Literatura beletrystyczna - beletrystyka psychologiczna, religijna i filozoficzna, powieści, opowiadania, science fiction, romans, thrillery, fantazja po te wszysztkie bestsellery zapraszamy do naszej księgarni internetowej Dobreksiazki.pl
Mamy naprawdę szeroki wybów i atrakcyjne ceny. Jest w czym wybierać. Zapraszamy.
Batalia to kompozycja przeznaczona na dwa fortepiany, choć na sześć rąk obsada pierwszego fortepianu podzielona jest bowiem na dwie oddzielne partie. Język muzyczny tego efektownego brzmieniowo utworu odpowiada konwencjonalnemu stylowi przełomu epok. Kompozycja wzbogacona jest licznymi momentami ilustracyjnymi, bazującymi na tremolandach w niskim rejestrze, mających odzwierciedlać najpewniej bitewne odgłosy powstania. Przede wszystkim jednak odnaleźćmożna w Batalii szereg cytatów patriotycznych. Krogulski wplótł do kompozycji melodie Mazurka Dąbrowskiego, Szarej piechoty czy pieśni Witaj majowa jutrzenko napisanej w kwietniu 1831 roku.
Tom XXII PRM prezentuje artykuły powstałe w związku z 52. Konferencją Muzykologiczną ZKP, która odbyła się w 2023 roku w Rzeszowie i Strzyżowie.Zebrane teksty zogniskowane są wokół hasła muzyka polska. Autorzy odkrywają losy zapomnianych wirtuozów, badają twórczość wybitnych kompozytorów i dyrygentów oraz analizują międzynarodowe konteksty polskiej muzyki. W publikacji znajdują odzwierciedlenie zarówno historyczne, jak i społeczno-estetyczne aspekty funkcjonowania muzyki polskiej od sylwetek indywidualnych twórców po szersze zjawiska artystyczne. Publikację wzbogaca artykuł poświęcony muzyce Szostakowicza do filmów animowanych, poszerzając spektrum badawcze i realizując cel czasopisma, jakim jest prezentacja dokonań badaczy z różnych ośrodków akademickich.
"KOMANDOR PODPORUCZNIK" (Bartosz Rutkowski w rozmowie z red. Katarzyną Supeł-Zaboklicką) jest książką, którą czyta się z zapartym tchem i której się nie zapomina. To ujmująca szczerością opowieść o wdzięczności, wolności i życiu 3.0, o skokach ze spadochronu, nurkowaniu, czytaniu i grach planszowych, o uzależnieniach i genie pomagania, o miłości, rodzinie i przyjaciołach. O "Drużynie Pierścienia", codzienności w fundacji, dumie, żebraniu, dawaniu nadziei i pragnieniu, by nie zepsuć życia. O nauce odpowiedzialności, wierności zobowiązaniom i o wierze.Jeśli chcesz zobaczyć, jak radzić sobie w życiu i być wsparciem dla słabszych, to przeczytaj tę historię - zachęca red. Katarzyna Supeł - Zaboklicka. Bartek nieustannie szuka antidotum na powrót do normalnego życia dla tych, którzy dawno już stracili nadzieję. Nie poddaje się, działa, podejmuje decyzje ciężkiego kalibru.
Do stacji orbitalnej na Marsie przybija frachtowiec transportowy Kepler. Oprócz standardowego ładunku wyposażenia dla tutejszych kopalni przewozi także żywe cargo. To surogatki starannie wyselekcjonowane dziewczyny z Ziemi, których zadaniem jest dać zapłodnić się kolonistom i urodzić czwórkę dzieci, by w ten sposób wzbogacić pulę genetyczną na Czerwonej Planecie.Wśród surogatek, które tym transportem docierają na Marsa, znajduje się jedna wyjątkowa osoba: Zoya Goulden. Dziewczyna szybko wpada w oko Prezydentowi New Earth City hybrydzie będącej jedną z form cielesnych wyposażonych w sztuczną inteligencję. Kiedy spośród pięćdziesięciu surogatek wybiera właśnie ją, jeszcze nie wie, że stanie się ona przyczyną największego przewrotu w historii Czerwonej Planety.
Więcej niż teatr to autobiografia Ewy Wójciak artystki, buntowniczki, działaczki opozycyjnej w czasie PRL, członkini Teatru Ósmego Dnia. To właśnie teatr wypełnił jej całe życie, a ludzie, z którymi go tworzyła, stali się jej najważniejszymi towarzyszami. Wraz z kolejnymi częściami książki śledzimy drogę Ewy Wójciak od dzieciństwa po dojrzałość, od Poznania przez Meksyk, Włochy, Moskwę po Borje, gdzie mieszka obecnie. Niezależnie od okresu politycznego stawała ona w obronie prawdy, krytycznie przyglądała się rzeczywistości, nie ulegała presji społecznej, głośno wypowiadała swoje zdanie, żyła zgodnie ze swoimi przekonaniami. Więcej niż teatr jest także historią Teatru Ósmego Dnia opowiadaną z perspektywy osoby, która działa w nim od lat 70. XX wieku do dzisiaj. Książka udowadnia, że Teatr od początku był nie tylko grupą artystyczną, ale zespołem ludzi o podobnych ideałach, którzy wspólnie walczyli za pomocą sztuki, podróżowali, przyjaźnili się i kochali. Więcej niż teatr to również dokumentacja zmieniającej się sytuacji historycznej oraz dowód na to, że w tym zmiennym świecie można pozostać sobą.
Kronika Zacherta jest najważniejszym zachowanym źródłem historiograficznym do dziejów Międzyrzecza. Niniejsza publikacja jest pierwszą polską edycją tego źródła powstałego zasadniczo jak się zwykło przyjmować w dotychczasowej literaturze na przełomie XVII i XVIII wieku. Źródła, które pomimo wielu cytowań w literaturze starszej i nowszej, a przede wszystkim edycji przygotowanej przez Adolfa Warschauera w latach 1882-1883, pozostaje słabo rozpoznane i zrozumiane jako całość. Celem studium jest analiza krytyczna o charakterze historycznym i źródłoznawczym oraz równoległa polska i niemiecka edycja Kroniki Zacherta. Kronika Zacherta w swojej istocie, na płaszczyźnie źródłoznawczej przy uwzględnieniu wyczerpującej krytyki zewnętrznej i wewnętrznej, stanowi istotny zasób wiedzy dla pełniejszego poznania często nieistniejącego obecnie zasobu źródłowego i dokumentalnego do dziejów miasta i regionu. ISBN 978-83-7730-714-4, format B5, oprawa twarda, s. 616, wyd. I, Kraków 2025
Tytus Chałubiński mieszkał przy ul. Chałubińskiego, ale przy zbiegu tej ulicy z ul. Zamoyskiego i oficjalny adres tej parceli przypisany jest do ul. Zamoyskiego. Władysław Zamoyski mieszkał w Kuźnicach, przez pewien czas w dzisiejszej Księżówce przy al. Przewodników Tatrzańskich, która przedtem nazywała się Daszyńskiego, jeszcze przedtem Mościckiego. Mościcki mieszkał w Kościelisku. Opodal Księżówki jest willa Fortunka, stojąca przy ul. Karłowicza i Karłowicz tam rzeczywiście mieszkał, ale Fortunka ma oficjalny adres przy sąsiednich Bulwarach Słowackiego. Słowacki nigdy w Zakopanem nie był, ale Sienkiewicz chciał, by sprowadzone do Polski prochy wieszcza spoczęły w Tatrach. Sienkiewicz maw Zakopanem swoją ulicę i nawet kiedyś niedaleko niej mieszkał, tyle że teraz to miejsce należy do ul. Gimnazjalnej. Nie ma tam teraz żadnego gimnazjum, ale było, a teraz jest przy Słonecznej. Słońce było w Zakopanem w zeszły piątek. Ma w Zakopanem ulicę również Kasprowicz, który nawet mieszkał przy ul. Kasprowicza, ale w Poroninie. Przy dzisiejszej ul. Kasprowicza w Zakopanem mieszkał Piłsudski, który nigdy nie mieszkał przy ul. Piłsudskiego, ale przez jakiś czas obok, przy Krupówkach. Stanisław Witkiewicz mieszkał przez chwilę w okolicach ul.Witkiewicza - przy dzisiejszej ul. Curzydły (który mieszkał przy Krupówkach),ale głównie mieszkał przy ul. Tetmajera. Przy której jest muzeum Makuszyńskiego.Obok jest ul. Makuszyńskiego, przy której mieszka prof. Andrzej Parczewski, który jeszcze nie ma w Zakopanem swojej ulicy. Ale jeśli będzie miał, to z pewnością trochę obok. Nawet ulica Kościelna nie jest bynajmniej tą, przy której jest kościół, bo kościół jest też trochę obok.
Kolejny raz zapraszamy do świata przygód Aleksandra (nie)wielkiego! Zaczynają się wakacje. Aleksander wraz z bratem i rodzicami wybiera się na spacer. Mama i tata przygotowali dla niego niespodziankę...Ale na taką niespodziankę nie był przygotowany!Nie oczekiwał, że zostanie porwany przez piratów, uwięziony na statku, wysłany do bocianiego gniazda i zaatakowany przez wielką kałamarnicę a to wszystko przy akompaniamencie wrzasków pirackiej papugi! Czy uda mu się przetrwać te szalone przygody? Czy wróci do swojej rodziny?Tego dowiecie się, słuchając tej niezwykłej opowieści
Ten ścienny kalendarz zaprasza do świata mody i wyobraźni, gdzie każda strona prezentuje niezwykłą, artystyczną interpretację butów. Ilustracje autorstwa Sally King ukazują fantastyczne projekty obuwia - pełne stylu, wyrafinowania i surrealistycznego uroku - niecodzienne kształty, detale i kolorystykę, które przyciągają wzrok i pobudzają wyobraźnię. Każdy miesiąc staje się okazją, by zatrzymać się przy wyjątkowej grafice i docenić oryginalne podejście do obuwia jako formy sztuki. Czytelne kalendarium z podglądem poprzedniego i następnego miesiąca sprawia, że kalendarz łączy w sobie funkcję praktyczną z artystyczną - idealny dla tych, którzy cenią modę, design i kreatywność. Wydrukowany na papierze z certyfikatem FSC i zapakowany bez plastiku, stanowi świadomy i elegancki dodatek do wnętrza, nadając mu wyjątkowy, inspirujący charakter.KALENDARZ JEST W JĘZYKU ANGIELSKIM.
Spis utworów:1. Allegro;2. Andante z Sonaty fortepianowej;3. Ave Verum Corpus /pieśń chóralna/;4. Menuet z Koncertu skrzypcowego;5. Marsz turecki z Sonaty fortepianowej;6. Temat wariacji;7. Romans z serenady "Eine kleine Nachtmusik";8. Romanza z Koncertu fortepianowego;9. Aria Blondy z opery "Uprowadzenie z seraju";10. Pieśń majowa /pieśń solowa/;11. Arietta Cherubina z opery "Wesele Figara";12. Polonez;13. Fiołek /pieśń solowa/;14. Alleluja z motetu "Exultate jubilate";15. Allegro z Sonaty fortepianowej;16. Allegro z Koncertu fortepianowego;17. Menuet;18. Duet Zerliny i Don Juana z opery "Don Juan";19. Chór z opery "Czarodziejski flet";
Ten wyjątkowy kalendarz ścienny przenosi nas w świat misternych chińskich tkanin, w których splatają się wiekowa tradycja, symbolika i mistrzostwo rzemiosła. Każdy miesiąc ozdobiony jest innym fragmentem kunsztownej materii - od subtelnych jedwabi po bogato zdobione wzory, w których zaklęto historie dawnych dynastii i artystyczną wrażliwość twórców. Towarzyszące ilustracjom krótkie opisy odkrywają opowieści ukryte w kolorach, motywach i technikach zdobniczych, pozwalając spojrzeć na tkaniny nie tylko jak na dzieła sztuki, lecz także nośniki kultury. Czytelne kalendarium z podglądem sąsiednich miesięcy sprawia, że kalendarz jest równie praktyczny, co piękny. Wydrukowany na certyfikowanym papierze i zapakowany bez plastiku, stanowi harmonijne połączenie estetyki, tradycji i dbałości o środowisko - idealny, by dodać wnętrzu odrobiny wyrafinowanej elegancji.KALENDARZ JEST W JĘZYKU ANGIELSKIM.
Pozycja Prusaków była znacznie korzystniejsza niż Rosjan armia króla zajmowała dominujące wzgórza, a armia Fermora musiała znieść dwugodzinną kanonadę pruskiej artylerii przed rozpoczęciem bezpośredniej bitwy. Korzystając z osłony ognia artyleryjskiego, Fryderyk wysłał osiem batalionów do ataku na rosyjską prawą flankę, która była zbyt wysunięta do przodu, a między nimi a resztą armii powstała duża luka, której nie udało się wykorzystać rosyjskim oddziałom. Rosjanie kontratakowali i nie tylko odparli pruską awangardę, ale także zdobyli 26 dział. Siedem batalionów pruskiej rezerwy również zostało zmuszonych do odwrotu pod naporem przeważających sił wroga.Prawe skrzydło armii rosyjskiej rzuciło się w pościg za wycofującymi się Prusakami, zapominając o osłonięciu flanki. Ten fatalny błąd został zauważony przez dowódcę pruskiej kawalerii, generała lejtnanta, barona Friedricha Wilhelma von Seydlitz-Kurzbacha, który natychmiast rzucił 46 szwadronów kawalerii na pierwszą linię armii rosyjskiej. Pierwsza linia Fermora była zbyt wysunięta do przodu i oddalona od rezerw, co zmusiło piechotę do sformowania obrony. Kawaleria zaatakowała tak szybko, że utworzenie czworoboku nie wchodziło w rachubę zajęłoby to zbyt wiele czasu O autorze: Eugen Gorb (1989), z wykształcenia i powołania jest historykiem, miłośnikiem historii wojskowości XVII-XIX wieku. Po tym, jak wiosną 2022 roku został zmuszony do opuszczenia Mariupola, mieszka i pracuje w Czerkasach. W 2023 roku rozpoczął studia doktoranckie na Mariupolskim Uniwersytecie Państwowym (Kijów), będąc jednocześnie wizytującym badaczem we Francuskim Centrum Badawczym Nauk Humanistycznych i Społecznych w Pradze (CEFRES). Jest autorem szeregu książek z zakresu historii wojskowości XVII-XIX wieku oraz ponad 40 artykułów w języku ukraińskim, polskim i angielskim.
Cesarska artyleria szybko wstrzeliła się w pozycje saskie, powodując duże straty. Ugruntowało to Arnima w przekonaniu o niezwlekaniu z decyzją ataku na wojska Colloredo. Również Fenden wspomina o skutecznym ostrzale i zamieszaniu w wojskach wroga, a nawet ucieczce (przynajmniej części) taboru. Według Dama Vitzthuma sytuacja z początku była trudna i niewielu miało nadzieję na odniesienie zwycięstwa. Jak opisywał w drugiej relacji dla elektora saskiego, szczególnie poturbowane przez ostrzał zostało saskie prawe skrzydło.Arnim zrozumiał, że czas nie gra na jego korzyść i mimo trudnej sytuacji należy podjąć atak. Zawołał: Bóg jest naszą pomocą i wysłał z każdej flanki 300-osobowe oddziały jazdy przedniej kawalerii, a zaraz po nich po jednym regimencie jazdy z prawego i lewego skrzydła przeciwko wrogiej jeździe. Obydwie strony po salwie z pistoletów z bliskiej odległości ruszyły w swoim kierunku. Atak Sasów został odparty, a ich oddziały zaczęły ustępować z pola walki. Szybko doszło do nich wsparcie w postaci jednego regimentu (lub kilku kompanii) z odwodów pierwszej linii na lewej i prawej flance. Następnie kolejne oddziały saskiej kawalerii dołączyły do walki, luzując część dotychczas walczących oddziałów i zaczęły spychać cesarską kawalerię. Dzięki nadciągającym posiłkom walki zaczęły przybierać korzystny obrót dla strony cesarskiej. Sytuacja na flankach nadal zmieniała się i dochodziło do dalszych zmian inicjatywy... O autorze: Michał Kosałka (1998) student historii Uniwersytetu Zielonogórskiego. Jego zainteresowania badawcze koncentrują się na wojskowych i politycznych dziejach Śląska w XVII wieku, ze szczególnym uwzględnieniem okresu wojny trzydziestoletniej. Uczestniczy w konferencjach naukowych i rozwija swoje prace badawcze, łącząc perspektywę regionalną z szerszym kontekstem europejskim.
Spalenie na stosie Jana Husa w 1415 roku doprowadziło z czasem do wybuchu powstania w Królestwie Czech. Husyci występowali przeciwko władzy królewskiej, niemieckiemu rycerstwu i hierarchii kościelnej. Przez prawie dwadzieścia lat czescy powstańcy z powodzeniem odpierali kolejne wyprawy krzyżowe, zawdzięczając swoje triumfy kadrze dowódczej i wykorzystaniu taboru (wagenburgu). Był to czas ważny nie tylko w dziejach wojskowości, ostatniego wielkiego zrywu krucjatowego przeciwko heretykom w obronie Kościoła rzymskiego czy w procesie kształtowania się narodu czeskiego, ale także, patrząc z perspektywy czasu, pierwsza zapowiedź ruchu reformacyjnego. Zmagali się wtedy w Czechach uczestnicy tzw. husyckiej rewolucji z rycerzami z wypraw krzyżowych, które nawiedzały ziemie czeskich heretyków (kacerzy). Jakby tego było mało, walczyli też niemieckojęzyczni mieszkańcy Królestwa Czech z czeskimi plebejuszami, jak też występowali przeciwko sobie czescy rycerze katoliccy i husyccy. Obrazu pożogi dopełniały walki pomiędzy stronnictwami husyckimi. Na początku XV stulecia w Czechach rozwinęło się bowiem poczucie wspólnoty słowiańskiej i czeskiej tożsamości narodowej wymierzone bezpośrednio w silną pozycję niemieckiej mniejszości. Duch konfrontacji widoczny był w miastach i klasztorach, choć początkowo najsilniej wspierała zwolenników spalonego Jana Husa grupa prostych chłopów O autorze: Paweł Skworoda (1978). Autor kilkunastu książek i artykułów popularnonaukowych z historii wojskowości. Specjalizuje się w staropolskiej sztuce wojennej XVIXVIII wieku. Publikował na łamach m.in.: Mówią Wieki, Focus Historia i De Re Militari.
"Dobranoc wszystkim nieżywym" to spowiedź człowieka, który dawno przestał wierzyć, że rozmowa z Bogiem może cokolwiek zmienić. Nie ma tu cudów ani zbawienia - jest tylko zmęczenie, ironia i chłód starego umysłu, który nie potrafi już zasnąć. To powolny monolog o końcu - nie apokaliptycznym, lecz codziennym, cichym i śmiesznie ludzkim. Historia, w której brutalność miesza się z czułością, a dawna przyjaźń ze studiów prowadzi bohatera tam, gdzie kończy się już nie tylko miłość, ale i sens istnienia z drugim człowiekiem. Dobranoc - tym razem już bez obietnicy jutra.
"Gemytliś" to fascynująca opowieść o naszym zmieniającym się radykalnie świecie, w którą wpada się jak śliwka w kompot. Powieść detektywistyczno-satyryczna z elementami kryminału (lub jego parodii) o pisarzu, którego ściga wydawnictwo, gdyż zapadł się pod ziemię wraz z zaliczką! W tej przesyconej czarnym humorem, językowo twórczej i oryginalnej, przewrotnej powieści nie chodzi tylko o relację między pisarzem-indywidualistą-outsiderem, podążającym za głosem duszy i za mitem (?) dzikiego człowieka, a bezduszną maszyną wydawniczą, wyciskającą z niego soki dla własnego profitu, oczywiście. Chodzi także o dzisiejszego człowieka, zagubionego w technokratycznym świecie, zmęczonego pędzącą cywilizacją, osaczonego przez ludzkie i nieludzkie maszyny, zagrożonego perspektywą rządów sztucznej inteligencji i połknięcia przez system żywiący się ludzką energią. - Brygida Helbig
To pierwsze kompleksowe omówienie pisarstwa Burroughsa w języku polskim naświetlające konteksty właściwe dla poszczególnych jego dzieł (Beat Generation, pisarstwo eksperymentalne) oraz aspekty recepcji książek pisarza w jego czasach i obecnie. Autorzy dużo uwagi poświęcili działalności Burroughsa na gruncie sztuk nieliterackich oraz jego wpływowi na kulturę współczesną. Książka przeznaczona zarówno dla odbiorców akademickich (literaturoznawcy, studenci kierunków anglistycznych i amerykanistycznych), jak i dla szerokiego grona czytelników zainteresowanych literaturą amerykańską.William Seward Burroughs II, pisarz, malarz, buntownik, wizjoner, narkoman, zabójca, urodził się w 1914 roku w Saint Louis w stanie Missouri w rodzinie spadkobierców wynalazcy maszyny do liczenia, po którym nosił imiona i nazwisko. Zaczął pisać w latach 40. za namową przyjaciół, m.in. Allena Ginsberga. Jego pierwsza powieść, "Ćpun", została dobrze przyjęta. Najważniejsza publikacja książkowa Burroughsa, "Nagi lunch", szybko zyskała status dzieła kultowego, zakazanego. Dla jednych obrzydliwa, dla innych, na przykład Paula Bowlesa, bawiąca do łez. Jest to zbiór szkiców i skeczy. Ich bohaterowie to często osoby, które Burroughs poznał w Tangerze, gdzie spędził kilka lat, ciesząc się swobodą tamtejszych obyczajów i zapamiętale pisząc. Odwiedzali go przyjaciele, znani już wówczas pod grupowym mianem bitników, i pomagali w złożeniu w całość tekstu Nagiego lunchu. Lata 60. Burroughs spędził w Londynie, eksperymentując z technikami kompozycji kolażowych - słownych, wizualnych i dźwiękowych. Tam powstała trylogia "Nova" oraz powieść "The Wild Boys", w której nie ma żadnych postaci kobiecych. W następnej dekadzie przebywał w Nowym Jorku i przyjmował hołdy od młodych fascynatów jego twórczości i osoby. Pojawiał się w filmach, teledyskach, telewizyjnych programach komediowych oraz nagrywał płyty z muzykami rockowymi. Znudzony wielkomiejskim targowiskiem próżności, wyjechał na wieś, do Lawrence w stanie Kansas. Tam mieszkał ze swoimi kotami i wiernym sekretarzem aż do śmierci w roku 1997. W Kansas powstały ostatnie jego powieści, "The Place of Dead Roads" i "Western Lands", wiele obrazów, dziennik z relacjami ze snów, a także libretto do opery Roberta Wilsona "The Black Rider" z muzyką Toma Waitsa. Jest to adaptacja opery "Wolny strzelec", w której młody myśliwy, zwiedziony przez diabła, zabija swoją narzeczoną. W młodości Burroughs zastrzelił swoją żonę, Joan Vollmer, podczas zabawy w Wilhelma Tella. Jak potem twierdził - zwiedziony przez diabła.The volume is the first comprehensive presentation of William Burroughs's writing in Polish. It discusses contexts relevant for his major works (the Beat Generation, experimental literature) as well as some key aspects of the reception of his books at the time of their publication and now. A lot of attention has been devoted to Burroughs's non-literary artistic activities and his influence on contemporary culture. The volume is addressed to academic as well as general readers who are interested in American literature.
Kiedy gra toczy się o życie, nie ma miejsca na zasady.
Magda Karska – zwyczajna dziewczyna z małego miasteczka – po raz kolejny staje w samym środku niebezpiecznej intrygi. Wystarczy jeden telefon od zrozpaczonej przyjaciółki, by rzuciła wszystko i wyruszyła na ratunek porwanej siostrze. Ale tam, gdzie inni widzą strach, Magda widzi zagadkę. A ciekawość bywa śmiertelna.
Z pozoru niewinne kłamstwo przeradza się w bezlitosny wyścig z czasem.
Na jej tropie są ludzie, którzy nie znają litości – a prawda, do której próbuje dotrzeć, ma swoją cenę.
Wilk i Marek, gotowi złamać każde prawo, łączą siły z poszukiwanym przestępcą – czarującym i diabelnie niebezpiecznym – by odnaleźć Magdę, zanim wróg uciszy ją na zawsze
Ile można poświęcić, by uratować jedną osobę?
Czy miłość przetrwa tam, gdzie króluje śmierć?
Czy dobro zdoła pokonać zło, które nie ma sumienia?
W świecie, gdzie każdy ma coś do ukrycia, a każdy ruch może być ostatnim, granica między ofiarą a oprawcą zaciera się szybciej, niż bije serce.
W tej biografii Bruno Schulz nie rodzi się i nie umiera. Nie jest pisarzem ani artystą, ale przedstawia się nam jako uczeń i nauczyciel. Poznajemy go w najzwyklejszych sytuacjach. Uczy się podstaw języka ukraińskiego. Zakłada dobrze skrojony mundurek szkolny. Wybiera temat wypracowania maturalnego. (Czy bardziej interesowała go legenda Napoleona czy biografia Mickiewicza? Raczej nie „potęga pracy”). Podobnie jak inni artyści obejmuje posadę nauczyciela rysunków. Zostaje zwolniony. (Na krótko). Na zajęcia z robót ręcznych zapewnia gwoździe i zawiasy. Choruje na depresję. (Jaki wpływ na to mają warunki pracy?) Kupuje los na loterii, chcąc wreszcie uwolnić się od szkoły. Zawodu nauczyciela jednak nigdy nie porzuca. Szkoła zapewnia mu stabilizację, lecz uniemożliwia pisanie.
Publikacja dofinansowana przez Uniwersytet Gdański.
Publikacja ukazała się przy wsparciu Instytutu Książki w ramach programu wydawniczego Inne Tradycje.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
