W jaki sposób córka Lorda Byrona stworzyła podwaliny współczesnej informatyki
Gdyby dwa wieki temu pomysł Ady Lovelace został uznany za genialne odkrycie, a nie szaleńczy wymysł kobiety, era komputerów mogłaby się rozpocząć już wtedy.
W XIX-wiecznej Anglii, w cieniu skandalu wokół kazirodczego związku lorda Byrona, rozwija się niebywały talent jego córki. W czasach, w których przywilej edukacji nie przysługuje kobietom, nikt się nie spodziewa, że odkrycie Ady może zmienić świat.
Napisany przez nią algorytm to nic innego jak pierwszy program komputerowy. Dlaczego nie zyskał wówczas zasłużonego rozgłosu? Czy przyjaźń Ady Lovelace i Charlesa Babbage’a, u boku którego rozwija swoje zainteresowania, zostanie wystawiona na próbę?
„Algorytm Ady” to inspirująca historia nieprzeciętnie inteligentnej i ambitnej kobiety, która musi się zmierzyć ze światem nauki zdominowanym przez mężczyzn.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
W związku z przypadającą w 2018 roku setną rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości uznałem, że warto podzielić się przemyśleniami dotyczącymi naszego hymnu narodowego i zaproponować wynikającą z nich korektę tekstu Mazurka Dąbrowskiego, który od 26 lutego 1927 roku jest naszym hymnem państwowym.
Napisałem do Pana Prezydenta Andrzeja Dudy list datowany : 25 listopada 2017 roku.
Od autora
Kultowy basista i współzałożyciel Red Hot Chili Peppers opowiada historię swojego życia.
Z Australii, przez nowojorskie przedmieścia, aż po Los Angeles – w Acid for the Children Flea zabiera czytelników w osobistą i pełną anegdot podróż po miejscach swojej młodości. Opowiada o doświadczeniach, które ukształtowały go jako artystę i jako człowieka, i zaprasza nas do Miasta Aniołów lat 70. i 80., gdzie brud współegzystuje z przepychem, a zabawa jest chaotyczna i niebezpieczna.
Młody Flea chce odseparować się od toksycznej rodziny. Znajduje akceptację w społeczności artystów i ćpunów, którzy podobnie jak on wybrali życie na krawędzi. Imprezuje i kradnie, ale to w muzyce odnajduje prawdziwe ujście dla emocji. Wraz z przyjaciółmi, bratnimi duszami i towarzyszami szalonych eskapad, wpada na pomysł założenia zespołu. Tak rodzi się Red Hot Chili Peppers.
Acid for the Children to świeży i nietuzinkowy debiut, proza równie zabawna i nieprzewidywalna co jej autor. To napisana przez jednego z najbardziej cenionych muzyków naszych czasów, przepełniona osobistymi wspomnieniami opowieść o dojrzewaniu, a także bezwstydnie szczery list miłosny, którego adresatką jest muzyka.
„Moja potrzeba, by mieszać, burzyć i wzniecać ogień, sprzyjała kreatywności. Pieprzyłem system. Chciałem szaleć w tej zwariowanej przestrzeni, w której wszystko było możliwe, być niczym Arthur Rimbaud, gdy nasrał na stół w restauracji”.
Mamy nadzieję, że niniejsza praca przybliży Czytelnikom historię człowieka, który – jak wielu jego współczesnych – przez pewien czas pełnił niejako służbę kondotierską, wynajmując się do szeregów wojska francuskiego, mając na względzie nie tylko zapewnienie sobie możliwości wykonywania swojego zawodu – żołnierza i otrzymywania za to zapłaty, ale i daleki cel – ewentualne przywrócenie utraconej w rozbiorach Ojczyzny. W swoich działaniach jako zawodowy żołnierz starał się zachować godność i wpojone mu w trakcie nauk w okresie młodzieńczym zasady, a po 1831 r. – już jako starszy wiekiem pan – działał dla zachowania polskości wśród emigrantów, współtworząc Bibliotekę Polską w Paryżu.
Flea, the iconic bassist and co-founder, alongside Anthony Kiedis, of the immortal Red Hot Chili Peppers finally tells his fascinating origin story, complete with all the dizzying highs and the gutter lows you’d expect from an LA street rat turned world-famous rock star.
Michael Peter Balzary was born in Melbourne, Australia, on October 16, 1962. His more famous stage name, Flea, and his wild ride as the renowned bass player for the Red Hot Chili Pepperswas in a far and distant future. Little Michael from Oz moved with his very conservative, very normal family to Westchester, New York, where life as he knew it was soon turned upside down. His parents split up and he and his sister moved into the home of his mother’s free-wheeling, jazz musician boyfriend – trading in rules, stability, and barbecues for bohemian values, wildness, and Sunday afternoon jazz parties where booze, weed, and music flowed in equal measure. There began Michael’s life-long journey to channel all the frustration, loneliness, love, and joy he felt into incredible rhythm.
When Michael’s family moved to Los Angeles in 1972, his home situation was rockier than ever. He sought out a sense of belonging elsewhere, spending most of his days partying, playing basketball, and committing petty crimes. At Fairfax High School, he met another social outcast, Anthony Kiedis, who quickly became his soul brother, the yin to his yang, his partner in mischief. Michael joined some bands, fell in love with performing, and honed his skills. But it wasn’t until the night when Anthony, excited after catching a Grandmaster Flash concert, suggested they start their own band that he is handed the magic key to the cosmic kingdom.
Acid for the Children is as raw, entertaining and wildly unpredictable as its author. It’s both a tenderly evocative coming of age story and a raucous love letter to the power of music and creativity.
“The way men are seen in photography, in fashion, and the way that men look at pictures of themselves has changed in recent years. It is a subject that has come into focus: The masculine image, a man's personal style, changing attitudes to the male face and body.”
— Mario Testino
From Rio to London, Cusco to Seville, Mario Testino is renowned for his free-spirited chronicles of dress and demeanor. In SIR, his largest book to-date, the influential photographer presents over 300 photographs in his search to define the allure of men.
Featuring an essay by Pierre Borhan, an interview with Patrick Kinmonth, and many previously unpublished works from Testino’s archive of thousands, this book traces the evolution of male identity over the past three decades. Costume, tradition, gender play, portraiture, photojournalism, and fashion collide as Testino observes masculinity in all its modern manifestations: through the dandy and the gentleman, the macho and the fey, the world-famous face to the unknown passerby.
Every photograph represents a unique point of view, and a new visual connection between photographer and sitter. With Josh Hartnett for VMAN (2005), Testino evokes the fall of Helmut Berger in the abyss of Luchino Visconti’s The Damned. Studies of Brad Pitt, George Clooney, Jude Law and Colin Firth are as candid as they are curious. David Beckham, David Bowie, Mick Jagger and Keith Richards feature for the courage they have taken in redefining male identity. Through a kaleidoscope of guises, these portraits define a period in which men’s changing role, style and appearance has never escaped Testino’s eye and impeccable intuition.
As his personal circumstances move in constant flux, Ai Weiwei remains a cultural magnet. Renowned for his political activism and social media activity almost as much as for his social interventions, contemporary approach to the readymade, and knowledge of Chinese traditional crafts, Ai’s fame extends throughout and beyond the art world.
Drawn from TASCHEN’s limited Collector’s Edition, this monograph explores each of Ai’s career phases up until his release from Chinese custody. It features extensive visual material to trace Ai’s development from his early New York days right through to his recent practice. Focus moments include his international breakthrough in the early 2000s, his porcelain Sunflower Seeds at the Turbine Hall of the Tate Modern, his response to the Sichuan earthquake of 2008, and his police detention in 2011. With behind-the-scenes studio pictures, production shots, and numerous statements derived from exclusive interviews with Ai, we gain privileged access to the artist’s process, influences, and importance.
The book includes texts from Uli Sigg, Ai’s longtime friend and former Swiss ambassador to China; Roger M. Buergel, who curated the 2007 documenta and hosted the artist’s Fairytale piece; and experts on Chinese culture and politics: Carlos Rojas, William A. Callahan, and James J. Lally.
For the last ten years, Steven Heller and Julius Wiedemann have traced the latest developments in illustration across the globe—and for all those who thought digital heralded the end of an era, they’re here to set the record straight.
There were extraordinary eras before mass media changed our viewing habits, back in the day when illustration was the most primary means of illuminating the word on paper, to today when we get our words and images on screens as small as a watch face. And in this environment, today’s designers and artists are holding their own brilliantly. Illustration is more free and varied than ever, and it is ubiquitous in all kinds of media from paper to screen, books, packages, clothing, cars, and restaurants.
This book celebrates the sheer quality, diversity, intensity, comedy, vivacity, and exceptionality of the work being created by illustrators right now. From veteran artists like Brad Holland, whose oblique and metaphorical paintings for the New York Times’ op-ed section revolutionized illustrative content in the 1970s, to up-and-coming stars like Robin Eisenberg, her pastel-skinned alien belles cruising in spaceships on indie-rock album covers, the 100 artists in this collection are just the tip of the proverbial iceberg, but they represent a compelling snapshot of the styles, techniques, and use of color by artists across the world. We dare you to pick your favorites.
Includes:
an introduction and foreword by editors Julius Wiedemann and Steven Heller
600 pages of brilliantly reproduced works
a biography for each artist detailing their background, philosophy, motivations, and contact details
an index of illustration agencies
So Sweet Challenge to przepustka do wciągającej zabawy, która będzie trwać cały rok!
Poznajcie unikatową książkę – połączenie activity book ze zbiorem wyzwań, wspólnym gotowaniem, jedzeniem słodkości i wymianą zdjęć! Za całość odpowiedzialny jest gwiazdor polskiego TikToka, Musical.ly, Youtube’a i Instagrama – Dominik Rupiński! Dominik ma dla swoich fanów przepis na to, by każdy dzień nadchodzącego roku był maksymalnie słodki! Wyzwanie trwa cały rok i jest połączone z filmikami, które będzie przygotował i publikował u siebie Dominik. Sprawdźcie sami! Ta książka to wspaniały sposób na długie godziny niesamowitej zabawy!
Fotografistki to emancypantki, kobiety aktywne zawodowo, pasjonatki fotografii i właścicielki własnych interesów. Pochodziły z różnych zakątków Polski, Bydgoszcz obrały za swoją Ziemię Obiecaną.
Sześć kobiet - sześć barwnych opowieści, ukazanych w atelier fotograficznym i w życiu prywatnym. Odważne wybory zawodowe, miłosne historie, radości i tragedie. W tle dwudziestolecie międzywojenne, dynamiczny czas zmian politycznych i społecznych.
,,Książki dzielą się na piękne albo mądre. Fotografistki zrywają z tym stereotypem przedstawiając w bogato ilustrowanym tomie fascynujące historie sześciu niezwykłych kobiet. Pionierki bydgoskiej fotografii zawodowej swoim życiem wciągają czytelnika w wir emocji niosących kobiety walczące o spełnienie swoich marzeń. To książka przewracająca utarte schematy ciążące nie tylko na historii fotografii."
- Adam Mazur
Małgorzata Czyńska - pisarka, historyczka sztuki, kuratorka wystaw. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Autorka książek: „Najpiękniejsze. Kobiety z obrazów”, „Kobro. Skok w przestrzeń”, „Harem metafizyczny. Kobiety Witkacego”, „Dom polski. Meblościanka z pikasami” oraz wywiadu rzeki z Edwardem Dwurnikiem „Moje Królestwo”. Współautorka książki ,,Kobiety Fotonu". Laureatka Nagrody Literackiej „Juliusz” za książkę „Kobro. Skok w przestrzeń”.
Katarzyna Gębarowska - miłośniczka starych zdjęć, badaczka historii fotografii, kuratorka wystaw fotograficznych, wydawczyni książek, fotografka. Doktorantka w IS PAN, stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Prezydenta Miasta Bydgoszczy. Właścicielka Galerii Farbiarnia w Bydgoszczy. Od 2015 dyrektorka Vintage Photo Festival – Międzynarodowego Festiwalu Miłośników Fotografii Analogowej. Współautorka ksiażki ,,Kobiety Fotonu".
Żyjemy w czasach, w których ateiści, materialiści i niewierzący naukowcy przekonują, że bardziej racjonalna jest wiara, że wszechświat i człowiek powstały z niczego, niż że powołał je do istnienia Bóg. Jaka jest prawda?
Co o nauce, wierze i Bogu myśli profesor fizyki, uczony, który był szefem Katedry Fizyki Kwantowej? Książka jest zapisem dociekliwej rozmowy, podczas której padają fundamentalne pytania o Boga, wiarę, naukę i ich wzajemne powiązania. Interlokutorem w tym fascynującym wywiadzie jest Mariusz Błochowiak, doktor fizyki, student prof. Zbigniewa Jacyny-Onyszkiewicza, wydawca „Miesięcznika Egzorcysta”.
Czy może istnieć konflikt między wiarą a nauką?
Czy wiara w Boga jest racjonalna?
Czy nauka odkrywa rzeczywiście prawdę?
Czy cuda są sprzeczne z prawami fizyki?
Czy nauka podważa istnienie diabła i posługę egzorcystów?
Jak wyglądały spotkania z Janem Pawłem II w Castel Gandolfo?
Czy żyjemy w Bożym matriksie?
Czy istnieje życie poza Ziemią?
Czym jest materia?
Czy filozofia realistyczna ma jeszcze rację bytu w świetle fizyki kwantowej?
To zaledwie garść zagadnień, poruszanych podczas rozmowy.
Jestem alkoholikiem, czyli człowiekiem, który zachorowałna nieuleczalną, śmiertelną chorobę, ale którą można skutecznie zatrzymać, tyle że potrzebny jest na to sposób (Felek).
Od picia towarzyskiego szybko przeszłam do picia w samotności. Utrata prawa jazdy za jazdę po alkoholu rozpoczęła ekspresowe staczanie się w dół. Moje hamulce puściły. Piłam nie tylko w domu, ale i w pracy (Aldona)
Zdarzyło się, że miałem odebrać dzieci z przedszkola, bo żona miała zebranie z rodzicami w swojej szkole. Wróciła do domu o 20.00 – mąż śpi pijany, a dzieci nie ma. Po jednym z takich kilkudniowych ciągów spakowała walizki i z Opola pojechała na wieś pod Sokołów Podlaski do swoich rodziców (Lech)
Jak wyzwolić się z alkoholizmu? W książce pragniemy odpowiedzieć na to i wiele innych, ważnych pytań:
Czy lęk to główna przyczyna, przez którą ludzie ulegają zniewoleniom?
Komu najtrudniej wyzwolić się z nałogu alkoholizmu?
Kiedy należy zacząć leczenie farmakologiczne?
Czy alkoholizm to tylko choroba?
Kiedy człowiek jest uzależniony, a kiedy jeszcze nie?
Dlaczego uzależnione osoby nie chcą wyjść z alkoholizmu?
Czy alkoholik, który uwolni się od alkoholizmu, nie powinien pić do końca życia?
Czym jest Krucjata Wyzwolenia Człowieka?
Unikalne wydanie prywatnych notatek Kory, z lat 2003-2018, będące zapisem pracy nad utworami. Pozwalają zajrzeć do jej wewnętrznego świata, dowiedzieć się jak rodziły się i dojrzewały pomysły na piosenki. Wyboru dokonał mąż, Kamil Sipowicz.W kilku pięknych Zeszytach, które Kora starannie wybierała w księgarniach lub dostawała w prezencie, przez wiele lat prowadziła notatki. Zeszyty to był jej warsztat literacki. Alembik, w którym wrzały i dojrzewały pomysły na piosenki. Ponad rok po śmierci Kory zdecydowałem się pokazać światu jej intymną pracę nad tekstem. Prezentujemy ją czytelnikowi razem z oryginalnymi skreśleniami. Pokazujemy jej pracę nad słowem, jej wahania oraz różne wersje często tego samego utworu. Mamy zatem teksty Kory głównie z lat 2003-2018, ale także kilka z roku 1983.Czytając uważnie Zeszyty, możemy prześledzić, jak Kora pracowała nad piosenkami, jak tworzyła nowe wersje, jak skreślała, uzupełniała, walczyła o frazę i rytm. Śledzimy, jak powstały utwory zaśpiewane przez nią na płytach Znaki szczególne i Ping pong oraz kilka utworów wydanych jako single: Tu jest mój dom oraz wstrząsający tekst o księżej pedofilii Zabawa w chowanego (2010). Te Zeszyty to czarowna pamiątka jej pięknego wewnętrznego świata. Kamil Sipowicz
„Wojna się skończyła, czemu zabijacie?” ? tym jednym zdaniem można streścić Trojanki w reżyserii Jana Klaty.
Eurypides, pisząc swoją tragedię, bezczelnie złamał koturn tradycji. Opowiedział o mieście od którego odwrócili się bogowie. Pokazał bohaterów Homera, którzy nie potrafili zmierzyć się z własnym zwycięstwem. Oddał głos pokonanym ? kobietom, członkiniom królewskiego rodu, zepchniętym na samo dno egzystencji...
Trojanki to jednak nie tylko spektakl o wojnie i okrucieństwie, również o wektorach relacji w pięknym świecie rodzinnej nienawiści. Za murami Troi też były problemy, przemilczenia…
Książka Trojanki Jana Klaty została napisana, by zachować w pamięci dźwięk przesypującego się piasku i zapach spalonych manekinów. Pokazuje naszą pracę nad tym spektaklem i opowiada o ryzyku, jakie wiąże się z wystawieniem antycznego dramatu – zawsze jest to niepewne balansowanie na granicy sensów greckiego oryginału.
Książka Trojanki Jana Klaty jest bytem złożonym i niedefiniowalnym gatunkowo. Łączy w sobie formę eseju, dziennikarskiego wywiadu, dziennika, komentarza, reportażu i naukowego wykładu. Przynosi obraz pracy reżysera, który z równym zaufaniem i ciekawością odnosi się do własnych wyobrażeń, jak i do komentarzy specjalisty filologa, historyka, teatrologa. Ta nowatorska praca tworzy wzorzec dla profesjonalnego standardu: życzyłbym sobie, aby każdy spektakl stanowiący adaptację dawnego tekstu dramatycznego posiadał tak opracowaną dokumentację procesu twórczego, z tak profesjonalnym podejściem do źródła.
dr hab. Krzysztof Bielawski, Instytut Filologii Klasycznej UJ
W centrum zdarzeń, a zatem w centrum rozpaczy, jest Hekabe Doroty Kolak. Matka tracąca dzieci obumiera, chwila po chwili, kawałek po kawałku. Rola jest wstrząsająca, bo pozbawiona źdźbła aktorskiej histerii. Na pierwszym planie, a wtopiona w całość. Kolak z siwymi włosami, niższa od młodszych partnerek, ma w sobie tyle siły, jakby wypełniała całą scenę. To w jej Hekabe skupia się wszystko, co w gdańskich Trojankach najważniejsze – wojna widziana przez kobiety, ich zduszony krzyk niezgody na taki świat, oczy suche już bez łez. Patrzę na Dorotę Kolak i przechodzą mnie dreszcze. Wiadomo nie od wczoraj, że to jest wielka aktorka. Tyle że teraz – z większą niż jeszcze nie tak dawno intensywnością – pokazuje, że może zrobić wszystko, trafiając idealnie w każdy ton. Jako Hekabe ma w sobie esencję tragedii Eurypidesa, ale i cierpienie każdej matki, wraz z dziećmi tracącej uzasadnienie do życia.
Jacek Wakar, Ziemia jałowa. O Trojankach Jana Klaty w Teatrze Wybrzeże, więź.pl
Marcel Duchamp (1887–1968) „naprawdę zranił wiele osób” – zauważył kiedyś Pontus Hultén. Niespodziewanie – a może właśnie dlatego – Duchamp stał się najbardziej wpływowym artystą XX wieku. Jego procedury (często wymagające ascezy) wyrażalne są w czasownikach: miniaturyzować, umykać, podróżować, stawać-się-niedostrzegalnym. Jego atrybuty – wyrażalne w rzeczownikach – to m.in.: walizka, szachownica, pocięty czepek kąpielowy, dym z cygara. Funkcje jego dzieł to z kolei m.in. analiza statusu quo, multiplikacja oraz wchodzenie w relacje (także jako pośrednik w sprzedaży cudzych dzieł), bo właśnie tworzenie oddolnych sieci, alternatywy sztywnych hierarchii instytucjonalnych było jego domeną jako „szarej eminencji”. Jeśli ktoś dzisiaj narzeka na klikowość sztuki współczesnej, może tym obarczać Duchampa; podobnie zresztą jak ten narzekający, iż artysta odebrał jej elitaryzm…
Duchamp ukazał wielkie projekty nowoczesności jako domenę smutnych ludzi, skłonnych do poświęceń w imię odroczonej przyjemności w odległej przyszłości. Działając w czasach europejskich totalitaryzmów i dwóch wojen światowych, tworzących dychotomiczny świat apodyktycznych prawd my kontra oni, nałożył na dwukolorową mapę obszary o zamazanych konturach, wypełnione niepewnością i dowcipem.
Anna Markowska - historyczka sztuki związana aktualnie z Uniwersytetem Wrocławskim. Autorka książek o sztuce polskiej (Definiowanie sztuki - objaśnianie świata, 2003), amerykańskiej (Komedia sublimacji, 2009), sztuce Krakowa (Język Neuera. O twórczości Jonasza Sterna, 1998; Sztuka w Krzysztoforach, 2000), Wrocławia (Sztuka podręczna Wrocławia, 2018) i tamtejszych neoawangardowych galeriach lat 70. (Permafo, 2012; Galeria Sztuki Najnowszej, 2014), katalogów wystaw współczesnych artystów, m.in. D. Nieznalskiej (Przeszłość, która nie chce przeminąć, 2015) oraz redagowanych książek, problematyzujących sztukę globalną (Trickster Strategies in the Artists' and Curatorial Practice, 2012; Politics of Erasure, 2014, Sustainable Art, 2015).
Sir Richard Branson to światowej sławy przedsiębiorca i awanturnik, założyciel Virgin Group - jednej z najbardziej rozpoznawalnych i szanowanych marek na świecie.
„Moje wyspy dziewicze” to kontynuacja autobiograficznych „Kroków w nieznane”. Intymna relacja z zawodowego i prywatnego życia Bransona, zapierające oddech relacje z podejmowanych przez niego wyzwań oraz kulisy wielomilionowych transakcji - Branson pisze, tak jak żyje: błyskotliwie i bezkompromisowo.
In 1966, during a brief stint as a receptionist for Town and Country magazine, Linda Eastman snagged a press pass to a very exclusive promotional event for the Rolling Stones aboard a yacht on the Hudson River. With her fresh, candid photographs of the band, far superior to the formal shots made by the band’s official photographer, Linda secured her name as a rock ’n’ roll photographer. Two years later, in May 1968, she entered the record books as the first female photographer to have her work featured on the cover of Rolling Stone with her portrait of Eric Clapton. She went on to capture many of rock’s most important musicians on film, including Aretha Franklin, Jimi Hendrix, Bob Dylan, Janis Joplin, Simon & Garfunkel, The Who, The Doors, and the Grateful Dead.
In 1967, Linda went to London to document the "Swinging Sixties," where she met Paul McCartney at the Bag O’Nails club and subsequently photographed The Beatles during a launch event for the Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band album. Paul and Linda fell in love, and were married on March 12, 1969. For the next three decades, until her untimely death, she devoted herself to her family, vegetarianism, animal rights, and photography.
From her early rock ’n’ roll portraits, through the final years of The Beatles, to raising four children with Paul, Linda captured her whole world on film. Her shots range from spontaneous family pictures to studio sessions with Stevie Wonder and Michael Jackson, as well as encounters with artists Willem de Kooning and Gilbert and George. Always unassuming and fresh, her work displays a warmth and feeling for the precise moment that captures the essence of any subject. Whether photographing her children, celebrities, animals, or a fleeting moment of everyday life, she did so without pretension or artifice.
This retrospective volume is a lasting and deeply personal testament to Linda's talent, produced in close collaboration with the McCartney family, with forewords by Paul, Stella, and Mary McCartney.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
