Znana jest opinia, że filozofia nie dostarcza rozwiązań, a jedynie zwraca uwagę na problemy, których wcześniej nie dostrzegaliśmy. Nie kwestionując jej, należy podkreślić, że zadaniem filozofii jest także przywracanie wartości słowom, które straciły znaczenie. Jednym z takich słów jest "śmierć", współcześnie używane raczej w kontekście etycznym i medycznym niż metafizycznym; mówiąc o godnej śmierci skupiamy się wszak na tym, jakie warunki umierania należy człowiekowi zapewnić. Nie negując wagi tej kwestii, nie można zapominać, że ma ona charakter wtórny, człowiekowi nie chodzi bowiem o to, jak umierać, lecz - dlaczego?
Problemu śmierci nie da się rozwiązać na płaszczyźnie technicznej, dlatego jednym z zadań filozofii jest przywrócenie metafizycznego i egzystencjalnego wymiaru śmierci. Ostatecznie bowiem to rozstrzygnięcia dotyczące istoty i racji śmierci leżą u podstaw naszych preferencji związanych ze sposobem umierania. Inaczej będzie pojmował własne odejście ten, kto wierzy w sąd ostateczny i życie wieczne, inaczej zaś ten, kto postrzega śmierć jako wyzwolenie lub naturalny kres życia. Usytuowanie problemu śmierci na płaszczyźnie metafizycznej nie znaczy, że pomijamy to, co w umieraniu najważniejsze, czyli wymiar osobowy. Przeciwnie, właśnie perspektywa metafizyczna pozwala zrozumieć, że śmierć powinna być interpretowana z perspektywy tego, kogo dotyczy; każda jest zatem moją śmiercią, śmiercią określonego mnie.
Nie wiemy wprawdzie, czym jest śmierć ani dlaczego jej podlegamy, nie tracimy jednak nadziei, że tkwi w niej sens, który prędzej czy później zostanie nam odsłonięty.
52 ROZPRAWKI - SKOMPILOWANE PRZEZ SWAMIEGO KRIYANANDĘ - W ŚWIETLE NAUK PARAMAHAMSY YOGANANDY
Prawda jest jedna i wieczna.
Urzeczywistnij jedność z nią w swoim wnętrzu,
w swojej nieśmiertelnej Jaźni.
Znany na całym świecie nauczyciel i autor, J. Donald Walters (Swami Kriyananda), to bezpośredni uczeń wielkiego mistrza jogi z indii, Paramahamsy Yoganandy - autora słynnej „autobiografii jogina”. W oparciu o jego nauki, przedstawia głębię kluczowych nauk duchowych Wschodu i Zachodu, ukazując ich spójność, jako jedną prawdę. 114 str. a5
Autorzy tomu postawili sobie za zadanie wskazanie europejskiego kontekstu polskiego etosu humanistów oraz zanalizowanie odmienności etycznego dyskursu humanistycznego i scholastycznego. Przedstawiają polskie i europejskie definicji podstawowych kategorii etycznych zawartych w rozmaitych leksykonach filozoficznych, a także w traktatach mitograficznych. Omawiają napięcia między klasycznym znaczeniem kategorii etycznych a ich chrześcijańską recepcją, świadome ?używanie? tych kategorii przez autorów chrześcijańskich w odmiennej sytuacji kulturowej.
- świetna, lekko napisana pozycja popularnonaukowa z pogranicza psychologii, medycyny i historii społecznej
Odwieczna jest gonitwa za przyjemnością zmysłową. Starożytność zdecydowanie górowała w tej materii nad wiekami nowożytnymi. Od tamtej pory normy moralne różnych religii i zakazy prawne poddają (a przynajmniej usiłują poddać) regulacji pewne aspekty ludzkiego zachowania. Paul Martin ciekawie i dowcipnie pisze o seksie, narkotykach i czekoladzie (to wręcz pean na jej cześć!). Dywaguje nad różnicami między przyjemnością, czyli lubieniem czegoś, a pożądaniem, czyli chceniem tegoż. Przywołuje postaci niektórych znanych hedonistów. Opisuje również onanizm, hazard, pijaństwo, obżarstwo oraz trwającą przez tysiąclecia walkę purytanów z hedonistami. Analizuje stany szczęścia i nieszczęścia. Zastanawia się również nad nałogiem z naukowego punktu widzenia: czy nałóg można "zobaczyć" w mózgu i dlaczego tylko niektórzy stają się nałogowcami? Dzieli się też z czytelnikiem własnymi receptami na żywot łagodnie przyjemny. Główną jego maksymą jest "niewiele, ale często". Poleca nam czternaście przyjemności, które można praktykować z pożytkiem dla zdrowia fizycznego i psychicznego przez całe życie.
Książka dla wszystkich zainteresowanych przyczynami kryzysu naszej cywilizacji.
Zmiana klimatyczna różni się od wszelkich innych problemów, przed jakimi stajemy dziś jako ludzkość. Jeśli nic nie zrobimy, konsekwencje dla życia ludzkiego na Ziemi będą katastrofalne.
Polityczne działania i interwencje na poziomach lokalnych, krajowych i międzynarodowych będą miały decydujący wpływ na to, czy będziemy mogli ograniczyć globalne ocieplenie, a także jak zaadaptujemy się do tego, co już się wydarzyło. Giddens twierdzi, że obecnie nie mamy systemowej polityki dotyczącej zmiany klimatycznej. Polityka prowadzona tak jak zwykle nie pozwoli nam poradzić sobie z problemami, przed którymi stajemy, a recepty przedstawiane przez tych, którzy obecnie najczęściej rzucają wyzwanie konwencjonalnej polityce ? ruch ekologiczny ? są już u źródła skażone. Giddens wprowadza szereg nowych koncepcji i propozycji, by zapełnić tę lukę i analizuje dogłębnie związki między zmianą klimatyczną a bezpieczeństwem energetycznym.
Anthony Giddens to wybitny brytyjski socjolog, jeden z klasyków współczesnej myśli społecznej, twórca m.in. teorii strukturacji i ?trzeciej drogi?. Były rektor London School of Economics, członek King?s College w Cambridge i członek Izby Lordów, doradca premiera Tony?ego Blaira. Autor ponad trzydziestu książek dotyczących szerokiego spektrum problematyki społecznej.
Nierówności społeczne oraz przemilczane w polskiej sferze publicznej podziały klasowe to główny temat artykułów znajdujących się w tej książce. Małe dzieci czasem nie chcąc patrzeć na coś, co wzbudza ich strach, zamykają oczy i mają wrażenie, że źródło ich niepokoju przestaje istnieć. Osoby nie pozbawione wyobraźni socjologicznej i wrażliwości społecznej nie mogą udawać, jak małe dzieci, że pewne rzeczy nie istnieją. Krytyczny umysł, mający zdolność samodzielnego myślenia, nie może uznać mechanizmów i procesów społecznych świadomie konstruowanych przez konkretne decyzje polityczne za zjawiska „naturalne” i „nieodzowne”. Zwłaszcza jeśli rzeczywistość za oknem w pełnym świetle odsłania rosnące podziały w społeczeństwie, a kryzys ekonomiczno-społeczny, który przetacza się przez świat, przypomina o aktualności analiz klasowych. Refleksja nad realizowanym w Polsce po 1989 roku modelem kapitalizmu nie powinna unikać opisywania różnych skutków społecznych realizowanej polityki. Zwłaszcza w czasie, gdy pytanie o kondycję kapitalizmu oraz możliwości jego przekształceń po krachu neoliberalnej wersji stosunków społeczno-ekonomicznych stało się sprawą otwartą i dyskutowaną na poziomie globalnym nie tylko w krajach peryferyjnych, ale również w państwach tworzących rdzeń systemu światowego. Stanowisko autorów ma często charakter polemiczny wobec poglądów i mitów wygłaszanych przez strategiczne instytucje obecnego porządku. Tym bardziej warto poznać opinie ludzi, których głos na co dzień nie jest zbyt często w Polsce słyszalny.
Autorka w jasny, uporządkowany (chronologicznie i tematycznie) sposób przedstawiła początki filozofii chińskiej, główne nurty myśli i podstawowe pojęcia oraz sylwetki starożytnych myślicieli i ich argumentację. Dodatkowym walorem jest obszerne przedstawienie szkół buddyzmu chińskiego ? bodaj po raz pierwszy w takim szerokim wymiarze ? które mają swoją historyczną kontynuację we współczesnych Chinach i Japonii oraz nadal odgrywają ważną rolę w życiu milionów wyznawców buddyzmu.
Z recenzji prof. dr. hab. Marka Mejora
Wartość dokonania JeeLoo Liu podnosi fakt, że jest ona filozofem, a nie tylko sinologiem. Jej dobra orientacja w dziedzinie filozofii zachodniej uprawnia ją do wnikliwych analiz porównawczych i sprawia, że prowadzony przez nią wykład klasycznej myśli chińskiej nieodmiennie zachowuje wysoki poziom, a zarazem jest przyswajalny dla krytycznego i wymagającego czytelnika.
Z recenzji dr. hab. Krzysztofa Kosiora
JeeLoo Liu jest profesorem filozofii na California State University w Fullerton. Studia w zakresie klasycznej filozofii chińskiej odbyła na Tajwanie w National Taiwan University, a następnie studiowała filozofię na University of Rochester, gdzie uzyskała doktorat.
Zagadka daru jest książką wyjątkową ze względu na społeczne zaangażowanie autora, jego głęboką wiedzę, rozległość horyzontów, mistrzostwo w analizie porównawczej.
Prof. dr hab. Zofia Sokolewicz
Godelier podejmuje rozważania nad jednym z podstawowych , a być może fundamentalnym pojęciem antropologii współczesnej ? pojęciem ?daru? i jego wymiany. Czyni to stawiając pytania o funkcję strukturalną ?wymiany darów? nie tylko w społeczeństwach prymitywnych , ale również o jego znaczenie dla społeczeństw współczesnych dotkniętych zjawiskami bezrobocia, wykluczenia społecznego, osłabienia państwa opiekuńczego, społeczeństw w których obserwowany jest powrót do tradycyjnych, spontanicznych form pomocy społecznej i podziału bogactw w formie akcji charytatywnych.
Prof. dr hab. Ewa Bogalska-Martin
Perspektywa przyjęta przez Maurice?a Godeliera całkowicie zmienia nasze dotychczasowe rozumienie pojęcia daru. Począwszy od analizy prac Marcela Maussa i Claude?a Lévi-Straussa, opierając się na własnych badaniach z Melanezj, autor wykazuje, że można dać jakiś przedmiot i jednocześnie go zatrzymać. Podarowane zostaje prawo do używania przedmiotu jako daru, a tym, co się zatrzymuje, jest nienaruszalne prawo własności. Należy jednak wytłumaczyć, dlaczego ta zasada odnosi się do cennych przedmiotów, które się daje, ale nie stosuje się do przedmiotów świętych, które się zatrzymuje. Sprawa wyjaśnia się, kiedy rozpozna się, co kryje się w takim przedmiocie, a jest to wyobrażenie związane z władzą.
Wydaje się zatem, że każde społeczeństwo łączy dwa zbiory przedmiotów: te wyłączone z wymiany, z praktyki dawania, z rynku tworzą ustalone punkty oparcia niezbędne, by inne przedmioty mogły krążyć w tych wymianach. Na tym właśnie polega redefinicja podstawowego umocowania faktów społecznych, która jest ważnym problemem badawczym współczesnej myśli politycznej.
Filozofia antropologiczna: tradycje i współczesność - Igor Byczko
Powrót do Europy Środkowej? Wariacje o pisarstwie Andrzeja Stasiuka i Jurija Andruchowycza - Aleksander Fiut
Wpływ Fryderyka Chopina na twórczość fortepianową kompozytorów ukraińskich w pierwszej dekadzie XX wieku - Oksana Kowalska-Frajt
Symbioza kulturalna ukraińskiej i polskiej społeczności Drohobycza (pierwsza dekada XX wieku) - Irena Bermes
Ukraińska edukacja w warunkach globalizacji - Nadija Skotna, Walentyna Steć
Papież Jan Paweł II i jego rola w kształtowaniu Nowego Kościoła Powszechnego - Oksana Tymoszenko
Banki spółdzielcze na polskim rynku finansowym - Antoni Magdoń
Rola państwa w zarządzaniu kryzysem finansowym - Helena Żukowska
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie najważniejszych cech Herbartowskiej pedagogiki, która jest w zasadzie filozofią nauczania wychowującego.
[...] Herbart nigdy nie przestał być filozofem i dlatego jego pedagogika pozostała otwarta na kwestie filozoficzne.
[...] z jednej strony pedagogika Herbarta może być interpretowana tylko jako część jego filozofii, a z drugiej – jego filozofowanie nabiera sensu wówczas, gdy śledzimy drogi jego pedagogicznego myślenia.
Niniejsza praca składa się z pięciu rozdziałów. W rozdziale pierwszym postaram się wprowadzić Czytelnika w bardzo złożony kontekst życia i twórczości Herbarta, odsyłając jednocześnie do mojej pierwszej książki, której znajomość wydaje mi się niezbędna do zrozumienia wielu istotnych kwestii.
Rozdział drugi poświęcony jest najważniejszym źródłom, z których Herbart czerpał wiedzę i które zainspirowały jego filozoficzno-pedagogiczne poglądy. Podstawy „pedagogiki naukowej” zostaną omówione w rozdziale trzecim. Rozdział czwarty obejmuje części składowe wychowania, które spaja Herbertowskie nauczanie wychowujące. Jego istota zostanie szczegółowo omówiona w rozdziale piątym.
Parafrazując wypowiedź Herbarta dotyczącą związku między jego poglądami filozoficznymi i pedagogicznymi, chciałbym na zakończenie tego krótkiego wstępu podkreślić, że niniejsza książka jest skierowana przede wszystkim do osób, które uprzednio zapoznają się z moją refleksją nad twórczością filozoficzną Herbarta wyrażoną w książce Johann Friedrich Herbart i jego miejsce w kontekście pokantowskiej myśli idealistycznej.
Jak Homo stał się sapiens - Podstawowe pytanie humanizmu brzmi: kim jest człowiek? Jeżeli postrzegamy człowieka jako twór biologiczny, to jego cechą dystynktywną jest myślenie. W książce tej autor opisuje, jak powstało to niepowtarzalnie ludzkie myślenie. Uważa on, że ludzka wiedza i jej nabywanie mają uwarunkowanie biologiczne. Punktem wyjścia książki jest teoria ewolucji. Autor nie widzi w tym sprzeczności z podejściem humanistycznym. Wręcz przeciwnie, próbuje wykazać, że w dużej mierze humanistyczną koncepcję człowieka wywieść można z ewolucyjnego podejście do historii o naszym powstaniu.
Autor postawił sobie dwa cele: pierwszy, pragnie przedstawić własną teorię ewolucji myślenia, która jest syntezą materiałów pochodzących z wielu różnych dziedzin nauki, drugi, opowiedzieć w sposób przystępny, jak powstał Homo sapiens, człowiek rozumny
* * *
JAK HOMO STAŁ SIĘ SAPIENS
Podstawowe pytanie humanizmu brzmi: czym jest człowiek? Jeżeli postrzegamy człowieka jako stwór biologiczny, to jego cechą dystynktywną jest myślenie. W książce tej pragnę opisać, jak owo niepowtarzalnie ludzkie myślenie powstało. Uważam, że ludzka wiedza i jej nabywanie mają uwarunkowanie biologiczne i punktem wyjścia mojej książki jest teoria ewolucji. Nie widzę w tym sprzeczności z podejściem humanistycznym. Wręcz przeciwnie, spróbuję wykazać, że w dużej mierze humanistyczną koncepcję człowieka wywieść można z ewolucyjnego podejście do historii o naszym powstaniu.
Niniejsza książka ma dwa cele. Po pierwsze, chcę w niej wysunąć własną teorię ewolucji myślenia, która jest syntezą materiałów pochodzących z wielu różnych dziedzin nauki, a po drugie, opowiedzieć w sposób powszechnie przystępny, jak powstał Homo sapiens, człowiek rozumny. Część materiału naukowego umieszczona została w przypisach. Wszystkie ponumerowane odnośniki zebrane są na końcu książki. W celu zachowania spójności tekstu przetłumaczyłem cytaty zaczerpnięte ze źródeł obcojęzycznych, o ile nie były one uprzednio tłumaczone na szwedzki.
Praca ta powstała w ramach projektu Rewolucja Poznawcza, prowadzonego przez Instytut Futurologii (Institutet för Framtidsstudier).
Paul Valéry, ów wszechstronnie genialny poeta francuski, już dawno temu zastanawiająco trafnie oddał treść niniejszej książki w jednym ze swych aforyzmów:
Homo chodzi w pozycji pionowej. Spółkuje o każdej porze roku, twarzą w twarz. Ma chwytny kciuk. Jest wszystkożerny. Zdolny do wykazywania uwagi, nawet wobec do obiektów nieobecnych.
Pod nazwą myślenia, refleksji, skrupułów itd. może marzyć długo na jawie, porównywać swoje wyobrażenia z doznaniami swych zmysłów i w ten sposób formułować plany swoich poczynań, skoordynowanych ruchów, swoistą reorganizację instynktów, żądz itd. Przekształca swe otoczenie. Zbiera, gromadzi, przewiduje, odnawia. Jest zdolny do sięgania
* * *
Peter Gärdenfors nalezy do falangi zwolennikow poznego uczlowieczenia. Sklania sie do pogladu, ze czlowiek zaczal poslugiwac sie mowa dopiero w zwiazku z pojawieniem sie malowidel sciennych (ca 30 -50 tys lat temu). Uwazam, ze okladka nawiazujaca do Altamiry czy innych znanych malowidel skalnych bylaby spektakularna, jak rowniez "unamacalniala" miejsce zwrotne ( i kontrowersyjne) w ewolucji czlowieczenstwa.
"Kto ma czyste sumienie, ten śpi spokojnie", mówi mądrość ludowa. Nieprawda, mówi Bert Hellinger. Z czystym sumieniem Niemcy zabijali Żydów, biali zniewolili Afrykę...
Wybitny psychoterapeuta Bert Hellinger analizuje "wielkie konflikty" i pokazuje, w jaki sposób ustawienia rodzinne mogą tu pomóc.
Konflikty to nasza codzienność. Powstają, kiedy chcemy postawić na swoim. Służą rozwojowi, często ich wynikiem są lepsze rozwiązania, bezpieczeństwo i spokój. Istnieją również zupełnie inne konflikty, stronami, które są w nie uwikłane kieruje wola zniszczenia, walka toczy się o ludzkie życie.
Te wielkie konflikty nie są od nas tak odległe, jakbyśmy sobie tego życzyli. Nadal wywołują poruszenia duchowe. Zaskakujące, że są to poruszenia, które często uważamy za dobre i szczególnie wartościowe. Za wielkimi konfliktami stoi przekonanie, że mamy rację, a więc czyste sumienie. Autor pokazuje jak niebezpieczne może być owo czyste sumienie, skąd oprawcy często czerpią energię i prawo do popełniania najokrutniejszych zbrodni.
"W tej książce podążam za dobrymi jak i niebezpiecznymi poruszeniami czystego sumienia. Sięgam tutaj do wglądów i doświadczeń z ustawień rodzinnych. Dzięki nim wychodzi na jaw, jak krok po kroku możemy się uwalniać z różnorakich uwikłań, w które często wplątuje nas nasze czyste sumienie.
Ta książka jest w pierwszym rzędzie pomocą życiową dla ludzi, którzy doświadczają tych konfliktów, które mnie również nie są obce. Pokazuję na wielu przykładach, jak możemy zachować lub na powrót znaleźć spokój serca.
Ten spokój serca pozwala nam na człowieczeństwo, na zwrócenie się ku innym i związanie z nimi z szacunkiem i miłością. Dzięki nim znajdziemy w końcu nasze właściwe, najgłębsze i najprawdziwsze szczęście".
Bert Hellinger
Uskrzydlony umysł. Antropologia słowa Waltera Onga to próba całościowego ujęcia antropologicznej koncepcji amerykańskiego jezuity oraz podpatrzenia jego poznawczego optymizmu. Ong zdaje się mówić, że nie ma większej radości niż przekraczanie granic ludzkiego poznania w dialogu z innymi - inaczej mówiącymi, inaczej myślącymi. Obejmuje to zarówno współczesność, jak i przeszłość. Koncepcja Onga dotyczy teorii komunikacji, antropologii kultury, religioznawstwa, filologii i filozofii. Prezentowana książka przekonuje, że dialog w świecie wielu kultur jest wyzwaniem, z którym należy się mierzyć.
Doskonały przewodnik po labiryncie fascynującej filozofii Dalajlamy pozwalającej na osiągnięcie spokoju i zgody z samym sobą.
Długo oczekiwana kontynuacja bestsellerowej Sztuki szczęścia: poradnika życia
Czy można się spodziewać, że odnajdziemy szczęście i sens życia we współczesnym świecie?
W książce Sztuka szczęścia w trudnych czasach doktor Howard C. Cutler prowadzi czytelników przez tajniki filozofii Dalajlamy, który mówi o tym, jak uzyskać spokój umysłu i poczucie wewnętrznego szczęścia nawet w obliczu trudności. Wspólnie analizują źródła wielu problemów i pokazują, jak radzić sobie z nieszczęściami, tak żeby złagodzić cierpienie i móc cieszyć się życiem.
Z połączenia technik buddyjskich i osiągnięć współczesnej psychologii powstało przepełnione mądrością, optymistyczne, ale też realistyczne podejście do przezwyciężania problemów zarówno społecznych, jak i osobistych.
"Dalajlama twierdzi, że nie dysponuje nadzwyczajnymi duchowymi mocami. Jest zwykłym śmiertelnikiem narażonym na te same problemy, co każdy z nas. Lecz on nauczył się przezwyciężać impulsy, które nas unieszczęśliwiają".
"The New York Times"
CZĘŚĆ I: JA, MY I ONI
Rozdział l. Ja kontra my
Rozdział 2. Ja i my
Rozdział 3. Uprzedzenia (my kontra oni)
Rozdział 4. Przezwyciężanie uprzedzeń
Rozdział 5. Skrajny nacjonalizm
CZĘŚĆ II: PRZEMOC KONTRA DIALOG
Rozdział 6. Nowe spojrzenie na ludzką naturę
Rozdział 7. Przyczyny przemocy
Rozdział 8. Korzenie przemocy
Rozdział 9. Radzenie sobie z lękiem
CZĘŚĆ III: SZCZĘŚCIE W TRUDNYCH CZASACH
Rozdział 10. Jak sobie radzić w trudnych czasach
Rozdział 11. Nadzieja, optymizm i odporność
Rozdział 12. Szczęście wewnętrzne i zewnętrzne oraz zaufanie
Rozdział 13. Pozytywne emocje a budowanie nowego świata
Rozdział 14. Odkrywanie wspólnego człowieczeństwa
Rozdział 15. Empatia, współczucie i odnajdywanie szczęścia w trudnych czasach
O autorach
Nowoczesny podręcznik obejmujący wiedzę na temat ludzkiego życia rodzinnego i jego form, od teorii ewolucyjnej zaczynając, przez informacje z zakresu antropologii i historii społecznej, a na współczesnych badaniach socjologicznych kończąc. Autor w ciekawy sposób opowiada o głównych procesach wewnątrzrodzinnych, przedstawia ewolucyjne ramy rodziny, jak również pasjonującą historię rodziny w kulturze zachodniej, zatrzymując się na współczesnych przemianach, przez wielu interpretowanych jako "kryzys rodziny". Bogato ilustrowany, pełen przykładów z życia codziennego, podręcznik ten adresowany jest do studentów nauk społecznych i humanistycznych.
Jaki jest współczesny świat? Jak odczytać „znaki czasów”? Czy możliwy jest sojusz racjonalności z duchowością? Dlaczego kryzys jest wyzwaniem rzuconym nadziei? Na te i wiele innych pytań w swojej najnowszej książce odpowiada teolog i filozof Tomasz Halík. Z mądrością doświadczonego człowieka pomaga czytelnikom przejść przez zawiłości kryzysu, zjawiska dotykającego tak sfery gospodarczej, jak i najgłębszego wymiaru człowieczeństwa. Pokazuje kryzys społeczeństw, jednostek oraz wierzeń, a jednocześnie nie pozwala zapomnieć o tym, że przecież „drzewo ma jeszcze nadzieje”. „Na dźwięk słowa kryzys natychmiast ze wszystkich stron jak sępy zlatują się religijni i świeccy mesjasze ze swoimi ofertami, prostymi i gwarantującymi receptę na zbawienie. Kryzysy jednak, osobiste i społeczne, nie muszą koniecznie budzić lęku i histerycznej reakcji; kryzysy są naturalnymi przewodnikami życia, są jakby głazami w korycie rzeki, które nurtowi życia nadają spad, dynamizm i urozmaicają go. Życie bez kryzysów i prób byłoby jak leniwy, bagnisty potok albo sztuczny zbiornik z zatęchłą stojącą wodą. Nie ma większego sensu ciągłe narzekanie i wypatrywanie sprawców kryzysu w przeszłości (...), daremne szukanie drogi powrotnej. Jezus patrząc na chorego nie oglądał się wstecz, nie moralizował, nie spekulował, „kto zgrzeszył, on czy jego rodzice”, ale widział chorobę jako wyzwanie do tego, by pomóc człowiekowi, „aby się na nim objawiły sprawy Boże”. Kryzysy stanowią okazję do wzrostu i dojrzewania, tak jest obecnie i tak chyba było zawsze, łącznie z owym „pierwszym kryzysem zaufania”, a w konsekwencji konfliktu ludzi z Bogiem, o którym mówią pierwsze strony Biblii. Bóg jest na tyle dobrym graczem, że na każdy nasz błędny ruch potrafi odpowiedzieć w taki sposób, by spełniały się słowa „gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska”. Nie jest to zachęta dla fałszywych graczy, lecz wyzwanie dla nas, ustawicznych debiutantów, byśmy uczyli się na własnych błędach i odkrywali nowe szanse tam, gdzie ogarnia nas pokusa przygnębiającej rezygnacji”. [fragment książki] „Tomasz Halik: Na chrześcijaństwo składa się wiele wymiarów: instytucja, nauka, duchowość, moralność, reprezentacja polityczna. Czasami akcent położony jest tylko na jeden z nich, a inne znajdują się w cieniu. To, co jedna generacja zaniedba, często zostanie na nowo odkryte przez następną. Ale jeśli Kościół zaniedba jakąś wartość, to może się zdarzyć, że ktoś ją przejmie i wykorzysta przeciwko niemu. Chesterton mówi, że herezje to prawdy, które... zwariowały. Zabrakło w nich harmonii. Kościół w swojej refleksji moralnej wiele miejsca poświęcił seksualności czy sprawom związanym z majątkiem, a zaniedbywał stawianie pytań o to, czy człowiek może być winny w stosunku do przyrody. W rezultacie niektóre ruchy ekologiczne inspirują się dzisiaj pogaństwem. Trzeba pytać o to, o czym zapomnieliśmy. Np. zapomnieliśmy o duchowości, mówiąc, że to jest kwestia zakonników i mistyków. W rezultacie ludzie, którzy czują pragnienie pogłębionego życia duchowego, szukają go w religiach Dalekiego Wschodu. „Tygodnik Powszechny”: Jak mimo to nie zniechęcać się do Kościoła? Tomasz Halik: Wiara, nadzieja i miłość są trzema drogami cierpliwości w sytuacji, kiedy człowiek staje twarzą w twarz z Bogiem milczącym. Podobnie trzeba mieć odwagę cierpliwości w stosunku do Kościoła. Fascynuje mnie ta opowieść ewangeliczna, kiedy Jezus przychodzi do Apostołów, którzy przez całą noc nie złowili ani jednej ryby. To był z punktu widzenia psychologii bardzo niedogodny moment dla ewangelizacji. A On im powiedział: spróbujcie jeszcze raz. Wiara, miłość i nadzieja oznaczają właśnie to: spróbuj jeszcze raz. Doświadczając w Kościele rozczarowań i załamania, czując pokusę rezygnacji i ucieczki, słyszę ten głos Chrystusa. Bo miłość to ochota na to, by dać jeszcze jedną szansę”. Fragment wywiadu, który ukazał się w „Tygodniku Powszechnym” 4 maja 2010 r.
Sztuka pierdzenia ukazała się we Francji w roku 1751. Szybko zdobyła ogromną popularność, a jej najbardziej rubaszne ustępy czytano na salonach po spożyciu ostatniego dania wystawnej kolacji. Lektura dzieła, wzbudziwszy śmiech, ułatwiała trawienie.
Dziś jego przenikliwość docenią nie tylko amatorzy owej pożytecznej sztuki, ale i wszyscy, którzy lubią podróżować po krainie absurdu.
W publikacji została ukazana wielość uwarunkowań, w których działają polskie przedsiębiorstwa, w tym także firmy prowadzone przez kobiety ? począwszy od kwestii politycznoprawnych i ekonomicznych, poprzez czynniki technologiczne i infrastrukturalne, kończąc na aspektach kulturowych. Ponadto, w książce można odnaleźć analizę sytuacji kobiet na rynku pracy w Polsce. Wartość tej analizy polega na ukazaniu dynamiki sytuacji na rynku pracy w okresie kilkunastu lat ? niemal w całym okresie po transformacji polityczno gospodarczej. Książka ukazuje zjawisko kobiecej przedsiębiorczości, biorąc pod uwagę aspekty nieuwzględniane w innych pozycjach (na przykład politykę rynku pracy na rzecz wspierania przedsiębiorczości kobiet w Polsce). Pozycja ta jest adresowana do pracowników instytucji (zarówno rządowych, jak i pozarządowych) zajmujących się przedsiębiorczością i polityką rynku pracy, pracowników naukowych, studentów (kierunków: Zarządzanie, Ekonomia, Politologia i pokrewnych), a także wszystkich osób zainteresowanych prowadzeniem własnej działalności gospodarczej.
Przyzwyczailiśmy się do obrazu historii jako logicznie ze sobą powiązanego ciągu wydarzeń prowadzącego do określonych, dających się przewidzieć skutków. Taki pogląd zawdzięczamy pracy historyków, którzy porządkują fakty i starają im się nadać jakiś sens. Ale czy jest to obraz prawdziwy? Przecież historia tworzy się również obecnie. Czy w bieżących wydarzeniach zauważamy logiczny ich rozwój i dążenie do określonego celu?
W swojej książce James Burke pokazuje, że w tym pozornie uporządkowanym obrazie przeszłości pominięto rolę trafu. Nierzadko właśnie dzięki przypadkom dochodzi do przełomowych odkryć, które są później postrzegane jako efekt wytrwałego dążenia ludzkości do osiągnięcia założonego celu. Jeszcze częściej mamy do czynienia z sytuacją odwrotną, gdy, zdawałoby się, bardzo obiecujące dzieło czy rozwiązanie techniczne okazuje się ślepym zaułkiem.
Rozległa erudycja Autora wprowadza czytelnika w świat mitów rozmaitych ludów, w zagadnienia źródeł religii i moralności, zachęca do odczytywania na nowo myśli pierwszych filozofów i ojców kościoła, umożliwia także zapoznanie się z koncepcjami współczesnych cybernetyków, psychologów i filozofów umysłu. Towarzyszymy Autorowi w śledzeniu rozwoju kultury, materialnej i duchowej, poznajemy uczłowieczającą rolę języka w organizacji zdobywanego doświadczenia, śledzimy wraz z nim przemiany w neurofizjologicznych strukturach mózgowych i w rozwoju duchowości ludzi kolejnych epok. Bogactwo i różnorodność przytaczanych faktów oraz szeroki zakres cytowanej literatury sprawiają, że treść tej pracy odbiera się w sposób żywy i bezpośredni. Zdzisław Cackowski nie oferuje bowiem suchej erudycji i książkowej li tylko uczoności. Stosowana terminologia, określenia i definicje są wprawdzie głęboko zakorzenione w tradycji filozoficznej, lecz w całościowym odbiorze książka jest raczej barwną opowieścią naukową, bliską człowiekowi i empatyczną wobec niełatwych, dramatycznych nierzadko losów naszego gatunku.
Z recenzji prof. dr hab. Danuty Sobczyńskiej
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
