Dlaczego krytyka jednych nieprawidłowości wywołuje wielkie skandale, a kiedy indziej rozchodzi się po kościach? Dlaczego w trakcie skandalu większość ludzi oburza się na wydarzenie, które potem zupełnie przestaje ich obchodzić? I dlaczego wszyscy uwikłani w skandal uważają się za ofiary mediów, nawet kiedy przyznają się do błędów, które im się zarzuca?Hans Mathias Kepplinger odpowiada na te i inne pytania w szesnastu, trzymających w napięciu i przystępnie napisanych rozdziałach. Analizuje również negatywne skutki uboczne skandali, a także to, czy bardziej wyjaśniają, czy raczej zaciemniają obraz świata. Podstawą tych analiz są szczegółowe studia wielkich skandali, w ramach których przeprowadzono setki wywiadów z dziennikarzami, politykami i menedżerami oraz przeanalizowano tysiące doniesień prasowych, radiowych i telewizyjnych. Rezultatem tych badań jest empiryczna teoria skandalu, która pozwala zrozumieć dynamikę bieżących skandali."W tym sensie - a zwłaszcza w odniesieniu do subtelnych mechanizmów skandalizacji - Kepplinger przedstawia opracowanie, które ze względu na intensywność badań zasługuje tylko na jedną rekomendację: koniecznie przeczytać!" (deutscher-buchmarkt de).
Niniejsza książka jest dogłębną, wieloaspektową i historyczną analizą zawartości niemieckich mediów (głównie prasy), przeprowadzoną pod kątem wykrycia związków między treścią mediów a pozycją polityki w społeczeństwie. Głównym przedmiotem dociekań autora jest zjawisko tzw. Politikverdrossenheit (ang. Video-Malaise-Effect ? Robinson, Lipset, Lichters i inni), czyli niechęci do czynnego bądź biernego uczestnictwa politycznego ze strony obywateli. [?]
Kepplinger wraz ze swoimi współpracownikami przebadał treść mediów, głównie prasy z lat 1951?1995, dokonując doboru próby reprezentatywnej na podstawie dzienników i czasopism o różnych opcjach politycznych. [?] Powstała pewna wartość historyczno-dokumentacyjna, opis zawartości czołowych pism europejskich o charakterze opiniotwórczym. [?] Ale ta wartość nie jest jedyną zaletą książki. Być może ważniejsza jest w niej warstwa teoretyczno-opisująca i teoretyczno-wyjaśniająca. Na podstawie zgromadzonego materiału empirycznego autor stworzył wiele definicji, schematów i propozycji rozumienia procesów wynikających ze współistnienia systemów politycznego i medialnego. Kepplinger ani na chwilę nie odchodzi od najważniejszego pytania, czyli co z tego ma i rozumie społeczeństwo. I tutaj wyłania się trzecia (obok empirycznej i diagnostycznej) wartość książki ? prognostyczna: jaka może być perspektywicznie rola polityki w warunkach społeczeństwa informacyjnego (medialnego).
Z recenzji dr. hab. Stanisława Michalczyka
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?