Oto wielka księga baśni i bajek z całego świata, znanych i lubianych przez wszystkie dzieci. Znajdziecie w niej klasyczne opowieści: Czerwonego Kapturka, Calineczkę, Dziewczynkę z zapałkami, Piernikowego ludzika, Pasterkę i kominiarczyka, Księżniczkę na ziarnku grochu, Dzikie łabiędzie oraz wiele innych.
Skarbiec pełen baśni.
Poznaj najpiękniejsze baśnie świata
Cztery przepiękne, prezentowe zbiory, zawierające najpiękniejsze i najbardziej znane baśnie Andersena, Perraulta i braci Grimm.
Poczuj magię świąt i zajrzyj do tej książki. Teksty tradycyjnych kolęd zostały wzbogacone nastrojowymi ilustracjami, autorstwa Aleksandry Krzanowskiej.
Lena ma 6 lat i zmaga się z "wielkimi" problemami swojego wieku. Odkrywa świat emocji i uczy się, jak sobie z nimi radzić. Książki z tej serii zostały wzbogacone komentarzem psychologa kierowanym do rodziców, który uświadamia, jak pomóc dzieciom w odkrywaniu ważnej emocjonalnej sfery życia dzieci. Problemy poruszane w książkach odnoszą się do dzieci w wieku 4-6 lat i są uniwersalne, bo dotyczą chłopców i dziewczynek.
Opisu tytułu - Lena nie jest zachwycona – musi dzielić pokój ze swoim bratem Mateuszem, ale przede wszystkim musi dzielić z nim uwagę mamy i taty. Czuje kłucie w brzuszku. Co to może być? Książeczka idealna dla dzieci, które uważają, że młodsze rodzeństwo jest złe oraz rodziców, którzy chcą pomóc swoim dzieciom poradzić sobie z pierwszymi zazdrościami.
Niniejszy zbiór to wybór najważniejszych fraszek, pieśni i trenów autorstwa wybitnego poety doby renesansu – Jana Kochanowskiego. Kochanowski pisał fraszki przez całe życie, jednak znaczna ich część powstała w okresie dworskim, kiedy pracował jako sekretarz Zygmunta Augusta. Genezą dla wielu utworów były biesiady oraz stosunki, spotkania i kontakty towarzyskie. Fraszki ukazały się drukiem w 1584 r., na krótko przed śmiercią autora, w Drukarni Łazarzowej w Krakowie. Pieśni opublikowano po śmierci artysty w 1586 r. Kochanowski pracował nad nimi przez ponad 20 lat, jednak większość powstała podczas pobytu poety na dworze królewskim oraz dworach magnackich – biskupa Firleja, Myszkowskiego, Padniewskiego. Część pieśni zrodziła się jako efekt żywego zainteresowania sprawami społeczeństwa i państwa, a także jako pokłosie jego spokojnego, dostatniego życia we dworze w Czarnolesie. Cykl Trenów, wydanych po raz pierwszy w 1580 r., wiąże się ściśle z kontekstem autobiograficznym autora. W 1579 albo 1580 r. zmarła jego ukochana córka – Urszulka, a niedługo potem starsza córka – Hanna. Treny są rezultatem ojcowskiego bólu i rozpaczy, efektem wielu smutnych refleksji poety na temat dotychczasowej filozofii życia, wyznawanej wiary i idei. To także rozliczenie autora z dotychczas wyznawaną filozofią; okazało się bowiem, że w obliczu osobistej tragedii człowiek nie znajduje ukojenia ani w stoicyzmie, ani w wierze – zaczyna zadawać proste pytania o sens istnienia, o naturę Boga i świata, o życie pozagrobowe. Jan Kochanowski ?(1530-1584) – urodził się 22 sierpnia 1530 r. w Sycynie. Jego rodzina była średniozamożna, aczkolwiek miał szlacheckie pochodzenie. Jako młodzieniec studiował w Akademii Krakowskiej, już wtedy pisywał pierwsze liryki zarówno w języku łacińskim, jak i polskim. Nauki pobierał również na innych europejskich uniwersytetach, m.in. w Królewcu i Padwie. W 1559 r. na stałe wrócił do Polski, wtedy też rozpoczął prace na dworach magnackich. Następnie, dzięki protekcji biskupa Piotra Myszkowskiego, objął urząd sekretarza na dworze Zygmunta Augusta. W 1574 r. osiedlił się w Czarnolesie, a rok później poślubił Dorotę z Podlodowskich. Zmarł nagle w 1584 r. w Lublinie. Do jego najwybitniejszych dzieł należą: Odprawa posłów greckich, Psałterz Dawidów, Fraszki, Pieśni i Treny.
Dziś się narodził Chrystus Pan, Zbawiciel"" - właśnie te słowa psalmu powinny kojarzyć się najmłodszym ze świętami Bożego Narodzenia. Czy tak jest? Z tej książki, od pomocnych elfów dowiedzą się o choince i prezentach, opłatku i reniferach Świętego Mikołaja, ale przede wszystkim o Dzieciątku - Bogu, który tej nocy stał się jednym z nas.
Powieść z bestsellerowego cyklu Magiczne drzewo
Bohaterowie zdobywają berło, które daje władzę nad ludźmi i przedmiotami. Groźni przestępcy porywają berło, a z nim Idalię i Alika. Tworzą straszliwego robota, który ma pozbawić świat elektryczności. Wszędzie gasną światła i przestają działać urządzenia. Kuki, Gabi, Blubek i mówiący pies wyruszają walczyć z pożeraczem prądu. Jednak trudno go odnaleźć, bo robot potrafi zmieniać się w chłopca...
Andrzej Maleszka, reżyser filmowy, autor powieści i scenariuszy. Jest zdobywcą wielu nagród na międzynarodowych festiwalach. Jego filmy i powieści są pełne fantastycznych przygód. A jednocześnie opowiadają o ważnych sprawach.
Quo vadis przedstawia szeroką panoramę starożytnego Rzymu i początków chrześcijaństwa, uzupełnioną wątkiem miłości Winicjusza i Ligii. Należą oni do dwóch odrębnych światów: rzymski patrycjusz i chrześcijańska zakładniczka z plemienia Ligów. Wątek miłosny obfituje w liczne zwroty akcji: ucieczkę Ligii, jej poszukiwania przez Winicjusza, próbę porwania, przemianę Winicjusza i przyjęcie przez niego chrztu, wreszcie uwięzienie i cudowne ocalenie na arenie. W powieści ważnym elementem jest wątek historyczny, który skupia się na osobie rzymskiego cesarza Nerona, a także prześladowaniach chrześcijan i szerzeniu się wiary chrześcijańskiej. Duchowym przywódcą chrześcijan w tym czasie był apostoł Piotr, który zostaje pojmany i ukrzyżowany. Punktem kulminacyjnym powieści jest walka Ursusa z turem. Czy lud rzymski otworzy się w końcu na naukę chrześcijańską? Czy miłość Ligii i Winicjusza pozwoli im przetrwać prześladowania? Henryk Sienkiewicz (1846-1916) – urodził się 5 maja 1846 r. w Woli Okrzejskiej na Podlasiu. Po matce odziedziczył zamiłowanie do literatury. Od dzieciństwa interesował się dziełami staropolskich pisarzy i próbował swych sił w pisaniu wierszem i prozą. W latach osiemdziesiątych został redaktorem naczelnym konserwatywnego dziennika „Słowo”. Dużo podróżował. Burzliwe dyskusje wywoływały jego nowo powstałe dzieła, podejmujące problematykę historyczną, przede wszystkim Trylogia. Pierwsza część pt. Ogniem i mieczem ukazała się drukiem na przełomie 1883 i 1884 r. Potop – druga część Trylogii – powstał w latach 1884-1886, a na przełomie 1887 i 1888 r. ukazał się Pan Wołodyjowski. Wielki sukces dzieła przyczynił się do tego, że Sienkiewicz stał się najsławniejszym powieściopisarzem w kraju. W 1896 r. ukazało się Quo vadis – powieść, której akcja rozgrywa się w starożytnym Rzymie. W 1905 r. otrzymał literacką Nagrodę Nobla za całokształt twórczości. Próbował swych sił także w powieściach obyczajowych.
Pan Tadeusz to jedno z wielkich i nieprzemijających arcydzieł, które na stałe wpisało się do literackiego kanonu. Mickiewicz stworzył epos, którego głównym i najważniejszym bohaterem jest szlachata polska, a który poprzez swoją niezwykłą i niepowtarzalną atmosferę do dziś stanowi swoiste „centrum i źródło polskości”. Słowo w poemacie ma moc wskrzeszającą i kreującą zarazem: przywraca byt narodowy kraju ciemiężonego przez zaborcę i daje jego zniewolonym mieszkańcom?nadzieję?na rychłe odzyskanie upragnionej wolności. Dzieło pełniło wówczas funkcję dwoistą: było dla emigrantów widomym?znakiem odległej Polski, natomiast dla tych, którzy pozostali w kraju, wspomnieniem czasów minionych i namiastką utraconej przeszłości. Mickiewicz po raz kolejny zaskakuje nas tutaj bogactwem tematów i rozległością podejmowanej problematyki. Oprócz tak silnie wybrzmiewającego patriotyzmu i miłości ojczyzny, snuje refleksje na temat sielskiego, szlacheckiego bytowania, romantycznego uczucia, tradycji i polskiejobyczajowości. A wszystko rozgrywa się w soplicowskim dworku, który na ten czas staje się ostoją niczym?niezmąconej,?prawdziwej?polskości. Epos?jest?wart?docenienia?także?ze?względu?na?swoje?nowatorstwo. Mickiewicz bowiem rezygnuje tutaj z romantycznego indywidualizmu na rzecz szeroko pojmowanej zbiorowości.?Wieszcz roztacza przed naszymi oczyma piękno dawnej Polski i przenosi jej obraz w nasze „teraz”, bo przecież „jest u mnie kraj, ojczyzna myśli mojej, / I liczne mam serca mego rodzeństwo; / Piękniejszy kraj, niż ten co w oczach stoi (...)” [z wiersza Gdy tu mój trup Adama Mickiewicza] Adam Mickiewicz (1798-1855) – poeta polski, romantyczny wieszcz, zwany często „bardem słowiańskim” lub „poetą przeobrażeń”. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę doby polskiego romantyzmu. Wybitny twórca dramatu romantycznego. Autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady, a przede wszystkim epopei narodowej Pan Tadeusz.
James Matthew Barrie – brytyjski pisarz pochodzenia szkockiego. Urodził się 9 maja 1860 r. w Kirriemuir (Szkocja), pochodził z wielodzietnej rodziny, ogromny wpływ na jego życie miała tragiczna śmierć jego starszego brata Davida. Barrie od dzieciństwa marzył o zostaniu pisarzem, wiele czytał i interesował się literaturą. Jednak jego rodzice nie pochwalali tego wyboru. W 1885 r., dzięki wsparciu brata Jana, wyjechał do Londynu, gdzie podjął pracę jako dziennikarz. Do jego najważniejszych dzieł należą m.in. Nieporównany Crichton, a także powieść dla dzieci Przygody Piotrusia Pana. Pisarz zmarł 19 czerwca 1937 r. w Londynie. Przygody Piotrusia Pana to historia maleńkiego chłopca, który uciekając z domu do magicznego parku, został w nim na noc i już nigdy nie mógł powrócić do właściwej ludzkiej natury. Piotruś Pan jest idolem dla innych dzieci, odwiedzających Park Leśny, każdy chciałby choć raz go zobaczyć, porozmawiać z nim i pobawić się. Jednak nie jest to takie łatwe, gdyż park jest zamykany zawsze o stałej porze i nikt nie może pozostać w nim po zmroku. Jednak są dzieci, którym się to udało… Jak potoczą się losy dzielnego, małego chłopca? Czy Piotruś Pan powróci kiedykolwiek do swojego domu? Co czeka niesforną dziewczynkę, której jednak udało się spędzić noc w parku?
Kenneth Grahame – brytyjski pisarz i ekonomista pochodzenia szkockiego. Urodził się 8 marca 1859 r. w Edynburgu. Przez 10 lat był pracownikiem wysokiego szczebla Banku Anglii. Popularność przyniosły mu powieści Złoty wiek i Dni marzeń, współcześnie jego najbardziej znaną powieścią jest książka pt. O czym szumią wierzby, na podstawie której powstały liczne filmy i seriale telewizyjne. Pisarz zmarł 6 lipca 1932 r. w Pangbourne Berkshire. O czym szumią wierzby to zabawna, pełna humoru, ale też wzorców i postaw moralnych opowieść o przygodach grupy przyjaciół, którymi są antropomorficzne zwierzęta. Szalony, bogaty Ropuch, pan Ropuszego Dworu, co rusz spełnia swoje nowe zachcianki. Tym razem są to nowoczesne szybkie samochody, jego przyjaciele – Szczur i Kret nie pochwalają tych zachowań i próbują sprawić, by przyjaciel się opamiętał. Niestety, nie do końca im się to udaje… Ropuch kradnie i rozbija samochód, po czym zostaje skazany na wiele lat więzienia…
Stary, zgorzkniały, skąpy i nienawidzący ludzi kupiec, poruszony śmiercią swego wspólnika, odbywa niezwykłą duchową podróż. Wraz ze zjawą – duchem zmarłego wspólnika – przeżywa ponownie, w tej fantastycznej wędrówce, dawno minione chwile, wracając aż do swego dzieciństwa. Powrót do przeszłości w towarzystwie ducha, którego można uznać za jedyny zdrowy fragment duszy bohatera, pomaga mu odnaleźć nowy sens dawnych przeżyć i stać się zupełnie innym człowiekiem... Charles Dickens (1812-1870) – pisarz angielski; w swoich utworach łączył humor i sentymentalizm z ogromnym wyczuleniem na ludzką krzywdę i przenikliwą analizą psychologiczną postaci. Najbardziej znane utwory to: Klub Pickwicka, Oliver Twist, Dawid Copperfield.
Pan Tadeusz to jedno z wielkich i nieprzemijających arcydzieł, które na stałe wpisało się do literackiego kanonu. Mickiewicz stworzył epos, którego głównym i najważniejszym bohaterem jest szlachata polska, a który poprzez swoją niezwykłą i niepowtarzalną atmosferę do dziś stanowi swoiste „centrum i źródło polskości”. Słowo w poemacie ma moc wskrzeszającą i kreującą zarazem: przywraca byt narodowy kraju ciemiężonego przez zaborcę i daje jego zniewolonym mieszkańcom?nadzieję?na rychłe odzyskanie upragnionej wolności. Dzieło pełniło wówczas funkcję dwoistą: było dla emigrantów widomym?znakiem odległej Polski, natomiast dla tych, którzy pozostali w kraju, wspomnieniem czasów minionych i namiastką utraconej przeszłości. Mickiewicz po raz kolejny zaskakuje nas tutaj bogactwem tematów i rozległością podejmowanej problematyki. Oprócz tak silnie wybrzmiewającego patriotyzmu i miłości ojczyzny, snuje refleksje na temat sielskiego, szlacheckiego bytowania, romantycznego uczucia, tradycji i polskiejobyczajowości. A wszystko rozgrywa się w soplicowskim dworku, który na ten czas staje się ostoją niczym?niezmąconej,?prawdziwej?polskości. Epos?jest?wart?docenienia?także?ze?względu?na?swoje?nowatorstwo. Mickiewicz bowiem rezygnuje tutaj z romantycznego indywidualizmu na rzecz szeroko pojmowanej zbiorowości.?Wieszcz roztacza przed naszymi oczyma piękno dawnej Polski i przenosi jej obraz w nasze „teraz”, bo przecież „jest u mnie kraj, ojczyzna myśli mojej, / I liczne mam serca mego rodzeństwo; / Piękniejszy kraj, niż ten co w oczach stoi (...)” [z wiersza Gdy tu mój trup Adama Mickiewicza] Adam Mickiewicz (1798-1855) – poeta polski, romantyczny wieszcz, zwany często „bardem słowiańskim” lub „poetą przeobrażeń”. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę doby polskiego romantyzmu. Wybitny twórca dramatu romantycznego. Autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady, a przede wszystkim epopei narodowej Pan Tadeusz.
Mały Książę to arcydzieło literatury światowej, uniwersalna opowieść o miłości, przyjaźni, zaufaniu, trosce o bliźniego. Mały Książę uczy szacunku do innych, nie tylko ludzi, ale też zwierząt, roślin, przyrody; daje też możliwość abstrakcyjnego patrzenia na świat, tak, aby zauważać jego dobro i szlachetność. To również opowiastka o poznawaniu tajemnicy człowieczeństwa, dążeniu do szczęścia, odkrywaniu wewnętrznego świata i budowaniu hierarchii humanistycznych wartości – miłości, odpowiedzialności, moralności, prawdy, wierności. To rzecz o dojrzewaniu do przyjaźni i miłości. Antoine de Saint-Exupéry (1900-1944) – urodził się 29 czerwca 1900 r. w Lyonie (Francja). Pochodził z arystokratycznej rodziny; gdy miał 4 lata zmarł jego ojciec, odtąd jego matka wraz z dziećmi zamieszkała w ogromnym zamku ciotki ojca, w okolicach Ambrieu. Dzieciństwo upływało przyszłemu pisarzowi na zabawie i swawoli. Jego ogromną pasją było lotnictwo, w 1921 r. uzyskał uprawnienia pilota cywilnego, a następnie wojskowego. W swoich utworach głosił ideały humanizmu, twierdził, że aby pisać, trzeba żyć, że nie należy tworzyć dla zabawy czy efektu, że trzeba naprawdę mieć coś do powiedzenia. Swoją najsłynniejszą powiastkę filozoficzną, Małego Księcia, skierowaną zarówno do młodego, jak i dorosłego czytelnika wydał w 1943 r. Zginął tragicznie 31 lipca 1944 r. podczas lotu zwiadowczego.
Dziady cz. II to dramat, w którym Adam Mickiewicz sięga do ludowych wierzeń, w których świat realny współistnieje ze światem duchów. Autor opisuje pogańską uroczystość, poświęconą duchom zmarłych. W kaplicy przycmentarnej gromadzą się mieszkańcy wsi, by pod przewodnictwem Guślarza wziąć udział w obrzędach. Guślarz wydaje polecenia zgromadzonym i przywołuje duchy, by dowiedzieć się, jakiej pomocy oczekują. Jednak przybyłe na uroczystość dziadów zjawy, nie chcą napojów i jedzenia, nie oczekują pomocy, ponieważ nikt ze zgromadzonych w kaplicy nie potrafi im pomóc. Duchy opowiadają historie swojego ziemskiego życia oraz mówią o cierpieniach, których doświadczają po śmierci. Kończąc swoją wizytę w kaplicy, wygłaszają przestrogi, które mają uchronić ludzi przed popełnianiem takich błędów jak te, przez które same nie mogą osiągnąć szczęścia wiecznego… Adam Mickiewicz (1798-1855) – był synem adwokata Mikołaja Mickiewicza oraz Barbary z Majewskich, córki ekonoma. Otrzymał gruntowne wykształcenie w dominikańskiej szkole w Nowogródku, a następnie podjął studia w Wilnie, które ukończył z tytułem magistra. Następnie zaczął pracować jako nauczyciel. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych twórców epoki romantyzmu (obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego). Napisał m.in. Odę do młodości (1820 r., wydanie 1827 r.), cykl Ballady i romanse (1822 r.), poemat historyczny Grażyna(1823 r.), Dziady cz. II i IV (1823 r.), Sonety krymskie (1826 r.), Dziady cz. III (1832 r.), Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego (1832 r.) oraz poemat Pan Tadeusz (1834 r.).
Dziady cz. II to dramat, w którym Adam Mickiewicz sięga do ludowych wierzeń, w których świat realny współistnieje ze światem duchów. Autor opisuje pogańską uroczystość, poświęconą duchom zmarłych. W kaplicy przycmentarnej gromadzą się mieszkańcy wsi, by pod przewodnictwem Guślarza wziąć udział w obrzędach. Guślarz wydaje polecenia zgromadzonym i przywołuje duchy, by dowiedzieć się, jakiej pomocy oczekują. Jednak przybyłe na uroczystość dziadów zjawy, nie chcą napojów i jedzenia, nie oczekują pomocy, ponieważ nikt ze zgromadzonych w kaplicy nie potrafi im pomóc. Duchy opowiadają historie swojego ziemskiego życia oraz mówią o cierpieniach, których doświadczają po śmierci. Kończąc swoją wizytę w kaplicy, wygłaszają przestrogi, które mają uchronić ludzi przed popełnianiem takich błędów jak te, przez które same nie mogą osiągnąć szczęścia wiecznego… Adam Mickiewicz (1798-1855) – był synem adwokata Mikołaja Mickiewicza oraz Barbary z Majewskich, córki ekonoma. Otrzymał gruntowne wykształcenie w dominikańskiej szkole w Nowogródku, a następnie podjął studia w Wilnie, które ukończył z tytułem magistra. Następnie zaczął pracować jako nauczyciel. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych twórców epoki romantyzmu (obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego). Napisał m.in. Odę do młodości (1820 r., wydanie 1827 r.), cykl Ballady i romanse (1822 r.), poemat historyczny Grażyna(1823 r.), Dziady cz. II i IV (1823 r.), Sonety krymskie (1826 r.), Dziady cz. III (1832 r.), Księgi narodu i pielgrzymstwa polskiego (1832 r.) oraz poemat Pan Tadeusz (1834 r.).
Dwunastoletni Adaś Niezgódka wciąż się wszędzie spóźnia, nie odrabia lekcji i często przypadkowo niszczy różne rzeczy. Rodzice postanawiają więc wysłać go do pewnej wyjątkowej szkoły przy ulicy Czekoladowej. Kieruje nią przedziwny pan Kleks, a uczniami są wyłącznie chłopcy, których imiona rozpoczynają się na literę „a”. Uczą się oni kleksografii, przędzenia liter, leczenia chorych sprzętów, a na geografii grają w piłkę globusem. Nauczyciel potrafi unosić się w powietrzu, kolekcjonuje sny swoich podopiecznych, ulubieńców zaś nagradza piegami. W ogrodzie znajdują się furtki prowadzące do innych bajek, a uczniom towarzyszy szpak Mateusz, który wymawia tylko końcówki wyrazów. Ale to tylko niektóre niezwykłe rzeczy, jakie mają miejsce w Akademii pana Kleksa… Jan Brzechwa (1900-1966), właściwie Jan Wiktor Lesman, z wykształcenia był prawnikiem. W czasie studiów rozpoczął współpracę z warszawskimi kabaretami i zyskał sławę jako satyryk i poeta. Publikował w „Skamandrze” i „Wiadomościach Literackich”. Wydał m.in. tomy wierszy Oblicza zmyślone, Talizmany i Piorun i obłok. Ogromną popularność przyniosły mu utwory pisane dla dzieci, które do dziś są znane wszystkim młodym czytelnikom.
Frances Hodgson Burnett angielska pisarka, autorka powieści dla dzieci i młodzieży. Urodziła się 24 listopada 1849 r. w Manchesterze. W wieku 16 lat przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych. Początkowo pisywała opowiadania do czasopism. Jako powieściopisarka debiutowała w 1877 r. powieścią pt. Panna Lowrie. Rozgłos i popularność przyniosła jej powieść Mały lord, a także kolejne m.in. Mała księżniczka i Tajemniczy ogród. Zmarła 29 października 1924 r. w Plandome (stan Nowy Jork). Mały lord to piękna, wzruszająca opowieść o losach małego amerykańskiego chłopca o imieniu Cedryk. Gdy Cedryk miał 7 lat dowiedział się, że musi opuścić Amerykę i przeprowadzić się do swojego dziadka, mieszkającego w Anglii. Dziadek chłopca jest bogatym arystokratą i zażądał, aby odtąd wnuk zamieszkał razem z nim. Jaki los czeka małego Cedryka w Anglii? Jak będzie traktował go wymagający i surowy dziadek? Czy Cedryk zmieni życie mieszkańców hrabstwa Dorincourt? A wreszcie, czy chłopiec zostanie małym lordem?
William Makepeace Thackeray – brytyjski pisarz, dziennikarz i satyryk. Urodził się 18 lipca 1811 r. w Kalkucie, gdzie jego ojciec pracował dla Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. W 1817 r. rodzina przyszłego pisarza wróciła do Anglii, wówczas młody William podjął edukację. Jako dziennikarz pisywał m.in. do „The Times” i „Punch”, a w 1860 r. założył własne czasopismo „Cornhill Magazine”. Podczas licznych podróży po Europie poznał wiele osobistości ze świata literackiego, m.in. Goethego i Charlotte Brontë. Za jego najważniejszą powieść uznawana jest książka pt. Targowisko próżności, a także baśń dla dzieci pt. Pierścień i róża. Pisarz zmarł 24 grudnia 1863 r. w Londynie. Pierścień i róża to opowieść, której akcja toczy się w dwóch fikcyjnych państwach – królestwie Paflagonii oraz królestwie Krymtatarii. W obu krajach władza należy do uzurpatorów, w Paflagonii rządzi Walorozo, który przejął koronę, gdy prawowity następca tronu – Lulejko był dzieckiem, a Krymtatarią włada Padella, który pokonał króla Kalafiore. Poprzedni władca miał córkę, jednak wszyscy uważali ją za zmarłą. Lulejko żyje beztrosko, nie dba o posiadanie korony, jest zaręczony z piękną Angeliką, córką Walorozo. O rękę dziewczyny stara się również książę Bulbo, który jest synem Padelli. Jak potoczą się losy mieszkańców tych przedziwnych królestw? I jaką rolę odegrają w tej opowieści magiczny pierścień i róża?
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Bebechy, czyli ciało człowieka pod lupą [2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/bebechy-czyli-cialo-czlowieka-pod-lupa-2025.jpg "Bebechy, czyli ciało człowieka pod lupą [2025]. Autor: Adam Mirek. Dobreksiazki.pl")
