Moda jest kobietą! Wbrew pozorom jednak świat haute couture nie był dla kobiet łatwo dostępny i przyjazny. Coco Chanel, Vivienne Westwood, Nina Ricci, Elsa Schiaparelli, Sonia Rykiel, Miuccia Prada, Róża Bertin, Jeanne Paquin, Jeanne Lanvin, Madeleine Vionnet, Madame Gres, Carven. Każda z nich rzuciła wyzwanie modzie swoich czasów i wytyczyła jej nowe szlaki, tworząc wyjątkowy styl i własną markę. Niepokorne, nieszablonowe, nieprzeciętne. Silne. Genialne projektantki, wybitne kreatorki, błyskotliwe stylistki, sprawne menedżerki. Przełamywały tabu i śmiało dyktowały własne pomysły, które szybko stawały się nowym kanonem mody. Ich losy to pasmo szalonych namiętności, osobistych dramatów i zawodowej rywalizacji. Ich kreacje, ale też ich osobowość, niezmiennie inspirują miliony kobiet. Bertrand Meyer-Stabley, wieloletni dziennikarz „Elle”, zabiera nas w podróż po najsłynniejszych domach kobiecej mody, zapraszając do odwiedzenia kreatorek, które zostawiły trwały ślad w historii stylu. „Szyk i styl to marzenie każdej kobiety. Poznajcie historie tych, które potrafiły je kształtować. Polecam!” Beata Tyszkiewicz

1 MACIEJ SIEŃCZYK Agron 10 PAWEŁ DUNIN WĄSOWICZ Alternatywna geografia Polski 19 MACIEJ CZERWIŃSKI wiersze 24 Nie piszę, gdy nie mam nic do powiedzenia - rozmowa z PIOTREM MACIERZYŃSKIM 27 PIOTR MACIERZYŃSKI Warszawa 28 PIOTR MATEUSIAK Obraz Monitorowany 29 SONIA GRODEK Takie rzeczy się dzieją 36 PIOTR MATEUSIAK Rodzina 38 Lubię pustkę, lubię kiedy nie widać lądu - rozmowa z GRZEGORZEM KAŹMIERCZAKIEM 45 GRZEGORZ KAŹMIERCZAK wiersze 46 Dwie półkule Mózgu - rozmowa ze SŁAWKIEM JANICKIM 48 PAWEŁ KOŃJO KONNAK Exodus - rzecz o Robercie Brylewskim 68 Punkowy drogowskaz - rozmowa z REMIGIUSZEM KASPRZYCKIM 75 KRZYSZTOF JASTRZĘBSKI Antykwariat na Żoliborzu 80 Trochę kwasu, trochę lukru - rozmowa z WDOWĄ 86 KAROL BOSEK Guma za dziesięć groszy 87 JULIUSZ STRACHOTA Dotykanie cudzych dzieci 88 ANNA MARCHEWKA Mrówka 89 ANNA WIECH Nieśmiertelność ręcznika 91 KONRAD T. LEWANDOWSKI Drugi cud nad Wisłą 97 JULIUSZ STRACHOTA Coś nie tak poszło z margaryną 100 MARCIN PRYT Łódź. Poland 101 MICHAŁ TABACZYŃSKI Będzie jeszcze mówić przez proroków? 107 PIOTR MATEUSIAK Zjednoczenie 108 POLSKA BIBLIOTEKA WIDMOWA 111 IWONA SIWEK-FRONT Dziennik telewizyjny 112 RECENZJE 142 CZASOPISMA 145 MARCIN PRYT Last minute ?

Ponad 70 projektów ubranek i dodatków. Znajdziesz tu pomysły na ubranka, dodatki, a także akcesoria do dekorowania pokoju. Wszystkie zaprezentowane projekty są przygotowane z pięknej dzianiny w odcieniach beżu, kolorach śliwkowym i różowym, niebieskim i szarym. Projekty są przeznaczone zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców.

Dlaczego słowa są dla wielu Żydów aż tak bardzo ważne? Pisarz Amos Oz i profesor historii Fania Oz-Salzberger próbują wyjaśnić to w swoim żywym i pouczającym dyskursie. Przywołują różnorodne teksty związane z historią i kulturą żydowską: księgi religijne, komentarze, wiersze i utwory prozatorskie, pieśni, powiedzenia, dowcipy. A wszystkie te teksty i zawarte w nich słowa tworzą łańcuch, który spaja kolejne pokolenia Żydów od Abrahama po dzień dzisiejszy. Autorzy koncentrują się na czterech głównych zagadnieniach: zachowanie ciągłości, pozycja i rola kobiet, czas (ale i bezczas), zbiorowość a jednostka. Prezentują zarazem galerię ważnych w dziejach Żydów postaci – od tych najdawniejszych, jeszcze anonimowych (na przykład domniemanej autorki Pieśni nad Pieśniami), poprzez mniej lub bardziej znanych rabinów, aż po pisarzy doby współczesnej. Czyli przede wszystkim ludzi piszących, bo właśnie utrwalone przez Żydów słowa oraz niekończący się międzypokoleniowy dialog mają dla autorów książki znaczenie podstawowe.

Publikacja opracowana zgodnie z nową podstawą programową dla zawodów: technik handlowiec, sprzedawca i technik księgarstwa do kształcenia w zakresie kwalifikacji A.18 (Prowadzenie sprzedaży). Stanowi materiał przygotowujący do egzaminu zawodowego z kwalifikacji A.18.

Publikacja zawiera monografie kościołów położonych w zachodniej części historycznego powiatu lidzkiego: parafialnych w Dylewie, Iszczołnie, Pielasie, Starych Wasiliszkach, Woronowie i Żołudku, podominikańskiego w Starych Wasiliszkach, Karmelitów Trzewiczkowych w Żołudku, oraz kaplic: cmentarnej w Stankiewiczach i dworskiej w Krasuli.

Głosy wśród nocy to ostatnia książka Stanisława Brzozowskiego. I choć uznawana jest za jedną z najważniejszych w dorobku autora, nie była nigdy wznawiana od pierwszego wydania w 1912 roku. Najwyższy czas, aby przypomnieć ją polskiemu czytelnikowi. Twórczość Brzozowskiego były jedną z największych intelektualnych inspiracji dla kolejnych pokoleń polskiej inteligencji zaangażowanej. O Brzozowskim pisali m.in. Andrzej Stawar (O Brzozowskim, Warszawa 1961), Czesław Miłosz (Człowiek wśród skorpionów, Paryż 1962), Andrzej Mencwel (Kształtowanie myśli krytycznej, Warszawa 1976), Andrzej Walicki (Drogi myśli, Warszawa 1977), Leszek Kołakowski, Maria Janion czy Adam Michnik, by wymienić tylko najważniejszych, w tym tych, którzy poświęcili Brzozowskiemu osobne monografie. Wydaniem Głosów wśród nocy oraz równoczesnym wznowieniem jego powieści Płomienie (Seria Kanon) pragniemy wznowić dyskusję na temat myśli Stanisława Brzozowskiego. O AUTORZE Stanisław Brzozowski (1878-1911)?–?polski filozof, pisarz, krytyk literacki i teatralny, historyk idei. Czerpiąc z twórczości Marksa, Sorela, Nietzschego, Carlyle’a, Schelley’a i kard. Newmana, głosił konieczność zaangażowania twórcy w kształtowanie życia społecznego. Będąc zwolennikiem materializmu historycznego, sprzeciwiał się jednocześnie jego deterministycznej wersji i wszelkim koncepcjom uprzedmiatawiającym człowieka. Był błyskotliwym krytykiem polskiej myśli filozoficzno-społecznej i analitykiem dzieł literackich, a zarazem obserwatorem polskiej i europejskiej codzienności. Piętnował tradycjonalizm, zaściankowość i prowincjonalny charakter głównych nurtów polskiej literatury, szczególnie zaś historycznych powieści „ku pokrzepieniu serc”, której reprezentantem (i największym ideowym oponentem Brzozowskiego) był Henryk Sienkiewicz. Jego Idee, Legenda Młodej Polski, Głosy wśród nocy oraz powieści Płomienie i Sam wśród ludzi kształtowały kolejne pokolenia polskiej inteligencji zaangażowanej. Stanisław Brzozowski jest patronem środowiska „Krytyki Politycznej”, którą wydaje Stowarzyszenie jego imienia.

Słowo pupilla oznaczało w łacinie laleczkę, dziewczynkę, sierotę, osobę nieletnią znajdującą się pod czyjąś kuratelą – a zarazem źrenicę, pierwotnie nazywaną tak z powodu maleńkiego obrazu nas samych („laleczki”), jaki dostrzegamy w oku osoby, na którą patrzymy. Jednak pupa to po łacinie również poczwarka, czyli stadium rozwojowe owadów, które podlegają przeobrażeniu zupełnemu. W miękko brzmiącym słowie pupilla tkwi już zatem zapowiedź radykalnej metamorfozy. Namysł nad figurą dwudziestowiecznej nimfetki to opowieść o tym szczególnym splocie znaczeń; o zaskakującym aliansie etymologii, entomologii i optyki. W masowej wyobraźni wywrotowa fille fatale pojawia się przede wszystkim dzięki Nabokovowskiej Lolicie, choć nie jest to ani pierwsza, ani ostateczna spośród rozlicznych inkarnacji drapieżnej dziewczynki. Małoletnie kochanki wielokrotnie powracają w minionym stuleciu jako autorki anarchistycznych posunięć, językowej rebelii, estetycznych i filozoficznych wybryków, oszustw i pułapek. Ich historie należy dziś być może przeczytać przede wszystkim jako traktaty optyczne, w bohaterkach dostrzec zaś nie tyle ofiary nadużyć, ile ich sprawczynie. Pupilla to bowiem figura inicjacji, patronująca odbieraniu niewinności – intelektualnej, erotycznej, metafizycznej. Figura paradoksalna: mechanizm jej działania opiera się przecież na udawaniu kogoś, kto sam inicjacji potrzebuje. W tym właśnie tkwi jej siła i na tym między innymi polega groza zapowiadanego przez nią doświadczenia.

Książka – adresowana do każdego mężczyzny – zawiera zdjęcia i opisy ponad dwudziestu krawatowych węzłów – klasycznych i nowoczesnych. Każdy etap wykonywania węzła opisano i zilustrowano. Węzły krótko scharakteryzowano pod względem wyglądu, funkcjonalności i przeznaczenia. Przedstawiono także historię krawata, jego budowę i odmiany. Z książki dowiesz się również, jak dobrać krawat do pozostałych elementów stroju, sylwetki i rysów twarzy. Omówiono kolorystykę i wzornictwo krawatów, a osobny rozdział poświęcono muchom i plastronom, które nosi się do smokingu lub fraka.

Książka zawiera szeroki wybór różnych technik dekorowania jajek z zastosowaniem dostępnych dla wszystkich metod pracy, takich jak malowanie, decoupage, farbowanie barwnikami syntetycznymi i naturalnymi oraz proste sposoby złocenia. Zaprezentowano w niej, jak zrobić własne, bajkowe złote jajko, pokryć wydmuszkę kolorowymi spiralami z muliny i jak wykorzystać naturalne liście jako szablony. Wykonanie projektów zostało szczegółowo opisane, krok po kroku, i przedstawione na ponad 130 wspaniałych ilustracjach, wykonanych specjalnie do tej książki - dzięki temu samodzielna praca jest naprawdę prosta. To jest inspirująca, praktyczna książka pełna pięknych i pobudzających wyobraźnię pomysłów na ozdabianie jajek i dekorowanie domu wiosennymi stroikami.

Dzięki inspirującym pomysłom przedstawionym w książce dekorowanie świątecznego stołu okaże się wyjątkowo łatwe. Polly Pinder wyjaśnia, jak przygotować wspaniałe ozdoby z koralików, drutu, piasku, świec, nici i papieru. Przejrzyste instrukcje uzupełnione ilustracjami pokazują, jak krok po kroku przygotować wyjątkowe świeczniki, obrączki na serwetki, stroiki, małe pudełeczka i torebki na prezenty i wiele innych projektów na różne okazje. Życzymy magicznych świąt wśród własnoręcznie wykonanych dekoracji!

Ci spośród nas, którzy posiadają mnóstwo zboczeń, tym się różnią od człowieka uczciwego i prawego, że ozdabiają swe ciała przeróżnymi szkaradnymi malunkami. Oszuści, rabusie, podpalacze, złodzieje, próżniacy, włóczędzy, zabójcy, pederaści i prostytutki traktują tatuaże jak spis swoich przeszłych występków oraz zapowiedź zbrodni zamierzonych. Nierzadko są wśród tych zdobień rysunki lubieżne, które recydywiści każą sobie wykłuwać w miejscach nieprzyzwoitych, a także sekretne znaki, stosowane przez członków tajnych stowarzyszeń. Zwyczajem tym przestępcy niemało przypominają ludy dzikie i pierwotne, a nie bez znaczenia pozostaje fakt, że większość z nich wywodzi się z niższych stanów. Autor tego naukowego dzieła ów zwyczaj opisał, a także liczbami, przykładami i rysunkami swoje obserwacje poparł, ażeby o ich prawdziwości nikt wątpić nie mógł.

Powrót do tradycji staje się znakiem naszych czasów. A dzisiejsze skanseny to miejsca czarodziejskie. Starszym przypominają świat młodzieńczych lat, młodszym odkrywają nieznaną rzeczywistość przodków. Dzięki ogromnemu zaangażowaniu przewodników i ich doskonałemu przygotowaniu zwiedzanie muzeów na wolnym powietrzu jest dziś przyjemnością. A gdy odwiedzimy taką placówkę podczas jakiegoś wydarzenia, choćby żniw, dożynek czy jarmarku, to może to być prawdziwa uczta dla ciała i dla ducha... Elementy dawnych dekoracji: wycinanki, hafty, meble, ozdoby ze słomy są wykorzystywane w nowoczesnym wzornictwie (znakomitym przykładem na to był choćby Pawilon Polski na Expo 2010 w Szanghaju). Staropolskie potrawy, zwyczaje i obrzędy są dziś doceniane znacznie bardziej niż kilkanaście lat temu, a w skansenach tętni życie. W kuźniach kuje się żelazo, w piecach chlebowych piecze się chleb według tradycyjnych przepisów, a w muzealnych kościółkach odprawiane są nabożeństwa. Warto ulec czarowi skansenów, zatrzymać się na ocalonymi od zagłady, często w ostatniej chwili, eksponatami: dziecięcą kołyską, skrzynią posażną czy barwną wycinanką. To przecież część naszej tradycji. Zwiedzanie skansenów to nie tylko świetny pomysł na rodzinny wypad za miasto czy urozmaicenie urlopu, ale również dobry sposób na to, by przez zabawę uczyć dzieci już od najmłodszych lat poszanowania tradycji i rozumienia świata. Dzisiejsi Europejczycy, kultywujący pieczołowicie lokalne i narodowe tradycje, przyznają bowiem rację słowom Adama Mickiewicza "Tak długo trwa jakiś naród, póty przeszłość jego nieustannie, poprzez teraźniejszość, styka się z przyszłością".

Rytm życia polskiego ziemiaństwa wyznaczały nie tylko zmieniające się pory roku i doroczne święta, lecz także zestaw ściśle przestrzeganych reguł. Tomasz Adam Pruszak rekonstruuje niepisany kodeks postępowania i etykietę, które obowiązywały w przeszłości i są respektowane aż po dziś dzień. Zasady ziemiańskiego savoir-vivre’u ilustruje barwnymi wspomnieniami oraz anegdotami. Podróż w świat dobrych manier sfery ziemiańskiej służy przekazaniu pewnych wartości i zasad poprzednich pokoleń, które możemy uznać za ważne i potrzebne także współcześnie.

Praca nowatorska, wręcz obrazoburcza, wnosząca nowe odczytania Miłosza-poety, wprowadzająca zamieszanie w badania nad jego twórczością, ożywiająca je, wnosząca nowe wątki, prowokująca do dyskusji i myślenia. Pierwsza próba zastosowania koncepcji de Mana w analizie polskiej literatury modernizmu pojętego jako formacja kulturowa (XX wiek). Właściwości i osobliwości tekstów Miłosza rozważane są przede wszystkim na gruncie teoretycznym, a nie na płaszczyźnie poetyki historycznej.

Magia stylu. Cały sekret kryje się w tych słowach. Wiele kobiet poświęca swemu wizerunkowi serce i duszę, starannie wybierając makijaż, fryzurę i kolor włosów, szukając bezustannie tej jedynej, wyjątkowej sukni i kolekcjonując tony dodatków. Większość osiąga w ten sposób pewien poziom elegancji, niewiele natomiast jest w stanie stworzyć własny styl, który sięga poza modę i wykracza poza stereotypy. Dziesięć kobiet opisanych w tym niezwykłym albumie pozostawiło po sobie dziedzictwo, które przetrwało upływ czasu i zmiany mody. Każda z nich funkcjonuje w zbiorowej pamięci jako pamięć unikatowa, wyjątkowa i absolutnie niedościgniona. Co miało największy wpływ na ich wizerunek, tak charakterystyczny i niepowtarzalny w każdym geście?

Autorka ma na koncie dwa zbiory bajek terapeutycznych oraz pozycję teoretyczną pt. Bajkoterapia. Tym razem napisała pracę jeszcze bardziej wyczerpującą, w której zebrała dotychczasowe swoje doświadczenia - wynik wieloletniej pracy naukowej i terapeutycznej.Książka Biblioterapia i bajkoterapia omawia rolę, jaką odgrywa literatura w rozumieniu funkcjonowania świata społecznego, zachowań innych ludzi. Ale nie tylko — wskazuje też na jej rolę w odkrywaniu i kreowaniu własnej tożsamości. Literatura to kompendium informacji o potrzebach, motywach, zachowaniach innych, ilustruje treść ich myślenia, zaś kontekst sytuacyjny fabuły przedstawia wartości i zasady funkcjonowania grup społecznych. Zatem rola literatury w rozumieniu innych, poznawaniu wartości, zasad, którymi kierują się w życiu, jest tak oczywista, że nikogo nie trzeba o tym przekonywać. Natomiast wskazanie roli literatury w aspekcie jej wpływu na tożsamość jednostki jest zadaniem bardzo trudnym i wymaga przede wszystkim określenia pojęcia tożsamości. We współczesnej psychologii, szczególnie w koncepcji poznawczej, jest to kluczowe zagadnienie i budzi duże zainteresowanie. Książka ta nie aspiruje do wyjaśnienia wszelkich zagadnień funkcjonowania tożsamości, jest jedynie próbą przybliżenia tego, co każdy samodzielnie buduje, a także jak ta struktura zarządza myśleniem, uczuciami i zachowaniem. Zaproponowane w książce rozumienie tożsamości i mechanizmów jej funkcjonowania opiera się na dociekaniach wielu badaczy. Wiedza o sobie jest integralnym składnikiem tożsamości, gromadzi się stopniowo, z wolna jednostka odkrywa własne preferencje, zdolności, potrzeby, lęki, konflikty... Nazywając to, co do tej pory było nienazwane (czyli nieuświadomione bądź nie w pełni uświadomione), nadaje mu status istnienia, stwarzając tym samym możliwość zmiany, zatem także modyfikacji lub korekcji. Jednostka w rozwoju nie tylko stopniowo odkrywa własne „Ja", ale i konstruuje siebie, przy czym nie tylko własny wizerunek, ale i cele, programy działania, wartos'ci, normy, które realizuje w postaci podejmowanych decyzji, działań... W s'wiadomy sposób buduje siebie według wzoru — jaki chcę być w stosunku do tego, jaki jestem, co pragnę zmienić w sobie itp. Wiedza o sobie, czyli odkrywanie i konstruowanie siebie kształtuje się na skutek porównań z innymi, pod wpływem opinii innych, ale przede wszystkim tworzy się na skutek refleksji w procesie introspekcji, myślenia o innych i o sobie. Literatura zawiera w swoich zasobach nieskończenie wiele informacji służących do stymulacji w tym zakresie (do odkrywania i konstruowania), pobudza do refleksji pod wpływem bohaterów, ich wyborów, postaw, uczuć, motywów, zmuszając do zastanowienia się, dokonywania wyborów w wyobrażonym świecie, co równocześnie sprzyja poznawaniu i określaniu siebie. Nie do przecenienia jest zatem rola literatury we współczesnym świecie, ponieważ człowiek permanentnie doświadcza nadmiaru wręcz atakujących go informacji, żyje pod presją czasu i poprzez to doznaje chaosu, który utrudnia rozumienie społecznego świata i siebie. Świat książki jawi się jako miejsce spokoju, spotkania ze sobą, bez wszechogarniającej presji czasu, szumu informacyjnego, chaosu, ponieważ bycie w świecie książki to nie tylko przeżywanie zaskakujących wydarzeń, ale przede wszystkim czas inspiracji, który pozwala zinterpretować świat innych ludzi i siebie. Przy czym spotkanie w świecie literatury jest inne niż w rzeczywistym, bo jest to przede wszystkim spotkanie z własnymi myślami i uczuciami. W realnym życiu zbyt wiele się dzieje, relacje z innymi są niejasne, mają zbyt wiele uwarunkowań, implikacji, często też towarzyszą im silne emocje. Inaczej niż w świecie książki, tam łatwiej zrozumieć innych, a także odnaleźć siebie, czyli odkryć, zinterpretować i konstruować. Tam bez pośpiechu można znaleźć to, czego od wieków poszukują ludzie, czyli sensu wydarzeń, życia, także, a może przede wszystkim, własnego. Inaczej ujmując, postaci świata książkowego pomagają odpowiedzieć na pytania, kim chcę być, dokąd zmierzam, jakim chcę być człowiekiem. W świecie realnym wzorami, lub niestety, coraz częściej anty-wzorami, stają się postacie lansowane w środkach masowego przekazu. Bohaterowie opowiadań literackich fascynują niezwykłością losów, dokonywanych wyborów czy własną tożsamością, tworząc zaczyn charakteryzujący się różnorodnością, która umożliwia porównania i dokonywanie pierwszych wyborów, preferencji w procesie konstruowania siebie. Tacy bohaterowie niezbędni są właśnie dzisiaj, gdy znikają narracje rodzinne i te, które były powtarzane w środowisku lokalnym. Obserwowane przemiany rodziny z wielopokoleniowej, bogatej w złożone relacje w małą, składającą się z rodziców i dzieci, czy coraz częściej z jednego rodzica i dziecka, z pewnością temu nie sprzyjają. Niewielkie społeczności nie obfitują już w narracje o życiu ich członków, o różnorodnych doświadczeniach, zarówno indywidualnych jak i zbiorowych. Ich rola zmarginalizowała się, powstają wielkie, anonimowe aglomeracje miejskie, w których nie ma miejsca dla rodzimych narracji. Środki masowego przekazu lansują globalne wzory, które promowane są na rynku, by się dobrze sprzedawały, są one papierowe, nietrwałe i nieprawdziwe, mają zadziwić, skupić na chwilę uwagę i skłonić globalnych konsumentów do określonych zachowań. Świat mass mediów głównie posługuje się obrazem, w ten sposób przede wszystkim oddziałuje na emocje, które są ulotne, chwilowe i nie pomagają w nadawaniu sensu. Narracje filmowe, niejako ze swej natury, narzucając obrazy, w znacznie mniejszym stopniu stymulują wyobraźnię i wyzwalają refleksję. Potęga narracji słownej jest nieskończenie bardziej inspirująca dla odbiorcy, oddziałuje na jego wyobraźnię i pozwala na odnajdywanie coraz to nowych treści, zmuszając do samodzielnej refleksji, do wewnętrznego dialogu, do penetrowania własnych doświadczeń, wcześniejszych interpretacji, uczuć... Wymusza niejako i uruchamia różne poziomy rozumienia, literalne i abstrakcyjne, przy czym oddziaływa inaczej niż przekaz obrazowy, bo buduje bazę dla przepracowywania własnych, a nie cudzych wyobrażeń. Towarzyszy temu proces nazywania, czyli świadomego konstruowania różnych bytów, co szczególnie sprzyja budowaniu asocjacji, metafor, refleksji. Przekaz filmowy czy rysunkowy wprawdzie również to umożliwia, ale narracja słowna jest daleko bardziej w tym zakresie komunikatywna; łatwiej odczytać przesłanie czy znaczenie. Literatura poprzez to, że stymuluje samoświadomość, jest szczególnie ważna dla autokreacji. Potrzebna jest i dużym, i małym czytelnikom. W świecie literatury pięknej każdy może znaleźć bohatera dla siebie, do którego może się upodobnić, bo tożsamość początkowo tworzy się na bazie pierwszych wyborów, a dopiero później staje się świadomym budowaniem siebie. Literatura wcześnie wprowadza w świat wartości, reguł, norm obowiązujących w danej społeczności, ukazuje sens życia i umożliwia przyjęcie ich za własne, odrzucenie bądź twórcze przeformułowanie. Potrzebna jest też dużym, by tego, co cenne, co ważne, w pośpiechu i w prozie życia nie zgubili, a wciąż na nowo odkrywali piękno, dobro i prawdę... Czy temporalnym znakiem współczesności jest to, że literatura piękna pełni w coraz większym stopniu rolę terapeutyczną? To z jednej strony oznaczałoby, że docenia się jej niezwykle ważną rolę w stymulacji do odkrywania siebie i kreacji umożliwiającej również terapię, jednak z drugiej wskazywałoby na to, że z wolna staje się wyłącznie remedium na dolegliwości, cierpienia, zagubienie „Ja" we współczesnym świecie. Technologiczny świat coraz skuteczniej wypiera literaturę, niestety, w większości oferując w zamian tylko łatwą rozrywkę. Wiadomo dzisiaj, że takie wytwory kultury, jak wiersze, baśnie czy bajki są niezbędne w rozwoju dziecka, a film czy obraz ich nie zastąpi. A dorośli? Oni też potrzebują książek, by na chwilę zatrzymać się w tym pędzie życia i pomyśleć... Właśnie o tym i o wielu innych sprawach związanych z literaturą jest ta książka. Czytana od deski do deski zapewni dialog z autorem i z sobą. Zatem zapraszam do lektury. Maria Molicka Biblioterapia i bajkoterapia Spis Treści   ZAMIAST WSTĘPU I. Myślenie narracyjne i paradygmatyczne w procesie konstruowania wiedzy 1.1. Język odzwierciedleniem relacji między kulturą a naturą l .2. Myślenie narracyjne i paradygmatyczne II. Rola narracji w rozumieniu świata społecznego i w konstruowaniu tożsamości 2.1. Narracja w stymulacji myślenia narracyjnego o innych i o sobie 2.2. Struktura „Ja" — realizowane zadania, mechanizmy funkcjonowania i elementy składowe 2.3. Zagrożenia epoki antynarracyjnej III. Biblioterapia w paradygmacie narracyjnym 3.1. Psychologiczne uwarunkowania oddziaływania literatury na strukturę „Ja" 3.2. Główne zadania biblioterapii 3.3. Skuteczność biblioterapii w badaniach empirycznych 3.4. Biblioterapia jako metoda budująca zasoby osobiste IV. Znaczenie baśni w rozwoju dziecka 4.1. Mity i ich znaczenie 4.2. Rozwój i transformacja baśni 4.3. Rola baśni w stymulacji procesów poznawczych dziecka, głównie myślenia narracyjnego 4.4. Baśń w terapii V. Bajkoterapia jako metoda budująca zasoby osobiste dotyczące sytuacji trudnych emocjonalnie 5.1. Bajki terapeutyczne 5.2. Rodzaje bajek terapeutycznych 5.3. Uzasadnienie potrzeby stosowania bajek terapeutycznych VI. Metodologiczne podstawy badań własnych 6. l. Założenia teoretyczne i cel badań 6.2. Problemy badawcze 6.3. Zmienne i wskaźniki 6.4. Metoda, techniki i narzędzia badawcze 6.4. l. Czynnik eksperymentalny 6.4.2. Procedura badań 6.5. Próba badawcza i miejsce eksploracji VII. Rola literatury w procesie zmiany; rozumienie siebie i świata — w świetle badań własnych 7. l. Ustalenia wyjściowe 7.2. Prezentacja danych empirycznych w podziale na poszczególne teksty analizowane z dziećmi 7.3. Werbalizowane przez dzieci strategie i zachowania względem innych VIII. Podsumowanie i interpretacja danych empirycznych ZAKOŃCZENIE BIBLIOGRAFIA ANEKS

Wraz z postępującą profesjonalizacją praca umysłowa przestała być niezależna i straciła potencjał stawiania społeczeństwu trudnych pytań. W zamian zaczęła pełnić funkcje technokratyczne i zarządzające.

Czym jest ta książka? Zbiorem szkiców. Sprawozdaniem z podróży. Pierwsza podróż realna po miastach, muzeach i ruinach. Druga - poprzez książki dotyczące widzianych miejsc. Te dwa widzenia, czy dwie metody, przeplatają się ze sobą.

Wyjątkowa publikacja, która w inspirujący, a zarazem praktyczny sposób pokazuje, jak zostać profesjonalnym ilustratorem mody. Znajdziecie w niej rozdziały poświęcone rysowaniu szablonów i sylwetek modeli, tkaninom, akcesoriom oraz projektowaniu ubrań, a także komplet instrukcji niezbędnych do osiągnięcia w tej dziedzinie profesjonalnego poziomu. Książka jest nie tylko przewodnikiem wprowadzającym czytelnika - krok po kroku - w arkana wiedzy o rysunku; prezentuje również obszerną galerię znakomitych prac projektantów mody i ilustratorów. Niezależnie od tego, czy jesteś pilnym uczniem pragnącym poszerzyć swoje umiejętności, czy kimś, kto tylko z zamiłowania zajmuje się w kreatywny sposób rysunkiem modowym, ta książka pomoże ci wznieść się na wyższy poziom projektowania.