Próba diagnozy nieuchwytnej teraźniejszości, zdominowanej przez turystów, terrorystów, hakerów, fundamentalistów i transhumanistów. Calasso nie proponuje gotowych recept na bolączki współczesnego świata, ale skłania czytelników do kwestionowania samych siebie i czasów, w których żyją.
Jest to pierwsze wydanie tej książki w języku polskim. Publikacja została wsparta finansowo przez Fundację „Centrum Rosyjsko-Polskiego Dialogu i Porozumienia” (www.rospolcentr.ru). Wydanie wzbogacono unikatowymi zdjęciami i dokumentami z osobistych archiwów, a także fragmentami listów Anny German do przyjaciół.
Książka ta jest inna niż większość relacji żeglarskich. Zawiera mnóstwo opowieści o przebiegu rejsu, o ciągu awarii i napraw, o układaniu się z klientami, oczekującymi dowiezienia lub odebrania z odludnych kawałków świata. To ciągła walka z czasem, by jacht był sprawny na tyle, aby znaleźć się w wymaganym miejscu o wymaganym czasie. Autor pozwala nam śledzić swoje kapitańskie, ojcowskie i biznesowe rozterki, analizować podejmowane decyzje, czyniąc to przy tym z nieco sarkastycznym poczuciem humoru. Trudności są po to by je pokonywać, przykrości nie mają zniechęcać, za to morze daje radość przeżycia, dla której warto ponieść wysiłki.
A wiedzieć trzeba, że jacht to „Eltanin”. Słynna „jotka”, której kadłub rdzewiał latami pod budynkiem Szkoły Morskiej w Gdyni, aż pod koniec lat 90-ych budowę dokończył kpt. Jerzy Różański, który z północnych rejsów uczynił swój zawód. Historia powstania „Eltanina”, szczególnie „gospodarczy i nieskobudżetowy” sposób budowy wywarły wpływ na standard jachtu, a nietypowe, często z odzysku wyposażenie, nie ułatwia potem ewentualnych napraw czy zakupu części zamiennych. Tym niemniej jacht jest dzielny i trafił na dzielną załogę więc sezon w Arktyce zakończył się sukcesem. A dodatkową korzyścią jest książka, którą otrzymujemy.
Jarosław Czyszek posługuje się sprawną, treściwą i estetyczną polszczyzną, co stanowi dodatkowo o przyjemności z lektury.
Warto wspomnieć, że książka ilustrowana jest własnoręcznymi szkicami Autora.
Zbiór ciętych, prowokacyjnych esejów autora Korekt i WolnościTa książka pozwoli pogłębić naszą wiedzę o świecie - ""The New York Times""Jeśli esej, zgodnie z francuskim źródłosłowem, jest czymś w rodzaju próby czymś takim, czego się podejmujemy, czymś niekoniecznie ostatecznym, kategorycznym; czymś, na co się poważono na podstawie osobistych doświadczeń i subiektywności autora możemy chyba powiedzieć, że żyjemy w złotym wieku eseistyki. Na jakiej imprezie byłeś w piątek wieczorem, jak cię potraktowała stewardesa, co myślisz o dzisiejszym skandalu politycznym: media społecznościowe funkcjonują na podstawie założenia, że nawet najdrobniejszy subiektywny mikrokomentarz jest nie tylko wart osobistego odnotowania, jak w pamiętniku, lecz także podzielenia się nim z innymi ludźmi ironizuje Jonathan Franzen w pierwszych zdaniach swojej, zapowiadanej jako ostatnia książce. Tyle że eseje Franzena to nie mikrokomentarze, a poruszające, pełne ironii i dystansu wobec obiegowych opinii refleksje na temat literatury, niepokojących zmian klimatycznych, relacji międzyludzkich w dobie internetu i przede wszystkim pasji ornitologicznej, która każe autorowi podróżować po różnych zakątach globu. Fascynująca, ale i miejscami gorzka lektura.Dzieło autora u szczytu formy The Guardian
Przechodzenie z wieku młodzieżowego w wiek dorosły jest najtrudniejszym momentem w życiu. Obecna cywilizacja wymyśliła, że to dorośli zapewnią takie przejście w miarę gładkie. Schemat jest dość prosty: przedszkole – szkoła podstawowa – szkoła średnia – ewentualnie studia – praca. Można zrezygnować z „ewentualnie studia”, ale wielu innych możliwości nie ma. A gdyby tak inaczej? Pewnie, że nauka na poziomie podstawowym i średnim jest konieczna, ale dlaczego w wieku dojrzałości płciowej i w wieku najlepszym do działania zmuszamy dorosłych ludzi do nauki? Nie lepiej dać im się wykazać? Wiedzę już mają. Niech zajmą się organizacją życia. To najlepszy wiek, by zbierać doświadczenia życiowe. Nauka w niewielkim stopniu uczy nas życia. Czyżby najlepszym wyjściem było najpierw zdobywanie doświadczeń, a dopiero potem nauka, która będzie o wiele bardziej świadoma? O tym jest ta książka.
Życie i świat Tamary Łempickiej. Postać Tamary Łempickiej i jej malarstwo od dawna żywo interesowały autorkę. Ta książka jest barwną podróżą do prywatnego świata słynnej malarki, wyprawą jej śladami po Paryżu szalonych lat dwudziestych XX wieku, która pozwoli na nowo odkryć jej sztukę . Oprócz dzieł Łempickiej w książce znalazły się piękne stylizowane fotografie Charlotte, córki autorki, które przybliżają czytelnikom postać niekwestionowanej królowej art déco. Ta książka to wspólny projekt matki i córki opowiadający historię tej wyjątkowej kobiety, której barwne życie wciąż budzi zainteresowanie i nie przestaje inspirować.
Prawdziwa historia fascynującej kobiety szpiega
Na podstawie powieści powstał film z Judi Dench i Sophie Cookson w rolach głównych
Nietypowa powieść szpiegowska o niemożliwych do rozstrzygnięcia dylematach moralnych i niezwykle trudnych decyzjach, które mogą zaważyć na całym życiu…
Cambridge roku 1937 pełne jest idei i idealistów, a Joan, która dotąd nie obracała się w wielkim świecie, jest nimi wprost oczarowana. Znajomość z przebojowymi Sonią i Leo, studentami rosyjskiego pochodzenia, coraz bardziej się zacieśnia, ale gdy lata uniwersyteckie dobiegają końca i rozpoczyna się dorosłe życie, trudno jest pozostać lojalnym w stosunku do dawnych przyjaciół.
Niemal siedemdziesiąt lat później Joan Stanley zostaje oskarżona o zdradę państwową i przekazywanie ściśle tajnych informacji Sowietom. Kobieta utrzymuje, że jej decyzja była podyktowana osobliwymi czasami wojny.
Joan Stanley skrywa tajemnicę.
Przez pięćdziesiąt lat była kochającą matką, czułą babcią, we wtorkowe popołudnia adeptką malowania akwarelami, a w czwartkowe uczestniczką zajęć tanecznych. Aż do pewnego słonecznego wiosennego poranka… Ktoś bowiem odkrył jej latami tajoną tożsamość.
Joan Stanley była szpiegiem.
Wciągająca powieść o szpiegach, lojalności poddanej próbie i niebezpiecznych konsekwencjach dobrych intencji. „Publishers Weekly”
Rooney stworzyła wspaniałą narrację; z elegancją przedstawiła kobietę wiodącą szczęśliwe i spokojne życie do czasu, gdy MI5 zapukała do jej drzwi. „Kirkus Review”
W zwartej prozie wibrującej od elektryczności i powstrzymywanych emocji Maggie O'Farrell przedstawia niebezpieczeństwa kryjące się tuż pod powierzchnią i rzuca światło na bezcenność, piękno i tajemnice samego życia.Jestem, jestem, jestem to zdumiewający pamiętnik opisujący doświadczenia bliskiej śmierci, znaczące i definiujące jej życie. Choroba z dzieciństwa, która na rok przykuła autorkę do łóżka i której zdaniem lekarzy miała nie przeżyć. Nastoletnie pragnienie ucieczki, które o mało nie skończyło się katastrofą. Spotkanie z niebezpiecznym mężczyzną na bezludziu. I najbardziej przerażające ze wszystkiego codzienne zmagania, by chronić córkę (dla której ta książka została napisana) przed stanem pozostawiającym ją niewyobrażalnie bezbronną wobec miriady zagrożeń czyhających w życiu.Tam, gdzie inni pisarze bawią się papierem, O'Farrell chwyta łuk i strzałę, po czym celuje w ludzkie serce. The TimesNiezwykłe niewygodne i absorbujące trudno oderwać się od lektury Płynne, wytworne, pełne barwnych szczegółów. Jej proza wydaje się niepokonana. Guardian, Book of the Month, sierpień 2017
Dziennik 19671976- tom czwarty - opowiada o latach spędzonych znów w Europie, dokąd Mrai powrócił w maju 1967 roku. Napisał tu kilka ważnych książek, podróżował, zatrzymując się w swoich ulubionych miastach w Austrii i we Włoszech, odwiedzał również przybranego syna Jnosa w Ameryce. Pod wieloma względami był to dla niego ciekawy i twórczy okres.
W ukochanej Italii odnalazł się łatwo, z radością odkrywał znajome rysy miejscowej specyfiki, swoistą odrębność tamtejszych form życia, zwyczajów i więzi między ludźmi. Z czasem jednak z rosnącym smutkiem musiał dostrzec rozmaite skutki długotrwałego kryzysu politycznego we Włoszech: ogólne rozprężenie, akty terroryzmu, dramatyczny upadek kapitału społecznego, zmianę nastrojów, zjawiska, które wskazywały, że państwo zmierza ku coraz większej dezorganizacji i życie codzienne będzie tu coraz trudniejsze.
A ponieważ w tych latach kłopoty ze zdrowiem również ze zdrowiem żony Loli zaczęły się pojawiać coraz częściej, w Mraim powoli dojrzewała decyzja ostatecznego powrotu do Ameryki.
Największy kryzys uchodźczy od czasów II wojny światowejUlet piętnastoletni Somalijczyk dostał się wreszcie na łódź z innymi uchodźcami. Był sam bez rodziny i przyjaciół. Podróżujący z nim Somalijczycy wiedzieli, że w Libii był więziony, torturowany i głodzony. To nieprawdopodobne, że udało mu się dotrzeć do Europy. Gdy łódź zbliżała się do wybrzeży Włoch, Ulet obserwował ruch fal i majaczącą na horyzoncie ziemię. Wtedy stracił przytomność. Mimo półgodzinnej reanimacji nie udało się go uratować zmarł na obrzęk płuc. Gdyby zmarł w Libii, nikt by o tym nie usłyszał.W 2015 roku państwa członkowskie Unii Europejskie otrzymały ponad dwukrotnie więcej wniosków o azyl, niż rok wcześniej. Najwięcej imigrantów przybywało z Syrii, Afganistanu i Iraku krajów pogrążonych w wieloletnim kryzysie.Konwencja Genewska mówi, że uchodźcami są osoby zmuszone opuścić kraj pochodzenia. Definicja ta nie obejmuje osób stanowiących wśród uchodźców większość: tych, którzy nie mogą korzystać z ochrony międzynarodowej, którzy utknęli w Jemenie, Sudanie Południowym, Demokratycznej Republice Konga. To uchodźcy zapomniani, ponieważ nie są oni uchodźcami. Są przesiedleńcami wewnętrznymi.W tym poruszającym reportażu, Agus Morales przygląda się im wszystkim. Podąża z imigrantami, którzy przekraczają granicę meksykańsko-amerykańską, żyje w obozach w Jordanii, pływa z uciekinierami barką po Morzu Śródziemnym. Próbuje ich zrozumieć, powiedzieć kim są, skąd przychodzą i dlaczego. I odkrywa to, co jest najbardziej przerażające że to ludzie tacy jak ty, o tym samym wyglądzie, marzeniach i uczuciach. Każdy z nas mógłby zostać uchodźcą.
Kim są i jaką rolę odgrywają SKRZYDŁOWI na boisku?To mistrzowie dryblingu, zachwycający niesamowitymi rajdami, po których padają niezapomniane gole. Mają wyjątkową wyobraźnię, dzięki której popisują się zagraniami nie z tej ziemi. Przedstawiamy sylwetki pięciu futbolowych geniuszy, którzy wcielają się w role skrzydłowych: Mbapp, Hazarda, Bale'a, Neymara i Messiego.
Pomocników na boisku można nazwać wojownikami środka pola. To oni tworzą mózg drużyny, który kieruje grą. To dzięki nim napastnicy strzelają wspaniałe gole a drużyny odnoszą zwycięstwa. Poznaj historie niesamowitej piątki: Modrica, Pogby, Iniesty, Kroosa oraz Zielińskiego. Dowiedz się, jak odnieśli sukces i jaką drogę musieli pokonać, by zostać mistrzami. Wejdź do gry, przeczytaj opowieści nie tylko dla dzieci!
Paweł Mościcki mistrzowsko, z morderczą inteligencją i elegancką subtelnością, pokazuje w swych lekcjach, że futbol opowiada o wszystkim: o regułach życia społecznego, o polityce, o sztuce i estetyce, o miłości, o filozofii, o seksie i wielu innych ważnych sprawach. I o humorze, bo książka jest rozkosznie dowcipna. Czytałem ją z wypiekami na twarzy, jak w dzieciństwie czytałem „Do przerwy 0:1” Bahdaja. Tak, „Lekcje futbolu” są niczym powieść Bahdaja, tyle że po ukończeniu studiów wyższych (Marek Bieńczyk).
You are accused of a crime. Who would you rather determined your fate – a human or an algorithm?
An algorithm is more consistent and less prone to error of judgement. Yet a human can look you in the eye before passing sentence.
Welcome to the age of the algorithm, the story of a not-too-distant future where machines rule supreme, making important decisions – in healthcare, transport, finance, security, what we watch, where we go even who we send to prison. So how much should we rely on them? What kind of future do we want?
Hannah Fry takes us on a tour of the good, the bad and the downright ugly of the algorithms that surround us. In Hello World she lifts the lid on their inner workings, demonstrates their power, exposes their limitations, and examines whether they really are an improvement on the humans they are replacing.
Zofia Stryjeńska była malarką na śmierć i życie, budziła podziw i zawiść, zaznała wielkiej sławy i nędzy. A w tle jej życia krótka, chwiejna niepodległość, elity kulturalne międzywojennej Polski – Iwaszkiewicz, Lechoń, Tuwim, Pawlikowska-Jasnorzewska, Boy, Witkacy, a zaraz potem Hitler i Stalin.
O czym rozmawiała cyganeria warszawska, krakowska, zakopiańska, paryska? Co ich łączyło z Zofią Stryjeńską? Z kim się artystka przyjaźniła? Czego się bała? Jak wyglądał jej związek z wybitnym architektem Karolem Stryjeńskim? Gdzie piła wódkę i jakie wznosiła toasty? O czym milczała? Jak na jej decyzje wpływało macierzyństwo? To tylko kilka z setek wnikliwych pytań, które zadaje Angelika Kuźniak, pozwalając nam w Zofii Stryjeńskiej zobaczyć człowieka z krwi i kości, a w jej rozterkach ponadczasowe dylematy.
Z listu do siostry Maryli, 1969 rok:
„Staremu nudziarzowi o sobie pisać zabraniam. Nie zamierzam błąkać się w nudzie i szarzyźnie nawet po mej dematerializacji. Niech będzie w tym pisaniu tempo, ruch, barwa, energia. Niech mi na nowo w żyłach zacznie pulsować! […]
Saludos”
Zocha
Dziecko z Kalkuty"" to niezwykła, autobiograficzna opowieść o wielkiejmiłości i sile ducha, która pomaga przezwyciężyć największe trudności.WandaWajda poznała Scholkę niewidome i autystyczne niemowlę w domu Matki Teresy wKalkucie. Postanowiła się nią zaopiekować, a z czasem zaadoptować i przywieźć doPolski. Kiedy po pokonaniu wielu przeszkód się to udało, w życiu obu kobietzaczęły dziać się rzeczy trudne i wspaniałe.Czytelnicy mają okazję poznać tęnadzwyczajną historię w poruszającej interpretacji IzySzwarockiej.
Procesy w Salem to jeden z niewielu momentów amerykańskiej historii, w którym kobiety odegrały najważniejszą rolę. Jeden z mroczniejszych.
Panika wybuchła na początku 1692 roku podczas wyjątkowo ostrej zimy w Massachusetts. Siostrzenica pastora zaczęła wić się i wyć. Histeria szybko się rozprzestrzeniła. Sąsiedzi oskarżali sąsiadów, mężowie żony, rodzice i dzieci oskarżali siebie nawzajem. Wszystko trwało niespełna rok – przez ten czas powieszono dziewiętnaście osób, a pewnego starca ukamienowano. W centrum kryzysu znalazły się nastolatki, głośne i dosadne.
Stacy Schiff przedstawia trudy nastoletniego życia w purytańskiej społeczności. Opowiada, o jaką stawkę grali rządzący. Wyjaśnia zasady surowej wiary, niebezpieczne położenie mieszkańców kolonii, którzy znaleźli się na granicy „odludnej, kamienistej, jałowej, krzaczastej i porośniętej puszczami dziczy”, pośród zamętu.
Schiff wydobywa na wierzch lęki trawiące pierwszych Amerykanów, by rewelacyjnie zestawić je z dzisiejszymi niepokojami. W epoce religijnej gorączki i niewidzialnych wrogów ta fascynująca historia staje się ważniejsza niż kiedykolwiek.
Czarownice to porywająca opowieść o pierwotnej amerykańskiej tajemnicy, napisana świetnym językiem przez jedną z najbardziej uznanych historyczek.
Stacy Schiff (ur. 1961) – laureatka nagrody Pulitzera i ceniona autorka kilku książek, o której mówi się, że jest najbardziej uwodzicielską pisarką non-fiction w dzisiejszej Ameryce. Napisała: Antoine de Saint-Exupéry: Wielki Mały Książę XX wieku (1994, wyd. pol. 1998), Véra Nabokova. Portret małżeństwa (1999, wyd. pol. 2005), A Great Improvisation: Franklin, France and the Birth of America (2005) czy Kleopatra (2010, wyd. pol. 2012). Każda trafiła na listę najważniejszych książek roku „New York Timesa”, „Los Angeles Times Book Review”, „Chicago Tribune” i „The Economist”. Przełożono je na wiele języków.
W 2006 roku Amerykańska Akademia Sztuki i Literatury przyznała jej nagrodę w dziedzinie literatury. Schiff publikowała w „New Yorkerze”, „New York Timesie”, „Washington Post”, „Los Angeles Timesie” i w „Boston Globe”. Mieszka w Nowym Jorku.
Arnolda Schwarzeneggera nie trzeba nikomu przedstawiać. Kulturysta, aktor, polityk, ale również przedsiębiorca, inwestor i działacz społeczny. Zasłynął jako wielki propagator sportu wśród młodzieży i przyczynił się do tego, że kulturystyka stała się sportem uprawianym przez miliony ludzi na całym świecie. Każde jego marzenie się spełniło, a jego kreacje filmowe zapewniły mu nieśmiertelność.
Choć osiągnął tak wiele, to warto pamiętać, że jego życie nie było usłane różami. Urodził się niedługo po wojnie, która położyła się cieniem na Austrii. Jego rodzina zmagała się z problemami finansowymi. Ojciec często go krytykował i faworyzował starszego syna, Meinharda. Późniejszy gubernator Kalifornii, stanu o produkcie krajowym brutto Francji, w dzieciństwie nie miał do dyspozycji toalety, a po wodę chodził do studni. Wszystko osiągnął sam, ciężką pracą.
Jako imigrant słabo władający językiem angielskim i mówiący z wyraźnym, twardym akcentem, nie miał łatwego życia stawiając pierwsze kroki w Hollywood i w świecie polityki. Do Ameryki przybywał nie mając nic poza swoim umięśnionym ciałem i charyzmą. Kilkanaście lat później był już pośrednio członkiem klanu Kennedych.
W jaki sposób pomimo licznych przeciwności Schwarzenegger odniósł spektakularny sukces i stał się idolem dla kilku pokoleń fanów?
Z tego audiobooka dowiesz się między innymi:
– jak rozpoczęła się przygoda Schwarzeneggera z kulturystyką i branżą filmową,
– czy pozowanie podczas zawodów kulturystycznych pomogło mu rozwinąć umiejętności aktorskie,
– dlaczego samowolnie opuścił koszary wojskowe podczas pełnienia służby zasadniczej,
– w jaki sposób Arnold przygotowywał się do swoich niezapomnianych ról jak Conan i Terminator,
– jak powstała kultowa fraza „I’ll be back” i dlaczego Schwarzenegger toczył o nią spór z Jamesem Cameronem,
– czy dźwięk rozdeptywania czaszki to w rzeczywistości odgłos rozgniatanego fistaszka,
– kto miał pierwotnie zagrać cyborga-zabójcę zamiast Schwarzeneggera i dlaczego ostatecznie to Arnold otrzymał rolę Terminatora,
– dlaczego wg pierwotnych założeń to Schwarzenegger miał wcielić się w postać Kayla Riessa,
– dlaczego nauka oddawania strzałów przy jednoczesnej jeździe na motocyklu była dla niego bolesna,
– czy zabawne riposty Schwarzeneggera takie jak hasta la Vista baby, to wynik wytężonej pracy i powtarzanych wielokrotnie prób czy wyraz spontanicznej zabawy na planie filmowym,
– z jakimi trudnościami zmagała się ekipa filmowa podczas prac nad Predatorem,
– czy Arnold rzeczywiście pędził na koniu w filmie „Prawdziwe kłamstwa”,
– dlaczego bardzo zależało mu na występowaniu w komediach i ile zarabiał jako aktor,
– czy Schwarzenegger był nominowany do Oskara i zdobył złotą statuetkę,
– jaki był najbardziej dochodowy film w jego karierze i czemu postanowił zostać politykiem,
– dlaczego planowanie i spisywanie celów jest wg Schwarzeneggera kluczem do sukcesu?
SPIS TREŚCI
Wrota kościelne i ich twórca. W kręgu symbolu
W przestrzeni granicznej
Rzeźbiarz i wątki autobiograficzne dzieła
Artyści poprzez ich prace. Wybrani autorzy
MISTAGOGIA • BRONISŁAW CHROMY • W POSZUKIWANIU FORMY
Wprowadzenie
REALIZACJE
Włoskie projekty i Brama Pamięci w Nienadówce
Pomnik Męczeństwa Narodów w Tarnowie
Drzwi Papieskie w Tarnowie
Brama Jubileuszowa w Nowym Sączu
MISTAGOGIA • OD MARTYROLOGII DO MISTYKI
Obszary graniczne i bramy Chromego
Drzwi i przestrzeń graniczna w refleksji autobiograficznej rzeźbiarza
METAN0IA • GUSTAW ZEMŁA • FORMA I METAFORA
Wprowadzenie
REALIZACJE
Drzwi Papieskie w Olsztynie
Drzwi do raju, Drzwi do przeszłości. Wrota metaforyczne
Caritas i Ave Maria na drzwiach w Konstancinie-Jeziornie
METANOIA • RETROSPEKCJE I ZAPIS PAMIĘCI
Bramy Gustawa Żemły. Między formą plastyczną a figurą literacką
Drzwi i plastyczna autobiografia rzeźbiarza
ANABASIS • IGOR MITORAJ • PRZESTRZEŃ ZNACZĄCA
Wprowadzenie
REALIZACJE
Drzwi Anielskie w Rzymie
Drzwi Anielskie w Warszawie
Drzwi w Chateau-Confoux
ANABASIS • SYMBOL I GRANICA
Mitoraj i jego bramy. Przenikanie przestrzeni
Identyfikacja i substytucja. Od sakralności formy do ikonografii chrześcijańskiej
WSPÓŁCZESNE DRZWI Z BRĄZU • W POSZUKIWANIU ANALOGII
Rozwiązania formalne. Inspiracje i innowacje
Opowieści autobiograficzne artystów na drzwiach zapisane. Autobiografia duchowa
Podsumowanie
Jest to pierwszy kompleksowy przewodnik po jednym z najbardziej filmowych regionów Polski. Książka przybliża plenery z ponad 150 filmów rozmieszczonych w 75 miastach i miejscowościach województwa, zarówno miejscach wielokrotnie wykorzystywanych w polskiej kinematografii takich jak Łódź, Piotrków Trybunalski, Zgierz, Pabianice, Tomaszów Mazowiecki, Sulejów czy Nieborów, jak również ciekawych lecz położonych z dala od głównych dróg – jak Jeżów, Bolimów, Turowa Wola oraz miejsc urodzenia i magicznych miejsc filmowców – m.in. Brzeziny, Niewiadów k. Ujazdu, Klęk, Popielawy. Przewodnik przytacza liczne anegdoty z planów zdjęciowych, prezentuje archiwalne zdjęcia dokumentujące pracę filmowców a także ciekawostki krajoznawcze.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
