Ramy czasowe pracy wyznaczył początek panowania Katarzyny II w 1762 roku a zakończyła abdykacja Mikołaja II w 1917 roku. Ponieważ stosunek carskiej Rosji wobec Żydów był w zasadniczej mierze pochodną sposobu rozumienia i kształtowania absolutyzmu przez panującego monarchę oraz kierunków jego polityki, konsekwencją tych założeń stały się ramy konstrukcyjne pracy podzielonej na 7 rozdziałów, odpowiadających okresom panowania poszczególnych cesarzy.
W pracy przyjęto założenie opisania stosunku caratu wobec Żydów na tle gruntownie naświetlonej specyfiki absolutyzmu w Rosji. Ponieważ procesy modyfikowania lub reformowania systemu samodzierżawia przez poszczególnych władców, a także kryzysy, którym one podlegały, często istotnie rzutowały na obchodzenie się przez władze z Żydami, również te kwestie zostały szeroko zaprezentowane jako tło pozwalające właściwie zrozumieć politykę władz wobec tej grupy.
Intencją pracy bazującej na istniejącym stanie wiedzy jest próba poglądowego zarysowania zasadniczych tendencji, charakteryzujących stosunek caratu do Żydów w Rosji. Zamysłem opracowania jest także syntetyczne zrekapitulowanie i wyeksponowanie specyfiki tej polityki przez pryzmat stylu i konwencji panowania poszczególnych władców i konsekwencji z tego wynikających dla Żydów. Przyjętej koncepcji pracy towarzyszy w toku wywodu ścisłe skorelowanie omawianych procesów z kluczowymi przejawami zmian ustrojowych zachodzących w państwie rosyjskim oraz jego polityką. Autor koncentruje się na nakreśleniu zasadniczych trendów determinujących politykę władz carskich wobec Żydów na kanwie procesów politycznych i społecznych jej towarzyszących.
Od lat 50. XX wieku śmigłowce ewoluowały, stając się kluczowym elementem wojska na całym świecie, zapewniając siłom lądowym i morskim zdolności uderzeniowe, transportowe oraz rozpoznawcze. Od groźnych maszyn bojowych, takich jak amerykański AH-64 Apache i rosyjski Mil Mi-24 "Hind", po udane, wielozadaniowe śmigłowce użytkowe, takie jak Bell 222 czy Harbin Z-9 - niniejsza książka jest przystępnym przewodnikiem po najważniejszych wiropłatach pozostających dziś w służbie.Książka została podzielona według przeznaczenia śmigłowców: szturmowe, rozpoznawcze i użytkowe, transportowe oraz morskie. Publikacja Współczesne śmigłowce bojowe od 1990 do dzisiaj, wzbogacona o 130 ilustracji i fotografii, stanowi niezbędne źródło wiedzy dla modelarzy oraz entuzjastów lotnictwa.
Zbiorowa praca poświęcona pozycji ustrojowej amerykańskiej prezydentury w XXI wieku. Bardzo trudno przewidzieć, w jakim kierunku podąży amerykańska prezydentura. Niewątpliwie odzwierciedla ona charakter człowieka, który sprawuje urząd. Ogromne znaczenie dla współczesnych prezydentów ma jednak – nieznana na taką skalę w XX-wiecznej Ameryce – polaryzacja polityczna w Kongresie. Poważnie ogranicza ona możliwości prezydenta w zakresie przyjmowania nowych ustaw i realizacji jego programu. Sfrustrowani tym prezydenci mogą coraz rzadziej oglądać się na Kongres i sądy, a coraz częściej podejmować działania samodzielne – czego licznych przykładów dostarczyła prezydentura Donalda Trumpa, zarówno w polityce wewnętrznej, jak i zagranicznej. Sytuacja ta oczywiście nie pozostanie bez konsekwencji dla amerykańskiego systemu ustrojowego, zwłaszcza z punktu widzenia rozdziału władz i mechanizmów równowagi. Przy okazji będzie rodziła wiele pytań w perspektywie społecznego zaufania do władzy. Badania opinii publicznej pokazują z jednej strony sceptycyzm Amerykanów wobec przyznawania szerszych uprawnień prezydentowi. Z drugiej strony – ich oczekiwanie, by rząd, na którego czele stoi prezydent, robił więcej dla rozwiązywania problemów w kraju.
Historia Kartaginy z jej własnej perspektywy. Kartagina, w starożytności prosperująca pośrodku wybrzeża północnej Afryki, przez niemal sześć wieków była potęgą dominującą w zachodniej części Morza Śródziemnego, nim padła pod naporem Rzymu. Zdobywcy zawłaszczyli nie tylko samo państwo, lecz także jego historię – tak że ta prawdziwa poszła w zapomnienie. Dziś Kartagina kojarzy się nam przede wszystkim z Dydoną oraz Hannibalem i jego słoniami bojowymi; wiemy, że była niezmiernie bogatym mocarstwem i że została totalnie, bezlitośnie zniszczona. W tej przełomowej książce Eve MacDonald, wykorzystując najnowsze analizy archeologiczne, odkrywa przed czytelnikiem ukrytą pod legendami rzeczywistą historię tego miasta-państwa, na nowo plasując je w centrum dziejów regionu śródziemnomorskiego. Historia najwyższej próby! - prof. Lloyd Llewellyn-Jones, autor bestsellerów „Persowie” i „Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu” Brawurowo opowiedziana historia. - „Daily Mail” Ponad dwa tysiące lat po jej zniszczeniu Kartagina ma w końcu swoją Iliadę. - prof. Martyn Rady, autor „Wspaniałych królestw, Habsburgów”
Jakie państwa zdecydowały się opowiedzieć po stronie III Rzeszy?Czy przywódcy stający u boku Adolfa Hitlera byli jedynie marionetkami Berlina?Jak wyglądały ich relacje z nazistowskimi Niemcami za zamkniętymi drzwiami?Jak wyglądał ich udział w Holokauście?Czy sami tworzyli "cudowne bronie" mające odwrócić losy wojny?Jakie więzi łączyły Fhrera i Duce?Co naprawdę wiemy o japońskich eksperymentach medycznych, Kempeitai i kamikadze?Oto kulisy politycznych kalkulacji, ukrytych układów i moralnych kompromisów, które doprowadziły do najbardziej kontrowersyjnych sojuszy w historii XX wieku. Za fasadą oficjalnej propagandy skrywa się często zaskakująca prawda o motywacji sprzymierzeńców Hitlera: strachu przed komunizmem, terytorialnych ambicjach, wewnętrznych konfliktach czy brutalnej walce o przetrwanie.Książka ta obala mity i stawia trudne pytania o odpowiedzialność, lojalność i cenę politycznego oportunizmu. To lektura dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć, że dzieje II wojny światowej nie zamykają się jedynie wokół Niemiec i ich wrogów. Także ci, którzy zdecydowali się iść ramię w ramię z Hitlerem, skrywali mroczne tajemnice. niektóre nie zostały odkryte aż do dziś.
Ks. Leon Kulasiński znajdował się w niemieckiej niewoli w obozach śmierci, dwadzieścia miesięcy. W tym piekle kacetów dawał dobry przykład kapłańskiego życia, podnosił na duchu, obdarzał radością współwięźniów. Kapłańskim sercem przyjmował cierpienie, które otrzymał z dopustu Bożego. Pomimo nienawiści i pogardy dla człowieka, ks. Leon zachował godność. Przykład jego życia jako więźnia, jest świadectwem wspaniałej miłości chrześcijańskiej, która spotkała się z nienawiścią w piekle obozu koncentracyjnego. W tej delikatnej kapłańskiej duszy, w ciemnościach obozowego piekła, zwyciężyła miłość. Ks. Leon był naprawdę jasnym promieniem łaski Bożej i ludzkiej cnoty w Dachau.
Tytuł niniejszej książki pośrednio nawiązuje do znakomitego dzieła profesora Andrzeja Nowaka o pierwszej zdradzie Zachodu sprzed ponad stu laty, bezpośrednio po zakończeniu I wojny światowej. W naszym języku politycznym często nazywamy zdradądziałania kilku państw, zaliczanych przez nas do Zachodu, które w sporze polsko-rosyjskim nie wspierają nas lub wprost opowiadają się za przeciwną stroną. Pielęgnujemy od dawna przekonanie, że tych kilka państw jest zobowiązanych do bezwarunkowegowspierania nas wtedy, gdy zawita do nas zagrożenie ze Wschodu. My jakoby jesteśmy tu zobowiązani do bezkompromisowej wrogości w stosunku do Rosji. Każde, najmniejsze nawet odstępstwo jest również zdradą, tym razem domową, której nie można tolerować ani wybaczyć non possumus. Zachód oczywiście może nas zdradzić. To zależy od jego prerogatyw. Te zdrady jesteśmy obowiązani wybaczyć i pozostaniemy mu wierni. Semper fidelis. Dlaczego jednak tych kilka państw powinno działać na swoją szkodę, wspierając nas w naszych sporach, a nawet wojnach z Rosją? Tego nie wiem, a deponenci tej doktryny chyba nigdy nie wyjawili nam tej tajemnicy. Z tego, co mogę się domyślić, to Zachód nie powinien nas zdradzać z wdzięczności za naszą wierność wynikającą właśnie z przynależności do Zachodu. My nie zdradzamy, jesteśmy ulegli, gotowi w pełni podporządkować się oczekiwaniom i spełnić każde życzenie. To nasz obowiązek jako prawdziwych Europejczyków, oczywiście zachodnich. Europejska część owego Zachodu nieopatrznie wplątała się w konflikt z Rosją w obronie ukraińskiej kleptokracji i nie umie wyjść z tej matni. Nie stać jej na dalsze finansowanie tej wojny, na zbrojenia. A to wszystko jest konsekwencją fiaska polityki odstraszania Rosji. Korzystając z tej okazji, najważniejsze państwo Zachodu (USA) chce podporządkować sobie swój autonomizujący protektorat dzięki straszakowi w postaci zapowiedzi resetu w stosunkach z Rosją. Czy to już zdrada?
“Widziałem Puszczę Białowieską na ekranie. Były to zdjęcia dokładne, a przecież nie dawały rzeczy dla tej puszczy najistotniejszej, tego zapachu, który wytwarza olbrzymiość przestrzeni leśnej. Jednej tylko rzeczy, jednej tajemnicy ani moja, ani żadna inna książka o Piłsudskim nie wyjaśni. Tajemnicy miłości, którą do siebie wzbudzał. Rozmawiałem raz w życiu z Dmowskim, przeciwnikiem Piłsudskiego. Powiedział mi, że Piłsudski miał „duszę wodza”. Miłość ludzi oplotła postać komendanta, brygadiera, marszałka i ta miłość była wielkim kapitałem Polski za jego życia i jest, i daj Boże, by pozostała kapitałem Polski po jego śmierci.”Stanisław Cat-Mackiewicz "Jeśli cenimy pisarstwo Mackiewicza, nie zawsze dokładnego i skrupulatnego, ale zawsze budzącego szacunek odwagą i samodzielnością sądów, możemy traktować Klucz…, klasykę naszej eseistyki historycznej, jako fragment wielkiej dzisiaj literatury wywołanej biografią Piłsudskiego i jemu poświęconej. Tak rozumiany Klucz… nie traci przydatności, nawet wówczas, gdy nie otwiera wszystkich drzwi." prof. Rafał Habielski
Życie niewłaściwie urozmaicone to jedna z najważniejszych książek dotyczących Polskiego Państwa Podziemnego. Kazimierz Leski odsłania w niej kulisy działania wywiadu i kontrwywiadu AK, wykorzystując nie tylko wspomnienia własne, ale też relacje wielu swoich kolegów. Jego opowieść mogłaby stać się kanwą kilku filmów sensacyjnych, przy których przygody Hansa Klossa wydawałyby się ubogie i nudne. Książka otrzymała nagrodę PEN-Clubu za najlepszą książkę wspomnieniową w 1990 roku i nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie w roku 1995.
Poznaj kulisy funkcjonowania legendarnej kwatery Hitlera, w której ważyły się losy Europy.
W czasie II wojny światowej w odciętym od świata kompleksie leśnym pod Kętrzynem znajdowało się jedno z kluczowych nazistowskich centrów decyzyjnych. Betonowa twierdza, zamaskowana sztuczną roślinnością, była niemal niewidoczna z powietrza. To w niej podczas wojny Hitler spędził ponad osiemset dni – dłużej niż w jakimkolwiek innym miejscu – w bunkrach o ścianach, których grubość dochodziła nawet do ośmiu metrów.
Z Wilczego Szańca kierował działaniami wojennymi na froncie wschodnim, tam też podjął decyzję o eksterminacji europejskich Żydów. Z czasem coraz bardziej pogrążający się w paranoi dyktator niemal przestał opuszczać swój bunkier, próbując zachować resztki kontroli nad rozpadającą się machiną wojenną.
Katastrofalne w skutkach decyzje Hitlera doprowadziły do nieudanego zamachu na jego życie, przeprowadzonego 20 lipca 1944 roku przez niemieckiego pułkownika Clausa von Stauffenberga. Wydarzenie to stało się symbolem wewnętrznego rozpadu III Rzeszy.
Dziś, ponad osiemdziesiąt lat później, Felix Bohr – opierając się na licznych, także niepublikowanych wcześniej dokumentach i relacjach świadków, w tym najbliższych Führerowi oficerów i personelu – rekonstruuje codzienność Wilczego Szańca i odsłania sekrety miejsca, którego historia wciąż nie została w pełni opowiedziana.
FELIX BOHR - historyk specjalizujący się w historii XX wieku oraz dziennikarz. Studiował historię i teologię katolicką w Berlinie i Rzymie, doktorat obronił na Uniwersytecie w Getyndze – jego pracę doktorską o wsparciu udzielanym przez RFN więzionym za granicą zbrodniarzom nazistowskim opublikowało w 2018 roku wydawnictwo Suhrkamp. Był wykładowcą gościnnym w Duitsland Instituut działającym przy Uniwersytecie Amsterdamskim. Od kilkunastu lat związany jest z tygodnikiem „Der Spiegel”, a od 2024 roku jest jednym z kierowników działu historycznego tego magazynu.
Pojęcie gwardia przyboczna wymaga doprecyzowania, gdyż w literaturze przedmiotu całość wojsk królewskich określa się często błędnie mianem gwardii. Rozróżnić jednak należy gwardię od zaciężnych wojsk nadwornych. Termin Guardie występuje w źródłach, ale uzupełniany bywa dopowiedzeniami, że chodzi o gwardię przyboczną czy też gwardię drabantów. Już współcześnie zdawano sobie sprawę z wielości formacji służących władcy; jedne były trwałe, inne efemeryczne, znikały po kilku latach i znowu się odradzały. Często wynikało to z mizerii finansowej, braku środków na opłacenie zaciągniętych oddziałów. [...]Dla potrzeb tej pracy termin gwardia przyboczna dotyczy dwóch formacji: harcerzy i drabantów. Oddziały te pozostawały najbliżej osoby króla i odpowiadały za jego bezpieczeństwo. Również dlatego należy je wyodrębnić z całości wojsk nadwornych. Stanowiły one rzeczywistą gwardię przyboczną, czyli Leibgarde, w ścisłym rozumieniu tego słowa. Odróżniały się od całości wojsk królewskich, czyli jednostek pozostających przy władcy. Były jednak czymś innym od wojsk zaciągniętych na potrzeby chwili, ze środków pochodzących ze szkatuły króla, różniły się też od hufca dworzan. Oddziały takie również czasem nazywano gwardią, co wprowadza zamieszanie. Szerokie rozumienie gwardii jako oddziałów elitarnych wykształca się na dworach europejskich stopniowo, przez wieki XVI i XVII...
Wrzesień 1939 roku zapisał się w historii Polski jako czas podwójnej tragedii. Po napaści hitlerowskich Niemiec, od wschodu wkroczyły wojska sowieckie, rozpoczynając tym samym zagładę Kresów Wschodnich Rzeczypospolitej. To moment w dziejach, który dla wielu pozostaje bolesną i często niedopowiedzianą kartą, pełną heroizmu, zdrady, ale przede wszystkim - olbrzymiego cierpienia i zniszczenia. Ryszard Jan Czarnowski w swojej publikacji zaprasza do pogłębionej analizy tych wydarzeń, rekonstruując skomplikowany obraz wojny obronnej i jej brutalnych konsekwencji. Książka przenosi nas w sam środek dramatycznych wydarzeń, które rozegrały się na wschodnich rubieżach Polski. Autor z niezwykłą precyzją odmalowuje sytuację, w której znalazły się zaskoczone oddziały Wojska Polskiego. Pozbawione efektywnego naczelnego dowództwa, toczyły one nierówną walkę z przeważającymi siłami agresora. To opowieść o heroicznej postawie Korpusu Ochrony Pogranicza, który mimo braku nadziei na zwycięstwo, stawił czoła sowietom. Poznajemy także historie obrony kluczowych miast, takich jak Grodno, Wilno czy Lwów - symboli oporu w obliczu nadciągającej katastrofy. Jak doszło do tego, że tak rozległe terytoria, będące sercem wielokulturowej Polski, znalazły się w obliczu nagłego upadku? Jakie były prawdziwe motywy działań różnych stron i jaką rolę odegrali sami mieszkańcy?Dramat Kresów: Postawy i Zdrady w 1939 roku Jednym z najbardziej wstrząsających aspektów sowieckiej agresji na Kresy w 1939 roku jest zróżnicowana reakcja społeczeństwa. Ryszard Jan Czarnowski nie unika trudnych tematów, ukazując złożoność relacji polsko-niepolskich. Z zaskoczeniem i bólem dowiadujemy się o przypadkach radosnego witania agresorów przez część niepolskich obywateli Rzeczypospolitej. Ale to nie wszystko. Książka odważnie porusza także kwestię współpracy części polskich elit twórczych z nowym, wschodnim okupantem. To aspekt, który przez lata był pomijany lub niedostatecznie naświetlany w historiografii. Autor z ogromną wrażliwością, ale i bezkompromisowo, analizuje te zjawiska, starając się zrozumieć ich genezę i skutki. Historia w takich momentach staje się lustrem, w którym odbija się ludzka natura - w jej najjaśniejszych i najciemniejszych odcieniach.Dziedzictwo i pamięć o Zagładzie Kresów Publikacja Ryszarda Jana Czarnowskiego jest nie tylko kroniką wydarzeń z II wojny światowej, ale także ważnym głosem w debacie o pamięci i dziedzictwie. Czytelnicy bardzo często podkreślają, że autor prezentuje wydarzenia z obiektywnym dystansem, ale jednocześnie z głębokim szacunkiem dla ofiar. Wielu odbiorców docenia przystępny język i klarowną narrację, która, mimo poruszania bolesnych tematów, jest wciągająca. Książka jest ceniona za to, że przedstawia szeroki kontekst historyczny i polityczny, pozwalając na lepsze zrozumienie przyczyn i konsekwencji dramatu, jakim była zagłada Kresów. To lektura, która wzbogaca naszą wiedzę o II wojnie światowej, skłaniając do refleksji nad kruchością pokoju i wartością suwerenności.
dr hab. Tomasz Ceran (IPN Bydgoszcz)„Autor trafnie wybrał Fritza Emila Schulza jako podmiot globalizujący szerszego zjawiska historycznego - nieodłącznego związku między, odwołując się do myśli Rafała Lemkina, ludobójstwem ekonomicznym i ludobójstwem fizycznym w polityce okupacyjnej III Rzeszy. […] O gospodarce okupacyjnej i niemieckich przedsiębiorcach, którzy czerpali wielki zyski z pracy ludności okupowanej nazywanymi „ludzkim materiałem”, ciągle wiemy stosunkowo mało, dlatego tekst ten zasługuje na uwagę i publikację. Szczególne ciekawy jest fragment o niewolniczej pracy dzieci w obozie w Potulicach.”ks. prof. dr hab. (em.) Zygmunt Zieliński„Pojemne erudycyjnie studium Gratkowskiego ukierunkowane jest na jedną postać, przedsiębiorcy gdańskiego Fritza Schulza. […] Jednakże istotnym elementem warunkującym jego inicjatywy od momentu wybuchu wojny w 1939 roku była sytuacja przez ten fakt stworzona. Schulz był jednym z licznych obywateli starej Rzeszy, którzy rzucili się na jej łupy wojenne. W żadnym z okupowanych krajów zachodnich nie zaistniała taka sytuacja jak w Polsce okupowanej, gdzie mienie państwowe i w dużej części prywatne zostało uznane za własność Rzeszy.”AUTORMariusz Gratkowski (r. 1972), magister historii, absolwent WSP Bydgoszcz, nauczyciel, dziennikarz, obecnie muzealnik. Kustosz Muzeum Ziemi Krajeńskiej w Nakle nad Notecią, badacz dziejów Nakła nad Notecią i Krajny, od kilku lat zajmuje się dziejami niemieckiego obozu w Potulicach (Potulitz-Lebrechtsdorf). Autor książek dot.: Powstania Wielkopolskiego 1918/19 na Krajnie, dziejów OSP Nakło nad Notecią i SP Trzeciewnica. Autor szeregu artykułów popularyzatorskich oraz naukowych. Prowadzi autorski program „Magazyn Historyczny Krajny” na falach Radia Nakło.
Emocjonująca opowieść o narodzinach elitarnej jednostki, która odmieniła oblicze wojny.Lato 1941 roku. W samym sercu pustynnej zawieruchy młody, niepokorny oficer David Stirling wpada na pomysł tak szalony, że mógłby odmienić losy całego konfliktu. Chce stworzyć niewielką, działającą w ukryciu grupę komandosów, zdolnych uderzać tam, gdzie wróg najmniej się tego spodziewa. Pomysł sprzeczny z regulaminem, logiką i zdrowym rozsądkiem, ale wystarczająco genialny, by zainteresować samego Winstona Churchilla.Tak narodził się SAS, czyli Special Air Service, najbardziej legendarna i owiana tajemnicą jednostka specjalna świata.Po 75 latach milczenia SAS po raz pierwszy otwiera swoje archiwa. Historyk Ben Macintyre otrzymuje pełny dostęp do niepublikowanych raportów, listów, pamiętników, map i fotografii oraz możliwość rozmów z ostatnimi żyjącymi żołnierzami oddziału. Efektem jest książka, która wciąga jak najlepsza powieść sensacyjna, a jednocześnie odsłania prawdę bardziej niezwykłą niż fikcja.To opowieść o odwadze i brawurze, o mrocznych kosztach wojny, o ludziach, którzy ryzykowali wszystko, by dokonać niemożliwego.Historia buntownika, który powołał do życia elitarną jednostkę i zrewolucjonizował operacje specjalne.Idealna dla miłośników historii II wojny światowej, operacji specjalnych, militariów i prawdziwych opowieści o bohaterstwie.
Od pierwszych piwowarów, starożytnych Sumerów, przez greckie Bachanalia, Daleki Wschód, Antypody i Ameryki, ze szczególnym spojrzeniem na kraj nad Wisłą - zwyczaje alkoholowe Polaków, polską kulturę biesiadną, dzieje polskiej wódki i piwa, pijaństwo w dawnej Polsce. W tej książce znajdziesz najpełniejszą i najbarwniejszą historię spożywania napojów alkoholowych na całym świecie.Autor opisuje metody wytwarzania: historię piwowarstwa i tradycyjnych metod produkcji alkoholu, pochodzenie wina i destylatów, zwyczaje związane ze spożywaniem alkoholu, a także konsekwencje picia. Analizuje wpływ trunków - zarówno pozytywny, jak i negatywny - na kulturę i cywilizację.Erudycyjny, błyskotliwy a zarazem dowcipny styl autora sprawia, że książkę czyta się jak dobrą powieść. Pełna anegdot, ale też refleksji historia używania przez ludzkość alkoholu to niezwykła przygoda czytelnicza.Od momentu, gdy alkohol zadomowił się w kulturze europejskiej, stanowił odzwierciedlenie usposobienia mieszkańców kontynentu. Helleńskie - pogodne, filozoficzne, artystyczne. Rzymskie - rozpustne, niepohamowane, a jednocześnie racjonalne i zdobywcze. Celtyckie - skryte, nieufne, a zarazem racjonalne i pragmatyczne. No i słowiańskie - dzikie, nieokiełznane, a przy tym jowialnie otwarte i gościnne. Alkohol spożywany pod różnymi postaciami, ale w rozsądnych ilościach, dodawał odwagi, oddalał wszelakie stresy - nie tylko wojenne - umilał trudy dalekich podróży, a i medykamentem był też niezłym.Natomiast nadużywany - wysyłał opoja na drugą, ciemną stronę jego jestestwa. Zbrodnie, spiski i wszelakie łajdactwa naszej cywilizacji, tak dawniej jak i współcześnie, inspirowane i realizowane były za sprawą dziwnej mieszanki niewinnych, wydaje się, składników - wody, cukru i grzybów.[ze Wstępu]Andrzej Fiedoruk - socjolog i historyk. Rodowity Białostocczanin. Swoje zainteresowanie wszelakimi aspektami kuchni i jedzenia przedstawił w ponad 60 publikacjach. W dorobku ma: powieści, felietony, eseje, a nawet powieść sensacyjną, związane z kulturą kulinarną. Jeden z recenzentów określił go mianem "kucharza publicysty", gdyż jego książki, budowane na esencjonalnej historii, dosmaczane są komentarzem, doprawiane anegdotami i dykteryjkami kulinarnymi.
Rozrachunek z mitem japońskiego wojownikaOd ponad wieku Zachód pasjonuje się postacią japońskiego wojownika, który stał się symbolem wyjątkowości Japonii i ambicji młodego, nowoczesnego państwa, a następnie jego spektakularnego odrodzenia się z popiołów nuklearnej apokalipsy. Przez lata tę fascynację podsycała literatura, w ślad za którą poszło kino, choć niewielu twórców odważyło się wyjść poza utarte schematy.W rzeczywistości samuraj - postać wielowymiarowa i niejednoznaczna - był piratem, bandytą, wojakiem, a nawet mnichem. Dlatego właśnie budzi tak sprzeczne uczucia - strach, odrazę lub podziw. Duchowość, różnorodność ścieżek życiowych, stosunek do sztuk pięknych, a nawet seksualność to rzadko poruszane aspekty życia japońskiego wojownika. Julien Peltier analizuje je w tej książce, zapraszając do podróży przez wieki. Autor pokazuje, w jaki sposób postrzegano elitę wojowników, która najpierw narzuciła swój prymat siłą, a następnie starała się go uzasadnić, wynosząc się do rangi wzoru do naśladowania. Poznaj historię japońskiego wojownika w ujęciu obejmującym ponad tysiąc lat - od narodzin postaci samuraja do ostatnich prób instrumentalnego wykorzystania przyświecających mu ideałów w XX wieku.Julien Peltier - autor wielu esejów i artykułów poświęconych samurajom, publikowanych przede wszystkim w czasopiśmie "Guerres & Histoire". Uchodzi za jednego ze znawców historii japońskich wojowników, zwłaszcza kwestii związanych z wojskowością i polityczną instrumentalizacją postaci samuraja.
Doniosłe przemiany w wojskowości chińskiej przełomu XIX i XX wieku zbiegły się w czasie z ostatnimi latami cesarskich dziejów Państwa Środka. Monografia Mateusza Nowikiewicza to pierwsza w polskiej historiografii tak obszerna i pogłębiona analiza powstania i rozwoju Nowej Armii Cesarstwa Qingów. Autor, wnikliwie analizując zarówno chińskie, jak i zachodnie źródła, z pasją rekonstruuje poczynania cesarskich oficjeli oraz wojskowych. Pokazuje także, jak decyzje, podejmowane w zaciszu gabinetów, wpływały na życie milionów ludzi i kształtowały nowe oblicze chwiejącego się w posadach kraju.To ważny rozdział w historii Chin, gdy jedna z najstarszych, istniejących nieprzerwanie autokracji świata wkroczyła na drogę reform w duchu konstytucyjnym. Okres ten pełen jest nieoczywistych bohaterów i dylematów, a także nowych wyzwań oraz perspektyw. Mateusz Nowikiewicz, przedstawiając szczegółowo reformy wojskowe w kolejnych prowincjach, nie tylko ukazuje ich lokalną dynamikę, lecz także stawia pytanie, dlaczego - mimo imponującego wysiłku westernizacyjnego - Nowa Armia nie zdołała uratować mandżurskiej dynastii Qing.Losy Nowej Armii to ważny punkt odniesienia do dalszych burzliwych przeobrażeń w Państwie Środka w XX wieku. Pomagają także zrozumieć, jakie siły ukształtowały ten kraj w znanym nam dziś kształcie. To nie tylko naukowe studium dla historyków i badaczy Chin. Jest to również lektura dla wszystkich zainteresowanych wojskowością, mechanizmami zmian politycznych i rolą jednostki w wielkich procesach dziejowych.
Nawet najdłuższa nić zostaje w końcu odcięta od wrzeciona, by stać się częścią tkaninyTeofil Kłosek przeżył koszmar września 1939, katownie NKWD i piekło gułagu. Po latach wojennej tułaczki odnajduje upragniony spokój u boku ukochanej Klary. Naznaczony bliznami historii, próbuje ocalić pamięć o tych, którzy rozpłynęli się w pomroce dziejów. Tymczasem kilkoro młodych ludzi wkracza w dorosłość z nadzieją, którą siermiężna rzeczywistość Polski Ludowej wystawia na bolesną próbę. Gorące uczucia stają się źródłem dramatów, a wybory - ciężarem, którego nie sposób dźwigać w pojedynkę. Z pomocą wiernych kompanów Teofil wyrusza do ostatniej - kto wie, czy nie najbardziej ryzykownej - akcji. Kładąc na szali z trudem odzyskaną równowagę, rzuca wyzwanie opresyjnemu systemowi. Kantyk słowika to wielki finał trylogii Żniwo Ognia Andrzeja H. Wojaczka i poruszające zwieńczenie losów Teofila Kłoska zapoczątkowanych bestsellerowym cyklem Wrzeciono Boga. Tytułowa pieśń - pełen ufności hymn dziękczynny - przypomina, że ludzkie serce potrafi radować się wbrew wszelkim okolicznościom.
Polska „na wczoraj” potrzebuje kompleksowej strategii wskazującej kierunki w polityce zagranicznej i w sferze bezpieczeństwa. Książka Międzymorze prof. Tomasza Grosse to ważny głos w dyskusji nad taką strategią.Jacek Bartosiak. Strategy & FutureKsiążka Tomasza Grzegorza Grosse to obowiązkowa lektura dla każdego, kto chce rozumieć decyzje państwa i ich konsekwencje. Pokazuje, jak myśleć długofalowo o pozycji Polski w świecie. Leszek Skiba. Instytut Sobieskiego Dla Polaków, sąsiadujących od stuleci z Rosją i Niemcami geografia ma szczególne znaczenie. Usytuowanie geograficzne oznacza dla nas fundamentalny wybór – między byciem zdominowanym, albo zabezpieczeniem wolności. Po transformacji ustrojowej z roku 1989 naszym celem było jak najszybsze włączenie się Polski do struktur zachodnich: UE oraz NATO. Wejście do nich stanowiło zwieńczenie marzeń i aspiracji elit, które poczuły się zwolnione z obowiązku aktywności, bo strategiczne cele zostały osiągnięte. Nie przewidywano wykorzystywania tych organizacji dla realizacji dalekosiężnej strategii Rzeczpospolitej. Geoekonomia to wykorzystanie instrumentów gospodarczych do celów geopolitycznych, a więc do realizowania strategii w polityce zagranicznej. Fundamentem dla skutecznej geoekonomii jest silne państwo. Geokultura to wykorzystanie zasobów kulturowych do celów geopolitycznych. Choć doświadczenia minionych wieków wyraźnie wskazują na zagrożenia płynące z imperializmu Moskwy i Berlina, nasze elity z niechęcią odnosiły się do myślenia strategicznego w kategoriach interesów wspólnoty politycznej. Z punktu widzenia geografii, Międzymorze jest niezbędne dla zachowania suwerenności Rzeczypospolitej.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?