Obszerne, znacząco wzbogacone opracowanie poświęcone tartusko-moskiewskiej szkole semiotycznej, jednemu z najważniejszych zjawisk w humanistyce XX wieku. Publikacja stanowi zwieńczenie wieloletnich badań autora nad semiotyką kultury oraz syntezę jego dotychczasowego dorobku naukowego. Szczególną wartość publikacji stanowi obszerne Postscriptum, w którym autor analizuje dalsze losy szkoły po śmierci Jurija Łotmana oraz wpływ jej idei na współczesne badania kulturoznawcze i humanistyczne.
Zadaniem niniejszej rozprawy jest w miarę wyczerpujący opis zjawiska, które w historii współczesnej humanistyki określa się mianem tartusko-moskiewskiej szkoły semiotycznej. Książka zawiera rys historyczny szkoły, okoliczności, które umożliwiły jej powstanie, charakterystykę jej ojców-założycieli, omówienie głównych etapów rozwojowych szkoły ? początków, okresu ?burzy i naporu? i zmierzchu. Z kolei zawartość merytoryczna prac semiotyków z Tartu i Moskwy została przedstawiona niejako w dwóch odsłonach. Niniejszy tom prezentuje główne idee, na których opiera się cała doktryna omawianej szkoły. Jej zastosowanie w badaniach nad rozmaitymi dziedzinami kultury ukazane zostanie w oddzielnej publikacji.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?