Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Wymarzony powrót do kraju okazuje się trudnym spotkaniem z komunistyczną rzeczywistością. Matka i córka trafiają z Afryki do Zamościa, w ich rodzinie pojawiają się nowe dzieci i nowe wyzwania - historia znów wikła ich losy, serwuje życiowe pułapki. Dzięki sile emocji, wbrew wszystkiemu, życie toczy się dalej.....
We współczesnej literaturze europejskiej istnieje niewiele takich pozycji, które by nawiązywały do folkloru słowiańskiego. ?Całkiem nowa baśń? to powieść nie tylko o miłości, lecz także historia przenosząca nas w obrzędowy świat Słowian, w którym żyją różne demony, czuć obecność mitologicznych bogów, a przyroda jest mocno związana z losami bohaterów.
Wnikliwy Czytelnik znajdzie w książce Aleksandry Kołodziejczak wiele odwołań do literatury polskiej (C.K. Norwid, E. Orzeszkowa), rosyjskiej (L. Tołstoj, M. Niekrasow), czy też staroruskiej (np. Słowo o pułku Igora). Jest to w pewnym sensie pokłon oddany dziełom wielkich pisarzy i przybliżenie nam, współczesnym pokoleniom, naszych słowiańskich tradycji.
Związek polskości i rosyjskości jest jednym z głównych wątków tej powieści. Połączenie tych dwóch pierwiastków zwraca uwagę na rolę tradycji w stosunkach Polski i Rosji krajów niegdyś tak kulturowo podobnych. Myśl autorki, wyraźnie emocjonalnie związanej z Rosją, została wyrażona m.in. poprzez różne motywy oraz formy lingwistyczne zaczerpnięte z języka rosyjskiego.
Ale niezależnie od wielości zawartych w niej akcentów artystycznych ?Całkiem nowa baśń? jest dla Czytelnika niezwykle wdzięczną powieścią. Pełna barwnych, pisanych prozą poetycką opisów, w połączeniu ze współczesnymi dialogami, stanowi zgrabny pomost literacki pomiędzy przeszłością a teraźniejszością.
Aleksandra Kołodziejczak (ur. 1985) jest studentką filologii rosyjskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Od lat interesuje się kulturą słowiańską, a także twórczością polskich i rosyjskich pisarzy.
Autorka część swojego młodego życia spędziła w Rosji. W ten sposób narodził się emocjonalny związek, który w połączeniu z fascynacją literaturą rodzimą, opiewającą polską słowiańszczyznę, zaowocował powieścią ?Całkiem nowa baśń?.
Niespełniony kompozytor, Gregor Zwaitze, nieoczekiwanym zrządzeniem losu wchodzi w posiadanie partytur nieżyjącego genialnego twórcy, Wilhelma Corrado Fuchsa. Postanawia wykorzystać okazję i przypisać sobie ich autorstwo. Tak jak przypuszczał, dzięki zawłaszczonym dziełom odnosi spektakularny sukces. Z czasem sprawy się jednak komplikują. Szantażowany przez wdowę po słynnym kompozytorze, zostaje zmuszony do poślubienia jej. Wkrótce odkrywa, że kobieta cierpi na schizofrenię. Postanawia to wykorzystać i chcąc się uwolnić od przymusowej towarzyszki życia, wpędza ją jeszcze głębiej w chorobę. W końcu jednak przyjdzie mu zapłacić cenę za niezasłużony splendor.
Dwaj bracia, siedząc przy łóżku umierającego ojca, w miarę rozwoju tragicznych wydarzeń ujawniają swoje polskie bądź niemieckie sympatie. Student teologii wbrew własnej woli wyrusza na front, gdzie konfrontuje okrucieństwo wojny z wizją Boga wyniesioną z dzieł teologów i filozofów. Jego siostra, oddana nazistowskiej ideologii, po upadku Trzeciej Rzeszy ucieka z miasta, wioząc ze sobą, niczym cenną relikwię, broszkę ze swastyką? ? Opowiadania składające się na tę książkę ukazują spokojne nadmorskie miasteczko, którego mieszkańcy ? Niemcy i Polacy ? po wybuchu II wojny światowej muszą na nowo nauczyć się żyć w świecie dotkniętym Zagładą.
Tadeusz Zając jest absolwentem historii Uniwersytetu Warszawskiego, autorem sztuk teatralnych, słuchowisk radiowych, scenarzysta i prozaikiem. 'Dorastanie' to opowieść, w której autor sięga do lat siedemdziesiątych XX wieku. Bohaterowie tej książki, trzej młodzi ludzie z różnych środowisk, na różne sposoby próbuja się odnaleźć w tzw. epoce gierkowskiej, wobec której są bardzo krytyczni. Jedno co ich łączy to siatkówka, w którą z uporem grają, zwłaszcza że są świadkami sportowych sukcesów drużyny Huberta Wagnera.
Miłość i medycyna w znakomitej współczesnej powieści obyczajowej. Opowieść o potrzebie miłości, ludzkiej samotności, poszukiwaniu samego siebie, roli marzenia i przeznaczeniu? O bezwględnym świecie, w którym wartością nadrzędną staje się sukces zawodowy i kariera. A przecież tak naprawdę w życiu liczy się tylko miłość?
Hipolit i Mado. Mado i Hipolit. Byli sobie przeznaczeni, para zakochanych w sobie po uszy studentów medycyny. Hipolit ?szaleńczo kochał tę kobietę, słodką i rozkoszną. Piękną jak poranek. Uosobienie wiecznej kobiecości. Każdy marzy o tym, żeby mieć miłość takiej kobiety. Odszedł od niej w dniu ślubu?. Dlaczego? Nigdy nie potrafił sobie tego wytłumaczyć?
W mitologii greckiej Hipolit był synem Tezeusza. Pięknym młodym mężczyzną, obojętnym na wdzięki kobiet. To miłość zabiła Hipolita ? urażona zachowaniem pysznego efeba Afrodyta uknuła zbrodniczą intrygę. Ale wtedy do akcji wkroczył Asklepios, bóg-uzdrowiciel. Przywrócił Hipolitowi życie i uczynił go nieśmiertelnym.
Nasz Hipolit także wybrał Asklepiosa ? skończył studia medyczne i dzięki przychylności patronującej mu gwiazdy Deneb został słynnym neuropsychiatrą. Zrobił karierę, napisał książkę, która stała się wielkim bestsellerem, tylko w głębi duszy pozostał smutnym, cierpiącym, nieszczęśliwym cieniem człowieka. W środku był zimny i pusty. Pewnego dnia odkrył w sobie przedziwną zdolność: słuchając muzyki, potrafił cofać się w czasie. Podczas tych podróży w przeszłość zaczął spotykać Mado? Czy zdoła odmienić przeznaczenie? Czy ich drogi raz jeszcze się skrzyżują? Czy jeszcze mogą być szczęśliwi razem...?
Philippe Ségur (ur. 1964) ? profesor prawa na uniwersytecie w Perpignan. Autor pięciu powieści, które cieszyły się wielką popularnością we Francji. Laureat kilku wyróżnień literackich.
Czysta anarchia, najnowszy zbiór tekstów Woody'ego Allena, zawiera osiemnaście przezabawnych i inteligentnych utworów, pełnych surrealistycznego i absurdalnego humoru, gier słownych, jadowitej satyry i szaleństwa. Jest wśród nich m.in. opowieść o sobowtórze mylnie uznanym za słynnego aktora i porwanym przez bandytów, o pretensjonalnym pisarzu zmuszonym do stworzenia scenariusza o gwiazdach amerykańskiej burleski filmowej, o niani, która potajemnie pisze książkę o swoich chlebodawcach, o oszustach sprzedających modlitwy przez Internet i Myszce Miki występującej jako świadek w sprawie nadużyć w Walt Disney
Company. Ta książka nie tylko odpowiada na najważniejsze pytania ludzkiej egzystencji, ale także dzięki swym rozmiarom idealnie nadaje się do podkładania pod nogę rozchybotanego stolika.
Woody Allen (ur. 1935) jest nie tylko jednym z najsłynniejszych na świecie reżyserów filmowych, ale też uznanym muzykiem i autorem tekstów pisanych m.in. do „New Yorkera”, które ukazały się w kilku zbiorach.
Melis Nemid sądziła, że przeprowadziła się na jedną z Wysp Karaibskich, uwolniła się od pełnej przemocy i zdrady przeszłości. Jej spokojne życie niebawem zostanie zakłócone przez brutalnego zabójcę, który siejąc śmierć i zniszczenie, podąża za Melis....
Ślub Rosjanina z Polką u progu XXI wieku może być w naszym kraju niemałym wyzwaniem. Dwóch Rosjan rozwodników mieszkających w Warszawie zakochuje się ze wzajemnością w dwóch polskich pannach. Cóż z tego, skoro jednego z bohaterów nie lubi polski Kościół katolicki - bo w końcu nie dość, że prawosławny, a wcześniej niewierzący, to jeszcze rozwodnik. Drugiego zaś nie lubią rodzice ukochanej. Rosjanin, więc na pewno chce ją oszukać: okraść, porzucić i wyjechać. Przecież Rosjanie tak zawsze. Jak przełamać te lody i doprowadzić do skutku tak upragnione małżeństwo.
"Tę książkę musiałem napisać po polsku."
Polska widziana oczami mieszkającego w Warszawie Rosjanina. Ruski miesiąc, pierwsza powieść Dmitrija Strelnikoffa, jest książką dowcipną, pełną werwy i pod wieloma względami odkrywczą.
Piotr Smirnoff to dla Polaków postać wielce podejrzana. Pochodzący z Moskwy emigrant, który czerpie dochody z dziwnych źródeł. Rozwodnik, a sądząc po nazwisku, zapewne także miłośnik mocnych alkoholi. Prawosławny chrześcijanin, który na dodatek wykazuje niezdrowe zainteresowanie kultem Swaroga, Peruna i Świętowita. Trudno się dziwić, że Kościół katolicki nie chce mu dać pozwolenia na ślub z piękną Polką, Stanisławą? Sprawa może się oprzeć nawet o Watykan.
Z perspektywy Piotra cała sytuacja przedstawia się, rzecz jasna, zgoła odmiennie. A wolna
i demokratyczna Polska przełomu XX i XXI wieku to kraj budzący nieustanne zdumienie. Przemierzając Warszawę, której najważniejsze zabytki wciąż nie zostały odkupione od potomków rodziny carskiej, Smirnoff rozmyśla nad tym, co Polaków i Rosjan łączy, a co dzieli. Celnie trafia przy tym w stereotypy i fobie, na których jedni i drudzy budują poczucie swojej narodowej wartości.
Z recenzji poprzednich książek:
Wnikliwa lektura tomu każe wierzyć, że autor wzbogaca i będzie dalej wzbogacać kulturę polską o tajemnicze zaklęcia sztuki rosyjskiej.
„Akant”
Strelnikoff jest literatem z importu, z Rosji, ojczyzny Puszkina i Tołstoja, adaptującym na polskim gruncie najlepsze rosyjskie tradycje literackie i filozoficzne, które oddają wspólną obu narodom, słowiańską duszę.
Beata Wawryniuk, portal DużeKa
Strelnikoff jest Europejczykiem i obywatelem świata.
„Lampa”
Dmitrij Aleksandrowicz Strelnikoff (ur. 1969) – rosyjski poeta i prozaik, tworzący po polsku
i po rosyjsku, pieśniarz i kompozytor, biolog (absolwent Uniwersytetu Warszawskiego), dziennikarz prasowy, radiowy i telewizyjny; stały współpracownik radiowej Trójki i TVP2, występował w programie „Europa da się lubić”. W Polsce wydał dotychczas tom wierszy Homo mirabilis (2004) oraz zbiór opowiadań Nocne życie aniołów (2007), jest także autorem Wielkiej encyklopedii zwierząt, która ukazywała się w latach 2006–2007. Strona internetowa: www.strelnikoff.strona.pl/
Główny bohater, podobnie jak autor, wiedzie życie rosyjskiego tłumacza współpracującego ze szwajcarskimi służbami emigracyjnymi. Wysłuchane przez niego historie osób ubiegających się o azyl układają się w wiele z pozoru odrębnych opowiadań. Przeplatają się one z opisem jego emigracyjnej codzienności, treścią książki, którą czyta, i listów pisanych do tajemniczego Nabuchodonnozora, rozbudowanych między innymi o własne wspomnienia. Ale już jako pierwszoosobowy narrator wciela się on w niezliczone postacie, przedstawiając ich losy w rozmaitych konwencjach i stylach. Czytelnik znajdzie tu drastyczne opisy zbrodni, życia więziennego i wojskowego, ale też poruszające historie miłosne, wstrząsający realizm i elementy pięknej baśniowej fantastyki czy poetyki snu. W utworze zawarta jest druga powieść – dziennik popularnej w latach 30. XX wieku śpiewaczki, oddający tak sugestywnie psychikę dziewczęcą i kobiecą oraz życie Rostowa nad Donem w czasach carskich, a potem Moskwy i Paryża lat 20., że brano go za autentyk. Włos Wenery to także powieść o pisaniu powieści – jej ideą przewodnią jest wskrzeszająca rola słowa pisanego czy, szerzej, dzieła sztuki. Michaił Szyszkin, ur. w 1961 roku, ukończył studia anglistyczne i germanistyczne w Moskwie, był dziennikarzem i nauczycielem, debiutował jako pisarz w 1993 roku. Za swoją druga powieść Wziatije Izmaiła otrzymał w 2000 roku rosyjską Nagrodę Bookera, a w 2000 roku został laureatem francuskiej nagrody w dziedzinie eseistyki. Jego trzecia powieść, Włos Wenery, została w 2006 roku wyróżniona rosyjską nagrodą „Bolszaja Kniga”.
Bohaterki przedostają się wraz z Armią Andersa do Afryki. Książka pisana z perspektywy córki Kasi, w fantastyczny sposób opowiada o codziennym życiu Polaków w Ugandzie, fascynującej Afryce i tęsknocie za ojczyzną. Napisana została jako pierwsza cześć sagi, gdyż część syberyjska mogła ukazać się dopiero po 1989r.
Nowy zbiór opowiadań japońskiego autora bestsellerów Ze zbioru tego pochodzi opowiadanie Toni Takitani, które trafiło do rąk czytelników w ramach zeszłorocznej akcji Czytelmania
Znajdziemy tu uczłowieczone wrony, drańskie małpy, lodowego luda i sny, które kształtują nas samych i otaczające nas przedmioty według naszych życzeń. Czy to przypadkowe spotkanie we Włoszech, romantyczny wypad do Grecji, wakacje na Hawajach, czy też zwykła bezbarwna codzienność, wszędzie tam bohaterowie Murakamiego przeżywają swe miłości, rozczarowania i niedosyt w kontaktach z tymi, na których najbardziej im zależy.
Nowy zbiór opowiadań japońskiego autora bestsellerów Ze zbioru tego pochodzi opowiadanie Toni Takitani, które trafiło do rąk czytelników w ramach zeszłorocznej akcji Czytelmania
Znajdziemy tu uczłowieczone wrony, drańskie małpy, lodowego luda i sny, które kształtują nas samych i otaczające nas przedmioty według naszych życzeń. Czy to przypadkowe spotkanie we Włoszech, romantyczny wypad do Grecji, wakacje na Hawajach, czy też zwykła bezbarwna codzienność, wszędzie tam bohaterowie Murakamiego przeżywają swe miłości, rozczarowania i niedosyt w kontaktach z tymi, na których najbardziej im zależy.
Bohaterem Przymierzalni jest młody pisarz, nieprzeciętny megaloman i mitoman, który uporczywie poszukuje sensu w miałkiej codzienności. Obserwuje naszą codzienną maskaradę, szkicuje szydercze portrety różnych ludzi i środowisk, powtarza ironicznie największe pytania filozofii. Jego opowieść, balansująca na granicy snu i jawy, powagi i zgrywy, dobrego smaku i obsceny, zabiera nas w podróż przez kolejne kręgi prywatnego piekła.
Przymierzalnia to rzecz o poszukiwaniu tożsamości, a zarazem żywiołowa zabawa w literaturę. Autor przebiera w stylach, krojach i gatunkach, szuka języka, który by nie uwierał, nie przecierał się przy każdym kontakcie ze światem.
Informacje o autorze:
Jerzy Franczak (1978) - prozaik, urlopowany poeta, literaturoznawca. Opublikował kilka książek z wierszami (m.in. Samoobsługa - 1997, Języki lodowca - 2000, Król rdzy - 2006), zbiory opowiadań (Trzy historye - 2000, Szmermele - 2004), eseje (Grawitacje - 2007) oraz dwie rozprawy o polskiej i obcej prozie (Rzecz o nierzeczywistości - 2003, W poszukiwaniu realności - 2007). Mieszka w Krakowie.
Główny bohater powieści, Werner Werner, to nietypowa osobowość, która z własnego wyboru znalazła się w raczej nietypowej sytuacji – zostaje opiekunem niesfornego dzieciaka, Edwarda. Jest to początek niezwykłej przyjaźni, która zmienia życie i osobowość chłopca oraz jego matki, zmienia także samego Wernera Wernera... Przesycona znakomitym humorem powieść próbuje odpowiedzieć na pytania o rolę rodziny, a w związku z tym także mężczyzny i kobiety, we współczesnym społeczeństwie. Powieść jest napisana lekkim i zwięzłym językiem, typowym dla jej autora, który gra wieloznacznością wyrazów i pojęć. Wersja audio czytana przez Jacka Kałuckiego wciąga czytelników w tę zabawę.
Czyta Jacek Kałucki
Joachim, trzydziestoletni ekonomista, po nieudanym małżeństwie postanawia całkowicie poświęcić się karierze zawodowej. Jednak przypadek czy też przeznaczenie inaczej pokieruje jego życiem: pewnego wrześniowego dnia spotka 75-letnią Madame Józefinę, byłą śpiewaczkę operową. Między młodym człowiekiem a ekscentryczną staruszką, obdarzoną niebagatelnym temperamentem i niezwykłą fantazją, zawiązuje się przyjaźń. Tylko czy Joachim zna całą prawdę o artystce i jej równie tajemniczej służącej, Frydzie Birnbaum? Kafkowskie odniesienia są w tym opowiadaniu, niezwykle intrygujące...
Pierwsza powieść niemieckiego klasyka, z jasnym morałem i ...z zagadką trudną do rozwiązania. Elegancka prostota stylu, zwięzłość, przenikliwość i erudycja.
O autorze.
Hans Magnus Enzensberger (ur. 1929) - jeden z najwybitniejszych współczesnych poetów niemieckiego obszaru językowego. Eseista, tłumacz, pisarz
Drugie wydanie powieściowego debiutu Majgull Axelsson, znanej już w Polsce autorki międzynarodowego bestselleru Kwietniowa czarownica. Pierwsze wydanie ukazało się pod tytułem Daleko od Niflheimu (W.A.B. 2003).
Bohaterką książki jest czterdziestokilkuletnia Cecylia, pracownica szwedzkiej ambasady na Filipinach. Kraj ten początkowo wydaje się bardzo daleki od Niflheimu, mitologicznego skandynawskiego piekła. Jednak pewnego dnia wybucha miejscowy wulkan Pinatubo; Cecylia niemal cudem uchodzi z życiem, a wraz z nią kierowca z ambasady, eskortowany do szpitala szwedzki więzień, mała dziewczynka i filipiński rebeliant, ziejący nienawiścią do białych. Szwecja, do której bohaterka wraca, aby towarzyszyć umierającej matce, wygląda po tej katastrofie jak istny raj. Lecz pojęcia raju i piekła są względne. Powrót do miejsc dzieciństwa okazuje się dla Cecylii zejściem do Niflheimu, w głąb prywatnego piekła bolesnych wspomnień: młodości w szwedzkim miasteczku, nieudanego małżeństwa, pracy charytatywnej w Indiach. Doskonale skomponowana, czterowątkowa narracja pozwala nam śledzić wewnętrzną przemianę bohaterki i jej obrachunek z przeszłością. Pisarstwo Axelsson nie przestaje zaskakiwać głębią psychologiczną i wrażliwością na skomplikowane losy ludzi dalekich i bliskich.
Majgull Axelsson to pisarka, która nie boi się stanowczych sądów.
“Metropolis Bleu”
Majgull Axelsson (ur. 1947), znana również z tekstów publicystycznych, m.in. o pracy dzieci i turystyce seksualnej, za powieść Kwietniowa czarownica (1997, W.A.B. 2002, 2008) otrzymała najważniejsze szwedzkie wyróżnienie literackie Augustpriset. Książka Droga do piekła ukazała się w 1994 roku, otrzymała prestiżową nagrodę Moi Martinson i przyniosła autorce międzynarodowy rozgłos.
W samym centrum Szczecina stoi blok mieszkalny, zbudowany na gruzach dawnego cmentarza. Paulina Grych na murze tego bloku notuje historie jego mieszkańców, tworząc swoistą antropologię niedoskonałości.
Diana ma trzydzieści lat, chorobę psychiczną i Niemca, który ją utrzymuje. Przyjaciółka Diany, zdewociała Beata, wieczna dziewica, może się z kolei pochwalić rentą i rozpoznaną schizofrenią. Rudy Karol to niespełniony literat, Marek – były żołnierz otoczony przez kobiety – ucieka od kochającej babci i toksycznej ciotki w męski świat wojny. Bohaterowie Pauliny Grych mogą wpisać sobie do CV nieudane dzieciństwo, walkę z własnym i cudzym alkoholizmem i (często samobójczą) śmierć bliskich. Każde z nich zagubione, skrzywdzone i raniące innych. Wariaci. A może po prostu bardziej wrażliwi i pragnący miłości?
Świat Diany, Beaty, Karola i Marka to dokładne zaprzeczenie świata telenowel, które chcą nam wyznaczać granice normalności. Autorka Schizy wydobywa z cienia „dziwnych” i samotnych, opowiada nam o ich przyjaźniach, miłościach i dramatach. Pokazuje, jak po raz kolejny próbują zacząć wszystko od nowa.
– Gdzie zostawiłaś córkę? – zapytał nagle.
– U sąsiadki,
– Jak to? – zdziwił się.
– Trzymała się kaloryfera na korytarzu i darła mordę, że do babci nie pójdzie –odpowiedziała z gniewem. – Jakaś troskliwa Samarytanka wylazła z mieszkania. Zaczęła mnie pouczać, że jutro wigilia. Lata co niedzielę do kościoła, więc będzie miała niespodziewanego gościa na święta – zaśmiała się krótko. – Dałam jej klucze do mieszkania
i Diana może spać w domu. Sama wie, gdzie schowałam prezent.
(fragment)
Grych oddaje głos tym, którzy go za bardzo nie mają. Choć wiele wskazuje na to, że należą do większości.
Marta Mizuro
Paulina Grych (ur. 1965) – politolog, doktor nauk humanistycznych. Pracuje jako nauczyciel akademicki i dziennikarka. Mieszka w Szczecinie. W 2007 roku nakładem Wydawnictwa W.A.B. ukazała się jej debiutancka powieść Numer zerowy.
Untitled documentTo klasyczny traktat na temat sztuki miłosnej. Niepowtarzalny charakter książki polega na tym, że omawia temat przyjemności zmysłowych bez cienia onieśmielenia czy wstydu. Autor, Watsjajana, mówi o kamie, czyli rozkoszy płciowej, i wyjaśnia reguły, które powinny rządzić życiem zgodnym z kamą. W tym gustownie przygotowanym i pięknie ilustrowanym wydaniu przedmiot męskiej i kobiecej seksualności rozważany jest w dwóch oddzielnych tomach, noszących sugestywne tytuły: Mężczyzna uwodzicielski oraz Kobieta zmysłowa. Związek kobiety i mężczyzny przedstawiony jest w całej swej wspaniałości dzięki reprodukcjom hinduskich miniatur i rzeźb z Khadżuraho.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
