Wracamy z trzecią odsłoną cyklu Był sobie piłkarz. Tworzą go opowieści o polskich piłkarzach z różnych czasów. Świętujących sukcesy, przeżywających porażki, zmagających się z problemami na boisku, w szatni i w prywatnym życiu. Jeszcze raz jest o nich głośno, jak wtedy, gdy byli oklaskiwani, a czasem wygwizdywani przez kibiców. Nie zawsze doskakiwali do reprezentacyjnego poziomu, lecz wszystkich łączyły piłkarskie sprawy, nierzadko decydujące o najważniejszych życiowych wyborach. Autorowi w najmniejszym stopniu nie zależało na podążaniu wydeptanymi reporterskimi ścieżkami, odpytywaniem tylko wielkich piłkarzy. Jeżeli więc bohaterami rozdziałów są Podolski i Klose, nie chodzi o mistrzów świata z reprezentacją Niemiec, lecz o ich ojców, którzy wychowali się w Polsce i byli polskimi ligowcami, zanim postanowili na zawsze wyjechać na Zachód. Jest też Lubański, ale ten już mało komu znany, choć kiedyś był wartościowym piłkarzem ŁKS. Bardzo dawno temu przeprowadził się do Kanady i do ojczyzny już nigdy nawet nie zajrzał. A teraz opowiada czytelnikom niesamowitą historię życia, wraca do zapomnianych i nieznanych faktów. W czterdziestu piłkarskich rozdziałach tak samo jak w dwóch poprzednich książkach mamy opowieści o ludziach, dla których futbol był szansą, przygodą, drogą do sukcesu, a czasem trudnym przeznaczeniem.
Biografia napisana żywym, dosadnym językiem opowieść prowadzona przez narrację samego lidera DE PRESS i HOLY TOY, wciąga nas w głąb świata legendarnego artysty od wczesnego dzieciństwa, czasów młodości, przez ucieczkę z PRL, po scenę muzyczną, sławę i powrót do orawskich korzeni. Andrzej Dziubek jedna z najoryginalniejszych postaci norweskiej i polskiej sceny muzycznej, w książce odsłania swoje dobre i złe chwile życia. Biografia wykorzystuje niepublikowane wcześniej materiały z osobistych archiwów Dziubka, oraz zawiera kody QR do mało znanych nagrań i performensów. Jakie były koleje jego losu? Jak je przeżywał? Czy muzyka i twórczość są drogą do prawdziwej wolności?
Marysia, wracając po latach do rodzinnej Białej Podlaskiej, staje twarzą w twarz z przeszłością - śmiercią mamy, przykrym dzieciństwem pod okiem ciotki, dla której zawsze była bajstrukiem, i nieszczęśliwą młodzieńczą miłością. W leśniczówce, otrzymanej w spadku od babci, znajduje pamiętnik Iny, łączniczki AK.Lektura pamiętnika pochłania ją bezgranicznie, choć w tym samym czasie zmaga się z wieloma problemamiKim była tajemnicza Ina, zakochana we włoskim jeńcu wojennym? Czy Marysia dla dobra chorego synka odważy się odbudować relację z jego ojcem? Czy ocali leśniczówkę przed zniszczeniem i w końcu pozna zagmatwane losy swoich rodziców?Leśniczówka to drugi z czterech osobnych tomów obyczajowo-historycznego cyklu Sekrety Białej Agnieszki Panasiuk. Opowiada o grupie przyjaciółek z Białej Podlaskiej, których relacje w obliczu życiowych przeciwności zostają wystawione na próbę.
Jakim doświadczeniem życiowym jest niepłodność?Jak wpływa na relacje w związku i z otoczeniem: w rodzinie, w pracy, wśród znajomych?Jak widzą ją inni i jak postrzegają jej przyczyny?Jedna na pięć polskich par doświadcza problemu z poczęciem dziecka. A jednak niepłodność to wciąż temat tabu. Często osoby, których dotyczy, czują się wykluczone, a ich bliscy nie wiedzą jak rozmawiać.Osoby, których niepłodność dotyka, to nie tylko pary, które po prostu nie mają dzieci. To pary, dla których dzieci są całym światem, ale w ich świecie są one nieobecne.To książka nie tylko dla tych, którzy niepłodności doświadczają bezpośrednio, ale i tych którzy spotykają ją wśród bliskich i przyjaciół, bo dla nich może być lekcją wrażliwości i zrozumienia.Niepłodność to choroba cywilizacyjna i zostanie z nami na długo.Czas zrobić jej miejsce przy wspólnym stole.
W 1997 roku Jan Ullrich przebojem wdarł się na kolarskie salony, demolując rywali na pierwszym górskim etapie Tour de France. Jego występ był tak niesamowity, że wstrząsnął całym sportowym światem. Gazety określiły Ullricha mianem "nowego giganta". Tamtą edycję Tour de France wygrał z przewagą niemal dziesięciu minut, co uznano wówczas za pokoleniową zmianę warty w kolarstwie. Zgodni byli wszyscy: Jan Ullrich jest przyszłością tego sportu.Bardzo szybko okrzyknięto go najpopularniejszym niemieckim sportowcem wszech czasów, a jego rywalizacja z Lance'em Armstrongiem zdefiniowała najbardziej kontrowersyjne lata Tour de France. Daniel Friebe, który jest także autorem znakomitej biografii Eddy'ego Merckxa Kanibal, wyruszył na poszukiwania człowieka, o którym w 1997 roku mówiono, że zdominuje kolarstwo na długie lata, a któremu nigdy się to nie udało.To porywająca opowieść o oczekiwaniach, którym nie da się sprostać, wrażliwości psychicznej i fizycznej, skutkach trudnego dzieciństwa, zepsutym moralnie sporcie, dopingu, uzależnieniach oraz jednym, konkretnym rywalu, którym był Lance Armstrong. A także o tym, jak wszystkie te elementy mogą zmienić przeznaczenie człowieka.To poruszająca historia wielkich wzlotów i upadków, a istotny udział ma w niej sam Lance Armstrong.Tomasz Czernich, Interia SportPo 25 latach odkrywamy, kim był człowiek, który wszystkie swoje sukcesy zawdzięcza dopingowi.Marek Bala, Naszosie.plJedna z najbardziej tajemniczych i tragicznych postaci peletonu.Adam Probosz, Turdetur***Daniel Friebe nie miał łatwego zadania. Jan Ullrich nie jest bowiem postacią jednoznaczną: choć osiągnął kolarski szczyt, presja i ciężar odpowiedzialności strąciły go w otchłań. To poruszająca historia wielkich wzlotów i upadków, a istotny udział ma w niej sam Lance Armstrong - rywal "Kaisera", który lata po zakończeniu kariery wyciągnął do Ullricha pomocną dłoń.Tomasz Czernich, Interia SportMiał być ikoną niemieckiego kolarstwa, to przecież jedyny zwycięzca Tour de France z tego kraju. Jego pojedynki z Armstrongiem elektryzowały cały świat. Po 25 latach odkrywamy, kim był człowiek, który wszystkie swoje sukcesy zawdzięcza dopingowi.Marek Bala, Naszosie.plWychowanek twardej i bezwzględnej NRD-owskiej szkoły sportu. Jedna z najbardziej tajemniczych i tragicznych postaci peletonu. Kolarz, który znalazł się we właściwym miejscu, ale w niewłaściwym czasie.Adam Probosz, TurdeturBIOGRAMDaniel FriebeJeden z najbardziej doświadczonych i szanowanych brytyjskich dziennikarzy zajmujących się kolarstwem. Relacjonował już 14 wyścigów Tour de France. Publikował teksty dla takich mediów, jak "Daily Telegraph", "Sunday Telegraph", "SPIN World Cricket Monthly", Channel 4, "Test Match Magazine", "Outdoor Fitness" i "FourFourTwo".
Nawet osoby zupełnie nieobeznane z Formułą 1 słyszały o jego wypadku na Nrburgringu w 1976 roku. Wyciągnięto go wtedy z płonącego wraku Ferrari w stanie tak opłakanym, że ksiądz udzielił mu sakramentu namaszczenia. Półtora miesiąca później wrócił do ścigania na Monzy. Rany mu krwawiły, nie miał też powiek. Był przerażony. Rok później odzyskał tytuł mistrza świata.Legendarny kierowca przez całą karierę znany był ze swojego trzeźwego podejścia do wyścigów i bezwzględnego dbania o własny interes. W autobiografii wyjaśnia, skąd wzięła się ta postawa - opowiada o surowym wychowaniu oraz braku akceptacji ze strony rodziców, co zdaniem Laudy przyczyniło się do powstania jego "uzależnienia od doskonałości".W książce Do piekła i z powrotem opisuje, w jaki sposób walczył ze strachem i dokonał powrotu, który wydawał się przekraczać granice ludzkiej wytrzymałości. Do tego dochodzi rywalizacja Laudy i Hunta, ukazana po latach w hollywoodzkim filmie Wyścig z 2013 roku. Kogoś takiego jak on nie będzie już nigdy.Książka została zaktualizowana po śmierci wybitnego kierowcy w 2019 roku.***Gdyby ta historia nie wydarzyła się naprawdę, nikt by w nią nie uwierzył.Mikołaj Sokół, ViaplayBył i na zawsze będzie Legendą.Roksana Ćwik, ŚwiatWyścigów.plAutobiografia, która pozwala zrozumieć, dlaczego Nikiego tak poważano w środowisku F1.Patryk Sokołowski, Viaplay, były inżynier F1Naprawdę był w piekle i z niego wrócił. Kariera Nikiego Laudy - opisana przez samego bohatera tuż po jej zakończeniu - to świadectwo wyjątkowej determinacji. Od startów zdezelowanym VW Garbusem, długów i rodzinnych konfliktów po mistrzostwo świata Formuły 1; od niemal śmiertelnego wypadku po kolejne zwycięstwa i tytuły. Gdyby ta historia nie wydarzyła się naprawdę, nikt by w nią nie uwierzył.Mikołaj Sokół, ViaplayNiki Lauda. Nieustraszony, odważny i pokonujący wszelkie bariery. Kierowca starej daty, których tak niewielu już zostało. Jeden z ojców sukcesu Mercedesa i Lewisa Hamiltona, niegryzący się w język, mówiący, jak jest. Dzięki Laudzie i oglądaniu relacji F1 w niemieckiej stacji RTL nauczyłam się niemieckiego, a podziwianie jego osoby w padoku Formuły 1 było czymś niezwykłym i niepowtarzalnym. Był i na zawsze będzie Legendą.Roksana Ćwik, ŚwiatWyścigów.plKierowca wyścigowy, mistrz świata, biznesmen i przyjaciel - LEGENDA. Niki Lauda podchodził do życia bezkompromisowo, nie tracił czasu na niepotrzebne konwenanse. Przeżył piekło i z niego wrócił. Autobiografia, która pozwala zrozumieć, dlaczego Nikiego tak poważano w środowisku F1, choć jego początki w motorsporcie nie były usłane różami. Dlaczego sprzedał swojego VW Garbusa? W jaki sposób rozwścieczył Enzo Ferrariego oraz dlaczego z Toto Wolffem było im początkowo nie po drodze? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie wewnątrz!Patryk Sokołowski, Viaplay, były inżynier F1BIOGRAMNiki LaudaLegendarny kierowca Formuły 1. Trzykrotny mistrz świata (1975, 1977 i 1984). Dwa ostatnie tytuły zdobył po niezwykłym powrocie po wypadku na torze Nrburgring, w wyniku którego został poważnie poparzony i był bliski śmierci. Po zakończeniu kariery sportowej jeszcze przez wiele lat był związany z Formułą 1, m.in. jako ekspert telewizji RTL, szef zespołu Jaguar i doradca w zespołach Ferrari i Mercedes. Zmarł 20 maja 2019 roku.
O Iwaszkiewiczu napisano sporo. Do tej pory nie powstała jednak obszerniejsza praca ukazująca autora Sławy i chwały w jego działalności publicznej, nie tylko jako jednostkę artystę, lecz także jako kogoś, kto pełni rozmaite społeczne funkcje przedstawicielskie, a jego praca nie ma już wyłącznie indywidualnego wymiaru artystycznego, ale stanowi część kierowniczą dokonań zespołowych. Na tle rozległych i złożonych uwarunkowań literatury pokazuje się Iwaszkiewicz jako żywy człowiek, uwikłany, jak każdy, w codzienne i dziejowe troski, kłopoty, tragedie, chwile szczęścia, zachwytu, zwątpień i klęsk. Profesor Stępień, skupiając się na innym aspekcie biografii Iwaszkiewicza niż czysto prywatne i indywidualne twórcze życie, pokazuje go w nowej perspektywie poznawczej, buduje obraz mniej znany, często zaskakujący, niejednokrotnie fascynujący, a przy tym niepozostawiający czytelnika obojętnym. Taki Iwaszkiewicz zadziwia, intryguje, czasami budzi współczucie, niekiedy może irytację i Schadenfreude, refleksję nad czysto ludzkimi cechami kogoś co najmniej niebanalnego, jeśli nie zgoła wybitnego.dr hab. Włodzimierz Próchnicki, prof. em. UJ
Po co w trzeciej dekadzie XXI w., w obliczu wielkich globalnych problemów, przypominać kontrowersyjnego filozofa politycznego i teoretyka cywilizacji z pierwszej połowy wieku XIX? Wszak już za życia, przez współczesnych, został skazany na wieczną niepamięć za ogłoszoną podczas Wielkiej Emigracji w 1834 r. narodową apostazję. Jego pisma były nieobecne w polskiej tradycji intelektualnej. Mimo to wciąż powracał, niejako okrężną drogą, za pośrednictwem badaczy zajmujących się panslawizmem czy cywilizacją amerykańską.Zaiste, wśród wywodzących się z Polski myślicieli niewielu miało tak szeroką perspektywę. Niewielu też w swym życiu osobiście mogło poznać tak odmienne światy, polityczne i społeczne, oraz ich filozoficzne uzasadnienia, od Berlina i Warszawy, przez Paryż, Londyn, Petersburg, Rzym, po Nowy Jork, Waszyngton i Boston.Autor publikowanych traktatów miał nieraz profetyczne wręcz zdolności. Wizje obserwowanych procesów, które kreślił w wieku pary i żelaza, wiary w postęp oraz optymistycznej oceny natury ludzkiej, miały wydać swój owoc, nieraz zatruty, w następnym stuleciu, dopiero w epoce masowych społeczeństw i kultury, tryumfu demokracji, ale i totalitarnej tyranii oraz naukowo uzasadnianego ludobójstwa.
Radovan Karadić, przywódca bośniackich Serbów podczas wojny w Bośni (1992-1995), lekarz psychiatra, poeta i zbrodniarz skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii w Hadze. Człowiek odpowiedzialny za największe okrucieństwa dokonane w Europie po drugiej wojnie światowej nie był jednak krwawym dyktatorem, a politykiem, współtwórcą Serbskiej Partii Demokratycznej. Opierając się na niepublikowanych dokumentach Trybunału w Hadze oraz wielogodzinnych rozmowach z Radovanem Karadiciem, Robert Donia, który brał udział w jego procesie jako biegły, szczegółowo opisuje niezwykłą przemianę szarego polityka w potężnego przywódcę bośniackich Serbów, nacjonalistę, krzewiciela zbrodniczej ideologii i ludobójcę.Robert J. Donia, jest amerykańskim historykiem. Pracuje na Uniwersytecie Michigan i Uniwersytecie w Sarajewie. Autor książek poświęconych historii Bałkanów. Zeznawał jako biegły w piętnastu procesach dotyczących zbrodni wojennych, m.in w procesach byłego prezydenta Jugosławii Slobodana Miloevicia i przywódcy bośniackich Serbów Radovana Karadicia.
Pierwsza część opowieści o Pogórzu Przemyskim odsłania przed Czytelnikami tajemnice doliny Wiaru: od Arłamowa przez Kalwarię Pacławską, Sierakośce po Stanisławczyk. Opisuje miejsce szczególne tu Karpaty spotykają się z wielką niziną, ciągnąca się na wschód, aż ku azjatyckim stepom. To teren z licznymi pozostałościami po grodach, zamkach i dworach, gdzie po dawnych wsiach oraz ich wysiedlonych mieszkańcach pozostały tylko dzikie sady, cmentarze i ruiny cerkwi. To właśnie tutaj posadowiła się najstarsza w Polsce gotycka cerkiew murowana w Posadzie Rybotyckiej. To także wspaniała przyroda i las Turnica, z najbardziej zbliżonym do naturalnego drzewostanem w naszych Karpatach, oraz spokój, jakiego nie zaznasz nigdzie indziej. Kocham Pogórze Przemyskie! Nie jest to miłość łatwa przypomina uczucie do schizofrenika. Niby jedna osoba, a w dwóch odsłonach. Dotyczy to przede wszystkim konfliktu polsko-ukraińskiego, na który obie strony mają zupełnie inne spojrzenie. Ale to rozdwojenie sięga również czasów dawniejszych. Często jest to nawet rozdzielenie na wiele równoległych i nieprzystających do siebie wątków, dotyczących różnych aspektów historii. [Fragment wstępu] STANISŁAW KRYCIŃSKI (ur. w 1954 r.) z wykształcenia inż. chemik, z zamiłowania historyk i krajoznawca. Uwielbia zwiedzać wszelkie zakątki Polski i krajów ościennych, jednak najbardziej ukochał Pogórze Przemyskie, choć jak sam mówi: nie jest to miłość łatwa. Autor licznych publikacji dotyczących uroków południowo-wschodniego pogranicza.
Opowieści o tym, co otrzymujemy od naszych przodków, ale też o tym, co sami decydujemy się od nich wziąć.Jakimi ludźmi na co dzień byli Powstańcy Warszawscy? Czy żyli wspomnieniami wojennymi do końca swoich dni? Jakimi dziadkami, rodzicami, krewnymi stali się ludzie z wojenną traumą wpisaną do dowodów osobistych?Książka "Jacy byli? Jacy jesteśmy?" opowiada o Powstańcach Warszawskich głosami ich bliskich - dzieci, wnuków i prawnuków, którzy wzięli udział w inicjatywie Muzeum Powstania Warszawskiego "Korzenie pamięci". Dzięki ich historiom możemy poznać bohaterów i bohaterki z dotąd nieznanej, prywatnej strony.Znajomość rodzinnych opowieści pozwala kolejnym pokoleniom lepiej zrozumieć zarówno własne ograniczenia, problemy, jak i aspiracje, mocne strony, marzenia. Dlatego warto spojrzeć na rodzinę w szerszej perspektywie historycznych zawirowań, w których się znalazła.Rodzinnymi historiami dzielą się m.in.: Aga Zaryan, Karolina Korwin-Piotrowska, Karolina Sulej, Arleta Zalewska, Andrzej Wrona, Szymon Majewski, Władysław Teofil Bartoszewski.
Oczy Łucji - wybór opowiadań współczesnego klasyka prozy słoweńskiej przygotowany przez autora. To już dziewiąta książka Draga Jancara, którą może poznać polski czytelnik. Jego powieści, wybory krótkiej prozy i esejów pojawiają się na polskim rynku wydawniczym od 1988 roku. I jak w całej swojej twórczości, tak i tu pisarza fascynuje Wielka Historia, nie tylko ta odległa, ale i dwudziestowieczna, która zawsze jest jedynie tłem i pretekstem do przedstawienia losów zwykłych ludzi, ich dramatów i traum. To wszystko, jak zwykle u Jancara, zaprawione jest szczyptą dobrodusznej ironii, błyskotliwego humoru i dowcipnej satyry. Gorąco polecamy zarówno miłośnikom słoweńskiego Mistrza, jak i tym, którzy dopiero rozpoczną przygodę z jego pisarstwem.
Wspomnienia polskie należą do mniej znanych utworów Witolda Gombrowicza. Ogłoszone zostały dopiero po śmierci pisarza, utrzymane są w formie swobodnej, pełnej anegdot i dygresji gawędy o czasach przedwojennych, o życiu artystycznym Warszawy i spotykanych ludziach. Książka posiada walor duchowej autobiografii pisarza i jest najważniejsza dla zrozumienia innych jego dzieł.
Czasem wydaje nam się, że uzależnienie to tylko nadużywanie alkoholu lub narkotyków. Nie zdajemy sobie sprawy z tego, że uzależnić można się od wielu rzeczy, a granica między nadużywaniem a uzależnieniem jest niezwykle cienka. Autorka przedstawia historie ludzi, którzy odważyli się podzielić ze światem swoimi problemami, a co najważniejsze - poprosić o pomoc. Czy ciekawiło cię kiedyś, co tak naprawdę dzieje się za drzwiami gabinetu psychoterapeutycznego? O czym i jak opowiadają osoby szukające pomocy? Dzięki tej książce nie musisz zgadywać, nadstawiać uszu ani niepostrzeżenie uchylać drzwi w wyobraźni. Co więcej, może okazać się, że opisane tu historie są o kimś, kto jest ci bliski, lub po prostu o tobie. Anna Janczewska psycholog, psychoterapeutka, wieloletnia terapeutka uzależnień Pozostałe książki autorki: - Cztery pory (u)roku (2011) - Nie nazywaj mnie Pamelą (2014) - "Zośka" moja wielka miłość. Wspomnienia Hali Glińskiej (wspólnie z Aleksandrą Prykowską (2017) - Cudzoziemki (2019) - Zapamiętaj imię konia (2020) - Łączniczka "Zośki". Wspomnienia Danuty Rossman (z Aleksandrą Prykowską) (2021)
Ksiądz Profesor Jan Sochoń jest nie tylko cenionym naukowcem, nauczycielem akademickim, popularyzatorem myśli filozoficznej, ale też cenionym poetą i pisarzem. Wyrazem wdzięczności i podsumowaniem bogatego dorobku Księdza Profesora Jana Sochonia, a zarazem zapisem cennego dialogu między filozofią, religią i sztuką, jest księga pamiątkowa, zawierająca teksty wybitnych polskich filozofów, pisarzy, poetów, tłumaczy, literaturoznawców i artystów: ks. Andrzeja Wiercińskiego, Holgera Zaborowskiego, Johna T. Hamiltona, Marka Szulakiewicza, Janusza Drzewuckiego, Ernesta Brylla, Stefana Morawskiego, Moniki Jurkowskiej, Jarosława Jakubowskiego, Wojciecha Kaliszewskiego, Stefana Radziszewskiego, Beaty Łukarskiej, Izabeli Rutkowskiej, Janusza Kotańskiego, Danuty Ulickiej, Bartosza Jastrzębskiego, ks. Jerzego Szymika, ks. Marka Wittbrota, Witolda Sadowskiego, Piotra Nowaka, Anny Mikołejko, Zbigniewa Mikołejko, ks. Piotra Moskala, Stefana Chwina, Marka Zagańczyka, Jacka Solińskiego, ks. Macieja Bały, bpa Jacka Grzybowskiego, Ewy Rogalewskiej, Agnieszki Gralewicz, Marii M. Boużyk, Piotra Jaroszyńskiego, Henryka Kieresia, ks. Piotra Roszaka i ks. Piotra Mazurkiewicza.
Boski Neron jest powieścią biograficzną i próbą stworzenia hipotetycznego portretu psychologicznego cesarza Nerona.
Zenon Gołaszewski – historyk, tłumacz i pisarz – podjął się zadania przedstawienia cesarza w świetle znacznie odbiegającym od tego, w jakim przedstawia się go tradycyjnie od stuleci. W swej książce popularnonaukowej Imperium Rzymskie od czasów najdawniejszych do pierwszych cesarzy, pisał o nim:
„Ów marzyciel i utopista sądził, że oto dokonał czegoś, co będzie prowadzić społeczeństwa ku lepszemu światu (…) ogłaszał złoty wiek, gdzie wojna i przemoc ustąpią na rzecz pokoju, pracy twórczej i dobrobytu. I jak każdy tego typu marzyciel i utopista musiał przegrać z brutalną rzeczywistością. Jak dotąd w społeczeństwie ludzkim takie jednostki się toleruje dopóki o tych sprawach jedynie teoretyzują i co najwyżej piszą rozprawki filozoficzne, natomiast bezwzględnie się je niszczy, gdy pragną wcielać te idee w życie. I to zasadniczo zadecydowało, że Nerona należało dla przyszłych pokoleń przedstawić jako uosobienie zbrodni, wyuzdania, szaleństwa, jako błazna o zdziecinniałym umyśle. Na tyle zohydzić tę postać, by nikt nie miał ochoty ani odwagi dostrzec w nim reformatora, który już przed wiekami pragnął zawrócić ludzkość z drogi, jaką wolno, lecz skutecznie podąża ku swojej samozagładzie”.
Powieść Boski Neron ma odwagę widzieć w cesarzu zarówno reformatora, jak i człowieka nadal kontrowersyjnego, lecz niepozbawionego wielu pozytywnych przymiotów.
Sławomir KoperPRL po godzinachCelebryci, luksusy, obyczajeCzy tego chcemy, czy nie, Polska Ludowa to część historii naszego kraju. Mimo że sklepowe półki świeciły wtedy pustkami, tamten czas dla wielu z nas oznaczał po prostu młodość - beztroską zabawę, szalone eskapady, a przede wszystkim pierwszą miłość. PRL po godzinach Sławomira Kopra to kalejdoskop niezapomnianych postaci, wydarzeń, anegdot, kultowych filmów i zjawisk: komedie Stanisława Barei, saturator, Kolorowe jarmarki, autostop, Trubadurzy, 07, zgłoś się, sklepy Peweksu, Wakacje z duchami, wczasy zakładowe, Augustowskie noce, pańska skórka, Wojna domowa, festiwale w Opolu, Sopocie i Kołobrzegu, Sonda i Teleranek, amanci, wodzireje i kaowcy... Dzięki tej książce niektórzy z nas wyruszą w sentymentalną podróż, a inni będą mieli okazję się przekonać, że szary PRL jakby na przekór mienił się feerią barw.Sławomir Koper Najpopularniejszy pisarz historyczny w Polsce. Autor setek artykułów i ponad siedemdziesięciu książek, m.in. Kobiety w życiu Mickiewicza, Tajemnice marszałka Śmigłego-Rydza, Miłość w Powstaniu Warszawskim, Polscy terroryści i zamachowcy (w sumie ponad milion sprzedanych egzemplarzy!). Jego książki wielokrotnie trafiały na listy bestsellerów (Życie artystek w PRL - nominacja do Bestsellerów Empiku, Chorwacja. Przewodnik historyczny - książka miesiąca "Magazynu Literackiego KSIĄŻKI"). Ekspert radiowy i telewizyjny, autor scenariuszy seriali dokumentalnych (Polscy szpiedzy), konsultant historyczny (musical Piloci). Za popularyzację historii w społeczeństwie otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi i medal Zasłużony dla Kultury Polskiej.FragmentKrystyna Loska pełniła sylwestrowy dyżur wspólnie z Józefem Kopaczem, wchodzili na antenę co pewien czas, następnie emisję przełączano na program ogólnopolski. Kadrowano ich wówczas od pasa w górę, zatem Kopacz założył do marynarki dżinsy, a Loska do sukni wieczorowej wygodne kapcie z różowym puszkiem. Jeszcze przed północą wielokrotnie ćwiczyli scenę toastu noworocznego i ostatecznie w studiu zabrakło szampana. Nie byłoby to problemem, gdyby nie fakt, że szampana pił także kamerzysta, który w najważniejszej chwili się zdrzemnął. () Widzowie dostrzegli więc kapcie i do ośrodka telewizyjnego nadesłano wiele listów z zapytaniem, dlaczego spikerom kupiono marynarki i sukienki, ale poskąpiono na spodnie i buty. W efekcie Loska i Kopacz zostali wezwani do dyrekcji, gdzie wręczono im po tysiąc złotych, aby sobie "kupili to, czego im z ubrania brakuje".
Tamara Łempicka. Za kulisami - to kolejna książka wydawnictwa BoSz poświęcona Tamarze Łempickiej, która tym razem nie skupia się na życiu artystki, ale na jej obrazach i to z całkowicie odmiennego punku widzenia niż przedstawiono to dotychczas. Autorka - Anne Paddy - kolekcjonerka zakochana w malarstwie Łempickiej odkrywa przed czytelnikami okoliczności powstania obrazów, ich bohaterów, relacje jakie łączyły ich z artystką, losy sprzedanych płócień, przedstawia także kolekcjonerów, artystów, aktorów i wielu innych zafascynowanych Tamarą i jej niezwykłą twórczością.Wydanie w języku angielskim.
Wybuch wojny całkowicie odmienił losy i plany Jana Rosińskiego. Został człowiekiem do specjalnych poruczeń. Pozostając w bezpośrednim kontakcie z przełożonymi z Komendy Głównej Armii Krajowej, pełnił rolę fałszerza, sabotażysty i wywiadowcy. Wykazywał się przy tym niesamowitą wolą przetrwania i zdolnościami, które, jak sam twierdził, zapewniało mu jego podejście do życia oraz wiara. Przed wojną Rosiński studiował chemię. Z tego powodu wyjeżdżał na zagraniczne praktyki na terenie ówczesnych Niemiec, szkolił język i utrzymywał kontakty. Doświadczenia te, wraz ze zgromadzoną wiedzą, wkrótce okazały się bardzo pomocne w pracy konspiracyjnej. Dzięki nim wszedł do podziemnych struktur AK na specjalnych warunkach. Wspominając swe działania w latach okupacji, niejednokrotnie zaskakuje. Świadomy, że czytelnik z perspektywy tak wielu lat może odebrać je różnie, wprowadza go w realia burzliwych wojennych czasów i zdarzeń. JAN ROSIŃSKI (1917-2012) - absolwent Politechniki Warszawskiej, chemik, żołnierz AK, powstaniec warszawski. Po wojnie emigrował do USA i tam spisał swoje wspomnienia. RICHARD HILE (1937-2017) - przez blisko 30 lat pracował w służbie dyplomatycznej USA w Azji i Europie Zachodniej.
Kolejnym bohaterem serii "Medaliści", powstającej we współpracy z Polskim Komitetem Olimpijskim, jest Waldemar Baszanowski (1935-2011) - wybitny polski sztangista. Baszanowski to czterokrotny olimpijczyk, dwukrotny mistrz olimpijski (Tokio 1964, Meksyk 1968), pięciokrotny zwycięzca mistrzostw świata, sześciokrotny mistrz Europy oraz dwudziestoczterokrotny rekordzista świata. Życiorys sztangisty przybliżył dziennikarz sportowy Stefan Szczepłek, a tekst uzupełniają wyjątkowe fotografie m.in. ze zbiorów Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
