Instytucja małżeństwa i rodziny zajmowała, i wciąż zajmuje, niezwykle ważne miejsce w tradycyjnym judaizmie. Obowiązkiem każdego ortodoksyjnego Żyda było ożenić się i mieć dzieci, zaś religijne nakazy i zakazy precyzyjnie regulowały poszczególne sfery życia rodzinnego i związane z nimi prawa i obowiązki małżonków. II wojna światowa zachwiała światem norm i wartości żydowskiej rodziny. Zmieniły się modele jej funkcjonowania, role, hierarchie, rozpadały się więzi, powstawały nowe formy związków. Żydowskie rodziny stanęły przed niewyobrażalnymi wyzwaniami, największym z których było zapewnienie społeczności przetrwania w ekstremalnych warunkach. Funkcjonowanie rodziny żydowskiej i jej przemiany w trakcie niemieckiej okupacji nie doczekały się dotychczas gruntownych opracowań. Autorów artykułów zamieszczonych w książce Rodzina żydowska. 1939-1945 interesowały zarówno zmieniające się w czasie warunki życia w dużych miastach oraz na prowincji, jak i różnorodne czynniki społeczno-psychologiczne konstytuujące świat rodziny żydowskiej" w niecodziennych, nienormalnych warunkach niemieckiej okupacji, gett czy w ukryciu, po aryjskiej" stronie.
Szpital dziecięcy pomiędzy ulicami Śliską a Sienną powstał w latach 18761878, dzięki dwóm zasłużonym dla Warszawy rodzinom żydowskich przemysłowców i filantropów Bersohnów i Baumanów. W listopadzie 1940 roku budynek znalazł się na terenie tzw. małego getta i działał aż do tzw. Wielkiej Akcji Wysiedleńczej w 1942 r. W Powstaniu Warszawskim służył jako lazaret dla Zgrupowania AK Chrobry II. W szpitalu pracowało wielu znanych lekarzy, wśród nich Henryk Goldszmidt (Janusz Korczak), zatrudniony w tej placówce w latach 1905-1912. Lekarzami naczelnymi szpitala byli kolejno: Ludwik Chwat (1878-1881), Szymon Portner (1881-1910), Adolf Poznański (1911-1923), Anna Braude-Hellerowa (1930-1942). W czasie II wojny światowej ze szpitalem związany był także Marek Edelman, pracując jako goniec. Po wojnie budynek dalej służył jako szpital, jeszcze do niedawna był czynnym dziecięcym odziałem zakaźnym. W przyszłości, w tym zabytkowym obiekcie, zostanie otwarta wystawa stała Muzeum Getta Warszawskiego. Publikacja, opracowana przez dr Hannę Węgrzynek i prof. Konrada Zielińskiego z Działu Naukowego, prezentuje dzieje szpitala Bersohnów i Baumanów jako ważne świadectwa historii Żydów warszawskich i warszawskiego getta. Pracownicy Muzeum napisali teksty ukazujące historię szpitala oraz zebrali bogate materiały ikonograficzne.
W odpowiedzi na pytanie - kim są Izraelczycy? - często usłyszymy: Żydami. Tymczasem Izrael to kraj niezwykle zróżnicowany pod względem etnicznym, religijnym, kulturowym, socjalnym i nieuzasadniona jest tendencja do pomijania wszelkich nieżydowskich mniejszości zamieszkujących to państwo, jak i postrzegania Izraelczyków jako grupę wewnętrznie jednolitą. Oddawana do rąk Czytelnika książka ma przybliżyć wybrane aspekty funkcjonowania współczesnego Izraela z punktu widzenia nauk politycznych i społecznych. Poszczególne teksty nie wyczerpują tematu, być może jednak pozwolą lepiej poznać to państwo i jego mieszkańców. Zarazem zebrane w tomie opracowania stanowią swego rodzaju postulat badawczy i mają zachęcić do podjęcia bardziej szczegółowych studiów na temat Izraela.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
