Praca składa się z dwóch tomów: pierwszego, w którym omówiono ośrodki decyzyjne oraz przedstawiono decydentów w sprawie Jana Mazurkiewicza oraz przeanalizowano sytuację decyzyjną w latach 1944-1949, która spowodowała podjęcie przez Polskę Ludową represji wobec Mazurkiewicza; oraz niniejszego drugiego, podzielonego również na dwa rozdziały. W rozdziale pierwszym poddano analizie przebieg procesu decyzyjnego w sprawie Radosława w latach 1949-1956. W rozdziale drugim zaprezentowano cztery najważniejsze decyzje polityczne podjęte w trakcie sprawy Radosława oraz mechanizmy ich politycznej implementacji. Zasadność połączenia w jeden rozdział dwóch podstawowych kategorii teoretycznych analizy decyzyjnej oparta została na koncepcji Giandomenico Majone i Aarona Wildavskiego, zgodnie z którą proces implementacji politycznej ma charakter ewolucyjny, czyli polega na stałej ewolucji celów pod wpływem występujących skutków, bowiem ich pojawienie się wywołuje konieczność antycypacji nowej rzeczywistości politycznej i rekonstrukcji celów. Podobnie jak w przypadku tomu pierwszego, każdy rozdział składa się z omówienia teoretycznych aspektów podstawowych kategorii analizy decyzyjnej, których dotyczy, sformułowanych na podstawie tego omówienia tez rozdziału oraz zasadniczej analizy materiału badawczego. Niniejszy tom zwieńczony jest zakończeniem, w którym poddano weryfikacji tezę główną, tezy cząstkowe oraz tezy rozdziałów, a także przedstawiono finalne wnioski odnośnie do dokonanej analizy decyzyjnej, a także zarysowano postulowane dalsze kierunki badań w omawianym zakresie tematycznym. Struktura pracy ma co prawda charakter problemowy, jednak w poszczególnych rozdziałach materiał przedstawiany jest, co oczywiste, chronologicznie.
Sprawa karna płk. Jana Mazurkiewicza Radosława należy do najmniej znanych i zbadanych przejawów aktywności aparatu bezpieczeństwa Polski Ludowej. Jest to o tyle zaskakujące, że dotyczyła jednej z najważniejszych postaci konspiracji wojskowej obozu niepodległościowego czasu II wojny światowej, choć, jak słusznie zauważa Tomasz Łabuszewski, sama w sobie nie była zjawiskiem sądowym niezwykłym, ani dla okresu, w którym się toczyła, ani tym bardziej dla praktyk aparatów bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że Mazurkiewicz był nie tylko jednym z najwyższych rangą oficerów i najważniejszych dowódców Armii Krajowej, dodatkowo owianym legendą heroicznych walk dowodzonego przez niego Zgrupowania AK Radosław w Powstaniu Warszawskim, lecz także jednym z twórców organizacji konspiracyjnej Nie oraz wysokim stopniem oficerem Delegatury Sił Zbrojnych. Był on wreszcie najwyższym stopniem dowódcą Armii Krajowej, który świadomie i dobrowolnie zdecydował się na współpracę z powojennymi władzami Polski Ludowej. Brak obszernego, monograficznego opracowania tego wycinka dziejów najnowszej historii politycznej Polski budzi więc uzasadnione zdziwienie i ciekawość badawczą.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
