Burza w mózgu to opowieść żony o umierającym na raka mózgu mężu, Wojciechu Szawulu, młodym, pełnym życia i humoru aktorze Kabaretu pod Wyrwigroszem. O pierwszych niepokojach, diagnozie, zmianach zachodzących w nim samym, w ich relacji, w ich domu. O uczuciach. W końcu o godzeniu się z odejściem. Ewa Szawul urodziła się i mieszka w Krakowie. Ukończyła Pedagogikę Kulturalno-Oświatową i Studium Literacko-Artystyczne na UJ. Jest autorką m.in. sztuki Light my fire!, która w roku 2005 otrzymała II nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Stowarzyszenia DRAMA na Polską Sztukę Współczesną oraz kilku odcinków serialu komediowego Klinika pod Wyrwigroszem. Koncertem na dwa basy i altówkę zadebiutowała jako powieściopisarka. Książka została nagrodzona w ogólnopolskim konkursie literackim "Dziennik polskiej Bridget Jones" Wydawnictwa Zysk i S-ka.

W komentarzu przedstawiono system refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. W publikacji omówiono m.in.: - najważniejsze instytucje systemu refundacyjnego t.j. całkowity budżet na refundację, payback, kategorie dostępności refundacyjnych, wskazania refundacyjne, substytucję apteczną, preskrypcję leków off-label; - relacje pomiędzy uczestnikami systemu np.: podczas postępowania kontrolnego prowadzonego przez Narodowy Fundusz Zdrowia wobec aptek, świadczeniodawców oraz lekarzy, czy procedury obejmowania produktu refundacją, w tym etap negocjacji z Komisją Ekonomiczną; - problemy pojawiające się w praktyce np. zakaz reklamy aptek, zakaz dokonywania darowizn, ceny leków w szpitalnictwie, sztywne ceny i marże, stosowanie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej; - trendy w interpretacjach przepisów dokonywanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia oraz Głównego Inspektora Farmaceutycznego, w orzeczeniach sądów, a także zachowaniach rynkowych. Autorzy kompleksowo przybliżają Czytelnikowi mechanizmy, które współtworzą system refundacji w polskim systemie ochrony zdrowia. W komentarzu wskazano na interakcje pomiędzy tymi mechanizmami, zdefiniowano walory przyjętych rozwiązań oraz wskazano przyczyny utrudniające ich efektywne funkcjonowanie.

Walcz o siebie — uczyń oręż z siły umysłu i duszy! ? Zaglądanie do wnętrza ? Porządkowanie zakamarków umysłu ? Gdy usłyszałeś diagnozę i później Chwila, w której dowiadujesz się, że Twoje zdrowie, a czasem nawet życie, jest zagrożone, z pewnością należy do najgorszych, jakie tylko mogą się zdarzyć. Jednak gdy pierwszy szok minie, możesz wybrać różne drogi przeżywania swojej choroby i mierzenia się z jej skutkami. Możesz zamknąć się w domu i czekać na nieuchronny koniec albo potraktować to jako ostrzeżenie, wyzwanie, przeszkodę do usunięcia. Ta druga droga daje zdecydowanie więcej nadziei na pozytywne zakończenie procesu leczenia, a także okazję do przewartościowania całego życia, ustalenia nowych priorytetów, odnalezienia się w „najlepszej możliwej wersji siebie”. Chwila, w której uświadamiasz sobie, że nie jesteś wieczny, może stać się bezcennym doświadczeniem, jeśli pozwoli Ci odkryć prawdziwe pragnienia oraz podążyć ścieżką intuicji. Autorka tej książki pokazuje, jak nie dać się zwieść fałszywym przesłankom, nie dać się pochować za życia, nie ulegać presji — ze strony rodziny, lekarzy, przyjaciół i szarlatanów — na którą narażony jest każdy poważnie chory człowiek. W serii pytań i odpowiedzi próbuje wyjaśnić, jak działa mózg i jak można go „przeprogramować”, aby nie wpaść w depresję czy panikę i nie pogorszyć własnego stanu, a także podpowiada, jak wykorzystać możliwości umysłu i duszy do wspomagania procesu leczenia. Przypomina, że każdy z nas jest żywym, czującym człowiekiem, a nie przypadkiem statystycznym, i że nie można załamywać się z powodu niepomyślnych rokowań. Jeśli chcesz dowiedzieć się, co warto zmienić we własnym życiu i jak żyć po diagnozie — od razu zabierz się za lekturę! FRAGMENT KSIĄŻKI: Ostatnio źle się czułeś. Tłumaczyłeś to przepracowaniem, problemami, które pojawiły się w życiu rodziny. Jednak gdzieś z tyłu głowy utkwił niepokój, który budził Cię rano, odzywał się w ciągu dnia, nie pozwalał zasnąć. Wreszcie postanowiłeś skonsultować się z lekarzem. Ta wizyta nie przyniosła Ci spokoju ani nie napełniła optymizmem. Dostałeś skierowanie na dodatkowe badania. Niepokój przybrał na sile. Wyniki odbierałeś na miękkich nogach. Nie miałeś pojęcia, co znaczą te dane, ale po minie pracownika medycznego widziałeś, że coś nie gra. Gdy zadałeś pytanie, odesłał Cię do lekarza. Wreszcie jesteś u specjalisty, podajesz wyniki i już wiesz, że jest niedobrze. Słów lekarza już nie słyszysz, później w domu nie potrafisz ich powtórzyć, nie pamiętasz. Jesteś w szoku. Masz wsparcie i miłość bliskich, ale wobec choroby jesteś sam. Teraz wyłącznie od Ciebie zależy Twoja przyszłość. Możesz ją oddać w ręce obcych ludzi, możesz sam wziąć za nią odpowiedzialność i mieć kontrolę nad powrotem do zdrowia. Wszystkie badania nad wpływem chorego na proces zdrowienia pokazują jednoznacznie, że Twoja szansa na wyjście z choroby wielokrotnie wzrasta, jeśli bierzesz odpowiedzialność. Pamiętaj jednak, że od tej pory będziesz poddawany naciskom ludzi, którzy wiedzą lepiej.

Kolejna książka autorstwa dr Ewy Danuty Białek p.t. DROGA POWROTNA OD CHOROBY DO ZDROWIA. Autentyczna historia sukcesu. Autorka, długoletni naukowiec w dziedzinie medycyny (immunologii i diagnostyki klinicznej), pierwszy w Polsce psychosyntetyk, a jednocześnie cierpiąca od najwcześniejszego dzieciństwa na różne problemy zdrowotne, postanowiła po latach mało skutecznych terapii wziąć odpowiedzialność za zdrowie w swoje ręce, docierając do przyczyn swych problemów (opisywanych jako choroby z autoimmunoagresji), pozbierać w jedną całość swą historię i wyzdrowieć. Autorka z głębokim zrozumieniem i odwagą odsłania przed Czytelnikiem swoją historię, zgłębiając dokładnie jej konsekwencje na zdrowie i jakość życia. Jako długoletni społecznik i propagatorka „wychowania do zdrowia w rodzinie, szkole i świecie” oraz „edukacji o sobie” przenosi tę indywidualną perspektywę na rodzinę i społeczne skutki, wyciągając wnioski dla budowania „modelu edukacji dla przyszłości”, aby po latach nie trzeba było terapii, nie tylko indywidualnych, ale społecznych patologii. „Ten ogląd przebytej drogi umacniał mnie w momencie niewiedzy i zwątpienia, że ja wiem wszystko o sobie najlepiej i że tylko ja mogę wszystko połączyć w jedną całość. To stało się podstawowym argumentem za tym, że tylko ja mogę dać sobie z tym radę, dotrzeć do przyczyn i je odkodować. Wiedziałam już czego chcę. To był najważniejszy dzień mego życia. Przejęłam stery mego okrętu, zwanego życiem i zdrowiem”. Fragment jednego z rozdziałów książki

Książka Leki po Dyplomie - Weterynaria 2014 skierowana jest do lekarzy weterynarii. Zamieszczono w niej informacje o lekach, z uwzględnieniem ich postaci i dawek, a także wielkości opakowań dostępnych na rynku. Poza lekami wydawanymi wyłącznie na receptę znajdą w niej Państwo również informacje o lekach dostępnych bez recepty oraz niektórych preparatach nieleczniczych promowanych przez firmy farmaceutyczne.

Propolis to cudowna żywica, która ze względu na lecznicze i dezynfekujące właściwości stosowano już w starożytności. Propolis stosowany wewnętrznie pobudza wydzielanie soków trawiennych, jest moczopędny, ułatwia przyswajanie witaminy C, jak również opóźnia procesy starzenia. Jest to też skuteczny składnik aktywny do zwalczania pasożytów w ogrodzie i sadzie.

„Bates – kieszonkowy przewodnik po badaniu podmiotowym i przedmiotowym” jest zwięzłym tekstem wydanym w poręcznej formie, w którym m. in. opisano w jaki sposób rozmawiać z pacjentem i zbierać wywiady, zawarto ilustrowany przegląd badania przedmiotowego oraz zestawiono prawidłowe i nieprawidłowe wyniki takiego badania. Przybliża specjalne techniki badania, które mogą być potrzebne w szczególnych sytuacjach i zwięźle przedstawia interpretację wybranych objawów przedmiotowych. Zaplanowany został jako materiał pomocniczy ułatwiający studentom przypominanie sobie i powtarzanie tej tematyki, a także jako wygodne, zwięzłe i poręczne źródło o charakterze referencyjnym. " Nawet współcześnie, w czasach niebywałego rozwoju technologii medycznej, wywiad i badanie fizykalne pozwalają na właściwe ukierunkowanie procesu diagnostycznego u prawie 90% pacjentów. Badanie kliniczne nie tylko pozostaje podstawą uprawiania medycyny, lecz także pozwala na wytworzenie szczególnej więzi między pacjentem i lekarzem, która niejednokrotnie decyduje o prawidłowym rozpoznaniu czy skuteczności terapii." prof. dr hab. n. med. Zbigniew Gaciong dr n. med. Piotr Jędrusik

Choroby o znaczeniu społecznym charakteryzują: wysoka częstość występowania, spełniająca kryterium epidemii, wysoka śmiertelność - jak w wypadku skutków otyłości - oraz poważne, nieodwracalne konsekwencje kliniczne - na przykład w ciężkim niedoborze jodu. Otyłość została określona przez Światową Organizację Zdrowia jako wiodący czynnik ryzyka tak zwanych chorób cywilizacyjnych - niezakaźnych: chorób układu sercowo-naczyniowego, cukrzycy typu 2, raków oraz przewlekłych chorób układu oddechowego. Szybki wzrost częstości występowania chorób niezakaźnych wiąże się z postępującą globalizacją, dynamicznym rozwojem urbanizacji, któremu towarzyszą obniżenie codziennego wysiłku fizycznego i tak zwany siedzący tryb życia. Spowodowało to określenie w roku 1992 przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia strategicznych celów prewencji tej grupy chorób. Schorzeniem niedoborowym o znaczeniu społecznym jest niedobór jodu. Polska należy do obszarów niedoboru jodu, co grozi poważnymi konsekwencjami na poziomie populacyjnym, gdyż jod stanowi podstawowy składnik hormonów tarczycy regulujących wszystkie szlaki przemiany materii i wywierających ochronny wpływ w procesach zapalnych i nowotworowych. Głównym nośnikiem jodu w systemach profilaktyki niedoboru jodu stosowanych na świecie jest sól. Biorąc pod uwagę stopień spożycia soli w Europie oraz w Polsce, redukcja w następnych latach powinna wynieść około 50%, co może spowodować znaczne ograniczenie spożycia jodu. Wyzwanie to podjęła Komisja Europejska i utworzona przez nią Grupa Wysokiego Szczebla ds. Żywienia i Aktywności Fizycznej. Szczególnie niebezpiecznym zjawiskiem na poziomie populacyjnym jest połączenie nadwagi i otyłości z niedoborem jodu u tej samej osoby. Celem niniejszej monografii jest przedstawienie obecnego stanu endemii tych schorzeń w populacji polskiej na tle sytuacji międzynarodowej, realnych możliwości rozwoju programów prewencyjnych oraz eliminacji ich czynników ryzyka.

Zaczerwienienie skóry po urazie, bolesne zapalenie dziąseł i zgaga są stanami zapalnymi, które organizm zwykle zwalcza w ciągu kilku dni. Jednak czasami system immunologiczny nie potrafi poradzić sobie ze szkodliwymi czynnikami, a nawet zwraca się przeciwko naszemu organizmowi. Zdarza się tak coraz częściej - przewlekłe choroby zapalne, na przykład reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy cukrzyca i miażdżyca, od kilku lat rozpowszechniają się na całym świecie, dotykając ludzi w różnym wieku. Zrozumienie mechanizmu powstawania stanów zapalnych i poznanie czynników, które je wywołują, to najważniejszy krok na drodze do zdrowia. Stany zapalne można zwalczyć dzięki regularnemu ruchowi i aktywnemu wypoczynkowi, a przede wszystkim stosując odpowiednią dietę. Przepisy zamieszczone w książce pokazują, jak odżywiać się zdrowo i w urozmaicony sposób, a zarazem pomóc układowi odpornościowemu odzyskać równowagę. W książce znajdziesz informację, jak wspierać układ odpornościowy i zwalczać ukryte stany zapalne; urozmaicone przepisy na zdrowe śniadania, dania mięsne, rybne, wegetariańskie, zupy i sałatki; test pozwalający ocenić, czy grozi ci stan zapalny.

Rozpocznij podróż po krainie aromatów i smaków! Coraz częściej w naszych domach goszczą egzotyczne warzywa. Doceniając ich walory smakowe, rzadko zastanawiamy się nad ich właściwościami. Zaproponowany tekst pozwoli odkryć właściwości smakowe i lecznicze wielu prezentowanych roślin, będących źródłem witamin i minerałów niezbędnych do funkcjonowania naszego organizmu. Najnowsza propozycja wydawnicza jest zachętą do poszukiwań i kulinarnych eksperymentów.

Jak żyć zdrowo? Zdrowie jest bez wątpienia najcenniejszą rzeczą dla człowieka. Jak żyć dłużej i zdrowiej? Takie rady są potrzebne każdemu człowiekowi. Postęp cywilizacyjny, lepsze warunki bytowe oraz rozwój lecznictwa wpłynęły na wydłużenie czasu życia. Wydłużenie życia w dużej mierze zależy od nas samych. Wiadomo że część naszego zdrowia otrzymaliśmy wraz z genomem od rodziców, a o drugą część musimy zadbać sami. Aby żyć długo i zdrowo, trzeba w siebie zainwestować. Tak mało wiemy o swoim organizmie. Niewiele też inwestujemy w nasze zdrowie, niekiedy z powodu niechęci, a niekiedy z braku wiedzy o prawidłowym zachowaniu zdrowotnym. Dopiero kiedy człowiek cierpi, idzie do lekarza i oczekuje, że oddali on od niego cierpienie doraźnie go nękające, pomoże usunąć dolegliwości, a także powie, jak uniknąć ich w przyszłości. Aby nie dopuścić do niedomagania, potrzebna jest wiedza o zachowaniu zdrowotnym. Wiedzę i radę powinien do umysłu i serca pacjenta przemycić lekarz. Każdy człowiek w wielu sytuacjach życiowych powinien być dla siebie doradcą i lekarzem. Zapoznanie się z wiedzą zawarta w tym opracowaniu, pomoże uniknąć zachorowania i przyczyni się do szybszego wyleczenia i zmniejszenia cierpienia w chorobie. Mam nadzieję, że zawarte w tym poradniku wiadomości skłonią czytelników do przestrzegania w życiu codziennym rad i zaleceń w profilaktyce i chorobie.

Książka ,,Zaskakujący kokos i jego uzdrawiające właściwości"" omawia uzdrawiające właściwości kokosa i zawiera ponad 50 bezglutenowych przepisów, opartych na oleju kokosowym, mące kokosowej, mleku kokosowym oraz wiórkach kokosowych. Wśród potraw twarożki kokosowe i probiotyczne jogurty z mleka kokosowego, a także pyszne zupy, dania główne, makarony, sałatki, różne omlety, placki, ciasta, ciastka, desery i wiele innych, prostych i zaskakujących potraw. Książka pokazuje ten popularny temat także w kontekście Pięciu Przemian, co ma duże znaczenie, jeśli chcemy świadomie i prawidłowo się odżywiać - Chińczycy już od dawna doceniali cudowne właściwości mleka kokosowego. Wiedzieli, że odżywia ono krew i ułatwia jej wytwarzanie, dlatego chętnie je stosowali w terapii pożywieniem.

Nowe wydanie książki poszerzone o informacje o oddychaniu, układzie krwionośnym i zasadach żywienia rozdzielnego. Książka poświęcona chorobom powodowanym przez pasożyty i temu, że w większości wypadków ignoruje się je od razu na początku, podczas gdy stanowią główny powód wielu dolegliwości. Nadieżda Siemionowa to znana w Rosji i na świecie terapeutka, która od wielu lat prowadzi w Soczi nad Morzem Czarnym Szkołę Zdrowia, prywatny ośrodek, w którym pomaga ludziom oczyścić organizm z pasożytów. W niniejszej książce zapoznaje Czytelników ze stosowanymi przez siebie (i dzięki temu sprawdzonymi w praktyce) technikami dehelmintyzacji (usuwania pasożytów), a co za tym idzie – pozbywania się dolegliwości i chorób powodowanych ich inwazjami. Czytelnik znajdzie tu wiele interesujących informacji o cyklach życiowych tych nieproszonych gości i najczęstszych sposobach zarażenia, funkcjonowaniu i budowie wielu organów ludzkiego ciała oraz roli poszczególnych mikro- i makroelementów w utrzymywaniu homeostazy. A jeśli wziąć pod uwagę, że książka zawiera również praktyczne rady dotyczące odżywiania oraz szczegółowy, wzbogacony rysunkami opis oczyszczającej gimnastyki paradoksalnej według A. Strielnikowej, otrzymujemy obraz obowiązkowej pozycji w biblioteczce każdej osoby, która pragnie na codzień dbać o swoje zdrowie i dobre samopoczucie.  

 Przeciwnik - rak jest wyjątkowo trudny, przebiegły, bezwzględny i nieprzewidywalny! Mój "przypadek" jest skomplikowany. Przeszłam przez prawie wszystkie możliwe terapie medyczne, m.in.: siedem operacji, chemioterapię, wyprowadzenie nefrostomii, urostomii i kolostomii. Tak, żyję teraz z trzema workami przymocowanymi do brzucha i nadal cieszę się z życia! Ewa Przewięźlikowska od dwunastu lat zmaga się z chorobą nowotworową. W tym czasie przeszła przez różne fazy choroby oraz liczne terapie medycyny klasycznej i niekonwencjonalnej. Doświadczyła, że to wszystko byłoby niemożliwe bez zaangażowania lekarzy, poświęcenia ze strony rodziny i motywacji do życia. Siłę do walki odnajdywała w relacji z Bogiem. Początkowo była to krótka modlitwa różańcowa, potem Msze Święte z modlitwą o uzdrowienie, rozważania Pisma Świętego, wreszcie uczestnictwo we wspólnocie Odnowy w Duchu Świętym. Ta swoista opowieść autobiograficzna powstała przede wszystkim z myślą o osobach chorych, ale także o ich bliskich. Jest świadectwem życia, wiary oraz zmagania się z trudnościami w codziennym funkcjonowaniu. Jeśli nie można pokonać choroby, trzeba ją oswoić, zdyscyplinować i nie oddać jej wszystkich dziedzin życia.

W samych Stanach Zjednoczonych wydaje się ponad bilion dolarów rocznie na szeroko pojętą ochronę zdrowia, a mimo to przeciętny Amerykanin przechodzi w ciągu tego okresu co najmniej dwa razy przeziębienie. Podobnie wygląda problem z grypą. Po przeczytaniu tej książki zobaczycie, że obydwie te choroby są stosunkowo skomplikowane i silnie opierają się wszelkim próbom ich zwalczania. Niemniej jednak wiadomo jak zmniejszyć prawdopodobieństwo zarażenia się grypą lub przeziębienia się, a co więcej, jak złagodzić ich efekty podczas choroby.

Nadciśnienie tętnicze. Poradnik dla Pacjenta to praktyczne kompendium wiedzy o nadciśnieniu tętniczym, którego autorem jest lekarz specjalista medycyny rodzinnej. Ten poradnik to wszystko, czego potrzebujesz, aby zrozumieć i poskromić nadciśnienie. Autor pisze prostym i zrozumiałym językiem, wyjaśniając "po ludzku" skomplikowaną, medyczną terminologię. W poradniku znajdziesz również jadłospisy dla nadciśnieniowców, które pomogą Ci w przestrzeganiu diety oraz samodzielnym komponowaniu posiłków.?

Ryszard Kapuściński uważał go za wielkiego reportera, którego twórczość można czytać jak poezję. Podróżowanie było dla Tiziano Terzaniego formą istnienia. Kiedy dowiaduje się, że jest ciężko chory, instynkt podpowiada mu, by wyruszyć w podróż. Ale ta podróż różni się od innych. Jest najtrudniejsza, bo każdy krok może być wyborem między rozumem a szaleństwem, między nauką a magią. Z długiego pobytu w Nowym Jorku, a potem w "alternatywnym" ośrodku w Kalifornii rodzi się niepokojący portret Ameryki. Włóczęga po Indiach, w tym trzy miesiące spędzone w jednym z aśramów, pozwala Terzaniemu dostrzec duchowość tego kraju. Autor poznaje medycynę tybetańską i chińską, jogę i energoterapię. Przypadkowe spotkanie ze starym mędrcem w Himalajach - choć zapewne nic nie zdarza się przypadkiem - wyznacza koniec wędrówki. Pośród ciszy wspaniałej przyrody Terzani dochodzi do wniosku, że najważniejsza jest harmonia ze światem i samym sobą: trzeba umieć patrzeć na niebo i być chmurą, trzeba "słyszeć melodię".

Prewencja powikłań zakrzepowo-zatorowych u chorych z migotaniem przedsionków - co mówią wytyczne? Nowe doustne leki przeciwkrzepliwe Leczenie przeciwzakrzepowe pacjentów z migotaniem przedsionków w trudnych sytuacjach klinicznych Farmakoekonomiczne aspekty stosowania nowych leków przeciwkrzepliwych w migotaniu przedsionków

Menopauzę często określa się “drugim okresem dojrzewania”, ponieważ może być to czas chaosu, kiedy tracimy pewność, kim jesteśmy bądź dokąd zmierzamy. Zaczynamy zadawać sobie pytanie: “O co w tym wszystkim chodzi?” Niemniej mamy teraz olbrzymią przewagę nad nastolatkami – doświadczenie całego życia, na którym możemy się oprzeć. Tak więc menopauza może być dla nas wspaniałą okazją. Może być burzliwa i niepokojąca, lecz także wręczyć klucz do drugiego dorosłego życia, w którym tak wiele jest możliwe i osiągalne. Podstawowe zmiany, które dokonują się w organizmie Dostępne sposoby postępowania z menopauzą Argumenty za i przeciw różnym terapiom Zmniejszanie ryzyka choroby wieńcowej serca oraz osteoporozy Bieżące i długoterminowe korzyści z terapii hormonalnej Menopauza jest naturalnym etapem w życiu każdej kobiety. Zbliżając się do niej w wieku czterdziestu bądź pięćdziesięciu kilku lat, na pewno nie mamy poczucia starości. Przeważnie czujemy się silne i zdrowe, jesteśmy gotowe do podejmowania nowych wyzwań i zdobywania doświadczeń. Istnieje tyle możliwości – można zająć się alpinizmem, napisać pierwszą powieść, zmienić zawód lub partnera (albo jedno i drugie), pobiegnąć w maratonie... Rozwój terapii hormonalnej, stosowanej nie tylko do leczenia samych objawów menopauzy, ale także w celu poprawy stanu zdrowia na dłuższą metę, oznacza, że możemy realnie myśleć o menopauzie jak o początku nowego życia zamiast uważać ją za koniec wszystkiego. W XXI wieku możemy spodziewać się, że będziemy żyły przynajmniej 30 lat po menopauzie. To prawie jedna trzecia naszego życia, toteż chcemy być aktywne i maksymalnie sprawne.

Autorka znanego już w Polsce zbioru ćwiczeń dla chorych na artretyzm Jak radzić sobie z zapaleniem stawów. Zestaw ćwiczeń ruchowych opisuje tym razem, w jaki sposób można postarać się uniknąć wielu niebezpiecznych skutków ubocznych konwencjonalnej terapii.Autorka znanego już w Polsce zbioru ćwiczeń dla chorych na artretyzm Jak radzić sobie z zapaleniem stawów. Zestaw ćwiczeń ruchowych opisuje tym razem, w jaki sposób można postarać się uniknąć wielu niebezpiecznych skutków ubocznych konwencjonalnej terapii. Przepisywane chorym leki z reguły wywołują groźne działania uboczne (niszczące m.in. żołądek), a przede wszystkim łagodzą jedynie objawy, nie zaś przyczynę choroby. Istotą artretyzmu jest, wg autorki, zatrucie organizmu nadmierną ilością kwasu moczowego w związku z wieloletnim niezdrowym odżywianiem się. Zaradzić temu można przez odpowiednią dietę oraz tryb życia. Skutkiem jest zmniejszenie bólu, poprawa zdolności motorycznych oraz zahamowanie postępu choroby. Z porad autorki – w ramach założonej przez niej kliniki Margaret Hills Clinic – z wielkim powodzeniem skorzystało tysiące pacjentów na całym świecie, co potwierdzają również opinie opiekujących się nimi lekarzy.   Fragment książki Przedmowa We wrześniu 1946 roku, w wieku 21 lat, rozpoczęłam praktykę pielęgniarską w Szpitalu św. Stefana przy Fulham Road w Londynie. Lubiłam się bawić i byłam beztroska. Kochałam taniec, jazdę na rowerze i pływanie, a moją największą ambicją było zostać dobrą pielęgniarką. W pierwszym roku pracy wszystko układało się wspaniale, a ja pokochałam wybrany zawód. W szpitalu obowiązywała surowa dyscyplina i praca była ciężka, ale płynąca z niej satysfakcja wynagradzała wysiłek. Na początku kwietnia 1947 poczułam się źle. Lekarz zdiagnozo-wał ostre reumatoidalne zapalenie stawów i położono mnie do łóżka w izbie chorych dla pielęgniarek. Wykryto u mnie także powiększenie serca i zalecono całkowity odpoczynek; nie wolno mi było samej myć się ani jeść. Skonsultowano się z kardiologiem z Harley Street, który przychodził co drugi dzień badać moje serce, a opiekujący się mną lekarz codziennie nadzorował stan mojego zdrowia. W tym czasie miałam okropne bóle i odczuwałam ogromny dyskomfort. Byłam otulona kocami, a ponieważ nie mogłam znieść ciężaru pościeli, nad moim łóżkiem wykonano coś w rodzaju budki chroniącej moje bolące kończyny od ucisku kołdry. Przez cztery miesiące leżałam w łóżku zupełnie bezradna. Potem stopniowo pozwalano mi siadać na skraju łóżka, samej myć się i jeść. Terapia, poza odpoczynkiem, ograniczała się wyłącznie do podawania aspiryny. W tamtych czasach nie było tych leków na zapalenie stawów, które są dostępne dzisiaj. Po pięciu miesiącach pozwolono mi na odbywanie dalszej rekonwalescencji w domu. Zanim opuściłam szpital, przyszedł do mnie lekarz. „Moja droga, byłaś bardzo chora i twoje serce uległo niebezpiecznemu powiększeniu, dlatego muszę cię przestrzec, że nie wolno ci tańczyć ani jeździć na rowerze. Nie możesz też wbiegać pod górę ani po schodach. Zapomnij także o stażu pielęgniarskim - ten zawód byłby zbyt męczący dla ciebie. Jeśli wyjdziesz za mąż, nie powinnaś mieć dzieci. I bądź przygotowana na nawrót choroby." Kiedy przechodziłam przez bramę szpitala, pomyślałam sobie: , Jeśli mam prowadzić takie życie, to wolę umrzeć". Z miejsca postanowiłam, że będę robiła to, co zechcę i kiedy zechcę, oraz że nie powiem rodzicom ani słowa z tego, co mi zalecono. Przybrałam na wadze na skutek obrzęku tkanek spowodowanego powiększeniem serca, a także z bezruchu wymuszonego przykuciem do łóżka przez cztery miesiące. Przed chorobą miałam zgrabną figurę, ważyłam około 60 kg; teraz utyłam ponad 10 kilogramów. Powiększyła mi się stopa i zamiast buta nr 6 musiałam nosić nr 7. Powiedziałam sobie jednak: „Co tam!" Postanowiłam cieszyć się każdą chwilą, jaka mi jeszcze pozostała, toteż przy każdej nadarzającej się okazji tańczyłam, jeździłam na rowerze i pływałam, dzięki czemu wkrótce straciłam nadwagę. Pod koniec trzeciego miesiąca po powrocie do domu ze zdziwieniem odkryłam, że wciąż jeszcze żyję. Nadal ogromnie chciałam zostać pielęgniarką, więc napisałam do siostry przełożonej w Szpitalu św. Stefana. Spytałam się, czy mogę wznowić staż, skoro czuję się teraz tak dobrze. Wyobraźcie sobie mój zachwyt, kiedy otrzymałam odpowiedź twierdzącą. Wróciłam na etat do szpitala. Zanim do tego doszło, rozwinęła się u mnie osteoartroza (choroba zwyrodnieniowa stawów) i od czasu do czasu miewałam straszliwe bóle. Udało mi się jednak ukończyć staż, a po zdaniu egzaminów końcowych zostałam skierowana do pracy na bloku operacyjnym. Była to najcięższa praca w szpitalu, ale kochałam ją i byłam zdeterminowana, by żyć i pracować normalnie. Zrealizowałam swoją pierwszą ambicję, by zostać wykwalifikowaną pielęgniarką. Drugą ambicję - by wyjść za mąż - urzeczywistniłam następnego roku, gdy poznałam swego przyszłego męża. Odeszłam ze Szpitala św. Stefana i przeniosłam się do Coventry, gdzie pracował mąż. Dostałam tam pracę jako pielęgniarka medycyny pracy. Wkrótce potem założyliśmy rodzinę, więc odeszłam z zawodu. Tymczasem na rynku pojawiło się mnóstwo leków na artre-tyzm (zapalenie stawów). Udałam się do znanego specjalisty w tym zakresie, który skwapliwie zapisał mi „cudowny środek". Kiedyjednak lekarz z ubezpieczalni usłyszał o tym, poinformował mnie, iż ostatnio przypisano temu lekowi dwa przypadki śmiertelne, i poradził, bym zażywała go tylko w razie bardzo silnych bólów. Niemniej już regularnie brałam 12 aspiryn dziennie na uśmierzenie bólu, toteż starałam się ograniczyć tylko do nich, uważając je za bezpieczniejsze i dające mniejsze skutki uboczne. Zostałam zmuszona do noszenia kołnierza ortopedycznego, szyn na zdeformowanych palcach, specjalnego gorsetu oraz zabudowanych łuków do butów. Konsultant poradził mi, bym postarała się o wózek inwalidzki. Na podstawie doświadczenia zdobytego w pracy w szpitalu uświadomiłam sobie jednak, że lekarze nie są w stanie pomóc w mojej chorobie. Musiałam zajmować się mężem i sześciorgiem dzieci, nie miałam pieniędzy na pomoc domową i byłam kaleką, nie mogącą poruszać się bez okropnego bólu. Zapowiadała się naprawdę ponura przyszłość. Zawsze wierzyłam w powiedzenie: „Bóg pomaga tym, którzy sami sobie chcą pomóc", więc modliłam się, a potem zaczęłam szukać kuracji dla siebie. Zdobyłam wszystkie możliwe książki na temat „leczenia naturalnego" i w końcu zastosowałam kurację, która zdołała usunąć wszystkie oznaki artretyzmu w żaledwie dwanaście miesięcy i pomogła mi na zawsze pozbyć się bólu. Potrzeba jest naprawdę matką wynalazków, a ja z pewnością byłam w potrzebie. Pomogły mi praktyka pielęgniarska oraz wiedza na temat organizmu człowieka, jaką zdobyłam w czasie pracy. Na bazie połączenia wielu pomysłów zebranych w trakcie moich badań opracowałam sposób kuracji oraz dietę, dzięki którym osiągnęłam ogromny, trwający wiele lat sukces we własnej sprawie i jeszcze większe sukcesy w mojej zatłoczonej klinice. Mam nadzieję, że przekazując tę wiedzę Czytelnikom książki, pomogę złagodzić ból wywołany zapaleniem stawów, powszechnie nękający zarówno ludzi młodych, jak i starych praktycznie na całym świecie. Książka ta została przetłumaczona na kilkaję-zyków; jest w sprzedaży w wielu krajach. Nigdy nie sądziłam, że tak wielu osobom przyniesie ulgę. Dzień w dzień przychodzą listy od ludzi z różnych krajów. Piszą mi, jak wiele korzyści odnieśli stosując się do leczenia opisanego na stronach tej książki i dziękują zajej napisanie. W roku 1982 założyłam klinikę Margaret Hills Glinie, która stała się bardzo popularna. Leczymy w niej jednocześnie ponad osiemset osób. Codziennie udzielamy konsultacji, ale ponieważ nie bylibyśmy w stanie przyjąć u nas wszystkich pacjentów, w przybliżeniu 95 proc. osób otrzymuje porady pocztą. Wyniki przeszły moje najśmielsze marzenia. Nasi korespondencyjni pacjenci piszą bądź dzwonią do nas, jeśli mają jakieś wątpliwości związane z kuracją. Wiedzą, że zrobimy wszystko, co w naszej mocy, by udzielić im właściwej rady, a kiedy to będzie konieczne, w ich imieniu skontaktujemy się z lekarzem rodzinnym. Z przyjemnością muszę powiedzieć, że stosunki pomiędzy kliniką a lekarzami stają się coraz lepsze. Mam wielką satysfakcję, gdy donoszą oni, jak bardzo są zadowoleni z postępów u pacjenta od chwili zapoczątkowania naszej kuracji. Również pacjenci piszą, że badający ich lekarze rodzinni oraz specjaliści z zadowoleniem oglądają wyniki analiz krwi - OB, poziom białka C-reaktywnego i hemoglobiny. Niektórzy z naszych pacjentów czują się już tak dobrze, że specjalista nie widzi potrzeby dalszych wizyt u siebie i wypisuje ich z poradni jako zdrowych, często po wielu latach bezsensownego, niebezpiecznego stosowania leków. Mówię „bezsensownego", ponieważ leki podawane na artretyzm działają objawowo i nie są w stanie wyleczyć - nieszczęśliwy pacjent i tak zostaje z zapaleniem stawów, a także boryka się ze skutkami ubocznymi leków. Skutki te mogą być bardzo niebezpieczne, nawet w przypadku środków niesteroidowych. Niepokojąca jest liczba osób, doznających niebezpiecznego dla życia działania ubocznego terapii, z którymi codziennie się spotykamy. Jak pisze jeden z nich: Połknąłem tyle leków, że wystarczyłyby one na utrzymanie przez rok niewielkiej apteki. Były to lekarstwa zwalczające samą chorobę oraz środki na zesztywnie-nie, przeciwbólowe, a także przeciwdziałające skutkom ubocznym wywołanym przez inne leki. Zażywałem tabletki codziennie przez siedem lat, aplikowano mi też liczne bolesne zastrzyki dostawowe, a dodatkowo badania krwi na skutki uboczne - i miałem już tego dosyć! Jest to typowa historia, którą słyszymy od pacjentów w czasie pierwszej wizyty w klinice. Jakże jest smutna! Leki same w sobie są trujące. Po ich zażyciu pacjent musi radzić sobie nie tylko z chorobą, ale także z toksynami podanego leku. Jednocześnie nie bierze się pod uwagę przyczyny choroby. Leki te jedynie tłumią objawy - nie leczą. Stale prowadzone są liczne badania nad nowymi środkami, ale ostatnie odkrycia w farmakoterapii utwierdzają mnie tylko w przekonaniu, że żaden lek nie jest bezpieczny ani korzystny dla osób cierpiących na artretyzm. Naturalnie ludzie mają zaufanie do swoich lekarzy pierwszego kontaktu oraz specjalistów i niechętnie chcą kwestionować ich zalecenia. To zrozumiałe. Dlatego pacjentowi może pomóc bliski kontakt z naszą kliniką i wspólne poszukiwanie rozwiążąnią jego problemu. Kiedyjuż ludzie podzielą się z nami swoimi obawami, lękami i zmartwieniami, możemy im poradzić, jak mogą się z nimi uporać. Pacjenci stają się niejako przyjaciółmi, zwierzając się z różnych aspektów życia, które wywierają wpływ na stan ich zdrowia. Nawiązywanie takiej nici porozumienia sprzyja wyzdrowieniu - i większości ludzi się to udaje. Gdy pacjentowi udaje się pokonać artretyzm oraz odzyskać zdrowie i pełną sprawność ruchową, wywołuje to ogromne zainteresowanie rodziny, przyjaciół oraz lekarza rodzinnego i specjalisty. W konsekwencji coraz więcej osób prosi o pomoc, niekoniecznie w sprawie zapalenia stawów. Stopniowo zaczynamy zajmować się też innymi chorobami. Mamy naprawdę dużo pracy, ale na szczęście od początku istnienia kliniki pomaga mi moja córka, Christine. Pod koniec roku 1998 zaczęłam mieć problemy z oddychaniem, zwłaszcza kiedy się denerwowałam lub przemęczałam. Udałam się do lekarza rodzinnego, który zlecił różne badania w szpitalu. Okazało się, że mam problemy z sercem. Kiedy zdiag-nozowano u mnie w wieku 21 lat reumatoidalne zapalenie stawów, miałam ostry gościec stawowy oraz niebezpieczne powiększenie serca. Pomimo wyzdrowienia w wieku czterdziestu kilku lat przeszłam zawał serca. Teraz serce ponownie odezwało się.Je-dyne, co mi pozostało, to odpoczynek. Nie mogłam kontynuować pracy w klinice w Kenilworth. Musiałam jeszcze raz dać sercu szansę, by mogło wyzdrowieć. Od roku 1981 pracuje ze mną Christine, stopniowo pogłębiając swoją znajomość dietetyki klinicznej. Coraz lepiej rozumie sposób, w jaki leczyłam ludzi cierpiących na artretyzm. Odczuwam ogromną ulgę, widząc, że kontynuuje ona pracę, którą rozpoczęłam. Istnieje ogromny głód wiedzy wśród osób zgłaszających się do nas z różnymi rodzajami artretyzmu, reumatyzmem, skazą moczanową, zespołem bólu wielomięśniowego z wysokim OB itd. Cieszę się, że może kontynuować tę pracę w momencie, gdyja muszę z niej zrezygnować. Jestem pewna, że pacjenci skorzystają wiele z jej rad, opieki i uwagi. Klinika Margaret Hills rozwinęła się na podstawie mojego doświadczenia; teraz pałeczkę przejmie Christine. Będzie opierać się na własnych doświadczeniach, rozwijając nasz sposób kurowania artretyzmu i chorób pokrewnych.    Jak leczyć zapalenie stawów bez lekarstw Spis treści Przedmowa 7 1. Zapalenie stawów - przyczyna i skutki 17 2. Leki i ich działania uboczne 29 3. Leczenie zapalenia stawów środkami naturalnymi 39 4. Witaminy i minerały - ich znaczenie dla organizmu 67 5. Przepisy kulinarne dla cierpiących na zapalenie stawów 93 Dobre śniadanie 99 Pieczone dania rybne 107 Dania mięsne 116 Dania z kurczaka 124 Desery 134 Sałatki owocowe 138 6. Nowe produkty naturalne 139 7. Klinika 147 Indeks potraw 156