"Skok" to więcej niż tylko historia dla dzieci. To opowieść o kłopotach, zmaganiach i sztuce dostosowywania się do zmieniającej się rzeczywistości. Co zrobić, gdy poukładane życie zamienia się w bałagan? Rodzice Filipa i Luśki muszą znaleźć odpowiedzi na to pytanie, a my możemy dołączyć do nich w tej pełnej humoru podróży. "Skok" zabiera nas w niezwykłą podróż do świata, gdzie nadpobudliwy Dom stawia pod znakiem zapytania codzienność pewnej rodziny. Kłopoty, humor i ważne przemyślenia - to wszystko czeka na czytelników tej fascynującej opowieści. Książka kładzie duży nacisk na potrzebę zrozumienia siebie nawzajem w rodzinie. Czy zastanawialiście się kiedyś, co by było, gdyby Wasz dom zrobił... skok? Przekonajcie się, jakie rodzinne tajemnice kryje w sobie "Skok".
Kałużysko to metaforyczna opowieść, poruszająca aktualny problem, jakim jest depresja dziecka oraz odnajdywanie się całej rodziny w tej trudnej sytuacji. Głównymi bohaterami książki są:
Emil – chłopiec z depresją oraz jego brat, Kuba, mierzący się z nową dla siebie sytuacją, sprawiającą, że cała rodzina skupia się na chorobie starszego dziecka. Historia opowiada nie tylko o trudnych emocjach, ale przede wszystkim o wsparciu, bliskości i miłości
Książka, za pomocą prostej i sugestywnej metafory, opowiada, czym jest depresja w oczach dziecka, które próbuje zrozumieć chorobę. Zarówno dziecka rozlanego, jak i dziecka, będącego obok, obserwującego, zadającego pytania i przeżywającego nową sytuację.
Kałużysko stwarza okazję do szczerej rozmowy z młodymi czytelnikami o tym, czym jest depresja, jak ją leczyć oraz jak rozumieć własne emocje. Opowieść ta nie daje gotowych rozwiązań, pozwala za to zatrzymać się wspólnie nad zagadnieniem i porozmawiać o tym, co czujemy.
W niniejszej książce widzimy rodzinę, w której pojawia się osoba chora na Alzheimera. Autorka opisuje początek zmagań członków rodziny, zaczynający się od zaakceptowania faktu, że babci trzeba pomóc. Że wszystko trzeba na nowo poukładać. Że trzeba porozmawiać, by podjąć konkretne decyzje: kto i w jaki sposób opiekuje się chorym. Książka opowiada o zapominaniu i przypominaniu sobie, stanowiąc metaforyczny wstęp do rozmowy o tym, czym jest Alzheimer oraz o tym czym jest dorastanie i branie odpowiedzialności za osoby nam najbliższe. Bo pomaganie, to nie tylko zdjęcie kogoś z dachu i podanie mu kolacji, to także wysłuchanie, cierpliwość i wsparcie emocjonalne. W każdym z członków rodziny kotłują się emocje. Babcia odczuwa strach, poczucie osamotnienia, czasem nawet agresję czy rozpacz. Jej dzieci i wnuki – podobnie. Oni też się boją. Przeżywają stratę. Następuje zamiana ról: rodzice stają się podopiecznymi, dzieci opiekunami. A wnuki? Przecież one też w tym uczestniczą. Dorastają trochę szybciej, kiedy muszą pomagać, tracąc chwile beztroskiej zabawy, zdobywając w zamian doświadczenie i mądrość życiową. Każda rodzina musi samodzielnie oswoić chorobę. a książka może być w tym procesie bardzo pomocna.
Opisać umieranie - czy to jest w ogóle możliwe? Anna Augustyniak sięga po różne konwencje i języki - układa treny i rapsody, śpiewa pieśni i elegie, wchodzi w świat okrutnej baśni. Matka, choć często zbyt słaba, by unieść powieki, jest królową tej krainy, punktem centralnym, osią, wokół której wszystko się porusza. Jej władza, władza miłości, sięga aż za grób. Czymże jest śmierć wobec tej słodko-gorzkiej tyranii uczuć, które znajdują ujście w nowych obrazach, narracjach, snach?
prof. Grażyna Borkowska
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
