Po latach daremnych oczekiwań Weronice i Nikodemowi Zalipiakom rodzi się syn Gabriel. Bernadeta, w obawie, by nie ziściła się klątwa z przeszłości, ponownie podejmuje próbę odnalezienia cudownego źródła na Studzieńcu. Poczynania kobiety narażają na szwank jej małżeństwo, ponieważ Prokop zaczyna podejrzewać, że przed laty Bernadetę połączył romans z Antonim Parnickim. Dodatkową zgryzotą Prokopa jest brak godnego dziedzica ojcowizny. Ostatecznie mężczyzna postanawia, że po jego śmierci majątek przejmie syn Wojciecha, Klemens.Polacy na przełomie XIX i XX wieku nie porzucają rojeń o wyzwoleniu ojczyzny z jarzma niewoli. Szansa na suwerenność pojawia się wraz z wybuchem wojny.Czy podejrzenia Prokopa okażą się słuszne? Czy rodziny Parnickich i Trzosów połączy coś więcej niż wspólne interesy? Jak potoczą się losy młodego gospodarza? Czy w czasie nadciagającej nieubłaganie wojennej zawieruchy znajdzie się czas na miłość?Edyta Świętek zabiera nas do Polski na przełomie XIX i XX wieku, malując poruszający obraz tamtejszych zwyczajów, przekonań i relacji między ludźmi.

Dwóch przyjaciół z Warszawy, Powstańców z Pułku Sikora NSZ, trafia do Brygady Świętokrzyskiej NSZ. Piotr i Marek to Warszawskie Rodaki - ostrzy w boju, ale też szarmanccy dla kobiet na swój specyficzny sposób.W 1945 roku maszerując przez front trafiają do Czechosłowacji, po drodze przeżywając kilka przygód. Do najważniejszej z nich należy poznanie pięknej Anny, z Batalionu AK Parasol. Zakochują się obaj i zaczynają rywalizować o jej względy.Jak potoczą się losy bohaterów? Dokąd rzuci ich nurt wydarzeń? I jaki wpływ na to wszystko będzie miał niemiecki oficer oraz tajemnicza Rosjanka?Zygzakiem przez wojnę to szpiegowska powieść historyczna okraszona dużą dawką humoru.

Obszerny tom wyraźnie wpisuje się w serię publikacji o konsekwencjach pokoju ryskiego. Niewątpliwie dostaliśmy dużo więcej, niż zapowiada tytuł. Zwraca uwagę bogactwo problemów, o których jest mowa w opiniowanej pracy. Dostrzec można zarówno artykuły poświęcone dużym zagadnieniom międzynarodowym, jak i szkice ilustrujące typowe case studies. Nie bez znaczenia pozostaje to, że tom powstał z udziałem historyków polskich i białoruskich. Zaznaczmy, że w warunkach dyktatury na Białorusi nie jest łatwo o taki dialog historyczny. (Prof. dr hab. Marek Kornat; Instytut Historii PAN w Warszawie / Uniwersytet Jagielloński w Krakowie) Podpisany 100 lat temu w Rydze traktat pokojowy w procesach geopolitycznych XX wieku zajmuje szczególne miejsce. Przez cały ten czas gorące dyskusje wokół traktatu nie ucichły. Każda ze stron stara się patrzeć z punktu widzenia swoich interesów narodowych, nie biorąc pod uwagę argumentów innych stron, co często prowadzi do subiektywizmu i stronniczości. Traktat ryski wpłynął nie tylko na interesy i granice poszczególnych państw, ale także dotknął losów całych narodów, a nawet każdej jednostki żyjącej na tych terytoriach. Z opublikowanych w tomie artykułów wynika ważny wniosek: historia nie powinna dzielić państw i narodów. Jej obiektywne i bezstronne badanie, uwzględniające błędy przeszłości, powinno pomóc w znalezieniu sposobów na zbliżenie narodów-sąsiadów. (Prof. dr hab. Edmund Jarmusik; historyk, Uniwersytet Grodzieński im. Janki Kupały w Grodnie) Tematem wiodącym tomu V serii „Polacy na Białorusi” jest tym razem traktat ryski i jego konsekwencje. Dotychczasowy plon serii, pięć bardzo obszernych tomów, już teraz stanowi prawdziwy „niezbędnik” dla wszystkich zainteresowanych tematem. Żadna inna część polskiej diaspory na Wschodzie nie doczekała się w ostatnim czasie prowadzonego z taką konsekwencją projektu badawczego i równocześnie wydawniczego. (Dr hab. Małgorzata Ruchniewicz; prof. Uniwersytetu Wrocławskiego) Wśród autorów znajdują się znakomici badacze przeszłości z Polski i Białorusi. Licząca blisko 700 stron książka znacząco poszerza naszą wiedzę o Polakach żyjących na terenach białoruskich, a także o relacjach polsko-białoruskich. Zamieszczone w tomie teksty nie są pozbawione szerszego kontekstu dziejowego, zwłaszcza w odniesieniu do stosunków polsko-sowieckich, bez wątpienia determinujących życie Polaków i Białorusinów w całym XX stuleciu, ale i dzisiaj jeszcze niepozbawionych walorów aktualności. (Prof. dr hab. Mariusz Wołos; Instytut Historii PAN w Warszawie / Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie) Dr hab. Tadeusz Gawin (ur. 1951, Łosośna k. Grodna) – obywatel Białorusi, emerytowany oficer zawodowy, polski działacz społeczny, historyk. Ukończył Wyższą Wojskową Szkołę Łączności w Orle i Akademię Łączności w Leningradzie. Na stanowiskach dowódczych i sztabowych w wojskach pogranicznych ZSRR w Zabajkalskim, Pacyficznym i Zachodnim Okręgu Pogranicznym. W 1987 roku, w stopniu ppłk., zrezygnował z kariery wojskowej na rzecz zaangażowania w ruch polskiego odrodzenia narodowego w BSRR. Prezes Stowarzyszenia Kulturalno-Oświatowego im. Adama Mickiewicza w Grodnie (1988-90); współzałożyciel i prezes Związku Polaków na Białorusi (1990-2000). Doradca d/s narodowościowych przew. RN S. Szareckiego (1996-99); w 1997 roku sygnatariusz „Karty ’97” – ruchu obywatelskiego obrony praw człowieka oraz niezależności i suwerenności państwa białoruskiego. Doktorat na Uniwersytecie Opolskim (2008), habilitacja na Uniwersytecie w Białymstoku (2019). Pracownik naukowy Centrum Studiów Białoruskich przy Studium Europy Wschodniej UW.

Publikacja zawiera 46 200 biogramów mieszkańców Górnego Śląska internowanych, aresztowanych i deportowanych do pracy przymusowej w ZSRR w 1945 roku. Każdy z nich został opracowany na podstawie dokumentów proweniencji polskiej, niemieckiej, rosyjskiej, oraz relacji świadków.

W latach 1942–1945 Zofia Posmysz była więźniarką Auschwitz-Birkenau. Pracowała w kuchni i magazynie żywności jako szrajberka. Przeżyła marsz śmierci do KL Ravensbrück, ostatnie miesiące wojny spędziła w obozie Neustadt-Glewe. Po wojnie poświęciła się działalności literackiej i edukacyjnej. Została dziennikarką, za swoją misję przyjęła świadczenie o Holokauście. Bogato ilustrowana publikacja stanowi zbiór jej wspomnień i opowieści zarejestrowanych przez Marię Annę Potocką. Książce towarzyszy film DVD zawierający świadectwo Zofii Posmysz nagrane w 2012 roku.

Historia wpisuje się w geografię i tym samym wyznacza specjalne miejsca na planach miast oraz mapach krajów. Desperacja – oraz skuteczność – z jaką Oskar Schindler walczył pod koniec wojny o ratunek dla „swoich” Żydów, naznaczyły prowadzoną przez niego fabrykę Emalia heroiczną sławą. Stała się miejscem pielgrzymek i wzruszeń. MOCAK – reagując na częste pytania widzów – przygotował dokument, który ukazuje pełną historię miejsca, i równocześnie deklaruje godne wpisanie się w nią.

Sobowtóry, czyli osoby fizycznie identyczne, chociaż w żaden sposób niespokrewnione, od zawsze budziły grozę. We wszystkich podaniach ludowych obcy ,,brat bliźniak"" zwiastował zawsze tragedię lub czyjąś rychłą śmierć. Nieomal każdy wielki władca w historii miał swoich sobowtórów, którzy go zastępowali, myląc w ten sposób spiskowców czyhających na życie monarchy. Przez całe wieki szefowie policji, kontrwywiadu i ochrony osobistej głów koronowanych używali sobowtórów dla przechytrzenia przeciwnika.  Wiele postaci historycznych dorobiło się niechcianych dublerów - samozwańców, którzy  próbowali zagarnąć tron lub pogrzać się w cieple sławy władców. Ostatnią grupę tajemniczych postaci stanowią matrioszki - agenci podstawieni w miejsce osób publicznych by manipulować emocjami społeczeństw. o Neron,  Terencjusz Maksymus i spór o władzę nad rzymskim imperiumo Rycerz Alemao. Pośmiertne losy Władysława Warneńczykao Carewicz Dymitr Iwanowicz i trzech samozwańcówo ,,Cudownie ocalona córka"" ostatniego cara Rosji. Anastazja Romanowao Amerykański wróg publiczny nr 1 w dwu egzemplarzach: John Dillinger i Jimmy Lawrence o Kto lądował w Anglii, a kto siedział w więzieniu w Spandau. Zagadka Rudolfa Hessa o Najważniejszy dubler Stalina -  Feliks Dadajew o Przypadkowy sobowtór. Winston Churchill i Arthur Chenhall o Full monty. Marszałek Montgomery i Meyrick Clifton-James o Enigma berlińskiego bunkra. Sfingowana śmierć Adolfa Hitlera ?o Komu służył i gdzie zniknął nazista nr 2, Martin Bormann?o Śmierć Prezydenta Kennedy'ego i zadziwiająca tożsamość Lee Harveya Oswalda o Dymy piekła w Watykanie. Sobowtór papieża Pawła VIo Saddam Husajn i jego drużyna klonów. Kto naprawdę przeżył?o Dwie siostry Łucje dos Santos? Czy wizjonerka z Fatimy i zakonnica z Pontevedra to ta sama osoba?o Założymy się, który Putin jest ,,prawdziwy"" ?

Gaius Julius Caesar remains the most famous Roman general of all time. Although he never bore the title, historians since Suetonius have judged him to be, in practice, the very first 'emperor' - after all, no other name in history has been synonymous with a title of imperial rule. Caesar was a towering personality who, for better or worse, changed the history of Rome forever. His unscrupulous ambition was matched only by his genius as a commander and his conquest of Gaul brought Rome its first great territorial expansion outside the Mediterranean world. His charismatic leadership bounded his soldiers to him not only for expeditions 'beyond the edge of the world' - to Britain - but in the subsequent civil war that raised him to ultimate power. What is seldom appreciated, however is that the army he led was as varied and cosmopolitan as those of later centuries, and it is only recently that a wider study of a whole range of evidence has allowed a more precise picture of it to emerge. Drawing on a wide range of new research, the authors examine the armies of Julius Caesar in detail, creating a detailed picture of how they lived and fought.

Książka zawiera wybór źródeł: polskich tłumaczeń dokumentów sporządzonych przez amerykańskich dyplomatów pracujących w PRL w ostatnim piętnastoleciu jej istnienia. Źródła te dotyczą spotkań przedstawicieli USA z duchownymi Kościoła katolickiego w Polsce: od najważniejszych hierarchów po zwykłych księży.

Symon Petlura odegrał czołową rolę w ukraińskiej rewolucji narodowej w latach 1917–1921, a następnie był przywódcą ukraińskiej emigracji politycznej. Jest z pewnością symbolem walk o niepodległość. Jednakże wokół jego postaci narosło wiele mitów i stereotypów. Ich źródłem była przede wszystkim sowiecka propaganda, która przez ponad 70 lat zwalczała zaciekle Petlurę i „petlurowców” jako synonim kontrrewolucji i zaprzedania się „polskim interwentom”. Stąd też po odzyskaniu niepodległości w 1991 r. jego postać z trudem przebijała się przez pokłady negatywnej propagandy, aby zająć należne miejsce w pamięci historycznej Ukraińców. Celem niniejszej publikacji jest zapoznanie czytelników z wybranymi zagadnieniami dotyczącymi działalności Symona Petlury jako przywódcy Ukraińskiej Republiki Ludowej w czasie walk o niepodległość i na emigracji, okolicznościami jego tragicznej śmierci i procesu zabójcy oraz procesem kształtowania jego wizerunku w oczach Ukraińców od okresu rewolucji po czasy współczesne. Kilka tekstów ma charakter podsumowania dotychczasowego stanu wiedzy, w pozostałych znajdziemy również nowe, nieznane wcześniej fakty i analizy. Prezentowany tom powstał w ramach prac Polsko-Ukraińskiej Komisji Historyków dla Badania Relacji Wzajemnych w latach 1917–1921. Zgodnie z przyjętymi w publikacjach Komisji regułami tom ma charakter dwujęzyczny.

W ciągu trzech godzin lewe skrzydło marackie, którym stały się siły Ibrahima Chana, przebiło się przez linię afgańską i dziesiątkowało teraz przeciwnika. Jednak również Maratowie ponieśli duże straty: z dziewięciu batalionów, które zostały rzucone do walki, sześć przepadło już w boju. Pozostałe jednak walczyły dalej. Sam Ibrahim Chan odniósł rany, dźgnięty włócznią i trafiony z muszkietu. Rohillowie znów zaczęli ustępować. W reakcji na to do boju ruszyły siły podległe Chan Bangaszowi, które dołączyły do walki i pozwoliły na ustabilizowanie łamiącego się frontu. Była to jednak tylko krótkotrwała pomoc... Książka niniejsza jest poświęcona przebiegowi bitwy pod Panipatem, która miała miejsce w północnych Indiach w 1761 roku, ale również wydarzeniom poprzedzającym to starcie i po nich następującym. Bitwa ta, niestety chyba mało znana polskiemu czytelnikowi, była jedną z największych i najkrwawszych batalii stoczonych w XVIII wieku. Pod Panipatem stanęły naprzeciwko siebie wojska liczące około 100 tysięcy żołnierzy; w bitwie i wskutek zdarzeń, które nastąpiły po niej, zginęło lub rany odniosło kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy i cywilów. Bitwa została stoczona przez armie dwóch państw będących regionalnymi mocarstwami, a jej efekty wykraczały daleko poza bieżące zagadnienia militarne i polityczne. Konflikt afgańsko-maracki doprowadził w rezultacie do osłabienia jednego z zaangażowanych weń państw i w pewnym stopniu ułatwił podporządkowanie Indii mocarstwom europejskim, zwłaszcza Wielkiej Brytanii. Książka ta nie jest historią Indii od XVI wieku do połowy osiemnastego stulecia. Niemniej za konieczne uznałem syntetyczne ujęcie dziejów Indii w tym okresie. Bez tego zwięzłego oraz – zdaję sobie z tego doskonale sprawę – niepełnego i dalece uproszczonego opisu trudno byłoby, jak sądzę, zrozumieć istotę wydarzeń bezpośrednio zmierzających do kulminacji, jaką była bitwa pod Panipatem… Marcin Gubała (1979) – doktor nauk prawnych, urzędnik służby cywilnej, popularyzator historii.

Publikacja powstała z okazji setnej rocznicy zakończenia wojny polsko-sowieckiej 1919-1920 r., największego w historii odrodzonej II Rzeczypospolitej konfliktu zbrojnego prowadzonego w obronie wolności i niepodległości Ojczyzny. Jest ona pierwszą całościową próbą jednoczesnego zaprezentowania aktualnego stanu wiedzy historycznej na temat działań wojennych 9 Dywizji Piechoty w latach 1919-1920 oraz istotnej roli Południowego Podlasia w konflikcie z Sowiecką Rosją.

Prace zawarte w niniejszym tomie są kontynuacją polskich opisów kultury społeczności Dogonów z Mali. To swoista antologia wkładu polskiej nauki do tego tematu. W pierwszym tomie ukazały się publikacje przygotowywane przeze mnie przez ostatnich kilkadziesiąt lat. Poprzestanie jednak tylko na tej jednej publikacji dałoby jednostronny i niepełny obraz dokonań polskich badaczy próbujących od lat z uporem poznać zawiłości kultury tego plemienia. Zdecydowałem się zatem przygotować tom drugi, uzupełniający obraz przedstawiony wcześniej. Artykuły zawarte w tym tomie oparte są w zasadzie na badaniach własnych autorów w terenie. Jednak dla jednych był to epizod w ich działalności naukowej, dla innych z czasem stało się to pasją życia.Prace prezentowane tutaj pochodzą z różnych okresów. Niektóre mają już po kilkadziesiąt lat. Chciałoby się powiedzieć: inne czasy i inne obyczaje (w pisaniu), ale i inne doświadczenia autorów. Najstarsze to publikacje Ryszarda Vorbricha oraz praca Doroty Iwińskiej. Powstały one w efekcie wyjazdów autorów do Afryki są pracami dyplomowymi (magisterskimi). Następne teksty to już świadectwo dalszego rozwoju naukowego szerszego grona zainteresowanych. Niestety nie udało się wszystkich tych niełatwych, ale indywidualnych wówczas działań, połączyć w jeden projekt badawczy. Tematy były podejmowane spontanicznie i zgodnie z aktualnymi potrzebami (np. konferencje tematyczne) lub z aktualnymi planami i działaniami odwiedzających tę społeczność etnologów. Dopiero od 1. dekady XXI wieku realizowane są szersze projekty badawcze finansowane ze środków zewnętrznych.Ze wstępu

Cnut, or Canute, was King of England for nearly 20 years, dying in Dorset in 1035. A formidable figure, Cnut is one of the great 'what ifs' in English history. The culmination of a long period of Viking attacks and settlement across England, Cnut's reign could have permanently shifted 11th century England's orbit to Scandinavia. Stretching his authority across the North Sea to become king of Denmark and Norway, and with close links to Ireland and an overlordship of Scotland, Cnut created a Viking Empire at least as plausible as the Anglo-Norman Empire that would emerge in 1066. Ryan Lavelle's book explores this fascinating and powerful man. He has popularly come down to us for the story of Canute and the waves - but he was a nation and empire builder on the grandest scale and his reign is a sort of masterclass in the contingent, wayward nature of history.

'His heart racing, Henry took a step towards the enemy line. A shape loomed towards him in the darkness...' Travel back in time to a world engulfed by war, as historian Dominic Sandbrook takes us on an action-packed adventure. From the soaring heights of an aeroplane cockpit to the desperate depths of the muddy trenches, we are plunged first hand into a war unlike any other. Amid the clash of empires, the future of the world hangs in the balance... The Adventures in Time series brings the past alive for twenty-first century children. These stories are every bit as exciting as those of Harry Potter or Matilda Wormwood. The only difference is they actually happened...

Alexander's mind was clear. It was time to go east. Time to march into Asia, to confront the Persians and to meet his destiny.' Alexander of Macedon has one, wild dream: to rule the world. And with his childhood friends and his beloved horse Bucephalas, he sets out from his home in Ancient Greece to do just that. With historian Dominic Sandbrook as our guide, join Alexander on his incredible journey, travelling through the deserts of Egypt and over the snow-capped mountains of Persia all the way to India, defeating all who stand in his way. For anything is possible with the blessing of the gods... The Adventures in Time series brings the past alive for twenty-first century children. These stories are every bit as exciting as those of Harry Potter or Matilda Wormwood. The only difference is they actually happened...

This gripping book dramatizes the extraordinarily compressed and terrifying period between the surprise Japanese attack on Pearl Harbor and Hitler's declaration of war on the United States. These five days transformed much of the world and have shaped our own experience ever since. Simms and Laderman's aim in the book is to show how this agonizing period had no inevitability about it and that innumerable outcomes were possible. Key leaders around the world were taking decisions with often poor and confused information, under overwhelming pressure and knowing that they could be facing personal and national disaster. And yet, there were also long-standing assumptions that shaped these decisions, both consciously and unconsciously. Hitler's American Gamble is a superb work of history, both as an explanation for the course taken by the Second World War and as a study in statecraft and political choices.

This compelling book on Hitler and Stalin - the culmination of thirty years' work - examines the two tyrants during the Second World War, when Germany and the Soviet Union fought the biggest and bloodiest war in history. Yet despite the fact they were bitter opponents, Laurence Rees shows that Hitler and Stalin were, to a large extent, different sides of the same coin. Both were prepared to create undreamt-of suffering, destroy individual liberty and twist facts in order to build the utopias they wanted, and while Hitler's creation of the Holocaust remains a singular crime, Rees shows why we must not forget that Stalin committed a series of atrocities at the same time. Using previously unpublished, startling eyewitness testimony from soldiers of the Red Army and Wehrmacht, civilians who suffered during the conflict and those who knew both men personally, bestselling historian Laurence Rees - probably the only person alive who has met Germans who worked for Hitler and Russians who worked for Stalin - challenges long-held popular misconceptions about two of the most important figures in history. This is a master work from one of our finest historians.

Michael Wittmann (1914-1944) – Najskuteczniejszy dowódca czołgu II wojny światowej, legendarna postać, o której napisano setki artykułów i książek. Patrick Agte próbuje wyjaśnić jego fenomen. Ale przedstawia nam także innych bohaterów słynnej kompanii Tygrysów elitarnej jednostki – Dywizji Lieberstandarte SS Adolf Hitler – i ich niewiarygodne wyczyny. Tom drugi przedstawia walki w Normandii, w tym opis niewiarygodnej szarży samotnego czołgu Wittmanna na niezliczoną kolumnę czołgów alianckich. Na jej kanwie powstały najpopularniejsze wojenne gry komputerowe. Michael Wittmann na froncie wschodnim wziął udział w największej bitwie pancernej w historii – bitwie pod Kurskiem, a także w bitwie o Charków i w walkach o wydostanie się z kotła pod Czerkasami. Zniszczył 117 czołgów rosyjskich, w tym znaczną ilość słynnych T-34. Na Zachodzie walczył w Normandii, odnosząc dalsze sukcesy. Znalazł śmierć na polach Normandii we wnętrzu swojego czołgu.

Wśród literatury wspomnieniowej z okresu II wojny światowej „Najdalsza granica” Helmuta Pabsta zajmuje szczególne miejsce. Pamiętniki pisane są z reguły po wojnie, a już z pewnością przez tych, którzy ją przetrwali. Ten jest inny. To zebrany w całość zapis, zaprezentowany tutaj w formie książkowej, lecz niezmieniony i nieretuszowany, na który złożyły się notatki autora z pierwszej linii frontu, jak również listy, pisane do przyjaciół i rodziców, w szczególności do ojca, który podczas I wojny światowej także służył na froncie wschodnim. Osobliwość relacji Pabsta polega na tym, iż autorowi nie dane było przeżyć wojennej zawieruchy. Jego żołnierski los dopełnił się jesienią 1943 roku gdzieś na szlakach odwrotu między Briańskiem i Rosławlem, w jeden z owych szarych dni, które komunikaty wojskowe określają bezdusznym: „na froncie bez zmian”. Zapiski i listy Helmuta Pabsta powstawały w cieniu ścisłej cenzury, której podlegała korespondencja z frontu. Nie zawierają, – bo nie mogły – mnóstwa liczb, numerów jednostek ani nawet nazw miejscowości, ukrytych z reguły pod jedną czy dwoma początkowymi literami. Jednakże przemycane tu i ówdzie informacje pozwalają dokładnie odtworzyć szlak bojowy autora. Helmut Pabst, weteran kampanii francuskiej, był podoficerem (później awansowanym na podporucznika), służącym w 129 pułku artylerii 129 Hesko-Turyńskiej Dywizji Piechoty Wehrmachtu. Był łącznościowcem i obserwatorem artyleryjskim, co oznaczało, iż zawsze znajdował się na pierwszej linii. Drogi wojny na wschodzie poprowadziły go od Osowca i Augustowa aż pod Moskwę. Uczestniczył w strasznym, zimowym odwrocie spod stolicy Rosji, bił się na występie rżewskim, zwanym „maszynką do mielenia mięsa”, walczył pod Jelnią, Briańskiem i na „Linii Hagen”.