoich dramatach, potrafiłem bowiem kreować takich bohaterów i bohaterki, którzy przeżywali namiętności, toczyli walki, do czegoś dążyli i czegoś pragnęli, zupełnie jakby byli ludźmi z krwi i kości.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?