GWINEA BISSAU
Izabela Embalo – autorka, poetka, podróżniczka i konsultantka imigracyjna. Urodziła się w Łodzi, gdzie ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. W Kanadzie uzyskała dyplom z zakresu prawa imigracyjnego. Od wielu lat mieszka w Toronto, gdzie prowadzi własne biuro konsultingowe. Pomogła setkom polskich imigrantów osiedlić się na stałe w Kanadzie.
Jeszcze w czasach studenckich zadebiutowała literacko tomikiem wierszy Złudzenie, po którym ukazały się kolejne. Jej twórczość poetycka została wyróżniona w Międzynarodowym Konkursie Poezji Emigracyjnej Fundacji im. Tadeusza Ungera (USA) i magazynu Panorama (Chicago). Wiersze autorki publikowano również w prestiżowych czasopismach literackich, takich jak Fraza czy Nowe Książki, a także w amerykańskiej antologii Poezja emigrantów. Najnowszy tomik – Tkanina nieba (2023) – stanowi dojrzałe podsumowanie jej poetyckiej drogi.
Izabela od lat podróżuje do Gwinei Bissau – ojczyzny swojego męża. Zafascynowana czarnym lądem, w swojej pierwszej książce podróżniczej Gwinea Bissau – będącej zarazem pierwszą polskojęzyczną publikacją poświęconą temu krajowi – opisuje piękno tego skrawka Afryki, spotkania z afrykańskimi szamanami, życie w gwinejskich wioskach oraz niezwykłość i duchową głębię afrykańskiej przyrody.
Jej pisarstwo wyrasta z doświadczeń podróży, rodzinnych więzi z Afryką i głębokiej refleksji nad światem. Łączy wrażliwość poetki z reporterską uważnością, tworząc literaturę, która przekracza granice kultur i kontynentów. To proza przełamująca stereotypy, otwierająca czytelnika na inne – autentyczne i pełne ciepła – oblicze Afryki Zachodniej.
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
W moim przypadku Afryka jest miłością od pierwszego wejrzenia. Nie zawsze łatwą, nie zawsze łagodną, ale bez wątpienia jedną z najpiękniejszych.
Wielka przygoda i podróż, z której nikt nie wraca taki sam. Afryka umiejscowiła się we mnie gdzieś głęboko, stała się częścią mojej
wrażliwości i sposobu, w jaki dziś postrzegam świat. Czasem mam wrażenie, że ją rozumiem, że słyszę bicie jej serca, jakby było moim własnym,
a innym razem pozostaje ogromną, niedostępną tajemnicą. Jednego jestem jednak pewna: dzięki niej stałam się lepszym człowiekiem i wiem, że w ten sposób zmieniła nie tylko mnie.
Zbiór wierszy, w których ogromną rolę odgrywa przyroda, a nadzwyczaj wrażliwy na piękno i mający niezwykłą zdolność do zmysłowego odbierania natury i kosmosu podmiot liryczny snuje refleksje na temat życia, śmierci, przemijania, samotności, smutku, miłości i bliskości z drugim człowiekiem.Uczuciowość, zmysłowość opisów, niedomówienia i szczerość zawarte w lirykach sprawiają, że ich treść przejmuje odbiorcę do głębi, a słowa wnikają w jego duszę, poruszają jej najczulsze struny oraz skłaniają do podjęcia rozważań na temat tego, co doczesne, i tego, co wieczne.„Ton emocjonalny wpisany w wiersze sprawia, że odbiorca daje się wprowadzić w wyobrażoną krainę pełną łagodności, spokoju i ciepła, miłosnego oddania. Postawa „ja” lirycznego wydaje się być bardzo atrakcyjna na tle współczesnej poezji polskiej”.– Joanna Ślósarska, profesor Katedry Teorii Literatury Uniwersytetu ŁódzkiegoIzabela Embalo – przyszła na świat w Łodzi. Ukończyła studia filologiczne na Uniwersytecie Łódzkim z tytułem magistra oraz podyplomowe studia z prawa w Seneca College w Toronto. Na stałe wraz z mężem mieszka w Kanadzie, gdzie prowadzi biuro konsultingowe, którego działalność związana jest z prawem imigracyjnym.Autorka zadebiutowała jako Izabela Bednarek jeszcze w czasach studenckich tomikiem wierszy zatytułowanym Złudzenie. Później w druku ukazały się kolejne dwa: Porcelanowe skarabeusze oraz Karmiąc spadające gwiazdy. Jej wiersze publikowano w czasopismach literackich takich jak „Nowe Książki” i „Fraza”. Była również laureatką międzynarodowego konkursu poetyckiego zorganizowanego przez Fundację im. Tadeusza Ungara oraz chicagowski magazyn „Panorama”. Jej wiersze z tamtego okresu zostały wydane w zbiorowym tomie zatytułowanym Poezja emigrantów.Izabela uwielbia literaturę iberoamerykańską i egzotyczne podróże, pasjonuje ją filozofia buddyjska i etnografia. Wraz z mężem, doktorem Albertem Embalo, udziela się charytatywnie, pomagając między innymi potrzebującym mieszkańcom Afryki.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
