Monografia poświęcona wrocławskiemu architektowi Karlowi Grosserowi, którego działalność przypadła na niezwykle ciekawy okres w dziejach architektury – schyłek XIX-wiecznego historyzmu i początek nowoczesności. Jego życie i twórczość autorka ukazała na szerokim tle architektonicznym, historycznym, społecznym i ekonomicznym ówczesnych Niemiec i Śląska. Czytelnik, który sięgnie po książkę, może się również wiele dowiedzieć o sposobie funkcjonowania prywatnego biura architektonicznego w realiach późnego historyzmu oraz o systemie kształcenia architektów i budowniczych w XIX wieku, a także zapoznać się z usystematyzowanymi i przetłumaczonymi niemieckimi terminami związanymi z zawodem architekta, których używano pod koniec XIX i na początku XX wieku.
Patryk Macal miał grono przyjaciół, lubił się bawić, cieszył się życiem. Walczył do końca o to, by w pełni wykorzystać dany mu czas. Przegrał z chorobą nowotworową w wieku 20 lat. Ale czy rzeczywiście przegrał? Patryk pozostawił po sobie świadectwo dojrzałej postawy, tego, jak powinien żyć młody człowiek, który bardzo poważnie traktuje świat, swoje życie, swoją wiarę, swoją relację z ludźmi i z Bogiem. To książka w dużej mierze o emocjach, jakie wzbudził Patryk, stając się wzorem odpowiedzialności w obliczu cierpienia i śmierci. Jego postawa jest inspiracją dla każdego młodego człowieka, zaś dla ministrantów i służby liturgicznej staje się odpowiedzią na pytanie o prawdziwy cel służby przy ołtarzu.
Agata Bruchwald – absolwentka dziennikarstwa Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu. Przez kilka lat związana z Radiem Maryja, współpracowała m.in. z portalem fronda.pl, „Gazetą Polską Codziennie”, „Naszą Polską”. Obecnie pracuje jako dziennikarz w „Gościu Elbląskim”, diecezjalnym dodatku „Gościa Niedzielnego”.
Diabeł umie się tak dobrze ukrywać, że wielu nawet nie wierzy, że on istnieje, że może atakować w sposób, który jest się w stanie wykryć za pomocą zmysłów.
FRAGMENT
Ta książka to owoc wstrząsających doświadczeń jednego z najpotężniejszych egzorcystów na świecie. Przełożony demonologów na Filipinach, o. Jose Francisco C. Syquia, autor niezwykłego podręcznika walki duchowej Egzorcysta. Duchowa podróż, uświadamia w niej potęgę armii Szatana.
W miejscu, gdzie posługuje ten kapłan, wpływy demoniczne są nadal silne za sprawą żywych tam pogańskich kultów. Doświadczony posługą w tym kraju o. Syquia podpowiada, jak możemy odnosić zwycięstwo nad pokusami, zniewoleniami oraz opętaniami, korzystając z doświadczenia wielkich świętych – aniołów, Gemmy Galgani, o. Pio i wielu innych. Wzorem o. Gabriele’a Amortha wskazuje też na najpotężniejszego sprzymierzeńca w duchowym starciu – Matkę Bożą.
Wspominając swojego mistrza, Jerzy Serczyk zwrócił uwagę, że w jego twórczości historiograficznej wyraźnie widać wręcz zafascynowanie polityka?, którą zainteresował się już w latach młodzieńczych. Zainspirowani tą refleksją wychodzimy z propozycją studiowania tomu w antropologicznie zredefiniowanej perspektywie „dzieła i życia”. Historia jawi się w niej jako coś więcej niż naukowy punkt obserwacji, „sposób życia” czy „bycia w świecie”. Według antropologów historycy zamieszkują świat, który sobie wyobrażają, w taki sam sposób jak badane przez nich społeczności tradycyjne. W związku z tym poznanie obrazów przeszłości nie jest zadaniem czysto technicznym i polega na przyjęciu kulturowej struktury obejmującej ogromna? część ich życia.
Oczywiście nie mamy nic przeciwko klasycznemu rozumieniu perspektywy „dzieła i życia”. Uważamy, że wybór takiego trybu czytania również może przynieść wiele korzyści. Prezentowany tom bowiem nie tylko podsumowuje dotychczasowy stan badań, ale także proponuje nowe ustalenia i interpretacje dotyczące biografii i prac naukowych Ludwika Kolankowskiego.
Tekst łaciński oraz tłumaczenie polskie, przypisy i wprowadzenie - ks. Waldemar Turek
Papież św. Innocenty I, pisząc w 416r. list do Decencjusza, biskupa Gubbio, odpowiadał na postawione mu pytania, dotyczące sprawowania sakramentów świętych i niektórych innych praktyk religijnych. Wykazywał również szczególną troskę o duchowy rozwój kleru i wiernych świeckich, którzy pragnęli głębiej i bardziej świadomie realizować ideały życia chrześcijańskiego. W argumentacji odwoływał się do Pisma św., tradycji i zwyczajów, zabiegając o właściwe sformułowanie norm liturgicznych, obowiązujących w Kościele rzymskim. Oddane do rąk czytelników opracowanie zawiera oryginalny tekst łaciński oraz pierwsze tłumaczenie polskie tego ważnego listu cytowanego w dokumentach kościelnych i opracowaniach naukowych. Zostało także opatrzone przypisami, konkordancją i wprowadzeniem na temat autora i adresata listu, a także na temat głównych kwestii w nim poruszanych, zaskakująco aktualnych również w naszych czasach.
Nasze komórki nie wiedzą, że jedzenia jest pod dostatkiem. Działają, jak od milionów lat: oszczędzają energię i robią zapasy. Tymczasem dziś zagrożeniem nie jest brak energii, lecz jej nadmiar. Bo wciąż karmimy się cukrem.
Dlaczego królowa Elżbieta I miała czarne zęby? Czy Polacy na Haiti walczyli o niepodległość czy o cukier? Jak radzono sobie bez cukru w czasie okupacji, i za PRL-u, gdy był na kartki? Kto dzisiaj produkuje najwięcej cukru na świecie? I wreszcie co jest bardziej niebezpieczne dla człowieka: cukier? Czy tłuszcz?
„Słodziutki” to opowieść o substancji, która przebojem wdarła się na nasze stoły i rozpycha się na nich coraz bardziej. Wiele tu historii o wojnach, niewolnikach, wielkich odkryciach geograficznych, powstaniach, piratach, ogromnych fortunach i kryzysach, w których cukier odgrywał pierwszoplanową rolę. Autorzy przytaczają wiele zaskakujących, często mrożących krew w żyłach faktów medycznych, przykładów kryminalnych wręcz praktyk koncernów spożywczych oraz dowodów manipulowania badaniami naukowymi przez lobbystów wielkiego biznesu.
Prof. Leszek Czupryniek, diabetolog, jeden z bohaterów książki, ostrzega: Jeśli ktoś będzie zjadał pięć pączków dziennie, za dziesięć lat oślepnie.
"Komornik.." to opowieść biograficzno-kryminalna o polskim emigrancie napisana w żartobliwym stylu. Mówi ona o tym jacy jesteśmy my - Polacy. O naszych dobrych stronach i o tym, co chcielibyśmy ukryć. Czytając tę książkę będziecie widzieć w niej kawałek siebie lub...całego sąsiada.
„Model szkoły humanistycznej, skrystalizowany w jezuickim Ratio studiorum (Neapol 1599), był międzynarodowy i interkontynentalny. Objął wychowanków różnej narodowości i kultur. Zgodnie z Ratio, studia językowe miały być otwarte na wiadomości z historii, prawa, geografii, wojskowości, religii czy zwyczajów, dotyczące świata antycznego. Jezuici dostrzegali jednak ambicje i oczekiwania społeczności, wśród których pracowali. Już Konstytucje Ignacego Loyoli kilkakrotnie podkreślały konieczność dostosowania się do okoliczności czasu, miejsca i osób, stąd w nauczaniu uwzględniano elementy dotyczące geografii i historii poszczególnych państw i narodów od czasów najdawniejszych do współczesnych.
Do ambitnych zadań edukacyjno-apostolskich przygotowywały młodych jezuitów seminaria nauczycielskie. Opracowany słownik biograficzny profesorów tych instytucji stanowi poważny wkład do poznania dziejów kultury umysłowej Towarzystwa Jezusowego, dziedzictwa narodowego. Solidne zapoznanie się źródłowe Autorki z aktywnością zgromadzenia, motywami jego działań i zaniechań, duchowością, ideałami edukacyjnymi, pozwoliło napisać słownik o dużym znaczeniu naukowym. Biogramy opracowano precyzyjnie, starannie, wyzyskano solidną bazę źródłową i bogatą literaturę”.
– Z recenzji dr. hab. Kazimierza Puchowskiego, prof. UG
Czterdzieści dni metalu i duchowości
Ta książka jest zadedykowana wszystkim,
którzy ją przeczytają.
Życie jest wojną, ale każda bitwa, której
doświadczamy, może być użyta jako narzędzie,
by sprawić, abyśmy byli silniejsi.
W styczni u 2005 roku odnalazłem Boga i od tej pory już nigdy nie byłem taki sam. Przez lata życie weryfikowało
moje decyzje. Byłem prowadzącym gitarzystą zespołu Korn, podróżowałem przez świat, zarabiałem miliony dolarów i wszystko to działo się, gdy byłem beznadziejnie uzależniony od metaamfetaminy. Miałem córkę, za którą powinienem być odpowiedzialny, a jedyne, co robiłem, to ją zawodziłem.
Żyłem udręczony, przepuszczałem okazje i każdego dnia budziłem się, marząc, by jakaś siła wyciągnęła mnie z tej niedoli na prostą. Na szczęście to się nie wydarzyło. Zamiast tej siły dostałem nowy powód, by żyć.
Moim zamysłem jest to, abyś przeczytał tę książkę i w ciągu dnia miał czas przemyśleć każdy z proponowanych
przeze mnie cytatów.
Napisałem to już wcześniej, ale powtórzę jeszcze raz. Wiem jak czują się ludzie, którzy naprawdę nie wierzą w Boga, gdy ktoś inny mówi im o Nim. Przewracają oczami i myślą: „OK!
To jakaś zwariowana gadka”. Jeśli to dotyczy ciebie, kontynuuj czytanie, ponieważ te uczucia w końcu zaczną odchodzić. Mówię również o wielu innych rzeczach w tej książce. Zaufaj mi: ogarniesz to.
Podzielenie się tym, co ,,mówi” Biblia, było znaczącym powodem, dla którego chciałem napisać tę książkę, ale jest jeszcze jeden: moja podróż z wiarą. Miałem wzloty i upadki, doświadczyłem również innych szalonych rzeczy, którymi chciałbym się podzielić i właśnie dzięki temu Bóg jest ze mną.
Jako pierwszy przyznam, że jestem zwariowanym odmieńcem, a więc nie będzie to typowa pobożna książka. Jestem dumny z tego, że jestem niepowtarzalny i zachęcam wszystkich, aby też tacy byli.
Kto chciałby być jak wszyscy – na pewno nie ja.
Jeśli przeczytasz tę książkę tylko dlatego, by dowiedzieć się więcej o moim odjechanym rock’owym życiu, nie ma sprawy.
Ale moją główną modlitwą jest to, byś doświadczył boskiej miłości, ponieważ podczas czytania tej książki nie jesteś sam. Tak jak Duch Boga jest ze mną podczas czytania Biblii, tak samo i On jest przy tobie, gdy czytasz tę książkę. Może to wydawać się szalone dla niektórych z was, ale taka jest prawda.
Usiądź, zrelaksuj się i weź udział we wspólnej czterdziestodniowej podróży.
— Head
Jaki narkotyk pomógł Kazikowi rozwiązać nieodgadnioną zagadkę istnienia? Po jakim łapał największe doły? A jaki sprawił, że skóra płatami odchodziła z twarzy?
Czym urzekła Kazika Uma Thurman? Dla kogo się spalał? I kto jest jego królewną?
Do jakiej roboty przyjmowali go Wojciech Mann i Krzysztof Materna? Czy to on podłożył bombę w hotelu Hyatt? I dlaczego domagał się wypuszczenia Krakena?
O kim Emir Kusturica powiedział Kazikowi: Jego nie można zabić!? Kto bluzgał: Ty psie Lejdorfa!? I kto spałował Kazika oraz jego kolegów, krzycząc: Co, ludzie wam przeszkadzają?
W której klasie Kazik miał średnią trzy zero? Jakie filmy oglądał przerażony w sobotnie wieczory? I kto z jego kolegów twierdził, że w dwudziestotrzytysięcznym roku wszyscy ludzie będą mieli głowy zwierząt?
No i jak to się ma do piosenek? Wielkich przebojów, takich jak „12 groszy”, „Spalam się”, „Łysy jedzie do Moskwy”, „Dziewczyny”, „Ballada o kobiecie żołnierza”, „Maciek, ja tylko żartowałem”, „Cztery pokoje”, „Mars napada”, „Los się musi odmienić”, „Gdybym wiedział to co wiem”, „Bourbon mnie wypełnia”, „Polska płonie”, „100 000 000”, „Bagdad”, „Anusia”, „Idę tam gdzie idę”, „Singapur” czy „Piwko”. Ale też mniej znanych.
Nieznane fakty, anegdoty i opowieści z życia oraz solowej działalności Kazika. Inspiracje i wspomnienia kryjące się za wszystkimi – a jest ich blisko dwieście – piosenkami lidera Kultu, które ukazały się na płytach. W książce Wiesława Weissa, redaktora naczelnego miesięcznika „Teraz Rock” oraz autora rockowych encyklopedii, wielu innych publikacji na temat muzyki i powieści kryminalnej „Biała wódka, czarny ptak”.
Książka zawiera płytę z 8 niepublikowanymi nagraniami Kazika.
Pierwsze wydanie bez skreśleń i cenzury.
Wspomnienia z obozów koncentracyjnych Dachau, Mauthausen i Gusen.
Stanisław Grzesiuk z właściwym sobie humorem, szczerością i bezpośredniością portretuje nazistowską machinę pracy i śmierci. I próbuje opowiedzieć o cenie człowieczeństwa w miejscu, które z niego odzierało.
W maju 1958 roku książka trafiła do księgarń i natychmiast zniknęła z półek. W bibliotekach czekało się w kolejce nawet rok. Czytelnicy pisali do autora z prośbą o interwencję. O książce dyskutowali szeroko byli więźniowie, a Grzesiukowi wytoczono proces o zniesławienie, który zakończył się ugodą.
Po latach tekst porównano z rękopisem i przywrócono wszystkie fragmenty usunięte przez cenzurę i wydawcę przy pierwszej publikacji.
Wydanie zawiera fragmenty najważniejszych recenzji oraz wypowiedzi samego autora o książce.
Od czasów Borowskiego nie mieliśmy w literaturze tak pasjonującego dokumentu z obozów koncentracyjnych. "Pięć lat kacetu" nie ma przy tym ambicji artystycznych: jest zimną, przenikliwą, piekielnie dokładną relacją człowieka, który dzięki swemu sprytowi i szansie jednej na milion przetrwał piekło.
„Życie Warszawy”, 29 VI 1958 r.
Stanisław Grzesiuk (1918–1963) – pisarz, pieśniarz, zwany bardem Czerniakowa. Urodzony w Małkowie koło Chełma. Od drugiego roku życia mieszkał w Warszawie, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. W trakcie okupacji aresztowany i wysłany na roboty przymusowe do Niemiec, następnie do obozów koncentracyjnych. W lipcu 1945 roku wrócił do kraju; leczył się na gruźlicę płuc, która była konsekwencją pobytu w obozie. Autor autobiograficznej trylogii "Boso, ale w ostrogach", "Pięć lat kacetu", "Na marginesie życia". Pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach. Obok Stefana Wiecheckiego zaliczany do grona najbardziej zasłużonych twórców kultury warszawskiej ulicy.
„Najciężej pracujący facet w show-biznesie”, „soulowy brat numer jeden”, „największy demagog w dziejach czarnej rozrywki”. O Jamesie Brownie można powiedzieć wiele. Z jednej strony – jeden z najbardziej charyzmatycznych i utalentowanych muzyków swojego pokolenia, który na zawsze odmienił bieg historii, muzyki i popkultury. Z drugiej – kiepski biznesmen, furiat i twardy szef trzymający krótko swoich pracowników.
By opisać jego życie, James McBride zabiera nas w podróż z opustoszałych miasteczek Karoliny Południowej i Georgii do Nowego Jorku. Z lat trzydziestych XX wieku do początków wieku XXI. Historia Browna jest dla McBride’a pretekstem do opowiedzenia losów niezwykłych osób, bez których gwiazda „ojca chrzestnego muzyki soul” nie miałaby szansy świecić tak silnym blaskiem i przez tyle dekad. To również pełna melancholii i nostalgii opowieść o pielęgnowaniu tożsamości i o sztuce pamiętania o swoim pochodzeniu.
Książka znalazła się w finale Nagrody Literackiej „Los Angeles Times” oraz zdobyła tytuł jednej z najlepszych książek 2016 roku według National Public Radio.
„Wnikliwe spojrzenie na życie jednego z największych i najważniejszych artystów XX wieku, ojca chrzestnego muzyki soul, jedynego i najwspanialszego – Jamesa Browna.” Spike Lee
„Niezwykle ważna książka o jednej z najistotniejszych postaci w historii amerykańskiej muzyki i kultury.” „The Boston Globe”
„Refleksyjna i dociekliwa, pełna ciepła i doskonałego dowcipu. „Załatw publikę i spadaj” rzuca nowe światło na niezwykłe życie i twórczość Jamesa Browna.” Rick Moody, „The New York Times Book Review”
„James McBride, zdobywca Amerykańskiej Nagrody Książkowej za powieść „Ptak dobrego Boga”, okazuje się równie świetnym biografem, jak prozaikiem. To książka, na którą wszyscy czekali. McBride mierzy się w niej z tematem biedy i konfliktów na tle rasowym w kraju, w którym problemy zamiata się pod dywan, a jedynie najsilniejsze głosy mogą być słyszalne.” Boris Kachka, „New York Magazine”
„Książka McBride’a jest nieocenionym wkładem w historię R’n’B. To niesamowite, ile James Brown znaczy dla amerykańskiej kultury. Dzięki „Załatw publikę i spadaj” możemy w pełni docenić jego ogromną wartość.” „Los Angeles Review of Books”
„McBride nie poucza, tylko opowiada, i to z ogromną pasją. Czytelnicy mogą być wdzięczni za każde zdanie tej książki. Myślę, że nawet James Brown byłby zadowolony z „Załatw publikę i spadaj”.” „USA Today”
„Nowatorski i niekonwencjonalny sposób pisania biografii. Za pomocą swojej opowieści McBride uzupełnia wielką lukę w dotychczasowych publikacjach poświęconych Jamesowi Brownowi. Bliżej do życia wielkiego muzyka już nie da się podejść.” David Hajdu, „The Nation”
„James McBride dogłębnie analizuje karierę, spuściznę i mity narosłe wokół „ojca chrzestnego muzyki soul” […]. „Załatw publikę i spadaj” to wspaniały i fascynujący portret Jamesa Browna, pokazujący, że zarówno sukcesy muzyka, jak i jego spektakularne porażki miały ogromne znaczenie dla historii amerykańskiej kultury.” „Kirkus Reviews”
Ta książka poprowadzi was od afroamerykańskich korzeni jazzu aż do światowej mieszanki stylów i wykonawców na współczesnej scenie muzycznej. Napisane z pazurem, wciągające hasła umożliwią poznanie podstaw w zaledwie 30 sekund, co czyni z książki najlepszy przewodnik dla nowicjuszy w niezwykle różnorodnym świecie jazzu.
Walka o prawdę najsłynniejszego polskiego jasnowidza
„Żaden jasnowidz nie przyczynił się do odnalezienia zaginionego”, twierdzi rzecznik prasowy policji. Media przekonują, że telepatia nie istnieje, a Kościół rzymskokatolicki uznaje jasnowidztwo za kontakt z demonami. Jak więc wytłumaczyć setki spraw rozwiązanych przez Krzysztofa Jackowskiego, które potwierdzają dokumenty i relacje funkcjonariuszy?
Tam, gdzie policja pozostaje bezradna, do akcji wkracza on. Dzięki swoim niezwykłym zdolnościom wskazuje miejsca, w których znajdują się ciała samobójców i ofiar morderstw, pomaga odnaleźć zaginionych, a nawet opisuje przebieg zbrodni, rozwikłując kryminalne zagadki po wielu latach.
W tej książce słynny jasnowidz z Człuchowa w rozmowie z funkcjonariuszem policji Krzysztofem Janoszką opowiada o tajnikach swojej pracy, głośnych sprawach, w których pomagały jego wizje, śmierci Andrzeja Leppera czy zastraszaniu przy próbie wyjaśnienia zabójstwa Piotra Jaroszewicza.
Ta lektura zadziwia, a jednocześnie wstrząsa. To niezwykłe świadectwo walki o prawdę człowieka, który nauczył się słuchać szeptu zmarłych.
***
Policja nie powinna się odcinać od współpracy z jasnowidzem. Nie wszystko, czego nie potrafimy wyjaśnić, należy odrzucić.
- Gen. Adam Rapacki, były wiceminister spraw wewnętrznych, prezes Stowarzyszenia Generałów Policji Rzeczypospolitej Polskiej
Sprawa, w której uzyskaliśmy opinię pana Krzysztofa Jackowskiego, była objęta tajemnicą śledztwa. Tymczasem wizja, o której nam powiedział w oparciu o zdjęcia zaginionego i jego rzeczy, była zgodna z naszą wersją wydarzeń, nad którą pracowaliśmy cały rok.
- Podinsp. Bogdan Michalec, szef krakowskiego Archiwum X
Krzysztof Jackowski niejednokrotnie pomógł w rozwiązaniu spraw prowadzonych przez policję. Jego dar w tym zakresie dobrze służy ludziom.
- Mł. insp. dr hab. Grzegorz Ojcewicz profesor Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie, członek Polskiej Akademii Nauk
Krzysztof pomaga policji. Wielokrotnie byłem świadkiem, jak policjanci do niego dzwonili, jak podawał im tak szczegółowe informacje, o których nie miał prawa wiedzieć, że musiał to zawdzięczać po prostu swemu darowi.
- Robert Bernatowicz, dziennikarz, prezes Fundacji Nautilus
W sytuacji kiedy chęć odnalezienia zaginionego i potrzeba pomocy pokrzywdzonym wymaga niekonwencjonalnych metod, jasnowidz staje się realną potrzebą. Rzetelność autora oraz starannie i obiektywnie udokumentowane przypadki dały mi, sceptykowi, wiele do myślenia i pozwoliły inaczej spojrzeć na metody wykrywcze policji.
- Dariusz Loranty, pies na emeryturze
Fragment książki - Jasnowidz na policyjnym etacie issuu.com/WydawnictwoSQN/docs/jasnowidz_jackowski_issuu
„Jedynym i niepowtarzalnym” nazwał Fryderyka Chopina jego rówieśnik, sam też nader utalentowany kompozytor, Ignacy Feliks Dobrzyński. „On ma osobny styl, osobną formę, czarujący wdzięk, jakieś nowe, ze sfer wyższych, a może i najwyższych – czerpane modulacje – pisał w roku 1865. – Słowem, posiada to wszystko, czego przed nim nikt w swych dziełach ani okazał, ani zamarzył. On jest solus et unicus. A zatem postawienie jakiegokolwiek bądź imienia obok Chopina jest usiłowaniem bezsilnym”.
W głosach twórców kolejnych pokoleń, począwszy od dostrzegającego Chopinowski „geniusz muzyczny” Józefa Elsnera, poprzez Stanisława Moniuszkę, Karola Szymanowskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, aż po Witolda Lutosławskiego – by wymienić jedynie kilku – odnajdujemy ten sam zachwyt, przekonanie o niedościgłości Chopina. Tego fenomenu, tajemnicy jego muzyki, zapewne nie uchwycimy nigdy. Jednak zdaje się, że szczególnie dzięki spisanym przemyśleniom tych, którzy najgłębiej, z własnego doświadczenia, pojmują sekret procesu twórczego – innych kompozytorów – jesteśmy tego uchwycenia i zrozumienia jak najbliżej.
Ze znawstwem i wyczuciem wybrane przez Mieczysława Tomaszewskiego wypowiedzi polskich twórców składają się w narrację o obecności Fryderyka Chopina w kulturze, jego dla niej nieodzowności. „Jedyny i niepowtarzalny” – pozostaje zarazem Chopin najtrwalszym, najważniejszym fundamentem polskiej muzyki.
Dostęp do niepublikowanych dotąd materiałów pozwolił autorowi na ukazanie niemal pełnej chronologii życia zawodowego profesora Jana Sas-Zubrzyckiego a także wyrazistego obrazu postaci. Cennym efektem badań są zamieszczone w aneksach wykazy wszystkich dzieł architektonicznych i teoretycznych architekta. Bogaty materiał ilustracyjny ponad 200 ilustracji zawiera reprezentatywny dla treści książki zbiór zarówno zdjęć archiwalnych jak i współczesnych obiektów projektowanych przez Zubrzyckiego. Znalazły się w książce fotografie dokumentów i rysunków, w tym szkiców projektowych wydobytych na światło przez autora z zakamarków archiwów klasztornych. Szczególnie interesujące są unikatowe zdjęcia rysunków z okresu studiów.Postać przedstawiona jest w wielu wymiarach jako architekt, teoretyk architektury, działacz społeczny, wykładowca akademicki i wychowawca młodzieży. Przede wszystkim jako romantyk i patriota, który architekturę traktował jako sztukę symboliczną wyrażającą najważniejsze, w tym patriotyczne treści.Wymienione i opisane w książce dzieła architektoniczne Zubrzyckiego sytuują go wśród największych polskich twórców przełomu wieku, o dorobku porównywalnym z takimi luminarzami architektury jak Teodor Talowski, Józef Pius Dziekoński, Konstanty Wojciechowski czy Sławomir Odrzywolski. Książka przedstawia teorie stylów architektonicznych tworzone przez profesora Zubrzyckiego. Nie tylko funkcjonujące od lat w obiegu naukowym styl nadwiślański i zygmuntowski, ale również ewolucję poglądów z ostatniego okresu życia architekta prowadzącą do teorii słowianofilskiej, spójnej z takimi tendencjami w sztuce II Rzeczypospolitej.Autor przedstawił również nieznaną dotąd aktywność społeczną i zawodową architekta w strukturach zajmujących się odbudową kraju w czasie I wojny światowej i po odzyskaniu niepodległości.Nakreślone w książce konflikty występujące w środowisku architektonicznym i konserwatorskim uzupełniają obraz epoki przełomów wieków o racje strony opozycyjnej do głównego nurtu przemian, której przedstawicielem był Jan Sas-Zubrzycki. Ukazują Zubrzyckiego jako wyrazistego obrońcę historyzmu i ewolucyjnych dróg przemian w architekturze, przeciwnika secesji i modernizmu.Autor przedstawiając twórczą postawę tego dotychczas powszechnie uważanego za spóźnionego o jedno pokolenie architekta epoki historyzmu umożliwił czytelnikom zapoznanie się z racjami architekta. Wykazał, że Zubrzycki nie był architektem schyłku wieku historyzmu, ale aktywnym również w latach międzywojennych twórcą, wchodzącym swoimi dziełami w polemiczny dyskurs z środowiskiem architektów i konserwatorów.
Wietnam, afera Watergate, Iran-Contras, krętactwa Clintona... i w końcu kłamstwo zostało uznane za normę. Przyzwyczailiśmy się do tego, że wszyscy kłamią. Sukces Trumpa i Brexit to jednak nowe zjawiska. Witamy na pustyni postprawdy.
Czy w czasach postprawdy istnieje tylko relatywizm i osobiste przekonania, nie ma dziennikarskiej rzetelności, a „fake news” nie da się odróżnić od newsów? Matthew d'Ancona w przystępnie napisanej książce wyjaśnia, co kryje się za najczęściej przywoływanym słowem roku.
Dziennikarz piszący od kilku dekad dla najważniejszych brytyjskich tytułów prasowych przekonuje, że stawka w walce o prawdę jest zbyt wysoka, by można było przejść obok tego obojętnie. Bo tak naprawdę nikt z nas nie chce żyć w świecie postprawdy.
Dlaczego Polacy głosują na PIS?Maciej Gdula pojechał do pewnego miasteczka na Mazowszu, żeby sprawdzić, dlaczego Polacy głosują na Prawo i Sprawiedliwość. Raport z jego badań zaskoczył komentatorów politycznych i krytyków obecnej władzy. Gdula pokazał, że polityczna oferta PiS to nie tylko 500+, ale też odpowiedź na rosnące aspiracje Polaków. Oferta ta trafia do ludzi, bo odgrywają oni określoną rolę w dramacie społecznym, którego scenarzystą i reżyserem jest Jarosław Kaczyński.Według Gduli PiS to zjawisko wymykające się szufladce populizmu, a kluczem do rozumienia drugich rządów Kaczyńskiego jest nowe pojęcie wprowadzone przez autora: neoautorytaryzm.Co z tego wynika dla Polski i dla opozycji? Przeczytajcie, bo to wiedza bezcenna zwłaszcza w kontekście nadchodzących wyborów.
Mając osiem lat, był najmniejszy i najchudszy w drużynie. W wieku szesnastu lat, stracił ojca. Kiedy miał osiemnaście – z powodu kontuzji został skreślony przez klub swoich marzeń i z dnia na dzień zaczynał wszystko od nowa. Dziś zarabia miliony, a w plebiscycie Złotej Piłki FIFA depcze po piętach Leo Messiemu i Cristiano Ronaldo.
ROBERT LEWANDOWSKI.
Polak, który zachwycił piłkarski świat. Oto JEGO HISTORIA.
LEWY to uniwersalna historia chłopca, który ani przez chwilę nie wahał się, co jest dla niego ważne. Opowieść, o wielkim talencie i konsekwencji. O tym, że nawet porażkę można przekuć w sukces. To współczesna bajka, w której wszystko wydarzyło się naprawdę.
Jeżeli jesteś fanem piłki nożnej i chciałbyś przekazać tę pasję swojemu dziecku, masz super prezent. Jeżeli twoje dziecko jest fanem piłki nożnej, a ty nie możesz się do tego przekonać, przeczytajcie razem tę opowieść. Przywraca wiarę w siebie i uskrzydla.
Czterdzieści lat temu kapitan Jerzy Radomski wypłynął na zbudowanym przez siebie jachcie „Czarny Diament” w wymarzony rejs dookoła świata. Ta wyprawa zakończyła się po trzydziestu dwóch latach, kiedy „Czarny” wrócił do Polski, zostawiając za rufą ponad dwieście czterdzieści tysięcy mil morskich. W historii polskiego żeglarstwa nie było dłuższego rejsu. Po dwuletnim pobycie w kraju i remoncie jachtu żeglarz ponownie wyruszył na Wielki Krąg śladem swojej pierwszej wyprawy. Po powrocie nareszcie przyszedł czas na książkę „Czarny Diament tnie oceany” – od dawna oczekiwaną przez miłośników żeglarstwa.
„Czarny Diament” błyszczy białymi żaglami w przestrzeni oceanów prawie czterdzieści lat. Jego budowniczy i kapitan nie pływa dla rekordów – ale dla radości życia morskiego wagabundy. Żagle jachtu, niczym skrzydła, niosą Go ponad morską otchłanią, a niespokojne lustro wszechoceanu stanowi jedyną pewność codzienności. Jerzy Radomski doświadczył, że czworonożni załoganci – jego psy – są lepiej przystosowani do żeglugi aniżeli ludzie. Poświęcił im swoją pierwszą książkę: „Burgas i Bosman – psy z Czarnego Diamentu”.
Pokład „Czarnego Diamentu” gościł tysiące ludzi – wielu z nich zostało żeglarzami, przyjaciółmi kapitana i morskiej przygody. O tym właśnie opowiada książka „Czarny Diament tnie oceany”.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
