Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Współczesna powieść traktująca – na wielu planach i z kilku perspektyw czasowych i osobowych – o problemie pamięci i traumy Holokaustu.
NAVA SEMEL (1954–2017) – wielokrotnie nagradzana izraelska powieściopisarka oraz dramatopisarka. Napisała kilkanaście utworów, w tym powieści, sztuki, scenariusze oraz libretta. Absolwentka historii sztuki na Uniwersytecie Telawiwskim. Pracowała jako dziennikarka, krytyczka sztuki, producentka muzyczna, radiowa i telewizyjna. Otrzymała Nagrodę Premiera Izraela w dziedzinie literatury (1996) oraz nagrodę Pisarek Basenu Morza Śródziemnego we Francji (1994). Została uhonorowana tytułem Kobiety Roku w dziedzinie Literatury Miasta Tel Awiw (2007).
Nava Semel była członkinią Zarządu Dyrektorów Massuah – Instytutu Studiów nad Holokaustem, Fundacji na Rzecz Ofiar Holokaustu oraz Rady Zarządzającej Instytutu Yad Vashem. Uczestniczyła w międzynarodowych kongresach w Izraelu, Niemczech, Austrii, Francji, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Egipcie, Rumunii, Irlandii, Włoszech, Australii i innych państwach.
W Cichoborku – sennej wsi gdzieś na południu Polski – ciekawych historii na pozór brak. Życie toczy się zgodnie z cyklem roku liturgicznego, okazji do zabawy dostarczają chrzciny, wesela i stypy, czasem imieniny i sylwester organizowany w remizie. Burzę plotek wywołuje pozamałżeńska ciąża, nikt nie pokłóci się na tyle cicho, żeby umknęło to uwadze sprzedawczyni Jadzi; żaden gość nie przejdzie przez wieś niezauważony. A przecież są w Cichoborku tacy, którzy nie mieszczą się w ramach stworzonych przez despotycznego proboszcza oraz obłudną sklepową. Gdy do wsi przybywa nowa opiekunka dziewięćdziesięcioletniej staruszki, niektórzy mieszkańcy ujawniają warte opowiedzenia dramaty.
„Cichoborek” to historie jedenaściorga bohaterów; powiązane ze sobą opowiadania o drzemiącej w wielu potrzebie zmiany, łamaniu konwenansów, o poszukiwaniu sensów i – bo przecież nie mogłoby być inaczej – o różnych odmianach miłości.
Eliza Kącka o książce:
Czym jest ten Cichoborek? Zwykłą wioską czy przestrzenią mityczną? Czy obmywa go szary nurt literatury o polskiej prowincji, czy barwny – lokalnego realizmu magicznego? Jedno i drugie. To miejsce zaplatania się losów, które ów splot czyni nie tylko regułą konstrukcyjną, lecz także źródłem sensu życia i opowieści. Bo co innego mamy, uczy Cichoborek, niż rzeczy elementarne: bycie z sobą, bez siebie, wobec siebie – i odchodzenie. Być może główną bohaterką książki nie jest ani Justyna, dla której Cichoborek jest tylko przystankiem, ani esencja cichoborkowatości. Kto wie, czy nie jest nią śmierć, a konkretniej: ta dziwna strefa umierania, która miesza cielesne z bezcielesnym, święte z nieświętym. Z Cichoborka nie odchodzimy bowiem osobno – i wyjątkowo długo trzymamy się ziemi.
Urszula Stokłosa urodziła się w 1990 roku w Żywcu. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Obecnie mieszka w Unterhaching – niewielkiej miejscowości pod Monachium. Prywatnie – szczęśliwa żona, zawodowo – zadowolona z życia pomoc domowa.
Poruszająca kontynuacja nominowanych do Międzynarodowej Nagrody Bookera Niewidzialnych.
Życie mieszkańca wyspy to szukanie. (…) Oczy mieszkańca wyspy szukają bez względu na to, czym zajmują się głowa i ręce, niezaznające spokoju spojrzenie krąży po wyspach i morzu, zahacza o każdą najmniejszą zmianę, rejestruje najdrobniejsze znaki, dostrzega wiosnę jeszcze przed jej przyjściem i śnieg, zanim ten namaluje białymi pociągnięciami rowy i dołki, widzi śmierć zwierząt, zanim umrą, i upadek dzieci, zanim się przewrócą, widzi też niewidzialną rybę w morzu pod rojem białych skrzydeł; wzrok to bijące serce mieszkańca wyspy.
Ingrid na wyspie Barroy żyje zupełnie sama. Ale nawet tu dosięga ją trauma wojny, gdy morze wyrzuca na brzeg kolejne ciała z zatopionego niemieckiego statku. Jej dojmującą samotność przerwie pojawienie się na wyspie ocalałego żołnierza, który jednak nie mówi po niemiecku…
Białe morze to mistrzowsko napisana opowieść o wojnie, miłości i odkrywaniu własnej pamięci. Roy Jacobsen w charakterystycznym, oszczędnym stylu kreśli fascynujący portret niezwykle silnej kobiety.
Podobno ludzie mogą popełnić dwa błędy po rozstaniu. Albo uciekają od świata i ludzi, albo zbyt szybko wchodzą w kolejne związki. Ola zamierza popełnić je oba. Tylko który najpierw?
Teściowa Oli odkryła na stare lata nową pasję - wróżbiarstwo. Któregoś dnia stawia karty swojemu synowi. Niestety, przyszłość jawi się w czarnych barwach. Za radą kart (i mamusi), mąż Oli odchodzi.
Choć Ola jest znaną blogerką kulinarną i nie istnieje danie, którego nie potrafiłabym przygotować, nie zna tego najważniejszego przepisu – na miłość…
Ola wraca w rodzinne strony, by wyremontować stary dom pośrodku lasu i obiecuje wyjść za pierwszego mężczyznę, który zechce tam z nią zamieszkać. Przychodzi jej do głowy tylko jeden zawód, jaki pozwala na pracę w dowolnym miejscu – pisarz. Choć pomysł był tylko żartem, niedługo później na horyzoncie pojawia się młody i przystojny autor powieści z dreszczykiem…
Pierwsza część nowej serii Agaty Przybyłek o miłości, która ma wiele smaków.
Gdy Pandelis Prevelakis opuszcza Rethimno, nie przypuszcza, że to kreteńskie miasteczko zacznie się wkrótce chylić ku upadkowi. Po kilku latach autor wraca w rodzinne strony, by przekonać się, że czasy dawnej świetności nieodwołalnie minęły. Miejsce, które znał jako młodzieniec, istnieje już tylko w jego pamięci.
Dzięki wspomnieniom miasto jednak odżywa i pojawia się w pełni swego blasku. Anegdoty mieszają się tu z obrazami, wspomnieniami i zapachami. Bardziej niż faktyczną kronikę historia ta przypomina miłosną elegię, w której Prevelakis z gorzką melancholią i nostalgią przywołuje wizje minionego piękna.
Liryczną opowieść o Rethimno dopełniają dwa wizerunki miasteczka – tego z lat siedemdziesiątych, opisanego przez Janusza Strasburgera, tłumacza Kroniki pewnego miasta oraz tego współczesnego, widzianego oczami Bartosza Barszczewskiego, autora posłowia. Wbrew obawom Prevelakisa nie jest to jednak miejsce ani puste, ani stracone. Rethimno nie tylko nie zniknęło z map świata, ale cieszy się każdym nowym dniem.
„Niebiosa, dajcie mi siłę!”
Sprzeczka na temat dawnych błędów doprowadza do rozłamu pomiędzy Shoyą i jego przyjaciółmi, a obwiniająca się o tę sytuację Shoko próbuje targnąć się na własne życie. Czas zatrzymuje się w miejscu, gdy Shoya podejmuje desperacką próbę uratowania dziewczyny, którą niegdyś pozbawił szczęścia. Jak zachowają się jego przyjaciele? Czy łącząca ich więź przetrwa przeciwności losu?
Wystawa obrazów Yuuseia zostaje bardzo ciepło przyjęta, a młody artysta otrzymuje propozycję wyjazdu do Nowego Jorku. Tymczasem do Kizuny przychodzi list, który dla niej również oznacza opuszczenie hotelu Williams Child Bird. Drogi malarza i jego modelki powoli się rozchodzą. Czy jest choć cień nadziei, że ci dwoje kiedykolwiek spotkają się znowu? A może to w ramionach kogoś innego dziewczyna znajdzie szczęście?
Dziwne wydarzenia w „Klatce dla ptaków” doprowadzają do wypadku, w wyniku którego Yuusei łamie rękę. Kizuna czuje się odpowiedzialna za to, co mu się przytrafiło, i postanawia zaopiekować się rannym malarzem. Przy okazji poznaje historię poprzedniej modelki Asaia i uświadamia sobie, jak wielkie piętno Minako odcisnęła na jego twórczości oraz psychice. W dodatku kuzyn Yuuseia, Yuki, zaczyna interesować się Kizuną, co jeszcze bardziej komplikuje relacje mieszkańców „Klatki dla ptaków”.
Pisarze, nie mordujcie własnych dzieci"" to czułe, nowatorskie, przemyślane i czasem konceptualne opowiadania. Agata Wielgołaska sprytnie łączy w nich swoje polskie i tureckie doświadczenia oraz cały pakiet świeżych myśli o świecie, kulturze i pisaniu. Nie mordujcie własnych dzieci, ale katujcie kolejny strony, aby zdążyć przed świtem...
Wielkie namiętności, zdrady, tradycje kłócące się z nowoczesnymi poglądami, a w tle podnosząca się po długim letargu, coraz dynamiczniej rozwijająca się Łódź.Pozbawiony skrupułów Damian robi podejrzane interesy. Kocha żyć ponad stan. Jego młodszy brat Tomek prowadzi małą agencję nieruchomości. Jest uczciwy i wrażliwy na krzywdę. Mimo różnicy charakterów mężczyźni postanawiają zawiązać spółkę, do której dołącza Aron, syn bogatego łódzkiego Żyda.Tymczasem do biura Tomasza przychodzi starsza kobieta i zleca sprzedaż rodzinnej posesji. Wkrótce okazuje się, że ziemia ta kryje tajemnice z czasów okupacji niemieckiej i zaczynają się pojawiać kolejne problemy. Sprawy jeszcze bardziej się komplikują, kiedy Damian rozkochuje w sobie żonę młodszego brata i interesuje się dziewczyną Arona.
Powojenna Rumunia, Siedmiogród, Braszów. Idylliczna kraina dzieciństwa, w którą wdziera się komunizm, a pamięć wielokulturowej i wielojęzycznej Europy Środkowej przechowywana jest jedynie w opowieściach rodziców i dziadków. Wielopokoleniowy dom i jego tajemnice, wypełniane wyobraźnią dzieci. Przygody przeżywane wraz z bohaterami Verne’a i Maya. Próba zachowania niewinnego zdziwienia i naiwności w świecie, który już nigdy nie będzie synonimem trwałości i bezpieczeństwa.
W starym, prawdopodobnie siedemnastowiecznym domu zamieszkuje ośmioro dorosłych i czworo dzieci. Dom z ulicy Majakowskiego (dawnej i przyszłej ulicy Świętego Jana) nie jest dla Any zwykłym domem. Jest całym światem. Przechowuje opowieści sprzed wojny, jest sceną przygód, które spotykają mieszkańców, martwi się o każdego z nich, a dla bohaterki jest także przyjacielem i nauczycielem, skrywającym wiele tajemnic z przeszłości. Dlatego kiedy Ana go rysuje, dom staje się człowiekiem z oczami w miejsce okien i ustami w miejsce drzwi.
Wydarzenia, o których będzie tu mowa, działy się w innym świecie – tak rozpoczyna swoją powieść Ioana Pârvulescu, głosem najmłodszej z bohaterek, Any. Rzeczywiście. Jest to świat bez telefonów komórkowych, Internetu, laptopów i tabletów, w którym dzieci wymyślają gry i historie, korzystając z własnej wyobraźni, często zainspirowane przekazami rodzinnymi, lekturami i filmami. Ten „inny świat” to również rozlewające się wokół szaleństwo komunizmu, przed którym dzieci są chronione przez dorosłych historiami sprzed wojny, próbą zachowania i ocalenia tradycji w nowym, niezrozumiałym świecie. Mój świat był prosty i powtarzalny, nie wywołując znudzenia. Ktoś później powiedział mi, że to jest właśnie definicja Raju.
Ioana Pârvulescu (ur. 1960 w Braszowie) jest powieściopisarką, eseistką, publicystką, krytyczką literatury i profesorką na Uniwersytecie Bukareszteńskim, gdzie wykłada literaturę rumuńską na Wydziale Filologicznym. Pełni również funkcję redaktorki w czasopiśmie „România literară”. Zapoczątkowała i przez ponad dziesięć lat koordynowała w Wydawnictwie Humanitas kolekcję literatury światowej „Cartea de pe noptieră”. Za debiutancką powieść Viaţa începe vineri (Życie zaczyna się w piątek, tłum. Karolina Brykner, Tomasz Klimkowski, Kraków 2016) otrzymała w 2013 roku Nagrodę Literacką Unii Europejskiej.
Powieść Niewinni została uhonorowana w 2017 roku „Nagrodą Licealistów dla najukochańszej książki roku 2016” podczas piątej edycji FILIT – Festiwalu Literatury i Przekładu w Jassach. Nagrodę przyznaje jury złożone z licealistów wybranych przez nauczycieli języka rumuńskiego i literatury w Jassach.
Pierwsze polskie tłumaczenie Liber facetiarum Poggia Braccioliniego, nieznanego utworu piętnastowiecznej łacińskiej literatury renesansowej, na który złożyło się ponad 270 moralizujących, rubasznych, niekiedy skandalizujących opowiastek. Dzieło to wywarło znaczny wpływ na twórczość wielu autorów, w tym rodzimych twórców: Mikołaja Reja i Jana Kochanowskiego.
Passacaglia to zbiór siedmiu debiutanckich, na wskroś współczesnych opowiadań o niezwykle skomplikowanych relacjach międzyludzkich; historii w różnych klimatach i nastrojach od ckliwego romansu do nietypowej historii kryminalnej, od rozliczeń z trudnym dzieciństwem po zmagania z niełatwą dorosłością. Czytelnik otrzymuje kawał dobrej, niebanalnej prozy, która trzyma w napięciu oraz iskrzy emocjami. Jej bohaterami są ludzie niepogodzeni ze sobą, nieumiejący znaleźć swojego miejsca w zbyt skomplikowanej rzeczywistości.Atutem tych utworów są błyskotliwe dialogi, w których ujawnia się bolesna prawda o przerażającej samotności człowieka w XXI wieku, niewybaczonych krzywdach i nierzadko braku nadziei na jakiekolwiek skuteczne porozumienie się. Opowiedzianych historii nic nie łączy ani czas, ani miejsce, ani zdarzenia. Mogły się wydarzyć gdziekolwiek, kiedykolwiek i być może faktycznie się wydarzyły, a jeśli nie jeszcze mogą się wydarzyć.
Yu Hua to jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy chińskich - mieszkający w Chinach lecz wciąż niepokorny wobec władz Chińskiej Republiki Ludowej. W swoich dziełach nie boi się podejmować trudnych dla Chińczyków kwestii, wykorzystując do tego najróżniejsze formy literackie i publicystyczne. Opowiadania zawarte w zbiorze ujawniają wielość tematów i bogactwo pisarskiego stylu autora "Chin w dziesięciu słowach". Znajdziemy tu zarówno surowy realizm, jak i elementy surrealizmu czy prozy wuxia (fantasy heroicznego).
Jane Austen is without question, one of England's most enduring and skilled novelists. With her wit, social precision, and unerring ability to create some of literature's most charismatic and believable heroines, she mesmerises her readers as much today as when her novels were first published.
Whether it is her sharp, ironic gaze at the Gothic genre invoked by the adventures of Catherine Morland in Northanger Abbey; the diffident and much put-upon Fanny Price struggling to cope with her emotions in Mansfield Park; her delightfully paced comedy of manners and the machinations of the sisters Elinor and Marianne in Sense and Sensibility; the quiet strength of Anne Elliot in Persuasion succeeding in a world designed to subjugate her very existence; and Emma - 'a heroine whom no one but myself will like' teased Austen - yet another irresistible character on fire with imagination and foresight. Indeed not unlike her renowned creator.
Jane Austen is as sure-footed in her steps through society's whirlpools of convention and prosaic mores as she is in her sometimes restrained but ever precise and enduring prose.
With an Introduction and Notes by R.T.Jones, Honorary Fellow of the University of York Moll Flanders follows the life of its eponymous heroine through its many vicissitudes, which include her early seduction, careers in crime and prostitution, conviction for theft and transportation to the plantations of Virginia, and her ultimate redemption and prosperity in the new World.
Katherine Mansfield is widely regarded as a writer who helped create the modern short story. Born in Wellington, New Zealand in 1888, she came to London in 1903 to attend Queen's College and returned permanently in 1908. her first book of stories, 'In a German Pension', appeared in 1911, and she went on to write and publish an extraordinary body of work.
This edition of The Collected Stories brings together all of the stories that Mansfield had written up until her death in January of 1923. With an introduction and head-notes, this volume allows the reader to become familiar with the complete range of Mansfield's work from the early, satirical stories set in Bavaria, through the luminous recollections of her childhood in New Zealand, and through the mature, deeply felt stories of her last years. Admired by Virginia Woolf in her lifetime and by many writers since her death, Katherine Mansfield is one of the great literary artists of the twentieth century.
'Examine your words well, and you will find that even when you have no motive to be false, it is a very hard thing to say the exact truth, even about your immediate feelings...'
Adam Bede (1859), George Eliot's first full-length novel, marked the emergence of an artist to rank with Scott and Dickens. Set in the English Midlands of farmers and village craftsmen at the turn of the eighteenth century, the book relates a story of seduction issuing in 'the inward suffering which is the worst form of Nemesis'. But it is also a rich and pioneering record - drawing on intimate knowledge and affectionate memory - of a rural world that we have lost.
The movement of the narration between social realism and reflection on its own processes, the exploration of motives, and the constant authorial presence all bespeak an art that strives to connect the fictional with the actual.
Wessex Tales was the first collection of Hardy's short stories, and they reflect the experience of a novelist at the height of his powers. These seven tales, in which characters and scenes are imbued with a haunting realism, show considerable diversity of content, form and style, and range from fantasy to realism and from tragedy to comedy.
In insisting on the unusual nature of any story worth the telling, and with his gift for irony and compassion, Hardy achieves more in the genre of the short story than any English novelist before him.
Washington Square marks the culmination of James's apprentice period as a novelist. With sharply focused attention upon just four principal characters, James provides an acute analysis of middle-class manners and behaviour in the New York of the 1870's, a period of great change in the life of the city. This change is explored through the device of setting the novel's action during the 1840s, similarly a period of considerable turbulence as the United States experienced the onset of rapid commercial and industrial expansion.
Through the relationships between Austin Sloper, a celebrated physician, and his sister Lavinia Penniman, his daughter Catherine, and Catherine's suitor, Morris Townsend, James observes the contemporary scene as a site of competing styles and performances where authentic expression cannot be articulated or is subject to suppression.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
