Piękne i naprawdę niezwykłe fotografie Gianniego Giansantiego, robione przez dwadzieścia sześć lat pontyfikatu Jana Pawła II. Ostatnia część albumu, „Dni cierpienia”, dokumentuje zmagania Papieża z chorobą oraz uroczystości żałobne
Tajemnice Telewizji Polskiej i arkana pracy dziennikarzy.
Przejmująca opowieść o czasach pielgrzymek Papieża Jana Pawła II do Polski,
ceremonii pogrzebowej i beatyfikacji.
Sentymentalna podróż z programem Kawa czy herbata?
Relacje z planów filmowych. Leczenie duszy i ciała.
Burzliwa kariera dyrektora największej polskiej anteny.
Gorzkie słowa o polityce i przyczynach rezygnacji z pracy w TVP.
Iwona Schymalla, dziennikarz Telewizji Polskiej, w rozmowie z Małgorzatą Talarek
opowiada o 20 latach przed kamerą.
Dwa miesiące samotnej wyprawy przez Amazonię w Ameryce Południowej. Mój plan był prosty: przedostać się po rzekach od Orinoko w Wenezueli przez Rio Negro aż do Amazonki w Brazylii. Półtora tysiąca kilometrów przez dżunglę. Czółnem, statkiem, motorówką wojskową z małpą na pokładzie i innymi przypadkowymi łodziami. Wśród tajemniczych głosów tropikalnej puszczy, przez zagubione na końcu świata wioski i nieoczekiwane zdarzenia. Wielka przygoda!
Kiedy walczą mężczyźni, wybuchają bomby i latają koktajle Mołotowa. Kiedy walczą mężczyźni, rozbrzmiewają fanfary i przypinane są ordery. Walka mężczyzn tworzy historię, o której możemy przeczytać w tysiącach książek. A walka kobiet? Wiele z nich prowadzi swoją walkę po cichu. Łączniczki z Powstania Warszawskiego walczą o to, by nie być zapamiętane jako seksowne pin-up girls na gruzach Warszawy. Żołnierki w Afganistanie muszą zmierzyć się nie tylko z wrogiem, lecz także z dyskryminacją i protekcjonalnym traktowaniem. Niepełnosprawne kobiety chcą wreszcie zrobić sobie makijaż i włożyć krótką spódnicę. Matki Polki walczą o to, by wychować dzieci w kraju, w którym aborcja jest nielegalna, ale nikogo nie interesuje, skąd po porodzie wezmą pieniądze. Katoliczki muszą wybierać – wiara albo dziecko. Walka, o której mówi się dopiero od niedawna i ciągle za mało – z czym, o co, dlaczego i jak walczą w Polsce kobiety. „Od kurzu i słońca skóra twardnieje, robi się ciemniejsza. Jeśli jedziesz poza bazę, nie ma się jak umyć, pięć dni, tydzień, tylko mała butelka z wodą, odwracasz się do kolegów tyłem albo chowasz za rosomakiem. Okres się zatrzymuje, nie miesiączkujesz – i dobrze, bez niego i tak jest już wystarczająco ciężko. Pocisz się jak mysz w tym całym pancerzu, który na sobie nosisz. Łuszczy ci się skóra. Ciało cię tu wyróżnia, to ono sprawia, że musisz bardziej, więcej. Udowodnić, że to nie przeszkoda. Starasz się więc ukryć to, co kobiece. Albo odwrotnie, pakując się na misję, do kosmetyczki wkładasz puder, tusz, zalotkę. wzięłaś lokówki. Na szyi nosisz nieśmiertelnik, ale na przegubie dłoni bransoletkę. Dbasz o siebie nawet bardziej niż w domu”. Fragment reportażu Magdaleny Kicińskiej Córeczko, a po co ty tam? Urszula Jabłońska, dziennikarka związana z „Gazetą Wyborczą”, poprosiła osiem reporterek i pisarek, żeby rozejrzały się dookoła i znalazły współczesne Polki walczące. Opisane przez nie historie tworzą zaskakujący obraz kobiecej rzeczywistości.
Ksiądz Józef Tischner wywarł swoim myśleniem ogromny wpływ na Polskę, Polaków i Kościół. Proponując „myślenie według wartości”, poszerzał horyzonty, budził nadzieję na lepsze jutro, uczył korzystania z „nieszczęsnego daru wolności”. Niejednokrotnie zabierał głos w debacie publicznej, wyrażając swoje stanowisko, często krytyczne, w sprawach ważnych dla państwa, Kościoła czy polskiego społeczeństwa. Tę jego medialną obecność uczynił przedmiotem swojego studium Bartłomiej Secler. To nowatorskie ujęcie, choć skupia się głównie na wątkach polityczno-medialnych, stanowi doskonale pendant do biografii ks. Tischnera ? myśliciela i filozofa. Takiego myśliciela i filozofa, który znakomicie i barwnie poruszał się w świecie mediów, nie gubiąc przy tym nic ze swego przesłania.
Poruszająca historia rodziców, którzy stanęli przed dramatycznym wyborem. Zawstydzić silnych to zapis dramatycznych wydarzeń z życia autorki, a zarazem opowieść o sile miłości potężniejszej niż śmierć. Sarah i Paul spodziewają się przyjścia na świat trzeciej córki. Jednak badanie ultrasonograficzne przeprowadzone w dwudziestym tygodniu ciąży przynosi nieodwołalny wyrok: dysplazja - śmiertelne zniekształcenie szkieletu. Lekarze nie dają dziecku żadnych szans - z medycznego punktu widzenia aborcja wydaje się jedynym sensownym rozwiązaniem. Jednak Sarah i Paul podejmują heroiczną decyzję o urodzeniu córki. Cerian, co po walijsku znaczy ""umiłowana"", staje się częścią rodziny i całkowicie zmienia sposób myślenia autorki i jej męża. Wzruszony czytelnik towarzyszy rodzicom w przepięknej opowieści o wpływie ich nienarodzonego maleństwa na życie i wiarę całej rodziny.
27 lat życia. 27 lat wypełnionych pielgrzymkami, spotkaniami, podróżami, wizytami głów państw. 27 lat, w czasie których ukazywały się encykliki, listy pasterskie i adhortacje. Lata te obfitowały w wydarzenia radosne, jak pierwsza pielgrzymka do Ojczyzny; przełomowe, jak pierwsza wizyta papieża w Jerozolimie, i dramatyczne, jak zamach na życie Jana Pawła II czy postępy choroby. Nikt nie jest w stanie zliczyć ludzi, których życie odmienił Jan Paweł II na przestrzeni tych lat, a także wcześniej i później. Dzięki książce Jacka Moskwy możemy do tych wydarzeń wracać, śledzić życie naszego Rodaka, który niedługo zostanie świętym, przypominać sobie Jego słowa, które czas zatarł już w naszej pamięci.
Jamał to największy zbiornik gazu i jeden z najbardziej strzeżonych regionów świata. Na stałe mieszkają tam jedynie rdzenni mieszkańcy – Nieńcy. Obcym wstęp wzbroniony. Półwysep jest słabo zaludniony, warunki wyjątkowo surowe, a życie człowieka zależy od reniferów, które są wszystkim: jedzeniem, ubraniem, schronieniem, przyjacielem i środkiem transportu. Ten niedostępny świat odkrywa Magdalena Skopek, która pokonała wiele granic i przebyła setki kilometrów. Przez dwa miesiące mieszkała z nieniecką rodziną Akatteto. W tym czasie uczyła się powozić zaprzęgiem reniferów, zbierała mech na papier toaletowy i trawę na wkładki do butów, wyprawiała skóry, robiła nici ze ścięgien, chodziła w ubraniach z renich skór, jadła surowe mięso i ryby, spała w legowisku w czumie, gotowała, odwiedzała święte miejsca.
Lektura Dobrej krwi pozwoli poczuć i poznać wszystkie smaki Syberii. Wchodzimy jak przyjaciele do świata Nieńców, nie naruszając przy tym zasad ich życia. Przenosimy się na niedostępny dla przybyszów i zupełnie obcy „koniec Ziemi”. Ta barwna, momentami aż nierzeczywista opowieść, wzbogacona mocnymi zdjęciami daje unikalną szansę, aby poczuć smak świeżego gorącego mięsa, zapach dymu w czumie i morderczej siły mrozu, jak również poznać ludzi z pozoru tak innych, a w rzeczywistości takich samych jak my.
Magdalena Skopek – z wykształcenia doktor fizyki, z zamiłowania podróżniczka zafascynowana obcymi językami, zapalona fotografka. Zdobywczyni nagrody Kolosa – prestiżowej polskiej nagrody przyznawanej podróżnikom. Najbardziej pociągają ją trudno dostępne miejsca z dala od cywilizacji i bezgraniczne, otwarte przestrzenie. Odbywa podróże w głąb świata, ale też w głąb siebie.
Święty i błazen – to książka o niecodziennej relacji Jana Góry z Janem Pawłem II. Ukazuje się tuż przed kanonizacją polskiego Papieża.
Błazen żył na dworze i miał przywilej mówienia królowi prawdy bez cenzury i ogródek. Ale są też inne skojarzenia. Błazen to tyle, co wariat. Człowiek, który się błaźni czyli kompromituje. To ktoś, którego genialny życiowy plan zakończył się klapą.
Jan Góra pozwalał sobie przy Papieżu na zachowania i działania, o których inni baliby się nawet pomyśleć. Niektórzy określiliby je jako nieodpowiednie albo gorszące. A papież, gdy Góra wsadzał jego rękę do wiaderka z silikonem protetycznym po to, aby uzyskać odlew jego dłoni dla potomnych, stukał się widelcem w czoło i mówił do obecnego kardynała Dziwisza: „Stasiu, po co z tym facetem zaczęliśmy się zadawać” i ponownie zapraszał ojca Górę i wspomagał jego projekty, plany, wizje...
Ale kto nie będzie widział okładki, dla niego tytuł będzie odnosił się tylko do Jana Góry. I słusznie. Dla jednych jest on bowiem świętym. Bo cuda, których dokonał - stworzenie Miasteczka Nadziei w spacyfikowanej przez Niemców wsi Jamna czy gromadzenie co roku stu tysięcy Młodzieży na polach lednickich po „Rybą” - są tylko domeną świętych. I tylko święci, tak jak on, potrafią kochać i płonąć. Dla innych pozostanie hochsztaplerem, który dokonuje sztuczek cyrkowo-diabelskich, sztuczek... błazeńskich.
Jan Grzegorczyk, autor bestselerowej trylogii o księżach Przypadki księdza Grosera zna ojca Jana od niepamiętnych czasów. Nie pozwala mu uciekać od niewygodnych pytań. Wręcz oskarżeń. Ale i tak nie do końca ufa swemu rozmówcy. Powołuje w książce licznych świadków życia ojca Jana. Ile w ich relacjach wyłania się świętego, a ile błazna?
Czy kobieta na wojnie się maluje? Czy tęskni za domem bardziej niż mężczyzna? Czy śmierć bliskich bardziej ją dotyka? Jak radzi sobie w męskim świecie i w ekstremalnych warunkach? Dlaczego kobiety wyjeżdżają na misje i jak zmienia to ich życie?Jej Afganistan to obraz wojny widzianej oczami Polek służących na misji, efekt długich i szczerych rozmów autorki, która sama spędziła rok w Ghazni. Książka ma postać intymnych listów poruszających tematy nieobecne dotąd w powszechnejświadomości, wypierane z oficjalnych komunikatów, przemilczane przez korespondentów.Niebezpieczeństwo, stres, rozłąka z domem, klaustrofobiczna atmosfera obozu i bliska obecność dużej grupy samotnych mężczyzn - to jest Jej Afganistan.Magadlena Pilor. Pracowała m.in. jako dziennikarz prasowy, radiowy oraz specjalista ds. mediów w Dowództwie Operacyjnym Sił Zbrojnych.Po raz pierwszy do Afganistanu wyjechała w 2010 roku jako korespondent wojenny największego dziennika na Opolszczyźnie. Wtedy też powstał jej blog Mój Afganistan, na którym internauci mogli śledzić życie w polskiej bazie wojskowej oraz dowiedzieć się, jakie wrażenie wywarł na autorce kraj od ponad 30 lat objęty wojną. Po ośmiomiesięcznej przerwie Magda Pilor ponownie znalazła się w Afganistanie. Jako pracownik cywilny wojska przez rok poznawała misyjne życie oraz afgańską codzienność poza bazą.Historię piszą mężczyźni. Nie przez przypadek twierdzą feministki angielskie słowo history to zbitka dwóch wyrazów his (jego) i story (opowieść). Na przekór tej tendencji Magdalena Pilor prezentuje nam jej historię. To zgoła odmienne spojrzenie na Afganistan i najważniejszą misję Wojska Polskiego po II wojnie światowej. Bez epickich opisów starć, za to z ogromną dawką emocji. Tych zwykłych, jak tęsknota za domem, i tych nadzwyczajnych, gdy trzeba przeżyć żałobę po śmierci pięciu kolegów, zabitych w eksplozji miny-pułapki. Lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą mieć jak najszersze spojrzenie na to, co działo się u podnóża Hindukuszu.
PUBLICZNA SPOWIEDŹ WIELKIEGO GRZESZNIKA, KTÓRY PRAGNIE ZOSTAĆ ŚWIĘTYM
Święty i błazen – niepowtarzalna w swej szczerości opowieść dominikańskiego wizjonera.
Jan Góra, który co roku przyciąga na pola Lednicy pod Rybę 100 tysięcy ludzi, dla jednych jest charyzmatykiem, dla innych błaznem i hochsztaplerem pożerającym swoich współpracowników.
Nad Lednicą, u źródeł chrzcielnych Polski, ojciec Jan wypełnia wypaloną przez PRL i współczesne media wyobraźnię młodych chrześcijańskimi symbolami. Góra to żywioł, budując swój teatr, rani i sam jest raniony. Zdążając do celu, idzie na skróty. Jego nielegalne metody działania wykańczają biskupów i przełożonych. „Zostawcie go, to co robi jest Boże!”, usprawiedliwiają go obrońcy. Czy rzeczywiście chroni go „niebiański immunitet”?
Dopóki żył Jan Paweł II, Góra miał w nim potężne wsparcie. Papież mu wyznaczał zadania i błogosławił. Po jego śmierci postawiono mu zarzut, że się wypalił i nie potrafi żyć w epoce po „21:37”.
Józef Tischner pytany, co sądzi o Janie Górze, odpowiedział krótko: „Jeden taki musi być”.
Prowadzący sąd nad Janem Górą Grzegorczyk nie ogranicza się do przesłuchiwania oskarżonego. Co chwila wzywa świadków jego życia. Nie ma innego wyjścia – Góra albo zostanie wyniesiony na ołtarze albo spłonie na stosie.
„Nie dziwię się, że Góra zdecydował się na tę spowiedź. Przed Grzegorczykiem nawet
puszki z konserwami same się otwierają”.
Aleksander Rozenfeld
Jan Góra pozwalał sobie przy Papieżu na zachowania i działania, o których inni baliby się nawet pomyśleć. Niektórzy określiliby je jako nieodpowiednie albo gorszące.
A Papież, gdy Góra wsadzał jego rękę do wiaderka z silikonem protetycznym po to, aby uzyskać
odlew jego dłoni dla potomnych, stukał się widelcem w czoło i mówił do księdza Dziwisza:
„Stasiu, po co z tym facetem zaczęliśmy się zadawać?”, i ponownie zapraszał ojca Górę, i wspomagał jego projekty, plany, wizje...
***
— Podobno kiedy ojciec wstąpił do zakonu, to na brzydkie słowo mdlał jak św. Stanisław Kostka, a teraz sam ojciec wyznał Marii Okońskiej, że przeklinanie jest ojca grzechem głównym...
— Tak, Jasiu, stwardniałem… Język z budowy dociera i rozbudza. Nie można pieszczotliwie kłaść cegły. A ja kładłem jej niemało. Ofiary są, niestety. Żal mój jest także. Ale czy zdołam się poprawić, jak obiecałem Marysi Okońskiej, to zależy od łaski, o którą proszę codziennie.
(Fragmenty książki
Ta książka jest specyficzna, pokazuje bowiem Jana Pawła II przy pomocy pędzla i farby. Papież zatopiony w modlitwie, sprawujący sakramenty święte i Ojciec w towarzystwie dzieci. Jak sam napisał o Dobrej Nowinie, że można ją odczytywać jako „Ewangelię dziecka”. Dlatego, Jego przywołane słowa z całą mocą przypominają nam o prawdziwym kształcie rodziny i ochronie życia najsłabszych. Inni ukazani tu Polacy jednym głosem z Papieżem wołają o prawe sumienia, o czystość, miłość, miłosierdzie, prawdę a także miłość do Ojczyzny.
Przed dwoma tysiącami lat żydowski kaznodzieja i cudotwórca wędrował po Galilei, zbierając uczniów, żeby zaprowadzić królestwo Boże na ziemi. Zapoczątkowany przez niego ruch rewolucyjny okazał się tak wielkim zagrożeniem dla panującego ładu społecznego, że Jezusa pojmano, po czym skazano na męczeńską śmierć. Kilka dziesiątków lat po jego ukrzyżowaniu uczniowie nazwą go synem Boga. Reza Aslan opisuje tę jedną z najbardziej tajemniczych postaci w dziejach ludzkości przez pryzmat ówczesnych burzliwych czasów. Jezus to człowiek natchniony, ale o radykalnych poglądach, a zarazem pełen sprzeczności; pacyfista, który nakazał swoim uczniom uzbroić się w miecze; egzorcysta i uzdrowiciel, który prosił uczniów, żeby utrzymywali jego tożsamość w tajemnicy; i wreszcie samozwańczy „król Żydów”, którego obietnica wyzwolenia spod rządów Rzymu nie ziściła się za jego krótkiego życia. Zelota przedstawia – z odkrywczej perspektywy – jedną z najwspanialszych historii świata, kładąc nacisk na radykalny i rewolucyjny charakter życia i misji Jezusa z Nazaretu. Rezultatem tego historyczno-literackiego wyzwania jest fascynująca i kontrowersyjna biografia, w której historyczne fakty układają się niczym w powieści sensacyjnej: mamy tu genialny portret Jezusa jako człowieka, jego czasów i narodzin religii. Reza Aslan jest uznanym pisarzem i religioznawcą. Jego pierwsza książka No god but God była bestsellerem i przełożono ją na kilkanaście języków. Brytyjska sieć księgarń Blackwell ogłosiła, że jest ona jedną ze stu najważniejszych książek ostatniej dekady. Zelota wywołał burzę i wskoczył na pierwsze miejsce list bestsellerów. Autor urodził się w Iranie, obecnie mieszka w Los Angeles, gdzie jako profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Kalifornijskiego prowadzi zajęcia z warsztatu literackiego.
Zmieniałam się podczas podróży. Obserwowałam jak działa moje ciało i umysł w różnych krajach, gdzie inaczej żyje się na co dzień, używa się innych składników i przypraw do gotowania jedzenia. W niektórych częściach świata ludzie byli szczupli, zwinni i bardzo uważni. W innych – otyli, powolni i zatrzaśnięci w schematach.
To było fascynujące.
Eksperymentowałam na własnym organizmie i odkrywałam coraz to bardziej zdumiewające rzeczy.
Od czego zależy zdrowie, siła ducha i bystrość umysłu?
Zapraszam w podróż przez dżunglę zdrowia.
Rok 1931. W ZSRR buduje się raj na ziemi. Tak przynajmniej donoszą światowe media, których uważnym czytelnikiem jest Awraham Bahar - albańczyk, utalentowany żydowski golibroda. Awraham to człowiek czynu. Natychmiast pakuje walizki i wyrusza w podróż ku lepszemu. Los jest dla niego łaskawy. Nieoczekiwanie dostaje propozycję, by zostać fryzjerem Stalina. Posłusznie strzyże na jeża i w kancik, namydla i goli. Rzecz dziwna: Wódz raz jest gadatliwy, to znów sentymentalny, czasem wylewny, a niekiedy straszny. Awraham odkrywa prawdę. Raj na ziemi w istocie jest piekłem. A towarzysz Stalin może mieć wielu sobowtórów. Jak poderżnąć mu gardło, gdy nie wiesz czy golisz właściwego? Tłem tej znakomitej, przesyconej surrealistycznym i absurdalnym humorem powieści jest Rosja sowiecka. Rosja głodu, czystek, procesów pokazowych, obozów pracy, szpiegów, agentów i donosicieli. Źródłem tego humoru - jak mówi sam bohater - nie jest jednak radość, lecz smutek. Pierwowzorem bohatera jest Karl Pauker, szef osobistej ochrony Stalina i przez jakiś czas jego fryzjer. Ta fascynująca powieść przedstawia dobitnie horror stalinowskiej Rosji lat 30., a jednak jest w niej obecny podskórny absurdalny humor. Wyrazista narracja autora przywodzi na myśl Wielkiego dyktatora z Chaplinem w roli głównej, Rok 1984 Orwella, Kandyda Woltera, Paragraf 22 Hellera oraz Matkę Courage Brechta, a jednak pozostaje na wskroś oryginalnym i znakomitym wytworem jego wyobraźni. ,,The Washington Post"" Levitt jest w sposób ambitny epikiem. Biorąc po równo z komedii i z tragedii, opisuje obrazowo mrocznie humorystyczne doświadczenie życia w państwie totalitarnym, gdzie nikomu nie można zaufać i gdzie obowiązuje bezrozumne prawo. ,,Publishers Weekly"" Powiedzmy tylko tyle: fabuła jest znakomicie skonstruowana (nie bez powodu: autor jest m.in. dramaturgiem), książka jest wypełniona filozofią i surrealistycznym humorem, postacie są wspaniałe, akcja porywająca - ponadto jest to dobra lekcja historii. Dzięki temu, że główny bohater jest fryzjerem, czytelnik zyskuje dokładne wejrzenie w rzeczy i sprawy, które mogły wcześniej uchodzić w naszym mniemaniu za wielkie i niedosiężne. ,,Russian Review""
Pierwsza na polskim rynku książka o raku, która traktuję tę chorobę jako przeciwnika, z którym można walczyć. Aby móc walczyć z wrogiem, trzeba go dobrze poznać, a historia żony autora, która zmagała się z wieloletnią chorobą, pozwala wierzyć, że nie jesteśmy bezsilni wobec raka. Autor zadaje pytania, które nurtują zwykłych ludzi, niezależnie od tego, czy mieli kiedyś do czynienia z rakiem, czy nie. Pisze o tym, co to w ogóle jest rak, dlaczego chorujemy, jakie są metody leczenia, jak można się uchronić, jak pomóc osobie chorej. Książka polecana przez onkologów chorym, a szczególnie ich bliskim. Jest to opowieść o próbie zrozumienia zjawiska, weryfikacji nagromadzonych wokół niego mitów (czy rzeczywiście jest to dżuma XXI wieku) i złudzeń - po części popularnonaukowa, po części filozoficzna. Wplecione w nią są dwie historie osobiste: historia choroby nowotworowej żony autora, która miała fatalne rokowania, a jednak wyzdrowiała, i jego brata, który mimo dobrych rokowań niestety przegrał walkę z rakiem.
Papieże i seks to wynik wieloletnich badań nad historią Kościoła katolickiego, dzieło oparte na historycznych dokumentach, podbudowane bibliografią obejmującą dziesiątki auto-rów, historyków i znawców tematu, poświęcone nauce – i praktyce – Kościoła w odniesieniu do seksu, małżeństwa i celibatu. Nie jest to bowiem obrazoburczy poczet zdeprawowanych papieży, lecz raczej bezpruderyjny obraz przywódców Kościoła w zmieniających się czasach i obyczajach.
Eric Frattini kreśli chronologiczny poczet papieży, począwszy od św. Piotra po Bene-dykta XVI, zwracając uwagę na ich stosunek do seksu. Spór o to, czy kapłani powinni się żenić, trwał – i nadal trwa – od wieków. Papież, najwyższy autorytet moralny, wyznaczał to, co jest dozwolone, a co nie. Niektórzy papieże, sami posiadający konkubiny, nakazywali celibat kleru, którego złamanie było surowo karane.
Frattini poświęca również wiele uwagi obecnej nauce Kościoła, uważając, że dogmaty nakazujące celibat i zakazujące kontrolę urodzeń są przyczyną wielu nadużyć i problemów, przed jakimi staje dzisiejszy Kościół katolicki.
Poznaj niezwykłe fakty z życia i pontyfikatu świętego Papieża Polaka!
Dla wszystkich, którzy kiedykolwiek zetknęli się ze św. Janem Pawłem II, nie ulega wątpliwości, że był on niezwykłym człowiekiem. Wielu z nich mówi, że było to dla nich mocne doświadczenie, pozostawiające wrażenie obcowania z inną rzeczywistością. Obecnie znamy już świadectwa wielu cudów, które miały miejsce za jego wstawiennictwem. Życie Jana Pawła II pełne było także innych niezwykłych znaków, chociażby związanych z objawieniami fatimskimi. A jego pontyfikat był zapowiadany jako istotna część Bożych planów w wielu przepowiedniach.
W tej książce autorka próbuje ukazać ów tajemniczy wymiar postaci Papieża Polaka. Spotkanie z nim zmusza nas do wykroczenia poza zwykły, przyziemny sposób pojmowania rzeczywistości, inspiruje do zwrócenia się ku żywemu Bogu, któremu św. Jan Paweł II oddał całe swoje życie
Laureat Kolosa 2011 w kategorii "Wyczyn Roku" Uhonorowany Nagrodą Publiczności za najlepszą prezentację oraz Nagrodą Dziennikarzy podczas finału Kolosów 2011
W 365 dni dookoła świata na własnych nogach
(…) Chodziłem nerwowo po pokoju, znalazłem gdzieś globus i prędko narysowałem na nim okrąg wzdłuż równoleżników. Ta trasa wokół Ziemi to będzie mój ostatni maraton. W Europie nakreśliłem linię przez Niemcy, kawałek Holandii, Belgię, Francję, Hiszpanię i Portugalię. Dalej — przerywaną linią — wyznaczyłem szlak z Lizbony przez Atlantyk do Nowego Jorku w USA. Potem przez stany: New Jersey, Pensylwanię, Zachodnią Wirginię, Ohio, Indianę, Illinois, Missouri, Oklahomę, Teksas, Nowy Meksyk i Arizonę do Los Angeles, a później przez wybrzeże Pacyfiku do San Francisco w Kalifornii. Kolejna przerywana linia wiodła przez Pacyfik do Władywostoku w Rosji. Syberię (w górę rzeki Amur) przecinała linia ciągła, która później zmierzała w kierunku jeziora Bajkał, następnie skręcała do Kazachstanu, by znów wrócić do Rosji. Mijała Ural, Moskwę, dobiegała do granicy z Łotwą, a z Łotwy biegła na południowy zachód do Litwy. Wreszcie przez Wilno docierała do mety — do Augustowa. Stąd wybiegnę i tu wrócę. (…)
„Zamiast oni mnie nawracać, to wreszcie pora, bym ja zaczął was nawracać” – to słowa naszego kapitana, Pietraszka. No, pewno. Dzisiaj niedziela, wszyscy weseli idą na film, a nawet na stadion. Nikt nie wspomni choć trochę o kościele. Czy nie możemy spróbować wysłać delegacji z prośbą o pozwolenie pójścia do kościoła? Jakoś wspólnie się modlić. Dzisiaj pracowałem wspólnie z klerykami z Pelplina i razem to rozważaliśmy. Trzeba jakoś razem się trzymać i pokazać, że jesteśmy klerykami, odmawiać modlitwy na głos. Tak samo możemy nie jeść mięsa w piątki. Trzeba to rozgłosić, każdy swoim kolegom. Razem, bo inaczej źle z nami. Już widać, że będzie straszna makabra. Są całkiem „lewo” nastawieni cywile, są „eksy” i świetnie przeszkoleni cywile do walki z klerem. A na razie nic nie ma.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
