"Wspomnienia" Bohdana Austa rozpoczynają się w lipcu 1910 roku. Zestawienie wspaniałych przeżyć z dzieciństwa, które bardzo szybko przerwał wybuch pierwszej wojny, to nie jedyny kontrast obecny w życiu autora. Życiu ciekawym, aczkolwiek bardzo dramatycznym, które trwało dziewięćdziesiąt pięć lat. Autor wspomnień został bardzo doświadczony przez życie. Od dramatycznie ubożejącej rodziny wskutek kryzysu w latach 20. XX wieku i bankructwa ojca, po obrazy bezdomności rodziny, którą najmocniej odczuły maleńkie dzieci. W każdym z opisów i w każdej, nawet najkrócej opisanej historii, czuć walkę, jaką toczył autor. Poruszające jest to, iż zmagając się samotnie ze wszystkimi ciężarami, żył przy tym w zgodzie z zasadami moralnymi i etycznymi, wpojonymi mu w domu i szkole. Czasy drugiej wojny światowej Aust wspomina, zawierając w swoich słowach ogrom niewypowiedzianych wcześniej emocji. Każdy dzień II wojny światowej był naznaczony cierpieniem i ogromnym lękiem. Nieprawdopodobnym wydarzeniem w życiu Bohdana Austa, była praca w Poniatowej - robił oświetlenie wokół nazistowskiego obozu. Opis jego przeżyć jest traumatyczny. Wspomnienia Bohdana to świadectwo zmian w zakresie życia społecznego i obyczajowości polskiej pierwszej połowy XX wieku. To bardzo ważne, byśmy wiedzę o tamtych czasach, nie tak dawnych przecież, czerpali bezpośrednio od osób, które w tych wydarzeniach uczestniczyły. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury
Autor wykorzystuje szereg wcześniej niewyzyskanych źródeł, ukazuje czasy kontrreformacji obfitujące w liczne tumulty, burdy i awantury, wszczynane przeciw innowiercom. Tłum, podbechtywany przez żarliwych kaznodziejów, nienawidził, choć sam sobie nie zdawał sprawy dlaczego.... Naprzeciw jednak tego tłumu stanęli obro""cy tolerancji - garstka , którzy zgnębili w sobie żywiołowe, zwierzęce porywy. Ta garstka jak pisze dalej Sobieski z charakterystyczną dla siebie emfazą - wzięła udział w pracy wszechludzkości, toczącej się od wieków, aby na ziemi na przekór wszelkim wybuchom namiętności ras, religii, narodów zstąpił kiedyś wymarzony, spodziewany przez tylu ...
Ukazała się ona po ukraińsku i polsku (1902). Stanowiła ważny przełom w badaniach nad Huculszczyzną i na długie lata stała się nieomal encyklopedią kultury huculskiej. Także współcześni badacze korzystają ze szczegółowych opisów Szuchiewicza. Wielkim walorem jego pracy jest zaprezentowanie nazewnictwa wszystkich opisywanych obiektów oraz zwyczajów, a także załączenie niezwykle bogatego materiału ilustracyjnego prezentującego omawiane zagadnienia. Znajdujemy w niej szczegółowe dane na temat budownictwa, stroju, zajęć ludności, przemysłu domowego, obrzędowości, pieśni i podań. Monografia ta była owocem dwudziestoletnich własnych badań i obserwacji.
Ukazała się ona po ukraińsku i polsku (1902). Stanowiła ważny przełom w badaniach nad Huculszczyzną i na długie lata stała się nieomal encyklopedią kultury huculskiej. Także współcześni badacze korzystają ze szczegółowych opisów Szuchiewicza. Wielkim walorem jego pracy jest zaprezentowanie nazewnictwa wszystkich opisywanych obiektów oraz zwyczajów, a także załączenie niezwykle bogatego materiału ilustracyjnego prezentującego omawiane zagadnienia. Znajdujemy w niej szczegółowe dane na temat budownictwa, stroju, zajęć ludności, przemysłu domowego, obrzędowości, pieśni i podań. Monografia ta była owocem dwudziestoletnich własnych badań i obserwacji.
Ukazała się ona po ukraińsku i polsku (1902). Stanowiła ważny przełom w badaniach nad Huculszczyzną i na długie lata stała się nieomal encyklopedią kultury huculskiej. Także współcześni badacze korzystają ze szczegółowych opisów Szuchiewicza. Wielkim walorem jego pracy jest zaprezentowanie nazewnictwa wszystkich opisywanych obiektów oraz zwyczajów, a także załączenie niezwykle bogatego materiału ilustracyjnego prezentującego omawiane zagadnienia. Znajdujemy w niej szczegółowe dane na temat budownictwa, stroju, zajęć ludności, przemysłu domowego, obrzędowości, pieśni i podań. Monografia ta była owocem dwudziestoletnich własnych badań i obserwacji.
Przedmowa: ""Swawolny ten żart sceniczny jest "" jak wieść niesie "" pierwszą próbą pisarską przyszłego komedyopisarza, a powstał jeszcze za czasów wojaczki napoleo""skiej. Oto co w tej sprawie pisał jeszcze za życia Fredry jego przyjaciel głośny ongi autor Parafia""szczyzny Leszek Dunin Borkowski: Ułożył Fredro naprzód dla towarzyszów młodości swojej, uczestników wypraw i płochych wybryków dramat wszeteczny pod nazwiskiem: Piczomira, pełen tłustych dowcipów i rozuzdanej wesołości. Wkrótce rozeszło się to dzieło w licznych odpisach, zachwytywane z zapałem przez młodzież, która miejsc najrozpustniejszych uczyła się na pamięć i z wielkiem powtarzała upodobaniem. To zwróciło uwagę autora na talent jego utajony do tych czas... (Tygodnik literacki Pozna"" 1842. tom V. str. 398.) Krążąca w licznych, zeszpeconych błędami odpisach nie była Piczomira dotąd ogłoszoną drukiem, jakkolwiek w literaturze Zachodu podobne jej utwory poetów mają oddawna prawo obywatelstwa w drukach prywatnych. Wychodząc z założenia, że również rodzime płody Muzy sekretnej należy chronić przed zagładą, albowiem są one dokumentami kultury obyczajowej w danej epoce "" dajemy Czytelnikom Piczomirę w dokładnym i wiernym przedruku wedle współczesnego odpisu.""
Zawsze Oni. Obrazy historyczne i obyczajowe z czasów Kościuszki i Legionów.- Kajetana Suffczyńskiego z ilustracjami Juliusza Kossaka Reprint oryginału z 1875 roku. Trzy tomy w jednym woluminie. Bogato ilustrowana powieść Kajetana Suffczyńskiego- uczestnika powstania listopadowego. Jest to najbardziej poczytny zbiór opowiadań z dziejów chwały Wojska Polskiego w czasach Insurekcji Kościuszkowskiej i Wojen Napoleońskich.
Kalendarz z jednorożcami 2025
W tym roku kalendarz zawiera jednorożce bazgrołowe i nie tylko, bezcenne mądrości życiowe, jednorożcowe znaki zodiaku, układ 1 tydzień = 2 strony i czerwoną wstążkę w roli zakładki.
Wydanie albumowe w ekoskórzanej oprawie ze złoceniami nakładem Julisza Schmidta w Paryżu w 1852 roku. Przepiękny album, w skład którego wchodzi 20 kolorowych litografii przedstawiających najciekawsze miejsca i budynki Warszawy i okolic (Wilanów), między innymi Targ za Żelazną Brama, Kościół Ewangelicki Bank Polski, Stacja kolei żelaznej, Widok zamku królewskiego.
W skład publikacji wchodzą: Czy mamy polską architekturę? (1916 r.); Jak powinna być odbudowana wieś polska (1915 r.); Nie zatracajmy charakteru chaty polskiej (1915 r.); O attykach polskich i polskich dachach wklęsłych (1909 r.); Tradycya budownictwa ludowego w architekturze polskiej (1917 r.); W obronie budownictwa drzewnego (1915 r.)
Reprint książki z 1931 r.
Wstęp autora:
Dnia 18 marca 1931 r. upłynęło 10 lat od czasu podpisania definitywnego Traktatu Pokoju pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Rosją i Ukrainą Sowiecką. Traktatem tym zakończona została zwycięsko dla Polski przeszło stuletnia walka pomiędzy Polską a Rosją o niepodległość polityczną Narodu Polskiego, o rozległość terytorium wskrzeszonego Państwa Polskiego i formę bytu politycznego Narodów Ukraińskiego i Białoruskiego — nie wspominając już o uregulowaniu całego szeregu doniosłych zagadnień prawnopolitycznych, gospodarczych, finansowych, kulturalnych i t. p.
Celem przypomnienia społeczeństwu tego doniosłego zdarzenia w dziejach rozwoju naszego Państwa, pragnę w 10-tą rocznice podpisania Traktatu Ryskiego podać do wiadomości ogółu garść faktów, które będą może dla przyszłego historyka ciekawym materiałem dla napisania historii Traktatu Ryskiego. Dziś jeszcze — mimo upływu -dziesięciu lat — na taką historie za wcześnie. Sprawa jest jeszcze zbyt żywa i przesiąknięta namiętnościami. Ponadto ogłoszonej literatury w tej sprawie i materiałów jest zadziwiająco mało — tak ze strony polskiej, jakoteż sowieckiej.
Materiał, który w tej książce daje — poza wspomnieniami osobistemi — jest bezpośredniem odbiciem toczących się, wówczas wypadków, czy to na Konferencjach pokojowych, czy w rozmowach z przewodniczącym Delegacji Rosyjskiej, czy też w prywatnych listach do ówczesnych osobistości kierujących. Wydaje mi się, że właśnie taki materiał, żywy swą bezpośredniością, chwytający ówczesne życie „na gorącym uczynku", nie skorygowany tendencyjnie i nie sfałszowany ex post — jak to się czasem obecnie dzieje — w myśl pewnych późniejszych założeń i planów — ma największą wartość. Na rozumowe przetrawienie tego materiału i na wszechstronną historyczną syntezę jest jeszcze czas.
W pracy mojej starałem się unikać — o ile się to tylko dało — odgrzebywania wszelkich sporów wewnętrznych, które niewątpliwie istniały w swoim czasie. Spory te i różnice zdań nie miały najczęściej znaczenia historycznego i wskutek tego można je przemilczeć, a — o ile które z nich dotyczyły zagadnień istotnie ważnych — to znajdą one zawsze swój wyraz w opinii publicznej.
J. D.
365 inspirujących historii z życia autorki, okraszonych humorem i trafnymi spostrzeżeniami. Pozytywna i dobra energia, a przy tym opowiastki z czasów PRL, lat 90 i współczesnych przenoszą czytelnika w czasy pełne pasji, miłości do koni i natury - w magiczny w swojej prostocie świat. Felietony nie są ułożone chronologicznie, można je czytać od początku do końca, od środka, bądź na chybił trafił
Mam na imię Tina i pochodzę z dalekiej krainy. Jestem babą, czyli mądrą kobietą, czarodziejką albo wiedźmą. Dawno temu „baba” mówiono na kobiety, które umiały leczyć i wróżyć, pomagały ludziom słowem i czynem. Mieszkam w małej chatce niedaleko lasu. Musicie wiedzieć, że wiele w życiu widziałam i słyszałam. Widziałam, jak bogowie stwarzają świat. Jak powstał wiatr. Skąd się wziął deszcz, dlaczego zmieniają się pory roku i dokąd odchodzą ludzie, o których niesłusznie mówi się, że umierają. O tym wszystkim chciałabym Wam w tej książce opowiedzieć."" Martina Mandera-Rzepczyńska – pasjonatka historii, zwłaszcza średniowiecznej, która przekuła swoje zainteresowania w wykształcenie. Interesuje ją zielarstwo i z lubością tworzy maści oraz eliksiry. W kręgu jej zamiłowań znalazły się również mitologia słowiańska i młode pokolenie. Z takiego połączenia powstały „Opowieści Baby Tiny”, które są jej debiutem literackim.
Młot na Czarownice - jedno z ważniejszych dzieł na temat czarów i demonologii, napisane przez H. Kramera i J. Sprengera w 1487 r., w którym autorzy połączyli dawne wierzenia ludowe, związane z czarną magią, z kościelnym dogmatem herezji. Do tej pory dostępne było w j. polskim tłumaczenie z roku 1614 S. Ząbkowica, jedynie wybranych fragmentów i stanowi bardziej opracowanie, niż rzetelny przekład. Trzecia część ""Młota na czarownice"" dotyczy sposobów gładzenia, czy jak sam autor nie bez bólu przyznaje ""przynajmniej karania przez stosowną sprawiedliwość"" występnych czarownic. Opisuje więc całą procedurę postępowania dowodowego od schwytania czarownicy do wyroku skazującego, czy też uniewinniającego. To, co autora interesuje, to kwestie poboczne w temacie tortur czyli, na przykład, jak rozpoznać takie prawdziwe, nieczułe na ból czarownice, bacznie zważając na przykład, czy potrafią wylewać łzy.
ANTY Autobiografia "Cichego" to szczera, czasem do bólu, opowieść żołnierza i policjanta o służbie w pododdziałach antyterrorystycznych. Czy mają licencję na zabijanie? Jak wygląda selekcja do tych oddziałów, z jakimi wyzwaniami mierzą się antyterroryści podczas akcji...? "ANTY Autobiografia" to lektura dla tych, których nie interesuje lukrowany obraz polskich antyterrorystów, a ich rzeczywisty świat: od codziennej walki o godną egzystencje ich rodzin, poprzez przebijanie się przez biurokratyczne bariery stawianych przez "regulaminowych" przełożonych, do stawiania czoła mafii, która policyjne procedury i ograniczenia wykorzystuje jako tarczę ochronną. Lektura ANTY Autobiografii nie pozostawia wątpliwości, że "Cichy" nie był regulaminowy, ale z pewnością był skuteczny. Dziękuję!Gen. ROMAN POLKODwukrotny dowódca GROM
Reprint oryginału z 1932 roku z serii "Świat w obrazach".To nie jest zwykła biografia, to literacka opowieść o życiu Marszałka, wzbogacona 115 fotografiami, na których uwieczniona została rodzina, najważniejsze wydarzenia rodzinne i polityczne. Opowieść o heroicznej walce o Polskę, potem o jej przetrwanie i umocnienie na arenie międzynarodowej. A przy tym prywatne życie naszego bohatera narodowego na tle wiejskiego dworu. W. Sieroszewski ubarwił swoją opowieść licznymi cytatami wypowiedziami samego Piłsudskiego.Zadanie finansowane ze środków otrzymanych z Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.
"Moja książeczka to reprint, czyli wznowienie książki w takiej samejszacie graficznej, jak jej pierwsze wydanie z 1891 roku. Autorką "MojejKsiążeczki" jest Maria Konopnicka, znana i ceniona poetka. Wiersze artystki,mimo, że napisane zostały ponad 100 lat temu, do dziś chętnie czytane są przezdzieci i ich rodziców. Autorka zapoznaje najmłodszych czytelników z otaczającymich światem: przybliża im piękno przyrody, oprowadza po lesie i ogrodzie.Poprzez zabawę uczy szacunku, odpowiedzialności i empatii. Wprowadza w dziecięcy świat marzeń i tajemnic. Rodzicu, babciu, dziadku, ciociu - poczytaj z dziećmi te piękne wiersze!"
Nie wszyscy, którzy chcą otworzyć własny biznes, będą w stanie z powodzeniem i sukcesem go prowadzić. Założenie firmy to tylko pierwszy krok,który możesz załatwić w jeden dzień. Schody pojawiają się dopiero, gdy trzeba postawić kolejne kroki. Nie ma jednego, uniwersalnego przepisu na sukces.Dlatego dzięki temu poradnikowi mogę pomóc podjąć decyzje, podzielić się doświadczeniem i podpowiedzieć, o czym musisz pomyśleć i co zaplanować, jeśli poważnie myślisz o własnej firmie i chcesz ruszyć w tę podróż.
Maria Konopnicka jest jedną z najbardziej znanych i cenionych poetek. Jej wiersze, mimo że powstały ponad 100 lat temu, do dziś są chętnie czytane przez dzieci oraz ich rodziców. ,,Filuś, Miluś i Kizia"" jest to książka, która towarzyszyć będzie naszym pociechom przez całe życie. Wesołe kotki potrafią rozweselić wszystkie dzieci. Poranek Filonka, Grzeczny Mruczuś, Awantura, Karuzela, Kocie figle, Filuś śmiałek to tytuły wierszyków, które rozproszą nawet największe smuteczki, a ich bohaterowie przeżywają niesamowite historie. Zachęcamy do wspólnej zabawy z kotkami.Książka, którą trzymasz w ręku, Młody czytelniku, to reprint, czyli książka, która wygląda tak samo, jak ta wydana ponad 120 lat temu. Być może Twoi dziadkowie i rodzice pamiętają ją ze swoich biblioteczek. Może ich o to spytasz? Wydanie drugie.
Książka, którą trzymasz w ręku, jest reprintem oryginału z 1892 roku. Dokładnie tak wyglądała 130 lat temu i czytali ją pewnie Twoi przodkowie. ,,O Janku wędrowniczku"" , bo o niej mowa, to raj poezji dla najmłodszych, który stworzyła Maria Konopnicka. W swoich wierszykach odkrywa przed dziećmi świat wiejskiej przyrody, lasy, w których żyją dzikie zwierzęta. Dzieci za sprawą jej wierszy spotykają bociana, jaskółki, żaby, zające, poznają uroki czterech pór roku oraz piękno otaczającej przyrody. Uczą się szacunku dla dorosłych, rodzeństwa, zwierząt i miłości do ziemi ojczystej. Poznają wartości, których priorytety ustają sobie już jako dorośli.Wierszyki Marii Konopnickiej pamięta się przez całe życie. Głośne czytanie wierszyków i bajek to mile spędzony z dzieckiem czas. We wspólnym czytaniu chodzi nie tylko o kolejną książkę czy bajkę, ale o bycie z dzieckiem, by czuło się dla rodzica najważniejsze na świecie. Wydanie drugie.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
