Od przełomu XVII i XVIII wieku na ziemiach dzisiejszej Wojwodiny, w regionie na granicy Bałkanów i Europy Środkowej, osiedlało się wiele narodów. Obok Serbów, Niemców, Węgrów, Żydów, Rumunów, Słowaków, Chorwatów i Buniewców, Ormian, Cincarów oraz kilkunastu innych wspólnot, które zamieszkały w Baczce, Banacie i Sremie, znaleźli się także Rusini karpaccy z Górnych Węgier, a później również z Galicji. Przybywając od połowy XVIII wieku najpierw do Nagy Keresztra i Kucury, a potem jeszcze do innych miejscowości, w równinnej Panonii stworzyli swoją nową ojczyznę. Monografia Wojwodina i jej Rusini, poświęcona językowi, kulturze i historii Rusinów wojwodińskich, ma być świadectwem ich woli obrony prawa do istnienia i przywiązania do tradycji, dzięki czemu przetrwali ponad dwieście siedemdziesiąt lat z dala od swojej karpackiej ojczyzny. Tradycji pokojowego współżycia narodów i wyznań w Wojwodinie, a także sprzyjającym okolicznościom społeczno- politycznym w kolejnych formach jugosłowiańskiej federacji, Rusini zawdzięczają homogenizację narodową, bogatą literaturę oraz sprawne funkcjonowanie instytucji społeczno-kulturalnych i oświatowych. Szczególną rolę w tym procesie odegrała rozpoczęta zaraz po I wojnie światowej kodyfikacja języka, za której sprawą wojwodińsko-rusiński stał się funkcjonalnie poliwalentnym, najlepiej dziś rozwiniętym mikrojęzykiem słowiańskim. Niewielka, licząca obecnie zaledwie jedenaście i pół tysiąca osób wspólnota, niezwykle witalna i aktywna, stanowi prawdziwy fenomen, który w pełni zasłużył na książkę po polsku.
Złożone dzieje Serbii i Czarnogóry oraz skomplikowana historia ulegających wielokrotnym przeobrażeniom stosunków społecznych - zarówno w rezultacie samodzielnego rozwoju i terytorialnego zróżnicowania, mieszania się na Bałkanach odmiennych nacji, kultur i języków, jak i dzięki silnym wpływom obcym - powodowały, że leksyka z zakresu stosunków społecznych była i jest wyjątkowo bogata. Dotyczy to warstwy historycznej, ale też części bliskiej czasom najnowszym. Autor wykorzystał wszystkie dostępne źródła serbskie i czarnogórskie, dokumenty i monografie historyczne, socjologiczne i etnograficzne, a ponadto słowniki historyczne, współczesne i dialektalne. Książka imponuje zatem bogactwem analizowanego słownictwa historycznego, współczesnego literackiego i regionalnego oraz dialektalnego. Wnosi ona bardzo dużo informacji o dziejach serbskiej i czarnogórskiej leksyki, a przy okazji prezentuje przeobrażenia społeczeństwa serbskiego i czarno-górskiego od średniowiecza poprzez okres turecki i wenecki aż do początków
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?