Elżbieta Furdyna zdobywała doświadczenia pedagogiczno-wychowawcze najpierw w Związku Harcerstwa Polskiego, pełniąc szereg funkcji, począwszy od zastępowego, aż po komendanta; drużyny, szczepu czy obozu. Następnie pracowała w szkołach podstawowych w Warszawie jako wychowawca w klasie zerowej oraz nauczyciel matematyki. Za swoją pracę w szkole została odznaczona Medalem Komisji Edukacji Narodowej w 2003 roku, z inicjatywy NSZZ Solidarność. W uzasadnieniu czytamy: Pani Elżbieta Furdyna jest nietypowym nauczycielem, zaangażowanym w nauczanie i wychowanie powierzonych jej uczniów. Dobro drugiego człowieka jest jej mottem życiowym. Kieruje się tą zasadą zarówno w życiu rodzinnym, jak i w każdej pracy zawodowej czy społecznej. Czerpie nieustannie z dorobku wielkich pedagogów: Marii Grzegorzewskiej czy Janusza Korczaka. Dewizą swojego postępowania wobec innych uczyniła zawołanie człowiek jest tyle wart, ile zechce ofiarować innym. To hasło w XX wieku było w sposób szczególny eksponowane przez wielkiego lekarza humanistę, profesora Juliana Aleksandrowicza. To właśnie wierność jego zawołaniu w codziennym życiu pozwoliła przez dziesiątki lat i nadal pozwala ofiarować niezliczoną ilość czasu i sił, by służyć; własnej rodzinie, wychowankom szkolnym, dzieciom z domów dziecka, dobrą radą, celnymi rozwiązaniami problemów i wieloraką pomocą, która zawsze jest natychmiastowa i skuteczna. Obdarzona została niezwykłą wrażliwością na krzywdę, ktokolwiek by jej potrzebował. Gdy to rozpoznaje, z pasją staje do walki o prawdę i sprawiedliwość. Nie zważając na układy i niechęci, dla których pozostaje wyrzutem sumienia, zawsze choćby po długim czasie, takie walki wygrywa. Uczy młodych i starszych potrzeby dzielenia się dobrem i wzrastania duchowego poprzez budowanie więzi rodzinnych, społecznych, poprzez szacunek i miłość Ojczyzny, jej wzniosłej historii i tradycji. Jan Furdyna
Maria Janion w Niesamowitej Słowiańszczyźnie pokazuje, jak wyparta świadomość naszych pogańsko-słowiańskich korzeni naznacza polską literaturę i tożsamość. Bywa jak dowodzi że słowiański mit grzęźnie w panslawistycznych lub nacjonalistyczno-faszystowskich pułapkach.Autorka tworzy nową, alternatywną opowieść o polskiej historii, literaturze i wyobraźni. Uświadamia nam, jak mocno tkwimy w zamkniętym kręgu niższości i wyższości, który przeradza się w narodową figurę totalnej niemożności i wiecznej szarpaniny między Wschodem a Zachodem.Maria Janion - historyczka literatury, idei i wyobraźni, wybitna znawczyni polskiego i europejskiego romantyzmu, charyzmatyczna nauczycielka akademicka. W myśl swej słynnej dewizy odnawiania znaczeń oraz założeń krytyki fantazmatycznej nieustannie przekracza tradycyjne ramy opisu polskiej literatury i tożsamości, podążając nieprzetartymi, własnymi, oryginalnymi szlakami badawczymi. Wydała między innymi Do Europy tak, ale razem z naszymi umarłymi (2000); Żyjąc, tracimy życie (2001); Wampir. Biografia symboliczna (2002); Prace wybrane, t. 1-5 (20002002).Niesamowita Słowiańszczyzna znalazła się w finałowej siódemce literackiej nagrody Nike 2007.
Grażyna Hase – kreatywna, niezależna, wszechstronna projektantka, gwiazda pokazów mody, fotomodelka, twórczyni marki Galeria Grażyny Hase. Jej styl przez pięć dekad wpływał na sposób ubierania się Polek i Polaków. Znany i doceniany dorobek projektantki, zawodowo związanej z Warszawą, jest właśnie odkrywany przez nowe pokolenia.
Niniejsza publikacja jest wszechstronną analizą warsztatu pracy Grażyny Hase. Projektantka z niezwykłą fantazją łączyła talent i znajomość krawieckiego rzemiosła z przedsiębiorczością: angażowała się w proces powstawania ubioru od projektu przez produkcję, organizację pokazów mody i sesji fotograficznych po sprzedaż i promocję w prasie. Projektowała kostiumy do filmów, stroje estradowe dla gwiazd muzyki popularnej, ale także uniformy dla personelu linii lotniczych czy prestiżowych hoteli. Autorzy i autorki przybliżają fenomen Hase jako projektantki – działającej niezależnie w czasach upaństwowienia produkcji PRL, a potem w okresie transformacji – na tle mody i ówczesnych zjawisk społecznych, gospodarczych i artystycznych. Przegląd autorskich kolekcji opatrzony komentarzami samej Grażyny Hase, spisanymi specjalnie na potrzeby tej książki, pokazuje różnorodność inspiracji i dowcip, widoczny także w przekładaniu na język mody różnorodnych, czasem nieoczywistych, motywów. Ubiory, projekty, fotografie, reprodukcje materiałów prasowych z zasobów Muzeum Warszawy oraz archiwum bohaterki – bogaty materiał ilustracyjny zachęca do modowej podróży w czasie.
Kanon literatury jidysz – jeden z najważniejszych zachowanych tekstów napisanych przez żydowską kobietę w epoce nowożytnej.
Glikl (znana jako Glikl z Hameln) żyła w I Rzeszy Niemieckiej na przełomie XVII i XVIII wieku. Większość życia spędziła w Hamburgu, lecz jako bogata kupcowa i matka dwanaściorga dzieci podróżowała po całym cesarstwie w sprawach rodzinnych i handlowych. Wspomnienia zaczęła spisywać w 1691 roku, po śmierci swojego pierwszego, ukochanego męża, gdy nie mogła uporać się ze stratą.
Pamiętniki to bardzo żywy obraz życia codziennego w Niemczech na tle zdarzeń przekształcających ówczesną Europę. Glikl opowiada o narodzinach swoich dzieci, weselach, pogrzebach, sprawach handlowych, pisze o wojnach, piratach, epidemiach czy wreszcie o nadziejach, jakie ożyły w narodzie żydowskim wraz z pojawieniem się Sabataja Cwiego. Dzięki wyrazistości opisu oraz barwności języka łatwo można zapomnieć o dystansie ponad trzystu lat dzielącym nas od autorki.
Tekst zyskał popularność na początku XX wieku między innymi dzięki przekładowi na język niemiecki Berthy Pappenheim – żydowskiej działaczki feministycznej i potomkini Glikl.
NAGRODA LITERACKA "NIKE" 2019 - NOMINACJA
NAGRODA "ZŁOTA RÓŻA" 2019 - NOMINACJA
NAGRODA HISTORYCZNA m.st. WARSZAWY im. Kazimierza Moczarskiego - NOMINACJA
NAGRODA MŁODZIEŻOWYCH KLUBÓW HISTORYCZNYCH im. Kazimierza Moczarskiego - OŁÓWEK MOCZARSKIEGO - LAUREATKA
Audiobook Hirszfeldowie. Zrozumieć krew do kupienia tutaj: www.audioteka.com.pl
Hirszfeldowie mieli kilka wspólnych cech – byli nadzwyczajnie zdolni, pracowici i stabilni. Ale ich życie wciąż ulegało dewastacji. Przetoczyły się przez nie dwie wojny, Holokaust i stalinizm, dobrobyt i getto, kariera i dyskryminacja.
Wierzyli w medycynę. Odkrywanie szczepień i antybiotyków, grup krwi i procesów dziedziczenia to wszystko przypadło na lata ich aktywnej działalności naukowej i lekarskiej.
Mieli w tym swój udział.
Każdy człowiek ma grupę krwi. Jej nazwę zaproponował ponad wiek temu Ludwik Hirszfeld.
Pierwszy tom bestsellerowej sagi rodziny Florio! Rodzina, która rzuciła wyzwanie światu. Rodzina, która zdobyła wszystko. Rodzina, która stała się legendą. Marsala to proste, mało wyrafinowane wino. Tylko wytrwałość, talent i palące pragnienie awansu były w stanie zamienić je w nektar godny królewskiego stołu. Bracia Paolo i Ignazio Florio przybywają do Palermo w 1799 roku. Są obcy i wzbudzają pogardę wśród mieszkańców miasta, jednak wrogość Sycylijczyków jeszcze bardziej motywuje Floriów. Ci niezwykle sprytni, odważni, często bezwzględni mężczyźni wspierani przez wyjątkowe i wytrwałe kobiety szybko wspinają się po drabinie lokalnej hierarchii. Przechodzą drogę od sprzedawców przypraw do „niekoronowanych królów Sycylii”. Życie ich samych i ich rodzin to fascynująca historia sławy, bogactwa, romansów, władzy i mrocznych tajemnic. Tłem dla sagi rodziny Floriów jest najbardziej burzliwy okres w XIX wiecznej Italii. Od powstania przeciwko władzy Burbonów z 1819 roku, po lądowanie Garibaldiego na Sycylii w 1860. Historyczna pasja i drobiazgowość autorki w oddawaniu realiów sprawiają, że książkowe uniwersum jest żywe i pulsujące. „Rodzinna saga w najlepszym wydaniu! Wielkie namiętności, rodzinne spory i niespełnione miłości, a do tego burzliwa historia, która za nic nie chce być słodka jak pachnące cynamonem sycylijskie cannolo. Idealna książka na lato!” Bartek Kieżun „Od walącej się na głowy wiejskiej chaty po pałace i książęce koneksje – oto opowieść o XIX-wiecznym awansie rodziny Florio, z miłością i historią w tle. Znakomita lektura na włoskie, zwłaszcza sycylijskie wakacje” Manuela Gretkowska „Rodzina jak z baśni. Fascynujący przekrój publicznej i prywatnej historii i obyczajów” Vanity Fair „Tak mnie wciągnęła lektura, że spóźniłem się na samolot. Choć siedziałem przed samą bramką, nie mogłem się oderwać od tej powieści. W pewnym sensie to spóźnienie jest moją najlepszą recenzją” Pietrangelo Buttafuoco, Il Fatto Quotidiano
Opracowali – Magdalena Bizior-Dombrowska, Marcin Wołk i Maria Woźniak
Wspomnienia Barbary Czerwijowskiej to coś znacznie więcej niż tylko nieocenione źródło wiedzy o dzieciństwie jej słynnej siostry, Kazimiery Iłłakowiczówny. Specyficzna pozycja społeczna memuarystki jako sieroty z nieformalnego związku, nad którą opiekę sprawowało kilka rodzin różniących się statusem materialnym i towarzyskim, spowodowała, że relacjonując swoje życie, może Czerwijowska opowiedzieć przy okazji o tym, jak w ostatniej ćwierci XIX i na początku XX wieku żyło się wśród najuboższej inteligencji, ziemiaństwa i arystokracji, w domach miejskich i wiejskich, litewskich, inflanckich, podlaskich i warszawskich.
Dzięki znakomitej pamięci, sprawności językowej oraz nastawieniu na odtwarzanie przeszłości, nie zaś jej komentowanie, udało się Czerwijowskiej przekazać rozległy obraz życia codziennego różnych środowisk, ich obyczajów, przekonań i wyobrażeń o rzeczywistości. Jest to świat niemal bez wyjątku żeński: środowisko kobiet samodzielnych, zazwyczaj osobiście zarządzających domem i mniej lub bardziej rozległymi interesami nawet w tych nielicznych rodzinach, w których mężczyzna jest obecny. Owa kobiecość środowiska, w połączeniu z dziewczęcą perspektywą bohaterki i kobiecą narratorki sprawia, że Wspomnienia układają się w szczególną herstory Polski przełomu XIX i XX wieku.
Książka Thomasa Rida to opowieść o radziecko/rosyjskim i amerykańskim zderzeniu cywilizacyjnym. Post rewolucyjna Rosja, a później ZSRR oraz Rosja po 1991 roku prowadziła i nadal prowadzi wojnę informacyjną z szeroko rozumianym światem Zachodu, którego symbolem są Stany Zzjednoczone.Jednym z oręży owego starcia cywilizacji są tzw. środki aktywne, za którymi kryją się szeroko rozumiane formy oddziaływania na otoczenie międzynarodowe i sytuację wewnętrzną kraju uznanego za ich cel. Rid, światowej klasy ekspert bezpieczeństwa informacji śledzi przebieg owego starcia począwszy od lat dwudziestych XX wieku, aż po lata drugie dziesięciolecie XXI wieku. Fałszywe lub sfałszowane dokumenty, listy, spreparowane tajne dokumenty były bronią, przed którą społeczeństwo demokratyczne nigdy do końca nie potrafiło się bronić, a nawet często samo uczestniczyło w tych wymierzonych przeciwko sobie akcjach. Pod koniec XX wieku do owych narzędzi dodano złośliwe programy komputerowe oraz tzw. farmy trolli, które niszczą, blokuję albo przynajmniej starają się zakłamać otaczającą rzeczywistość.Czeka, GPU, OGPU, KGB oraz służby wywiadowcze państw bloku wschodniego (ze słynnym Stasi na czele) toczyły zaciekłą wojnę z CIA, MI6 oraz innymi agencjami wywiadu państw zachodnich. Ostatnim głośnym akordem owej walki była próba ingerencji Rosji w przebieg wyborów prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w 2016 roku. W mniejszym wymiarze wojna toczy się nadal. Również Polska jest celem działalności ""środków aktywnych"". Niemniej jednak, jak ostrzega sam autor: Na początku trzeciego dziesięciolecia XXI wieku, zarówno w przypadku społeczeństw otwartych, jak i zamkniętych, wiele z nich pogrążyło się w zwątpieniu i głębokich kryzysach tożsamości czego przyczyną jest rozwój Internetu i towarzyszące temu skutki uboczne. Pojawiły się zarówno przesadzone, jak niedoceniane zagrożenia oraz potencjał związany z kampaniami dezinformacyjnymi a tym samym narzedzie w rozwijaniu i eskalacji owego zagrożenia oraz jego potencjału.
LITERATURA FAKTU W NAJLEPSZYM WYDANIUGranica dla Francisco Cant zawsze była blisko. Wydawało się, że jeststworzony do pisania o niej. Urodził się i wychował na przygranicznychterenach amerykańskiego południowego zachodu. Dziadek był imigrantem,a matka strażniczka patrolowała tereny parku narodowego.Francisco wstępuje do amerykańskiej straży granicznej. Wśród krajobrazówznanych z hollywoodzkich westernów sumiennie i dokładnie pełniswoje obowiązki. Złapanych imigrantów odwozi do aresztu. Znalezioneciała odwozi do kostnicy. Jak to na służbie: po prostu robi, co mu każą.Czuje, że jest w tym dobry, ale czy to dobrze?Gdy jego przyjaciel imigrant jedzie do Meksyku odwiedzić umierającąmatkę i nie może już wrócić, coś w nim pęka. Granica przestaje byćabstrakcyjnym pojęciem, a staje się bolesną rzeczywistością.Rio Grandeto zapis tego doświadczenia. Dowód, że odpowiedzi na najważniejszeżyciowe pytania bywają niewygodne. A granice są w nas samych.
MARTA ZUCKER, autorka książek o globalnym sukcesie polskich start-upów: „Igrzyska talentów w Dolinie Krzemowej. Rozmowy z mistrzami start-upów”, „Kobiety globalne w świecie start-upów. Rozmowy w Dolinie Krzemowej” (Warszawa, PWN 2015, 2016; NYC, Business Expert Press BEP 2018).
Od wielu lat łączy świat nowych technologii i start-upów wywodzących się z Doliny Krzemowej z Polską; jest aktywnie zaangażowana w budowanie relacji pomiędzy polskim i kalifornijskim środowiskiem akademicko – biznesowym; współorganizowała także spotkania grupy dyskusyjnej zrzeszającej polskie środowisko innowacyjno – technologiczne w Dolinie Krzemowej.
Absolwentka Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz podyplomowych studiów na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Stypendystka uniwersytetu Eötvös Loránd Egyetem w Budapeszcie. Od wielu lat profesjonalnie związana z toruńską firmą konsultingową
KarStanS Sp. z o.o.
Przez kilka lat samodzielnie podróżowała po Indiach, Nepalu, Azji Południowowschodniej i Nowej Zelandii.
Ferdynand Antoni Ossendowski""Zwierzęta, ludzie, bogowie"" to przedwojenny światowy bestseller, tłumaczony na 19 języków, co zapewniło książce zagraniczną popularność porównywalną jedynie z Quo vadis Henryka Sienkiewicza
„Hajle Syllasje. Ostatni cesarz Etiopii” to pierwsza dostępna na polskim rynku biografia ostatniego cesarza Etiopii Hajle Syllasje I, który rządził państwem od 1916 do 1974 roku (najpierw jako regent, później, od 1930 roku jako cesarz). Władca tego jedynego nieskolonizowanego, a przy tym chrześcijańskiego państwa afrykańskiego był postacią wielce intrygującą, o niezmiernie ciekawej biografii, naznaczonej i wielkością, i tragedią, niestety w Polsce na ogół znaną tylko z książki Ryszarda Kapuścińskiego „Cesarz”.
Autor niniejszej biografii, Asfa-Wossen Asserate, jest uznanym niemieckim pisarzem, a także etiopskim arystokratą, synem rasa Asserate Kassy, zarządcy etiopskiej prowincji Erytrea w latach sześćdziesiątych XX wieku, a także wnukiem innego wpływowego możnowładcy — rasa Kassy Hajlu, wywodzącym się z rodziny szeuańskich arystokratów, z której to linii wywodził się także cesarz Hajle Syllasje. To wszystko sprawia, że opisana przez niego historia ostatniego cesarza Etiopii jest w dużej mierze historią znaną mu z rodzinnych opowiadań, przekazów, a także zapamiętaną przez niego samego, co jednak w niczym nie umniejsza znakomitego warsztatu historyka - dokładnego przytaczania źródeł i poddawania ich krytycznej ocenie.
Przedstawione przez Asfa-Wossena Asserate spojrzenie na historię Etiopii od narodzin Hajle Syllasjego do czasu jego obalenia, obejmuje niemal sto lat (od lat osiemdziesiątych XIX wieku do rewolucji, która wybuchła w 1974 roku). Opowieść ta nie tylko obfituje w interesujące i wnikliwe analizy sytuacji w kraju i na cesarskim dworze oraz wyjaśnienia skomplikowanych kulturowych i historycznych uwarunkowań Etiopii, lecz jest także barwnym przedstawieniem burzliwej epoki i samej postaci cesarza – ostatniego cesarza Etiopii i zarazem ostatniego cesarza w Afryce.
Książka gromadzi szkice, które powstały podczas lektury poematów Karola Wojtyły w ich pełnym oraz wariantywnym kształcie. Przywołując różne wcześniejsze próby lektury, autor skłania się do takiego modelu interpretacji, który znajduje oparcie w refleksji strukturalistycznej i wykorzystuje doświadczenia metafizyki egzystencjalnej. Nieobce są mu też podpowiedzi – zorientowanych chrześcijańsko – teologii literackich.
Wyodrębnionych zostało pięć głównych problemów, skupionych wokół ideowych słów kluczy: Myśl, Ojczyzna, Kościół, Praca, Śmierć. Autor książki wyprowadza sens tych zagadnień, interpretując poematy Wojtyły – uznaje, że można opowiedzieć o świecie idei poprzez drobiazgowy rozbiór, ponowioną lekturę i wielokrotne czytanie tych samych fragmentów.
Książka nie jest zbiorem systematycznych debat, raczej komentarzem do bogatej biblioteki analiz i interpretacji poezji Karola Wojtyły. Ta biblioteka stale jest wzbogacana przez nowe spojrzenia krytyczne, a im głębiej twórca Kamieniołomu wchodzi w historię literatury i historię myśli, tym intensywniej jest odczytywany – poza wierzchnią szatą jego słów. Przyglądając się niektórym poematom, autor starał się pokazać osobną dykcję, podporządkowaną w całej twórczości Wojtyły podobnym regułom. Ta poezja – według określenia Jana Błońskiego „ściśle religijna” – jest każdorazowo poezją myśli.
Nigdy nie szłyśmy same! Pełne obaw z powodu nadciągającej wojny w Jugosławii albo nieustraszone jak Polki zahartowane stanem wojennym – ponad siedemdziesiąt kobiet z Europy Środkowej i z Zachodu spotkało się w czerwcu 1991 roku w Dubrowniku. Nie chciały przekładać na później zajmowania się problemami kobiet. Kto inny miałby zadbać o ich prawa? Udało się im wówczas zawiązać sieć kobiecej solidarności, w ramach której Amerykanki wspierały Europejki, Czeszki Chorwatki, Austriaczki Polki…
Zakładały biblioteki, organizowały kursy komputerowe i wspólnie dzieliły się doświadczeniem w walce o własne miejsce w polityce i życiu publicznym. Dzięki otwartości i wrażliwości przełamywały stereotypy, przekonując się, że drogą do niezależności kobiet może być nie tylko antykoncepcja, lecz także posiadanie pralki. Były razem w momentach kryzysów i zwątpień. Dziś możemy docenić, jak wiele zawdzięczamy odwadze, determinacji i zawiązanym przez nie długoletnim przyjaźniom.
Tę energetyczną, mądrą i zabawną historię Europy Środkowej opowiada Ann Snitow, legendarna działaczka społeczna, profesorka z New School for Social Research w Nowym Jorku. Ann setki razy latała nad Atlantykiem, by z Polkami i koleżankami z innych krajów regionu na gruzach komunizmu budować świat, w którym kobiety mają swoje prawa.
Historia przemian wreszcie opowiedziana przez kobiety! Bogate w informacje, skupione na emocjach, pięknie napisane. „Przewodniczki” będą czytane przez osoby pragnące wnikliwiej zrozumieć czasy, w których żyjemy. Vivian Gornick, autorka „Przywiązań” Ta książka to rozkosz – porywająca opowieść o podróżach, polityce i przyjaźni, osobisty i intelektualny esej i feministyczna powieść przygodowa.
Agnieszka Graff Ann Snitow (1943–2019) – amerykańska feministka, profesorka literatury i twórczyni gender studies w prestiżowej New School for Social Research w Nowym Jorku. Kluczowa postać przebudzenia feministycznego na początku lat 70. Łączyła role wykładowczyni i zaangażowanej obywatelki, przechodząc bez skrępowania z uniwersyteckiej sali na uliczny Marsz Szmat. Jej loft w SoHo służył nowojorskim feministkom za miejsce niezliczonych dyskusji i centrum operacyjne z wiecznie dzwoniącym telefonem. Snitow wyróżniała się delikatnością i otwartością, dzięki którym potrafiła znaleźć wspólny język zarówno z akademickimi teoretykami, jak i pospolitymi więźniami. W sporach ideologicznych była „głosem rozsądku”, wybrzmiewającym ponad utartymi podziałami. Do Polski i Europy Środkowej przyleciała po raz pierwszy na początku lat 90., zakochując się w tym regionie i jego mieszkańcach. Powracając tu wielokrotnie na długie letnie miesiące, stała się jedną z centralnych postaci lokalnych ruchów feministycznych. Jej warsztaty gromadziły ogromną liczbę studentów i studentek, dla których była jednocześnie mentorką, przyjaciółką i siostrą. Opublikowała m.in. „Feminizm niepewności. Dziennik rodzaju” (wyd. pol. 2019).
Jeśli jesteś pacjentem lub lekarzem. Jeżeli pracujesz lub pracowałeś w korporacji. Ba! Jeżeli kiedykolwiek miałeś w swoim życiu do czynienia z kimś, kto w niej pracował – powinieneś przeczytać tę książkę. Tylko nie nastawiaj się na żadne wielki sensacje, spektakularne pranie brudów czy wyjawianie tajemnic firmowych najwyższego szczebla. Zamiast tego znajdziesz tu wiele na temat mechanizmów i relacji międzyludzkich, panujących w firmie z punktu widzenia kogoś, kto naprawdę wiele widział i przeżył…
Starałem się pokazać jak wyglądała praca normalnego, zwykłego człowieka w tak prężnej korporacji, o której w czasie pandemii usłyszał chyba każdy na świecie.
To nie jest żadna zemsta czy kara za to, co mnie spotkało, chociaż do dziś boli jak cholera. To jest po prostu Życie…
Zresztą oceńcie sami. Miłej lektury.
APOSTAZJA katoliczki to książka o osobistych zmaganiach z apostazją... i nie chodzi tu o stronę techniczną polegającą na „złapaniu” opornego a skłonnego do ucieczki proboszcza. Mam na myśli psychiczny aspekt tematu. Albowiem jest to decyzja niezwykle trudna dla każdego, kto w dzieciństwie prawidłowo został skażony katolicką indoktrynacją. Papier podpisać jest łatwo, lecz DUUUUUŻO trudniej oczyścić zmanipulowany mózg.
Chciałam pokazać, co katecheza wyprawia z dziecinnym umysłem i jaki ma to później wpływ na dorosłe życie. Jak bardzo niszczy pewność siebie, radość życia, utrudnia osiągnięcie osobistej satysfakcji. Opowiadam, JAK krok po kroku z normalnej, wesołej dziewczynki zrobiono smutną katoliczkę. Co niestety ciągle dotyczy milionów dzieci, niemal wszędzie na świecie. To nie jest książka o seksie, choć i ten temat porusza obszernie w kontekście omawiania wpływu tak zwanej wiary na społeczeństwo. Przede wszystkim zwracam uwagę na wielostopniową INDOKTRYNACJĘ, jakiej poddawane są dzieci i młodzież na katechezach oraz w jaki sposób jej część – czyli edukacjaPSEUDOseksualna wpływa na światopogląd, postrzeganie siebie, osobistą samoocenę, a w konsekwencji na jakość życia intymnego. Co sprawia, że SEX Polaków jest: wstydliwy, krępujący, nieprzyzwoity... Zwyczajnie SŁABY – zamiast być źródłem radości, szczęścia i spełnienia! Jak doszło do tego, że NORMALNE życiowe czynności cywilno-prawne, jak rejestracja dziecka, ślub czy pogrzeb – Kościół uznał za swoje SAKRAMENTY? Narzucił wiernym uznanie „świętości”, aby potem uzupełniając rytuałami, systemem zaklęć i przysiąg, SPRZEDAWAĆ za ciężkie pieniądze. Jak doszło do przyssania się kleru do cycka władzy podobno świeckiej oraz jak to nadal jest możliwe, że my, Polacy, uważamy obce naszej kulturze guślarskie rytuały za NARODOWĄ TRADYCJĘ?
Glorious... Scurr is one of the most gifted non-fiction writers alive' Simon Schama, Financial Times
A revelatory portrait of Napoleon written for our own time, exploring his love of nature and the gardens that gave his revolutionary life its light and shade.
Napoleon's gardens range from his childhood olive groves in Corsica, to Josephine's menageries in Paris, to the walled garden of Hougoumont at the battle of Waterloo, and ultimately to St Helena, where he could sit and scan the sea in his final months.
In this innovative biography, Ruth Scurr follows the dramatic trajectory of Napoleon's life through the land he cultivated and that offered him retreat from the manifold frustrations of war and politics. Seen through the eyes of those who knew him in the shade of his gardens, Napoleon emerges a giant figure made human - both as the Emperor hunting for glory and the man in an old straw hat, leaning on his spade.
'Immensely satisfying and captivating... Charming and intelligent' Andrew Roberts, TLS
'Grippingly original' The Times
'A delight to read' Daily Telegraph
* A Book of the Year in The Times, Sunday Times, Daily Telegraph, Financial Times, Sunday Telegraph and History Today *
Spotkania na Wschodzie to opowieść o wielokulturowej ojczyźnie, która przetrwała w sercach i praktyce życia Polaków na Białorusi, Litwie, Ukrainie, w Rosji, Gruzji, Armenii i Kazachstanie. To zapis zmagań jej bohaterów o ocalenie swojej polskości. Autor na pożegnanie daje nam zbiór pamiątek - wspomnień, historii, spotkań, relacji, obraz tym cenniejszy, że w obliczu obecnej globalizacji i kulturowej dyfuzji pokazuje zdolność przetrwania społeczności i zachowania własnej tożsamości.
Autobiograficzna książka Borysa Sokołowa (1911-2001) to obraz losów „maleńkiej ludzkiej molekuły w gigantycznej wojennej zawierusze”. Wyobrażenia oficera rezerwy szybko weryfikuje niełatwe zadanie, jakim jest dowodzenie baterią artylerii na drogach odwrotu 1941 roku i walki na przedpolach Leningradu, gdzie we wszechobecnym bałaganie nikt nie wie nawet, jak wygląda wróg i gdzie się znajduje. Ale to tylko początek wojennej drogi Sokołowa. Przyjdzie mu poznać niemieckie obozy jenieckie, pracować na polach i w kopalniach, patrzeć na bombardowane miasta Rzeszy i, przede wszystkim, walczyć o przetrwanie. Wspomnienia autora, jako jedne z nielicznych, obejmują także okres po wyzwoleniu i niezwykle barwnie przedstawiają rozbójniczo-tułacze życie byłych radzieckich jeńców wojennych w strefach okupacyjnych państw zachodnich, nieodparcie kojarzące się z kozacką swobodą na Dzikich Polach, która jednocześnie stawia tysiące „ludzi radzieckich” przed nieuchronnością często tragicznego wyboru: zostać na zachodzie czy wrócić do ojczyzny proletariatu? Posmakować wolności czy mieć nadzieję, że uda się przecisnąć przez sito obozów filtracyjnych NKWD? Sugestywna i plastyczna relacja, często równie dowcipna, co fatalistyczna, skrywa jednak ogromny ładunek emocjonalny. To niezwykle odważna i wręcz brutalna w swej szczerości opowieść. Autor nie tylko nie ucieka przed opisami własnych wyborów, ale przede wszystkim nie ocenia i nie piętnuje postaw innych ludzi. Zadziwiające, ale we wspomnieniach Sokołowa nie ma nienawiści – niewielu potrafi tak pisać.
To obowiązkowa lektura dla tych, którzy nie boją się zajrzeć w słowiańską duszę.
Najbardziej wyczerpujący harmonogram wydarzeń z Incydentu w RoswellLato, 2 lipca 1947 roku. Około godziny 22.00 pewna para siedząca na tarasie swojego domu zauważa na niebie duży, jasny obiekt, który porusza się bezdźwięcznie, z ogromną prędkością. Po około minucie znika.Kilka dni później, 8 lipca, media obiega wieść, że na farmie nieopodal Roswell znaleziono wrak latającego dysku, który szybko został zabrany do bazy wojskowej, gdzie rozpoczęto badania. Od tej pory rusza lawina domysłów, których nikt nie może bądź nie chce potwierdzić.Najbardziej powszechna teoria spiskowa głosi, że we wraku znaleziono pozaziemskie formy życia, które trafiły do Strefy 51 w bazie Nellis w Nevadzie.2 lipca 2022 roku od tych wydarzeń mija równo 75 lat. To, co wydarzyło się w międzyczasie, jest fascynującą i niewiarygodną wręcz historią pełną kłamstw, niewygodnych prawd i tajemniczych zaginięć. Autorzy książki Świadkowie Roswell zebrali ponad 600 zeznań demaskujących informacje, które amerykański rząd starał się usilnie zataić.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
