Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Lady Phaedra Northampton, idealna angielska panna, prowadząc dom bogatego brata, lorda Nasha, ukrywa zmysłowość za ciętym dowcipem oraz nudnymi strojami. Angażuje się jednak w wyjaśnienie zniknięcia pewnej lekkomyślnej dziewczyny, a to prowadzi ją w mroki londyńskiego półświatka, gdzie natyka się na zniechęconego do swej profesji szpiega, Tristana Talbota, lorda Avoncliffe. Tristan jest niepoprawnym hultajem, nie potrafi jednak odmówić prośbie ojca, który na łożu śmierci prosi go, by zbadał, czy osławiony londyński dom rozpusty nie stanowi jedynie przykrywki dla szajki rosyjskich szpiegów.
Proza Janusza Wiśniewskiego to historie ludzkich dramatów, miłości, tęsknot. To obraz tego, co najgłębiej ukryte, najbardziej bolesne, najważniejsze. Przejmująca prawda o drugim człowieku. Opowieść o nim bywa opowieścią o nas.
Poruszający portret wiedeńskiej rodziny, w której brak harmonii jest odbiciem politycznego nieładu i zawirowań historycznych XX wieku.W każdym rozdziale narratorem jest inna osoba, która ze swojej perspektywy opisuje zdarzenia rodzinne, używając często jako tła bieżących wydarzeń politycznychJest rok 1938, Niemcy wmaszerowują do Wiednia, a Austria zostaje przyłączona do III Rzeszy. Almie i Richardowi rodzi się córka Ingrid. W 1945, piętnastoletni wówczas Peter, jej przyszły mąż błądzi wraz z ostatnim oddziałem Hitlerjugend po zbombardowanych ulicach, żeby bronić przed Rosjanami dawno już straconego miasta. Kiedy po latach młodzi chcą się pobrać, ojciec wystawia walizki Ingrid za drzwi: nie akceptuje stylu życia Petera, uważając go za wykolejonego życiowo studenta. Rodzina rozpada się, a dom powoli pustoszeje. Jednak, gdy Phillip (syn Ingrid i Petera) zabiera się po latach do gruntownego opróżniania starej willi po dziadkach, wszyscy umarli ożywają znowu w jego głowie.
W mieszkaniu, w którym spędziło się dzieciństwo, każdy przedmiot ma moc przenoszenia w czasie i przestrzeni. Znowu ma się trzy, siedem czy dwanaście lat i wraca się do dawnych sytuacji – tych magicznych, dziecinnych, ale też strasznych i traumatycznych.
Ewa Kuryluk w niezwykle poruszający sposób opisuje powojenne losy swojej rodziny i domu, który na długie lata stał się azylem i piekłem jednocześnie. Zderza stalinowską szarzyznę z atmosferą domu, w którym bywają artyści światowej sławy, a tę pozornie idylliczną atmosferę – z mrocznymi tajemnicami domowników.
Ojciec autorki, Karol Kuryluk był ministrem kultury w rządzie Cyrankiewicza, szefem PWN-u, wreszcie ambasadorem w Wiedniu. Matka, uratowana przez niego od Zagłady, do końca życia ukrywa swoją tożsamość i pochodzenie, próbując jednocześnie zapomnieć o koszmarze Holokaustu. Brat – nieprzeciętnie inteligentny chłopiec – po śmierci ojca zaczyna chorować na schizofrenię.
Frascati to książka o tym nieuchwytnym elemencie, który sprawia, że rodzina trwa razem mimo dziejowych burz i prywatnych katastrof. Niektórzy nazywają ten element miłością.
O autorze
Ewa Kuryluk – znana malarka, pisarka, eseistka, historyk sztuki; urodzona w Krakowie, obecnie mieszka w Paryżu, Nowym Jorku i Krakowie; współtwórczyni i członkini redakcji „Zeszytów Literackich”; autorka licznych prac eseistycznych poświęconych sztuce: m.in. Wiedeńska apokalipsa, Salome albo o rozkoszy. O grotesce w twórczości Aubreya Beardsleya, Podróż do granic sztuki, Weronika i jej chusta, utworów literackich: Wiek XXI, Grand Hotel Oriental; nominowana do Nagrody Nike 2005 za swą najbardziej osobistą, zawierającą wspomnienia z dzieciństwa powieść Goldi.
Sullivan Waring pragnie odzyskać swoje dziedzictwo i zemścić się na człowieku, który mu je odebrał. Za dnia jest słynnym w całej Anglii hodowcą koni, nocą włamuje się do domów arystokratów, by ukraść obrazy namalowane przez zmarłą matkę. Wszystko układa się dobrze aż do chwili, kiedy zostaje przyłapany przez lady Isabel Chalsey, odzianą jedynie w przezroczystą nocną koszulę. Jak złodziej-dżentelmen mógłby oprzeć się pokusie ukradzenia jej pocałunku? Zaskoczywszy zamaskowanego mężczyznę w salonie własnego domu, lady Isabel powinna krzyczeć z przerażenia. Jednak widok zabójczo przystojnego Sullivana przyprawia ją o zmysłowy dreszcz.
Michaił Bułhakow zaczął pisać „Mistrza i Małgorzatę” w 1928 roku, ukończył w roku 1940, na kilkanaście dni przed śmiercią. Książka ukazała się w druku po 40 latach i rzecz niespotykana – natychmiast stała się światowym bestsellerem! Do dzisiaj i śmiech, i łzy towarzyszą lekturze „Mistrza i Małgorzaty”. Bułhakow opisał świat współczesny szyderczo i bez litości, nie pozostawiając czytelnikom szczególnej nadziei; na pociechę zostawił obietnicę, że „rękopisy nie płoną”, że człowiek jest, a może raczej bywa – dobry. Nawet szatan w „Mistrzu i Małgorzacie” okazuje się w końcu przyzwoitym facetem. W Polsce powieść Bułhakowa niezmiennie cieszy się ogromnym powodzeniem. W rankingu czytelników i ekspertów „Rzeczypospolitej” w 1999 roku została uznana za najważniejszą powieść XX wieku.
...Partnerką ideową Zenona jest Elżbieta, postać ukryta w cieniu, ale niezmiernie ważna, kondensująca w sobie wszelkie cierpienie, wyobcowana i bezdomna, pozbawiona matczynej miłości, odczuwająca ból każdego stworzenia (pies Fitek), nie mogąca znieść faktu, że już przez to, że żyje, godzi się, przystaje na tych ludzi żyjących pod jej pokojem "jak szczury"...
Czarna komedia z wątkiem kryminalnym. Marta i jej przyjaciółka Aneta znajdują dwa trupy i z różnych powodów zamiast zgłosić sprawę na policję- ukrywają je w piwnicy. Mają z tym trochę kłopotu - najpierw kupują wielką zamrażarkę, potem zakopują zwłoki w piwnicy. Tymczasem po piętach depczą im przestępcy, którzy szukają ukrytego przed laty cennego łupu, policja, tajemniczy przystojny mężczyzna, były mąż Marty i szalona staruszka. Druga część ""Zacisza 13"" ukaże się wiosną 2010 roku. Olga Rudnicka (ur. 1988) Autorka poczytnych powieści ""Martwe Jezioro"" oraz ""Czy ten rudy kot to pies"". Kocha czarną muzykę, taniec i jazdę konną. Jej literaccy mistrzowie to: Stephen King, Alex Kava, Harlan Coben oraz Tess Gerritsen.
Alfred i Emily to najbardziej osobista i według zapewnień samej autorki – ostatnia książka. Lessing składa w niej hołd swoim rodzicom i całemu pokoleniu naznaczonemu tragicznym doświadczeniem, którym była I wojna światowa. Nie znała swoich rodziców sprzed wojny, bo ich życie uległo gruntownej zmianie w obliczu konfliktu i nigdy już nie byli tymi samymi ludźmi. Ojciec doznał dotkliwych obrażeń i do końca życia cierpiał z powodu kalectwa, matka zaś straciła na wojnie ukochanego.
Aby opowiedzieć tę historię Noblistka zastosowała ciekawy zabieg literacki dzieląc powieść na dwie części.
W pierwszej wyobraża sobie i opisuje losy rodziców takimi, jakie mogłyby być, gdyby wojna nigdy nie miała miejsca. Druga część jest poświęcona jest rzeczywistym losom Alfreda i Emily.
Chociaż autorka przedstawia powieść jako antywojenny manifest, jest ona przede wszystkim poruszającym studium kobiecych charakterów, bo też kobiece postaci – począwszy od matki Lessing – wysuwają się w tej historii na plan pierwszy. Doskonale opisana jest obyczajowość epoki edwardiańskiej i moralny gorset, który nie pozwalał zaoferować kobietom nic innego poza rolą przykładnej żony i matki.
To książka na wskroś kobieca i kobieco subtelna, starająca się uchwycić proces emancypacji kobiety w niesprzyjających dla niej warunkach.
To mądre i poruszające połączenie fikcji z prawdziwą historią. Alfred i Emily jest… dowodem na wciąż żywotną formę literacką Lessing.
Augusta, Alice i Angelica to przedstawicielki różnych pokoleń tej samej rodziny. Łączą je nie tylko więzy krwi, lecz także wspólne losy – dwie z nich to matki nieślubnych dzieci, trzecia jest niechcianą córką. Nieświadomie wszystkie popełniają błędy swoich poprzedniczek. Przekazywany z pokolenia na pokolenie dom Augusty, w którym szukają schronienia, staje się świadkiem rozpaczy, radości, poszukiwania prawdziwego uczucia oraz walki o niezależność i samodzielność. To powieść, w której poezja przeplata się z tragedią, a rzeczywistość z magią. Wielowątkowa i wielopłaszczyznowa historia, bogata w emocje, wydarzenia i postaci, barwnie i potoczyście opowiedziana, przywodzi na myśl przekazywane ustnie legendy, których literackim odpowiednikiem jest twórczość Selmy Lagerlöf.
Chata wuja Toma to powieść amerykańskiej pisarki , która jako pierwsza opisała życie niewolników w ówczesnej Ameryce ukazując przemoc i bezwzględność, z jaką ich traktowano. Ta piękna i mądra książka miała wielki wpływ na historię Ameryki. Powieść przyczyniła się do uwypuklenia problemu niewolnictwa w Stanach Zjednoczonych, który był jedną z głównych przyczyn wybuchu wojny secesyjnej.
Abraham Lincoln, kiedy spotkał Harriet Beecher Stowe, podobno powiedział: "To jest ta mała starsza Pani, która rozpoczęła tę nową wielką wojnę."
Czyta: Adam Hutyra
José Saramago, laureat literackiej Nagrody Nobla z 1998 r. i najpopularniejszy na świecie prozaik portugalski, sławę zdobył dopiero w sześćdziesiątym roku życia swoją trzecią powieścią Baltazar i Blimunda, nagrodzoną prestiżową nagrodą portugalskiego PEN Clubu oraz Nagrodą Literacką Miasta Lizbona.
Nakładem Domu Wydawniczego REBIS ukazały się dotychczas: Baltazar i Blimunda, Wszystkie imiona, Rok śmierci Ricarda Reisa, Kamienna tratwa, Historia oblężenia Lizbony oraz Miasto ślepców
W nienazwanym mieście, znanym czytelnikom z Miasta ślepców, obywatele postanawiają w niezwykły sposób skorzystać z prawa wyborczego. 80 procent wyborców wrzuca do urn czyste białe karty do głosowania. Tę manifestacje rząd interpretuje jako podważenie zasad demokracji, jako spisek wymierzony przeciwko prawowitym władzom wybranym w demokratycznych wyborach. Zapada decyzja o wprowadzeniu stanu wyjątkowego, rząd, obrażony na swoich obywateli, opuszcza miasto. Nikt jednak nie jest w stanie przewidzieć, jaki będzie rozwój wydarzeń, rzeczywistość zadaje kłam wszystkim przewidywaniom i zmusza do rewizji utartych poglądów.
Ta niezwykła powieść laureata literackiej Nagrody Nobla jest wstrząsającym studium opresyjności władzy i nieludzkości ludzkiej natury, a także wnikliwym spojrzeniem na społeczną naturę człowieka i jego zdolność do nieustannych zmian
Temat to zaiste romantyczny: zbiegły galernik i złoczyńca, zmuszony do opieki nad osieroconą dziewczynką, doświadcza duchowego przeistoczenia. A dodajmy, że ta malownicza historia rozgrywa się na tle burz i zamętu rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich, stanowiąc jedynie pretekst do przedstawienia barwnej panoramy ludzkich losów. Nic dziwnego zatem, że dzieje Kozety i Jeana Valjeana od ponad półtora stulecia pobudzają wyobraźnię czytelników, twórców zaś inspirują do mniej lub bardziej wiernych adaptacji.
Kiedy Robin Fitzvitry, przystojny hrabia Huntersdown, spotyka we francuskiej gospodzie miotającą przekleństwa młodą zakonnicę, nie może oprzeć się pokusie rozwikłania zagadki tajemniczej mniszki. W nadziei, że towarzystwo umili mu nudną podróż z Wersalu, znany ze swojej słabości do kobiet i przygód hrabia obiecuje zabrać ponętną siostrę Immaculatę do Anglii. Petra d'Averio nie jest naprawdę zakonnicą, choć istotnie spędziła kilka lat w klasztorze, razem ze swoją owdowiałą matką. Po śmierci matki znalazła się w strasznym niebezpieczeństwie, przed którym tylko jedna osoba jest w stanie ją ochronić - jej prawdziwy ojciec, angielski lord, który nie wie o jej istnieniu.
Kiedy Robin Fitzvitry, przystojny hrabia Huntersdown, spotyka we francuskiej gospodzie miotającą przekleństwa młodą zakonnicę, nie może oprzeć się pokusie rozwikłania zagadki tajemniczej mniszki. W nadziei, że towarzystwo umili mu nudną podróż z Wersalu, znany ze swojej słabości do kobiet i przygód hrabia obiecuje zabrać ponętną siostrę Immaculatę do Anglii. Petra d'Averio nie jest naprawdę zakonnicą, choć istotnie spędziła kilka lat w klasztorze, razem ze swoją owdowiałą matką. Po śmierci matki znalazła się w strasznym niebezpieczeństwie, przed którym tylko jedna osoba jest w stanie ją ochronić - jej prawdziwy ojciec, angielski lord, który nie wie o jej istnieniu.
Dom - saga rodzinna pisana wiele lat temu, jest formalnym debiutem Huberta Koszałki.
Takie też miał przecież oczy, jak mu Joanna uświadamiała, choć sam nigdy nie wiedział, w czym tej niebieskości szukać: w głębi oka, czy w samym sednie ducha, gdyż nastawienie na Niebo było dla niego taką samą oczywistością jak dla Joanny - na szczęście. A ono niekoniecznie musiało mieć barwę lazuru, mogło mieć bardziej stonowany kolor niebieskości Janowego oka. Gdyż to był konkret - prawie dotykalny, gdy mogła patrzeć mu w zaskoczoną twarz całym swoim uśmiechem. Wtedy uciekał w siebie, a ona go goniła i przyłapywała na rumieńcu, na niepewności 0 i jeszcze bardziej się cieszyła. Wówczas mówił o rzeczach tak twardych jak konieczność ugotowania zupy, podania jej dzieciom i choćby wyjściu na wspólny spacer. Cała niebieskość jego nieśmiałości realizowała się w konkrecie: w pobliskim lesie lub na wzgórzu nadwiślanym.
Książka ta zawiera pogodne i optymistyczne teksty o różnych aspektach miłości. Jest napisana prosto, spontanicznie, od serca. Poszczególne opowiadania ukazują miłość do rodziców, do dzieci, do mężczyzny, miłość z perspektywy młodej, niedoświadczonej dziewczyny, jak i dojrzałej kobiety. Ale w tych tekstach jest też tajemnica, mroczność i wątek kryminalny, a wszystko zabarwione sporą dawką fantazji, wynikającej z rozbudzonej twórczo wyobraźni Autorki.
Nazistowski literat i jego francuski biograf, który odkrywa prawdę o nikczemnej przeszłości pisarza. Wiedeński złodziej planujący zabójstwo króla dzielnicy. Przybyły w połowie dziewiętnastego wieku do Nowego Jorku irlandzki wieśniak, marzący jedynie o uczciwym życiu. Agent carskiej Ochrany, ucieleśnienie zdrady. Dwanaście opowiadań Moniki Piątkowskiej to dwanaście podróży w głąb ludzkich umysłów. Bohaterowie Nikczemnych historii pochodzą z różnych epok i środowisk, ale pod jednym względem są do siebie podobni ? dopuścili się zbrodni i muszą teraz zmierzyć się z prawdą o samych sobie. Pojęcie zbrodni, którym posługuje się Piątkowska, nie mieści się w definicji zawartej w prawie karnym. Owszem, w Nikczemnych historiach mówi się o przestępstwach kryminalnych, ale także o gwałcie na własnej pamięci i grzechu ślepoty. Zbrodnia, zdaje się mówić autorka, to doświadczenie powszechne, wpisane w każdy ludzki los. Nie, nie wyjawię, co się stało tamtego ranka, niech każdy domyśli się tego sam: to, co nosi w sobie, ukryte pragnienia i prawdziwa natura, podsuną mu jego własną odpowiedź ? tak kończy swoje wyznanie bohater jednego z opowiadań. Zdania te mogą być mottem dla całej książki.
Jeśli romans, to tylko w Wenecji. Wpadają na siebie przypadkiem na Placu św. Marka – amerykańska dziennikarka i włoski bankowiec. Ona, dojrzała kobieta, rozwódka, nie wierzy już w miłość. On zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia, bez pamięci, do szaleństwa. Ta miłość była im pisana…
Ciepła, zabawna i inspirująca książka – dla marzycieli, podróżujących palcem po mapie i prawdziwych globtroterów, wielbicieli włoskich klimatów i miłośników pogodnych lektur, a także smakoszy włoskiej kuchni, którzy odnajdą w niej szereg smakowitych przepisów. Romans, przewodnik turystyczny i kulinarny w jednym.
Przetłumaczone na kilkanaście języków Tysiąc dni w Wenecji Marleny de Blasi to pierwsza z serii powieści, których akcja rozgrywa się we Włoszech. W przygotowaniu są przekłady kolejnych: Tysiąc dni w Toskanii oraz Dama w pałacu. Miłośnicy książek Francis Mayes i Petera Mayle’a będą zachwyceni: są tu wszystkie krajobrazy, zapachy, smaki i kolory Italii widzianej oczyma cudzoziemki.
Książka o ryzykowaniu i chwytaniu szans, jakie oferuje życie. - Marlena de Blasi
Książka pełna jedzenia, smaków, zapachów, obrazów i życia w Wenecji.- „Alibris”
Najlepsza reklama dla włoskiej turystyki jaką można sobie wymarzyć. - Caspar Weinberger, „Forbes”
Zbiór 17 opowiadań, w których autorka, mistrzyni obserwacji, burzy konwencjonalne opinie o „słabej kobiecie”. Ironizując, z lekkim dystansem, nie boi się powiedzieć wprost tego, na co innym brakuje odwagi w czasach politycznej poprawności: kobieta potrafi być potworem, sadystką, cyniczną intrygantką, a wszystko po to, by... pełnić rolę przypisaną jej w świecie rządzonym przez
mężczyzn. Bo też ogólny wydźwięk tych opowiadań to gorzka, choć niepozbawiona elementów humorystycznych, ocena obu płci. Jeszcze raz znalazła potwierdzenie opinia Grahama Greena o kunszcie Highsmith – to „poetka zrozumienia”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
