Opracowanie Jacka Bilskiego, kustosza Muzeum Artylerii w Toruniu jest pierwszą na świecie monografią o ukraińskiej armatohaubicy samobieżnej 2S22 Bohdana.
Ten system artyleryjski jest pierwszym ukraińskim działem samobieżnym kalibru 155 mm kompatybilnym ze standardami NATO. Autor przedstawił genezę tej konstrukcji, opisał rozwiązania techniczne (podwozie, uzbrojenie, system kierowania ogniem), poddał analizie kwestię ochrony załogi oraz zdolności produkcyjne ukraińskiego przemysłu obronnego w warunkach wojny o wysokiej intensywności. Szczególną uwagę poświęcił taktyce użycia bojowego, integracji z bezzałogowymi systemami rozpoznania oraz problemowi strat bojowych wynikających z masowego zastosowania dronów uderzeniowych. Artykuł ukazuje 2S22 „Bohdana” nie tylko jako środek bojowy, lecz również jako studium adaptacji doktrynalnej, przemysłowej i organizacyjnej państwa prowadzącego długotrwały konflikt zbrojny. Wnioski wskazują na ograniczenia kołowej artylerii samobieżnej w warunkach współczesnego pola walki oraz na znaczenie interoperacyjności i zdolności produkcyjnych w wojnie na wyniszczenie.
Tekst ilustruje 47 barwnych zdjęć, 7 tabel, 3 sylwetki barwne i 3 kolorowe grafiki.
Kolejny, 18 tomik z serii Broń i Wyposażenie Wojska Polskiego jest poświęcony lekkim moździerzom piechoty kaliber 60 mm. Polska jest jednym z największych producentów bardzo nowoczesnych wzorów broni tego typu. Niewiele osób wie, że najnowszy polski 60 mm moździerz wz. 2023 ma charakterystyki taktyczno-techniczne (m.in. donośność i celność) zbliżone do moździerzy kaliber 81 mm, a jest znacznie lżejszy, prostszy w obsłudze i tańszy. W tomiku opisano szczegółowo kilka typów moździerzy kal. 60 mm skonstruowanych w Polsce w latach 90. XX wieku i po roku 2000, produkowanych w Zakładach Mechanicznych „Tarnów” S.A. Znajdują się one w uzbrojeniu Wojsk Specjalnych oraz Wojsk Obrony Terytorialnej. Pewna ilość tych moździerzy została od 2022 r. przekazana Siłom Zbrojnym Ukrainy i jest z powodzeniem używana przeciwko rosyjskim agresorom.
Publikacja zawiera szczegółowy opis: historii powstania, budowy rakiet i wyrzutni, danych takt.--techn. oraz zastosowania bojowego dwóch kompleksów radzieckich kierowanych rakiet przeciwpancernych: 9K111 Fagot z ppk 9M111 oraz 9K111-1 Konkurs z ppk 9M113 i jego wersjami rozwojowymi. Ppk Konkurs był powiększoną w stosunku 1:1,5 wersją ppk Fagot - miał większą masę własną i zasięg zwiększony z 2 km do 4 km. Oba korzystały z tych samych wyrzutni i przyrządów celowniczych. Zalicza się je do II generacji ppk z półautomatycznym systemem naprowadzania. Zestaw ppk 9K111 Fagot został przyjęty do uzbrojenia Armii Radzieckiej w 1970 roku, a zestaw 9K111-1 Konkurs - w 1974 roku. Oba były eksportowane do wielu państwa świata (kilku produkowano je na licencji). Znalazły się także w uzbrojeniu Wojska Polskiego.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
