Michał Tyszkiewicz (Wołożyn na Mińszczyźnie 1828 – Rzym 1897) był wybitnym kolekcjonerem i badaczem sztuki antycznej. Jako pierwszy Polak w latach 1861–1862 prowadził wykopaliska w Egipcie i Nubii, przygotowując wspomnianą już pracę Dziennik podróży do Egiptu i Nubji (część pierwsza wydana w Paryżu w 1863; całość ukazała się w 1994). Wyprawa zaowocowała hojnym darem 194 antyków egipskich dla Muzeum Luwru. Jego nazwisko zostało wygrawerowane w Luwrze, w rotundzie Apollina, pośrod głównych donatorów muzeum. W 1865 roku Tyszkiewicz na stałe osiedlił się w Rzymie. Kolekcjonował starożytne gemmy, numizmaty, ceramikę, wyroby ze srebra i szkła, złotą biżuterię, rzeźby w brązie i w marmurze. Zdobył ogromną i zasłużoną reputację w świecie nauki. Jego zbiory należały do cenniejszych kolekcji europejskich, jakie powstały w drugiej połowie XIX wieku. Obiekty z jego kolekcji znajdują się dziś w Luwrze, British Museum, Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku czy Museum of Fine Arts w Bostonie, a także w Muzeum Narodowym w Warszawie. Publikacja jest pierwszą monografią dotyczącą biografii i kolekcji Michała Tyszkiewicza, opartą na nieznanych dotąd materiałach archiwalnych, korespondencji, katalogach aukcyjnych i rzadko wykorzystywanej literaturze historycznej. Książka przywraca Michałowi Tyszkiewiczowi zasłużone miejsce w europejskiej kulturze jako jednej z ważniejszych postaci XIX-wiecznego kolekcjonerstwa i międzynarodowego handlu antykami.
W porównaniu do wcześniejszych włoskich wypraw Potockiego ta wspólna z teściową odznaczała się nie tylko odmiennym politycznie tłem wynikającym z ich aktywnego uczestnictwa w tzw. aferze Dogrumowej, ale i charakterem, innym niż ich wcześniejsze kolekcjonerskie poczynania. Afera Dogrumowej stała się ważną cezurą w życiu księżnej marszałkowej.
Burzliwe wydarzenia z nią związane i pełne pasji zaangażowanie Lubomirskiej w tę polityczną intrygę były bezpośrednią przyczyną wyjazdu ze stolicy w zasadzie na stałe.
A z Warszawą wiązało ją przecież ponad trzydzieści lat aktywnego towarzysko i politycznie życia, związki rodzinne, czy wreszcie jej przedsięwzięcia artystyczne - zrealizowane, rozpoczęte czy planowane i ważne dla kultury polskiej stolicy. Jej późniejszych interesów na miejscu pilnowali oczywiście plenipotenci i krewni, lecz to Łańcut, Paryż i Wiedeń były tymi miejscami, które ją głównie po tej wyprawie angażowały.
ze Wstępu
Prof. zw. dr hab. Teresa Grzybkowska, historyk sztuki, zajmuje się malarstwem polskim i europejskim XVI–XXI wieku, dawną sztuką gdańską i malarstwem Jacka Malczewskiego, początkami muzealnictwa, historią ogrodów, związkami malarstwa z muzyką. Autorka 12 książek oraz rozpraw, artykułów i recenzji m.in. współczesnych wystaw artystycznych.
Założycielka studiów historii sztuki (i rocznika „Porta Aurea”) na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie pracowała w latach 1989–2002, wicedyrektor do spraw naukowych Muzeum Narodowego w Gdańsku (2000–2002), członek Rady Naukowej Muzeum Narodowego w Krakowie w latach 2009–2015.
Autorka wystaw w Muzeach Narodowych: w Warszawie – „Andrzej Stech – malarz gdański 1974”; w Krakowie (Arsenał, Muzeum XX Czartoryskich) – „Mitologia Jacka Malczewskiego 1996”, w Gdańsku – „Aurea Porta Rzeczypospolitej 1997”. Wspólnie ze Zdzisławem Żygulskim jun. wystawy: w Muzeum Historycznym Miasta Gdańska – „Miecz i kimono. Sztuka dawnej Japonii 2003” i „Gdańsk dla Rzeczypospolitej 2004”, a w Muzeum Narodowym w Gdańsku „Cuda Orientu 2006”; w Muzeum w Wilanowie – „Amor Polonus, czyli miłość Polaków 2010”. Od 2002 związana z Uniwersytetem Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Członek Polskiego Instytutu Studiów nad Sztuką Świata.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
