Opowiadanie Tadeusza Borowskiego zatytułowane U nas, w Auschwitzu... należy do najbardziej wstrząsających literackich świadectw o drugiej wojnie światowej i nieludzkim traktowaniu Polaków i Żydów w niemieckich obozach koncentracyjnych. Oparte na doświadczeniach autora opowiadanie napisane jest w formie listów adresowanych do ukochanej Marii. Jak w kalejdoskopie pojawiają się przed oczami sceny z życia obozowego: ocean milczących ludzi, którzy z pokorą idą do krematoriów, obozowy puff - dom publiczny, w którym zabawiają się oprawcy i więźniowie, "klinika" dla kobiet, gdzie robi się na nich eksperymenty medyczne, a w tle tego życia na coniedzielnym koncercie symfonicznym po apelu rozbrzmiewa muzyka klasyczna. Relacja rozmowy przytoczonej w liście do Marii z Żydem pełniącym funkcję sonderkomado w krematorium, który dla rozrywki podpalał dzieci, pokazuje obojętność na życie i śmierć nawet dzieci: "...my musimy bawić się, jak umiemy. Jak by szło inaczej wytrzymać?". Doświadczenie zła absolutnego jest dla autora przedmiotem refleksji nad upadkiem humanizmu europejskiego i degeneracją wszelkich wartości w systemie totalitarnym. Lektura dla szkół średnich.
Ireneusz Gębski, rocznik 1958. Debiut prasowy 1982, tygodnik „Dunajec”, współpraca z kilkunastoma pismami, jak: „Sztandar Młodych”, „Tygodnik Robotniczy”, „Nowa Wieś”, „Twórczość Robotników”, „Dziennik Bałtycki”, „Bez Przysłony”, „Sexodrama”, „Praca i Życie za Granicą”, „Angora”. Łącznie ponad 300 tekstów. Publikacje książkowe:
- Dyrektorzy ‒ zbiorek opowiadań, 1985 GRSTK „Ster”, Gdańsk
- Robotnicze mierzenie sprawiedliwości ‒ publicystyka, Krajowa Agencja Wydawnicza 1985, Warszawa (współautor)
- Monolog małomównego mężczyzny ‒ proza, 1989 GRSTK „Ster”, Gdańsk
- Myśli i fraszki magazyniera ‒ 1989, nakład własny
- Spowiedź bezrobotnego ‒ literatura faktu, 2009 Novae Res, Gdynia
- W cieniu Sheratona ‒ powieść, 2011 WFW, Warszawa
- Moja żmija ‒ powieść, 2013 Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza
- Od moroszki po morwę ‒ wspomnienia, 2014 Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza
- Dwie ukryte tragedie w cieniu atomowej apokalipsy ‒ dokument (współautor), 2016 Elipsa
14 kwietnia 2006
Zwracam honor Lepperowi – wczoraj przełamał się bowiem i przeprosił dziennikarzy z TVN. Nie wierzę jednak w gruntowną zmianę jego charakteru. Również wczoraj widziałem bowiem, jak w programie Lisa „Co z tą Polską” niemalże zgrzytał zębami, gdy Andrzej Olechowski spokojnie wypunktowywał jego słabe strony. Trudno by posądzać arcybiskupa Gocłowskiego o coś wspólnego z generałem Jaruzelskim. Jednak po ostatnich wydarzeniach można się dopatrzyć pewnych podobieństw. Jaruzelski zwrócił odznaczenie prezydentowi Kaczyńskiemu, gdy dowiedział się, że ten przyznał mu je nieświadomie. Mógł oczywiście tego nie robić, bo przecież słusznie mu się należało. Gocłowski z kolei odmówił przyjęcia tytułu honorowego obywatela Gdańska na wieść o tym, że niektóry radni posądzili inicjatorów tego pomysłu (Adamowicz i Oleszek) o prowadzenie kampanii przedwyborczej. A nie ulega przecież wątpliwości, że arcybiskup zasłużył sobie na takie wyróżnienie. Reasumując, obaj wykazali, że słowa honor i godność, nie są dla nich jedynie pustymi sloganami. Oby znaleźli jak najwięcej naśladowców.
27 kwietnia 2006
Po wielu dniach żmudnych negocjacji powstała wreszcie jakaś kulawa koalicja. PSL się wycofało a z LPR weszło do zdominowanej przez PiS i Samoobronę unii tylko część posłów. W sumie nowy układ rządowy nie dysponuje sejmową większością, a zatem jego los jest mocno niepewny. Osobiście uważam, że w niedługim czasie nastąpi o wiele więcej politycznych konfliktów niż miało to miejsce dotychczas.
(fragment)
Pasjonująca historia o zmaganiu się na drodze do świętości z własnymi ograniczeniami i ludzką opinią.Nic a nic nie zapowiadało, że Jan Maria Vianney odegra jakąś szczególną rolę w doprowadzaniu ludzi do Boga. W seminarium miał ogromne problemy z przyswojeniem sobie wymaganej wiedzy, a już zupełnie nie radził sobie z łaciną. Jeden z profesorów miał podobno powiedzieć o nim: ,,Co taki osioł może zdziałać w duszpasterstwie?"" Nie miał też zadatków na porywającego kaznodzieję. Przemawiał długo, wysokim, chrypliwym głosem, raz za razem tracąc wątek. Jak to się stało, że ów jąkający się ,,nieuk"" zdobył dla Nieba ogromną rzeszę ludzi, możecie przeczytać w tej znakomitej biografii sławnego proboszcza z Ars. Nie jest ona zwykłym wyliczeniem faktów z jego życia, ale opowieścią o tym, jak poprzez różne doświadczenia Pan Bóg kształtował serce przyszłego świętego.Z surowego krytyka, jakim był początkowo, ks. Vianney zmienił się w pełnego zrozumienia przewodnika dusz. Jako młody kaznodzieja często opowiadał o karach, które grożą grzesznikom. Jednak z biegiem czasu coraz więcej mówił o miłosierdziu, próbując rozpalić w słuchaczach miłość do Eucharystii i wrażliwość na potrzebujących. Sam stał się zresztą żywym narzędziem Bożego miłosierdzia, spędzając prawie każdą chwilę w konfesjonale. Był obdarzony łaską czytania w ludzkich sumieniach i nieprzeciętną mądrością. Gdy po Francji rozeszła się wieść o niezwykłym spowiedniku, przybywały do niego tysiące. Diabeł nie raz próbował przestraszyć świętego, hałasując i wykrzykując z wściekłością, że ks. Vianney wydziera mu grzeszników. Losy proboszcza z Ars przedstawione w tej książce to pasjonująca historia o zmaganiu się na drodze do świętości z własnymi ograniczeniami i ludzką opinią. Dowiesz się z niej, jak prosty chłopak z małej, francuskiej wioski stał się jednym z najbliższych współpracowników Boga i jak niezwykłych cudów Bóg dokonywał za jego pośrednictwem.
Barbara Hepworth rzeźbiła na zewnątrz, a Janet Frame nosiła nauszniki, starając się wygłuszyć hałas. Kate Chopin pisała, a jej sześcioro dzieci „roiło się wokół niej”, podczas gdy Rosa Bonheur wypełniła swoją sypialnię sześćdziesięcioma ptakami, które inspirowały jej prace. Louisa May Alcott pisała tak wytrwale, że musiała nauczyć się pisać lewą ręką, aby dać odpocząć prawej. W swojej najnowszej książce Codzienne rytuały: kobiety przy pracy Mason Currey przygląda się pracy stu czterdziestu trzech wybitnych kobiet - malarek, kompozytorek, rzeźbiarek, naukowczyń, filmowczyń i performerek. Pokazuje, jakich muszą dokonywać wyborów, odrzucać konwencje, kraść czas, żeby tworzyć.
Umieszczony w książce zbiór esejów jest poświęcony perspektywie porozumienia, określanej często mianem pojednania czy komunikacji. […] Książkę cechują erudycja, nachylenie personalistyczne, dialogiczność, hermeneutyczna dociekliwość. Należy dodać, że poruszane w niej kwestie, a więc spotkanie, dialog, komunikacja, solidarność, ekumenizm osadza Autor w perspektywie współczesnych problemów społecznych, co sprawia, że książka jest aktualna i może stanowić impuls do dalszych rozważań nad sensem dialogu i debaty społecznej.
Książka jest przeznaczona nie tylko dla znawców filozofii, ale także dla osób, które podejmują wysiłek rozumienia spraw ważnych w życiu, a do takich należy zaliczyć poruszany w niej temat dialogu.
Ks. dr hab. Grzegorz Barth, prof. KUL
Współczesną kulturę charakteryzuje, jak wiemy, coraz większa polaryzacja przekonań połączona z narastaniem postaw indywidualistycznych. Zjawiska te oddalają ludzi od siebie, którzy są zagubieni i odczuwają pustkę. Coraz trudniejsza staje się komunikacja, w której mniej jest dziś zrozumienia i porozumienia. […] Esej szkicuje drogę, jaką należy pokonać, aby wejść w dialog z Drugim w sytuacji, gdy obaj rozmówcy reprezentują odmienne kultury.
Język eseju jest oryginalny i autorski, powiedziałabym malarski. Bartłomiej Sipiński nie stara się w sposób suchy, scjentystyczny, przekazywać ważne dla nas idee, lecz maluje słowami sugestywne obrazy. Jest to niewątpliwie zaleta eseju, który z powodzeniem może być czytany przez szeroki krąg odbiorców.
Prof. dr hab. Anna Pałubicka
Spis treści
Kamil Dworaczek – Wstęp
Piotr Franaszek – Nowa Huta – niepokorna dzielnica Krakowa
Edyta Czop – Protesty społeczne w 1956 i 1970 roku w odbiorze mieszkańców województwa rzeszowskiego
Łukasz Dwilewicz – Gospodarcze i społeczne uwarunkowania Grudnia 1970 roku
Jacek Jędrysiak – Czerwiec 1976 r. w raportach Wojskowej Służby Wewnętrznej i Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego
Sebastian Ligarski – Zapomniany strajk – czerwiec 1976 roku w województwie szczecińskim
Zbigniew Bereszyński – Społeczno-gospodarcze podłoże strajków w województwie opolskim w sierpniu i wrześniu 1980 roku
Jolanta Popińska – Między konspiracją a pozytywizmem. Niezależne inicjatywy samorządowe
studentów Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 80.
Wojciech Morawski – Strajk SGPiS w 1981 roku – udany eksperyment strajku czynnego
Krzysztof Popiński – Od strajku czynnego do demokracji uczestniczącej. Ewolucja celów i form
protestów studenckich na uczelniach wrocławskich w listopadzie i grudniu 1981 roku
Grzegorz Miernik – Gorące zadymy pod koniec zimy. Manifestacje studentów w Krakowie w lutym
1989 roku – opinie i oceny
Sławomir Kamosiński – Protesty przedsiębiorców w Polsce po 1989 roku. Geneza zjawiska
Adriana Merta-Staszczak – Obywatele w obronie zabytków na Dolnym Śląsku w okresie PRL i współcześnie
Joanna Jaroszyk – Kryzys gospodarczy w Hiszpanii (2008–2013) i jego wpływ na kształtowanie się nowych ruchów społecznych
Regina Pacanowska – Postawy i protesty pracowników w wybranych przedsiębiorstwach regionu wielkopolskiego przełomu XX i XXI wieku. Casus poznańskiej Goplany
Bartosz Kruk – Wykluczeni komunikacyjnie – społeczne reakcje na proces przywracania połączeń kolejowych na Dolnym Śląsku w latach 2015–2020
Spis treści
Tomasz Głowiński – Wstęp
Piotr Badyna – Konflikty na wsi polskiej w I Rzeczypospolitej oczami wybranych autorów poradników agronomicznych z XVI i XVII wieku
Dorota Gregorowicz, Aleksandra Ziober – Dobra kościelne Rzeczypospolitej w dobie konfederacji wojskowych (1659–1663). Postawa Stolicy Apostolskiej i lokalnych struktur Kościoła katolickiego
Konrad Meus – Strajki lwowskie w XIX i na początku XX wieku. Geneza – przebieg – konsekwencje
Karolina Rybicka – Strajki pracowników kopalń należących do koncernu Bergwerksgesellschaft Georg von Giesches Erben z Wrocławia w latach 1918–1922
Rafał Igielski – Społeczno-ekonomiczne uwarunkowania ruchu partyzanckiego na tyłach armii admirała Aleksandra Kołczaka w latach 1919–1920
Aldona Podolska-Meducka – Protesty przeciwko rekwizycjom w okresie największego zagrożenia państwa latem 1920 roku
Tadeusz Janicki – Strajki rolne w Wielkopolsce w pierwszych latach II Rzeczypospolitej (1919–1922)
Elżbieta Słabińska – Demonstracje bezrobotnych w województwie kieleckim w okresie wielkiego kryzysu gospodarczego (na podstawie sprawozdań o stanie bezpieczeństwa)
Sylwia Straszak-Chandoha – Bunty chłopskie a proces kolektywizacji na przykładzie Dolnego Śląska
Robert Andrzejczyk – Duńskie roszczenia z tytułu nacjonalizacji Gdynia–Ameryka Linie Żeglugowe SA (1945–1953)
Odpowiedzialna za jedne z najbardziej przełomowych trendów w modzie, jakie kiedykolwiek widział świat - jak na przykład mała czarna, żakiet z przędzy pętelkowej bouclé, sztuczne perły i buty z noskiem w odmiennym kolorze - Coco Chanel była rewolucjonistką swoich czasów, która wykorzystała odpowiedni moment na to, by dać kobietom wszystko, czego pragnęły, zanim jeszcze same dostrzegły taką potrzebę. Czerpiąc z podstawowych elementów męskiej garderoby wykreowała siłę kobiecości tworząc demokratyczne zasady ubioru, które ostatecznie wprowadziły wolność, równość i niewymuszoną klasykę.Publikacja ta sławi życie i dzieło życia tej niezwykle wpływowej projektantki, ukazując jej drogę do sukcesu od skromnych początków poprzez globalny fenomen marki, która rozszerzyła swoją ofertę o perfumy, biżuterię i dodatki, aż po dziedzictwo trwające do dziś. Nawet obecnie, wiele lat po śmierci, projektantka pozostaje niekwestionowaną postacią tworzącą styl Domu mody Chanel.
Brawurowa historia polskiej arystokratki, jednej z najlepszych agentek alianckich w czasie II wojny światowej.Spisane przez Klementynę Mańkowską w latach osiemdziesiątych sensacyjne wspomnienia poznali najpierw czytelnicy we Francji i Niemczech, zanim w 2003 roku po raz pierwszy ukazały się w Polsce w bardzo ograniczonym nakładzie. Nowe wydanie Mojej misji wojennej zawiera wstęp syna autorki, Krzysztofa Mańkowskiego, napisany specjalnie do tej edycji, oraz wiele zdjęć z rodzinnego archiwum.Hrabina Klementyna Mańkowska była spokrewniona z najznamienitszymi polskimi rodami. Wyrzucona przez Niemców w grudniu 1939 roku z pałacu w Winnogórze, uciekła z dziećmi z transportu i trafiła do Warszawy. Tam wstąpiła do wciąż jeszcze owianej aurą tajemnicy organizacji Muszkieterów. Dzięki swoim kontaktom, także z arystokratami niemieckimi, oraz "aryjskiej" urodzie, już wkrótce zaczęła zdobywać bezcenne informacje wywiadowcze. W czerwcu 1940 roku zamieszkała na wyspie Noirmoutier na wybrzeżu Atlantyku. Pracując w niemieckiej komendanturze, dostarczała Muszkieterom dalsze bezcenne materiały, m.in. o planie "Barbarossa". Po dłuższej obserwacji skontaktował się z nią wysoki rangą przedstawiciel Abwehry - Mańkowska przypuszczała, że był to sam Canaris - by przekazała aliantom informację o opozycji wobec Hitlera. Gdy po wielu perypetiach Mańkowska dotarła do Londynu, musiała stawić czoło nowym niebezpieczeństwom: Anglicy podejrzewali, że jest agentką Abwehry, a generał Sosnkowski ostrzegł, że może paść ofiarą zamachu II Oddziału AK.
Ta książka powstała ze złości - pisze autorka we wstępie, złości na to, że kobietom jest w tym zawodzie trudniej, są mniej doceniane i rzadziej nagradzane. I to nie dlatego, że są niewystarczająco dobre. Ale też z potrzeby pokazania kobiecych wzorców branży architektonicznej i tego, że jest wiele architektek, urbanistek i związanych z kreowaniem środowiska architektonicznego ekspertek, zasługujących na to, by świat zobaczył ich osiągnięcia. Z ambicją sfeminizowania dyskursu architektonicznego i otwarcia go dla kobiet. Dziewiętnaście rozmów z 24 kobietami autorka podzieliła na cztery główne części: Miasta, gdzie prezentuje urbanistki, ale też zamieszcza rozmowę z socjolożką, Budynki - gdzie rozmawia z kobietami, które na co dzień zajmują się projektowaniem architektonicznym, w części trzeciej Obok - przedstawia bohaterki, które nie mieszczą się w prostym podziale na architekturę i urbanistykę i które mają w ramach architektury bardzo konkretne, wykraczające poza standard, zainteresowania i wreszcie część czwarta Słowa to rozmowy z architektkami, które rzeczywistość kształtują raczej za pomocą zdań, badań i edukacji niż samodzielnie wykonywanych projektów.
To nie jest poradnik. Rozmówcy i rozmówczynie Sucheckiej dzielą się swoimi doświadczeniami z czytelniczkami i czytelnikami, by pokazać m.in. jak radzić sobie z kryzysami i stresem, gdzie szukać pomocy i jak udzielać jej innym. Bo pierwszej pomocy psychologicznej powinno się uczyć tak, jak pierwszej pomocy przedmedycznej. Bohaterowie książki Sucheckiej opowiadają, dlaczego nie mówić innym, że "wszystko będzie dobrze" czy przekonywać, że "inni mają jeszcze gorzej". Tłumaczą, co dobrego mogą dać nam nuda i cyberhigiena, jak budować dobrą atmosferę w szkole i pozytywną samoocenę. Opowiadają, czym zajmuje się pedagog, psycholog i psychiatra.Przede wszystkim to książka, która wzmacnia i daje nadzieje. Która pokazuje, że wiedza z zakresu zdrowia psychicznego jest podstawą dbania o siebie. Również wtedy, gdy nic złego nas nie spotyka i jesteśmy zdrowi. Rozmówczynie i rozmówcy Justyny Sucheckiej najczęściej mówią o prawie do dobrego życia dla wszystkich. Oni już wiedzą, że dla każdego człowieka oznacza to coś innego. I że każdy z nas może być ich sojusznikiem lub sojuszniczką. Trzeba tylko uzbroić się w wiedzę i... empatię. I temu służy ta książka.
To jeden z najcenniejszych zabytków historiografii europejskiej z przełomu X i XI wieku. Starannie wykształcony, krytyczny i samodzielny w sądach biskup merseburski Thietmar (975-1018) stworzył wybitne dzieło, ukazujące dzieje Niemiec, Słowiańszczyzny połabskiej, Polski, Czech oraz Węgier. Sporo uwagi poświęcił w nim stosunkom polsko-niemieckim w czasach Mieszka I i Bolesława Chrobrego, a także sprawom wewnętrznym państwa polskiego. Kronika jest jednak przede wszystkim wspaniałą panoramą panowania na tronie cesarskim Ottonów I, II i III oraz Henryka II.
Ta niezwykła książka powstała z okazji 90. rocznicy urodzin Ojca Profesora Stanisława Ziemiańskiego SJ. Zabiera Czytelnika w fascynującą podróż: od korzeni, czyli konkretnych (i momentami wcale niełatwych) początków jego życiowej wędrówki, poprzez wznoszenie się do świata ponadczasowych idei – myśli, które Jubilatowi dawały schronienie w obliczu przypadkowości kolei losu. Natomiast to ideowe domostwo, zamieszkiwane dzięki myśleniu, pomagało i wciąż pomaga Autorowi mierzyć się z konkretnymi bolączkami współczesności, rozważać je sub specie aeternitatis, aby tym sposobem lepiej się w nich rozeznać. W szkicowanym tu barwnym życiu, rozpiętym pomiędzy konkretem i abstrakcją, pojawiają się także nowe formy zakorzenienia: muzyczne pasje, historycznie ważne postaci służące za punkty odniesienia, silne inspiracje kulturowo-religijne. W owej wielokształtnej i wieloelementowej mozaice wykuwa się z jednej strony mądrość, zdolna sprostać takim wyzwaniom, jak choroba czy starość, a z drugiej strony wyłaniają się z niej niepowtarzalne rysy Jubilata.
Ks. prof. dr hab. Stanisław Ziemiański SJ – ur. w Besku w 1931 r., jezuita, filozof, kompozytor melodii i tekstów pieśni religijnych i kościelnych (w liczbie 2580). Autor kilku książek o tematyce filozoficznej i nie tylko, m.in.: Teologia naturalna (1995), Filozoficzne poznanie Boga (2011), Rozmaitości filozoficzne (2011), Spacerem po filozofii (2011), Muzyka w liturgii (2016), a także kilkudziesięciu artykułów naukowych i prac muzycznych. Laureat wielu odznaczeń, wśród nich: jubileuszowego medalu 25-lecia PAT w Krakowie (2006), dyplomów i tytułów wyrażających uznanie zasług dla Akademii Ignatianum w Krakowie (2008, 2012, 2014, w tym medalu – 2017), tytułu „Zasłużony dla Gminy Besko” (2009), honorowego odznaczenia „Per Musicam ad Fidem”, przyznanego przez Stowarzyszenie Polskich Muzyków Kościelnych (2016), oraz Krzyża „Pro Ecclesia et Pontifice”, nadanego przez papieża Franciszka (2021).
Kulisy kariery pierwszej damy polskiej operyMałgorzata Walewska od lat zasiada w jury telewizyjnego show Twoja twarz brzmi znajomo.Ma wspaniały głos, ale nie usłyszysz go w radiu.Możesz nie wiedzieć, że w 1999 roku brytyjski dziennik The Times wytypował ją jako jedną z gwiazd, które oświetlą Polsce drogę w następne tysiąclecie.Zaskoczy cię wiadomość, że jej kolegami z pracy byli Placido Domingo i Luciano Pavarotti.Czy świat zna ją lepiej niż my?Kim naprawdę jest największa gwiazda polskiej opery?Jak wysoką cenę musiała zapłacić za międzynarodową sławę?Małgorzata Walewska zaprasza cię do swojego świata pełnego dźwięków.Usłyszysz go dzięki rozmowie, którą prowadzi z Agatą Ubysz.Będzie intymnie, zaskakująco, bez udawania i szczerze do bólu.Bo z kim tak można rozmawiać, jeśli nie z prawdziwą przyjaciółką?Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Nowa książka Andrésa Barby, znanego z powieści Małe rączki i Świetlista republika. Brawurowa quasi-biografia jednego z wielkich budowniczych Nowego Jorku, Rafaela Guastavina, i jego syna, także Rafaela Guastavina, w której wszystko jest prawdopodobne, ale nic pewne. Nazwiska, daty i wydarzenia się zgadzają. Faktycznie, Guastavino senior, hiszpański zbieg i wizjoner architektury, opatentował w Ameryce system konstrukcji znany w Europie od średniowiecza i odmienił oblicze sławnego miasta. Ale co z dniem powszednim bohatera? Jego szaleństwem i pasją? I co nam powiedzą dokumenty o zmaganiach Guastavina juniora z cieniem potężnego ojca? Barba łączy biografistykę z fikcją, relacjonuje fakty i puszcza wodze fantazji. Robi to tak, że twarze Guastavinów już zawsze będą miały rysy, które im nadał, cokolwiek powiedzą o tym encyklopedie.
Kiedy w pogoni za niespełnialnymi wymaganiami współczesnego świata dostajesz zadyszki, a kolejne cele mimo ogromnego wysiłku pozostają nieosiągnięte, łatwo możesz dojść do wniosku, że dzisiejsze czasy są pełne absurdu. Być może nawet pomyślisz, że kiedyś było łatwiej i spokojniej. Jednak to nieprawda. Historie ludzi i ich problemy się nie zmieniają, tylko pojawiają się w coraz to nowszych formach. Dzisiejsze nieszczęścia i problemy są bardzo podobne do tych, które stoicy badali setki lat temu. Byli wybitnymi myślicielami, proponowali rozwiązania i radzili, jak przezwyciężać własną irracjonalność, posługując się argumentami, które są nadal aktualne i pomocne.
Ta książka jest inspirującym zbiorem dwunastu esejów, w których wyjaśniono najbardziej użyteczne dziś nauki najwybitniejszych myślicieli: Seneki Młodszego, Epikteta, Cycerona, Montaigne'a i wielu innych. Idee te zostały uporządkowane w logiczny sposób: najpierw prezentacja podstawowych zasad, później ich zastosowań, wreszcie przejście do bardziej złożonych i subtelnych przemyśleń. Stoicyzm został ujęty jako połączenie filozofii i psychologii, ze szczególnym wyjaśnieniem spostrzeżeń dotyczących ludzkiej natury, etyki i pokonywania życiowych problemów. Mimo upływu lat tezy i wnioski wybitnych stoików wciąż są zrozumiałe dla współczesnych czytelników. Dzięki nim możesz się doskonalić i praktykować stoicyzm: podążać ścieżką logiki, refleksji i wiedzy.
W książce między innymi:
czym jest osąd i jak się wiąże z rzeczami zewnętrznymi
bogactwo, przyjemność a prawdziwa wartość
stoicyzm a osądy innych ludzi
emocje, przeciwności i praktyka cnoty
krytycy stoicyzmu i ich przemyślenia
Stoicyzm: praktykuj spokój, odnajdziesz szczęście!
O autorze
Dr Ward Farnsworth jest dziekanem Wydziału Prawa Uniwersytetu Teksańskiego i kierownikiem Katedry Prawa im. Johna Jeffersa. Przez wiele lat pracował jako praktykujący prawnik, jednak lepiej jest znany ze swoich książek dotyczących prawa, filozofii i retoryki. Jest też autorem publikacji naukowych z zakresu ekonomicznej analizy prawa, orzecznictwa i psychologii poznawczej.
Niezwykle ciekawy obraz Polski tuż przed wybuchem wojny i w czasie jej trwania oczami nastolatka!Jesienią 1944 Andrzej Borowiec, w dwóch lewych butach i lamowanym aksamitem smokingu, kulejąc, wmaszerował do niemieckiego obozu jenieckiego. Trzy tygodnie wcześniej został dwukrotnie ranny. W obozie opatrzył go wzięty do niewoli brytyjski lekarz.Andrzej, który właśnie skończył szesnaście lat, ocalał z powstania warszawskiego. Ubrany jak wielu powstańców w zdobyczną panterkę SS, przez dwa miesiące brał udział w krwawych walkach ulicznych w stolicy Polski. Walczył w Batalionie Zośka, przeżył koszmar kanałów.Wspomnienia Andrzeja Borowca nie ograniczająją się wyłącznie do okresu powstania warszawskiego. Urodzony w 1928 roku, syn pułkownika Wojska Polskiego opisuje barwne dzieciństwo w latach trzydziestych, pierwsze dni wojny w oblężonym Lwowie, wstapienie w szeregi konspiracji, udział w powstaniu i wreszcie krótki powojenny epizod tajnego emisariusza.Dzięki tej niezwykłej relacji możemy wraz z Autorem przeżyć historię, poznać smak zwycięstw i gorycz klęski.Chłopak z Warszawy to niezrównana opowieść o przetrwaniu i oporze podczas jednego z najbardziej wstrząsających wydarzeń drugiej wojny światowej, przywołana przez człowieka należącego do nielicznej już grupy żyjących weteranów heroicznego polskiego lata. Andrzej Borowiec dedykuje swoją książkę wszystkim chłopakom z Warszawy szczególnie tym, którym nie dane było dorosnąć.
Milczenie katedry to liczący 550 stron zbiór tekstów Jana Maciejewskiego publikowanych w ostatnich latach na łamach Rzeczpospolitej. Refleksja Maciejewskiego to wnikliwy, przenikliwy i piękny komentarz do współczesności przy czym szczególnym przedmiot zainteresowania autora są dzisiejsze czasy w ich przede wszystkim duchowym, a nie na przykład politycznym czy społecznym wymiarze. Maciejewskiego interesuje nasz wiek i człowiek, który go zamieszkuje. Z tego powodu jego wzrok sięga tam, gdzie nieczęsto spoglądamy. Książka została opublikowana w serii Czwarta Fala, w której nakładem Teologii Politycznej ukazują się debiuty eseistyczne, literackie i filozoficzne.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
