Belgijskie Kongo. Biali koloniści bezlitośnie wykorzystują rdzennych mieszkańców Czarnego Lądu. Jednym z nich jest Kurtz - człowiek budzący respekt i szacunek, w rzeczywistości potwór, dla którego czarni mieszkańcy Afryki to bestie zasługujące jedynie na unicestwienie. Jądro ciemności, które nosi w sobie każdy z nas, w tym opowiadaniu poznaje Marlow, człowiek, dla którego wyprawa do kolonii staje się wielką podróżą poza czas i przestrzeń, w najciemniejsze zakamarki ludzkiej natury...
W swojej najnowszej książce „Życie w przestrzeni serca – jak wkroczyć do świętej przestrzeni serca” Drunvalo Melchizedek podaje dokładny przepis na wstąpienie do miejsca, w którym połączeni jesteśmy ze wszystkim co istnieje, miejsca w którym istnieje prawdziwa Miłość i kontakt z naszym stwórcą. Drunvalo na wielu przykładach udowadnia jak istotne jest życie wychodzące z tego niewielkiego, świętego miejsca w naszym sercu. Kontakt z naszą najgłębszą istotą, naszymi uczuciami jest bowiem absolutnie konieczny na naszej drodze rozwoju. Drunvalo w dwóch rozdziałach odnosi się do wiedzy zawartej w tomach „Pradawnej tajemnicy Kwiatu Życia” oraz omawia wzajemne powiązania między sercem a Mer-Ka-Ba. Książka zawiera płytę z „Medytacją świętej przestrzeni serca”, na której znajdują się mówione wskazówki prowadzące do ustanowienia kontaktu z tą małą przestrzenią leżącą w naszym sercu. Wskazówki mówione są w j. angielskim oraz polskim.
"Dawno temu my ludzie używaliśmy form komunikacji i odczuwania, które nie angażowały mózgu do tego procesu; bardziej pochodziły one ze świętego miejsca w naszym sercu.
Jaką wartość miałoby odnalezienie tego miejsca na nowo, w świecie, w którym największą religią jest nauka i logika umysłu? Czy znany jest mi świat, w którym emocje i uczucie są obywatelami drugiej klasy? Owszem. Jednakże moi nauczyciele poprosili mnie, abym przypomniał ci kim naprawdę jesteś. Jesteś czymś więcej niż ludzką istotą, czymś o wiele większym. W twoim sercu znajduje się bowiem miejsce, święte miejsce, w którym świat może dosłownie zostać przemieniony w procesie świadomego współtworzenia. Jeżeli na to pozwolisz pokażę ci to, co zostało pokazane mnie."
Drunvalo Melchizedek
Muttavali, czyli "sznur pereł", to wybór najbardziej reprezentatywnych fragmentów kanonu Therawady - najstarszej znanej nam tradycji buddyjskiej z nurtu Hinajany. Kanon ten, spisywany w języku palijskim (pokrewnym sanskrytowi) od III w p.n.e., został tu przedstawiony w formie dwujęzycznej (w transkrypcji łacińskiej), a przekład opatrzono obszernym komentarzem. Tym samym tom sięga do źródeł buddyzmu poprzedzających nowszą tradycję Mahajany, która obejmuje na przykład zen czy buddyzm tybetański. Publikacje dotyczące tego kanonu są zarówno w Polsce, jak i na świecie znacznie rzadsze niż prace o bardziej popularnym na Zachodzie nurcie Mahajany. Całość składa się z krótkich, za to licznych tekstów ułożonych w porządku tematycznym nauczyciel-nauka-wspólnota.
Teksty wybrał, przełożył i skomentował z ogromną erudycją i starannością Ireneusz Kania, znakomity i zasłużony tłumacz, znawca wielu literatur i języków, od kilkudziesięciu lat popularyzujący kulturę krajów buddyjskich.
Prezentowana książka to zbiór artykułów Jacquesa Le Goffa opublikowanych w czasopiśmie L`Histoire w latach 1980-2004. Stanowią one udaną formę popularyzacji głównych tez badawczych autora dotyczących średniowiecza, widzianego jako epoka, w której narodziły się pewne prądy, zjawiska mające wpływ na cywilizację światową, aż do początków XIX w. Autor zajmuje się szerokim wachlarzem zagadnień bardziej ogólnych takich, jak: panująca ideologia, mentalność elit, mentalność mas, jak i charakterystycznych dla epoki średniowiecznej: wyprawy krzyżowe, zakony żebracze, mity i ich korzenie, stosunek do pracy i do rozrywki, stosunek do kobiet. Omawia także sylwetki osób-wzorców postępowania (np. Święty Ludwik).
Jest to chyba najbardziej znana komedia intrygi czasów oświecenia, która przyniosła jej autorowi niebywałą sławę i wyniosła go na szczyty popularności. Wielokrotnie wydawana i wystawiana przeszła zwycięsko próbę czasu i niezmiennie bawi czytelników, a przede wszystkim widzów, po dziś dzień. Niezwykły zmysł obserwatorski Franciszka Zabłockiego sprawił, że jego dzieło jest prawdziwym świadectwem epoki za panowania króla Stanisława Augusta. Zrodzona w atmosferze pierwszych znacznych sukcesów autora, zawiera w sobie radosną afirmację życia i miłości, połączoną z polemicznym wobec ówczesnej literatury dydaktycznej i satyrycznej wizerunkiem fircyka..
Nowela opisuje losy indiańskiej osady o nazwie Chiavatta zniszczonej przez bezwzględnych białych (Niemców). Na jej miejscu powstała miejscowość Antylopa, w której życie toczyło się niezwykle przyjemnie, mieszkańcy jednak nie mieli świadomości, że ich siedziba położona jest na zgliszczach osady Indian. Pewnego dnia do Antylopy przyjechał z przedstawieniem cyrk. Miał w nim wystąpić sachem (wódz) plemienia Czarnych Węży żyjącego niegdyś w Chiavatcie, ostatni z potomków wodza Czarnych Węży. Kiedy nadszedł czas występu wodza, zaczął on nieoczekiwanie śpiewać pieśń wojenną, lecz nie w języku indiańskim a niemieckim. Widzowie zaczęli się bać, bowiem pieśń początkowo opisująca szczęśliwe życie Chiavatty, przekształciła się w opowieść o masakrze która się tam wydarzyła - Niemcy nocą zakradli się do Chiavatty i wymordowali wszystkich jej mieszkańców. Wszyscy wpadli w panikę, słysząc końcówkę pieśni brzmiącą: ""Z całego pokolenia zostało jedno dziecko. Było ono małe i słabe, ale przysięgło duchowi ziemi, że się zemści. Że ujrzy trupy białych mężów, niewiast, dzieci - pożogę, krew!"" i widząc, jak sachem wskakuje na drewnianego kozła stojącego pod żyrandolem z lampami naftowymi i unosi drąg jakby w zamiarze strącenia żyrandola i spalenia całego cyrku. Kiedy sachem nagle zniknął z pola widzenia, wśród zaskoczonej widowni zapadła śmiertelna cisza. Po chwili jednak pojawił znowu, tym razem z blaszaną miską, prosząc o zapłatę za występ. Cała scena była w programie przedstawienia. Zebrani z ulgą zaczęli rzucać pieniądze do miski.
Pracę nad utworem Prus rozpoczął w 1880 r., pierwotnie tytułując go Nasza placówka, lecz szybko postanowił zaprzestać dalszego pisania na rzecz wnikliwych obserwacji życia wiejskiego, których dokonywał głównie w okolicach Nałęczowa. Do powieści pisarz powrócił dopiero w 1884 r.Placówka ukazywała się w Wędrowcu od 19 marca 1885 do 20 maja 1886. Osobne wydanie książkowe ukazało się w 1886 r.
Akcja ""Historii żółtej ciżemki"" rozgrywa się w dawnej stolicy Polski, za panowania Kazimierza Jagiellończyka, w okresie powstawania słynnego ołtarza mariackiego. Wawrzuś, wiejski chłopak, obdarzony niezwykłymi uzdolnieniami snycerskimi, po licznych przygodach w Krakowie, trafia do pracowni mistrza Wita Stwosza i bierze udział w pracy nad słynnym ołtarzem.
Sire rozprawia się z popularnym poglądem, jakoby intelektualizm kłócił się z tożsamością chrześcijanina, i zmusza czytelnika do odpowiedzi na pytanie, co to w ogóle znaczy "być intelektualistą" oraz czym jest poprawne, odpowiedzialne myślenie. Jak pielęgnować intelektualne wartości oraz dyscyplinę myślenia w warunkach dynamicznego rozwoju wszelkich gałęzi wiedzy? Jak na co dzień ma wyglądać "umiłowanie poznania"?
Ponieważ – zdaniem autora – chrześcijanin jest absolutnie zobowiązany do "uczciwego myślenia", nie może obawiać się intelektualnych wyzwań. Powinien zatem posiadać błyskotliwą umysłowość, mieć dobre wykształcenie, umieć komunikować się w sposób jasny i zrozumiały, a każdą swą myśl bądź czyn umieszczać w kontekście Bożej chwały. Obowiązuje go integralność słów i czynów, a także wierność przekonaniom, które uznał za prawdziwe. Bowiem umysł chrześcijańskiego intelektualisty odznacza się przywiązaniem do prawdy, umiłowaniem doskonałości, stałością, cierpliwością, wytrwałością – cechami, które odzwierciedlać mają zacność samego Boga.
Ojciec Joachim Badeni i ojciec Leon Knabit, dwaj zakonnicy słynący z mądrości życiowej, dzielą się swoim doświadczeniem, opowiadają anegdoty, udzielają rad i podają sprawdzone sposoby na rozmaite problemy w różnych dziedzinach życia. Męską rozmowę prowadzi kobieta - Judyta Syrek.
Co zrobić ze złośliwym sąsiadem?
Jak przezwyciężyć nudę?
Czy samotność może być dobra?
Jak sobie radzić ze stresem?
Czym się różni przyjaźń ziemska od "niebieskiej"?
Jak budować dobry związek i nie toczyć wojny płci?
Czy można panować nad emocjami?
W niezwykle ciekawy i barwny sposób przedstawia losy wszystkich żon cesarzy od Augusta do Teodozjusza Wielkiego, czyli od powstania cesarstwa do roku 395, kiedy nastąpił podział imperium na wschodnie i zachodnie. Jak zwykle profesor Krawczuk wzbogaca fakty historyczne licznymi anegdotami i ciekawostkami z życia i obyczajowości starożytnych.
Dziś budzą pobłażliwy uśmiech lub nostalgiczną zadumę. Są zabytkami przeszłości, obiektami kolekcjonerskimi, często turystyczną atrakcją. A przecież niecałe sto pięćdziesiąt lat temu kareta, dorożka, tramwaj konny, automobil były w powszechnym użyciu. Świat żył wtedy w innym tempie. Podróż `do wód` trwała kilka dni, a zwykły wypad do podmiejskiego kurortu stawał się prawdziwą wyprawą. Wróćmy do tamtych czasów, poddajmy się nastrojowi stwarzanemu przez stukot końskich kopyt i gazowe latarnie, wsłuchajmy się w muzykę kół wagonów Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, pozwólmy, by owiał nas wiatr historii.
Książka Barbary Patzek, wykładowcy historii starożytnej na uniwersytecie w Essen, jest znakomitym wprowadzeniem do lektury Iliady i Odysei, dwóch poematów leżących u początków kultury literackiej i intelektualnej Zachodu. Autorka przybliża czytelnikowi podstawowe zagadnienia homerowej krytyki: autorstwo poematów, ich specyficzne miejsce w dziejach literatury greckiej, gdzieś na pograniczu kultury ustnej i dopiero kształtującej się kultury piśmiennej, wreszcie związek epiki heroicznej z rzeczywistością historyczną. Profesor Patzek równie sprawnie porusza się w obszarze problematyki krytyczno-literackiej, mitograficznej (czy wręcz: religioznawczej), historycznej i archeologicznej. Homer i jego czasy to esej skierowany przede wszystkim do studentów filologii, historii i archeologii, ale także do wszystkich tych, którzy mają szerokie zainteresowania humanistyczne i chcą dowiedzieć się czegoś o źródłach naszej cywilizacji.
Każdy z filmów tworzących kanon filmowy tego okresu omówiony został oddzielnie, a tytuły zgrupowano według roku ich ukończenia, począwszy od dzieła, zdaniem Autora przewodnika, najwybitniejszego w danym roku.
Omówienia filmów zawierają dokładne czołówki, zarysy fabuł, interpretacje, sytuują dzieła filmowe w dorobku ich twórców i na tle całej kinematografii.
Teczki wciąż wstrzasają polskim życiem społecznym i politycznym, dotykają świat kultury, boleśnie ranią polski Kościół. Od upadku komunizmu kolejne ekipy rządzące nie potrafią skutecznie przeciąć tego węzła niemożności, złej woli i oportunizmu. Obrońcy tajnych współpracowników gotowi są nawet wywrócić tradycyjny porządek moralny, donosicieli i zdrajców nazwać ofiarami, a ofiary ich agenturalnej działalności "moralnymi prymitywami". Stanisław Michalkiewicz od samego początku był i pozostaje nadal niezwykle konsekwentnym zwolennikiem przeprowadzenia w Polsce lustracji. Zgromadzone w tym tomie felietony poświadczają jego zdecydowanie w tym względzie. Dowodzą także, że konieczności przeprowadzenia lustracji nie warunkuje zaspokojenie ciekawości czy nawet poznanie prawdy, to przede wszystkim warunek "sine qua non" sanacji Rzeczypospolitej, państwa, które w ostatnich trzech wiekach zaledwie przez trzydzieści kilka lat aspirowało do suwerenności i niepodległości, podlegając poza tym wpływom obcych tajnych policji i wywiadów...
(…) Jest tajemnicą poliszynela, że dwie najważniejsze książki Kennedy’ego, mimo że wydane pod jego nazwiskiem, zostały napisane przez kogoś innego. Książka Why England Slept (Dlaczego Anglia spała) była poprawioną wersją jego pracy magisterskiej, którą przedstawił na Harvardzie, na cztery miesiące przed publikacją. Jego ojciec poprosił o korektę rękopisu pracy autora swoich przemówień, który później wspominał: „kiedy go dostałem, był to niegramatyczny miszmasz. W zdaniach brakowało podmiotów i czasowników. Była to strasznie niechlujna praca, w której zwyczajnie posklejano ze sobą wycinki z gazet i magazynów”. Joseph Kennedy, ojciec przyszłego prezydenta, bardzo chciał, aby książka jego syna stała się bestsellerem. Z tego powodu kupił od 30000 do 40000 egzemplarzy. (…) Wysłał kopię książki syna premierowi Winstonowi Churchillowi i brytyjskiemu intelektualiście Haroldowi Laskiemu, ten drugi odpowiedział: „na dobrym uniwersytecie pięćdziesięciu studentów pisze podobne książki jak ta i stanowi to część ich normalnej pracy na ostatni rok.” (…) Książka z 1954 roku Profiles In Courange (Sylwetki bohaterów), za którą JFK dostał nagrodę Pulitzera, została napisana przede wszystkim przez autora przemówień Teda Sorensena, a Kennedy zajmował się tylko nadzorem. Ale to Kennedy dostał Pulitzera za książkę, a jego nakazał FBI, żeby sprawdziło grupę pisarzy, która podważała autorstwo Kennedy’ego.”
fragment książki
Kurs Cudów wydawany przez wydawnictwo Centurm jest jedyną oficjalną i autoryzowaną wersją przetłumaczoną przez Foundation of Inner Peace. "Kurs cudów" przekazała w roku 1975 prawa autorskie do tego tekstu tej to właśnie Fundacji. Fundacja wiedząc jak poważnym tekstem jest "Kurs cudów" tłumaczy go sama na różne języki. Tłumaczenie na język polski zajęło zespołowi Fundacji około 10 lat. Tłumaczenie tekstów ezoterycznych z najwyższej półki to wielkie wyzwanie, gdyż aby wykonać je z powodzeniem trzeba przynajmniej zbliżyć się do poziomu rozumienia autora tekstu.
Jak sugeruje jego tytuł, Kurs skonstruowany jest pod każdym względem jako narzędzie nauczania. Składa się z trzech książek: 669-stronicowego Tekstu, 488-stronicowej Książki ćwiczeń dla studentów i 92-stronicowego Podręcznika dla nauczycieli. Kolejność, w jakiej studenci postanowią korzystać z poszczególnych książek, oraz sposoby ich studiowania zależą od konkretnych potrzeb i upodobań.
Program nauczania proponowany przez Kurs został starannie przemyślany i objaśniany jest krok po kroku zarówno na poziomie teoretycznym, jak i praktycznym. Położono nacisk raczej na stosowanie jego zasad niż na teorię, raczej na doświadczenie niż teologię. Kurs stwierdza dosłownie, że uniwersalna teologia jest niemożliwa, lecz uniwersalne doświadczenie jest nie tylko możliwe, ale wręcz konieczne? (Podręcznik, s. 77). Choć Kurs jest chrześcijański w swojej wymowie, zajmuje się uniwersalnymi zagadnieniami duchowymi. Podkreśla, że jest tylko jedną z wersji uniwersalnego programu nauczania. Istnieje wiele innych, od których ta różni się jedynie formą. Wszystkie one ostatecznie prowadzą do Boga. Tekst dotyczy głównie teorii i prezentuje pojęcia, na których opiera się system myślowy przedstawiony w Kursie. Jego idee stanowią podstawę lekcji zawartych w Książce ćwiczeń. Bez praktycznych zastosowań jego idei dostarczonych przez Książkę ćwiczeń Tekst pozostałby zbiorem abstrakcji, bynajmniej niewystarczających do spowodowania odwrócenia sposobu myślenia, co jest celem Kursu.
Książka ćwiczeń zawiera 365 lekcji po jednej na każdy dzień roku. Praca nad nimi w takim tempie nie jest jednak konieczna i można poświęcić więcej niż jeden dzień tym lekcjom, które bardziej do nas przemawiają. W instrukcjach nalega się jedynie na to, by nie próbować przyswajać więcej niż jedną lekcję dziennie. Praktyczny charakter Książki ćwiczeń uwypuklono we wstępie do jej lekcji, w którym uwydatnia się raczej doświadczenie płynące z ich stosowania niż zobowiązanie do spełnienia uprzednio przyjętego duchowego celu.
Podręcznik dla nauczycieli, napisany w formie pytań i odpowiedzi, dostarcza odpowiedzi na niektóre z bardziej typowych pytań, jakie student może zadać. Zawiera również wyjaśnienia szeregu określeń stosowanych przez Kurs, tłumacząc je w ramach założeń teoretycznych Tekstu
Relacja dokumentalna o jednej z najbardziej tajemniczych postaci polskiej lewicy. Był człowiekiem o wielu nazwiskach i pseudonimach. Umarł co najmniej dwa razy, a jego grób na cmentarzu w Warszawie jest pusty. Na początku lat 30. XX w. Josek Mitzenmacher był wysokiej rangi funkcjonariuszem Komunistycznej Partii Polski. Następnie tajemniczo zmarł` i odrodził się jako Jan Alfred Reguła, zostając ekspertem polskiej policji politycznej do spraw ruchu komunistycznego. Podczas II wojny światowej był agentem Gestapo i rozpracowywał podziemne ugrupowania lewicowe (i nie tylko) na zlecenie Niemców. Po 1945 r. działał we Wrocławiu w Związku Zawodowym Kolejarzy. Kolejny raz zmarł` w 1947 r. Później podobno był widziany w Izraelu.
Album „ Świat przed katastrofą. Żydzi krakowscy w dwudziestoleciu międzywojennym” zabiera czytelnika w podróż w przeszłość. Książka przybliża historię ludzi, którzy bezpowrotnie znikli z miejskiego pejzażu. Ponad 200 zdjęć, którym towarzyszą szczegółowe opisy opowiada historię przedwojennego Krakowa. Udowadnia, że Żydzi to nie jedynie mieszkańcy Kazimierza, przybysze bojący się asymilacji, a pełnoprawni obywatele odbudowujący Polskę po I wojnie światowej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
