Tytułowa kamizelka została kupiona przez narratora, od handlarza (Żyd) za pół rubla; niegdyś należała ona do jego sąsiadów. Po działaniach właścicieli jest z przodu spłowiała, ma dużo plam, przetarty tył, nie ma guzików, na brzegu ma dziurkę i co w niej najciekawsze 2 ściągacze: pierwszy ze sprzączką skrócony i przyszyty, a drugi pokłuty ząbkami sprzączki. Kamizelka była ""chora"" i przypominała o smutku sąsiadów.Małżeństwo do którego niegdyś należała kamizelka przyjechało do kamienicy na początku kwietnia, wstawali dość rano, pili herbatę z blaszanego samowaru, razem wychodzili do miasta: ona na lekcje (nauczycielka), on do biura (urzędnik) byli ludźmi młodymi, ani ładnymi, ani brzydkimi, spokojnymi, pani: szczupła, lubiła szyć, a pan tęgi, dużo pracował, byli ubodzy, troszczyli się o siebie nawzajem, co niedzielę wychodzili na spacer i wracali wieczorem. W kwietniu mieszkali z ich służącą, w lipcu zostali sami, a w październiku została tylko pani, gdyż mąż zmarł. W/w skracane sprzączki były od jego kamizelki. Jedną skracał on sam by nie martwić żony, drugą ona by dodać mu otuchy. Tym sposobem nawzajem się oszukiwali w sprawie zdrowia pana domu. Po jego śmierci pani wyjechała.
Pan Michał Jerzy Wołodyjowski rozpacza po śmierci narzeczonej, Anusi Borzobohatej Krasieńskiej. Nie wierzy, by mógł być kiedykolwiek szczęśliwy w miłości. Tymczasem wkrótce pozna Basię Jeziorkowską, swą przyszłą towarzyszkę życia. Czy chwile szczęścia przyjdzie okupić bohaterską śmiercią w obliczu nadciągającej nawały tureckiej?
Bez wątpienia wszyscy znacie księcia Hamleta i jego słynne zdanie: Być albo nie być.Znacie również zapewne historię nieszczęśliwej miłości Romea i Julii, nieszczęśliwej za sprawą konfliktu pomiędzy ich rodzinami.To tylko kilka z postaci, które stworzyłem w swoich dramatach, potrafiłem bowiem kreować takich bohaterów i bohaterki, którzy przeżywali namiętności, toczyli walki, do czegoś dążyli i czegoś pragnęli, zupełnie jakby byli ludźmi z krwi i kości.
Opowieść o tym szczególnym dniu w roku, kiedy pieniądze tracą swoją wartość, o dniu, w którym przerywamy pogoń za doczesnymi dobrami i skupiamy się na tym, co jest najważniejsze. Chciwego i zgorzkniałego kupca, Scrooge`a, czekają kolejne samotne święta Bożego Narodzenia. Nie martwi go to jednak wcale. Od lat jest już bowiem niezdolny do odczuwania radości z powodu ich nadejścia. Ale tym razem będzie inaczej... Wizyta niespodziewanych ""gości"" sprawi, że postanowi odmienić całe swoje dotychczasowe życie... Dodatkiem do ksiązki jest płyta z jednym rodziałem książki w interpretacji Zbigniewa Zapasiewicza.
Czy człowiek jest panem swego losu, czy też może to przeznaczenie rządzi naszym życiem? Twórcy starożytnej tragedii greckiej nie mieli co do tego wątpliwości. Los Edypa, który chcąc uciec przeznaczeniu, krok po kroku realizował słowa wyroczni, jest dobitnym świadectwem na to, że od własnego losu uciec nie można. Wzorowy władca, kochający mąż i ojciec, którego spotykamy na początku tragedii, na końcu zamienia się w złamanego cierpieniem kazirodcę, przeklętego przez bogów i ludzi.
Powstanie styczniowe. Młoda szlachcianka, Salomea Brynicka, ratuje życie jednemu z powstańców. Okazuje się nim być sam książę Józef Odrowąż. Bohaterowie przeżywają krótki romans, zakończony rozstaniem. Prosta i uboga mieszkanka dworku w Niezdołach nie nadaje się przecież na żonę arystokraty... Świadkiem rozpaczy i wielkiego poczucia krzywdy Salomei jest wierna rzeka, ona jedna rozumie ,,męczarnię serca"" dziewczyny, która dla swojego ukochanego ryzykowała życiem i której zapłacono za to sakiewką pełną złota i dotkliwym upokorzeniem.
Arystokracja kontra rewolucjoniści, stary świat kontra nowy, który jednak wciąż pozostaje w marzeniach przyszłych panów świata, to podstawowy problem dramatu artysty, który krytycznie podchodził do przewrotów wszelkiego rodzaju. Rewolucjoniści pragną zburzenia starego porządku i budowania na gruzach. Henryk już wie, że to niemożliwe, bo istnieją wartości, których unicestwienie uniemożliwi wszelkie życie. Jakby na potwierdzenie tych poglądów na scenę świata zalanego przez rewolucję wkracza Chrystus Mściciel...
,,Żegnam cię Lotto! Żegnam na zawsze!"" to ostatnie słowa człowieka zakochanego, dla którego miłość stała się absolutem. Dla Wertera Lotta była całym światem. Tak kocha romantyczny kochanek, który nareszcie odnalazł bliźniaczą duszę. Niebo i piekło miłości... Uniesienia miłosne i katusze człowieka odtrąconego... Klasyczny trójkąt... Konflikt uczucia i rozumu... Czy Goethe wiedział, jak bardzo swoim utworem wpłynie na świadomość młodych ludzi, którzy będą gotowi dla miłości, jak Werter, oddawać życie?
Kwiatki Świętego Franciszka - zbiór 53 krótkich opowiadań o życiu św.Franciszka. Są one jednym z głównych źródeł wiedzy o jego życiu i nauczaniu. Realia historyczne splatają się tutaj z legendą.Istotą nauczania św. Franciszka była miłość do Boga, człowieka i przyrody oraz wierność ewangelicznym nakazom miłosierdzia i ubóstwa. Opowieści mają charakter dydaktyczny, zachęcają odbiorcę do pójścia w ślady świętego, kreują wzór osobowy cieszącego się z życia ascety, dostrzegającego Boga w każdym stworzeniu, żyjącym w zgodzie z Ewangelią. Najsłynniejszym fragmentem Kwiatków..... jest Pieśń słoneczna autorstwa św. Franciszka. Jest ona wyrazem zachwytu nad stworzoną przez Boga przyrodą, świadectwem jedności człowieka z naturą.Zbiór powstał prawdopodobnie około połowy XIV wieku w języku łacińskim i nosił pierwotnie tytuł Actus beati Francisci et sociorum eius. Za autora większości tekstów uchodzi Ugolino z Montegiorgio. Pod koniec XIV wieku dokonano anonimowego przekładu na język włoski, stanowi on obecnie podstawę do wszelkich wydań i tłumaczeń. Do niektórych tłumaczeń dołączone są opowieści o życiu towarzyszy świętego. Polski przekład autorstwa Leopolda Staffa opublikowany w 1910 miał wpływ na rozwój młodopolskiego franciszkanizmu.
Kto nie słyszał o słynnym Kubusiu!? Jego pocieszne historie, które opowiada swemu panu podczas niekończącej się podróży, bawią i bawiły już miliony. Jego specyficzne, fatalistyczno-deterministyczne podejście jest już niemal przysłowiowe. W historie owe (opowiedziane nie bez pewnych perypetii) wplata on i zapoznaje nas ze swoją niecodzienną filozofią, niejednokrotnie nie szczędząc krytyki sobie współczesnemu światu.
Wydanie z opracowaniem, notatki na marginesie, cytaty, które warto znać, streszczenie.
Opracowanie
Biografia Josepha Conrada
Kalendarium życia i twórczości
Charakterystyka bohaterów
Problematyka
Typ Powieści
Cytaty, które mogą się przydać
Indeks komentarzy do tekstu
LegendyK. Przerwa Tetmajer O Panu Jezusie i zbójnikachK. Przerwa Tetmajer O Zwyrtale MuzykancieW L. Anczyc Wiano świętej KingiW Orkan Legenda o PodhaluA. Oppman Złota kaczkaA. Oppman BazyliszekA. Oppman SyrenaJ. I. Kraszewski O Kraku, smoku wawelskim i o królewnie WandzieK. W. Wójcicki Stopka królowej JadwigiK. W. Wójcicki TwardowskiPodaniaJ. Kasprowicz O śpiących rycerzach w TatrachJ. Kasprowicz O królu wężów i o walecznym a czystym młodzieńcuPerłowicuJ. Kasprowicz Morskie OkoR. Zmorski Przeklęte jezioroR. Zmorski Sobotnia GóraR. Zmorski Jaś Grajek i królowa BonaL. Siemieński Królowa BałtykuK. W. Wójcicki BorutaK. W. Wójcicki Diabeł RokitaK. W. Wójcicki Rycerze śpiący pod WawelemA. Oppman O chciwym Macieju, kusym Niemczyku i zaklętych skarbach na zaklętej górzeB. Prus O uśpionej pannie i zaklętych skarbach na dnie potokuBaśnieK. W. Wójcicki MadejK. W. Wójcicki Szklana góraK. W. Wójcicki Waligóra i WyrwidąbJ. I. Kraszewski Kwiat paprociJ. I. Kraszewski Z chłopa królE. Orzeszkowa O rycerzu miłującymE. Orzeszkowa Czego po świecie szukał SmutekH. Sienkiewicz BajkaOpracowanieGatunek literackiLegenda i podanieBaśńBohaterowie baśni i legendStreszczeniaK. Przerwa Tetmajer O Panu Jezusie i zbójnikachK. Przerwa-Tetmajer O Zwyrtale MuzykancieW L. Anczyc Wiano świętej KingiW Orkan Legenda o PodhaluA. Oppman Złota kaczkaA. Oppman BazyliszekA. Oppman SyrenaJ. I. Kraszewski O Kraku, smoku wawelskim i o królewnie WandzieK. W. Wójcicki Stopka królowej JadwigiK. W. Wójcicki TwardowskiJ. Kasprowicz O śpiących rycerzach w TatrachJ. Kasprowicz O królu wężów i o walecznym a czystym młodzieńcu PerłowicuJ. Kasprowicz Morskie OkoR. Zmorski Przeklęte jezioroR. Zmorski Sobotnia GóraR. Zmorski Jaś Grajek i królowa BonaL. Siemieński Królowa BałtykuK. W. Wójcicki BorutaK. W. Wójcicki Diabeł RokitaK. W. Wójcicki Rycerze śpiący pod WawelemA. Oppman O chciwym Macieju, kusym Niemczyku i zaklętych skarbach na zaklętej górzeB. Prus O uśpionej pannie i zaklętych skarbach na dnie potokuK. W. Wójcicki MadejK. W. Wójcicki Szklana góraK. W. Wójcicki Waligóra i WyrwidąbJ. I. Kraszewski Kwiat paprociJ. I. Kraszewski Z chłopa królE. Orzeszkowa O rycerzu miłującymE. Orzeszkowa Czego po świecie szukał SmutekH. Sienkiewicz Bajka
W pensjonacie pani Vauquer mieszka dziwny jegomość. Kiedyś bogacz, noszący drogą odzież i koszule z najdelikatniejszego jedwabiu, w czasie trwania akcji jest skończonym biedakiem. Bez reszty oddany córkom, zostaje nazwany ojcem Goriot. To prawdziwy ,,Chrystus ojcostwa"", dla swoich pociech gotów na największe wyrzeczenia. Czy miłość ojcowska spotka się z wzajemnością, czy wdzięczne córki dadzą ojcu poczucie szczęścia i satysfakcji z życia rodzinnego?
Krótka rozprawa miedzy trzemi osobami, Panem, Wójtem, a Plebanem, którzy i swe i innych ludzi przygody wyczytają, a takież i zbytki i pożytki dzisiejszego świata - dialog napisany przez Mikołaja Reja, wydany w Krakowie w roku 1543 pod pseudonimem Ambroży Korczbok Rożek.Jest to utwór o współczesnej autorowi tematyce, zarówno politycznej, jak i obyczajowej. Ujawnia konflikt między trzeba stanami: szlachtą (przedstawicielem jest Pan), duchowieństwem (przedstawicielem jest Pleban) i chłopstwem (przedstawicielem jest Wójt). Całość poprzedza wiersz ""Ku dobrym towarzyszom"". W ""Krótkiej rozprawie..."" po raz pierwszy na karty literatury wprowadzono mowę potoczną.Dialog jest jednym z najczęstszych gatunków wypowiedzi w pismach Reja. Krótka rozprawa... jest poetyckim dialogiem, otwierającym okres dojrzałej twórczości Reja. Zawiera liczne aluzje do ówczesnych realiów życia, porusza najbardziej aktualne tematy polityczne, religijne i obyczajowe: pogoń za urzędami świeckimi, przekupne sądownictwo, brak stałego systemu obronnego, ciężary chłopskie (czynsze i dziesięciny), ""zbytki"" szlachty (w piciu, strojach, hazardzie), nadużycia duchowieństwa. Obecna jest tu wstrząsana ruchem egzekucyjnym i reformacyjnym Polska renesansowa.,Krótka rozprawa... napisana jest językiem jędrnym, plastycznym i świetnie odtwarzającym ówczesną mowę potoczą, jej koloryt i odcienie stylistyczne.Polska w alegorycznej postaci Rzeczypospolitej sama opowiada narzekając o udrękach i kłopotach polskiego życia. Osoby dialogu (Pan, Wójt, Pleban) zostali obdarzeni indywidualnymi charakterystykami, zwłaszcza - śmiały i krewki Wójt. Pozornie ostro się spierają, naprawdę jednak spokojnie i z namaszczeniem formułują swe myśli (które podsumuje w końcowej scenie postać Rzeczypospolitej).Krótka rozprawa..., jest wzorowana na niemieckich dialogach protestanckich, ale nie jest polemicznym traktatem teologicznym, raczej wyraża szlachecki antyklerykalizm. Atakuje duchowieństwo (próżne, tępe, wyrachowane), ale nie podważa dogmatów teologicznych.Rej stara się o poprawę sytuacji w każdej dziedzinie życia - politycznej, obyczajowej, religijnej - ale w istniejących strukturach.Krótka rozprawa... uznawana jest za wybitny utwór literacki: doskonała polszczyzna, celna ironia, werwa satyryczna i nieodparty komizm sytuacyjny (jak np. w scence obyczajowej odpustu, gdy w kościele kury wrzeszczą, świnie kwiczą, na ołtarzu jajca liczą). Często takie scenki jak polowanie i jarmark - zamieniają się w szczegółowe opowiastki o żywej i barwnej fabule. Jest więc Krótka rozprawa... także cennym obrazem obyczajów.
Robinson ląduje na bezludnej wyspie. Musi się zatroszczyć o jedzenie, mieszkanie, ubiór, brak mu najpotrzebniejszych rzeczy. Jest sam, zdany tylko na siebie. Czy cywilizowany człowiek może przeżyć w ekstremalnych warunkach, gdzie ma do dyspozycji tylko potęgę natury? Czy przyroda jest wrogiem czy przyjacielem człowieka?
Wybucha powstanie Kozaków pod wodzą Chmielnickiego. Butny przywódca odnosi kolejne zwycięstwa. Jan Skrzetuski z niepokojem śledzi rozwój wypadków. Bardzo niepokoi się losem Heleny Kurcewiczówny, swojej ukochanej, ale przedkłada patriotyczny obowiązek nad szczęście osobiste. Ma jednak wiernych przyjaciół - Zagłoba, Wołodyjowski i Rzędzian będą się starali wyrwać Helenę z rąk groźnego Bohuna.
W zacisznym i przytulnym dworze korczyńskim mieszka piękna, ale uboga szlachcianka, Justyna Orzelska. Ma już za sobą nieszczęśliwe uczucie do Zygmunta Korczyńskiego, bogatego kuzyna, który ją porzucił. Czy tym razem Justyna dobrze ulokuje swoje uczucia? Czy dziewczyna potrafi docenić szczerą miłość Jana Bohatyrowicza?
Szkice węglem, Jamioł, Obrazek wiejski, Janko Muzykant, Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela, Za chlebem, Latarnik, SachemJednym z celów pisarzy - pozytywistów była użyteczność. H. Sienkiewicz pisał, by wskazać sprawy tragiczne, wydarzenia dramatyczne, to, co trzeba zmienić, zlikwidować, czemu trzeba zapobiegać. Apelował o zajęcie się uzdolnionymi dziećmi z ubogich rodzin, pokazywał los emigrantów, opisywał tragiczny los młodych Polaków poddawanych w szkołach procesowi wynarodowienia, prezentował sylwetki emigrantów politycznych - wygnańców. Jego nowele to świadectwo problemów, z jakimi borykali się Polacy w trudnych czasach zaborów.
Utwór opisuje starcie dwóch cywilizacji: chrześcijańskiej i muzułmańskiej (chociaż wykreowanej w sposób odległy od rzeczywistości), przedstawiając dzieje wyprawy wojennej Karola Wielkiego do Hiszpanii przeciw Saracenom w roku 778, a szczególnie bitwę w wąwozie Roncevaux. Wydarzenia przedstawione są w sposób poważnie odbiegający od prawdy historycznej, a znaczenie bitwy zostało wyolbrzymione dla osiągnięcia efektu (środek typowy dla chanson de geste). W rzeczywistości idący w tylnej straży wojsk Franków Roland, hrabia Bretanii, został zaskoczony przez oddziały Basków, a po zaciętym starciu zabity razem z całym swoim oddziałem. Taką wersję wydarzeń, datowaną na 15 lipca 778, podaje Eginhard w swojej kronice. W utworze ambitny hrabia Roland, siostrzeniec Karola, zostaje wciągnięty w zasadzkę i ponosi śmierć wraz z towarzyszącymi mu rycerzami w walce ze znacznie przewyższającymi go liczebnie siłami wroga dlatego, że uważał wezwanie pomocy za niehonorowe.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
