Wierność i okrucieństwo, melancholia i nadzieja, różne koncepcje cielesności, spór między pięknem, dobrem i prawdą – oto niektóre tematy zebranych w niniejszym tomie szkiców, recenzji i wystąpień. Ksiądz Józef Tischner ukazuje się w nich jako wrażliwy widz i czytelnik (m.in. Herberta, Wojtyły, Dantego i Kieślowskiego), potrafiący na marginesie omawianych utworów naszkicować własną filozofię ludzkiego dramatu. Jej przystępny wykład można znaleźć w „Zarysie filozofii człowieka dla duszpasterzy i artystów” zamieszczonym w drugiej części książki.

Coraz częściej słyszymy o tym, że czas Kościoła już się skończył: coraz mniej osób chodzi na mszę, jeszcze mniej przystępuje do Komunii św., nie ufamy duszpasterzom, nie podobają nam się kazania. Dla wielu Kościół to wyłącznie spory o Radio Maryja i politykę. Księża oskarżani są o nadużycia wszelkiego rodzaju, pazerność i hipokryzję. Czy taki Kościół jest nam jeszcze potrzebny? Gdzie odnaleźć jego pełny i prawdziwy obraz? Jak rozumieć miejskie ewangelizacje, w których uczestniczą tysiące osób? Czym są nowe kościelne ruchy, powstające w wielu parafiach? Dlaczego rekolekcje i pielgrzymki ciągle przyciągają rzesze zainteresowanych? Gdzie Kościół popełnia błędy, i co robi, żeby je naprawić? Na te wszystkie pytania w odważny sposób stara się odpowiedzieć bp Grzegorz Ryś – jeden z najmłodszych polskich hierarchów. Biskup nie boi się trudnych pytań, ale także nie unika odpowiedzi. Pokazuje, że wiosna w Kościele jest możliwa zwłaszcza dzięki nowym ruchom i wspólnotom – zarówno tym bardzo znanym, jak neokatechumenat, Emmanuel czy Oaza, jak i zupełnie nowym, dopiero powstającym. Ten kalejdoskop charyzmatów daje nadzieję na prawdziwe odrodzenie życia religijnego. Ta książka to nie tylko znakomity raport o Kościele współczesnym, to także przewodnik dla wszystkich, którzy stracili wiarę w sens istnienia Kościoła.  

Pierwsza książka papieża Franciszka. Publikacja zawiera homilię wygłoszoną podczas Mszy Świętej inaugurującej pontyfikat. Ponadto w książce znajdują się przemówienia wygłoszone przez papieża Franciszka w pierwszym tygodniu pontyfikatu, kilkanaście homilii kard. Bergoglio z ostatnich lat oraz wywiady z kard. Grocholewskim, który jest prefektem kongregacji ds. edukacji katolickiej oraz dyrektorem Radia Watykańskiego – jezuitą Andrzejem Koprowskim. Kard. Jorge Mario Bergoglio na Synodzie Biskupów w 2001 r. - pokazał rolę biskupa w kontekście współczesnego świata. Mówił o więzi biskupa z Jezusem, o jego służbie na rzecz Kościoła powszechnego i lokalnego, o roli biskupa w kontekście problemów świata i misji Kościoła w świecie. W jego listach i wystąpieniach widać jak wnikliwie - poprzez Ewangelię - dostrzegał konkretne problemy życia społecznego, kryzys społeczeństwa nastawionego tylko na konsumpcję, korupcję w elitach władzy, jej uleganie naciskom lobbingów, konieczność walki z kartelami narkotykowymi i strukturami mafijnymi. Wskazywał na fatalne skutki rozpadania się więzi społecznych i społeczeństwa obywatelskiego. Nie tylko krytykował, ale wskazywał na rolę jaką w uzdrowieniu sytuacji mają odgrywać katolicy i Kościół. Poruszał sprawy związane z edukacją, szacunkiem dla życia i wiele innych palących problemów. Przez co często popadał w konflikty z władzą.  

Zakończony w niespodziewany sposób pontyfikat papieża Benedykta XVI skłania do pierwszych podsumowań i ocen. Książka, która oddajemy do rak czytelników, otwiera przed nami papieskie drogi, papieską myśl i sposób dzielenia się z nią. Jest to sposób inny, aniżeli ten, jaki przez ponad ćwierć wieku prezentował światu jego Poprzednik, do którego z takim pietyzmem Benedykt XVI się odwołuje. I właśnie zamysłem autora było pokazanie tej różnicy, a zarazem odkrycie symbiozy ducha łączącej tych dwóch wybitnych Pasterzy. Ks. prof. dr hab. Zygmunt Zieliński jest znanym i cenionym historykiem, który specjalizuje się m.in. w dziejach papiestwa i Kościoła. Jest obecnie emerytowanym profesorem KUL-u i autorem ponad trzydziestu książek.

Niezwykłe, przeniknięte pasją, głęboką wiarą, ale i subtelnym humorem rozważania na temat modlitwy ""Ojcze nasz"", autorstwa zakochanego w Bogu hiszpańskiego księdza. Mają one ten sam klimat, co wygłoszone w Tulebras w Hiszpanii dwa tygodnie później, wydane potem pod tytułem W drodze na szczyt. Oba cykle rozważań, odzwierciedlając ten sam moment w biografii autora, zdają się tworzyć jedną, spójną całość myślową. W czasie tych rekolekcji rozważać będziemy Modlitwę Pańską. Pochylimy się nad nią i poczujemy jak smakuje ""modlitwa modlitw"", której Chrystus nauczył swoich uczniów. Spróbujemy się w nią zagłębić i zanurzyć całe serce i rozum w bogactwie, jakie zawiera. Święty Augustyn mówi, że nie ma modlitwy, jaką wypowiedziałby człowiek, która nie zawierałaby się w Ojcze nasz, i dodaje, że nie ma słowa, które można by wypowiedzieć z większą skutecznością niż modlitwa, jakiej nauczył nas Chrystus. [fragment książki] Zaczynam głosić nauki rekolekcyjne. Obym zdołał zbliżyć ich do Boga... tylko to się liczy. Jutro na pierwszym miejscu umieścić miłość do Boga i Jego Chwałę. Żeby życie nie wymknęło mi się z rąk. Tylko wtedy, gdy Bóg jest na pierwszym miejscu, przemianie ulegają ludzie, z którymi mam do czynienia, praca, jaką wykonuję, i wszelkie okoliczności, w jakich się znajduję. [fragment Dziennika autora]

Książka będzie zapewne zaskoczeniem dla czytelnika, że oto o religii postanowili rozmawiać: były ksiądz jezuita i były ideowy komunista. Lektura od pierwszych stron pokazuje, że mamy do czynienia z współczesną wersją platońskiego dialogu, który w atmosferze przyjaźni i tolerancji porusza tematy fundamentalne. O czym rozmawiają? O Bogu jednym i wielu bogach, o tolerancji, o poszukiwaniu jedynej prawdy, o tym czym jest doświadczeni religijne, o relacjach między Bogiem a człowiekiem, o roli przypadku w życiu i o swoich mistrzach, na koniec o nadziei. Można wymieniać licznych przywoływanych filozofów, teologów, pisarzy wspólne inspiracje i lektury rozmawiających, m. in: Pascal. Lewinas, Jaspers, Gadamer, Sartre, Arendt, Lem, Goethe, Kołakowski, Kertesz, Twardowski, Lem. Stanisław Obirek nie kryje, że w koncepcjach Baumana znalazł potwierdzenie wielu swoich intuicji, ujętych precyzyjniej, niż sam by to umiał sformułować. Zygmunt Bauman zaskakuje znajomością problematyki teologicznej i to on właśnie formułuje przejmujące w wymowie przesłanie o nieśmiertelności nadziei. Rozmówców łączy to samo poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o rolę religii w życiu człowieka. Wbrew oczekiwaniom podążają wielokrotnie tymi samymi drogami. Znakomicie się porozumiewają, dyskretnie przywołują osobiste doświadczenia. Rozmowę moderuje umiejętnie Stanisław Obirek. Uczestniczenie poprzez lekturę w takiej rozmowie to ogromna satysfakcja intelektualna. Czytelnik ma większą szansę rozumienia poruszanych problemów, niż w przypadku czytania eseju – bo wypowiadane poglądy dynamizuje od razu odpowiedź. Spośród licznie przeprowadzanych rozmów z Zygmuntem Baumanem ten dialog zdecydowanie wyróżnia pogodny przyjacielski klimat, sprzyjający swobodzie formułowania myśli.

Ta bogato ilustrowana książka (blisko 200 zdjęć!) to autentyczny przekaz z samego centrum wydarzeń, to zapis niezwykłych chwil, emocji i wrażeń, które towarzyszyły rezygnacji Benedykta XVI, wyborowi nowego papieża Franciszka i pierwszym dniom jego pontyfikatu – aż do Świąt Wielkanocnych. Książka zawiera wszystkie homilie i przemówienia papieskie z tego okresu. Autorzy, Adam Sosnowski oraz fotograf Michał Klag, akredytowani przy Stolicy Apostolskiej, znaleźli się w gronie wybranych, którzy mieli dostęp niemal wszędzie. Mogli na przykład przebywać w Kaplicy Sykstyńskiej prawie do momentu rozpoczęcia konklawe! Tekst ma formę wzruszającego, pełnego bystrych obserwacji pamiętnika, ubogaconego wypowiedziami wielu wybitnych ludzi, którzy przebywali wówczas w Rzymie. Wielką wartością książki są także fotografie – śledzimy dzień po dniu przebieg ostatnich wydarzeń z udziałem Benedykta XVI, okres sede vacante, przygotowania do konklawe, aż po pierwsze wystąpienia Ojca Świętego Franciszka, w tym Mszę św. inauguracyjną i Niedzielę Palmową. W „Pamiętniku konklawe 2013” mamy pięknie nakreśloną sylwetkę nowego papieża oraz jego zdjęcia także z czasów, gdy był biskupem, a potem metropolitą Buenos Aires. Zobaczymy m.in. jego spotkania z Janem Pawłem II i z Benedyktem XVI.

Głównym celem, dla którego dzielę się moją historią, jest to, aby inni ludzie nie musieli przechodzić przez to, co było moim udziałem. Publiczne nauczanie ludzi o tym, jak mają żyć, nie jest w moim stylu. Nie lubię też doradzać, jakich zmian ludzie powinni dokonać, nawet gdy o to spytają. Wolę służyć jako przykład i tworzyć bezpieczną atmosferę, w której każdy może odnaleźć swoją własną prawdę. Często o tym myślałam od wydarzeń tamtej zimy i wiosny 2006 roku, kiedy doświadczyłam śmierci i wyzdrowiałam z raka, który nękał mnie przez cztery lata. Podczas mojego NDE zobaczyłam i poczułam niektóre aspekty mojej przyszłości i zrozumiałam, że jednym z powodów, dla których zdecydowałam się wrócić do mojego ziemskiego życia, było to, iż przesłanie, jakie niosłam, mogłoby służyć innym. Będąc w tym stanie, wiedziałam, że moim przeznaczeniem będzie inspirowanie tysięcy, a może dziesiątek tysięcy ludzi. Nie było dla mnie jasne, jak miałabym tego dokonać -wiedziałam tylko, że będę pomagała ogromnym rzeszom ludzi. Czułam szczególnie wyraźnie, że nie będę musiała nic specjalnego robić, aby to się dokonało; miałam po prostu być sobą i cieszyć się życiem oraz pozwolić sobie na to, by być narzędziem dla czegoś wielkiego, co miało się wydarzyć. Tak też się stało, kiedy zaczęłam pisać i mówić o moich doświadczeniach, by odpowiadać na pytania osób z obszaru medycyny i nauki, a także ludzi poszukujących odpowiedzi na temat świata i ich własnych przeżyć. I tak powstała ta książka (szczegóły zawarłam w rozdziale 14.). Chętnie wyjaśniam, czego nauczyłam się z mojej choroby nowotworowej i z mojego NDE. Uwielbiam dzielić się moim doświadczeniem, moim pojmowaniem świata, które z niego wyniosłam, szczególnie gdy wiem, że może to komuś pomóc. Moja historia zaczyna się w części I, gdzie opowiadam, jak dorastałam na styku wielu kultur charakteryzujących się ogromnymi różnicami i często wykluczającymi się wzajemnie przekonaniami. Wyjaśnię, jak mnie to ukształtowało i jak na tym gruncie wyrosły moje lęki, które później miały zamanifestować się pod postacią choroby. Zabiorę Cię w podróż w moją dorosłość i pokażę moje więzienie - chorobę nowotworową. Część II objaśnia samo zjawisko NDE - czego doświadczyłam, co dzięki temu zrozumiałam - i co stało się później. Wyleczenie się z raka i poszukiwanie mojego nowego miejsca na ziemi było niespodziewaną, pełną wyzwań, radosną podróżą! W części III opiszę, co wiem teraz na temat uzdrawiania, dlaczego świat jest dziś taki, jaki jest i jak możemy żyć jako odbicie tego, kim naprawdę jesteśmy, i pozwalać naszej wspaniałości rozświetlać nas od wewnątrz. Całość podsumuję rozdziałem pytań i odpowiedzi, zawierającym najczęściej zgłaszane i najtrudniejsze pytania, jakie otrzymuję. Zanim jednak podzielę się z Tobą tym, czego się dowiedziałam dzięki swoim przeżyciom, chciałabym coś wyjaśnić. Nie twierdzę, iż znam jakiekolwiek uniwersalne czy naukowe prawdy, nie uważam też siebie za niczyjego guru duchowego. W żadnym razie nie próbuję tworzyć nowej religii czy systemu wierzeń. Jedynym moim celem jest pomagać, a nie przekonywać. Pragnę szczególnie zaakcentować, że nie jest Ci potrzebne doświadczenie bliskie śmierci, aby się uzdrowić! Moją intencją jest pokazanie wszystkich emocjonalnych i psychologicznych wyzwalaczy, które w moim przekonaniu przyczyniły się do powstania raka, gdyż mam nadzieję, że jeśli zidentyfikujesz te czynniki, będziesz mógł zmniejszyć lub wyeliminować ryzyko zachorowania. Jeśli Ty sam lub ktoś, kogo znasz, cierpi na raka lub jakąkolwiek poważną chorobę, pamiętaj, że jest bardzo wiele dróg do uzdrowienia. Sugeruję, aby każdy wybrał tę, która wydaje się być prawidłowa właśnie dla niego i która do niego najbardziej przemawia. Jeśli poszukujesz instrukcji „krok po kroku" czy zestawu zasad postępowania, nie jestem osobą, która może Ci pomóc, ponieważ nie wierzę w tworzenie uniwersalnych dogmatów. Byłoby to dla Ciebie ograniczeniem. Nawet wtedy, gdy mówię o kochaniu siebie, nie jest moją intencją zwracanie na siebie uwagi, ale chcę, abyś doświadczył tego samego uczucia w sobie. Dzieląc się moim doświadczeniem i zrozumieniem, mam jedynie na celu rozdmuchać iskierkę wspaniałości, która tli się w Tobie. Moim pragnieniem jest przebudzenie uśpionego w Twoim wnętrzu guru, który poprowadzi Cię podczas poszukiwań Twojego miejsca we wszechświecie. Żywię nadzieję, że w każdym dniu swojej podróży odnajdziesz radość i że pokochasz życie tak bardzo, jak ja je teraz kocham! - fragment książki wprowadzenie  Umrzeć by stać się sobą Spis treści: Przedmowa Wprowadzenie część I:       W poszukiwaniu właściwej drogi Prolog             Dzień, w którym „umarłam" Rozdział 1.      Dorastając w inności Rozdział 2.     Wiele religii, wiele dróg Rozdział 3.      Zaręczynowe gafy Rozdział 4.     Moja prawdziwa miłość Rozdział 5.      Diagnoza strachu Rozdziało.     W poszukiwaniu wybawienia Część II:      moja droga ku śmierci... i z powrotem Rozdział 7. Zostawiając świat za sobą Rozdział 8. Coś nieskończonego i całkowicie fantastycznego Rozdział 9. Zrozumieć cud Rozdział 10. Dowód uzdrowienia Rozdział 11. Proszę pani, jak bym na to nie patrzył, powinna pani nie żyć! Rozdział 12. Patrząc na życie nowym wzrokiem Rozdział 13. Znajdując swoją drogę Rozdział 14. Uzdrowienie to tylko początek część III:    Co zrozumiałam Rozdział 15.    Dlaczego zachorowałam... i wyzdrowiałam Rozdział 16.    Nieskończone j a i energia wszechświata Rozdział 17.    Przyzwolenie i bycie sobą Rozdział 18.    Pytania i odpowiedzi Posłowie Podziękowania O Autorce

Eleganckie prezentowe pudełko, zawierające dwie książki: MOJA ILUSTROWANA BIBLIA i JESTEM DZIECKIEM BOŻYM.

Eleganckie prezentowe pudełko, zawierające 2 książki: Pamiątka Pierwszej Komunii Świętej. Mój Album oraz Moja Ilustrowana Biblia

Ileż trzeba wewnętrznej wolności, spontanicznej życzliwości i wyczucia chwili, żeby zaraz po wyborze na papieża wyjść na balkon i do wielotysięcznych tłumów powiedzieć całkiem po prostu, tak jak się mówi wchodząc do przyjaciół: ?dobry wieczór?. Mam nadzieję, że przygotowana przez nas książka nie tylko pogłębi to wrażenie odwiedzin u przyjaciół, ale także pozwoli zrozumieć: kim jest i skąd się wziął papież Franciszek, przed jakimi problemami Kościoła i świata stanie (z jakimi mierzył się jego poprzednik, emerytowany papież Benedykt), czym jest papiestwo, a czym ubóstwo w Kościele. ?Świat potrzebuje dziś nowego świętego Franciszka w Asyżu? ? powiedział kiedyś błogosławiony Jan Paweł II. Ano właśnie. Ks. Adam Boniecki ?Papież Franciszek. Sługa nowego świata? to zbiór tekstów poświęconych papieżowi Franciszkowi i wyzwaniom, przed którymi staje. Wybitni eksperci, znawcy spraw Kościoła i specjalni wysłannicy ?Tygodnika Powszechnego? do Rzymu opisują ostatnie dni pontyfikatu Benedykta XVI i dociekają przyczyn jego rezygnacji, odsłaniają kulisy konklawe, wyjaśniają, czym jest papiestwo, przybliżają problemy współczesnego katolicyzmu i kreślą sylwetkę patrona nowego pontyfikatu, czyli św. Franciszka z Asyżu. Nade wszystko jednak przedstawiają samego papieża Franciszka, zbierając zarówno nieznane fakty z przeszłości, jaki i anegdoty z pierwszych dni w Watykanie, nie omijając także spraw kontrowersyjnych ? oskarżeń związanych z rzekomą współpracą z argentyńską juntą i stosunkiem do teologii wyzwolenia. W przygotowanym na gorąco, w ciągu kilku dni od wyboru Papieża, reporterskim i teologicznym zbiorze, znajduje się też wystąpienie Jana Pawła II, wygłoszone w Asyżu w 2002 r.

Publikacja jest monografią śliwickiej nekropolii. Składa się z dwóch zasadniczych części. Pierwsza ?stanowiąca opis cmentarza ? omawia zakres chronologiczny pracy, lokalizację cmentarza, jego historię na tle ustawodawstwa państwowego i kościelnego, symbolikę, materiał i technikę wykonania pomników nagrobnych, z wyróżnieniem tzw. typu śliwickiego, style, inspiracje. Drugą część książki stanowi katalog opisywanych obiektów z informacjami o lokalizacji, danych osobowych pochowanych osób, treścią inskrypcji, opisem pomnika. Integralną częścią inwentarza jest dokumentacja faktograficzna.

Prezentowane w niniejszej książce wyniki badań nad genezą, rozwojem, przekształceniami i zakresem kompetencji centralnych i terytorialnych organów władzy zakonu krzyżackiego w Prusach w latach 1228-1410 zostały po raz pierwszy opublikowane w 2001 roku. Z racji szybkiego wyczerpania nakładu Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu zwróciło się do mnie z propozycją ponownego wydania tej książki w formie reprintu. Pod względem konstrukcyjnym, kompozycyjnym i merytorycznym praca ta, mimo upłynięcia dziesięciu lat od chwili jej opublikowania, nie wymaga zmian i jest nadal aktualna. Jednak ? co zrozumiałe ? w tym czasie były prowadzone przez historyków polskich i niemieckich dalsze badania, które we fragmentach zahaczały o prezentowaną tu problematykę. Dlatego też przynajmniej pokrótce wypada tu przywołać najważniejsze opracowania z ostatnich dziesięciu lat i krytycznie ustosunkować się do zawartych w nich propozycji. [...] Toruń, październik 2011 roku

Ta praca to zbiór większych i mniejszych tekstów, powstałych w ostatnich latach aktywności naukowej autora, których głównym bohaterem jest Polska w XX wieku. Szkice dotyczą dziejów Kościoła katolickiego w Polsce, obozu narodowego, stosunków polsko-żydowskich oraz sylwetek wybitnych postaci ostatniego stulecia, w tym ofiar tragedii smoleńskiej z 10 IV 2010 r. Tytuł książki ? nie przez przypadek ? nawiązuje do pracy Romana Dmowskiego wydanej w końcu lat dwudziestych ubiegłego stulecia: Kościół, naród, państwo.

Ilustrowane opowieści biblijne Starego i Nowego Testamentu. Książka wprowadza młodych czytelników w świat tradycyjnych wartości, a jednocześnie, opatrzona pięknymi ilustracjami, sprawia, że lektura staje się niezwykłą przygodą.

Opisy i ciekawostki związane z najważniejszymi wędrówkami i pielgrzymkami JP II. Ilustracje i zdjęcia. Imprimatur kard. Dziwisza.

Między racjonalizmem a nowym mitem to praca podejmująca najistotniejsze wątki teologiczno-filozoficznej spuścizny Gottholda Ephraima Lessinga ? głównego przedstawiciela literatury oświeceniowej w Niemczech. Wychodząc od sporu prowadzonego przez Lessinga z luterańską teologią (datującego się od czasu opublikowania przez niego fragmentów dzieła Apologia, albo pismo w obronie rozumnych czcicieli Boga Hermanna Samuela Reimarusa, przedstawiciela racjonalistycznej krytyki biblijnej i prekursora badań nad kwestią "Jezusa historycznego"), autor przedstawia Lessingowskie koncepcje stworzone celem przezwyciężenia impasu, w jakim formy wyobraźni mitycznej znalazły się w dobie postępującej sekularyzacji. Na gruncie filologicznej lektury tekstów źródłowych Piszczatowski kreśli projekt ukazujący przejście od radykalnego racjonalizmu ku nowym ujęciom konstrukcji mitycznych i struktur symbolicznych w ich korelacji z dynamiką funkcjonowania wspólnoty społecznej w jej wymiarze politycznym.

Cykl książek "BOGOWIE I LUDZIE" jest próbą odtworzenia mitycznych dziejów ludzkości od czasów, gdy człowiek oswoił ogień; przez czasy Syren i Aniołów; bunt Aniołów i wyjście Homo Sapiens z Afryki (90 tys. lat p.n.e.): Złoty Wiek zakończony Wielkim Potopem (40 tys. lat p.n.e.); Wieki: Srebra, Brązu i Żelaza zakończone Wielką Apokalipsą (10 tys. lat p.n.e.); po ponownie odradzanie się ludzkości (8-4 tys. lat p.n.e.). Dotychczas ukazały się trzy części cyklu: Część I "ANIOŁOWIE I SYRENY" zawiera: nową hipotezę istnienia Atlantydy; odmienną od obowiązującej hipotezę ewolucji człowieka - jest to teoria tworzenia się jego światopoglądu, etyki i moralności. Część II "ZŁOTY I SREBRNY WIEK" odtwarza czasy tworzenia się i umacniania Imperium Atlantów. Część III "MIDGARD, AZGARD I KARŁY" opisuje mityczny świat widziany oczyma Azów - rodzimego ludu Atlantydy. Wywodziły się z niego siły zbrojne Atlantów. Część IV "NARÓD WYBRANY", oddawana do rąk Czytelnika, odtwarza mityczne dzieje Hebrajczyków na podstawie Starego Testamentu i mitów innych narodów. Autorka przygotowuje do wydania kolejne część cyklu: "WIEK BRĄZU I ŻELAZA" oparty na mitologii greckiej oraz tom integrujący alchemię z astrologią i akupunkturą.

„Opracowanie to adresowane jest do historyków nieosmanistów, pragnących dowiedzieć się, na jakie pytania badawcze mogą odpowiedzieć źródła osmańsko–tureckie (a na jakie nie mogą), a także turkologów, dla których - podobnie zresztą jak dla samych Turków - język osmańsko–turecki sprzed reformy alfabetu (1928) i towarzyszących jej reform językowych po-zostaje w dużym stopniu językiem obcym, wymagającym dodatkowych studiów. Po pozycję tę może też sięgnąć student I roku dowolnych studiów humanistycznych, zastanawiający się nad możliwymi ścieżkami dalszej kariery. [...] W epoce przy-spieszonej globalizacji, odżycia stereotypów religijnych po wy-darzeniach 11 września, a także rosnącej roli Turcji i muzułma-nów w polityce i życiu codziennym Unii Europejskiej badanie dziejów krajów muzułmańskich, przez wieki sąsiadujących z chrześcijańską Europą i uczestniczących w europejskiej poli-tyce, jest niewątpliwie zadaniem fascynującym”. (ze Słowa wstępnego)

?Południe Francji (departament Alpes?Maritimes) i wybrzeże liguryjskie Włoch było i jest miejscem nadal chętnie odwiedzanym przez Polaków. W XIX w. między górami a szumem fal chwile wytchnienia znajdowali tu ci, którzy chcieli miło spędzić zimę, skorzystać z uroków życia towarzyskiego, karnawału, spróbować szczęścia w kasynach, uczestniczyć w konkursach hippicznych, czy znaleźć twórcze natchnienie. Na Riwierę przyjeżdżali przedstawiciele ziemiaństwa, arystokracji, przemysłowcy, mieszkający w Paryżu, jak i ?w kraju?, z paszportem państw zaborczych, często w ostatniej fazie gruźlicy, mając nadzieję podreperowania zdrowia. W przypadku ciężko chorych wyjazd w ciepły klimat oraz trudy długiej podróży sprawiały, że zostawali już tu na zawsze. Stąd znaczna liczba grobów polskich w Mentonie, Nicei i okolicach. Do dzisiaj w nekropoliach Lazurowego Wybrzeża znajdujemy inskrypcje ze znajomo brzmiącymi nazwiskami: Czosnowski, Kołyszko, Komar, Lubo-mirski, Orzeszko, Plater, Podhorski, Potocki, Radziwiłł, Sapieha, Skarbek, Tyszkiewicz, Walewski, etc.? Książka prezentuje wyniki kwerend przeprowadzanych w latach 2009?2012, dzięki finansowemu wsparciu Departamentu Dzie-dzictwa Kulturowego w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, na siedmiu cmentarzach: w Nicei ? na Cimetiere du Chateau, de Cimiez, de Caucade, Saint?Barthelemy, Saint?Antoine de Ginestiere, w Mentonie ? na Cimetiere du Vieux?Chateau i du Trabuquet.