W tej strefie proponujemy bardzo szeroką ofertę z dziedziny psychologii oraz dziedzin powiązanych: astronomii i astrofizyki, ekologii, filozofii, kultury, podróżnictwa, religii, socjologii, sztuki. Szczególnie polecamy z tej kategorii bestseller pt. Księga Urantii. Księga Urantii podaje jasną i zwięzłą integracją nauki, filozofii i religii. Ci, którzy ją czytali i zgłębiali, wierzą, że Księga Urantii może wnieść bardzo wiele wartości do religijnej i filozoficznej myśli ludzi tego świata.
Jeśli więc ktoś pragnie otrzymać odpowiedź na stawianą przez obecną epokę kwestię zła, potrzebuje dogłębnego samopoznania, to znaczy najlepszego poznania swej Całkowitości. Bez pardonu dla miłości własnej człowiek ten musi się dowiedzieć, na ile dobra go stać i do jakich haniebnych czynów jest zdolny, poza tym musi się strzec przed uznawaniem jednego za rzeczywistość, a drugiego za iluzję.
Jeśli wyobrazić sobie trójkąt, którego wierzchołki wyznaczają pojęcia „Ameryka”, „kino” i „jedzenie”, to tematyka „Filmów do zjedzenia” wpisuje się w pole owego trójkąta. Interesują mnie zatem filmowe reprezentacje jedzenia jako integralna część amerykańskiej popkultury – zarówno w jej kulinarnym, jak i medialnym aspekcie. Innymi słowy, filmowe reprezentacje jedzenia pozwolą mi przyjrzeć się amerykańskiej kulturze – zarówno głównego nurtu, jak i kontrkulturze – jednocześnie z dwóch perspektyw: kulinariów i kina.
Kino amerykańskie stanowi interesujący obszar badań nad filmowymi reprezentacjami jedzenia z kilku powodów. Przede wszystkim oferuje mnogość przykładów filmowych obrazów jedzenia. Jak podkreślają Fabio Parasecoli i Laura Lindenfeld, w Stanach Zjednoczonych nie powstały wprawdzie pierwsze produkcje, które zaczęto określać mianem food film (jak duńska „Uczta Bebette” [1987, reż. Gabriel Axel], japońskie „Tampopo” [1985, reż. Jûzô Itami], czy tajwańskie „Jedz, pij, mężczyzno, kobieto” [1994, reż. Ang Lee]), ale to właśnie amerykańska kinematografia w krótkim czasie stała się czołowym wytwórcą tego typu filmów.
Nie oznacza to oczywiście, że wśród analizowanych w książce przykładów nie ma filmów kanonicznych dla zagadnienia filmowego jedzenia – za przynależne do kanonu można uznać choćby „Dinner Rush” (2000, reż. Bob Giraldi), „Julie i Julia” (2009, reż. Nora Ephron), czy „Jiro śni o sushi” (2011, reż. David Gelb). Jednak wyrwanie się z kręgu europejskich arcydzieł pozwoliło „odkryć” znaczenie filmowych reprezentacji jedzenia w produkcjach, które – choć uznawane za amerykański kanon – zwykle nie są omawiane z perspektywy obecnych w nich kulinariów, jak choćby „Obywatel Kane” (1941, reż. Orson Welles), „Chciwość” (1924, reż. Erich von Stroheim), kino gangsterskie czy filmy Charlesa Chaplina.
Część analizowanych w książce fragmentów wraz z krótkim opisem umieszczona jest na blogu: filmydozjedzenia.blogspot.com .
Książka Filmy do zjedzenia daje czytelnikowi radość z lektury i możliwość poznania nader zajmujących i znaczących przestrzeni amerykańskiej kultury. Pokazuje także, jak czytać kino przez kulturę i kulturę przez kino.
prof. Piotr Zwierzchowski
Szczególne uznanie budzi panoramiczność ujęcia zaproponowanego przez Autorkę, którą zajmuje perspektywa food films we wczesnym kinie amerykańskim, klasycznych filmach Chaplina (gdzie niebagatelną rolę odgrywa motyw głodu), obrazach gatunkowych (film gangsterski), osobliwie żarłocznych konsumentach, jakimi są zombie, by tylko na tym wyliczankę – niepełną – zakończyć. Siłą rzeczy prezentowana monografia jest więc też po trosze historią kina amerykańskiego opowiedzianą, chciałoby się rzec, od kuchni.
prof. Mariusz Czubaj
Część 1: Faza reakcjiMesjanizm polski uzyskał w /Księgach narodu i pielgrzymstwa polskiego/ religijne niejako utwierdzenie. Emigracja natchnieniem wielkiego geniuszu została naznaczona stygmatem Chrystusowego z woli Bożej męczeństwa wybranego narodu i powierzone sobie miała, niejako wprost od Boga, przez usta jego proroka, apostolstwo królestwa Bożego na ziemi. Oddaliły się wnet od Mickiewicza poszczególne grupy emigracyjne (raczej on oddalił się od nich), niektóre atakowały go nawet potem ostro (z gniewu, że do nich nie należy), ale myśli główne /Ksiąg/ i cytaty z nich żyją we wszystkich niemal doktrynach mesjanistycznych emigracji, których jest z każdym rokiem więcej i które coraz liczniejszych mają wyznawców. Jedynie stronnictwo monarchiczno-konstytucyjne ks. A. Czartoryskiego i od jakiegoś roku 1835 Towarzystwo Demokratyczne nie usiłują, przynajmniej oficjalnie, uzasadniać swej polityki mesjanicznymi teoriami, opierając się rzekomo na trzeźwej tylko rachubie. Ale i w tych stronnictwach nie brak nigdy wyznawców nowej ery (Józef Ujejski, /Ogólny rzut oka na prądy religijno-społeczne wśród emigracji po r. 1831/, 1915).Część 2: Faza rewizjiMesjanizm nasz był we współczesnej mu Europie nie jakimś anachronicznym dziwolągiem, pogrobowcem sarmackiej megalomanii narodowej, ale zjawiskiem współczesnym swej epoce i mocno osadzonym w jej kontekście intelektualnym; zjawiskiem symptomatycznym i interesującym nie tylko z polskiego, lecz również z ogólnoeuropejskiego punktu widzenia, jako szczególnie jaskrawy przykład oczekiwania uniwersalnej regeneracji, tak charakterystycznego dla myśli europejskiej pierwszej połowy XIX wieku. Fakt, że wyrażał on jednocześnie tragedię narodową Polski, nie zmniejszał jego znaczenia, ale je zwiększał, sprawa polska bowiem zwłaszcza w świadomości ludzi postępu była wówczas sprawą ogólnoeuropejską. Dlatego właśnie prelekcje paryskie Mickiewicza określone zostały przez Wiktora Hugo jako prawdziwa pobudka narodów, rozlegająca się na wszystkie cztery strony świata (Andrzej Walicki, Filozofia a mesjanizm. Studia z dziejów filozofii i myśli społeczno-religijnej romantyzmu polskiego, 1970).
Człowiekowi współczesnemu trudno znaleźć punkt oparcia. Żyje w świecie, który odbiera jako ciągle zmieniający się. Nie może jednak zidentyfikować kierunku tych zmian, nie wie, gdzie i do czego one prowadzą. Każdy dzień bywa dla niego niespodzianką, równie nieoczekiwaną, co niechcianą. Bez jego udziału, jego sukces może przerodzić się w klęskę. Za każdym rogiem spodziewa się nieszczęścia: utraty pracy, choroby, zdrady najbliższych, wreszcie wojny światowej, która straszą go media i której się boi jako politycznego sposobu rozwiązywania błahych nawet sporów między ludźmi. Człowiek współczesny jest samotny, skazany tylko na siebie, nie może nikomu zaufać, bywa, że nie ma z kim porozmawiać, nie potrafi już mówić w sposób zrozumiały dla innych, nie potrafi opowiedzieć o sobie, nie potrafi wysłuchać innych, nie ma czasu, nie ma miejsca, nie ma pieniędzy, nie ma nadziei, nie ma Boga... Czy stan ten można zmienić, czy można sobie z tym poradzić? Jak?... Zanim trafimy w ręce psychologów i psychiatrów, którzy spróbują nam wyprać mózg lub nafaszerować chemią farmaceutyczną, sięgnijmy po mądrość starożytnych. Nie tylko bowiem w naszych czasach dominuje chaos. Właściwie był on zawsze, lecz jego uporządkowanie zależy od nas samych. Trzeba tylko wiedzieć, jak tego dokonać...
Kierownictwo duchowe Ojca Pio nadal jest bardzo pożądane. Jego współcześni czciciele i sypmatycy chętnie sięgają po korespondencję z dziećmi duchowymi. Aby ułatwić im poszukiwanie odpowiedzi na najbardziej nurtujące pytania, na bazie tych listów powstał wybór porad duchowych Ojca Pio. Dotykają one rozmaitych - istotnych - wątpliwości w wierze i prowadzeniu życia chrześcijańskiego. Są wskazówkami, jak dążyć do miłości, prawdy i piękna duchowego.
Ojciec Pio nie napisał żadnych dzieł duchowych czy mistycznych. Pozostawił jednak listy do swych duchowych dzieci. A musiał odpowiadać na bardzo wiele pytań o porady duchowe, które kierowały do niego osoby z różnych stron świata. Najważniejsze sentencje z tych listów zostały zebrane i spisane w książce wydanej nakładem wydawnictwa Serafin i zatytułowanej „Porady duchowe o. Pio”. Możemy znaleźć w niej cenne porady miedzy innymi na temat tego, jak odważnie znosić próby, prawdziwie kochać Boga, powierzyć się opiece kierownika duchowego, przywrócić spokój serca czy też jak wzrastać w miłości Boga. Warto przeczytać tę pozycję, aby przekonać się o bliskości Boga w naszym życiu mimo wielu przeciwności, co do których o. Pio daje wskazówki jak je pokonywać. Pisze między innymi: „zaufaj bezgranicznej Bożej dobroci, a im silniejsze nieprzyjaciel będzie wzmagał ataki przeciw Tobie, z tym większą ufnością powinnaś spocząć na piersi Boskiego Oblubieńca, który nigdy nie pozwoli na to, byś została pokonana” (s. 17, z listu napisanego 17 kwietnia 1914 r. w Petrelcinie do jednej z córek duchowych). Książka ta pozwoli każdemu czytelnikowi na uświadomienie sobie, że otwarcie się na łaskę Bożą w najtrudniejszych momentach życia, pozwala na działanie Jego Miłości w każdej trudnej dla nas sytuacji. - Dorota Mazur portal mojepowolanie.pl -
Książka ta składa się z czterech części. W pierwszej, zatytułowanej „Pamięć zbiorowa – tożsamość – konflikty etniczne”, znajdują się teksty odnoszące się do pamięci zbiorowej i tożsamości zbiorowej. Ideą przewodnią drugiej części, pt. „Przestrzeń miejska – pamięć miejsca – miejsca pamięci”, jest powiązanie pamięci społecznej z przestrzenią. Część trzecia zatytułowana została „Przeszłość – nowe media – kultura digitalna” i przeczytać w niej można artykuły ukazujące zachowywanie pamięci zbiorowej w mediach i przez media. Z kolei część czwarta, „Władza – polityka pamięci – historia”, ukazuje wykorzystanie pamięci społecznej w mechanizmach sprawowania i zdobywania władzy.
Wielość tekstów i różnorodne pochodzenie Autorów – nie tylko narodowościowe, ale i z zakresu różnych obszarów nauk społecznych i humanistycznych – zapewnia tej pracy wielostronne podejście do badanego tematu. Z kolei różnorodność obszarów zainteresowań Autorów, często wbrew stereotypom, pokazuje, na ile sposobów można analizować pamięć społeczną, a co ważniejsze, jak ważną i znaczącą rolę pełni ona w społeczeństwach.
prof. Robert Geisler
"Moje najpiękniejsze piosenki" to najnowsze wydawnictwo prezentujące niezwykłą twórczość Piotra Rubika. Na albumie znajdziemy aż 27 dobrze znanych i lubianych utworów. Wśród kompozycji pojawia się również utwór premierowy - "Dokąd".
tracklista:
1. Marcin Januszkiewicz, Olivia Wieczorek - Dokąd
2. Anna Józefina Lubieniecka, Marta Moszczyńska, Zofia Nowakowska - Psalm z Krakowem
3. Michał Bajor - Taka miłość w sam raz
4. Michał Gasz, Zofia Nowakowska – Niech mówią, że to nie jest miłość
5. Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Do kolan rzuci nam się Wisła
6. Mirosław Czyżykiewicz – Anioł bezdomny
7. Michał Gasz – Oblubieniec
8. Grzegorz Wilk – Generalny gubernator
9. Michał Gasz, Anna Józefina Lubieniecka, Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Psalm kochania
10. Michał Gasz, Michał Bogdanowicz, Grzegorz Wilk – Psalm braci aniołów
11. Michał Gasz, Zofia Nowakowska – Nad bukiet maków
12. Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Miłość to wierność wyborowi
13. Marta Moszczyńska, Grzegorz Wilk – Przylądek dobrej nadziei
14. Michał Gasz, Michał Bogdanowicz, Anna Józefina Lubieniecka, Marta Moszczyńska, Zofia Nowakowska, Grzegorz Wik – Litania do Każdziutkiego na ziemi
15. Grzegorz Wilk – Psalm z aniołem stróżem
16. Michał Gasz, Michał Bogdanowicz, Anna Józefina Lubieniecka, Marta Moszczyńska, Zofia Nowakowska, Grzegorz Wilk – Co ma przeminąć to przeminie
17. Michał Bajor – Ja jestem bogaty
18. Zofia Nowakowska – Psalm mojej nadziei
Książka Piotra Morawskiego jest nowatorską próbą rewizji dotychczasowej interpretacji dramaturgii oświecenia w kategorii literatury dydaktycznej, w potocznym odczuciu mało atrakcyjnej teatralnie, silnie związanej z czasem swego powstania i przez to - poza kilkoma utworami z listy szkolnych lektur - skazanej na zapomnienie. Rewizja ta stała się możliwa z kilku powodów: 1) autor umieszcza analizowane przez siebie dzieła w kontekście całej kultury i życia społecznego czasów oświecenia; 2) ówczesne dyskusje teatralne ukazuje w perspektywie zadań kształtującej się instytucji teatru publicznego; 3) w tematach podejmowanych przez Bielawskiego, Czartoryskiego, Bohomolca czy Wybickiego szuka źródeł polskiej nowoczesności i "polskiego projektu modernizacyjnego", którego korzenie sięgają według Morawskiego XVIII wieku; 4) we współpracy z młodymi reżyserami współczesnymi sprawdza teatralne wartości wybranych dramatów sprzed dwustu pięćdziesięciu lat i albo sam wciela się w rolę dramaturga, albo korzysta w tym celu z niedawnych podobnych prób innych realizacji.
prof. dr hab. Wojciech Dudzik
Autism Movement Therapy(R) (AMT) to metoda terapii, która wykorzystuje ruch i muzykę do stymulowania pracy mózgu. Jej celem jest zharmonizowanie funkcjonowania półkul mózgowych, wspieranie integracji sensorycznej, rozwijanie umiejętności motorycznych oraz niwelowanie zachowań niepożądanych u dzieci z autyzmem. AMT umożliwia również dzieciom wyrażanie siebie poprzez taniec i kształtuje ich wrażliwość, zapewniając kontakt ze sztuką.Kluczem do sukcesu programu Autism Movement Therapy jest dobra zabawa! Dzięki połączeniu procedur terapii integracji sensorycznej, ćwiczeń ruchowych mających konkretną strukturę, muzyki, modelowania zachowań oraz programu Wspierania Pozytywnych Zachowań (ang. Positive Behavior Support, PBS) osoby angażujące się w ćwiczenia AMT trenują mózg, by rozwinąć większą świadomość swojego ciała i lepiej je kontrolować. Ta zwiększona sprawność powoduje poprawę komunikacji, interakcji społecznych, samooceny, a także innych obszarów u osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.Z przedmowy dr. Stephena M. Shore'a
Doświadczenie życia codziennego uczy nas, że współcześnie trudno jest żyć według wskazań Chrystusa. Moim cichym marzeniem w czasie pisania homilii było to, aby ludzie, którzy będą te homilie głosili lub czytali, uwierzyli, że słowo Boże skierowane jest do każdego z nas, że można żyć codziennie prawami Ewangelii, i że życie według tych praw jest niczym innym jak naszą wędrówką do nieba. (Fragment Wstępu)
W ciągu swojego życia słyszymy wiele kazań, ale tylko nieliczne pozostają w naszej pamięci – te zwięzłe, konkretne, które potrafiliśmy odnieść do swojego osobistego doświadczenia i które pomogły odpowiedzieć na nurtujące nas pytania. Wybór homilii ks. Mariana Bendyka na rok B jest propozycją dla kapłanów oraz wiernych, którzy chcą pogłębić relację z Bogiem poprzez lepsze zrozumienie Słowa czytanego na coniedzielnej Eucharystii. Książkę wzbogacono również o piękne modlitwy, pozwalające jeszcze lepiej przygotować serce na kolejny rok liturgiczny.
Ks. Marian Bendyk (ur. 1955) – katecheta i duszpasterz. Przez dziewięć lat pracował w parafiach Archidiecezji Krakowskiej, a następnie posługiwał wśród Polonii amerykańskiej w Cleveland. Oprócz pracy duszpasterskiej zajmował się ulubioną przez niego homiletyką. Jego pasja zaowocowała wydaniem w latach 1995–1997 trzech tomików homilii niedzielnych pt. Żyć Ewangelią. Książki cieszyły się ogromną popularnością wśród kapłanów i zapoczątkowały nowy styl w polskiej homiletyce. Po powrocie do kraju podjął pracę duszpasterską w bazylice Mariackiej w Krakowie. Pełni posługę w konfesjonale, służy pomocą w odprawianiu chrztów i ślubów w języku angielskim i polskim. Jest autorem książek z zakresu homiletyki. Ostatnio opublikował serię pt. 7 minut na ambonie. Homilie na rok A, B, C.
Publikacja przygotowana według „Wskazań Konferencji Episkopatu Polski dotyczących przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania” z 14 marca 2017 r.
„Pomocnik bierzmowanego” nie jest zwykłym indeksem przeznaczonym dla młodzieży przygotowującej się do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Oprócz informacji dotyczących zasad wiary, które kandydaci muszą zapamiętać, oraz formularzy i tabel na wpisy potwierdzające zdobywaną wiedzę i udział w praktykach religijnych, zawiera także strony poświęcone refleksji. Publikacja została przygotowana w taki sposób, aby stworzyć każdemu kandydatowi do bierzmowania okazję do przemyślenia swojego rozwoju duchowego i zaplanowania kolejnych kroków na tej drodze. Może być jego osobistym „pomocnikiem” w dorastaniu do chrześcijańskiej dojrzałości.
„Pomocnik bierzmowanego” jest integralną częścią pakietu „Ułożyć życie z Bogiem” opracowanego w wydawnictwie Jedność. Stanowi alternatywę dla „Niezbędnika bierzmowanego”.
Odbiorcy:
- młodzież przygotowująca się do sakramentu bierzmowania, której zależy na rozwoju duchowym.
Dlaczego warto sięgnąć po tę publikację?
- to narzędzie dydaktyczne wygodne dla katechety i atrakcyjne dla młodzieży
- zawiera mały katechizm oraz zestaw pytań i odpowiedzi opracowany zgodnie z zagadnieniami zaproponowanymi we wskazaniach Konferencji Episkopatu Polski
- zamieszczono w niej przebieg liturgii sakramentu bierzmowania i ważne modlitwy oraz wyjaśniono biblijne symbole Ducha Świętego
- zawiera karty pracy do celebracji liturgicznych przed sakramentem bierzmowania, a także wskazówki dotyczące wyboru świadka oraz imienia do bierzmowania
- zamieszczono w niej mapę celu, aby kandydat mógł zweryfikować swój dotychczasowy rozwój duchowy i zaplanować dalsze działania.
Publikacja przygotowana według „Wskazań Konferencji Episkopatu Polski dotyczących przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania” z 14 marca 2017 r.
„Celebracje przed bierzmowaniem” to publikacja zawierająca teksty modlitw i czytań wykorzystywanych podczas pięciu celebracji realizujących program przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania „Ułożyć życie z Bogiem”. Stanowi ona praktyczną pomoc dla prowadzącego je duszpasterza. Oprócz tekstów liturgicznych zostały w niej zasygnalizowane wszystkie działania przewidziane w planie celebracji, dzięki czemu celebrans będzie mógł na bieżąco śledzić ich tok.
Kompletne scenariusze celebracji znajdują się w osobnej publikacji zatytułowanej „Ułożyć życie z Bogiem. Przewodnik do celebracji”.
Odbiorcy:
- duszpasterze i katecheci przygotowujący młodzież się do sakramentu bierzmowania.
Dlaczego warto sięgnąć po tę publikację?
- zawiera teksty czytań biblijnych oraz modlitw wykorzystywanych w celebracjach
- posiada praktyczną formę zwartej publikacji, w której celebrans z łatwością znajdzie plan celebracji oraz potrzebne w każdej z nich teksty wzięte z mszału i lekcjonarza, a także dodatkowe formuły modlitw
- wprowadzony dodatkowo czerwony kolor czcionki czyni publikację przejrzystą i wygodną w użyciu
- w celebracjach przewidziane są różnorodne formy liturgiczne: słowo Boże, adoracje Najświętszego Sakramentu, adoracja krzyża, Eucharystia, tak opracowane, by angażowały duchowo kandydatów odpowiednio do ich wieku i stopnia dojrzałości
Przewodnik do celebracji przed bierzmowaniem „Ułożyć życie z Bogiem” został opracowany na podstawie „Wskazań Konferencji Episkopatu Polski dotyczących przygotowania do przyjęcia sakramentu bierzmowania” z dnia 14.03.2017 roku.
Jest on podstawą dla formacji kandydatów, która może być realizowana na różne sposoby w zależności od możliwości parafii, jej duszpasterzy, stopnia zaangażowania wiernych świeckich oraz wypracowanych dotychczas rozwiązań. Przygotowanie można dowolnie rozłożyć w czasie na przestrzeni trzech lat, a w sytuacjach wyjątkowych – dwóch albo jednego roku.
Odbiorcy:
- duszpasterze i katecheci przygotowujący młodzież do sakramentu bierzmowania.
Dlaczego warto sięgnąć po tę publikację?
- zawiera kompletne scenariusze pięciu celebracji przygotowujących do przyjęcia sakramentu bierzmowania
- uczestnicząc w tych celebracjach, kandydaci przyjmują chrześcijański kerygmat, co ma ich doprowadzić do osobistej relacji z Chrystusem i otworzyć na przyjęcie Ducha Świętego
- przyjazny klimat i dynamika spotkań (bezpośredniość relacji, śpiew, pantomimy, słowo Boże, adoracje Najświętszego Sakramentu, adoracja krzyża, Eucharystia), a także zadania apostolskie, które są proponowane kandydatom, pomogą ukształtować w nich pozytywne więzi z parafią, tak by poczuli się za nią odpowiedzialni i znaleźli w niej miejsce dla siebie
- w każdej z celebracji obecne są kolejne symbole Ducha Świętego (gołębica, woda, ogień, wiatr, olej), których znaczenie kandydaci odkrywają coraz bardziej w miarę przybliżania się do przyjęcia sakramentu bierzmowania. Dzięki nim i dzięki modlitwom kierowanym do Ducha Świętego uczą się rozpoznawać Jego obecność w swym życiu.
Jak nadać swojemu życiu sensowny kierunek?Próbujesz iść do przodu, ale ciągle stoisz w miejscu? Chcesz wziąć odpowiedzialność za swoje życie, ale lęk Cię powstrzymuje? Nie wierzysz w swoje możliwości? Pragniesz odporności na presję otoczenia, ale brakuje Ci sił i odwagi? Działaj jak Mojżesz.Przeczytaj i dowiedz się:Jak życie Mojżesza może wpłynąć na Twój rozwój osobisty.Jak naśladować Mojżesza, aby przekroczyć siebie i żyć bez paraliżującego strachu.Jak wytrwać w trudnych sytuacjach i nie porzucać rozpoczętych projektów.Jak zostać liderem, który pociągnie za sobą innych.Jak realizować życiowy plan, pomimo własnych niedoskonałości.Mojżesz zaufał Bogu i zmienił swoje życie - ty też możesz!
Św. Teresa z Lisieux potrafi żarliwie i szczerze pisać o swej szalonej miłości do Boga i o mozolnym zmaganiu się ze słabościami. Odsłania w swych zapiskach najskrytsze pragnienia i przekazuje niezwykle osobiste refleksje, ale też opowiada o dzieciństwie, pielgrzymce do Włoch i codzienności zakonnej.
Prezentowana książka zarówno w warstwie teoretycznej, jak i empirycznej reprezentuje wysoki poziom naukowy, który z jednej strony satysfakcjonuje profesjonalnych badaczy społecznych, a z drugiej – stawiając wysokie wymagania przed zainteresowanym problematyką pracy czytelnikiem – nie tworzy barier w upowszechnianiu wiedzy naukowej w opinii publicznej, dydaktyce i publicystyce.
z recenzji prof. dr. hab. Bogdana W. Macha
Opracowanie jest znaczącym wkładem do juwentologii, ponieważ pokazuje, że trudność osiągania dorosłości jako zjawisko społeczne wykracza poza Europę i Stany Zjednoczone Ameryki – dotyczy bowiem także Azji. Wartość rozprawy tkwi także w całościowym zamyśle diagnostycznym, rozległości omawianej problematyki – czytamy o źródłach kłopotów, czyli o zmianach systemów edukacyjnych, zmianach gospodarczych i rynku pracy, demografii oraz o konsekwencjach dotyczących aranżacji rodziny i w rezultacie o dopasowywaniu orientacji życiowych do skali wyzwań stojących przed młodymi ludźmi. Poznajemy wreszcie stosunek młodych dorosłych do zadań sfery publicznej i postawy wobec demokracji.
z recenzji dr. hab. Krzysztofa Koseły, prof. UW
Autorzy książki, pracownicy Instytutu Socjologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, związani także z Instytutem Rozwoju Wsi i Rolnictwa Polskiej Akademii Nauk, tworzą zespół realizujący projekty z zakresu socjologii edukacji i młodzieży. Podstawą niniejszej pracy są m.in. wyniki szeroko zakrojonych, międzynarodowych (ponadeuropejskich) badań własnych, które swym zasięgiem objęły dziewięć postkomunistycznych krajów. Poza Polską były to: Bułgaria, Łotwa, Niemcy wschodnie, Rosja, Rumunia, Węgry, a także Chiny i Wietnam.
Rada Unii Europejskiej to jeden z kluczowych organów decyzyjnych UE, a także złożona struktura społeczna. Autor przyjmuje perspektywę konstruktywistyczną i skupia się na aktorach uczestniczących w negocjacjach. Analizuje mechanizmy socjalizacji reprezentantów państw w organach Rady, mogące wpływać na sposób działania tych organów, przebieg procesu decyzyjnego, a w konsekwencji na treść przyjmowanych rozstrzygnięć. Praca Kamila Ławniczaka ma na celu analizę procesu decyzyjnego w Radzie UE pod kątem zachodzących tam procesów socjalizacji. Ujęcie to () w Polsce nie zostało jeszcze spopularyzowane. () Autor czerpie z publikacji międzynarodowych, przybliżając wiele zagadnień teoretycznych polskiemu czytelnikowi. Dr Kamila Pomorska Kamil Ławniczak doktor nauk społecznych w zakresie nauk o polityce, adiunkt w Instytucie Europeistyki Wydziału Nauk Politycznych i Studiów Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Zainteresowania badawcze: teorie i metody nauki o stosunkach międzynarodowych i studiów europejskich; system polityczny UE, zwłaszcza procesy decyzyjne, legitymizacja i demokracja na poziomie ponadnarodowym.
Rozwój nowych technologii rewiduje nasze dotychczasowe postrzeganie komunikacji typograficznej. Pojawiają się zupełnie nowe zagadnienia, których nie sposób zignorować. Od czasu, gdy w XV stuleciu Gutenberg wynalazł ruchomą czcionkę, typografia nie była poddawana tak głębokim przeobrażeniom, jak dzieje się to obecnie. Czy może nadal odgrywać istotną rolę, kiedy cyfryzacja i nowe media przenicowują tradycyjne formy typograficznych środków wyrazu?Dziś typografia jest na rozdrożu. W jakim kierunku przebiegać będzie jej dalszy rozwój? Niniejsza książka nie tylko opowiada o tym, co inspiruje współczesnych projektantów, lecz także omawia nowatorskie rozwiązania. Dwudziestu jeden specjalistów z zakresu typografii i szeroko rozumianej komunikacji dzieli się swoją wiedzą oraz spostrzeżeniami poprzez intrygujące analizy i ciekawie dobrane przykłady.
Opracowanie Nowego Testamentu w przekładzie ułatwiającym przeciętnemu czytelnikowi zrozumienie Dobrej Nowiny. Pojęcia i terminy, które w dosłownym przekładzie z języka greckiego mogą przysparzać trudności w ich zrozumieniu, są tu przedstawione w sposób opisowy, wyjaśniający.Jest to poprawiona w 2005 roku wersja popularnej parafrazy o tym samym tytule.
Opracowanie Nowego Testamentu w przekładzie ułatwiającym przeciętnemu czytelnikowi zrozumienie Dobrej Nowiny. Pojęcia i terminy, które w dosłownym przekładzie z języka greckiego mogą przysparzać trudności w ich zrozumieniu, są tu przedstawione w sposób opisowy, wyjaśniający.Jest to poprawiona w 2005 roku wersja popularnej parafrazy o tym samym tytule.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
