Autorka książki doświadczyła wielu cierpień zarówno fizycznych, jak i psychicznych, a także niesprawiedliwości, ludzkiej zawiści i podłości. Doznawała wewnętrznych tortur, których natury nie potrafiła określić. Po wielu latach odkryła, że tylko Bóg może ją uwolnić z więzienia, w którym jej rodzina jest trzymana od kilku pokoleń.
"Byłam opętana" to promienne świadectwo osoby uwolnionej ze szponów Złego. Pasjonująca, prawdziwa historia, którą czyta się jednym tchem.
Jest piątek, siódma rano, stacja benzynowa w podwarszawskiej Falenicy. Robert Tekieli ma za sobą długi tydzień, sześcioro dzieci to nie przelewki, do tego sporo pracy przy redagowaniu gazety. A przed nim jeszcze podróż. Do Bogatyni jest prawie 600 kilometrów, w nocy po raz pierwszy w tym roku sypnęło śniegiem, z siedmiu godzin drogi zrobi się dziesięć. Stoimy więc przy niedużym stoliku na kawę i gadamy o Bogu. Obok nas facet w garniturze i z laptopem przegląda gazetę. – W Bogatyni jest ktoś, kto potrzebuje mojej pomocy – mówi Tekieli. – Prowadzę tam rekolekcje. Jestem kimś, kto stawia ludzi w prawdzie. Jak im się otwiera serce, to dalej już
Bóg działa.
Od 10 lat pomaga uzależnionym. Alkohol, narkotyki, seks, masturbacja, porno. Wszystko, co pozwala w łatwy sposób zmieniać samopoczucie, może uzależnić. Ludzie są mało skomplikowani.
Wcześniej Tekieli był magiem. Potrafił czytać myśli innych ludzi, odejmował choroby, panował nad zwierzętami. Ale Bóg nie miał z tym nic wspólnego. Z literaturą też nie. Bo literatura, którą promował Tekieli, nie zawsze bywała pobożna.
"W jakiejś postaci ziściła się zatem protoromantyczna wizja Herdera: oto Żydzi wywłaszczeni z bogactwa własnej tradycji, przechowujący ją w szafach z pamiątkami, stwarzają siebie od nowa, bez względu na to, co sądzi na ten temat otaczający ich świat, czy sprzyja im, czy nie. Są w pełni zasymilowani, są normalni. Mają państwo, którego chcą bronić. Koncepcja suwerenności państwa izraelskiego polega na zdolności do obrony własnego terytorium, włącznie z prawem wypowiadania wojny. Jeśli więc słychać nasilające się głosy sprzeciwu wobec "agresywnej polityki Izraela", należy wiązać je z nierozsądnym, lewicowym pacyfizmem, jak też z kryzysem idei państwa narodowego na kontynencie europejskim. Dawniej, gdy Żydzi nie mieli swego państwa, byli z tego powodu znienawidzeni przez obcy im świat. Dziś odczuwają ten sam rodzaj nienawiści właśnie dlatego, że udało im się z sukcesem takie państwo stworzyć. Circulus vitiosus. Myliłby się jednak ten, kto ograniczałby syjonizm wyłącznie do ideowego zaplecza państwa stanu wyjątkowego. Syjonizm pozostawił po sobie piękną ideę kibucu, w którą umiał tchnąć życie. Inną jego trwałą zdobyczą jest Uniwersytet Hebrajski, stanowiący kulturalną oazę w państwie znajdującym się w połowie drogi między Jerozolimą a Lacedemonem. O tym wszystkim w pasjonujący sposób pisze w swoich Pismach żydowskich Hannah Arendt."
Z Przedmowy Piotra Nowaka
Wyrusz w podróż życia i otwórz swoje serce na serca innych.
Gdy biblijny patriarcha Jakub uciekał przed gniewem swego brata Ezawa, nie zdawał sobie sprawy, że czeka go niezwykła wyprawa. Dramatyczne okoliczności jednak nie przeszkodziły, by właśnie tam, nie w rodzinnych stronach, Bóg objawił się Jakubowi. Dziś podróżowanie może odbywać się w mniej dramatycznych okolicznościach, ale cel pozostał ten sam.
Podróż do Ziemi Świętej Jacka Święckiego to coś więcej niż turystyczna przygoda. To pielgrzymka śladami patriarchów, sędziów i proroków. To wreszcie poszukiwanie siebie, odnajdywanie innych i nadzieja na Spotkanie. Jedyne w swoim rodzaju.
Stanisław Rakusa-Suszczewski urodził się w 1938 r. Studia ukończył w 1961 r. na Wydziale Biologii i Nauki o Ziemi Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorat obronił w 1968 r. w Olsztynie. Po trzykrotnym uczestnictwie w radzieckich i amerykańskich wyprawach antarktycznych stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1975 r. w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN. Zainicjował i współorganizował pierwszą wyprawę na statkach „Profesor Siedlecki” i „Tazar”, która zapoczątkowała samodzielne polskie badania naukowe w Antarktyce i sprowadziła na łowiska antarktyczne polską flotę rybacką. W 1976/77 r. był inicjatorem i kierownikiem wyprawy, która założyła stację im. Henryka Arctowskiego. Kierował naukowo pięcioma wyprawami morskimi statku r/v „Profesor Siedlecki” do Antarktyki. W latach 1986-88 był doradcą przy budowie antarktycznej stacji Hiszpanii Juan Carols I. Za swoją działalność w kraju i współpracę międzynarodową otrzymał odznaczenia polskie, amerykańskie, hiszpańskie i czeskie. Tytuł doktora honoris causa nadały mu Rosyjska Akademia Nauk i Akademia Rolnicza w Szczecinie. Jest członkiem korespondentem PAN.
Stanisław Rakusa-Suszczewski przetłumaczył trzy książki będące dziennikami wypraw polarnych do Antarktyki i Arktyki z początku XIX wieku autorstwa kapitanów F. Bellingshausena, J. Lisiańskiego i O. Kotzebue. Prezentowana pozycja – utrzymana również w konwencji dzienników – opisuje polskie, rosyjskie i amerykańskie wyprawy polarne, w których autor uczestniczył od 1960 do 2009 r. Książka stanowi dokument burzliwych losów, sukcesów i porażek naukowca oraz stanu i roli nauki w dwóch różnych systemach politycznych w Polsce. Jest to historia naszej działalności polarnej pisana w sposób bardzo osobisty, upamiętania wielu ludzi i ogromną liczbę zdarzeń. Barwnym podróżom towarzyszą opisy ciężkiej pracy w warunkach nocy polarnej, w samotności i izolacji. Autor popularyzuje wiele tematów naukowych z wypraw badawczych i związków polskiej nauki, gospodarki i polityki z krajami świata zainteresowanymi eksploracją i eksploatacją zasobów Antarktyki, do których dołączyła Polska dzięki założeniu stacji im. Henryka Arctowskiego i przystąpieniu do Układu Antarktycznego.
Polska odpowiedź na książkę Harukiego Murakamiego "O czym mówię, kiedy mówię o bieganiu".
Kiedy łapie cię zadyszka po wejściu na drugie piętro, a waga pokazuje trzy cyfry, możesz albo zaakceptować siebie, albo... wziąć się do roboty.
Kiedy zawodowo jesteś na skraju wypalenia i przestajesz widzieć sens w tym, co robisz, możesz albo zaakceptować ten fakt, albo... wziąć się do roboty.
To zderzenie sposobu myślenia, doświadczeń, wrażliwości dwóch kobiet. Jednej: nieco kontrowersyjnej, zaczepnej, często atakowanej w tabloidach, ale też niezwykle lubianej przez widzów i czytelników, mimo jej hedonistycznego i nieco egoistycznego podejścia do życia. I drugiej: prawie czterdzieści lat młodszej, trochę nawiedzonej poetycznej czarownicy-anielicy, dziennikarki o szerokich horyzontach myślowych.
"Spotkania o zmierzchu", wywiad-rzeka z arcybiskupem metropolitą gdańskim Tadeuszem Gocłowskim, są siódmą - i chyba najważniejszą - książką w dorobku autorki. Jest to niezwykle osobista opowieść ważnego świadka i uczestnika historii przełomu XX i XXI wieku. Arcybiskup metropolita gdański sięga we wspomnieniach do czasów dzieciństwa, opowiada o tragicznych losach swoich bliskich, doświadczonych boleśnie przez sowiecki totalitaryzm, oraz o swojej drodze do kapłaństwa. Przez książkę przewija się plejada postaci, które odcisnęły znak na historii Polski ubiegłego stulecia, z Ojcem Świętym Janem Pawłem II na czele. Autorka nie waha się poruszać tematów trudnych, a jej rozmówca od nich nie ucieka. "Spotkania o zmierzchu" to próba podsumowania wielu lat niezwykle bogatego żywota człowieka, dla którego spotkanie z Innym jest wartością samą w sobie. Barbara Kanold - dziennikarka, po studiach na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, mieszkająca od kilkudziesięciu lat w Gdańsku. Jest autorką wielu wywiadów i reportaży w prasie lokalnej i ogólnopolskiej. Są to rozmowy z ludźmi związanymi ze sztuką, z artystami i mecenasami kultury.
Każdy gracz giełdowy musi nauczyć się obserwować samego siebie, by dowiedzieć się, w jaki sposób jego osobowość wpływa na jego decyzje inwestycyjne. Być może są osobowości, które gwarantują sukces, być może są takie, które skazują na przegraną. Jednak giełdowa kariera większość nie jest prawdopodobnie rozstrzygnięta - dlatego trzeba nauczyć się, jak wykorzystać silne strony własnego profilu psychologicznego i jak zapanować nad stronami słabymi.
Derrick Niederman pokazuje w swojej książce, że choć każdy człowiek jest inny, w konfrontacji z rynkiem okazuje się, że istnieje kilka podstawowych typów inwestorów: łowca okazji, wizjoner, inwestor przekorny, inwestor sentymentalny, sceptyk, spekulant i poszukiwacz przygód. Jeśli dowiemy się, który z nich reprezentujemy, będzie nam łatwiej wykorzystać naturalne predyspozycje i unikać naturalnych pokus. Być może dzięki tej książce zrozumiemy nasze największe giełdowe sukcesy oraz to, dlaczego sukcesów tych nie było więcej, a także - co ważniejsze - nasze największe porażki oraz niewykorzystane okazje.
Od lat obserwuję pewną słabość Remigiusza Grzeli. Jest to słabość do silnych i dojrzałych kobiet. Wykorzystuje ją, przeprowadzając z nimi wywiady. Jego rozmówczynie to kobiety wolne. Nie w sensie matrymonialnym, ale na pewnym etapie życia są już wolne od lęku przed krytyką, wolne od ciśnienia wzorców, wolne od oczekiwań otoczenia. (Wanda Wiłkomirska jest nawet wolna od muzyki, mimo że to ona wyniosła ją na światowy szczyt sławy). Nie byłoby ich szczerości bez wolności.
Mariusz Szczygieł, reporter
Wolne to dwanaście rozmów z kobietami, które wybrały podróż do wolności. Ich wolność jest darem, ale i bywa gorzką koniecznością. To opowieść o kobietach, których siła wydaje się niewyczerpana i u których determinacja jest właściwie grupą krwi.
Dwie aktorki: jedna odważyła się zagrać matkę, lekarkę z getta; druga opowiedzieć o piekle i niebie Teatru Laboratorium.
Dwie reporterki: autorka "Zdążyć przed Panem Bogiem" i autorka "Onych" o sile non-fiction, również we własnym życiu.
Uratowana przez Leopolda Sochę dziewczynka w zielonym sweterku, a także dwie reżyserki i ich matka, Sprawiedliwa Wśród Narodów Świata, czyli o tym, skąd się bierze kino.
Legendarna tramwajarka, która rozbudziła strajk i nigdy nie pogrzebała ideałów Solidarności.
Była więźniarka, która wiele lat po wojnie, w Paryżu, usłyszała głos esesmańskiej nadzorczyni z Auschwitz i napisała kultową Pasażerkę.
Wielka skrzypaczka, która była w opozycji do męża, późniejszego sekretarza KC PZPR, ostatniego premiera PRL.
Wybitna poetka, która nigdy nie napisała zdania za dużo w rozmowie o tym, co jest najważniejsze.
HARTWIG / KRZYWONOS / ŚWIDOWSKA / POSMYSZ / TORAŃSKA / WILKOMIRSKA / NAWROT / KRALL / RYBCZY ŃSKA-HOLLAND / HOLLAND / ŁAZARKIEWICZ
Jerzy Turowicz: Wiślna 12 – Tygodnik Powszechny – Kraków – Polska – świat. To niezwykłe, jak szerokie kręgi zataczały działania tego skromnego człowieka. Ta obszerna praca ma przypomnieć – również poprzez kampanię promocyjną – niezwykłą historię Tygodnika Powszechnego, jego Szefa, redaktorów, współpracowników i całego środowiska, a nade wszystko „tygodnikową” myśl. Teraz można w jednym tomie poznać najważniejsze teksty Tygodnika, które zmieniały Polskę i Polaków. Dowiedzieć się o dramatycznych decyzjach redakcyjnych i politycznych, ale i zabawnych, codziennych zdarzeniach. Poznać inną historię Krakowa i polskiej kultury. Ta barwna, anegdotyczna opowieść wiedzie czytelnika od czasów komunizmu do pierwszych lat wolnej Polski. Przez stalinizm i wybuch nadziei roku 1956. Wielki sobór w Kościele katolickim. Dramat kampanii antysemickiej w marcu 1968. Wybór papieża-Polaka. Fenomen Solidarności… I jeszcze blisko półtorej setki biogramów polskich intelektualistów, ludzi kultury i mediów z różnych kręgów, którzy związali się z Tygodnikiem. W tym takich osobowości jak ks. Karol Wojtyła, Tadeusz Mazowiecki, Zbigniew Herbert, Leopold Tyrmand czy Paweł Jasienica… A nad wszystkim górujący, uśmiechnięty Jerzy Turowicz, który potrafi też być człowiekiem twardym. To podróż przez pismo, przez historię najnowszą Polski, ale i przez życiorysy ludzi Tygodnika
Choroba nowotworowa jest skrajnie demokratyczna – może spotkać każdego, niezależnie od wieku, płci czy miejsca zamieszkania. Nie wyłącza spod swojego wpływu nikogo, także zdrowych. A ponieważ jest naszą wspólną sprawą, a nie tylko technicznym problemem do rozwiązania, wymaga czegoś więcej niż specjalistycznych programów leczniczych i profilaktycznych.
W Polityce nowotworowej proponuję coś, co wymyka się neoliberalnej wyobraźni nastawionej na skuteczność i zysk: wizję społeczeństwa równego i sprawiedliwego, w którym choroba nie jest karą, tylko motywuje zdrowych do działania na rzecz tych, którzy potrzebują pomocy. Wizję społeczeństwa, w którym zdrowych i chorych więcej łączy, niż dzieli.
Łukasz Andrzejewski (1986) – filozof, kończy doktorat – monografię Jacques'a Ranciere'a – w Instytucie Filozofii UWr. Od stycznia 2009 roku zmagał się z chorobą nowotworową, jednocześnie działając na rzecz zmiany publicznego wizerunku tej choroby. Członek zespołu Krytyki Politycznej.
Ojciec Józef Witko, franciszkanin, kaznodzieja i uczestnik ruchu charyzmatycznego, już od ponad dziesięciu lat odprawia Msze św. w intencji chorych z modlitwą o uzdrowienie i uwolnienie duchowe. Każdego roku uczestniczy w nich kilkadziesiąt tysięcy osób. Niniejsza książka zawiera świadectwo posługi ojca Józefa. Znajdziemy w niej konferencje na temat uzdrowienia duchowego i fizycznego, życia wewnętrznego i modlitwy. Książka zawiera również teksty modlitw o uzdrowienie – fizyczne, wewnętrzne, uzdrowienie wspomnień i relacji rodzinnych. Jednak najważniejszą jej częścią jest zbiór poruszających świadectw uczestników. Są to osoby, które doznały różnorakich uzdrowień – czasami z chorób i sytuacji, które według ludzkiego pojęcia były beznadziejne. Świadectwa te mają umocnić naszą wiarę w to, że Jezus działa z taką samą mocą dziś, jak przed dwoma tysiącami lat. „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki” (Hbr 13, 8)
Gawędy o czasach i ludziach to zbiór wspomnień autora, w których opisał on dzieje rodzinnej Kowieńszczyzny i współczesne sobie wydarzenia na przestrzeni stulecia. Skromny tytuł nie oddaje w pełni wartości tej książki obejmującej kilkadziesiąt wspomnień-biogramów różnych osób, które autor miał okazję poznać w swoim długim i bogatym życiu. Dziesiątki sag szlacheckich, setki postaci, tysiące szczegółów, umiejscowionych w konkretnych okresach i sceneriach.
Proponowana do wydania praca doktora Konrada Tatarowskiego nie jest klasyczną biografią ani monografią prezentującą dorobek intelektualny czy też przebieg działalności publicznej (Jana Nowaka-Jeziorańskiego przyp. red.). Ambicje Autora wykraczają (…) poza sztywne ramy konwencjonalnych rozpraw poświęconych jednej, choć naturalnie bardzo znaczącej postaci historycznej. To szczególny walor
w przypadku opracowania, którego przedmiotem staje się bohater wielce niekonwencjonalny (…).
Autor rozprawy poszukuje we wszystkich regionach działalności swojego bohatera przejawów pewnego systemu wartości, pozwalającego scalać rozmaite formy aktywności. Liczą się tu zatem nie tylko pamiętniki czy zbiory publicystyczne (choć autor ze zrozumiałych względów poświęca im wiele uwagi), lecz również elementy gry politycznej i, jak powiedziałby Fussler, medialne "fortele" i "strategie". A zatem praca zatytułowana Aksjologia i polityka… siłą rzeczy lokuje się gdzieś na pograniczu etyki, teorii mediów, politologii i filozofii języka. (…)
W ostatnim rozdziale Konrad Tatarowski analizuje teksty i wystąpienia swojego bohatera. Można powiedzieć, że to imponujący epilog jakże wspaniałej biografii.
Z recenzji prof. dr. hab. Jana Tomkowskiego
W świecie kabaretu istnieje kilka prawd oczywistych. Jedna z nich jest tak oczywista, że musimy ją powtórzyć: kabaret to ludzie. Nietypowi, nietuzinkowi, humorzaści, inteligentni i błyskotliwi, twórczy i pracowici, utalentowani i zwariowani, jednym słowem niezwykli. Kontakt z nimi na scenie, ale także poza nią, bywa nie lada przeżyciem, dlatego chcemy ofiarować Państwu piętnaście takich spotkań. Współczesne osobowości polskiego kabaretu rozmawiały z nami o tym, co jest ważne dla każdego z nas. O przyjaźni, marzeniach, sławie, sztuce, seksapilu, podróżach i życiowych celach. I wielu innych, ciekawych rzeczach. Do rozmów zaprosiłyśmy: Artura Andrusa, Abelarda Gizę (kabaret Limo), Marcina Wójcika (kabaret Ani Mru Mru), Roberta Górskiego (Kabaret Moralnego Niepokoju), Grzegorza Halamę, Agnieszkę Sobańską (kabaret Jurki), Joannę Kołaczkowską i Dariusza Kamysa (kabaret Hrabi), Mariusza Kałamagę (kabaret Łowcy.B), Roberta Korólczuka (Kabaret Młodych Panów), Tomasza Jachimka, Władka Sikorę (kabaret Potem i inne) Ireneusza Krosnego, Filipa Jaślara (Grupa MoCarta) i Piotra Bałtroczyka.Zobaczcie, czego nie wiecie o kabarecie.
Na ścieżkach Polesia to ponad dwadzieścia pełnych uroku literackich obrazów Polesia, ukazujących zarówno piękno tamtejszej przyrody, jak i oryginalność ludzi tam mieszkających, ich wierzeń i zwyczajów. Sam Autor pisał tak: „Burze wojenne oddzieliły nas od ostępów puszczańskich, przestrzennych łąk i mszarów. Tylko we wspomnieniu widzimy kępy czarnych olch na zapadniach, samotne stogi siana, pełne radości i życia wiatraki. W tęsknicy słyszymy śpiew żniwiarek wracających do wsi po dniu znojnej pracy. Dlatego niech te moje opowiadania będą błyskiem światła na naszym ciemnym horyzoncie. Niech będą żarnicami niosącymi dobre nadzieje”. Warto więc poznać tę krainę tajemniczą i niemalże egzotyczną, zwłaszcza że przewodnikiem po niej jest jej prawdziwy znawca i miłośnik.
Twórczość Jacka Goody'ego jest dobrze znana polskim czytelnikom zainteresowanym antropologią. Goody, choć osiągnął już sędziwy wiek, nadal jest aktywnym naukowcem i autorem interesujących publikacji. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego oferują czytelnikom cykl rozmów z Goodym, jakie w 1996 roku przeprowadził francuski historyk Pierre-Emmanuel Dauzat. Niezbyt obszerna, lecz niezwykle inspirująca książka pozwala na zapoznanie się z dorobkiem naukowym słynnego antropologa, a także z życiowymi wyborami i sympatiami Goody'ego. Z pewnością publikacja ta zainteresuje czytelników, którzy prowadzą badania antropologiczne, kulturoznawcze czy religioznawcze.
Któregoś dnia dwie kobiety spotkały się przy kawie. Jedna była psychologiem, druga filozofem. Rozmawiały o życiu. Zadały sobie nawzajem pytanie: Quo vadis... dokąd idziemy?
Nie mogąc na nie odpowiedzieć postanowiły udać się wspólnie w podróż psychologiczno - filozoficzną, w poszukiwaniu lekarstwa na zagubione wartości. Same były zagubione we współczesnym chaosie.
Książka poniższa zawiera prawdy, które stały się udziałem obu kobiet.
Fragment Przedmowy
Druga część książki Zbigniewa Kaliszuka opowiadać będzie o miłości i cierpieniu.
Wielu ludzi jest przekonanych, że Kościół ze swoim nauczaniem na temat miłości, seksualności i tajemnicy cierpienia zatrzymał się w poprzedniej epoce, że chce nam odebrać szczęście uniemożliwiając czułego okazywania uczuć i zmuszając do zawierania związków bez możliwości ?sprawdzenia się? oraz że pragnie uczynić z nas cierpiętników, którzy będą wyrzekać się wszystkich przyjemności i gloryfikować cierpienie. Czy rzeczywiście?
Wraz z autorem odpowiedzi poszukają znani dziennikarze, sportowcy i osoby duchowne m.in. Krzysztof Ziemiec, Szymon Kołecki, Michał Jeliński, Jasiek Mela, Jacek Olszewski, Ania Golędzinowska, ks. Marek Dziewiecki i s. Małgorzata Chmielewska.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
