Jest 11 lipca 1897 roku. Trzej członkowie wyprawy odlatują wypełnionym wodorem balonem w stronę bieguna północnego. Trzydzieści trzy lata później zupełnym przypadkiem inna wyprawa natrafia na resztki ich ostatniego obozowiska na lodowcowej wyspie. W gęsto zapisanych dziennikach można przeczytać, że po kilku dniach w balonie musieli awaryjnie lądować pośrodku wielkiej kry i jak przez kolejne miesiące próbowali wrócić na stały ląd. Trzech mężczyzn o minimalnej wiedzy na temat Arktyki znalazło się w środku koszmaru.Przez niemal sto lat badacze Arktyki, dziennikarze i lekarze próbowali rozwiązać zagadkę: co tak naprawdę wydarzyło się na wyspie? Co spowodowało śmierć trzech członków ekspedycji? Mieli przecież dużo pożywienia, ciepłe ubrania, skrzynie z amunicją i broń.Bea Uusma, lekarka i pisarka, przekopuje archiwa i kolejne warstwy zamarzniętej ziemi w obszarach polarnych. Po kilku latach badań, dzięki paru znaleziskom, może wyeliminować kilka wcześniejszych teorii na temat śmierci mężczyzn. Udaje jej się uzbierać pieniądze, żeby zejść na ląd na Wyspie Białej. Prawda okaże się zaskakująca.Ekspedycja pełna kolorowych zdjęć, map, wykresów, skanów oryginalnych notatek to fascynująca podróż w czasie do niebezpiecznych rejonów Arktyki.Mari Beatrice Bea Uusma (ur. 1966), szwedzka pisarka, ilustratorka oraz lekarz. Uusma urodziła się i wychowała w Liding. W 1999 roku napisała i zilustrowała książkę dla dzieci o amerykańskim astronaucie Michaelu Collinsie. W połowie lat dziewięćdziesiątych zainteresowała ją Wyprawa balonowa Andrego z 1897 roku i postanowiła się dowiedzieć, co stało się z członkami ekspedycji. Badania te doprowadziły do napisania książki Ekspedycja, za którą w 2013 roku została wyróżniona prestiżową nagrodą Augustpriset. Przez kilka lat pracowała jako ilustrator, po czym zdała na medycynę, a dziś pracuje jako lekarz w Sztokholmie. Mówi, że jej wiedza medyczna okazała się niezwykle przydatna podczas pisania.
Oto kilka interesujących rekomendacji książki:
„Nam muzykom zdaje się, że najtrudniejszą rzeczą jaką nam przyjdzie robić będzie przetrwanie w pełnych rekinów wodach przemysłu muzycznego. Potem okazuje się, że są rzeczy trudniejsze, ale i piękniejsze: Bóg obdarza nas dziećmi. Potem odkrywa się najgorszy z możliwych scenariuszy: musisz walczyć z diabelskimi rekinami, jeździć po świecie i wychowywać dziecko – wszystko w tym samym czasie. Dodaj do tego narkotyki, rozwód, kilka milionów dolarów, a będziesz szczęśliwcem, jeśli ujdziesz z życiem. Ale co z dzieckiem? Brian zrobił coś, o czym rzadko da się usłyszeć: porzucił swoją kapelę, porzucił narkotyki i wychował swą córkę sam. Brzmi jak bajka? Cóż, właśnie wtedy robi się niedobrze. Z SZEROKO OTWARTYMI OCZAMI to książka surowa i szczera – trzeba to przeczytać”.
Nikki Sixx, Motley Crüe and Sixx:A.M.
„Nigdy nie poznałem kogoś takiego jak Brian. Nigdy. On jest tym, co mógłbym nazwać ludzkim wcieleniem enigmy – wielką zagadką. Nie chodzi o to, że on chce taki być. Świat heavy metalu ma swój własny image. Seks, dragi i rock &roll. I Brian, można powiedzieć, uosabia ten image. To jednak nasz własny mylny odbiór. Brian to do szpiku kości miły, dostępny, kochając człowiek, który przyjął miłość Jezusa i to zmieniło jego świat. Kiedy przeczytasz jego historię, może i Twój świat ulegnie zmianie”.
ScottHamilton, Złoty medalista olimpijski w jeździe figurowej na lodzie
„Są tacy, którzy nigdy nie opuszczają domu, nie wiedzą co kryje się za płotem. Są też tacy, którzy opuszczają dom kiedy tylko nadarza się sposobność i desperacko ruszają za zmianami, znikając z oczu. Są też ludzie, którzy potrzebują odejść z domu, by zrozumieć, że go potrzebują i nawzajem. Brian właśnie do nich należy. Jego droga prowadziła go z dala od domu, jednak powrócił tam, gdzie był potrzebny. Jako fan, cieszę się z tego powrotu”.
CoreyTaylor, autor i wokalista zespołów Slipknot i Stone Sour
Jeżeli planujesz założyć własną firmę, studiujesz nauki ekonomiczne, zarządzanie, prawo, marketing czy podobne kierunki, lub jesteś menedżerem w korporacji to dobrze zainwestowałeś, sięgając po tę książkę.
W odróżnieniu od wielu podobnych pozycji poradnikowych nie będę zanudzać teoretycznymi wywodami, nie będę przytaczać paragrafów i ustaw. Procedury urzędowe, wykłady profesorskie itp. pozostawmy na boku. Postaram się pokazać szereg zdarzeń i faktów zaczerpniętych z realiów biznesowego życia. Czysta praktyka, przykłady i wnioski. Taka treść, jak sądzę, pozwoli nam ugruntować pewne kanony postępowania, pewne prawidła, którymi przedsiębiorcy winni się kierować.
W codziennej pracy jestem doradcą i konsultantem biznesowym. Z racji mojego dość długiego, jak na polskie warunki, działania w prywatnym biznesie częstokroć spotykam się z prośbami, aby w pigułce przedstawić podstawy prowadzenia małej własnej firmy, zwykle usługowej.
Wykorzystując własne doświadczenia, zdarzenia, które wystąpiły w moich przedsiębiorstwach, ale również zaczerpnę z obserwacji cudzych zmagań, postaram się odpowiedzieć na pytanie, które często słyszę od moich klientów: „Chyba chcę prowadzić własny biznes. Nie mam pomysłu i nic nie wiem. Jak to zrobić?”
***
Krzysztof Olbrycht (ur. 1960) - przedsiębiorca, doradca, rolnik - plantator roślin energetycznych. Autor kilkudziesięciu publikacji o podatkach i przedsiębiorczości. Zdobywał doświadczenie w radach nadzorczych i zarządach kilkunastu spółek. Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (zarządzanie) oraz Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie (finanse).
***
"Gorąco polecam książkę Krzysztofa Olbrychta pt. "Fortuny czar". Jako przedsiębiorca z dwudziestoletnim doświadczeniem chcę zaznaczyć, ze po jej przeczytaniu nauczyłem się o wiele więcej iż mogłem spodziewać się po bardzo intrygującym tytule."
- Paweł Nowak, październik 2016
Marzenia, batalie, wielkie miłości w niewydanych dotąd listach legendarnej dziennikarki.
„Pisanie jest dziwacznym procesem twórczym. Obsesją, rodzajem szaleństwa, ale tak właśnie jest”.
Korespondencja zebrana w książce Strach jest grzechem stanowi świadectwo życia kobiety, która zaznała takich samych udręk, jak inni. Kobiety rozdartej między pragnieniem niezależności a potrzebą znalezienia oparcia w innych, między przyjemnością, jaką daje pasjonująca praca, a lękiem, że obowiązki zawodowe pochłoną czas prywatny. Te listy są również nadzwyczajną lekcją sztuki pisania nawet wtedy, gdy zawierają tylko prośby o książki albo gdy jest w nich mowa o puszkach sardynek.
Oriana Fallaci nienawidziła pisania listów, bo kradły jej cenny czas niezbędny do pracy nad książkami. A jednak nikt bardziej od niej nie związał swojego nazwiska z epistolografią. Od czasów dziennikarskiego debiutu prowadziła intensywną korespondencję, publiczną i prywatną, z ważnymi politykami, ludźmi kultury, publicystami, od Andreottiego do Nenniego, od Ingrid Bergman do Shirley McLaine, od Henry’ego Kissingera do Fidela Castro. Za każdym razem list poprzedzały trzy, cztery brudnopisy, niemal zawsze podpisane, ponieważ pragnęła mieć jasne wyobrażenie o tym, co zobaczy jej rozmówca, kiedy otworzy kopertę. Brudnopisy przechowywała, aby zostawić jakiś ślad wymiany listów. Dzięki nadzwyczaj starannej archiwizacji prywatnych zapisków, spośród setek listów pisanych do przyjaciół i kolegów, rodziny i polityków, wybrano te najbardziej znaczące, które pozwoliły opowiedzieć życie Fallaci za pośrednictwem jej żywego głosu.
Oriana Fallaci (1929-2006), urodzona we Florencji, „jeden z najbardziej czytanych i kochanych autorów na świecie”, jak określił ją rektor Columbia College of Chicago, który przyznał jej doktorat honoris causa w dziedzinie literatury. Przeprowadziła wywiady z wielkimi tego świata i jako korespondentka wojenna śledziła najważniejsze konflikty naszych czasów, od Wietnamu po Bliski Wschód. Jej książki, tłumaczone są na całym świecie. W Polsce ukazały się m.in.: Penelopa na wojnie, Wściekłość i duma, Siła rozumu, Wywiad z samą sobą: Apokalipsa, Wywiad z historią, Wywiad z władzą, Inszallah, Podróż po Ameryce, List do nienarodzonego dziecka.
Urodził się w 1901 roku w Ołońcu na północy Imperium Rosyjskiego w Karelii. Polski nie było wtedy na mapach. Jednak mama Ludwika i tata Julian bardzo dbali, by Witold i jego rodzeństwo pamiętali, że są Polakami, i nie dali się wynarodowić. Gdy Witek podrósł i poszedł do szkoły w Wilnie, wstąpił też do drużyny skautów – przygotowywał się do walki z zaborcą, pilnie uczył się taktyki wojskowej, czytania map, hartował ciało i ćwiczył siłę woli. Wkładał w to całe serce.
Witold Pilecki zawsze powtarzał, że "jak coś robisz, rób dobrze".
Dlatego odważnie stanął do walki o niepodległość Polski w czasie pierwszej wojny światowej i podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Nie wahał się także wtedy, gdy ojczyzna potrzebowała go po raz kolejny – na pięknej karej klaczy Bajce ruszył na czele kawalerzystów bronić Polski przez wrogami w 1939 roku, a potem dobrowolnie został więźniem Oświęcimia – niemieckiego obozu śmierci. Choć było mu ciężko i ponosił porażki, walczył do końca.
Z tej książki dowiesz się, jak żył i o co walczył rotmistrz Witold Pilecki. Kim byli jego przodkowie? Jak spędzał wakacje u dziadków w Sukurczach? Co robił w Wilnie? Jaką tajną misje otrzymał od dowódców Armii Krajowej? W jaki sposób stał się bohaterem narodowym?
„Eksperyment Utopia” to prawdziwa opowieść o tym, co mogłoby się wydarzyć, gdyby upadła nasza cywilizacja. To historia pewnej idei, która niepostrzeżenie wymyka się spod kontroli.
Twórca eksperymentu i jednocześnie jego ofiara, Dylan Evans, to ceniony brytyjski naukowiec i wykładowca akademicki, dziennikarz, filozof z doktoratem London School of Economics, w końcu – ekspert od sztucznej inteligencji. Jest autorem wielu książek naukowych z pogranicza antropologii społecznej, filozofii nauki i psychologii.
„Nie wierzyliśmy, że świat naprawdę się skończy. Przynajmniej na początku eksperymentu. To miała być jedynie symulacja. Naszym celem było dowiedzieć się, jak mogłoby wyglądać życie, gdyby nasza cywilizacja się zawaliła. Mieliśmy to sprawdzić, zachowując się tak, jakby to już się stało. Miał to być rodzaj wspólnego opowiadania historii, rozbudowana gra RPG. Był to bardzo mglisty plan, ale w tamtym czasie pomysł wydawał mi się bardzo przekonujący. Teraz, dwa lata później, był już tylko absurdalny.”
(fragment)
„Prawdziwym tematem książki są urojenia i depresja. Nawet jej struktura jest ciekawa: zamiast zaczynać od początku, od optymizmu i nadziei, Evans od razu wprowadza nas w świat szpitala psychiatrycznego, gdzie trafia złamany własnym postapokaliptycznym projektem.” – „The Guardian”
Wspomnienia z przeżycia, to jest z tego, jak przeżyła swoje, własne, osobiste wyzwania oraz z przeżywania historii spotkanych, wysłuchanych...
Ludzka, osobista prawda wciąga faktami i dramatami, a nade wszystko wrażliwością Pani Anny, bez której nie byłoby słuchania i opowiadania.
Jacek Siepsiak SJ
To książka o tym, jak dobrze mieć wspaniałą rodzinę, a przede wszystkim rodziców. Jakie to wielkie szczęście. Bo właśnie rodzice kształtują to, jacy jesteśmy, jacy będziemy, wpływają na to, jaki mamy charakter, upodobania, gust, w jakim środowisku się obracamy.
Pogadaliśmy jak stary z młodym, jak uczestnik pochodów pierwszomajowych z bywalcem Ikei i McDonalda.
Gadaliśmy o pierwszych prywatkach – adapter Bambino, pocztówki dźwiękowe z bazaru Różyckiego i cudem zdobyte płyty zachodnich wykonawców kontra era płyt CD i jakości HD. Gadaliśmy o samochodach, podróżach, ciuchach i pracy.
Te porównania są zaskakujące i czasem bardzo zabawne. Wyrastaliśmy w różnych epokach. W czasach PRL-u, wielkich zmian i zupełnie nowej Polski. Jaki był świat wtedy, a jak wygląda dziś? Przeżyliśmy całą epokę rozwoju technologii, od telefonów z tarczą i zdemolowanych budek telefonicznych po smartfony i tablety.
Pierwszy raz mogliśmy usiąść przy stole i opowiedzieć o tym, jacy byliśmy, jaką drogę przeszliśmy. Szczerze, w cztery oczy i bez żadnej ściemy. W tej książce piękne jest to, że jest do bólu prawdziwa i do bólu nasza. Dała nam też okazję do zbliżenia się, bo mężczyznom nie jest łatwo gadać o uczuciach. Właściwie stała się pretekstem do tego, żebyśmy wreszcie usiedli i pogadali jak facet z facetem, jak ojciec z synem.
Zygmunt Chajzer – ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Przez wiele lat był dziennikarzem radiowej Jedynki, gospodarzem „Sygnałów dnia”, „Lata z Radiem” i „Czterech pór roku”, obecnie w Radiu Pogoda. W TVP1 prowadził „Wiadomości” i poranny program „Kawa czy herbata”. Był gospodarzem teleturniejów i programów rozrywkowych: „Idź na całość”, „Na zawsze razem”, „Grasz czy nie grasz”, „Gwiezdny cyrk”, „Moment prawdy” (Polsat), TeleGra”, „Chwila prawdy” i „Ananasy z mojej klasy” (TVN). Brał udział w programach „Gwiazdy tańczą na lodzie” i „Taniec z gwiazdami”. Jest zdobywcą dwóch Telekamer w kategorii „Rozrywka”. Od młodości grywa w siatkówkę. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za pracę w radiu.
Filip Chajzer – pracę dziennikarza zaczynał w „Super Expressie”, „Życiu Warszawy” i „Newsweeku”. Pracował w radiowej Trójce i Czwórce oraz Radiu Złote Przeboje. Był reporterem serwisu informacyjnego „Stolica” w TVN Warszawa. Od 2011 roku pracuje jako reporter w „Dzień Dobry TVN”. Prowadzi programy „Mali Giganci”, „Jak to się stało?”. Nagrodzony Wiktorem w kategorii „Odkrycie Roku 2013”. Doceniony przez jury MediaTorów statuetką w kategorii AkumulaTor. Obwołany osobowością roku 2014 przez czytelników magazynu Plejada.
„Święty i błazen” - to niepowtarzalna w swej szczerości rozmowa z ojcem Janem Górą przeprowadzona przez Jana Grzegorczyka, autora bestsellerowego cyklu o przypadkach księdza Grosera. Spowiedź dominikańskiego wizjonera przerywana jest wypowiedziami świadków jego życia. Człowiek, który co roku przyciągał na pola Lednicy pod Rybę 100 tysięcy młodzieży dla jednych był charyzmatykiem, dla innych błaznem i hochsztaplerem pożerającym swoich współpracowników.
Góra był żywiołem, który budując swój wielki teatr, ranił i sam był. Jego „nielegalne” metody działania wykańczały biskupów i przełożonych. „Zostawcie go, to co robi, jest Boże!”, usprawiedliwiali go obrońcy. Czy rzeczywiście chronił go „niebiański immunitet”?
Góra miał potężne wsparcie w Janie Pawle II. Po śmierci Papieża postawiono mu zarzut, że się wypalił i nie potrafi żyć w epoce po „21:37” . Józef Tischner pytany, co sądzi o Janie Górze, odpowiedział krótko: „Jeden taki musi być”.
„Święty i błazen - Amen” to książka sprzed trzech lat, do której Jan Grzegorczyk dołożył kilkadziesiąt stron opisujących ostatnie miesiące życia oraz śmierć legendarnego dominikanina. Pozycja bogato ilustrowana, zawiera także nowe nieznane fotografie.
POZNAJ KOBIETĘ, KTÓRA ZACHWYCIŁA KAROLA WOJTYŁĘ
„Byłaś dla mnie ogromną pomocą i oparciem.” – Karol Wojtyła
Hanna Chrzanowska była kobietą niezwykłą. Gdy umarła, tysiące krakowian żegnały ją ze łzami w oczach, a kondukt żałobny prowadził sam kardynał Karol Wojtyła. Kobieta o wielkim sercu, pielęgniarka, instruktorka, gotowa nieść pomoc tym, od których wszyscy odwracali wzrok – właśnie tym zachwyciła przyszłego papieża. Ich liczne listy świadczą o tym, że wspierali się wzajemnie aż do końca jej życiowej drogi.
Życie mocno ją doświadczyło. W czasie wojny straciła ojca i brata, komunistyczne władze utrudniały jej pracę, a decydując się na całkowite oddanie potrzebującym, zrezygnowała z własnych wygód. Czuła się powołana do opieki nad najbardziej potrzebującymi. Przez lata uczyła przyszłe pielęgniarki, że pomoc chorym to przyjemność, a nie obowiązek, kładąc tym samym podwaliny pod pierwsze domowe hospicja.
Paweł Zuchniewicz – dziennikarz, autor książek, dźwiękowych reportaży i słuchowisk poświęconych papieżowi Janowi Pawłowi II. Obsługiwał pielgrzymki Jana Pawła II do Polski, a także międzynarodowe spotkania z udziałem papieża.
Ksiądz Karol Wojtyła czytał relację Hanny wstrząśnięty i zarazem zadziwiony. Gdy usłyszał o niej pierwszy raz, była dla niego przede wszystkim córką wielkiego profesora polonistyki […, ale] już przy pierwszym spotkaniu zobaczył osobę, która – będąc nieodrodną córką swojego ojca – miała w sobie pasję skierowaną ku człowiekowi cierpiącemu. Jemu podporządkowała wszystko. [fragm. książki]
Na tropie najbardziej tajemniczego polskiego pisarza
Ma trzy oblicza: Aleksander Głowacki, Jan w Oleju, Bolesław Prus. Rozproszone ślady jego biografii odnaleźć można nie tylko w archiwach i źródłach z epoki, ale przede wszystkim przemycone w jego twórczości. To z niej dowiedzieć się można o nim rzeczy najważniejszych, jakby grał z czytelnikiem w kotka i myszkę.
Monika Piątkowska, łącząc temperament detektywa z wnikliwością psychologa, przeprowadza drobiazgowe śledztwo i tworzy pełnowymiarowy portret pisarza genialnego i nie docenianego przez współczesnych, prześladowanego przez liczne manie, otoczonego kobietami i owładniętego szaleńczą zazdrością o sławę Sienkiewicza. Prus, którego dzięki niej poznajemy, nie jest spiżową figurą na postumencie, lecz prowadzącym podwójne życie, targanym namiętnościami człowiekiem z krwi i kości.
Monika Piątkowska – dziennikarka, pisarka. Studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim dziennikarstwo i politologię, pracowała w dziale reportażu „Gazety Wyborczej”. Autorka Życia przestępczego w przedwojennej Polsce, powieści Krakowska żałoba, zbioru opowiadań Nikczemne historie oraz zbiorów felietonów Talki w wielkim mieście, Talki z resztą (wraz z mężem Leszkiem Talko).
Książka stawia w centrum historie życia kobiet, które łączy aktywny stosunek do rzeczywistości oraz brak zgody na to, co zastają w swoich czasach i środowiskach, czyli odwaga w obalaniu schematów. To praca interdyscyplinarna. Autorki i autorzy tekstów składających się na książkę podejmują temat braku pokory kobiet, wybierając jako przykłady tego typu postawy - nie tak oczywistej dla kobiet z europejskiego kręgu kulturowego - bohaterki żyjące od XVll wieku do współczesności. Publikacja wpisuje się w nurt herstory, ukazując transformacje wyobrażeń na temat kobiecego losu i biografii. Artykuły ilustrują i analizują, jak owych przemian dokonywały bohaterki tekstów oraz z jaki mi konsekwencjami musiały się liczyć. W książce znajdziemy herstorie o sportsmenkach, badaczkach, kobietach interesu itd. Praca rozwija jeden z nurtów badawczych studiów gender, a mianowicie herstory, w tym dowodzi użyteczności kategorii gender i herstory. Ukazuje ich przydatność w refleksji naukowej wielu dziedzin z zakresu humanistyki i nauk społecznych.
Prawdziwe historie wielkich proroków i ich spełnione oraz
niespełnione przepowiednie
• Nostradamus: XVI-wieczny lekarz, który przewidział potęgę i upadek
Trzeciej Rzeszy i atak terrorystyczny na World Trade Center.
• Edgar Cayce: przepowiedział obie wojny światowe i... wynurzenie
się z oceanu Atlantydy.
• Leslie Flint: komunikowała się z duchami Rudolpha Valentino, królowej
Wiktorii, Winstona Churchilla i Mahatmy Gandhiego.
• Stefan Ossowiecki: najsłynniejszy polski jasnowidz, który przewidział
wybuch powstania warszawskiego i samobójstwo Hitlera.
• Jeane Dixon: przepowiedziała zabójstwa Johna i Roberta Kennedych.
• Dorothy Allison: parapsychiczna detektyw.
Wróżbici, wizjonerzy, wyrocznie, media, telepaci. Niektórzy wypowiadali
spełniające się przepowiednie, inni wykorzystywali swoje
zdolności, żeby manipulować ludźmi, jeszcze inni pomagali rozwiązywać
zagadki przestępstw, pocieszali zrozpaczonych bliskich osób
zmarłych, odnajdywali zaginionych.
Oto fascynujący zbiór opowieści o ludziach obdarzonych szóstym
zmysłem, którzy zatarli cienką granicę pomiędzy światem realnym
i niematerialnym.
FRANCINE HORNBERGER jest autorką blisko dwudziestu książek
o słynnych ludziach, słynnych mediach i słynnych zbrodniach.
Prawdziwa historia walki z herezją i czarami od XII wieku
do czasów współczesnych
Inkwizycja. Grozę budzi już sama nazwa instytucji kojarzonej nieodmiennie
z izbami tortur, płonącymi stosami, prześladowaniami,
okrucieństwem, fanatyzmem i nietolerancją. Powołana do życia w XII
wieku była bronią katolickiego świata, lecz nie można stawiać znaku
równości miedzy nią a Kościołem. Pasjonująca książka pokazuje różne
formy, jakie przybierała inkwizycja, w przeszłości i dziś.
• Krucjata przeciwko katarom
• Zagłada templariuszy
• Inkwizycja hiszpańska: Tomás de Torquemada
• Zbawianie Nowego Świata
• Krucjata przeciwko czarom: Malleus Maleficarum i polowanie na
czarownice
• Walka z „herezją” protestancką
• Ofensywa przeciwko wolnomularstwu: Cagliostro i Casanova
• Święte Oficjum
• Kongregacja Doktryny Wiary
Oto historia okrytej najgorszą sławą instytucji, która w imię obrony
nauki Chrystusa zapisała przerażającą kartę w dziejach.
Dlaczego lekarze nie widzą w tobie człowieka? Paweł Reszka, wybitny dziennikarz, autor świetnie przyjętej książki Chciwość, opowieści o tym jak nas naciągają banki, tym razem wszedł za kulisy szpitali. Zatrudnił się jako sanitariusz. To, co tam usłyszał i to, co zobaczył przeraziło nawet jego. Obojętność wobec cierpienia jest wszechogarniająca.
Witajcie w olśniewającym pałacu tureckich sułtanów – to tutaj rozegrały się sceny, które znamy z serialu Wspaniałe stulecie. Tu właśnie przez ponad siedem wieków władcy Imperium Osmańskiego rządzili, knuli intrygi i ulegali namiętnościom. Bo za tronem niemal każdego z nich stała nie mniej potężna kobieta.
Ta książka odkryje przed wami sekrety pałacu Topkapi. Przekroczymy strzeżoną przez białych eunuchów złotą Bramę Szczęśliwości, aby zajrzeć do prywatnych apartamentów sułtana, gdzie czterdziestu paziów czekało na jego rozkazy. Dwustu kelnerów podawało posiłki z kuchni na stół władcy. Niosąc je, mijali Klatkę, gdzie w zamknięciu żyli pretendenci do tronu. Rzucali też ciekawe spojrzenia w stronę haremu – serca pałacu strzeżonego przez czarnych eunuchów o imionach pochodzących od kwiatów: Hiacynt, Goździk czy Róża. To w haremie toczyły się bezwzględne walki o serce sułtana i realną władzę nad imperium.
John Freely zabiera nas w niezwykłą wyprawę przez siedemset lat intryg, przepychu i namiętności. Poznajcie sekrety haremu, zajrzyjcie do listów miłosnych Sulejmana i Roksolany, odnajdźcie ślady polskich gości nad wodami Bosforu. Lektura obowiązkowa nie tylko dla fanów Wspaniałego stulecia, ale i dla wszystkich, którzy chcą zrozumieć władców Turcji – również tych obecnych.
Cel: opisać niewypowiedziane.Nikt mi nie powiedział, że nowotwór jest jak trucizna i że nawet jeśli działa powoli, to bardzo sprawnie i systematycznie. Że krok po kroku, komórka po komórce zajmuje cały organizm, że niszczy Niszczy tak, że człowiek zostaje już tylko samym cierpieniem.Moja mama jest aniołem to pełen tęsknoty, skrajnych emocji, sugestywnych opisów oraz bolesnych i pięknych wspomnień pamiętnik córki cierpiącej po stracie ukochanej matki. Rozgoryczona w poczuciu życiowej niesprawiedliwości podejmuje się opowiedzenia historii własnej rodziny od diagnozy do odejścia M. Bez znieczulenia, z niebywałą precyzją i odwagą opisuje, jak mięsak bezlitośnie trawi ciało jej matki, łamiąc przy tym serca wszystkich, dla których była ważna. Jak oswoić śmierć? Jak pogodzić się z wyrokiem? Jak poradzić sobie bez najbliższej osoby, gdy okazuje się, że świat kręci się dalej? Pisząc, autorka poszukuje odpowiedzi na te i inne pytania
O miłości do koni i o talencie, którego nie wolno zmarnować.
Można odnaleźć wiele opisów przypadków koni trudnych, kompletnie nieobliczalnych i bardzo niebezpiecznych. Konie te kopały, gryzły, stawały dęba, ponosiły, zrywały najsilniejsze nawet pęta. Czy istniał na nie jakiś sposób? Kozacka legenda mówi o ludziach potrafiących w niewytłumaczalny sposób okiełznać konie. Zaczęto na nich mówić czarodzieje. Kozacy wierzyli, że ludzie ci dostali od Boga szczególny dar.
Czy to możliwe, aby rozumienie i czucie koni kozackiego atamana było takie samo jak metody treningowe Polaka mieszkającego na wschodnich rubieżach na początku XXI wieku? Przypadek, zrządzenie losu, a może zakodowana w łańcuchach DNA pamięć?
Jens Lehmann w bramce. W linii obrony Ashley Cole, Sol Campbell, Kolo Touré i Lauren. Robert Pires i Fredrik Ljungberg na skrzydłach, w środku pola Gilberto Silva z Patrickiem Vieirą, a z przodu niezapomniany duet: Dennis Bergkamp i Thierry Henry.
Skład Arsenalu z sezonu 2003/2004 jednym tchem potrafi wymienić każdy fan Kanonierów. Nic dziwnego – wyczyn drużyny prowadzonej przez Arsene’a Wengera, która w drodze po mistrzostwo Anglii nie przegrała ani jednego spotkania, przeszedł do historii futbolu.
Amy Lawrence, rozmawiając z zawodnikami Arsenalu i francuskim trenerem, stworzyła fascynujący reportaż. Ta książka pokazuje legendarny sezon Kanonierów oczami głównych bohaterów wydarzeń: wielkiej drużyny zwycięzców i zwycięskiej drużyny wielkich mężczyzn.
Ta historia mogła się zdarzyć tylko raz. Ta historia mogła się zdarzyć tylko tam. I tylko wtedy, bo już nigdy nie będzie drugiego takiego zespołu, jak Niezwyciężeni.
***
W chwili, gdy ta książka trafia na polski rynek, wielu fanów angielskiej piłki – ba, wielu fanów Arsenalu – uważa, że czas Arsene’a Wengera w klubie dobiegł końca. Amy Lawrence pozwala zrozumieć, dlaczego pożegnanie z Francuzem jest tak długie i trudne. Nie mówiąc już o tym, że dzięki Autorce starsi mogą wrócić do tych niezwykłych lat, kiedy zespół z północnego Londynu grał najpiękniejszy futbol świata, a młodsi dowiedzieć się, jak to wszystko wyglądało.
- Michał Okoński, „Tygodnik Powszechny”
Na taki wyczyn futbolowa Anglia czekała 115 lat. Od końca XIX wieku, kiedy to Preston North End przemierzyło cały ligowy szlak bojowy, w sumie 22 mecze, bez choćby jednej porażki.
Arsenal w sezonie 2003/2004 to osiągnięcie przebił, bo z Jensem Lehmannem w bramce, Solem Campbellem w obronie, Patrickiem Vieirą w pomocy i Thierrym Henrym w ataku nie znalazł pogromcy w 49 kolejnych spotkaniach w Premier League. I też zdobył mistrzostwo Anglii!
To naprawdę piękna historia o czasach, w których Kanonierzy rządzili na Wyspach, a nikomu nie śniło się nawet, że można skandować hasło „Arsene Wenger musi odejść”…
- Rafał Nahorny, Canal+Sport
Każdy kibic marzy, by zajrzeć do szatni drużyny piłkarskiej i odkryć jej tajemnice. Dzięki Amy Lawrence staje się to możliwe. Gwiazdy Arsenalu z sezonu 2003/2004 hojnie dzielą się z nią wspomnieniami, dzięki czemu jesteśmy świadkami, jak krok po kroku wykuwa się drużyna legendarnych Niezwyciężonych.
- Jarosław Koliński, „Przegląd Sportowy”
Może częściowo to kwestia szczęścia, ale wszystko – porozumienie między zawodnikami, nasze poczucie wspólnoty – było idealne.
- Patrick Vieira
Mocno wierzę w to, że z każdym upływającym rokiem ludzie coraz bardziej zdają sobie sprawę, jak wyjątkowy był to wyczyn.
- Dennis Bergkamp
Arsene wybrał piłkarzy i chciał przyrządzić smaczny posiłek. Wziął Kameruńczyka, Brazylijczyków, Francuzów, Niemca, Holendra i zatrzymał Anglików. Potem ich wymieszał i wyszło wspaniałe danie z sezonu 2003/2004.
- Robert Pires
Brałem udział w wielu ważnych meczach, ale bycie członkiem tej drużyny to jeden z największych powodów do dumy w mojej karierze.
- Jens Lehmann
Fragment książki - Niezwyciężeni. issuu.com/wydawnictwosqn/docs/arsenal_issuu
Erling Kagge jest myślicielem na miarę XXI wieku, znanym podróżnikiem, barwną i niezwykle interesującą postacią. Jako pierwszy człowiek na świecie doszedł samotnie na biegun południowy i jako pierwszy zdobył trzy bieguny: biegun południowy, północny i oraz najwyższy szczyt - Mount Everest. Studiował filozofię w Cambridge, a na studia te zapisał się dopiero po zdobyciu obu biegunów. Napisał kilka książek i założył w Norwegii własne wydawnictwo; pisze też artykuły. Jest ponadto prawnikiem i przedsiębiorcą, a także kolekcjonerem - zbiera dzieła sztuki, m.in. rosyjskie ikony.Ta książka to refleksje na temat ciszy. Są to rozważania w dużej mierze oparte na osobistych przeżyciach i doświadczeniach z wypraw (samotnych) w odległe zakątki świata. Autor zadaje trzy zasadnicze pytania: Czym jest cisza? Gdzie ją odnaleźć? Dlaczego w obecnych czasach jest ważniejsza niż kiedykolwiek dotąd? I udziela na nie 33 odpowiedzi w 33 krótkich rozdziałach.W każdym ze wspomnianych rozdziałów zawarta jest jakaś ciekawa myśl na temat ciszy w dzisiejszym świecie; autor zastanawia się, jakie znaczenie ma właściwie cisza w obecnej rzeczywistości, wypełnionej sztucznym hałasem, gdy (niemal) wszyscy zagłuszają się telewizją, radiem, tak zwaną muzyką, nieustannie zatopieni w Internecie i smartfonach. Przenikliwie pisze o ciszy na zewnątrz i wewnątrz nas, o jej znaczeniu, o tym, że tylko ona umożliwia autorefleksję, że bez niej tracimy wiele okazji do poznania siebie, nie dostrzegamy, co w życiu ważne; z kolei im bardziej wyciszeni mamy okazję się stać, tym więcej rzeczywiście słyszymy, odrzucając informatyczny zgiełk.Wielki atut książki, mającej charakter refleksyjny, stanowią niezwykłe spostrzeżenia dotyczące zwykłych spraw. Jest przejrzysta, prosta i zrozumiała dla każdego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
