This semi-autobiographical tale of Kerouac's trip to France, to trace his ancestors and explore his own understanding of the Buddhism that came to define his beliefs, contains some of Kerouac's most lyrical descriptions. From his reports of the strangers he meets and the all-night conversations he enjoys in seedy bars in Paris and Brittany, to the moment in a cab when he experiences Buddhism's satori - a feeling of sudden awakening - Kerouac's affecting and revolutionary writing transports the reader.
Published at the height of his fame, Satori in Paris is a hectic tale of philosophy, identity and the powerful strangeness of travel.
Książka jest pierwszą polską monografią poświęconą filozofii hermeneutycznej – jednemu z najważniejszych nurtów filozoficznych ostatnich dziesięcioleci. Istniejące dotąd opracowania – Hermeneutyczny zwrot filozofii Andrzeja Przyłębskiego (2005) i Filozofia jako hermeneutyka Marka Szulakiewicza (2004) – poświęcone były twórczości tylko niektórych spośród jej reprezentantów i kilku problemom z tego zakresu.
Autor rozważa pojęcie filozofii hermeneutycznej oraz przedstawia główne cechy hermeneutycznego filozofowania i specyfikę tej filozofii. Prezentuje dokonania filozofów, którzy przyczynili się do powstania filozofii hermeneutycznej – Nietzschego, Diltheya i Heideggera, i wskazuje powody, dla których żaden z nich nie może być uznany za twórcę filozofii hermeneutycznej. Omawia dokonania Gadamera i Ricoeura – nazwanych klasykami filozofii hermeneutycznej – oraz próby radykalizowania stanowiska Gadamera zaproponowane przez Vattima i Caputa, sięgających do inspiracji płynących od Heideggera (dla Vattima istotne są też poglądy Nietzschego, dla Caputa zaś – Kierkegaarda). Stara się odpowiedzieć na pytanie, czy radykalizacje te rzeczywiście otwierają przed filozofią hermeneutyczną szanse jej rozwoju, czy też okazują się ślepą uliczką. Omawia miejsce filozofii hermeneutycznej w ramach całej filozofii nowożytnej oraz proponuje korekty umożliwiające jej funkcjonowanie jako w pełni aktualnego sposobu filozofowania.
Książka jest podręcznikiem przeznaczonym dla studentów i doktorantów filozofii oraz innych wydziałów humanistycznych. Zainteresuje także pracowników naukowych zajmujących się filozofią współczesną.
******
Hermeneutic philosophy: Inspirations, classics, radicalizations
The first Polish monograph devoted to hermeneutic philosophy. It considers the main sources of inspiration of this philosophy, the works of its classic authors, that is, Gadamer and Ricoeur, as well as its modern radicalizations proposed by Vattimo and Caputo. The author discusses the place of hermeneutics within the framework of the whole of modern philosophy and proposes some corrections which enable its functioning as a fully valid way of pursuing philosophy.
Niniejszy szkic nie jest całościową syntezą nauczania św. Jana Pawła II, lecz jedynie wprowadzeniem i zachętą do lektury jego encyklik, adhortacji i listu apostolskiego, w których poruszane są sprawy społeczne w świetle misji zbawczej Kościoła. Aby właściwie odczytać myśl społeczną Papieża z Polski, nie sposób nie uwzględnić jej wymiaru religijnego, duchowego i nadprzyrodzonego. Cały jego pontyfikat odznaczał się bowiem głębokim zdumieniem wobec wartości i godności człowieka. Z tej przesłanki Papież potrafił wyprowadzić wnioski, które kryją w sobie nie tylko treść religijną, ale także społeczną, polityczną, a nawet ekonomiczną. Jego myśl jaśnieje prawdą o Bogu i człowieku, o Kościele i społeczeństwie, a zwłaszcza o rodzinie jako najbardziej podstawowej wspólnocie życia i miłości.
Hans Mayer spogląda na ewolucję myśli Benjamina w makroskali, odsłaniając jej nie zawsze oczywiste napięcia i „łańcuchy” – od rozprawy doktorskiej na temat krytyki sztuki w niemieckim romantyzmie, poprzez Berlińskie dzieciństwo na przełomie wieków czy Dziennik moskiewski, aż po osiemnaście tez O pojęciu historii inspirowanych słynnym obrazem Paula Klee. Przede wszystkim jednak Mayer, z właściwą sobie empatią i szacunkiem dla odmienności, potrafi dostrzec w Walterze Benjaminie – filozofie i pisarzu, którego dzieło należy do kanonu XX stulecia – „świadka epoki”, człowieka zanurzonego w trudnej codzienności, myśliciela zmagającego się z kryzysami finansowymi i odrzuconego przez ówczesne środowisko akademickie, a po 1933 roku skazanego na emigrację „sympatyka marksistów”, który nigdy nie zdradził intelektualnych ambicji na rzecz politycznego zaangażowania. Outsidera, którego „życie pełne było zerwań i dwuznaczności”.
Truly see yourself
How to See is about our misperceptions, how we can gain insight and how mindfulness practices can help us see our real selves. Thich Nhat Hanh brings his signature clarity, compassion and humour in showing us how to achieve an awakened, more relaxed state of self-awareness so we cn understand ourselves and the world around us.
This is a perfect pocket-sized guide to life by the most renowned Zen master in the world, who was nominated for the Nobel Peace Prize.
Joga? To skomplikowane?
Na pewno nie proste. Ścieżka jogi klasycznej, którą reprezentował Patańdźali, autor Jogasutr, była szkołą ascetyczną. W formie niezmienionej jest dziś praktycznie niemożliwa do praktykowania. W związku z tym w swojej bestsellerowej książce Maciej Wielobób podjął próbę reinterpretacji dzieła sprzed ponad 2 tysięcy lat i dostosowania 195 sutr do naszych czasów i warunków życia, tak by każdy współczesny człowiek mógł przyswoić filozofię procesu doświadczania.
Studiując tę książkę, poznasz źródła, z których czerpią praktykujący jogę. Dowiesz się, jak należy medytować i dlaczego nie powinno się do tego podchodzić bez odpowiedniej podbudowy intelektualnej i duchowej. Maciej Wielobób poprowadzi Cię śladem Patańdźalego ku najskuteczniejszym ścieżkom oczyszczenia umysłu, co przygotuje Cię do praktykowania klasycznej jogi. Jeśli podejdziesz do tematu poważnie, Twoje dotychczasowe życie wyraźnie się zmieni, a Ty staniesz się nową osobą - nieskończenie mądrą i wolną.
W drugim wydaniu Psychologii jogi autor jeszcze uważniej przyjrzał się filologicznej warstwie pracy Patańdźalego. Ponadto uzupełnił aneks o medytację miłującej dobroci oraz mapę Jogasutr, która pozwoli lepiej zrozumieć podział sutr na grupy.
Filozofia gór, filozofia życia
Opowieść o dwóch podróżach w indyjskie Himalaje, gdzie biją źródła jogi - filozofii życia, którą praktykują dziś ludzie na całym świecie. Omijając ośrodki komercyjne, poruszając się publicznym transportem, rozmawiając z hinduistami i buddystami, autorka poznawała jogę w jej różnych aspektach: klasycznym wykładzie, tantrze i tybetańskich formach praktyki. Równocześnie z poszukiwaniem odpowiedzi na pytania dotyczące jogi poznawała Himalaje - i poczuła ich przekształcającą moc.
Książka zawiera wiele praktycznych informacji dla osób, które chcą na własne oczy ujrzeć najwyższe góry świata i odwiedzić najważniejsze miejsca związane z jogą: Rishikesh, Haridwar, Kedarnath, Badrinath, dolinę Spiti... Można tę książkę potraktować jak przewodnik - z nią łatwiej będzie dotrzeć w rejony trekkingowe Himalajów, znaleźć nocleg w klasztorach buddyjskich, świątyniach hinduistycznych i aśramach oraz poznać duchową stronę Indii, jakże inną od rozpowszechnionego obrazu największej demokracji świata: brudnej, hałaśliwej i przeludnionej. Przede wszystkim jednak książka opowiada o jodze jako filozofii i sztuce życia. Jej zasady, o ile stosuje się je na co dzień, transformują doświadczanie świata i przekształcają samoświadomość jogina, czyniąc go istotą szczęśliwą, spełnioną i pełną promieniującego dobra.
Ta publikacja stanowi ukoronowanie projektu zrealizowanego dzięki pasji, determinacji oraz pomocy sponsorów i wszystkich, którzy zdecydowali się wesprzeć autorkę za pośrednictwem platformy PolakPotrafi.pl.
O autorze
Dr Nina Budziszewska — adiunkt w Zakładzie Filologii Indyjskiej Instytutu Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych Uniwersytetu Wrocławskiego, kierownik studiów podyplomowych w zakresie jogi klasycznej na tej samej uczelni, członek Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego oraz Polskiego Towarzystwa Filozoficznego, blogerka (www.ateliermysli.com).
Ciało jako inny, obcy, wykluczony, ciało jako przestrzeń napięcia między toż-samością a innością, ciało poza innością i tożsamością. Ciało-tekst ? otwarte. Ciało o zmiennej intensywności, bez ustanku pulsujące między tym, co obce a tym, co toż-same. Ciało ustanawiające granice, by w kolejnym kroku je znieść, mówiące: ?ja?, by zaraz temu zaprzeczyć, tworzące wnętrze i rozpływające się w zewnętrzności pofałdowanej powierzchni. Ciało radykalnie zróżnicowane, to zwierzęce, to ludzkie, to przestrzenne, to wirtualne, to duchowe, to materialne, to kobiece, to męskie, to dojrzałe, to dziecięce, migocące różnicami, stające-się-innym, a w efekcie niedostrzegalne, zlewające się ze światem w działaniu. Ciało tętniące życiem, ciało różnicujące świat i jednocześnie go zmieniające. Ciało będące podstawą myślenia o tożsamości, inności, podmiotowości, wspólnocie, etyce czy polityce i otwierające te kategorie na to, co nadchodzi
Oko było dla Leirisa, Artauda, Blanchota, a przede wszystkim Bataille’a przedmiotem fascynującym i zarazem odrażającym, źródłem rozkoszy i przerażenia – prawdziwym obiektem sacrum. Jako symbol boskiego porządku i rozumowego poznania stało się celem gwałtownych ataków, w których było obserwowane, otwierane, tłamszone, ściskane, miażdżone, wywracane na nice, wyłupywane, wtłaczane w różne mniej lub bardziej przystosowane do tego miejsca, a także przypisywane rzeczom i tworom, u których znaleźć się go nie spodziewano. Jednocześnie jednak – stale zyskiwało na sile i znaczeniu. Sytuując się na przecięciu literatury, sztuki, filozofii i antropologii, Historie oka opowiadają o przemianach, jakie zaszły – głównie w pierwszej połowie XX wieku – na płaszczyźnie ludzkiego postrzegania, pisania o tym postrzeganiu i szerzej: myślenia o człowieku i ludzkiej podmiotowości.
Bataille’owskie rozróżnienie trzech postaci erotyzmu: erotyzmu ciała, erotyzmu serc i erotyzmu sacrum – jest jednym z podstawowych pojęć współczesnej antropologii.
W pierwszym przypadku człowiek odnajduje swój pierwotny związek z przyrodą przede wszystkim za sprawą erotycznego upojenia, które jest chwilowym unicestwieniem granic własnego ja i utożsamieniem z pierwotnym bytem natury. Erotyzm, choć w pewnym sensie nieodłączny od doświadczenia prokreacji, jest samoistnym „eksperymentowaniem psychicznym”, powiada Bataille, w poszukiwaniu sensu życia.
Erotyzm serc – to romantyczna koncepcja fuzji bliskich dusz. Głębokim sensem trzeciej postaci erotyzmu, erotyzmu sacrum, analizowanego przez Bataille’a na podstawie obrzędów i rytuałów religijnych, ale także literatury, poezji, teatru etc., jest obalanie wszelkich struktur zamykających człowieka w wąskich ramach egzystencji (ramy społeczne, jednostkowa osobowość, ubiór, modele zachowania, itp.) w poszukiwania nieskończonej i niczym nieograniczonej jedności z bogiem. Erotyzm sacrum, będący zarazem doświadczenie estetycznym, etycznym i religijnym, jest definitywnych wykraczaniem człowieka poza siebie i swe ograniczenia.
Masz ochotę na zdradę, a nie wiesz, jak się do tego zabrać? Ta książka odpowie na wszystkie Twoje pytania. "Poradnik zdrady dla mężczyzn" to propozycja dla tych, którzy chcą, by ich przysłowiowy skok w bok nie stał się przyczyną katastrofy w związku. Jeśli więc pragniesz przeżyć przygodę miłosną lub przez dłuższy czas prowadzić podwójne życie, musisz pamiętać o kilku najważniejszych kwestiach:
- Jak posługiwać się nowoczesnymi technologiami, by nie zostawiać elektronicznych śladów w telefonie i komputerze?
- Gdzie umawiać się z kochanką, by uniknąć wścibskich oczu?
- Co robić, jeśli nasza żona lub dziewczyna zacznie podejrzewać, że ją zdradzamy?
- Jak zdradzać w klubie lub w trakcie delegacji?
- Jak wykorzystać osoby trzecie do tuszowania zdrady?
- Z kim zdradzać i gdzie szukać partnerki?
Poradnik zawiera proste i praktyczne wskazówki, które szybko zapadają w pamięć i pozwolą uniknąć zdradzającym wielu związkowych perypetii.
To co? Gotowi na nowe doświadczenia? "Więc zaczynajmy naszą grę…"
Książka w sposób kompleksowy prezentuje problematykę postawy wobec śmierci w cyklu życia człowieka. Zawiera, po pierwsze, pogłębione studium teoretyczne integrujące w obrębie modelu Erika Eriksona najważniejsze odkrycia konceptualne i empiryczne w zakresie psychologii śmierci. Po drugie, na bazie psychoterapeutycznych doświadczeń autora zilustrowane i omówione zostały problematyczne aspekty postawy wobec śmierci, charakterystyczne dla różnych faz cyklu życia. Po trzecie, prezentuje przeprowadzone przez autora badania korelacyjne nad psychospołecznymi uwarunkowaniami postawy wobec śmierci w okresach adolescencji oraz wczesnej, średniej i późnej dorosłości, a także nad różnicami w zakresie postawy tanatycznej w badanych fazach życia. Zawarte w książce studia teoretyczne i kliniczne oraz badania korelacyjne pozwoliły sformułować wnioski praktyczne odnoszące się do pomocy psychologicznej osobom w różnych okresach rozwoju oraz wyznaczyć kierunki przyszłych badań nad problematyką postawy wobec śmierci w biegu życia człowieka.
„Książka jest rzetelna naukowo, bogata treściowo, ciekawa i dobrze napisana. Cechują ją wysokie walory poznawcze i aplikacyjne. Dostarcza wielu przesłanek do pracy podejmowanej przez psychologów i psychoterapeutów. (…) Dla wielu współczesnych śmierć – choć nieunikniona – stanowi temat tabu. Marcin Sękowski je przełamuje, przedstawiając profesjonalnie problem stosunku do śmierci i jego osobowe uwarunkowania”.
prof. dr. hab. Maria Ledzińska (Uniwersytet Warszawski)
„Monografia będzie przydatna wszystkim osobom zajmującym się problemami osób, które stykają się z kwestią śmierci. Może służyć studentom, badaczom i praktykom w dziedzinach nauk społecznych i nauk o życiu, a także osobom uczestniczącym w ruchu hospicyjnym. (…) Pokazana w książce perspektywa ujmowania postawy wobec śmierci w cyklu życia człowieka pozwala na lepsze zrozumienie nas samych w sytuacji granicznej”.
dr hab. Paweł Izdebski, prof. UKW (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy)
Marcin Sękowski – psycholog, psychoterapeuta, doktor nauk społecznych w zakresie psychologii, adiunkt w Instytucie Psychologii Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Jego zainteresowania naukowe obejmują przede wszystkim problematykę tanatologiczną, w tym zagadnienia postawy wobec śmierci, ryzyka samobójczego i żałoby. Publikował m.in. na łamach „Death Studies” i „Omega: Journal of Death and Dying”.
Praca J. Wadowskiego jest zarówno interesująca, jak i oryginalna. Po pierwsze, dlatego że w osobisty sposób porusza ważne problemy filozoficzne, zwracając uwagę na rosnące zagrożenie związane z dominacją myślenia naturalistycznego, sprowadzającego człowieka do roli „egoistycznego genu” czy też „nagiej małpy”, której cała aktywność sprowadza się do pogoni za kolejną rozrywką, będącą w istocie inną formą „zabijania czasu”. Po wtóre, Autor spróbował przedstawić własną koncepcję, będącą remedium na bolączki współczesności. Wprawdzie odwołuje się do bogatej literatury współczesnej (najbliżsi są mu przedstawiciele filozofii dialogu, egzystencjalizmu chrześcijańskiego czy poszukiwacze „nowego paradygmatu”), to jednak w efekcie przed-stawił własną, oryginalną diagnozę współczesności i koncepcję filozofii intualnej, będącą propozycją ponownego „zaczarowania świata” i nadania sensu ludzkiej egzystencji.
Z recenzji dr. hab. Leszka Kleszcza, prof. Uwr
Przenikliwa analiza najważniejszych kwestii dotyczących naszego życia, świata i kosmosu.
W swojej ostatniej książce słynny astronom, futurolog i pisarz Carl Sagan zabiera nas zarówno w bezmiar kosmosu, jak i w zakamarki ludzkiego umysłu, zadając fascynujące pytania o to, jak powstał wszechświat i jaki będzie jego koniec, a także jak, łącząc naukę ze współczuciem, możemy stawić czoło wyzwaniom nadchodzącego stulecia.
W swojej książce autor odnosi wiedzę z dziedziny biologii, matematyki i astronomii do życia codziennego, a także do arcyważnych kwestii związanych ze środowiskiem i naszą przyszłością. Prezentując szeroki wachlarz tematów, zabiera czytelnika we wspaniałą podróż, od wynalazku szachów po możliwość życia na Marsie, od poniedziałkowego futbolu po relacje między USA a ZSSR, od globalnego ocieplenia po debatę aborcyjną. Jest też bardziej intymny fragment: mamy wyjątkową okazję poznać samego autora, czytając o jego walce o życie, o miłości do rodziny i o osobistych przemyśleniach na temat śmierci i Boga.
Miliardy, miliardy, książka przenikliwa, tchnąca niepohamowaną ciekawością autora, to spuścizna jednego z największych umysłów naszych czasów.
„Sagan wykorzystał reflektor swojej sławy, by oświetlić przepaść, w którą mogą nas zepchnąć głupota, chciwość i żądza władzy. Wszystkie te mechanizmy są sprawnie opisane w Miliardach, miliardach”.
The Washington Post Book World
„Astronom Carl Sagan nie dożył nowego tysiąclecia, ale prawdopodobnie zrobił więcej niż każdy inny popularyzator nauki, by przygotować nas na jego nadejście”.
Atlanta Journal & Constitution
„W historii ludzkości byli uczeni o wielkich umysłach, którzy głosili teorie o wszechświecie i jego pochodzeniu sprzeczne z dogmatami religijnymi. Galileusz potwierdził, że Ziemia obraca się wokół Słońca, a nie Słońce wokół Ziemi. Darwin swoją teorią ewolucji gatunków podważył kreacjonizm. A teraz Sagan rzucił światu najnowsze wyzwanie: Miliardy, miliardy”.
San Antonio Express-News
„Przysypiałeś w liceum na lekcjach z przedmiotów ścisłych? Ta książka pomoże ci wypełnić luki. Słynny naukowiec Carl Sagan łączy logikę i wiedzę z humorem i sprawia, że o potencjalnie nieprzystępnych tematach czyta się z przyjemnością”.
The Dallas Morning News
Fifty Major Political Thinkers introduces the lives and ideas of some of the most influential figures in Western political thought, from ancient Greece to the present day. The entries provide a fascinating introduction to the major figures and schools of thought that have shaped contemporary politics, including:
Aristotle
Simone de Beauvoir
Michel Foucault
Mohandas Gandhi
Jurgen Habermas
Machiavelli
Karl Marx
Thomas Paine
Jean-Jacques Rousseau
Mary Wollstonecraft.
Fully cross-referenced and including a glossary of theoretical terms, this wide-ranging and accessible book is essential reading for anyone with an interest in the evolution and history of contemporary political thought.
Celem publikacji ks. Lecha Wołowskiego jest zaprezentowanie takiego spojrzenia na łaskę i wolność, w którym oba te pojęcia są nierozerwalnie z sobą złączone, bo nie da się mówić o łasce bez wolności i odwrotnie nie da się mówić o wolności bez łaski. Pomocne w tym przedsięwzięciu będą dzieła dwóch wielkich myślicieli Hansa Ursa von Balthasara i Józefa Tischnera. Wyjątkowo wnikliwie zajęli się oni owymi zagadnieniami w aspekcie historycznym i współczesnym. Ich refleksje, choć się nie pokrywają, są zbieżne i komplementarne.Największym wspólnym wkładem obu autorów w rozpatrywane tu dziedziny myśli teologicznej jest odkrycie tak głębokiego i symetrycznego związku między łaską i wolnością, że [] od tej pory, tj. po Balthasarze i Tischnerze, nikt, kto poznał dobrze ich prace, nie będzie konfliktował wolności z łaską.ks. dr Lech Wołowski (ur. 1975) pracownik dydaktyczno-naukowy Instytutu Dogmatyki Wydziału Teologii Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. W 2017 roku obronił pracę doktorską z zakresu charytologii i soteriologii na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Oprócz zagadnień systematycznych i historycznych występujących w teologii dogmatycznej do jego zainteresowań należy twórczość Józefa Tischnera, zwłaszcza agatologia, antropologia i problematyka dramatu oraz analogiczne zagadnienia w twórczości Hansa Ursa von Balthasara, czego wyrazem jest niniejsza praca.
Tylko dzięki pytaniom można znaleźć uniwersalną metodę obudzenia umysłu i odtworzenia sieci informacyjnej swego myślenia. W starożytności poznawczą metodę pytań stosował Sokrates (469–399 p.n.e.), którego technika konwersacji okazała się tak bardzo skuteczna, że jego oponenci nie potrafili pokonać go wprost w dyskusji. Dlatego też woleli go zabić…
Główny motyw tej metody opierał się na założeniu „Do myślenia potrzebne są myśli”. Jeśli w umyśle jest pustka, to trzeba ją wypełnić pierwszym pytaniem: „dlaczego?” i iść dalej po logicznej nitce, a potem dobierać inne metody. Włączając pytania w badawcze myślenie, można wyrazić wszystko. Autor jest przekonany, że w tej książce każdy może znaleźć „swoje pytanie” i jeżeli ono trafi do refleksji innych osób, to już jest o czym mówić… Właśnie o to chodzi, jest to początek nowej integracji społecznej. Dobrze skonstruowane pytanie daje czasem zaskakujące sugestie. Na przykład: „Jakie trzy myśli ukryte są w zdaniu «Gdyby nie szkoła, byłbyś mądrym człowiekiem»?”. Odpowiedź w całości wcale jest nie taka prosta, pytanie bowiem sugeruje stwierdzenie:
– że „on” nie jest mądry,
– że jest to wina szkoły,
– że „on” jest usprawiedliwiony.
Od Autora
Autor udowadnia, że znaczenie pytań – zarówno tych, które sobie stawiamy, jak i tych, które słyszymy – jest daleko ważniejsze niż odpowiedź, którą można uzyskać. W tym sensie nie rozpatruje tu metody erotematycznej, a raczej objaśnia sposób, w jaki pytanie inicjuje myślenie oraz dochodzenie do informacji prawdziwej, rzetelnej i samodzielnie pozyskanej. W książce czytelnik znajdzie obszerny katalog pytań – początków myślenia.
Od redakcji
Patroni: Sztukater.pl, Nova Edita
„Wglądy” w filozofię Cezarego Wodzińskiego, jakie Kołoczek oferuje w tekstach, poświęconych jego książkom – od Heideggera i problemu zła, przez „Światłocienie zła”, „Św. Idiotę”, „Między anegdotą a doświadczeniem”, „Kapłana błaznem”, po „Odysa gościa” oraz „Metafizykę i metapolitykę” – składają się niewątpliwie w interpretacyjną całość, która przedstawia sobą skłaniający do dyskusji obraz tej filozofii. Za trafną i inspirującą należy uznać identyfikację myśli Wodzińskiego jako filozofii „skrajnej” oraz proponowane przez Autora kierunki rozwijania tej interpretacyjnej metafory. Wskazując, że poszukiwane i zajmowane przez myśl Wodzińskiego miejsce „na skraju” było jednocześnie „miejscem, w którym znajdowała się, myślała i tworzyła duża część filozofii drugiej połowy XX wieku”, Łukasz Kołoczek daje zarazem świadectwo umiejętności spojrzenia na nią z pewnego dystansu i wskazania tym samym granic myśli również swego nauczyciela.
(z recenzji prof. dr. hab. Andrzeja Gniazdowskiego)
„Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga jest dziełem fascynującym i intrygującym, a jednocześnie mimo wielu prac mu poświęconych wciąż nie do końca odkrytym, tajemniczym. Otwiera tak wiele wątków badawczych, że nie można ich objąć, odwołując się do jednej tylko dziedziny wiedzy. Jako jeden z największych skarbów polskiego dziedzictwa zasługuje na naszą szczególną uwagę, natomiast jako dzieło, którego historia ściśle wiąże się z Gdańskiem, zajmuje ważne miejsce przede wszystkim w pamięci i sercach gdańszczan. Wśród nich jest gdańszczanin Jerzy Jankau, chirurg plastyk, który zafascynował się tryptykiem Memlinga ponad 20 lat temu i spojrzał na niego okiem lekarza i anatoma, i choć podczas swoich analiz wykrył wiele błędów anatomicznych w budowie postaci, to zachował niezmienny szacunek wobec dzieła malarza, pozostając pod ogromnym jego wrażeniem.
Książka Profesora Jerzego Jankaua jest z kilku względów wyjątkowa. Warto tu wspomnieć o jednym jej szczególnym atucie. Otóż rozwój nauki dokonuje się dziś często właśnie na granicach, w interdyscyplinarności, w multidyscyplinarności. Choć nauki medyczne i nauki o sztuce, nauki o pięknie wydają się jakże odległe, to autor pokazuje, że mają one ze sobą wiele wspólnego; więcej niż w pierwszej chwili mogłoby się nam wydawać. To nowoczesne ujęcie, ale jednocześnie nawiązujące do najwspanialszych nazwisk w dziejach sztuki, tych mistrzów, którzy w poszukiwaniu doskonałości dzieła sięgali do studiów anatomicznych. Kierunek narracji jest jednak w książce odwrotny – to medyk spogląda analitycznie na dzieło wielkiego mistrza. Autor w książce „Lekcja anatomii u Hansa Memlinga” pokazuje, że jest to ujęcie niezwykle ciekawe i inspirujące.
Z recenzji prof. Kamila Zeidlera
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
