Nowoczesna szkoła dla dziewcząt w osiemnastowiecznej Warszawie? A dlaczego nie? Pomysł jest odważny i budzi kontrowersje, ale jeśli za jego realizację odpowiada ekscentryczna hrabina, która potrafi postawić na swoim, to co może pójść nie tak? Jak się okazuje, bardzo wiele rzeczy. Zdrada, zbuntowane wychowanki, spisek masoński a nawet trup odnaleziony w ogrodzie rozrywek, właśnie hucznie otwieranym na zboczu Skarpy Wiślanej.
Po urodzeniu bliźniaków Karolina wie, że nie wróci już do pracy zawodowej. Zamiast jednak bezczynnie siedzieć w domu, postanawia zostać influencerką religijną. Jej konto @mama_z_misja_nieba, na którym opowiada o Bogu i modli się razem ze swoimi obserwatorami, szybko staje się popularne, a prowadzone przez nią transmisje na żywo przynoszą jej coraz większe dochody. Jednak czy Karolina jest do końca szczera ze swoimi fanami? I jak wiele jest w stanie pokazać dla zdobycia zasięgów? Internet kłamie i tylko od nas zależy, w jak wiele jesteśmy gotowi uwierzyć.
Ta historia wydarzyła się naprawdę. Ta historia wydarzyła się autorce. Lena, dorosła kobieta, mężatka, i Lenka, dziewczynka, która dopiero rozpoczyna podróż przez życie – ta sama osoba, ale pierwsza z bagażem doświadczeń tej drugiej. To ciężar, z którym po latach musi się zmierzyć księżniczka tatusia. W porządnym domu szanowanego inżyniera i budowniczego socjalistycznej Nowej Huty, za zamkniętymi drzwiami, rozgrywa się dramat pozornie idealnej rodziny. Obserwowany oczami dziecka, dodatkowo nabiera ostrości. Dorosła Lena wraca do rodzinnego domu, aby stanąć z ojcem twarzą w twarz i przekonać się, czy wszystko można wybaczyć, czy szacunek i miłość wpisane w relację rodzicielską są silniejsze niż pamięć o krzywdzie. Lucyna Olejniczak urodziła się i mieszka w Krakowie. Z zawodu laborantka medyczna, były pracownik Katedry Farmakologii UJ. Dużo podróżuje, lubi poznawać nowych ludzi, łatwo się zaprzyjaźnia. Wielbicielka kotów i wnuczki. Autorka między innymi bestsellerowych cykli „Kobiety z ulicy Grodzkiej”, „Lilie królowej” i „Pani na wrzosowisku”. „Klasyczna opowieść o przemocy domowej, molestowaniu i rodzinie, jakich tysiące były, są i będą. Jednocześnie autorce udaje się doskonale opisać szerszy kontekst – pokazać funkcjonowanie mieszkańców blokowiska, pracowników i pracowniczek, opisać ówczesne obawy i lęki (schrony!). To właśnie tymi elementami książka Olejniczak wyróżnia się na tle innych. Świetne jest łączenie realistycznej warstwy z wyobrażeniami małej dziewczynki, która swoje lęki kanalizuje oczywiście w życiu we własnym, wyimaginowanym świecie. Olejniczak nie przesadza jednak ze straszeniem, sporo tu oddechu, dziecięcych przygód, obserwacji rzeczywistości z perspektywy młodej jej użytkowniczki. Autorka udanie konstruuje dialogi, które są żywe i naturalne, widać że jest to opowieść, którą ma pod kontrolą od początku do końca, co nie zawsze się zdarza. Zawsze zwracam uwagę na jeden aspekt – czy PRL jest przedstawiany wyłącznie jako źródło cierpień, świat szary i brzydki, w którym nic nie mogło cieszyć, a ludzie od rana przeżywali cenzurę, braki w zaopatrzeniu i przemocowość systemu. Ludzie tak naprawdę żyli, cieszyli się, podobały im się nowe bloki, widzieli jakieś perspektywy i oczywiście było to życie w dużej mierze ograniczone i trudne, ale codzienność bywała jednak chwilami całkiem miła. I o tym również dużo jest w „Księżniczce”, autorka nie straszy czasami, o których pisze, widzi je łagodnie, choć nie bezkrytycznie. To naprawdę mądre pisanie”. Wojciech Szot, @Zdaniem Szota
Policjanci z Dubaju strzegą bezpieczeństwa i naprawdę mrocznych tajemnic. Kontynuacja szokującej kroniki zbrodni z „najbezpieczniejszego miasta świata”. Sprawy kryminalne przytrafiają się prywatnie nawet tym, którzy na co dzień rozwiązują je zawodowo. Ewa i Saeed nie są wyjątkiem. Ich pięcioletni synek w czasie wycieczki zniknął z oczu niani. Saeed nie może osobiście uczestniczyć w dochodzeniu, ale stawia na nogi całą dubajską policję. Rozpoczyna się dramatyczna walka z czasem… Strzegący bezpieczeństwa emiratu policjanci mają za zadanie skutecznie walczyć z przestępstwami – a potem milczeć na ich temat. Wszystko po to, by nie wystraszyć milionów turystów przyjeżdżających do pustynnej metropolii z całego świata. Dubaj jest bardzo bezpieczny, ale nie dlatego, że jest wolny od zbrodni, ale dlatego, że ma niezwykle skutecznych policjantów. Ich praca jest z reguły owiana ścisłą tajemnicą, a wiadomo, że to, co skrywane, budzi największą ciekawość. I zawsze jest sposób, by to odkryć. Poznajcie ciąg dalszy niesamowitych historii z policyjnych kartotek Dubaju… Marcin Margielewski - dziennikarz radiowy, prasowy i telewizyjny. Przez dziesięć lat podróżował, mieszkając między innymi w Wielkiej Brytanii, Dubaju, Kuwejcie i Arabii Saudyjskiej. Autor bestsellerowych książek z kręgów kultury arabskiej i islamu, w których od lat daje głos tym, którym jest on odbierany.
Współczesna arystokracja i perwersyjne elity Warszawy. Niebotyczne fortuny i tysiące wciągane nosem. Szalona ekstrawagancja i plastikowe uczucia. Portret nowoczesności rysowany przez Manuelę Gretkowską daleki jest od propagandy sukcesu social mediów. On cieszy się sławą objawienia literackiego. Bryluje na salonach i okładkach, monopolizując talent i wyrzeźbione ciało – wszystko z ironicznym dystansem. Ona jest dziedziczką fortuny, żoną księcia Potockiego z wrocławskiego blokowiska, wybranego z rozsądku i dla nazwiska. Jest niezależna, ale jednocześnie uwięziona w schemacie. Rozpoczynają grę, w której obawa przed konsekwencjami wyznacza reguły postępowania. Ich losy się coraz bardziej przenikają. Nie chcą się ratować, nie chcą ryzykować. W wyrachowanym świecie nie ma miejsca na wzniosłe uczucia. Wszystko jest wyliczone, wszystko musi się zgadzać. A co jeśli elementy układanki przestaną do siebie pasować? Co jeśli jedna kostka domina poruszy kolejne i idealny obraz tkany latami zacznie się pruć? Konsekwencje mogą być bardzo niebezpieczne, śmiertelnie niebezpieczne. Manuela Gretkowska – pisarka, scenarzystka, nagradzana i honorowana autorka kilkunastu powieści i opowiadań tłumaczonych na wiele języków (m.in. „Polka”, „Trans”, „Sceny z życia pozamałżeńskiego”, „Poetka i książę”, „Faworyty”, „Przeprawa”). W „Milionerce” rozprawia się z męską brutalnością i naiwnością kobiet, kompromitując świat obserwowany zza filtrów kont społecznościowych.
Wymarzony dom, satysfakcjonująca praca, dobra sytuacja finansowa, obrączka na palcu i zdrowe dzieci. Krótko mówiąc: udane, stabilne życie. Ida ma to wszystko, a jednak nigdy nie czuła się bardziej samotna niż teraz. Jej małżeństwo z Wiktorem powoli staje się jedynie formalnym określeniem, a nie prawdziwą relacją dwójki bliskich sobie osób. Kiedyś nie widzieli świata poza sobą, a dziś każdy dzień wygląda podobnie. Kłótnie o nic, wieczne pretensje o błahostki, obojętność i brak bliskości. Ida coraz częściej myśli o rozwodzie. W pewnym momencie jednak, zainspirowana materiałem, na który przypadkiem natrafia w Internecie, postanawia podjąć ostatnią próbę i małymi kroczkami zawalczyć o swoje małżeństwo. Tylko co na to jej mąż? Czy Wiktorowi także zależy na ocaleniu ich rodziny? Czy dobre wspomnienia i niegdyś łącząca ich więź wystarczą, by uratować praktycznie nieistniejący już związek?
Selina nie zginęła przypadkiem. Prawda, którą zabrała ze sobą, nigdy nie miała ujrzeć światła dziennego. Kiedy po latach ciszy Natalia otrzymuje tajemniczy pendrive, jej uporządkowane życie zaczyna się rozpadać. Nagrania i dokumenty prowadzą ją wprost do świata, z którego kiedyś uciekła – świata prywatnych odrzutowców, wpływowych ludzi i decyzji podejmowanych ponad ludzkim życiem; świata, w którym milczenie jest warunkiem przetrwania. Im głębiej Natalia wnika w okoliczności śmierci przyjaciółki, tym wyraźniej widzi, że nic nie było takie, jak się wydawało: ani Selina, ani szejk, ani ludzie, którzy mieli pozostać tylko tłem. „Odkryłam sekrety szejka” to mroczna opowieść o władzy, manipulacji i cenie prawdy w świecie arabskim. O tym, jak łatwo stać się częścią systemu – i jak trudno się z niego wyrwać. Bo są sekrety, które nie chcą zostać odkryte. I ludzie gotowi zrobić wszystko, by tak pozostało. Anna Kolasińska-Szemraj – mama Zoi, twórczyni popularnego podcastu „Kolasińska Podcast”, w którym porusza tematy związane z życiowymi wyborami, rozwojem osobistym i nieoczywistymi ścieżkami kariery. W „poprzednim życiu” stewardesa i asystentka szejka, która przez trzy lata mieszkała w Abu Zabi. Jej książki: „Byłam asystentką szejka” i „Rekrutowałam asystentki szejka” podbiły listy bestsellerów.
Rodzinny dom nie zawsze jest miejscem, do którego chce się wracać. Czarnowo, niewielka wieś na Kaszubach. Pełen lasów i jezior raj dla osób pragnących wyrwać się z miasta. Ola Nowak poprzysięgła sobie nigdy tu nie wracać. Tutaj ją skrzywdzono. Ludzie wykorzystujący władzę, układy gwarantujące bezkarność – to z tych powodów od lat nikt nie ma odwagi wypowiedzieć prawdy na głos. Nie mając innego wyjścia, Ola wraca jednak po latach do rodzinnego domu. Pragnie spokoju i chwili wytchnienia. Ale Czarnowo ma inne plany. Na każdym kroku udowadnia, że powrót był błędem, że dawne krzywdy są niczym w porównaniu z czekającym ją piekłem. Owiana tajemnicą śmierć młodego mężczyzny uruchamia lawinę zdarzeń, po których ucieczka przestaje być możliwa. Piotr Borlik – inżynier, autor czternastu powieści kryminalnych, mistrz Holandii i laureat trzeciego miejsca w otwartych mistrzostwach Czech w grach logicznych. Uhonorowany stypendium prezydenta Bydgoszczy dla osób zajmujących się twórczością artystyczną i upowszechnianiem kultury.
„Humorystki” to pełna śmiechu i łez opowieść o Magdalenie Samozwaniec, Stefanii Grodzieńskiej i Marii Czubaszek.
Każda z nich była nazywana pierwszą damą polskiego humoru, każda z nich miała ogromny dystans do świata, ale przede wszystkim do siebie. Były pogodne, ale nie naiwne. Potrafiły być niesłychanie złośliwe, ale też ciepłe i życzliwe. Miały klasę i odwagę, żeby mówić własnym językiem. Były mistrzyniami humoru abstrakcyjnego, lecz miłość traktowały bardzo poważnie.
Życie nie było specjalnie łaskawe dla żadnej z nich. Każda w pewnym momencie musiała zdecydować, co będzie najlepsze dla niej i dla tych, których kochała.
O tym jest ta książka. O kobiecej intuicji i mądrości. O poszukiwaniu wolności, której nikt nie może nam dać. O miłości, bez której nie ma uśmiechu.
Zwyczajnie tęsknię za Marysią Czubaszek, brakuje mi Stefanii Grodzieńskiej, chciałam lepiej poznać Magdalenę Samozwaniec, dlatego napisałam tę książkę. No i żeby razem z nimi trochę się pośmiać.
Violetta Ozminkowski
Myślałam, że mam depresję, a ja miałam męża.
Magdalena Samozwaniec
Ile razy ktoś pozbawia mnie moich praw, a ja godzę się na to, słyszę: „Jesteś mądrą kobietą”. Zastanawiam się, czy nie powinnam trochę zgłupieć.
Stefania Grodzieńska
Mężczyzna jest potrzebny kobiecie do tego, żeby miała na kogo ponarzekać. We wszystkich innych sprawach da sobie radę.
Maria Czubaszek
Violetta Ozminkowski – autorka między innymi bestsellerowej biografii Michaliny Wisłockiej „Sztuka kochania gorszycielki”, na podstawie której został nakręcony film „Sztuka kochania”, a ostatnio bestsellerowej biografii „Maria Czubaszek. W coś trzeba nie wierzyć”. Te książki, jak również „Lubię farbować wróble”, napisana na podstawie wywiadów z Agnieszką Osiecką, były adaptowane jako przedstawienia teatralne.
Michalina doświadczyła w rodzinnym domu wielu krzywd. Przysięgła sobie, że nigdy nie powtórzy błędów własnej matki. Mając świadomość, że dzieci z patologicznych rodzin często powielają znane im złe schematy, postanowiła, że z nią będzie inaczej i zrobi, co w jej mocy, by przerwać zaklęty krąg. Ale czy tak łatwo jest pójść własną drogą w sytuacji, kiedy nie wszystko wokół bywa czarno-białe? Gdy Michalina spotyka Aleksa, jej życie ma szansę się zmienić. Tylko czy zmieni się na lepsze? Jedno jest pewne: miłość bywa ślepa, a życie bezlitosne.
Romantyczna opowieść o niezrealizowanych planach, tęsknocie i o tym, że wieczna miłość istnieje naprawdę. Anna, jako korespondentka ogólnopolskiej gazety, wyjeżdża do Chorwacji, by relacjonować wojnę bałkańską. Jest mężatką, ale nie potrafi okiełznać rodzącego się uczucia i zakochuje się w Blażu – chorwackim fotoreporterze wojennym. Czeka ją trudna decyzja. Postanawia porzucić Jerzego, ale po powrocie do Polski miłość do Blaża staje w szranki z oczekiwaniami rodziny, ze zwykłą codziennością i… pewną niespodziewaną nowiną. Anna podejmuje trudną decyzję o pozostaniu w Polsce. Dwadzieścia lat później jej córka Weronika stanie przed podobnym wyborem. Zrządzenie losu sprawi, że Anna jeszcze raz wybierze się do Chorwacji – do miejsca, z którym wiążą się najpiękniejsze wspomnienia z jej młodości… Anna Karpińska – autorka poczytnych książek obyczajowych, które cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę. Piętnaście lat temu porzuciła dotychczasowe życie zawodowe, całkowicie oddając się pisaniu powieści. Ma męża, trójkę dorosłych dzieci i troje wnucząt. Mieszka w Toruniu, weekendy spędza na wsi, przynajmniej raz w roku podróżuje gdzieś dalej, by naładować akumulatory. „Nie wyobrażam sobie życia bez moich bohaterów, ale tworzę dla czytelników. To ich zainteresowanie stanowi dla mnie źródło satysfakcji i motywuje do pracy”.
"Chorwackie powroty" to druga część debiutanckiej powieści Anny Karpińskiej "Chorwacka przystań". Po dziesięciu latach autorka wróciła do swojej bohaterki Any, polskiej dziennikarki, która w czasie wojny bałkańskiej pokochała chorwackiego reportera Blaża. Ich drogi się rozeszły, ale po latach zbiegły się losy córki Any – Weroniki, i syna Blaża – Zorana. Ana żyła z mężem, z którym wychowywała trójkę dzieci, Blaż pozostał sam. I pewnie poprzestaliby na okazjonalnych listach, gdyby nie miłość ich dzieci, która zaowocowała ślubem i rodzicielstwem. Weronika podjęła decyzję o zamieszkaniu w Dubrowniku, Ana i Blaż, przyszli dziadkowie, czekali na wnuka. Los jednak rządzi się swoimi prawami. Nieoczekiwane wydarzenia w życiu Any i doświadczenia Weroniki na obczyźnie powodują określone konsekwencje. Przyszłość obu bohaterek staje pod znakiem zapytania. Jak poradzą sobie na życiowych zakrętach? Czy miłość pokona przeszkody? Autorka zadbała o to, by rozwiązać ten problem dopiero w ostatnim rozdziale. Anna Karpińska – autorka poczytnych książek obyczajowych, które cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem czytelników. Ukończyła politologię na Uniwersytecie Wrocławskim, uczyła studentów, była dziennikarką, wydawała książki, prowadziła firmę. Piętnaście lat temu porzuciła dotychczasowe życie zawodowe, całkowicie oddając się pisaniu powieści. Ma męża, trójkę dorosłych dzieci i troje wnucząt. Mieszka w Toruniu, weekendy spędza na wsi, przynajmniej raz w roku podróżuje gdzieś dalej, by naładować akumulatory. „Nie wyobrażam sobie życia bez moich bohaterów, ale tworzę dla czytelników. To ich zainteresowanie stanowi dla mnie źródło satysfakcji i motywuje do pracy”.
Opisując zadziwiające perypetie swoich niezapomnianych bohaterów, John Irving piętrzy i ujmuje w karykaturalnym skrócie problemy, lęki i zagrożenia obecne we współczesnym świecie. Z wyrozumiałością, choć w krzywym zwierciadle, ukazuje nasze – zwykle żałosne – próby zapanowania nad żywiołem, który nas przerasta: życiem. John Irving (ur. 1942) – jeden z najwybitniejszych pisarzy amerykańskich. Debiutował w 1968 roku powieścią „Uwolnić niedźwiedzie”, a jego czwarta książka, „Świat według Garpa”, przyniosła mu rozgłos na skalę światową. Jest znany i podziwiany; jego powieści zostały przełożone na kilkadziesiąt języków, a pięć z nich zostało przeniesionych na ekran.
Renata żyje w nieustannym biegu. Trudno jej znaleźć choćby krótką chwilę tylko dla siebie. Cały dom jest na jej głowie, co przy trójce małych dzieci i ciągle nieobecnym mężu nie jest łatwe. Poza tym, od pewnego czasu kobieta boryka się z różnymi dolegliwościami. Najlżejszy dotyk sprawia, że na jej ciele pojawiają się sińce. Diagnoza lekarska jest jednoznaczna Renata choruje na białaczkę. Ta wiadomość zupełnie przewraca do góry nogami życie jej oraz całej rodziny. "Karuzela" to niezwykła opowieść o walce z okrutną chorobą. Pełna ciepła i subtelnego humoru. To nie tylko historia Renaty, ale także całej jej rodziny, która w obliczu tragedii jednoczy się na nowo. Są bowiem sytuacje, w których człowiek nie może być sam. Zwłaszcza, gdy każda chwila jest walką o powrót do normalności, o jeszcze jeden mały krok.
Gdy szczęście miewa wysoką cenę... Ucieczka z Warszawy na podlaską wieś otwiera nowy rozdział w życiu Luizy. Jednak kłopoty nie omijają jej nawet tam. Samotne wychowywanie syna nie jest łatwe, a szkole, w której znalazła pracę, grozi zamknięcie. Do tego nastaje pandemia, która przysparza kolejnych życiowych komplikacji. Ale Luiza ma dla kogo żyć i nie waha się ryzykować. Czy mimo wsparcia przyjaciół uda jej się osiągnąć upragnioną stabilizację i bezpieczeństwo? Czy demony przeszłości wreszcie zostaną pokonane i usuną się w cień? Wzruszająca powieść o tym, jak trudno jest odciąć się od przeszłości, by na nowo zbudować swój świat. Polecam gorąco.Edyta Świętek
Gdy jeden krok w złą stronę niszczy wszystko…Luiza z trudem łączy pracę i studia dziennikarskie. Pracowita i sumienna dziewczyna ze zdumieniem patrzy na nowych znajomych, którym wszystko przychodzi bez trudu. Gdy nieporozumienie rozdziela przyjaciół, a na horyzoncie pojawia się interesujący chłopak, Luiza traci dla niego głowę. Wraz z nową miłością wszystko się zmienia, a szczęście nareszcie zaczyna się uśmiechać. Tylko czy sielanka może trwać wiecznie? Czy w imię miłości Luiza porzuci marzenia? Czy stawi czoła manipulacjom i kłamstwom? Czy zdoła dostrzec swoje potrzeby i upomnieć się o nie?Miłość – największa siła. Kiedy jednak przytrafi się komuś zbyt młodemu, naiwnemu… może pokazać inną twarz. Co się wydarzy, gdy przez nią stracisz ocenę sytuacji? Kiedy – w najlepszej wierze - dasz się uwikłać w sieć kłamstw? Co cię wtedy ocali? To trzymająca w napięciu opowieść o wielkiej sile niewłaściwej miłości. Polecam! Agnieszka LisObowiązkowa lektura dla wszystkich kobiet wkraczających w dorosłość. To mądra i pouczająca historia pełna emocji i zaskakujących zwrotów akcji. Polecam. Izabella Frączyk
Rok 1938. Aniela Porębska wraca do Warszawy po studiach w Paryżu, ale nie potrafi się odnaleźć w dawnym życiu. Otrzymawszy propozycję pracy w charakterze guwernantki u państwa Dunajewskich na małopolskiej prowincji, decyduje się tam wyjechać, by poznać okoliczności śmierci ukochanej kuzynki, Cecylii. Nikt z rodziny nie chce jednak rozmawiać o zmarłej, a wdowiec, Roman Dunajewski, zdążył się już ponownie ożenić. Jedyną osobą, która nie zapomniała o Cecylii, jest Maksymilian, zarządca majątku. Aniela zaczyna podejrzewać, że jej kuzynka wcale nie była tak szczęśliwa u boku bogatego, przystojnego męża, jak to opisywała w listach. Jak naprawdę wyglądało życie Cecylii? Czy Roman to wyrachowany cynik czy też ofiara własnych błędów? Jaką rolę odgrywa we dworze Dunajewskich Maksymilian? Aniela postanawia znaleźć odpowiedzi na te pytania i zmierzyć się z przeszłością, przed którą uciekła z Warszawy.
„Zbrodnie namiętności” to podróż do świata, którego już nie ma, wycinek z życia przedwojennych elit, pozornie nieskazitelnych, kryjących swoje tajemnice przed światem w najciemniejszych zakamarkach serc.
Paulina Rabczak – autorka powieści „W starym Wiedniu” i „Wiedeńska melodia”. Z pochodzenia rzeszowianka, od kilku lat mieszka w Wiedniu, gdzie studiuje na Uniwersytecie Wiedeńskim. Miłośniczka historii (zwłaszcza XIX wieku) i pasjonatka wszystkiego, co związane ze sztuką. Wieczorami pracuje w Operze Wiedeńskiej, a w wolnych chwilach ogląda stare amerykańskie filmy, chodzi do teatru albo czyta – głównie powieści historyczne i klasykę. Pisze wszędzie, a najchętniej w wiedeńskich kawiarniach z pięknym widokiem. Pisanie to dla niej podróż do innych czasów, refleksja nad historią i problemami, które mimo wieków wciąż są nam bliskie.
Policjanci z Dubaju strzegą spokoju i bezpieczeństwa, ale też naprawdę mrocznych tajemnic...
Dubajska policja słynie z luksusowych samochodów, nowoczesnych technologii i skuteczności, z jaką zamiata pod dywan niewygodne przestępstwa – byle tylko nie przestraszyć turystów. Za fasadą bezpiecznego kurortu kryje się świat, którego nie reklamują foldery biur podróży. Informacji o popełnianych tu zbrodniach próżno szukać w mediach. Dubaj jest bezpieczny, co nie znaczy, że wolny od przestępczości. Przemoc jest częścią jego krajobrazu, lecz dubajscy policjanci potrafią o niej milczeć, a raporty piszą tak, by w nikim nie wzbudzać niepokoju.
Kto naprawdę zabił gwiazdę arabskiej muzyki pop? Jak doszło do śmierci aresztowanego brytyjskiego turysty? Co się stało z trzema pasażerami kontenerowca, którzy zniknęli z pokładu w niewyjaśnionych okolicznościach? Kim była kobieta, której zwłoki znaleziono w walizce? Kim były te, które wypadły z okien wieżowców…?
To opowieść o ludziach w mundurach, którzy stoją na granicy prawa i lojalności. O funkcjonariuszach wiedzących więcej, niż mogą powiedzieć. O sprawach, które kończą się szybciej, niż powinny. I o zbrodniach popełnianych nawet w policyjnych rodzinach.
Marcin Margielewski – dziennikarz radiowy, prasowy i telewizyjny. Przez dziesięć lat podróżował, mieszkając między innymi w Wielkiej Brytanii, Dubaju, Kuwejcie i Arabii Saudyjskiej. Autor bestsellerowych książek z kręgów kultury arabskiej i islamu, w których od lat daje głos tym, którym jest on odbierany.
Syn podkomisarz Michaliny Murawskiej ma poważne kłopoty. Policjantka postanawia wysłać go do malowniczego Lipowa, które wydaje się idealnym miejscem na przeczekanie. Odbywa się tam właśnie coroczny zlot czytelników książek miejscowej pisarki. Już na początku imprezy dzieje się coś niepokojącego. Na leśnej drodze uczestników zatrzymuje tajemniczy autostopowicz. Czeka zawsze w tym samym miejscu, a w samochodach zostawia mroczną wiadomość.
Następnego ranka goście biorą udział w grze terenowej. Dobrze rozpoczętą kryminalną zabawę przerywa prawdziwe zabójstwo. Zostaje zamordowany jeden z wolontariuszy. Murawska rozpoczyna prywatne śledztwo. Wspierają ją prokurator Grzegorz Hala i podkomisarz Kaja Dalke. Dalke pochodzi z Lipowa i wiele wskazuje na to, że pozostawiła tu jakieś tajemnice.
W Zalesiu również dużo się dzieje. Komisarz Iwo Wilkowski próbuje odnaleźć porwanego chłopca, a dziennikarka śledcza Oliwia Bacewicz przyjmuje zaproszenie początkującej youtuberki, która odkryła zamurowane pomieszczenie w pewnym starym domu. Szybko okazuje się, że nie są tam same…
Jak wiążą się tajemnicze wydarzenia z Lipowa i Zalesia? Kto zginie następny?
„Las papierowy” to kontynuacja „Nic takiego” i „Nocy trzydziestej”. „Zalesie” to seria łącząca elementy thrillera, klasycznego kryminału i powieści z rozbudowanym wątkiem psychologicznym. To również powrót do ukochanego przez rzesze Czytelniczek i Czytelników Lipowa.
Katarzyna Puzyńska – z wykształcenia psycholog. Jest autorką bestsellerowej serii kryminałów, powieści fantasy, horroru oraz książek non-fiction. Z okazji jubileuszu stulecia polskiej Policji za książki „Policjanci. Ulica” i „Policjanci. Bez munduru” otrzymała od Komendanta Głównego nagrodę w kategorii „Policja w literaturze”.
Była dziewczynką z ceną 9000 dolarów na metce. Dziś jest kobietą, której udało się uciec.
Prawie 15 milionów dziewcząt na świecie jest co roku zmuszanych do małżeństwa. Jedną z nich miała być Sonita Alizada.
Gdy po raz pierwszy wystawiono ją na sprzedaż, miała dziesięć lat i sądziła, że to tylko zabawa w przebieranki. Szybko zrozumiała, że w jej kulturze ślub jest dla panny młodej raczej rodzajem pogrzebu. Kiedy pierwsza transakcja nie doszła do skutku, Sonita znów trafiła na rynek matrymonialny – została wyceniona na 9000 dolarów. Tyle potrzebowała jej rodzina, by opłacić żonę dla jej brata. Od niej samej oczekiwano posłuszeństwa: miała dzielić łoże z nieznajomym mężczyzną, urodzić mu dzieci, a potem przekazać im w spadku ten sam koszmar, jaki był jej udziałem.
Ale Sonita chciała czegoś więcej.
To opowieść o ucieczce z Afganistanu i drodze ku wolności – historia dziewczyny, która zamiast milczeć, zaczęła mówić własnym głosem, wyzwoliła się z przemocy i dziś realizuje swoje marzenia: robi w Stanach zawrotną karierę raperki. Ale przede wszystkim jest to książka o nietraceniu nadziei.
Sonita Alizada (ur. w 1996 r. w Heracie, Afganistan) – afgańska raperka, poetka i aktywistka na rzecz praw dziewcząt, znana z występowania przeciwko przymusowym małżeństwom i przemocy wobec kobiet.
Po ucieczce jej rodziny z Afganistanu dorastała jako nielegalna uchodźczyni w Teheranie. Jako dziesięciolatka miała zostać wydana za mąż, a gdy sześć lat później groziła jej kolejna sprzedaż, napisała utwór „Córki na sprzedaż” (znany też jako „Panny młode na sprzedaż”), który szybko stał się viralem i przyniósł jej międzynarodowy rozgłos.
Jej historia została przedstawiona w filmie dokumentalnym „Sonita” w reżyserii Rokhsareh Ghaemmaghami – obraz miał premierę na Sundance Film Festival w 2016 roku i zdobył tam m.in. Grand Jury Prize i Audience Award w sekcji World Cinema Documentary.
Od 2015 roku mieszka w USA. Studiowała na Bard College (m.in. muzykę i prawa człowieka); swoją twórczość oraz wystąpienia publiczne wykorzystuje do działań na rzecz edukacji i wolności wyboru dla dziewcząt.
Jedna z „BBC 100 Women” 2015 roku, laureatka Nagrody Matki Teresy, a także wielu innych wyróżnień. Jej historia została opisana w ponad 150 publikacjach w 20 krajach przez tak znane media jak CNN, NPR, BBC, „Cosmopolitan”, „Forbes”, „Time” i „Teen Vogue”.
„Jej pogodny, pełen energii głos sprawia, że ta trudna historia wydaje się lekka, optymistyczna i pełna nadziei. Klarowna narracja ujawnia natomiast talent Sonity nie tylko jako autorki tekstów piosenek, lecz także jako pisarki. To podnoszące na duchu wspomnienia najsłynniejszej afgańskiej raperki”.
„Kirkus Reviews”
„Bezpośrednia proza Alizady skutecznie oddaje utratę niewinności, gdy narratorka zaczyna rozumieć ciężary nakładane na kobiety… To inspiruje”.
„Publishers Weekly”
„Byłam na sprzedaż” zdobyła Alex Award – wyróżnienie dla książek pisanych z myślą o dorosłych, które są wartościowe i satysfakcjonujące również dla młodzieży.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
