Ta kategoria dedykowana jest współczesnym czytelniczkom literatury kobiecej. Bardzo szeroki wybór romansów, kryminałów, powieści obyczajowe, poruszająca literatura kobieca, erotyki, harlequiny polskich i zagranicznych autorów. Każda lubiąca czytać kobieta znajdzie coś szczególnego dla siebie.
Polecamy literaturę Sergiusza Piaseckiego, Stanisława Srokowskiego, Diany Palmer czy w końcu Blanki Lipińskiej.
Powrót do najbardziej urokliwych zakątków Roztocza, do leśniczówki na skraju Puszczy Solskiej oraz do znanych już bohaterów, którzy decydują się podjąć trud, aby zbudować dla siebie wspólną przyszłość. Oto historia znana z docenionej przez czytelniczki powieści Przytul mnie, jednak opowiedziana raz jeszcze, tym razem z męskiego punktu widzenia.
Anna i Michał znają się od dziecka, jednak dopiero po latach rozłąki odkrywają się na nowo… Ona nie jest już piegowatą smarkulą, lecz ciężko doświadczoną przez życie kobietą. On również doznał w życiu zawodu i wciąż poszukuje swojej drogi. Być może odnajdzie ją wreszcie w domu pozostawionym mu w spadku przez dziadka, gdzie odkryje swoje prawdziwe korzenie…
Aby planować wspólną przyszłość, oboje muszą najpierw zamknąć te rozdziały w życiu, które mają już za sobą…
mężczyzna + kobieta + PIES = wielka miłośćNikt nie nazwałby Daniela popychadłem, tak jak nikt nie nazwałby go przebojowym; nie wadzi nikomu, lubi grać na iPhonie w sudoku, a w życiu nade wszystko ceni sobie święty spokój. Od czterech lat ma dziewczynę, Klarę, i myśli, że odnalazł szczęście, lecz oto Klara znika, pozostawiając oszczerczy list i psa, a Daniela - na lodzie. Dan musi znaleźć nową pracę i nowy dom dla psa; to pierwsze okazuje się bułką z masłem, ale drugie... niekoniecznie. I z biegiem czasu staje się coraz trudniejsze.
Kontynuacja powieści „Głowa anioła”. Poznajemy dalsze losy Julii, jej męża Alka oraz dwójki dzieci. Główna bohaterka w dalszym ciągu jest zapracowaną, żyjącą na walizkach panią architekt, podczas gdy jej mąż zajmuje się dziećmi i domem. Nadmiar pracy sprawia, że małżonkowie coraz bardziej oddalają się od siebie. Receptą na kryzys ma być rodzinny wyjazd na wakacje do rodzinnej miejscowości Julii. Beztroską sielankę przerywa makabryczne wydarzenie – znalezienie zwłok. Wątek kryminalny, tajemnice z przeszłości, połączenie powieści obyczajowej z sensacją, czynią książkę rozrywką idealną.
Koło graniaste – SAGA, cz. 3
NADZIEJA I TRUDNE CHWILE W POWOJENNEJ POLSCE
Wymarzony powrót do kraju okazuje się trudnym spotkaniem z komunistyczną rzeczywistością. Matka i córka trafiają z Afryki do Zamościa, w ich rodzinie pojawiają się nowe dzieci i nowe wyzwania – historia znów wikła ich losy, serwuje życiowe pułapki. Dzięki sile emocji, wbrew wszystkiemu, życie toczy się dalej... Wydanie II, część 3 Koło graniaste – prawdziwy obraz codziennego życia w pierwszych latach powojennej Polski.
Saga Barbary Rybałtowskiej
Napisana ujmującym, ciepłym językiem saga rodzinna, opowiadająca historię matki i córki wobec burzliwych dziejów Polski XX wieku. Uwikłane w historię tworzą wbrew okrucieństwom losu kochającą się rodzinę. Pomimo tragicznych zdarzeń, które są ich udziałem, patrzą na świat z radością życia, życzliwością i humorem. Od pierwszych stron książki wciągają nas w swój świat.
Powieść Szczęsnego Wrońskiego zatytułowana "Konsultanci. Powiastka intelektualno-gienitalna, czyli rzecz o inwigilacji, manipulacji, totalitaryzacji i innych perwersjach tego i nie tego świata" jest interesującą satyrą na komunistyczny i postkomunistyczny świat, która w oryginalny sposób odzwierciedla polską, polityczno-absurdalną rzeczywistość, daje niemalże psychoanalityczny jej zapis, sięgając w głąb indywidualnej i zbiorowej psyche. Napisana jest świetnym językiem i opowiada zabawne historie, choć jej wymowa jest śmiertelnie poważna, a diagnoza niejednokrotnie porażająca.
Powieść Szczęsnego Wrońskiego nie jest jednak filozoficzną powiastką, choć tak można by wnosić z jej prowokacyjnego podtytułu. To swobodna, niczym nie krępowana gra wyobraźni, luźne ciągi skojarzeń, które budują świat dziwny, absurdalny, ale poetycko wyrazisty i mocny. Powieść rozgrywa się na kilku planach: między pamięcią i zapominaniem, realnością i fantazją, a przede wszystkim między rzeczywistością i językiem, włącznie z jego ortografią, którą Autor zabawnie się bawi. Gra toczy się także przeciwko mówieniu cytatami w obronie własnej mowy, bo przecież o tożsamości i wolności człowieka świadczy ekspresja jego własnego głosu.
Z "Posłowia" Gabrieli Matuszek
Agnieszka Kłos w swoim drugim, obszernym zbiorze opowiadań udowadnia, że jest prozaiczką pisarsko ukształtowaną – wyśrubowany warsztat, osobliwe fabuły, kapitalnie skrojone postaci, precyzyjnie skadrowane dialogi. To od strony technicznej. Jeśli dodamy do tego zestaw tematów, które przewijają się w tych kilkudziesięciu tekstach – poza wymienionymi wcześniej, można wymienić choćby doświadczenie emigracji, kompleksu polskiego czy wyzwolonego homoerotyzmu – otrzymamy książkę nie tylko ważną, ale i niespotykanie świeżą.
Opowiadania Katarzyny Janickiej zebrane w zbiorze zatytułowanym Prospect Park Stories przyciągają uwagę czytelnika zarówno pomysłowością, dziwnością, zakorzenieniem w innej kulturze codziennego życia, jak i stylem połyskującym błyskotliwymi, pełnymi rytmu, dosadnymi, krótkimi zdaniami. Są to opowiadania przedziwne, tyleż realistyczne, co ekspresyjne i wizyjne. W niektórych granica między rzeczywistością, marzeniem, wyobraźnią czy nawet narkotyczną wizją zostaje zatarta w toku opowieści narratora/narratorki [...] w niektórych [...] ten sam efekt rozmycia granic osiągnięty został poprzez multiplikację i przemieszanie różnych dialogów, opowieści, sytuacji. Wszystkie opowiadania są jednak w tym samym stopniu zakorzenione w realiach współczesnego świata, czy raczej współczesnej Ameryki (a jeszcze ściślej – Nowego Jorku). Sposób myślenia bohaterów, tematy poszczególnych opowiadań, naszkicowane sytuacje i dialogi, a także (co niezwykle istotne) rytm tych opowieści wciągają nas w strumień codziennego życia.
Z "Posłowia Doroty Kozickiej
Powieść Ewy Szumowskiej spleciona jest z kilku pasem fragmentarycznych jednostkowych biografii, z których tkana jest historia rodzinna i otaczającej ją społeczności wiejskiej. Historia, ozproszona na drobiny i epizody, toczy się w sferze codzienności, choć zwyczajność nabiera tu często poetyckich znaczeń, a bohaterowie niekiedy symbolicznego wymiaru, co sugeruje już sama nazwa Jaspiskiej Woli, czy nazwiska Jasnych i Poświęckich, głównych bohaterów prezentowanej tu historii. [...] Epizodyczna konstrukcja powieści, zbudowanej z krótkich rozdziałów, powoduje, że świat pokazany jest jak mozaika zdarzeń, które jednak splatają się w sensowne pasma. [...] Jaspiska Wola to także więc opowieść o przemijaniu życia, starzeniu się, pustce, która stopniowo zatacza kręgi wokół człowieka. Przesypuje się piasek w klepsydrze człowieczego istnienia, ale świat pozostaje bujny i „żywy”. Urokiem tej powieści jest zmysłowość opisu świata, zainteresowanie detalem, odnajdywanie w drobiazgach sensu życia i śladów wieczności.
Z "Posłowia" Gabrieli Matuszek
James budzi się na pokładzie samolotu z wybitymi zębami, złamanym nosem i rozciętym policzkiem. Nie wie, dokąd leci ani co się z nim działo przez ostatnie dwa tygodnie. Ma dwadzieścia trzy lata, od dziesięciu lat jest uzależniony od alkoholu, a od trzech od narkotyków. Kiedy zgłasza się na odwyk do najstarszego ośrodka w Stanach, chlubiącego się rekordowo wysoką skutecznością siedemnastu procent wyleczonych, lekarze nie wiedzą, jakim cudem wciąż żyje.Będziecie przy książce pochlipywali, śmiali się, wpadali w złość, frustrację i, co najważniejsze, nie stracicie nadziei. Inspirująca lektura obowiązkowa. Znakomita robota.Bret Easton EllisWyjątkowo mocna i nieszczędząca detali relacja człowieka, który wychodzi z uzależnienia od alkoholu i narkotyków. James Frey jest znakomity w pogrążaniu się w świecie ludzi, którzy rozpaczliwie potrzebują pomocy. Przeczytajcie koniecznie.Gus van SantPorywające. Wspaniała historia. Nic tylko bić mu brawo.Los Angeles Times Book ReviewAbsolutnie fascynująca książka.ObserverTurbonapędowe.Independent
Pola i jej chłopak Tomasz przyjeżdżają do stolicy z optymistycznym planem na życie. Życie jak z pierwszych stron gazet - kolorowe, beztroskie, dostatnie. Wprowadzają się do niewielkiego mieszkania. Oboje szukają pracy, za wszelką cenę chcą odnaleźć swoje miejsce w wielkomiejskim chaosie. Ona, przekonana o stabilności ich związku, snuje plany na przyszłość. On dla kariery jest gotów na wszystko, także na romans z wpływowym producentem z telewizji. Pola początkowo ignoruje sygnały, które świadczą o tym, że ich młodzieńcza miłość nie ma już racji bytu. Ale jak długo może oszukiwać samą siebie? Na gruzach naiwnych marzeń, Pola i Tomasz będą musieli zbudować nowe dojrzałe tożsamości - już nie niewinne, ale bardziej otwarte na to, co zafunduje im kapryśna rzeczywistość. Powieść niepokojąca i intrygująca jednocześnie.Jakub Żulczyk Świeże spojrzenie na postnowoczesność, w której łatwo się zagubić. Takie książki jak Daj mi więcej pomagają wyprostować gdzieś ten napływ informacji, osób i emocji, który miał skończyć się wraz z okresem dojrzewania, a trwa do dziś. Ta książka naprawdę daje więcej. A przy okazji wciąga bez reszty.Patryk Chilewicz Pokolenie Seksu w Wielkim Mieście bezpowrotnie przeminęło. Daj mi więcej to już nowa generacja - Girls. Dla Klepacz, znanej z felietonów eksplorujących seksualność, nie ma tabu. Dlatego to książka bezkompromisowa, nieustępliwa, szorstka i do bólu bezwzględna. Taka jak rzeczywistość każdej kobiety, która oczekuje więcej i nie boi się tego powiedzieć. Z tym, że ,,więcej"" to często tylko gorzka ułuda.Maja Chitro, enter the ROOM PAULINA KLEPACZ (ur. 1987) - absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Dziennikarka związana z magazynem ,,enter the ROOM"". Specjalizuje się w tematyce związanej z seksualnością i jej społecznymi wymiarami. Mieszka i pracuje w Warszawie. Daj mi więcej to jej literacki debiut.
Podobnie jak w ""Kafce nad morzem"" autor rozwija jednocześnie dwa wątki - rozdziały o numerach nieparzystych opowiadają historię kobiety imieniem Aomame, a rozdziały o numerach parzystych historię mężczyzny imieniem Tengo. Oboje w dzieciństwie się znali i wszystko wskazuje na to, że znów spotkają się dwadzieścia lat poźniej.Akcja rozgrywa się w roku 1984, więc, oczywiście, można znaleźć w niej kilka odwołań do powieści Orwella. Dominujące tematy to przemoc i okrucieństwo wobec kobiet oraz działalność sekt religijnych, przedstawionych jako organizacje fanatyczne i niebezpieczne. Wątek ten zdaje się do pewnego stopnia oparty na historii sekty Najwyższej Prawdy Aum, która w 1995 roku dokonała zamachu terrorystycznego w w tokijskim metrze. Autor buduje równoległe światy i wprowadza fantastyczne postaci, jak zawsze w mistrzowski sposób zaciera granice między rzeczywistością a literaturą.
Opowieść o Dorze Maar (1907-1997), modelce i kochance Pabla Picassa, słynnej malarce i fotografce, odrzuconej przez kapryśnego kochanka. Pełna emocji powieść o kobiecie, która w imię miłości była zdolna do wszystkiego. Mieszkająca w Paryżu kubańska pisarka przygotowuje powieść o Dorze Maar, jednej z najbardziej utalentowanych artystek doby surrealizmu do chwili, gdy w jej życiu pojawił się Pablo Ruiz Picasso. Była kochanką, muzą, a w końcu ofiarą genialnego malarza. Inspiracją dla pisarki staje się kilkudniową podróż Dory do Wenecji, w towarzystwie Bernarda Minoret i Jamesa Lorda. Podróż ta stanie się punktem zwrotnym w życiu Dory. Po powrocie z Wenecji do Paryża usunie się ze świata i zamknie na zawsze w swoim paryskim mieszkaniu. Zo Valds (ur. 1959 w Hawanie), kubańska pisarka, poetka i krytyk filmowy, z wykształcenia filolog. W latach 1984-88 pracowała w delegacji kubańskiej dla UNESCO w Paryżu. Była także edytorką magazynu ""Cine Cubano"". Mieszka z mężem i córką w Paryżu. Opublikowała 5 tomów wierszy i 22 powieści, opowiadania i książki dla dzieci. Jej książki były tłumaczone na ponad trzydzieści języków, spotykając się z nadzwyczajnym przyjęciem ze strony krytyków i czytelników. W Polsce ukazały się dotychczas 3 powieści: Oddałam ci całe życie (1999),Cud w Miami (2004), Piratki z Karaibów (2010). Dora Maar (1907-1997; z Picassem 1936-1944); prawdziwe nazwisko Henriette Theodora Markovitch, pół Francuska, pół Chorwatka. Utalentowana artystka i fotografka, ikona surrealistów (fotografował ją Man Ray). Otaczała ją nieco tragiczna aura - jak sądził Picasso, przede wszystkim dlatego, że nie mogła mieć dzieci. Po rozstaniu do końca życia pozostała samotna, żyjąc w otoczeniu zakurzonych pamiątek po Picassie.
Nowy Jork z przełomu XIX i XX wieku.Historia dwóch kobiet, które dzieli stulecie, lecz łączą dążenie do niezależności, talent do interesów oraz wyzwania, jakie stawia przed kobietą każda epoka.Amanda Rosebloom jest właścicielką butiku z ubraniami vintage ""Astor Place"". Pewnego dnia spotyka się ze starszą zamożną damą, która chce wycenić i sprzedać swoje dawne suknie. W jej mieszkaniu w kufrze ze strojami przypadkiem znajduje zaszyty w mufce dziennik. To zapiski Olive Westcott, młodej kobiety, która w 1907 roku zamieszkała na Manhattanie. Chociaż Olive żyła przed stu laty, Amanda wkrótce pojmuje, że łączy je ze sobą niezwykle silna więź.
Powieść z 1925 roku. Bohaterem jest młody Polak Cezary Baryka, który po zakończeniu I wojny światowej wraca do kraju. Geneza powieści jest ściśle związana z sytuacją społeczno-polityczną pierwszych lat niepodległości Polski. 13 godzin 15 minut (1 CD, MP3) 4 rozdziały czyta: Grzegorz Młudzik
W Powrotach nad rozlewiskiem ponownie gościmy w przepełnionym ciepłem i magią domu nad rozlewiskiem. Tym razem opowieść snuje mama Małgosi – Basia. Ukazana przez nią historia sięga początków XX wieku i przedstawia losy polskiej rodziny szlacheckiej mieszkającej na Mazurach. Splątane korzenie bohaterów – polsko-niemieckie i katolicko-ewangelickie – są tłem dla pełnych dramatyzmu historii miłosnych i codziennych, zwykłych zdarzeń.
Dwie historie o miłości, dwie opowieści o życiu. Maksymilian Grab-Grabczyc wnikliwie przygląda się swoim bohaterom i pokazuje, jak niekiedy zawiłe mogą być meandry naszego losu. „Dwie i dwaj” to dojrzała emocjonalnie fabuła, która urzeka polotem, z jakim została spisana.
Scyzoryk – pochodzący z małej miejscowości w Górach Świętokrzyskich chłopak w końcu wyrywa się ze swojej groteskowej małej ojczyzny do wielkiego miasta. O ile w Niech żyje wolność nie zostaje światowej sławy piłkarzem ani poetą, a w Chmurołapie zmaga się z demonami przeszłości – w Scyzoryku próbuje swoich sił na studiach polonistycznych i w branży filmowej. Oczywiście łatwo nie jest. Wrocław zdaje się być otwarty na przyjezdnych i przyjazny wszelkim inicjatywom. Dobra passa “Księcia” z Kielecczyny trwa. Szybko jednak okazuje się, że miasto wypluwa chłopaka. Jego matka umiera, projekt silmowania autorskiego opowiadania legnie w gruzach, a on sam zostaje z szemranymi interesami. Czy uda mu się wypłynąć na powierzchnię? Powieść czytana przez Marcina Popczyńskiego ma moc hipnotyzowania!
Marielies została jako dziecko wyłowiona z morza. Statek, którym płynęła, zatonął, jej matka zginęła. Wybawcami okazała się rodzina niemieckiego osadnika z wyspy Paradiso. Po latach bratersko-siostrzane uczucie, jakie połączyło syna osadnika i uratowaną dziewczynę, przekształca się w gorącą miłość. W Niemczech tymczasem, z innymi opiekunami, żyje brat dziewczyny, który nic nie wie o jej losie. Czy rodzeństwo kiedyś się odnajdzie? I czy któreś z nich trafi na ślad ich ojca?
Akcja powieści rozgrywa się podczas drugiej wojny światowej w starej dzielnicy Kairu zwanej Chan al-Chalili, do której przeprowadza się rodzina głównego bohatera, czterdziestoletniego egipskiego intelektualisty Ahmada Akifa. Egipcjanie uważają, że skoro Chan al-Chalili jest świętą dzielnicą, Niemcy nie odważą się jej bombardować. Rzeczywiście bomb spada tam mniej. Co jednak istotne, przeprowadzka jest dla rodziny niemal jak podróż za granicę. Wszystkie te zaułki są bowiem zamkniętymi rewirami, pilnie chroniącymi swoją odrębność. Ahmad powoli wnika w dzielnicę i odkrywa skrywane przez nią tajemnice. Poznaje nowych przyjaciół i miłość swojego życia, piękną Nawal. Los w końcu zaczyna mu sprzyjać. Niestety wszystkie pieczołowicie ułożone marzenia i plany Ahmeda rujnuje przyjazd ukochanego młodszego brata Ruszdiego. Na głębszym poziomie Mahfuz dotyka fundamentalnych zagadnień współczesności i zadaje sobie pytanie, czy podobnie jak niemieckie bomby, które codziennie zagrażają Chan al-Chalili, postępowi musi zawsze towarzyszyć niszczenie przeszłości. Miłośnicy książek Hamida z zaułka Midakk oraz Trylogii Kairskiej z pewnością pokochają ten ujmujący i z niezwykłym wyczuciem zarysowany obraz rodziny, która znalazła się na rozdrożu starego i nowego świata. Dzielnica Chan al-Chalili od wieków była bardzo ważnym bazarem na Bliskim Wschodzie. Obecnie jest to w zasadzie w całości dzielnica handlowa. Mieści się tu wiele sklepów, kawiarni, restauracji i kramów z żywnością i przyprawami. Kawiarnie są zazwyczaj maleńkie, urządzone tradycyjnie, serwujące kawę po arabsku i fajkę wodną. Do Chan al-Chalili przylega meczet Al-Husajna, uniwersytet i meczet Al-Azhar. Na terenie Chan al-Chalili znajduje się również zaułek Midakk upamiętniony w innej powieści Nadżiba Mahfuza. Ten historyczny rejon Kairu należał do najukochańszych miejsc Nadżiba Mahfuza, gdzie lokował nie tylko akcje swych powieści, ale również, gdzie sam często bywał.
Najpopularniejsza książka egipskiego noblisty Nadżiba Mahfuza. Hamida z Zaułka Midakk to pierwsza powieść Mahfuza przełożona na język obcy (angielski w 1964 roku), a także pierwsza, która ukazuje się po polsku. Jej akcja, podobnie jak innych utworów tego autora, toczy się pośród wąskich uliczek Kairu, gdzie w starych domach mieszczą się warsztaty rękodzielnicze i małe sklepiki, a pięknie rzeźbione okiennice kryją przed światem życie rodzinne mieszkańców, z jegospecyficzną obyczajowością, radościami i smutkami, nierzadko tragediami. Taką tragiczną bohaterką jest Hamida zaułkowa piękność, dziewczyna naiwna i prosta, ale odważnie i bez skrupułów walcząca o swoje szczęście. Pragnąc wydostać się w szeroki świat, gdzie mają się urzeczywistnić jej marzenia, nie waha się wystąpić przeciw obowiązującym normom, lekceważąc przy tym opinię bliskich i depcząc ich uczucia. Ale świat zawiódł nadzieje Hamidy. Nawet sprytnie obmyślana zemsta nie dosięgnie sprawcy jej nieszczęścia. Książka ukazała się dotychczas w 24 językach. Hamida, główna bohaterka Zukak al-Midakk, to jedna z najbardziej interesujących postaci kobiecych w twórczości Nadżiba Mahfuza. Jest nieślubnym dzieckiem, jej przybrana matka, uboga swatka, wynajmuje mieszkanie w domu bogatej wdowy w Zaułku. Hamida jest piękna i harda. Nienawidzi Zaułka, jego nędzy i panującej wokół beznadziei, marzy o nowoczesnych dzielnicach Kairu, o tym, żeby odrzucić galabiję, ubierać się modnie i żyć jak nowoczesna dziewczyna. Z Przedmowy Jolanty Kozłowskiej Nadżib Mahfuz ur. 11 grudnia 1911 w Kairze, zm. 30 sierpnia 2006, wybitny prozaik egipski, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1988. Po studiach w dziedzinie historii sztuki i filozofii pracował jako dziennikarz. Debiutował w 1938 roku zbiorem opowiadań Hams al-gunun (Szept szaleństwa). W ciągu ponad sześćdziesięciu lat napisał 33 powieści, 13 opowiadań, 30 scenariuszy filmowych, kilka dramatów, a także liczne artykuły prasowe. Jego twórczość literacką można podzielić na kilka okresów: historyczny, społeczno-obyczajowy i filozoficzny. Ostatnim wydanym przez Mahfuza dziełem był zbiór opowiadań Ahlam fatrat an-naqaha (Marzenia okresu rekonwalescencji), wydany w 2004 roku. Wielu znawców i badaczy literatury arabskiej określa go mianem egipskiego Balzaca. Wielką rolę w powieściach Mahfuza odgrywa Kair, którego topografia i atmosfera są po mistrzowsku zilustrowane w poszczególnych dziełach. W Polsce ukazało się kilka jego książek, między innymi dwa tomy trylogii kairskiej oraz nakładem Smaku Słowa w kwietniu 2015 roku Chan al-Chalili, Dzieci naszej dzielnicy, ""Pensjonat Miramar"" czy Karnak.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
