Książka graficzna „Doba na oceanie. Jak przepłynąć Atlantyk kajakiem?” to fascynująca opowieść o wyprawach przez Atlantyk Aleksandra Doby, polskiego kajakarza, który jako pierwszy człowiek w historii przepłynął ocean kajakiem, z kontynentu na kontynent.
Przeczytacie, jak zaplanować transatlantycką ekspedycję kajakową, przekonacie się, czy kajak oceaniczny jest z gumy i jak zmieścić na nim sprzęty żeglarskie, małą stocznię remontową oraz jedzenie na kilka miesięcy.
Przeżyjecie burze i sztormy na oceanie, razem z bohaterem stawicie czoła największemu prądowi świata, dowiecie się też, czy istnieją podwodne góry i jak się nie zgubić na oceanie oraz gdzie na kajaku ukryte są sypialnia, kuchnia, łazienka. Poznacie nawet smak oceanicznej kawy!
Nauczycie się robić rynny z opakowania po ciastkach i konstruować półki z karimaty.
Sprawdzicie też, czy kąpiel z rekinem jest przyjemna, kogo można spotkać na oceanie, i czy wciąż istnieją statki widma.
„Doba na oceanie. Jak przepłynąć Atlantyk kajakiem?” ilustruje niezwykłą ekspedycję i przekazuje mnóstwo informacji o Oceanie Atlantyckim.
Publikacja powstała we współpracy z Aleksandrem Dobą i jest pierwszą książką o jego wyprawach kajakowych dla dzieci.
Do spotkania z George’em Ritchie’em zachęcił mnie telefon od Catherine Marshall w 1956 roku. Jego nazwisko było mi znajome. Mówiono mi o nim od kilku lat, od momentu, kiedy dostałam list od czytelnika magazynu Guideposts opisujący „niewiarygodną” historię, jaką ostatnio usłyszał. Pewien lekarz, dr George Ritchie przemawiał tamtego dnia w swoim kościele i oczarował wszystkich obecnych opowieścią o swojej śmierci klinicznej, o tym jak reanimowano go dziewięć minut później oraz o tym, czego doświadczył w tym czasie. List kończył się sugestią, żeby ktoś z czasopisma przyjechał do Richmondw stanie Wirginia i opisał tę historię.
„Niewiarygodne” jest dobrym określeniem, pomyślałam,dodając list do pękatego segregatora z materiałami na tematy miesiąca. Nie miałam wątpliwości, że autor listu usłyszał słowa inspirującego człowieka, ale… śmierć i powrót do życia, by opowiedzieć o tym, co jest po drugiej stronie? Taka historia wydała mi się nierealna.Opowiedziałam o tym liście mojemu mężowi, Johnowi i innym redaktorom Guideposts i wszyscy zareagowali tak samo: ta historia była zbyt fantastyczna!
Biografia bł. Bartolo Longo,który przeszedł drogę nawrócenia od błędu do prawdy, by następnie całkowicie oddać się rycerskiej służbie Maryi Królowej Niebios.Jego działalności zawdzięczamy, że miasto Pompeje, niegdyś całkowicie spustoszone wybuchem wulkanu, zostało na nowo wskrzeszone, a na ruinach dotkniętego śmiercią miasta pogańskiego powstało najważniejsze na świecie miejsce kultu Matki Bożej Różańcowej, przyciągające nieustannie rzesze pielgrzymów. Dzięki działalności Bartolo Longo Sanktuarium Maryjne w Pompejach wieńczą liczne dzieła, wśród których najważniejsze są te nastawione na ochronę i opiekę nad sierotami oraz synami i córkami więźniów.Pier Marino Frasconi, który od najmłodszych lat był codziennym świadkiem, a potem kronikarzem życia swego dobroczyńcy, sięga do osobistych wspomnień, własnych i cudzych, zbieranych przez długie lata; opowiadań naocznych świadków; cytuje oryginalne dokumenty, korespondencję oraz osobiste notatki Błogosławionego.Dodatkowymi walorami tej biografii są wskazówki Bartolo Longo dotyczące życia duchowego oraz postępowania wobec oszczerstw i przeciwności, jego nauka o praktycznym wymiarze miłosierdzia, chrześcijańska polemika z filozofią pozytywistyczną oraz liczne anegdoty z życia codziennego.
O szczególnej wartości historyczno-geograficznej i literackiej Pamiętników Maurycego Beniowskiego nie trzeba nikogo przekonywać. Jest to pierwsza, pełna polska edycja tłumaczenia z oryginalnego francuskiego rękopisu. Wydanie zawiera obszerną korespondencję z władzami francuskimi i własne opracowania Beniowskiego dotyczące Madagaskaru, usunięte z francuskich wydań Pamiętników i w konsekwencji ze wszystkich dotychczasowych polskich przekładów. Pamiętniki w swej pełnej zawartości są barwną opowieścią o losach niezwykłego człowieka – hrabiego, uczestnika Konfederacji Barskiej, zesłanego dekretem carowej Katarzyna II na półwysep Kamczatka. Beniowski opisuje w Pamiętnikach podróż przez Syberię na zesłanie, pobyt na Kamczatce i romans z córką gubernatora, udaną ucieczkę wraz z 85 współtowarzyszami przez Morze Beringa i północny Pacyfik, półroczny pobyt w Makau w Chinach, przybycie do Francji i ostatni epizod życia – kontrowersyjną ekspedycję na Madagaskar.
Do wydania drugiego tej książki dołączona została mapa Maurycego Beniowskiego przedstawiająca przebytą przez niego morską trasę z Kamczatki do Makau w 1771 roku. Mapa ta, przez wiele lat uważana za zaginioną, odnaleziona została przez Małgorzatę Bandzo-Antkowiak, kierownik Gabinetu Zbiorów Kartograficznych Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie, pod koniec 2011 roku w zbiorach Centralnej Biblioteki Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN w Warszawie. Stwierdzono, że najpewniej jest ona autentyczna i została sporządzona prawdopodobnie po dopłynięciu Beniowskiego do Makau, a najpewniej już podczas pobytu we Francji (czyli byłaby to wówczas kopia oryginalnego dokumentu) – być może stąd pewne rozbieżności względem relacji w Pamiętnikach. Mimo to, jeżeli przedstawia prawdziwy rejs „Świętego Piotra i Pawła”, potwierdza ona zasadniczą trasę podróżnika, czyli łącznie z próbą przepłynięcia przez Przejście Północno-Zachodnie.
Gdybym miał wskazać Ślązaka łączącego przeogromną miłość do ojczystej ziemi z gruntowną wiedzą o niej, udokumentowaną już wieloma książkami, wybór padłby na krajana z Tarnowskich Gór (ściślej mówiąc, z Rybnej – dziś należącej do mojego rodzinnego miasta) – Jana Cofałkę. A jeśli do tych walorów uczuciowo-intelektualnych trzeba byłoby dołączyć perfekcyjną wiedzę o sporcie, jakże typową dla ludzi mojego pokolenia pochodzących z Górnego Śląska, postać Autora niniejszej publikacji objawia się w kategoriach merytorycznego ideału.
Polecam dlatego gorąco tę książkę nie tylko miłośnikom sportu, ale wszystkim, którym leżą na sercu sprawy Śląska. Zobaczą je Państwo w niezwykle ciekawej perspektywie. Starsi czytelnicy będą z rozczuleniem wracać do wspomnień z dzieciństwa, młodsi – przez pryzmat sportu – zobaczą ziemię śląską na szerokim tle historyczno-społecznym.
Jan Miodek
From small steps to giant leaps, A Galaxy of Her Own tells fifty stories of inspirational women who have been fundamental to the story of humans in space, from scientists to astronauts to some surprising roles in between.
From Ada Lovelace in the nineteenth century, to the women behind the Apollo missions, from the astronauts breaking records on the International Space Station to those blazing the way in the race to get to Mars, A Galaxy of Her Own reveals extraordinary stories, champions unsung heroes and celebrates remarkable achievements from around the world.
Written by Libby Jackson, a leading UK expert in human space flight, and illustrated with bold and beautiful artwork from the students of London College of Communication, this is a book to delight and inspire trailblazers of all ages.
A BBC History magazine Book of the Year and an amazon.com Best Book of the Month
As religion divided sixteenth-century Europe, an extraordinary group of women rose to power. They governed nations while kings fought in foreign lands. They ruled on behalf of nephews, brothers and sons. They negotiated peace between their warring nations. For decades, they ran Europe. Small wonder that it was in this century that the queen became the most powerful piece on the chessboard.
From mother to daughter and mentor to protégée, Sarah Gristwood follows the passage of power from Isabella of Castile and Anne de Beaujeu through Anne Boleyn - the woman who tipped England into religious reform - and on to Elizabeth I and Jeanne d'Albret, heroine of the Protestant Reformation. Unravelling a gripping historical narrative, Gristwood reveals the stories of the queens who had, until now, been overshadowed by kings.
Nanga Parbat. Naga Góra. Daleki, wyniosły masyw ośmiotysięczny, dźwigający się kilometrami pionu po¬nad spieniony w szalonym pędzie Indus. Rzeka prze¬wala swe brunatne wody skalnym korytem, wrzynają¬cym się w głąb spalonych słońcem gliniastych zboczy. Hen, wysoko, majaczy spowity kłębami chmur śnież¬ny kolos. Naga Góra. Nanga Parbat. Marzenie wielu zapaleńców i mogiła wielu. Zmierzali ku jego świetli¬stemu wierzchołkowi z uporem, na przekór wszelkim przeciwnościom losu, nie bacząc na ponoszone trudy i ofiary. Wybrańcy, do których uśmiechnął się łaska¬wie przekorny los, stawiali zwycięską stopę na śnież¬nej kopule, sycili się radością spełnionego marzenia, spoglądali na ciągnące się aż po kres horyzontu mro¬wie nieznanych w większości szczytów. Dopięli swego. Myślami wybiegali już w przyszłość, ku innym celom, nowe góry stawały się im drogowskazem wiodącym ku nadchodzącym dniom. Dla większości pretenden¬tów do tytułu zdobywcy Naga Góra nie była jednak ła¬skawa. Ogromna ich większość musiała pogodzić się z przegraną, przełknąć z uśmiechem gorzką pigułkę porażki, zadowolić się li tylko mianem członka trium¬fującej wyprawy, który wniósł jakiś tam wkład w dzieło ostatecznego zwycięstwa. A jakże często Nanga Parbat odbierała nawet i tę pociechę...
Trzeci album wydany w serii IN MEMORIAM Tadeusz Piotrowski, w opracowaniu Danuty Piotrowskiej.Okraszony czarno-białymi zdjęciami album poświęcony jest wyprawie z 1982 roku na leżący w Pakistanie ośmiotysięcznik Nanga Parbat. Wyprawę organizował Karl Herrligkoffer, zaś wzięli w niej udział, m.in: Polacy – Tadeusz Piotrowski i Andrzej Bieluń, Niemcy – Schorsch Ritter i Hartmut Munchenbach, Szwajcar Ueli Buhler i Pakistańczyk Nadir.
To ostatnia, niedokończona książka Tadeusza Piotrowskiego, poświęcona Andrzejowi Bieluniowi, towarzyszowi wspólnych górskich wypraw, który w wigilijną noc 1983 roku został na Api (7132 m).
Tadeusz Piotrowski należał do ścisłej polskiej czołówki alpinistycznej, a jego osiągnięcia zapisały się trwale w historii alpinizmu światowego. Zginął 10 lipca 1986 r. podczas zejścia ze szczytu K2.
Czy anioły rzeczywiście są wśród nas? Czy ingerują w nasze życie?
Aby się przekonać, przeczytaj książkę Joan Wester Anderson, która jest nazywana „Anielską Damą”, a na temat aniołów pisze od 1992 roku. W Anielskich drogach, tłumaczonych i znanych na całym świecie, zebrała kilkadziesiąt autentycznych relacji o działaniu i obecności Bożych posłańców. Samolot, górski szlak, opustoszała podmiejska droga – to tylko niektóre miejsca, w których zwykli ludzie doświadczyli namacalnej obecności i mocy aniołów. Te nieziemskie istoty naprawdę nam pomagają, abyśmy uwierzyli, jak dobry jest Bóg.
W tej książce znajdziesz historie o anielskich interwencjach: o ponad dwumetrowym, ubranym na biało tajemniczym mężczyźnie, który przegania grupę zbirów; o anielskim pomocniku, błyskawicznie przenoszącym chłopca do jego matki po śmiertelnie niebezpiecznym ukąszeniu przez węża; o niebiańskim głosie, który pomaga zagubionemu pilotowi wylądować w gęstej mgle – żeby wymienić tylko kilka.
Ponad milion sprzedanych egzemplarzy pierwszego wydania w USA.
Bestseller „New York Timesa”
Joan Wester Anderson jest autorką ośmiu książek poświęconych tematyce aniołów. Od lat jest częstym gościem w programach radiowych i telewizyjnych. Wraz z mężem mieszka w okolicy Chicago.
Książka poświęcona ważnej odmianie sztuki aktorskiej, realizowanej współcześnie we włoskich teatrach, które inspirują się twórczością polskiego reżysera. Wydawać by się mogło, że nie ma lepszego materiału do opisu aktorstwa po Grotowskim jak praca jego oficjalnego spadkobiercy Thomasa Richardsa w Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards w Pontederze. W publikacji poszukiwania tej grupy pozostają ważnym punktem odniesienia i podobnie jak twórczość Eugenia Barby (założyciela Odin Teatret) są traktowane jako swoisty punkt źródłowy. Obok niezbędnego kontekstu dotyczącego historycznych źródeł włoskiej tradycji studyjno-laboratoryjnej, w pracy przedstawiono ogólną panoramę włoskich zespołów inspirujących się poszukiwaniami Grotowskiego i Barby, a zasadnicza jej część dotyczy pracy dwóch artystów: Domenica Castaldo prowadzącego Laboratorio di Castaldo w Turynie i Raúla Iaizy, twórcy teatru i projektu „Regula contra regulam” (Mediolan). Wychodząc od szczegółowej analizy wybranych ćwiczeń i strategii pracy obu twórców Autorka pokazuje, jakie są najważniejsze wyznaczniki aktorstwa inspirowanego myślą Grotowskiego.
Bogato udokumentowana biografia Marcina Lutra przedstawiona w szerokim kontekście jego działalności. Spotkanie z bohaterem zdemitologizowanym, nie z symbolem, lecz żywym człowiekiem.
Lyndal Roper przybliża te cechy osobowości Lutra, które miały wpływ na ukształtowanie się jego poglądów i idei. Prowadzi swego rodzaju historyczno-psychologiczne śledztwo (badając np. buntowniczy stosunek Lutra do ojca czy jego doświadczenie cielesności), aby odpowiedzieć na pytania: jakie teologiczne idee sformułował reformator i dlaczego.
Tezy Lutra wzniecały wojny i rewolucje, budowały i obalały monarchie, a zarazem całkowicie zmieniły naukę i sztukę, kształtując świat. którego doświadczamy. Chcąc „zrozumieć, kim był Luter”,Roper nie tylko komponuje jego życiorys na szerokim tle społeczno-religijnym, lecz także kreśli nowy obraz Reformacji. Uzmysławia znaczenie Lutra dla całej historii Europy i dla kształtu współczesnych społeczeństw.
Lyndal Roper, ur. 1956, australijska historyk; od 2011 profesor historii współczesnej na Uniwersytecie Oksfordzkim; od 2011 członek British Academy; redaktor czasopisma historycznego „Past and Present”. W pracy naukowej stosuje formułę badawczą zwaną psychohistorią, w której do badań historycznych wykorzystuje się kategorie psychoanalityczne.
„Lyndal Roper proponuje interpretację życia Lutra odbiegającą w znacznym stopniu od dotychczas znanych, w wielu miejscach kontrowersyjną. To ważny, oryginalny głos w debacie nad początkami Reformacji, a szerzej - nad europejską nowożytnością”.
ks. prof. dr hab. Marcin Hintz
Zofia Kossak, „primo voto” Szczucka, „secundo voto” Szatkowska, wywodziła się z niezwykłego rodu i właśnie to dziedzictwo zaważyło na jej życiowych wyborach. Wnuczka Juliusza, bratanica Wojciecha, blisko spokrewniona z Magdaleną Samozwaniec i Marią Pawlikowską-Jasnorzewską. Od początku żyła w świecie artystów, malarzy, literatów. Zgodnie z rodzinną tradycją studiowała malarstwo, w końcu jednak została pisarką, której proza historyczna, w tym „Błogosławiona wina” i Krzyżowcy, czytana jest do dziś. Wspaniałe wychowanie, empatia i głęboka wiara pisarki zaznaczyły się szczególnie podczas okupacji. Zofia Kossak z wielkim oddaniem zaangażowała się w niesienie pomocy Żydom i działalność „Żegoty”. Trafiła na Pawiak, a później do Auschwitz, skąd – jak napisała – „wyszła w najgorszej formie fizycznej, ale najlepszej duchowej”. Widziała wokół siebie kobiety załamane, zdesperowane i takie, które przy życiu podtrzymywała tylko myśl o zemście. Pokazała im sposoby przetrwania obozu. Nie tolerowała nieuprzejmego traktowania ludzi, braku szacunku dla przyrody i zwierząt. Wszyscy, którzy się z nią zetknęli, podkreślali jej prawość, zrozumienie dla drugiego człowieka, odwagę zarówno w wyrażanych poglądach, jak i w postępowaniu. „Wielu z nas kazała nazywać się po prostu Ciotką i faktycznie przyjmowaliśmy i odczuwali ją jako członka bliskiej rodziny” – wspominał Władysław Bartoszewski. „Była kobietą niezwykłą, „bożym szaleńcem”, mówili o niej: świetlana postać, najszlachetniejszy płomień, natchnienie Polski podziemnej, najdzielniejsza z dzielnych, bohaterska „Weronika”, nieustraszona „Ciotka”, osoba życzliwa, pełna wdzięku i uśmiechu, o żywych, rozświetlonych oczach, wspaniała kobieta o miłym sposobie bycia, przyciągająca ludzi młodych dzięki swej promieniującej naturze, prostocie, niezachwianej wierze i pogodzie ducha.”
Książka przedstawia heroiczną walkę alkoholika, który stał się symbolem walki i wiary dla setek tysięcy osób na całym świecie. Jest to świadectwo nawrócenia, które daje nadzieję.
Podjęty przed laty zamysł autorski zbliża się do finału. Bieżący tom, trzeci z kolei, kończy prezentację kobiecej twórczości pisarskiej w dawnych czasach, to znaczy w starożytności i wiekach średnich z „otwarciem okna” na czasy późniejsze. Rzeczywiście, tylko o „otwarciu okna”, czy raczej — maleńkiego lufcika, może być mowa. O ile w dwóch pierwszych tomach Pióra w wątłych dłoniach , doprowadzonych mniej więcej do przełomu XIII i XIV w., można było w zasadzie ogarnąć i próbować przedstawić wszystkie wybitniejsze, a przynajmniej znane nam osiągnięcia niewieściego pióra, dla wieków XIV i XV, tym bardziej zaś w odniesieniu do następnych stuleci, byłoby to zupełnie niemożliwe, przede wszystkim ze względu na szybko narastający i różnicujący się dorobek pisarski kobiet, w wieku XVI przybierający już wręcz lawinowy charakter.
(ze Wstępu)
Teraz Gala już nie jest tylko muzą. Nie jest tylko kobietą.
Gala jest wreszcie powieścią.
"Bez miłości, bez Gali, nie byłbym Dalím. To jest prawda, o której nie przestanę krzyczeć, ani nią żyć. Ona jest moją krwią, moim tlenem".
Opowieść o Gali Dalí, dziewczynie, która przybyła z carskiej Rosji do Europy Zachodniej, by na koniec chełpić się, iż była jedyną kobietą zdolną wydobyć to, co najlepsze z mężczyzn będących jej partnerami.
To również ona sprawiła, że Dalí zyskał taki rozgłos, jaki zyskał. Sam malarz twierdził, że gdyby nie Gala, nie byłby sobą i nie osiągnąłby takiej sławy. Gala była nie tylko jego muzą, ale też – jakbyśmy to dziś nazwali – agentem. Chodziła, prosiła, groziła i manipulowała tak długo, aż zaczęła sprzedawać jego obrazy. W hołdzie temu Dalí podpisywał swoje dzieła w nietypowy sposób: „(…) nie mogę moich obrazów podpisywać jako tylko ja, bo bez ciebie jestem niczym; dlatego podpisuję jej jako Gala Dalí”.
Cierpliwi
Energiczni
Łagodni
Nieustraszeni
Pogodni
Prości
Roztropni
Ufni
Wytrwali
Żarliwi
Znani i mniej znani
Nie nadzwyczajne zdolności czy silna wola, lecz przyjęcie Bożej łaski doprowadziło ich do chwały ołtarzy. Proponują teraz, by pójść w ich ślady i odpowiedzieć na zaproszenie Boga: świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty.
Ks. Marek Wójtowicz (ur. 1958 roku w Nowym Sączu) – jezuita, doktor teologii, rekolekcjonista, duszpasterz akademicki, wykładowca. Studiował filozofię w Krakowie (1980–1982), teologię w Warszawie (1982–1985) i na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie (1986–1991). Autor książek (Uczyć się wiary z Maryją, Spragnieni Nieba, Miłosierdzie ostatnim słowem Boga), a także licznych artykułów publikowanych m.in. w miesięczniku „Posłaniec Serca Jezusowego".
Przejmująca historia życia brata Jeana Thierry`ego Ebogo od Dzieciątka Jezus i Męki Pańskiej, karmelity bosego z Kamerunu, w porywający sposób opowiedziana z perspektywy najbliższych mu osób.
Sylwia Burnicka-Kalischewska jest doświadczoną śpiewaczką operową, absolwentką klasy śpiewu solowego prof. Urszuli Trawińskiej-Moroz w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (dyplom z wyróżnieniem). Ma na swoim koncie liczne koncerty i role operowe. Artystka występowała na scenach polskich, niemieckich teatrów operowych, a także w Austrii, Szwajcarii, we Włoszech, Danii, Francji i USA. Obok intensywnej działalności artystycznej od lat dzieli się swoim doświadczeniem z młodzieżą uzdolnioną wokalnie. Posiada stopień doktora nauk humanistycznych (Uniwersytet Warszawski) oraz doktora habilitowanego sztuk muzycznych w dyscyplinie artystycznej wokalistyka (Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi). Profesor nadzwyczajna Akademii Sztuki w Szczecinie, gdzie prowadzi klasę śpiewu solowego. Od wielu lat jest także pedagogiem śpiewu w Szkole Muzycznej Kreismusikschule Uecker-Randow w Ueckermünde. Jej podopieczni studiują lub już ukończyli studia na kierunku śpiew solowy w akademiach muzycznych w Berlinie, Rostoku, Szczecinie, Hamburgu, Saarbrücken i Londynie oraz są laureatami ogólnoniemieckich, ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów wokalnych. Powołała do życia Międzynarodowy Konkurs Wokalny im. Giulio Perottiego w Ueckermünde, którego pozostaje dyrektorem artystycznym, oraz Stowarzyszenie Muzyczne BEL CANTO Ueckermünde, za co otrzymała nagrodę miasta Ueckermünde. Autorka była kilkakrotnie nagradzana przez landrata okręgu Vorpommern-Greifswald oraz burmistrza miasta Ueckermünde za wybitną działalność artystyczną i pedagogiczną. Jest autorką wielu artykułów naukowych z zakresu wokalistyki i językoznawstwa oraz pierwszej na świecie monografii o zapomnianym śpiewaku Giulio Perottim Von Ueckermünde nach New York. Giulio Perotti – Startenor des 19. Jahrhunderts.
Historia Maryana - Pinkasa Bursteina, urodzonego w Nowym Sączu malarza, którego prace wiszą w Paryżu w Centrum Pompidou i w Museum of Modern Art w Nowym Jorku, a my w Polsce nic o nim nie wiedzieliśmy. I nie wiedzilibyśmy nadal, gdyby nie przypadek i dociekliwość Autorki i kilku zaprzyjaźnionych osób. Historia Maryana odsłania się stopniowo, tak jak ją odkrywała Ewa Andrzejewska.
'Ewa dzieliła się ze mną gęstniejącymi notatkami o dzieciństwie i młodości Maryana, i o nieznanych mi obozach pracy. O kuli, która przebiła policzek. O odciętej nodze. O chorobie psychicznej. Czyli o losie jednego z milionów skazanych i jednego z niewielu cudem ocalałych. Typowym i wyjątkowym. Jednak dopiero kiedy te wszystkie kawałki zostały ułożone w skończoną książkę, dostałam klucz do języka, w jakim malarz artykułował swój ból". (Anda Rottenberg)
Kardynał Henryk Gulbinowicz wysunął myśl popularnego opracowania kościelnych dziejów Śląska. Idąc za sugestią swojego ordynariusza, postanowiłem ukazać te dzieje na tle wybranych osób.
W sumie na kartach książki przesuwa się 400 postaci: biskupów, duchownych, zakonników i zakonnic oraz przedstawicieli laikatu. Wszyscy w jakiś sposób zaznaczyli swoją obecność na ziemi śląskiej do 1945 roku.
Ze wstępu ks. Józefa Mandziuka
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
![Okładka książki Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]](https://dobreksiazki.pl/Photos/7/SMALL/000080/prezydent-aleksander-kwasniewski-w-rozmowie-z-aleksandrem-kaczorowskim-wydanie-2025.jpg "Prezydent. Aleksander Kwaśniewski w rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim [wydanie 2025]. Autor: Aleksander Kwaśniewski, Kaczorowski Aleksander. Dobreksiazki.pl")
