Reporterska opowieść o szpitalu psychiatrycznym w krakowskim KobierzynieStuletnia historia szpitala przedstawiona przez Krystynę Rożnowską to wielobarwna mozaika, niepozbawiona barw ostrych, mrocznych, ale też jasnych i frapujących.prof. Bogdan de BarbaroPonad sto lat temu w podkrakowskim Kobierzynie otwarto szpital psychiatryczny zaprojektowany według najmodniejszych wzorców. Był świadkiem dramatycznych wydarzeń XX wieku i ewolucji psychiatrii - od izolacji po coraz bardziej humanitarne podejście do pacjentów. Do dziś jest azylem dla wszystkich, którzy muszą uporać się z samymi sobą.Reporterka Krystyna Rożnowska po raz pierwszy odwiedziła szpital czterdzieści lat temu. Rozmawiała wtedy z pacjentami stłoczonymi w szarych salach. Zapamiętała zarówno ich wylęknione oczy, jak i ciężką pracę personelu medycznego. Później wielokrotnie wracała do Kobierzyna, aby obserwować, jak to miejsce się zmienia. Poznawała nie tylko historię szpitala, ale przede wszystkim uważnie słuchała ludzi - lekarzy, pielęgniarek i pacjentów. To dzięki tym rozmowom udało jej się napisać fascynujący reportaż, który zabiera czytelnika w sam środek osobliwego świata, jakim jest szpital psychiatryczny.Krystyna Rożnowska - dziennikarka, autorka cenionych poradników medycznych oraz książek, w tym biografii Juliana Aleksandrowicza i Antoniego Kępińskiego. Napisała setki artykułów o medycynie i dramatach ludzi dotkniętych chorobą.
Jak zachodnia prasa pomagała szerzyć hitlerowską propagandę
Zanim ruszyły pierwsze czołgi, słowa były najpotężniejszą bronią Hitlera. Rozumiał media jak nikt przed nim i potrafił w pełni wykorzystać ich siłę. Błyskawicznie zdominował niemiecką prasę, a zagranicznych dziennikarzy owinął sobie wokół palca. Nawet potężna Associated Press uległa jego wpływowi – zwolniła pracowników żydowskiego pochodzenia i rozpowszechniała materiały zatwierdzone przez nazistów.
Wywiady, których Hitler udzielał starannie wybranym dziennikarzom, trafiały na pierwsze strony najważniejszych gazet: „Daily Mirror”, „The New York Times”, „Paris-soir”, a nawet żydowskiego tygodnika „The Jewish Criterion”.
Hitler po mistrzowsku manipulował opinią publiczną – obietnicami zdobywał zaufanie, a kłamstwami usypiał czujność.
Éric Branca jako pierwszy zebrał szesnaście autentycznych wywiadów udzielonych przez Hitlera wybranym dziennikarzom z USA, Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1923–1940. Przeprowadził ich wnikliwą analizę i pokazał, jak dyktator wpływał na zachodnie redakcje.
To historia o propagandzie i o doświadczonych dziennikarzach, którzy ulegli charyzmie Führera.
Nekrofil, kanibal, „potwór z Milwaukee”. Jeden z najbardziej przerażających seryjnych morderców. Kim był Jeffrey Dahmer, zanim wyszło na jaw, że zamordował i rozczłonkował siedemnaście osób?
Zamkniętym w sobie chłopcem, którego interesowała anatomia. Ojciec – chemik – nauczył go, jak bezpiecznie wybielać kości, i liczył, że zawodowo syn pójdzie w jego ślady. Trudno było przewidzieć, że Jeff zdobytą wiedzę wykorzysta później do preparowania szczątków swoich ludzkich ofiar. Co sprawiło, że dopuścił się tak makabrycznych czynów?
Renata Kuryłowicz, najważniejsza polska badaczka życia Dahmera, nie cofa się przed opisaniem najbardziej drastycznych faktów, ujawnia szeroki kontekst rodzinny i społeczny jego historii oraz opinie współczesnych profilerów i psychiatrów.
Wejdź w głąb umysłu psychopatycznego mordercy. Ale tylko na własną odpowiedzialność.
Renata Kuryłowicz (Renata z Worka Kości) – historyczka sztuki, zajmuje się zagadnieniami z zakresu kryminalistyki i kryminologii. Pisze i opowiada o antropologii śmierci, zbrodniach i zbrodniarzach oraz ich ofiarach. Autorka bloga i podcastu true crime Zbrodnie bez cenzury. Zrealizowała m.in. sześcioodcinkową serię o Jeffreyu Dahmerze. Pomysłodawczyni i właścicielka cocktail baru Worek Kości w Warszawie, jedynego na świecie domu burleski i kryminału. Autorka książki Klątwy, duchy i zbrodnie (Znak JednymSłowem, 2025). Mama dwóch synów i posiadaczka dwóch kotów, wdowa.
„Zdzisław Beksiński nigdy nie uderzy swojego syna.
Zdzisław Beksiński nigdy nie przytuli swojego syna”.
Jedna z najgłośniejszych biografii ostatnich lat!
Ponad 150 tysięcy sprzedanych egzemplarzy!
To nie jest książka o znanym malarzu, który tworzył dziwne i straszne obrazy. To nie jest książka o jego mrocznym synu, który fascynował się śmiercią i tak wiele razy próbował popełnić samobójstwo, aż mu się udało. To książka o miłości – o jej poszukiwaniu i nieumiejętności wyrażenia. I o samotności – tak wielkiej, że staje się murem, przez który nikt nie może się przebić. O tym, że życie czasami przypomina śmierć, a śmierć – życie.
„Nieodgadnionych Beksińskich, ojca i syna, spotkało po śmierci coś wspaniałego. Otóż Magdalena Grzebałkowska napisała o nich wielką, głęboką i brawurową książkę reporterską. Złoty kruszec znalazł świetnego wydobywcę. Niech się chowa zmyślenie i powieści”.
Mariusz Szczygieł
„Zdaje się, że praca Magdaleny Grzebałkowskiej w tym wypadku to nie tylko przepłynięcie wpław oceanu materiałów dowodowych – to też pióro, które zdołało je powiązać tak, że tworzą spójną, arcybarwną opowieść, tak wieloperspektywiczną i zagadkową jak co najmniej samo życie”.
Dorota Masłowska, „Dwutygodnik”
Kierował się głównie poczuciem obowiązku wobec Polski – Niepodległej; zdeklarowany wróg Peerelu (co potwierdził peerelowski wyrok śmierci z 1983 roku), orędownik demokracji, który od połowy lat 70. zapowiadał miejsce Polski we Wspólnocie Europejskiej. Wybitny znawca Josepha Conrada, niezamykający się w roli literaturoznawcy. Postać wieloznaczna, uważana często za konfliktogenną, co ułatwiało pomówienia. Ta książka ma szanse przywrócić Zdzisława Najdera życiu publicznemu. Po tak burzliwym, zdawałoby się, losie trudno raczej odejść – tak jak On – po cichu. A jednak dopiero ta autobiografia przywraca obraz całej Jego drogi. Książka zawiera wkładkę zdjęciową z niepublikowanymi dotąd fotografiami z archiwum prywatnego Zdzisława Najdera.Zdzisław Najder (1930–2021) – historyk i krytyk literatury (wybitny conradysta), działacz polityczny, publicysta. Założyciel Polskiego Porozumienia Niepodległościowego (1976), dyrektor Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa (1982–87), przewodniczący Komitetu Obywatelskiego (1990–92). Założyciel i pierwszy prezes Klubu Atlantyckiego (1991–92) oraz Instytutu Obywatelskiego (1992–97). W 1992 roku szef doradców premiera RP. W latach 1998–2001 doradca szefa Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej oraz głównego negocjatora przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Twórca i prezes Klubu Weimarskiego w Warszawie. Kawaler francuskiej Legii Honorowej (2005). Pomysłodawca i główny realizator Węzłów pamięci Niepodległej Polski (2014).
Przysięgam przywrócić wiarę i miłość wszystkim, których życie poobało i którzy myślą, że już nic pięknego nie może ich spotkaćBo przyjdzie moment, gdy mama, babcia czy inna ukochana osoba zadzwonią do Ciebie ostatni raz. Kiedy dziecko ostatni raz poprosi, aby je położyć spać, gdy ostatni raz zobaczysz swoją twarz bez zmarszczek, i gdy ostatni raz powiesz: mam przecież całe życie przed sobąPrzyjdzie ostatni razWięc żyjmy teraz. natychmiast. Tworząc najwspanialsze wspomnienia. Bo:ŻYCIE JEST TERAZ.Ta książka jest dla nas, mimo że jest o mnie. Czytając ją, odnajdziesz część siebie.O tym, jak z choroby można zbudować zamek wolności.O modlitwie, która nie chroni przed bólem, lecz pomaga go znieść."Jak jest kryzys, zrób z tego bal, i tańcz, kochanie, tańcz".Albo wykorzystasz ten ból, albo on wykorzysta ciebie.Jeśli trzymasz tę książkę i jakakolwiek część Was mówi "tak", to znaczy, że usłyszeliście mój szept już wcześniej. Gdy ją pisałam, wyobrażałam sobie rozmowę z każdym, kto ją przeczyta. Dziękuję, że jesteś!Riya Sokół
Książka przybliża życie i działalność niezłomnego Henryka Urbanowicza "Zabawy", harcerza i żołnierza 3 i 5 Wileńskiej Brygady AK. To kolejna biografia ukazująca niezwykłą postać podziemia niepodległościowego. Według autorów, Henryk Urbanowicz "Zabawa" powinien być stawiany na piedestale wraz z takimi niezłomnymi jak rtm. Witold Pilecki, gen. August Emil Fieldorf "Nil" czy ppłk. Łukasz Ciepliński "Pług". Jego życie, działalność, a przede wszystkim heroiczna walka o niepodległość Polski z niemieckim i sowieckim okupantem, a po II wojnie światowej z komunistami, są tego najlepszym dowodem. Urbanowicz jak wielu jego towarzyszy broni przeszedł długotrwałe i okrutne śledztwo UB. Skazany na 11-krotną karę śmierci, został brutalnie zamordowany w kazamatach więzienia nr 1 przy ul. Kleczkowskiej we Wrocławiu w wieku zaledwie 23 lat, do końca pozostając wierny najważniejszym ideałom: Bóg-Honor-Ojczyzna.
Antoni Zając wie chyba wszystko, co dziś można wiedzieć o Leo Lipskim. W jego osobie Niespokojni, powieść na przemian genialna i drażniąca, znaleźli wreszcie idealnego czytelnika. Anarchiwa i kryptografie po prostu kipią od najrozmaitszych odkryć: archiwalnych, interpretacyjnych, literaturoznawczych i filozoficznych. Zgłębiając tajniki przedziwnej powieści Lipskiego z tak niebywałą znajomością rzeczy, Zając napisał zarazem wielką, bardzo mądrą książkę o niepokoju, utracie i miłości no i o samym pisaniu. Adam Lipszyc Osiadły w Tel Awiwie tuż po ii wojnie światowej, schorowany i biedny, Leo Lipski miał jeden cel: ukończyć i wydać Niespokojnych powieść z czasów krakowskich, wyłącznie prawie erotyczną, w której cień katastrofy kładzie się na przedwojennym świecie młodości. Jej widmo odbiera piszącemu dostęp do czystych wspomnień naznacza piętnem zniszczenia rzeczywistość, która o swoim przyszłym losie nic jeszcze nie wie albo dopiero zaczyna go przeczuwać. Lipski dąży do rejestracji ulotnych, trudno uchwytnych w języku aspektów istnienia, które czynią je żywotnym i utrzymują w ruchu, sprawiając, że jest ono niespokojne, nieustępliwie pragnie bycia w świecie. Niespokojni to literackie archiwum przedwojennego życia, widzianego z perspektywy zmartwiałej, pogrążonej w kryzysie teraźniejszości. Pisarz posłużył się nie tylko wspomnieniami, lecz także własnymi utworami pisanymi w latach trzydziestych, czasem cytując ich długie fragmenty. Próbował w ten sposób zrekonstruować swój niewydany przedwojenny debiut.
Książka "Święty Papież Jan Paweł II - ZAMACH. Biografia niezwykła" to poruszającai dogłębna opowieść o jednym z najważniejszych wydarzeń w historii Kościoła katolickiegoXX wieku - zamachu na życie papieża Jana Pawła II 13 maja 1981 roku. Autor, Lech Tkaczyk,z niezwykłą precyzją, nowymi faktami,literackim wyczuciem i reporterską dokładnością kreśli wielowymiarowy portret świętego Papieża Polaka w kontekście dramatycznych wydarzeń, które wstrząsnęły światem.To nie tylko dokument o zamachu - to duchowa podróż przez życie, myśl i charyzmę Karola Wojtyły. Autor unika banału i patosu, dając czytelnikowi żywy obraz człowieka - silnego, cierpiącego, ale i niezłomnego w przebaczeniu. Opis zamachu to punkt kulminacyjny tej historii, lecz równie ważne są wątki dzieciństwa w Wadowicach, czas wojny, droga do kapłaństwa, walkao wolność narodów, a w końcu duchowa dojrzałość papieża, który przebacza swojemu oprawcy.Autor nie unika trudnych pytań. Przygląda się dostępnym w oryginale dokumentom watykańskim, działaniom tajnych służb i politycznym kontekstom, które do dziś budzą kontrowersje. Jego styl jest klarowny, barwny i pełen empatii. Wplata świadectwa, cytaty, analizy historyczne, dzięki czemu książka zyskuje głębię i wiarygodność.To biografia niezwykła - nie tylko ze względu na bohatera, ale też na sposób narracji, który łączy rzetelną historię z duchowym przesłaniem. Dla katolików to ważna lektura, dla historyków - bezcenny materiał źródłowy, a dla każdego człowieka - przypomnienie, że miłość, odwagai przebaczenie potrafią przemienić świat.
"Odzyskane dzieciństwo" to pełne ciepła i wzruszeń wspomnienia z pierwszych powojennych lat na Ziemiach Odzyskanych. Autor prowadzi nas przez ulice i domy Skwierzyny- miasta zrujnowanego przez wojnę, a jednocześnie budzącego się do nowego życia. Z niezwykłą wrażliwością opisuje codzienność swojego dzieciństwa: zabawy, pierwsze przyjaźnie, trudności dnia powszedniego, ale także atmosferę rodzinnego domu, który dawał poczucie bezpieczeństwa i wspólnoty.To jednak również opowieść o dorastaniu bez matki- o tęsknocie, bólu i pustce, które towarzyszyły dziecku w codzienności, a jednocześnie o sile ojca i bliskich, dzięki którym możliwe było przezwyciężanie trudów.Książka ta to nie tylko zapis osobistych przeżyć, lecz także świadectwo historii widzianej oczami dziecka. To opowieść o dorastaniu w cieniu wielkich wydarzeń, o sile rodziny, wspólnoty i pamięci, która ocala od zapomnienia."Odzyskane dzieciństwo" to poruszająca podróż do źródeł- do miejsc, ludzi i chwil, które na zawsze pozostają w sercu.
Nowe, rozszerzone wydanie bogatej korespondencji Tolkiena, wzbogacone o pełne wersje starych listów i ponad 150 niepublikowanych nigdy wcześniej, zawierających odkrywcze spostrzeżenia na temat Hobbita, Władcy Pierścieni i Silmarillionu. Zbiór listów Tolkiena, wybranych i zredagowanych przez jego oficjalnego biografa, Humphreya Carpentera, przy istotnym wsparciu Christophera Tolkiena, ukazał się po raz pierwszy w 1981 roku. Zbiór ten przedstawiał bardzo szczegółowy portret twórcy Śródziemia jako gawędziarza, uczonego, katolika, rodzica, przyjaciela i obserwatora otaczającego go świata. W aktualnym nowym wydaniu zdecydowano się powrócić do oryginalnych maszynopisów i notatek redaktorów, unikając wcześniejszych skrótów i dołączając nowe listy, by przedstawić tę książkę w jej zamierzonym pierwotnie kształcie. Entuzjaści pisarstwa Tolkiena znajdą tu wiele niezwykle interesującego materiału, listy te bowiem zawierają nowe informacje o Śródziemiu, takie jak streszczenie całej intrygi Władcy Pierścieni czy wizję wydania „Opowieści Trzech Er”, a także pozwalają lepiej zrozumieć samego autora i jego świat. Ponadto ten wybór dostarczy satysfakcji każdemu, kto docenia sztukę pisania listów, której J.R.R. Tolkien był prawdziwym mistrzem. „Listy te stanowią intrygujące nowe spojrzenie na życie i dzieła Tolkiena, pozwalając nam pełniej usłyszeć głos jednego z najbardziej ulubionych pisarzy na świecie”. „The National Archives”
Błoński – Flaszen – Kijowski – Puzyna Wielka czwórka, która na zawsze odmieniła oblicze polskiej krytyki. Esej o najwybitniejszych uczniach Kazimierza Wyki, którzy na jego seminarium wypracowali własny, niepodrabialny model lektury, stając się filarami tzw. krakowskiej szkoły krytyki literackiej. Portret „szkoły krytyki” to rodzaj biografii poczwórnej, w której ważniejsze od samych naukowych osiągnięć głównych bohaterów stają się kulisy ich życia i warunki, w jakich tworzyli swoje dzieła i formowali krytyczne postulaty.
Wszystko to (poza trąbkami) i jeszcze więcej znajdziecie w tej kompletnej, ilustrowanej i wyjątkowo przystępnej historii całej historii ludzkości autorstwa Philomeny Cunk jednej z najwybitniejszych historyczek, filozofek i myślicielek XXI wieku. Skupiając się na wynalazkach, sztuce i geniuszach, którzy sprawili, że dzisiejszy świat jest nie do zniesienia, Cunk stworzyła dzieło, przy którym bledną wszystkie inne książki historyczne. Więcej: Świat według Cunk czyni je zupełnie zbędnymi, bo przedstawia całość dziejów człowieka od narodzin pierwszego dziecka jaskiniaków aż po wynalezienie emoji z kupą. Niektórzy twierdzą, że historię piszą zwycięzcy. Ale to nieprawda historię piszą Philomeny. A raczej Philomena. Ta osoba z okładki. Tak, i z TikToka też.
Najbardziej kochał zwierzęta, ale też prostych ludzi z sąsiedztwa, kochał biednych i porzuconych przez los. Leczył ich za darmo. Z wewnętrznej potrzeby, z litości, z miłości… tych chorych na dyfteryt z Montparnasse, szwedzkich robotników zarażonych tyfusem, ofiary epidemii cholery w Neapolu.
Mniej kochał tych bogatych – ale musiał ich słuchać – był ich modnym lekarzem. No i chciał mieszkać tam, gdzie znalazł raj. A po latach od pierwszego i najprawdziwszego zauroczenia udało mu się wreszcie zrealizować marzenie. Zamieszkał w białej willi przy kapliczce San Michele na Anacapri.
Pełna niezwykłego ciepła i humoru autobiografia modnego szwedzkiego lekarza Paryża i Rzymu z początku XX wieku.
Bestseller wielu dziesięcioleci!
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
Ten wyjątkowy album zabiera czytelnika w duchową podróż przez życie najważniejszych włoskich stygmatyków i mistyków — ludzi, którzy poprzez modlitwę, cierpienie i niezwykłe doświadczenia mistyczne stali się świadkami Bożej obecności w sposób przekraczający ludzkie rozumienie.
Bogato ilustrowane wydanie przedstawia biografie, duchowe przesłanie oraz najważniejsze wydarzenia z życia takich postaci jak:
św. Ojciec Pio,
Brat Elia,
Ojciec Dolindo
Wiesław Ochman - tenor o wielkim talencie, pracowitości i uroku osobistym - debiutował w 1960 roku w Operze Śląskiej w Bytomiu, skąd trafił na największe sceny świata: od Metropolitan Opera w Nowym Jorku po La Scalę w Mediolanie. Śpiewał pod batutą najwybitniejszych dyrygentów, stworzył osiemdziesiąt sześć ról operowych, nagrał ponad pięćdziesiąt płyt i wystąpił w blisko tysiącu ośmiuset spektaklach.Książkę tworzy trzynaście rozmów przeprowadzonych przez Agnieszkę Malatyńską-Stankiewicz - dziennikarkę i autorkę publikacji o wybitnych muzykach. Tytuły poszczególnych rozdziałów układają się w imię i nazwisko artysty: od "W jak Warszawa" po "N jak następca". Artysta życia. Wiesław Ochman to pełen anegdot i humoru zbiór refleksji o operze jako sztuce i instytucji, o scenicznych wizjach i inscenizacjach - także tych wyreżyserowanych osobiście. Znajdziemy tu opowieści o współpracy i przyjaźniach, o pasjach - zamiłowaniu do malowania i kolekcjonowania obrazów, o filozofii życia i rodzinie, wspominanej z czułością i wdzięcznością.Wiesław Ochman, dziś także dziadek Krystiana Ochmana - finalisty Eurowizji 2022 i jednego z najbardziej utalentowanych głosów młodego pokolenia - wciąż czaruje publiczność radością, energią i blaskiem prawdziwego mistrza.Portret wybitnego artysty, który pozostał skromnym chłopakiem z warszawskiej Pragi.
Publikacja zawiera listy gratulacyjne, przedstawienie osoby Jubilata, oraz szereg artykułów z zakresu nauk społecznych. Szczegółowy wykaz autorów artykułów oraz ich problematyka zawarte są w załączonym spisie treści.
Stanisław Cieślak SJ należy do wąskiego grona historyków Kościoła, którzy podejmują różnorodne badania nad dziejami Towarzystwa Jezusowego w kraju i zagranicą. Szczególne miejsce w głównym nurcie jego badań zajmuje historia Prowincji Polski Południowej Towarzystwa Jezusowego oraz biografistyka. Na uznanie zasługuje fakt, że jest on autorem kilkunastu prac poświęconych osobie kardynała Adama Kozłowieckiego SJ (19112007), wydanych w językach polskim, niemieckim i włoskim. [] Publikacja Kardynał Adam Kozłowiecki SJ (19112007). Misjonarz Zambii ma znaczenie wyjątkowe jest pogłębieniem i poszerzeniem dotychczasowych badań Stanisława Cieślaka SJ nad życiem i działalnością pierwszego arcybiskupa metropolity Lusaki. Odpowiada również na rodzące się zapotrzebowanie społeczne na tego typu publikację. Dodajmy, zapotrzebowanie, które wyrasta z przekonania wielu osób i środowisk o świętości kardynała Adama Kozłowieckiego SJ. Dr hab. Michał Białkowski, prof. UMK (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu) Stanisław Cieślak SJ poświęcił kardynałowi Adamowi Kozłowieckiemu SJ wiele publikacji. Od blisko trzydziestu lat przybliża w nich postać tego wybitnego jezuity Polaka, misjonarza i Księcia Kościoła szerokiemu gronu odbiorców, zarówno w formie pisemnej, jak i poprzez liczne konferencje i wystąpienia. Z satysfakcją witamy fakt, że zgromadził teraz w jednym tomie całą swoją dotychczasową wiedzę w tym zakresie, rozproszoną wcześniej w różnych publikacjach. Uzupełnił ją o nowe informacje i skrupulatnie zebrał wszystko, co do tej pory o nim napisano. Życiorys kardynała Adama Kozłowieckiego, który dożył sędziwego wieku i jak sam żartobliwie mawiał posiadał przynajmniej cztery obywatelstwa, jest niezwykle bogaty. Książka ks. Cieślaka, choć najważniejsza wśród jego dotychczasowych publikacji, z pewnością nie wyczerpuje tematu. Z niecierpliwością czekamy na kolejne opracowania. Publikacja Kardynał Adam Kozłowiecki (19112007). Misjonarz Zambii, podobnie jak wcześniejsze publikacje i wystąpienia ks. Cieślaka, wnosi istotny wkład w popularyzację postaci Adama Kozłowieckiego. Jest to szczególnie ważne w obecnym czasie, gdy rozpoczyna się proces beatyfikacyjny kardynała. Upowszechniając wiedzę o życiu i dokonaniach Adama Kozłowieckiego, ks. Cieślak jednocześnie przyczynia się do promocji dzieła misyjnego Kościoła w Polsce i na świecie. Prof. dr hab. Marek Inglot SJ (Papieski Uniwersytet Gregoriański, Rzym)
Rozmowa-rzeka z Henrykiem Bielskim została przeprowadzona w czerwcu 2021 roku w jego domu w Karolinie pod Warszawą. Miejscowość ta jest również siedzibą Zespołu Pieśni i Tańca Mazowsze, w którego składzie Bielski występował w młodości i z którym przez całe życie był silnie związany emocjonalnie. Piotr Marecki i Artur Sobiela przypominają sylwetkę reżysera, którego dzieła, zwłaszcza kultowy serial Ballada o Januszku, zapisały się na stałe w dziejach polskiej kinematografii. Publikacja stara się wypełnić istotną lukę w historiografii kina polskiego, wzbogacając ją o monograficzną opowieść o unikatowym twórcy filmów z zakresu realizmu peryferyjnego. Henryk Bielski w sugestywny sposób portretował środowiska egzystujące na peryferiach miejskich, wiejskich czy nawet cywilizacyjnych wraz z ich zwyczajami oraz przesądami: bieszczadzkich smolarzy w filmie Hasło, mieszkańców warszawskiej Pragi w filmie Koty to dranie, mikrokosmos PGR-u w Chrześniaku czy wreszcie dramatyczną relację matki i syna w Balladzie o Januszku. Wykształcony jako jeden z nielicznych polskich reżyserów w Moskwie, przenosił wzorce radzieckiego realizmu filmowego na grunt polski. Tego typu twórczość, prezentująca punkt widzenia niższych warstw społeczeństwa, zawsze była w głównym nurcie polskiej krytyki filmowej stawiana niżej od twórczości prezentującej perspektywę inteligencką. Niniejsza publikacja usiłuje poprzez analizę filmowego dzieła Bielskiego uczynić pełnoprawną tę pierwszą perspektywę. Forma rozmowy-rzeki pozwala natomiast wyzyskać emocjonalną i traumatyczną warstwę leżącą u podstaw twórczej postawy reżysera i zrozumieć jego wybór formy kina wręcz drastycznie realistycznego jako adekwatnego do poruszanych w filmach problemów. Niezwykle barwny życiorys - historia człowieka, który w młodości zadarł głowę, spojrzał na szczyt, na którym był sukces i postanowił: wejdę tam. I wszedł. Janusz Petelski Wywiad-rzeka z Henrykiem Bielskim to lektura wymagająca od czytelnika krytycznej postawy. Jest to bowiem nie tylko niezwykle ciekawy, wzbogacający dotychczasową perspektywę filmoznawczej narracji, obraz twórczości jednego z najbardziej oryginalnych reżyserów w powojennej historii polskiego kina, ale również świadectwo światopoglądowych wyborów artysty, świadomie opowiadającego się za ideologicznym porządkiem, kształtującym oficjalny profil filmowej kultury PRL-u, niemalże od początku jego istnienia. Najważniejszą wartością książki jest jednak jej aspekt praktyczno-filmowy. Bielski, jako wieloletni ten drugi", a następnie twórca samodzielnych filmów, dzieli się z czytelnikami nie tylko arcyciekawymi wspomnieniami z drugiej strony kamery, ale również daje rady, które mogą być pomocne każdemu praktykowi sztuki filmowej - od scenarzysty i aktora, po reżysera i filmowego producenta. Tak superprodukcji, jak i poruszających, kameralnych dzieł kinematograficznych. dr hab. Piotr Kletowski, prof. UJ, fragment recenzji wydawniczej
Warto czytać poezjęPoezja, podobnie jak proza (literatura piękna), obok malarstwa, rzeźby i architektury są naszymi ludzkimi dziełami, są sztuką. Pokazują emocje - miłość, gniew, rozpacz, radość, bezsilność, nadzieję, relacje z innymi ludźmi, światem przyrody, podziw dla piękna i siły natury. Zbiór wierszy Anny Pituch-Noworolskiej Cień stokrotki (The shadow of a daisy) jest wyborem z jej wcześniejszych tomików: Bukiety czasu, Skrzynia pełna wiatru, Wiersze rozsypane, Krajobrazy dni, Jesienny księżyc, Opowiem Ci jesień. Zawiera wiersze w wersji polskiej i angielskiej, co pozwala podziwiać piękno słów i melodykę wiersza w dwóch językach, a także poszerza grono odbiorców. Zbiór jest podzielony na rozdziały: Ja kobieta, Ty mężczyzna, My ludzie, Mój świat, Przemijanie, Miłość.Urodziłam się i dotychczas mieszkam w Krakowie. Tu odbyłam całą swoją edukację, w tym studia na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jestem lekarzem. Pisanie było moim marzeniem od czasów szkoły średniej, ale przez wiele lat pisałam tylko do szuflady. Debiut zawdzięczam Magdzie Węgrzynowicz-Plichcie, która pomogła mi zredagować poetycki tomik Bukiety czasu. Potem pojawiły się: Gotyk, Jesienny księżyc, Wiersze rozsypane, Skrzynia pełna wiatru, Portret z magnolią, Krajobrazy dni i Opowiem ci jesień. Wydałam też zbiór opowiadań Gobeliny (proza poetycka) i Malowanie mgły. Regularnie publikuję w almanachach Krakowskiej Nocy Poetów, roczniku "Literat Krakowski" oraz gościnnie w innych czasopismach.Historia sztuki, zwłaszcza okresu średniowiecza, fotografia i podróże to moje zainteresowania pozwalające odpocząć od pracy zawodowej. Fotografuję przyrodę, krajobrazy, architekturę. Najchętniej podróżuję do Włoch i Hiszpanii. W łagodnym pejzażu Toskanii i miastach Umbrii, klimacie Andaluzji z intrygującymi wpływami arabskimi czuję się najlepiej, jakbym była u siebie. O Krakowie i jego historycznych tajemnicach opowiadam w felietonach emitowanych w Radiu Kraków. Należę do Związku Literatów Polskich oraz do Unii Polskich Pisarzy Lekarzy.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
