WSZYSTKO, O CO (NIE) WYPADA PYTAĆ ZAŁOGI POKŁADOWEJ Linda Fryc (do niedawna Palej), znana z sieci, telewizji i pokładu samolotu, w rozbrajająco szczerej rozmowie z Jolantą Tęczą-Ćwierz zdradza sekrety z życiacabin crew. Jej opowieści o pasażerach i członkach załogi pokładowej wzruszają, wprawiają w zdumienie, a czasem przyprawiają o dreszcze. Linda dzieli się wiedzą o lotnictwie, zdradza sprawdzone sposoby na tanie i komfortowe podniebne podróże oraz podpowiada, jak ujarzmić lęk przed nimi. Wie, co mówi, bo zanim została stewardesą, sama panicznie bała się latać Który typ pasażera najbardziej irytuje, a który stwarza największe zagrożenie? Czy można przewozić zwłoki na pokładzie? Dlaczego w czasie lotu można nabawić się głupawki? Co robi załoga, kiedy pasażerowie nie patrzą? Gdzie w samolocie uprawia się seks? Ile zarabiają stewardesy, a ile piloci? Czy w przestworzach często poznaje się swoją drugą połówkę? Po lekturze tej książki zapragniesz wzbić się w powietrze! Na pokład samolotu wsiadła dziewczyna. Zapytała, czy coś szczególnego musi zrobić, bo w dzbanku ma babcię. Chwilę mi zajęło, zanim zorientowałam się, o co jej chodzi. Jest taki mem: pogrzeb, wszyscy stoją wokół trumny, ksiądz pyta, czy ktoś chciałby coś powiedzieć. Jeden człowiek podnosi rękę i mówi: »Jestem pilotem«. Wierz mi, niektórzy piloci naprawdę mają aż tak przerośnięte ego. Kobiety potrafią przebrać dziecko na fotelu – mimo że w samolocie znajduje się przewijak – a potem pieluchę z kupą w środku wręczyć do ręki stewardesie. Żeby wyrzuciła. Zanim skończyłam kurs dla stewardes, panikowałam przed każdym lotem. Potrafiłam nie spać dwie noce wcześniej tylko po to, żeby wejść do samolotu kompletnie wycieńczona i zasnąć z samego zmęczenia. – fragmenty książki Linda Fryc (do niedawna Palej)‒ stewardesa, miłośniczka podróżowania i lotnictwa. W social mediach opowiada o samolotach, lataniu i życiu załogi pokładowej. Jolanta Tęcza-Ćwierz‒ z wykształcenia biolożka i pedagożka, z zawodu dziennikarka. W ostatnich latach związana z „Gazetą Krakowską”. Miłośniczka rozmów, książek i gór.
Od głodu i nędzy do brazylijskiego raju? Pewnego dnia 1890 roku z polskich wsi zaczęli znikać chłopi. Najpierw grupki młodych mężczyzn, później rodziny z dziećmi.W niektórych częściach kraju pustoszały całe powiaty.Chłopi pakowali dobytek, wychodzili z domów i ciągnęli w stronę morza, ponieważ gdzieś daleko czekała na nich Brazylia – kraina wolności i dostatku. Chociaż nie bardzo rozumieli, czym jest i gdzie leży owa „Brazylia”, podejmowali ryzyko i ruszali w drogę.Ludzie, którzy nigdy nie opuszczali rodzinnych wiosek, teraz przemierzali bezdroża i przedzierali się przez kolejne europejskie granice, nocowali w przydrożnych rowach i przytułkach wielkich miast.Pokonywali tysiące mil morskich, przerażeni wściekłością oceanu i wpatrzeni w toń, w której szukali stworów z opowieści i legend.Brnęli przez gąszcz tropikalnej puszczy,równie często zmagając się z dzikimi zwierzętami, co z jej rdzennymi mieszkańcami, na których ziemie wkraczali. Brazylia okazała się bardzo odległa od roztaczanej przed nimi wizji ziemskiego raju.Ale polscy chłopi nie wierzyli w raj. Ci, którzy przeżyli, dostali to, po co udali się na drugi koniec świata:wolność. Wojciech Lada– dziennikarz i historyk. Publikował m.in. w „Rzeczpospolitej”, „Dzienniku Gazecie Prawnej”, tygodniku „Wprost”, miesięczniku „Focus”, a także na łamach wielu magazynów i portali historycznych. Jest autorem reportaży o mrocznych stronach polskiej przeszłości, jak Bereza czy Polscy terroryści, ale też książek o bardziej egzotycznej historii Polaków: Pożytki z katorgi i Mali tułacze.
Niegdyś pomidor nie miał łatwego życia – przez wieki tkwił na marginesie historii, podejrzewany o trujące właściwości, i służył co najwyżej do obrzucania wrogów. W XIX wieku uwierzono jednak, że ekstrakt z niego jest cudownym lekarstwem na wszelkie dolegliwości. Teraz pomidor jest najpopularniejszym owocem (a może warzywem?) na świecie i zmienia oblicze rolnictwa, przenosząc się z pól do klimatyzowanych megaszklarni wielkości małych miast. Każdego lata w wielu krajach odbywają się festiwale pomidora, a butelka ketchupu stanowi podstawowe wyposażenie każdej lodówki.
Oparta na skrupulatnych badaniach i opowiedziana żywym, dowcipnym językiem, książka Dziesięć pomidorów, które zmieniły świat to historia oszustów, konkwistadorów i mafiosów, a także podróży, przygód i łutów szczęścia.
Poznaj fascynujące losy pomidora na przestrzeni wieków!
Narkobiznes ma twarz kobiety Piotr Chomczyński odsłania kurtynę świata narkotykowego, jakiego do tej pory nie znaliśmy. To nie jest kolejna opowieść o medialnych baronach. To brutalna rzeczywistość, w której prawdziwa władza i przetrwanie narkobiznesu spoczywają w rękach matek, żon i córek. To one są cichym kręgosłupem operacyjnym karteli. Od nastolatek uwiedzionych obietnicą lepszego życia po matki, które dla ochrony synów stają się częścią maszyny do zabijania. Autor, wykorzystując lata ryzykownych badań terenowych w krajach Ameryki Południowej, oddaje głos kobietom, które do tej pory milczały. To reportaż łączący chłodną analizę naukową z porywającymi, intymnymi historiami bohaterek. Piotr Chomczyński pisarz, kryminolog, naukowiec. Od lat łączy pracę naukową z ekstremalnymi badaniami terenowymi, między innymi w Polsce, Ekwadorze, Hondurasie i Meksyku. Jako naoczny świadek analizował działalność najpotężniejszych karteli narkotykowych, a dzięki unikalnemu dostępowi do zakładów karnych z bliska monitorował życie członków struktur przestępczych osadzonych w izolacji. Autor angażujących i realistycznych kryminałów, a także uczestnik wielu wywiadów i podcastów kryminalnych, w których dzieli się swoją ekspercką wiedzą.
Ile języków powinien znać ambasador? Ważniejsze w tej pracy są słowa czy relacje? Jak zachować się w obecności koronowanej głowy? Czy da się skutecznie przełamywać stereotypy o swoim kraju? Ile zależy od strategii, a ile od przypadku? A może wystarczy po prostu, aby ambasador był cierpliwy? Marek Magierowski dziennikarz i były ambasador RP w Izraelu oraz Stanach Zjednoczonych zabiera czytelnika za kulisy świata, który na co dzień pozostaje niewidoczny. Pokazuje, jak naprawdę wygląda codzienność dyplomaty: od gabinetowych konwersacji, przez nieoczekiwane kryzysy, po zabawne wpadki i drobne rytuały. To osobista opowieść o pracy, która rzadko trafia na pierwsze strony gazet, a często rozstrzyga się w kuluarach. O dyplomacji, choć tylko w niewielkim stopniu o dyplomatach. O tym, jak relacje między państwami kształtują dziś biznesmeni, właściciele platform społecznościowych i studiów filmowych, reżyserzy i aktorzy, dziennikarze i sportowcy. O tym, jak zmienia się rola ambasadorów i ich język, jak bardzo narracja współczesna i historyczna zajmuje miejsce wielkich międzynarodowych konferencji, traktatów, memorandów oraz oświadczeń. A także o tym, co Polacy mogliby robić lepiej i skuteczniej. Zajrzyj za kulisy świata dyplomacji
MAŁA KSIĄŻKA, WIELKI PRZEKAZ
*
A co, jeśli największą rewolucjonistką naszych czasów jest… roślina? Taka, która dba o dobrostan wszystkich wokół siebie. Wiosną rozkwita i przyciąga owady, latem zaprasza na ucztę, a jesienią oddaje ziemi to, czego sama nie wykorzystała.
Robin Wall Kimmerer – autorka bestsellerowej Pieśni Ziemi – śledzi rytm życia świdośliwy i przekuwa tę obserwacje w poruszającą lekcję płynącą z głębi natury. Profesorka botaniki i członkini plemienia Potawatomi pokazuje, że odwrót od konsumpcjonizmu zaczyna się od drobnych decyzji: tego, jak robimy zakupy, czy dzielimy się nadmiarem i w jaki sposób dbamy o sąsiedztwo. Uczy, że codzienna troska i wdzięczność mogą się stać prawdziwą strategią przetrwania.
Niewielka książka, a uderza z wielką siłą. Po lekturze chce się ją podarować bliskim, przyjaciołom – każdemu, kto czuje, że zmiana może się zacząć od jednego drzewa.
*
Książka roku według „Scientific American”, „Forbes” i „Library Journal”.
Wyróżniona przez "Nature" wśród najlepszych książek 2025 roku!Najbardziej niezwykłe historie życia zaczynają się w morzuŻycie na Ziemi narodziło się w oceanach - i to właśnie tam, w świecie morskich bezkręgowców, spotykamy jedne z najbardziej zadziwiających przystosowań. Olbrzymie, stuletnie małże, koralowce budujące rafy, meduzy i żebropławy wytwarzające własne światło, ośmiornice zdolne do błyskawicznej zmiany barwy i faktury ciała czy rozgwiazdy poruszające się dzięki niezwykłemu układowi wodnemu - wszystkie one pokazują, jak różnorodne mogą być drogi ewolucji.W książce Morskie stwory i ich walory światowej sławy ekolog morza, dr Drew Harvell, prowadzi czytelnika przez najpiękniejsze i najbardziej fascynujące akweny świata - od Hawajów po Morze Salish, od Karaibów po Indonezję. Opisuje organizmy, których budowa i sposób życia podważają antropocentryczne intuicje na temat tego, czym może być zwierzę i jak może funkcjonować organizm, a zarazem inspirują współczesną naukę: od badań nad nowymi lekami po biomimetykę, inżynierię materiałową i technologie oparte na zjawiskach świetlnych.Łącząc rzetelną wiedzę z własnym doświadczeniem badawczym, autorka pokazuje ocean jako środowisko pełne złożonych zależności, nieoczywistych partnerstw i niezwykłych przystosowań. To zarazem opowieść o odkrywaniu przyrody i o odpowiedzialności za ekosystemy morskie w epoce gwałtownych zmian klimatycznych.To książka dla czytelników zainteresowanych biologią, morzem i historią życia na Ziemi - napisana z pasją, ale bez utraty naukowej precyzji.
Polska. Lata 90. Nowy kapitalizm. Nowe możliwości. Przenikliwa, momentami ironiczna opowieść o transformacji gospodarczej i narodzinach nowego świata pracy. JP Kalsky pokazuje kulisy budowania karier, ambicji i złudzeń. To historia o mechanizmach sukcesu, które często nagradzają pozory zamiast kompetencji, oraz o systemie, który zmienia ludzi bardziej, niż chcieliby przyznać. Książka dla tych, którzy pamiętają początki wolnego rynku i dla tych, którzy chcą zrozumieć, skąd wzięły się dzisiejsze realia korporacyjne.
Profesor Tadeusz Popiela (ur. 1933) - wybitny polski lekarz, chirurg, gastroenteolog i onkolog, wieloletni rektor Akademii Medycznej w Krakowie, prezydent European Society of Surgery, doktor honoris causa Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, Akademii Medycznej w Warszawie i we Wrocławiu, a to niejedyne tytuły, osiągnięcia, zasługi profesora - w rozmowie ze Stefanem Ciepłym o życiu i medycynie. Przedstawiają w niej życiowe (nie tylko medyczne, często także poltyczne) wybory Profesora. Fascynująca biografia wybitnego lekarza! Jak pisze prezydent Aleksander Kwaśniewski: Bohater - wybitny lekarz, uczony, profesor, rektor i wychowawca wielu pokoleń chirurgów oraz zawsze wrażliwy społecznik. Człowiek lewicy w pasjonującej rozmowie o życiu, historii, medycynie i codziennych zmaganiach dla dobra ludzi. Rozmowa rozpoczęła się przed ponad dwoma laty w gabinecie Profesora przy ulicy Goetla w Krakowie. Miała przy tym przeszło dwieście epizodów (nagrań), drugie tyle ich korekt i autoryzacji, wreszcie w sferze niemedycznej(bo dziennikarz Stefan Ciepły jest nieomal rówieśnikiem bohatera) dziesiątki sporów o kształt przeszłości.Stąd fabuła rozważań Profesora o życiu i medycynie jest może niekonsekwentnie „rwana”, ale też na przestrzeni przeszło 90 lat życia Profesora różne wątki siłą rzeczy mogły być ujęte tylko fragmentarycznie.
Technologia wyprzedza etykę. Religia w Europie przestaje być punktem odniesienia. Język polityki traci sens. Wierzący coraz częściej dystansują się od Kościoła. Mnożą się pytania bez prostych odpowiedzi.
W Rzymie – mieście, w którym splatają się historie imperium, prawa i chrześcijaństwa – spotykają się Radosław Sikorski i o. Wojciech Giertych OP – polski szef MSZ i teolog domu papieskiego.
Idą przez Wieczne Miasto – między miejscami, które same prowokują pytania o władzę, wiarę, upadek i trwanie. Nie uciekają od różnic. Wchodzą w nie świadomie. Spierają się o sens historii, o granice władzy, o relację między wiarą i rozumem – także w polskim kontekście, który obaj znają od środka.
• Czy bez nawiązywania do chrześcijańskich korzeni Europa potrafiłaby określić, czym jest?
• Czy polski Kościół przechodzi kryzys, który go osłabi, czy taki, który go oczyści?
• Czy wiara ma jeszcze coś do powiedzenia w świecie przyspieszonym przez technologię?
To nie jest spór o detale doktryny. To rozmowa o tym, czy potrafimy jako Zachód opowiedzieć sensowną historię o człowieku. I czy jesteśmy gotowi ją przyjąć.
"Poczucie godności i wartości jest najważniejsze, a zarazem najmniej kosztuje. Jeśli je uszanujemy, zaakceptowanie pokoju stanie się możliwe" - Adam Daniel RotfeldGdy świat wydaje się pogrążony w chaosie, a dotychczasowe zasady są łamane na naszych oczach, prof. Adam Daniel Rotfeld w rozmowie rzece z Marcinem Wojciechowskim próbuje uporządkować myślenie o współczesnej rzeczywistości.Jeden z najsprawniejszych polskich dyplomatów z chirurgiczną precyzją analizuje brutalną lekcję bieżącej polityki zagranicznej, w której siła i interesy często spychają wartości do roli teatralnej dekoracji. W świecie zdominowanym przez transakcyjne podejście, gdzie zysk wypiera moralność, a sojusznicy bywają traktowani przedmiotowo, Rotfeld przypomina o sprawach fundamentalnych.W obliczu agresywnych zapędów Rosji i niepewności transatlantyckich sojuszy książka Przyzwoita polityka staje się niezbędnym przewodnikiem po wzburzonym świecie.Przekonuje, że niezmiennym priorytetem jest godność - jedyny fundament, na którym można budować trwałą przyszłość Polski i Europy.
Świat Patti Smith w „Roku Małpy” olśniewa osobliwością. Tu sen miesza się z rzeczywistością, dobre zjawy z przeszłości spotykają się z politycznymi demonami teraźniejszości, a wszystkiemu przyświeca pochwała codzienności w duchu poezji Williama Carlosa Williamsa. Smith z czułością wspomina tych, którzy już odeszli, rozmyśla nad największymi dziełami literatury i nie boi się pytać o niepewną dla świata przyszłość. „Rok Małpy” to poetycki manifest zaangażowanej artystki i intymny autoportret ikony amerykańskiej popkultury. „Zachwycająca, oniryczna […] niewielka książka pełna melancholii. Wspomnienia punkowej poetki przegląda się jak stertę starych polaroidów w jej nowojorskim mieszkaniu – „kolejne talizmany na naszyjniku bezustannych podróży”.” „Entertainment Weekly” „Sen na jawie pełen wspomnień […]. Smith wszędzie widzi mistyczne powiązania – podążając za jej słowami, zaczną je widzieć także czytelnicy.” „The New Yorker” „Porywająca podróż przez sny i życie Patti Smith. Rzeczywistość miesza się tu z fikcją, przenikają się prawdziwi i zmyśleni bohaterowie. Autorka przegląda się w metalicznej powierzchni tostera i stwierdza: „odkryłam, że wyglądam jednocześnie młodo i staro”. To idealnie ukazuje jej duszę .” Maureen Dowd, „The New York Times” „Smith zaczęła pisać „Rok Małpy” w pierwszym dniu 2016 roku. Rok ten przyniósł jej wiele zmian: artystka poczuła, że się starzeje, straciła przyjaciół, towarzyszyło jej wszechogarniające poczucie zawodu. Autorka zestawia osobistą narrację z opisem krajobrazu. Granica między fikcją a rzeczywistością się zaciera […]. Ta fascynująca opowieść o poszukiwaniu sensu w trudnych czasach pokazuje talent poetycki Patti Smith.” Christian Allaire, „Vogue” „Od 1975 roku Patti Smith zaciera granice między muzyką, poezją a prozą, wyjąc z żalu i krzycząc z radości, czy to na scenie, czy w swoim pisarstwie. „Rok Małpy” jest zbiorem jej najnowszych prozatorskich obrazów […]. W tej cienkiej książce pełnej wizji Smith błąka się po Stanach, odwiedza swoje ulubione miejsca, jeździ z nieznajomymi, stąpa po rozmytej granicy między rzeczywistością a snem i ubolewa nad wynikami wyborów prezydenckich w 2016 roku. Ale gdy tylko popada zbyt głębokie przygnębienie, na niebie pojawia się słońce. Przez chwilę „nie ma w niebiosach niczego na podobieństwo udręki prawdziwego życia”, lecz „już niedługo zdarzy się coś wspaniałego”.” Leigh Haber, „O. The Oprah Magazine” „Rok Małpy to fantastyczny dziennik snów pełen obrazów, rozmów i rozmyślań, także nad tym, co łączyło Smith z dwójką jej najstarszych i najdroższych przyjaciół – dramaturgiem Samem Shepardem i producentem muzycznym Sandym Pearlmanem, który zmarł w czasie, gdy powstawała książka. Autorka nigdy nie była tak blisko połączenia dojrzałości swoich ostatnich dzieł z improwizowaną dzikością wczesnych wierszy i tekstów piosenek.” Andrew Barker, „Variety” „Melancholijny nastrój i poetycki język wyróżniają tę książkę spośród innych dzieł Patti Smith. […] Smith opisuje kawiarnie, wyprawy autostopem, dziwne motele w Santa Cruz i swoje sny. Z wielką czułością opowiada też o wizytach u Sama Sheparda w ostatnich miesiącach jego życia i o pomaganiu mu w ukończeniu jego książki.” Jane Ciabattari, BBC
Wspomnienia Mieczysława Jałowieckiego (1876-1962) czyta się jak pasjonującą powieść. To barwna, po sarmacku subiektywna wizja świata, jego realiów i obyczajowości, osobisty komentarz do wydarzeń historycznych.Autor urodził się w Syłgudyszkach na Wileńszczyźnie, "na skraju" Imperium Rosyjskiego. Za sprawą wielkiej historii i życia bogatego w gwałtowne odmiany losu stał się świadkiem wydarzeń burzących otaczające go społeczeństwa i państwa. Należał do kresowego ziemiaństwa i być może do ostatniego pokolenia, dla którego duchową ojczyzną było dawne wielonarodowe Wielkie Księstwo Litewskie. Jednocześnie - aż do rewolucji rosyjskiej 1917 roku - przynależał do zamożnej i uprzywilejowanej warstwy imperium carów. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został w 1919 roku pierwszym przedstawicielem rządu Rzeczypospolitej w Gdańsku i przebywał w Wolnym Mieście do początku roku 1921. Potem osiadł jako ziemianin w Kaliskiem. Po II wojnie światowej, na emigracji w Anglii, spisał wspomnienia o świecie, który nieodwracalnie przeminął.Będąc bacznym obserwatorem, a niekiedy aktywnym uczestnikiem historii, Jałowiecki daje czytelnikowi okazję przyjrzenia się z bliska życiu różnych środowisk i różnym wydarzeniom. I jest to lektura rozmaita: opowieści o dworach zagubionych wśród litewskich borów przepełnia nostalgia, ale wątek rywalizacji wywiadów w wojennej Rosji czy epizody gdańskie z lat 1919-1921 są godne powieści sensacyjnej. Uzupełnienie barwnych wspomnień stanowią komentarze Autora, bardzo subiektywne, pisane z patriotycznym zaangażowaniem, często niezwykle gorzkie, a czasem zaskakująco aktualne.Obecna edycja wspomnień Mieczysława Jałowieckiego obejmuje trzy części, wydane pierwotnie (w latach 2000-2003) jako osobne książki; są to: Na skraju Imperium, Wolne Miasto oraz Requiem dla ziemiaństwa.Po raz pierwszy książka została uzupełniona o ponad 30 ilustracji pochodzących ze zbiorów rodzinnych: fotografie oraz nigdy dotąd niepublikowane grafiki i akwarele autorstwa Mieczysława Jałowieckiego.
Niezmiennie najlepszy przewodnik po Pradze, czeskiej historii, literaturze i wyobraźni. Zbiór esejów Aleksandra Kaczorowskiego to barwna opowieść o najważniejszych postaciach literackiego świata XX-wiecznej Pragi – od Franza Kafki przez Jaroslava Haška, Karela Čapka, Jiříego Weila po Bohumila Hrabala, Josefa Škvoreckiego, Milana Kunderę, Otę Pavla i Václava Havla. To także osobista historia pasji znakomitego bohemisty – początków jego fascynacji Czechami, odkrywania mało wówczas znanych pisarzy, pierwszych spacerów po Libni i Žižkovie. Lektura obowiązkowa każdego miłośnika Europy Środkowej. „To nie był mój elementarz, to był mój uniwersytet.” Mariusz Szczygieł „To zapis stanów duszy człowieka, który zachorował na Pragę, i przekonujące wyjaśnienie, że choroba ta nie jest szaleństwem, lecz jak najbardziej zrozumiałą fascynacją, której w mniejszym lub większym stopniu ulega każdy czytelnik Hrabala. Nie wszyscy, rzecz jasna, są tak zdeterminowani, by od razu jechać do Pragi... W zastępstwie powinni więc wybrać się w podróż wirtualną, w której Kaczorowski jest doskonałym przewodnikiem.” Edwin Bendyk „„Praski elementarz” urzekł mnie od pierwszych stron […]. Ta książka to sama esencja „czeskości”.” Aleksander Fiut „To książka nie tylko napisana żywo, zajmująco i z doskonałym wyczuciem pointy, ale wręcz fascynująca. […] Kultura czeska trafiła do kogoś, kto nie tylko z niej czerpał, ale i potrafił się jej odwdzięczyć.” Leszek Engelking „W tle tych wszystkich życiorysów jest i sam Alik – spóźniony trochę, w barze nad kuflem piwa... Ta sytuacja nadaje jego esejom ton łagodności i przyzwolenia w ocenie połamanych losów.” Krzysztof Czyżewski „Ta książka doskonale tłumaczy, dlaczego w ostatnim czasie język polski stał się jednym z najczęściej słyszanych na ulicach czeskich miast.” „Lidové noviny”
Partner wydania: Muzeum Tatrzańskie w ZakopanemChodząc w Tatry, można zobaczyć więcej. Nawet jeśli w górach się tylko bywa, każdy, kto w nie idzie, zmierza po skarb - tu zwyczajne sprawy nabierają nowego sensu. Aktywność, wysiłek, zmęczenie stają się czymś więcej niż tylko fizycznym doświadczeniem. Tatry to miejsce nieograniczonych możliwości, ale także lekcja pokory. W Tatrach upływ czasu staje się wyraźniejszy.Chodząc w Tatry to zbiór esejów antropologiczno-filozoficznych o życiu w Tatrach i pod Tatrami pisanych z perspektywy mieszkańca Kościeliska, to próba zrozumienia istoty tatrzańskości i elementów, które się na nią składają. To także osobista opowieść o wieloletniej relacji z górami, o fascynacji wspinaczką i wędrówkami, o obserwacjach zmieniającej się natury - wciąż wspaniałej, mimo że coraz bardziej niszczonej przez człowieka. To także uniwersalna refleksja o przemijaniu i o tym, że w górach mocniej doświadcza się swojego istnienia.Teksty zamieszczone w książce w pierwotnej wersji ukazywały się w piśmie "Tatry" w latach 2006-2018."Kuba Szpilka chodzi w Tatry chyba od zawsze. To jego dom. W swojej najnowszej książce rozkłada miejsce i bycie w nim na czynniki pierwsze, traktuje jak obiekt antropologicznych badań. Widzi więcej i głębiej. Tatry jawią się tu jako centrum wszechświata, punkt, w którym ważny staje się ich wymiar duchowy. Teraz my - ludzie z nizin - mamy szansę również to dostrzec i docenić. Jest coś wspaniałego w tym, że Kuba Szpilka znalazł swoje miejsce na ziemi i chce się zastanawiać, co ono oznacza. "Chodząc w Tatry" to niemal intymne spojrzenie na ukochaną przestrzeń, wyznanie miłości." Aldona Łaniewska-Wołłk, Program 2 Polskiego Radia
Latem 2021 roku, gdy po dwudziestu latach obecności Amerykanie opuszczają Afganistan, Jagoda Grondecka jest na miejscu. Relacjonuje zbrojny marsz talibów na Kabul i ich powrót do władzy, panikę wśród mieszkańców, ucieczki żołnierzy afgańskiej armii i rozpad struktur republiki. Rozmawia z talibami, zagląda do opuszczonej bazy Bagram, gdzie porzucony sprzęt przypomina o nagłym odwrocie Amerykanów. Śledzi dramatyczne próby ewakuacji cywilów i tłumy usiłujące dostać się na lotnisko. Na prośbę polskiego rządu pomaga zorganizować ewakuację ponad setki Afgańczyków współpracujących z polskim wojskiem.Czujnie obserwuje pierwsze miesiące nowych-starych rządów i codzienne życie z perspektywy ulic, szkół, domów i posterunków. Szczególną uwagę poświęca sytuacji kobiet, rozmawia z uczennicami i nauczycielkami, które mimo ryzyka próbują stawiać opór, gdy ogranicza się ich dostęp do edukacji, z demonstrantkami, które odważnie wykrzykują: "Chleba, pracy, wolności!"; odwiedza szariacki sąd, by przekonać się, ile warte jest zeznanie kobiety.Tłem jej reporterskiej relacji jest analiza upadku afgańskiej republiki: korupcja elit, bezkarność watażków z Sojuszu Północnego, nocne naloty wojsk specjalnych na domniemanych wrogów reżimu. Właśnie tak zaczyna się historia powrotu talibów do władzy.
Wczesne dzieciństwo ma proustowskie, wypełnione okresami izolacji z powodu choroby i rekonwalescencji. Dorastanie - dickensowskie, rozgrywające się w przeznaczonym do rozbiórki kompleksie mieszkaniowym, gdzie dzieci zapadają na gruźlicę, kolejni sąsiedzi znikają, a po domach grasują szczury. Jako nastolatka poznaje Rimbauda i Dylana, dzięki którym otwiera się na sztukę. Wyrusza do Nowego Jorku i próbuje sił w pisaniu, jednak przyjaciele ze sceny undergroundowej rozbudzają w niej pragnienie artystycznego spełnienia na większą skalę. Ale po pierwszych znaczących sukcesach muzycznych spotyka Freda "Sonica" Smitha i zostawia nowojorskie życie za sobą, by zamieszkać wśród starych wierzb i bujnych grusz nad kanałem w St. Clair Shores.Gdy z biegiem lat kolejni bliscy Patti odchodzą, ratunkiem przed melancholią okazują się, jak wiele razy wcześniej, muzyka i literatura - jedyne stałe w jej życiu napędzanym twórczą wolnością i siłą wyobraźni.Chleb aniołów to wyrafinowana autobiograficzna opowieść jednej z najważniejszych artystek XX i XXI wieku. Smith nie zaleca się do czytelnika, ale z odwagą i charakterystyczną dla siebie wrażliwością się przed nim odsłania. Jej nowa książka jest także listem miłosnym do czasem okrutnego, a czasem pięknego świata.
Eseistyczna książka Radosława Romaniuka, oparta na świadectwach i biografiach dwóch wielkich twórców: Jerzego Nowosielskiego i Tadeusza Różewicza. Opisuje fenomen ich przyjaźni oraz dialogu toczonego przez dzieła tych artystów. Na fundamentalne pytania, zadawane w drugiej połowie XX wieku, obaj udzielali najczęściej odmiennych odpowiedzi. Podobnie jednak odczuwali ich powagę i zadanie artysty, które rozumieli jako próbę usprawiedliwienia swojego istnienia w epoce po Oświęcimiu. Jeden dawał świadectwo wiary w metafizyczne korzenie świata i usiłował te połączenia odsłaniać w malarstwie religijnym i świeckim, projektach architektonicznych, eseistyce i rozmowach. Drugi widział ludzką egzystencję jako życie w dole, próbował się tam urządzać i opowiedzieć o trudzie tego zadania. Żaden z nich jednak nie miał ambicji wpływu na drugiego w ich relacji szło raczej o wzajemne pomaganie w życiu poprzez świadomość istnienia i znaki obecności tego drugiego. Tadeusz Różewicz i Jerzy Nowosielski ich przyjaźń, światopogląd, równoległa twórczość, biografie spotykają się ponownie na kartach tej książki.
Egodokumenty – do których zalicza się Dzienniczek Marty Łosiowej – są źródłami historycznymi na wskroś osobistymi i subiektywnymi, lecz wyjątkowymi ze względu na autentyczność myśli i spostrzeżeń, kronikarski charakter dostarczający niepodważalną faktografię […] Dlatego z radością przyjąć należy kolejną tego typu publikację, umożliwiającą i ułatwiającą badania różnorodnych problemów podniesionych świadomie lub nieświadomie przez Autorkę. Oprócz losów rodziny, przedstawianych dzień po dniu, otrzymujemy obraz relacji Polaków z Niemcami, Żydami, Ukraińcami w latach okupacji niemieckiej na Lubelszczyźnie, relacji społecznych ziemiaństwa z innymi grupami społecznymi, poznajemy recepcję wydarzeń wojennych i tuż powojennych, metody radzenia sobie z wyzwaniami, znaczenie religii, strach przed Sowietami, stosunek do wolnomularstwa i szereg innych zagadnień społecznych. […] Opublikowany Dzienniczek zainteresuje zapewne nie tylko profesjonalnych badaczy, ale również szerszy krąg czytelników, pragnących samodzielnie obcować z bohaterami wydarzeń historycznych. Z recenzji dra hab. Tomasza Łaszkiewicza, prof. IH PAN Jest to niezwykle cenny dokument opisujący życie rodziny ziemiańskiej w czasie okupacji niemieckiej oraz w pierwszych miesiącach rządów komunistycznych. Jest w nim mowa m.in., o trudnościach życia codziennego i funkcjonowania majątku ziemskiego w warunkach gospodarki wojennej. Z recenzji dra hab. Krzysztofa Ślusarka , UJ
Oddajemy do rąk czytelników kolejny ważny tom w opracowaniu prof. Eugeniusza Niebelskiego. To pierwsza taka książka w historiografii polskich losów na Syberii w XIX wieku. Przywraca pamięć o lekarzach i medykach, którzy nie tylko ratowali zdrowie i życie współzesłańców i mieszkańców Syberii, ale inspirowali i dawali nadzieję przez swoją postawę, człowieczeństwo i empatię. W opracowaniach znalazło się wiele nowych, dotychczas nieopisywanych aspektów życia codziennego na Syberii, postrzeganych z perspektywy lekarzy, medyków, felczerów i aptekarzy. Książka wyjątkowa zarówno merytorycznie, jak i w opracowaniu graficznym. Pierwsza tego rodzaju pozycja w historiografii szeroko pojętych losów uczestników powstania 1863 roku. Ukazuje zarówno ich udział w walce, życie i pracę na Syberii, jak również dokonania po uwolnieniu: losy zbiorowości i losy indywidualne. Wiele z tych historii mogłoby posłużyć za kanwę fabularnego filmu: m.in. o doktorze, który tworzył uzdrowisko w Rosji, o innym który założył zakład zdrojowy nad Morzem Czarnym, o lekarzach „twórcach” uzdrowiska w Nałęczowie, o lekarzu osiadłym po zwolnieniu z zesłania i zmarłym w Irkucku, którego potomkowie mieszkają tam nadal, o lekarzu Benedykcie Dybowskim – o którym nikt tak dotychczas nie napisał. Od Autora
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
