Biografia gen. Jana Kazimierza Kruszewskiego, gorącego patrioty, dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza, a przede wszystkimi niezwykłego człowieka. W czasach PRL nie było możliwości, żeby ojczyzna należycie go uhonorowała. Ówczesne władze liczyły na to, że na obczyźnie generał odejdzie w całkowitym zapomnieniu.Życiorys gen. Kruszewskiego naznaczony jest ogromnymi wyzwaniami tamtych czasów. W 1930 r. został powołany na dowódcę KOP. Był głównym twórcą i realizatorem reformy tej formacji, której zadaniem było zapewnienie Polsce bezpieczeństwa na wschodzie. To dzięki jego strategii KOP zapisał w historii chwalebną kartę w dniach inwazji sowieckiej. Po uwolnieniu z niemieckiej niewoli generał osiedlił się we Francji, gdzie w 1977 r. zmarł i został pochowany na miejscowym cmentarzu.Generał Jan Kazimierz Kruszewski symbolicznie powrócił z przymusowej emigracji do ojczyzny 12 września 2024 r., w setną rocznicę powołania KOP. Jego szczątki zostały uroczyście złożone na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w obecności rodziny i przedstawicieli najwyższych władz państwowych.
W roku 2023 mijała 160. rocznica wybuchu Powstania Styczniowego. Ten ogólnonarodowy zryw zakończył się klęską militarną i polityczną. Stanowił jednak przykład walki o niepodległość Polski. Był najdłuższym zrywem niepodległościowym Polaków w XIX wieku. Powstanie Styczniowe wywarło niebagatelny wpływ na kolejne pokolenia Polaków, stanowiło wzór pracy konspiracyjnej i niepodległościowej. Józef Piłsudski, syn działacza konspiracji narodowej, analizował przebieg działań powstańczych i przyczyny porażki, ale szukał także źródeł siły powstania. Starał się to później wykorzystywać we własnej działalności.
Powstanie Styczniowe stanowiło przykład organizacji narodu, który nie miał własnego państwa. Mała grupa młodych konspiratorów stworzyła organizację, która z czasem objęła całą nację i zadziwiała swoją żywotnością i skutecznością. Organizacja cywilna zapewniała pełne wsparcie polskiemu tajemnemu państwu. Wbrew historycznym tradycjom I RP, państwo polskie w trakcie Powstania Styczniowego skutecznie wypełniało swoją rolę (oczywiście uwzględniając ówczesne warunki), zbierając podatki, organizując pomoc społeczną, organizowano nawet służbę graniczną. W tym obrazie jest jednak jedna rysa – przygotowania wojskowe. O ile organizacja cywilna działała bez zarzutu, to organizacja wojenna wykazywała braki prawie na każdym kroku. To zadziwiające, ale szykując się do powstania, zupełnie zaniedbano przygotowania wojskowe. Nie było broni, dowódców, zaopatrzenia i planów. Nie zawiedli tylko ochotnicy, którzy w miarę trwania walk coraz liczniej zapełniali powstańcze szeregi...
(opis wydawcy)
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
