3 kaprysy op. 29 na skrzypce solo Karola Lipińskiego (1790-1861) zasługują na uwagę skrzypków ze względu na bogactwo problemów technicznych. Powstały w latach 1835-36. Po raz pierwszy zostały wydane w firmie J. Schuberth & Co. w Lipsku z dedykacją A Mr. Gustav Adolph Bernard. Niniejsze wydanie zostało przygotowane w oparciu o ten pierwodruk. Poprawiono w nim nieliczne błędy pierwszego wydania. - Irena Dubiska
Kaprysy op. 3 Karola Lipińskiego to dzieła łączące wirtuozerię z wyjątkową muzykalnością, stworzone jako odpowiedź na potrzeby repertuarowe młodego skrzypka-wirtuoza. Kompozycje te oferują pełen wachlarz technik skrzypcowych, takich jak dwudźwięki, akordy, gamy czy pasaże, wymagając jednocześnie opanowania gry legato, które przy nagromadzeniu trudności technicznych stanowi dodatkowe wyzwanie. Utwory charakteryzują się bogactwem melodycznym i śpiewnością, co nadaje im wyjątkowy urok. Kaprysy są doskonałym materiałem dydaktycznym, pomagającym w rozwijaniu warsztatu technicznego i muzycznego. Dzięki obecności partii akompaniującej na wiolonczelę ulubionego instrumentu Lipińskiego zyskują one dodatkowy walor kameralny. Wiolonczelowa partia, mniej wymagająca technicznie, jest idealna dla uczniów szkół muzycznych I i II stopnia oraz studentów, co czyni publikację uniwersalną i atrakcyjną zarówno na estradę, jak i do codziennej nauki.
Dwa impromptus op. 34 posth. Karola Lipińskiego to niezwykle urokliwe i melodyjne miniatury na skrzypce solo, pełne wirtuozerii i subtelności. Dedykowane Franzowi Schubertowi, ukazują techniczną biegłość i wyczucie stylu, jakie były znakiem rozpoznawczym Lipińskiego. Każde z impromptus oferuje wyjątkowe wyzwania techniczne i interpretacyjne, czyniąc je idealnym materiałem zarówno na estradę, jak i do pracy dydaktycznej. Pierwsze Impromptu w d-moll zachwyca dramatycznym charakterem i wymaga doskonałego opanowania techniki obu rąk, natomiast drugie, w D-dur, emanuje radością i tanecznością, wymagając mocnej techniki gry akordowej oraz wyczucia stylu w charakterze Tempo di menuetto. Publikację uzupełnia wymagające technicznie Impromptu w Es-dur, które pozwala na rozwijanie elastyczności palców, precyzji intonacji oraz gry akordowej. Ten zbiór to inspiracja i wyzwanie dla każdego skrzypka pragnącego rozwijać swoje umiejętności techniczne i artystyczne.
Trzy kaprysy na skrzypce solo Karola Lipińskiego, w opracowaniu Agaty Szymczewskiej, to odświeżona interpretacja jednych z najbardziej rozpoznawalnych dzieł tego wybitnego polskiego wirtuoza. Powstałe w latach 183536, Kaprysy op. 29 wpisują się w tradycję wirtuozowskich utworów skrzypcowych i niewątpliwie czerpią inspirację z kaprysów Niccolo Paganiniego, z którym Lipiński wielokrotnie koncertował. Opracowanie Agaty Szymczewskiej łączy bogactwo interpretacyjne z wygodą wykonania. Uwzględnia zarówno brzmieniowe niuanse, jak i uniwersalność aplikatury, dzięki czemu jest dostosowane do różnych typów dłoni. Rozwiązania zaproponowane przez artystkę stanowią doskonałą podstawę do dalszych poszukiwań interpretacyjnych i technicznych. W zbiorze znajdują się: Kaprys nr 1 e-moll Kaprys nr 2 Es-dur Kaprys nr 3 D-dur
Trzy kaprysy op. 10 Karola Lipińskiego to zbiór na skrzypce solo, który ukazuje mistrzowski kunszt kompozytora jako wirtuoza i artysty. Utwory te, różnorodne technicznie i pełne barwnych pomysłów melodycznych, harmonicznych i fakturalnych, były pisane z myślą o prezentacji wirtuozowskich możliwości Lipińskiego. Dzięki temu każdy kaprys stanowi wyzwanie dla skrzypka, wymagając zarówno doskonałej techniki, jak i wyobraźni artystycznej. Zbiór nie tylko umożliwia rozwijanie warsztatu skrzypcowego, ale także oferuje wyjątkowe doświadczenie muzyczne, które zachwyca słuchaczy i wzbudza ich podziw. Kaprysy te są idealne zarówno do pracy nad techniką, jak i do prezentacji estradowych, będąc wciąż aktualnym przykładem wirtuozerii romantycznej.
Trzy kaprysy koncertowe w stylu dramatycznym, op. 27 to wymagające technicznie i interpretacyjnie dzieła, które stanowią prawdziwe wyzwanie dla skrzypków o najwyższym poziomie zaawansowania. Każdy kaprys trwa kilkanaście minut i składa się z licznych, zróżnicowanych odcinków, które ukazują pełen wachlarz technik gry obu rąk. Znajdziemy tu dwudźwięki, akordy, gamy, pasaże, flażolety i wiele innych efektów, które wymagają doskonałego warsztatu, fantazji i finezji. Opracowanie autorstwa Agaty Szymczewskiej wprowadza nowoczesne podejście do niezwykle rozbudowanych utworów, uwzględniając zarówno ich wirtuozowski charakter, jak i potrzeby współczesnych skrzypków. To publikacja dla artystów szukających dzieł, które pozwalają na pełne zaprezentowanie ich umiejętności technicznych i artystycznych. Zawarte w zbiorze: Kaprys nr 1 w tonacji b-moll Kaprys nr 2 w tonacji gis-moll Kaprys nr 3 w tonacji g-moll
Wydanie źródłowo-krytyczne utworów Karola Lipińskiego, jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów oraz uznanego wirtuoza skrzypiec, zawiera trzy partytury: Rondo alla polacca sur un motif dun chanson polonaise op. 17, Rondo alla polacca op. 17 oraz Rondeau de concert op. 18. Publikacja poza nutami zawiera wstęp biograficzny, na temat kompozycji oraz aparat krytyczny w postaci opisu źródeł i wykazu korektur. Wydanie przeznaczone jest dla badaczy twórczości Lipińskiego oraz wykonawców, którzy pragną dogłębnie zapoznać się z rondami.
Trio smyczkowe A-dur, op. 12, powstałe w latach 20. XIX wieku, po raz pierwszy zostało opublikowane w 1832 roku u C. F. Petersa w Lipsku. Karol Lipiński poświęcił utwór księciu Mikołajowi Golicynowi - rosyjskiemu arystokracie i wiolonczeliście amatorowi, z którym w czerwcu 1826 roku wykonał jeden z kwartetów smyczkowych Beethovena w Petersburgu. Na tle pozostałych utworów z tego gatunku Trio op. 12 wyróżnia się rozpiętością materiału muzycznego, różnorodnością barw i melodii, niezwykłą wirtuozerią, wykorzystaną zarówno w celu ukazania możliwości technicznych instrumentalistów, jak również dla wypełnienia przestrzeni fakturalnej. Choć partia pierwszych skrzypiec została potraktowana najbardziej wirtuozowsko, to funkcja drugich skrzypiec i wiolonczeli nie ogranicza się jedynie do prostej roli akompaniamentu - w głosach występują różnorodne rodzaje artykulacji i techniki, czasem także pojawia się w nich temat. Dzięki wspomnianym czynnikom utwór jest ciekawą, wymagającą pozycją dla każdego wykonawcy i stanowi wyjątkowy rozdział w światowej literaturze kameralnej.
Trio g-moll, op. 8 nazwano jedną z "najwyborniejszych" spośród kompozycji Karola Lipińskiego. Kompozytor poświęcił ten utwór przyjacielowi - skrzypkowi Ignacemu Woykowskiemu. Utwór wyróżnia się bogactwem pięknych melodii, rozpiętością materiału muzycznego i efektowną wirtuozerią, która nie jest celem, a zabiegiem służącym do budowania dramaturgii. Lipiński wyeksponował partię pierwszych skrzypiec poprzez skoncentrowanie w niej rozmaitych efektów wirtuozowskich, która będzie wyzwaniem dla każdego skrzypka, z kolei w partii wiolonczeli można odnaleźć całą paletę różnorodnych rodzajów artykulacji i technik. W trzyczęściowym dziele wyraźnie zarysowuje się unikatowy styl kompozytora, łączący wirtuozerię z głębokim wyczuciem formy i liryzmem. W Moderato autor wykorzystuje melodie słowiańskie i dumki, Adagio wypełniają śpiewne melodie przedzielane dramatycznymi wstawkami i popisowymi kadencjami, nawiązujące w swej narracji do operowej dramaturgii, natomiast część Bolero przepełniona jest odniesieniami do muzyki hiszpańskiej.
Rok 2068.
Jaś budzi się w zrujnowanym mieście. Nie pamięta, skąd pochodzi ani kim jest. Nie wie nawet, ile ma lat. Jedyne, co ma, to zdjęcie przedstawiające najprawdopodobniej jego rodzinę. Zaczyna więc budować swoje życie na nowo.
Niestety nie wszyscy, których spotyka na swojej drodze, mają dobre zamiary. Wykorzystywany przez opiekuna, poniżany w szkole, musi odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
Kiedy wszystko wali mu się na głowę, poznaje Miyamoto Musashi, mistrza sztuk walki, który bierze go pod swoją opiekę i oferuje nowe życie.
Tymczasem Ziemia staje w obliczu zagrożenia z kosmosu...
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
