Wprowadzona przez Marianne Hirsch kategoria „postpamięci” bardzo szybko stała się jedną z najważniejszych opisujących kondycję powojennej kultury europejskiej. Hirsch opisuje różne sposoby, za pomocą których pamięć mogła być „przekazywana” – od rozmów, przez zachowanie rodziców, które było konsekwencją przeżyć z przeszłości (depresja, obsesje, milczenie), a także ich wpływ na kolejne pokolenie. Postpamięć zwraca uwagę nie tyle na sam transfer pamięci, choć świadomość jego przebiegu jest kluczowa dla zrozumienia całego procesu, ile sposób, w jaki zostaje ona przyswojona przez odbiorców, którzy cały czas muszą w nim aktywnie uczestniczyć. Postpamięć nie jest procesem jednolitym, ale chaotycznym, rozszczepionym na różne formy i media, poprzez które może odbywać się transmisja „pamięci” między pokoleniami. Jej wewnętrzna dynamika i brak ściśle określonych struktur sprawiają, że jest ona otwarta na modyfikacje i może przyjmować różnorodne formy w zależności od relacji, w jakiej się odbywa. W jaki sposób teatr uczestniczy w procesie transferu pamięci? Jak się do niego ustosunkowuje i z niego korzysta? Czy spektakl może generować doświadczenie postpamięci? Jakie są konsekwencje uruchomienia narracji krytycznych wobec postpamięci? Książka Marty Bryś jest próbą odpowiedzi na te pytania na przykładach spektakli Tadeusza Kantora, Jerzego Grzegorzewskiego, Moniki Strzępki oraz Krzysztofa Warlikowskiego. Proces postpamięci odbywa się w relacji między sceną a widownią. W pewnym sensie najważniejszą cechą całej analizy jest zwrócenie uwagi na ten właśnie fakt „stawania się” postpamięci w teatrze. I w tej kwestii zarówno analiza przedstawień, jak i jej konkluzje są wyjątkowo trafne i odkrywcze. Fragment recenzji prof. Krzysztofa Bielawskiego Szczególnie warte podkreślenia jest krytyczne podejście Autorki do przywołanych prac. W każdym z rozdziałów opiera ona własne interpretacje na wybranej koncepcji teoretycznej, czasem traktując ją jako inspirację dla swoich obserwacji, czasem jako cenne wsparcie metodologiczne, czasem jednak przeformułowując wersję autorską czy wręcz wchodząc z nią w polemikę. Fragment recenzji prof. Ewy Guderian-Czaplińskiej Ważną zdobyczą rozprawy jest pokazanie i dowiedzenie, że specyfika procesu postpamięci sprawia, iż „niezależnie od tego, czy dane medium zawiera komentarz (także krytyczny) do transferu pamięci, to zawsze zostaje przez niego zagarnięte i automatycznie staje się jego częścią”. W ten sposób nazwa „teatr postpamięci” otrzymuje niejako podwójne uzasadnienie: jest to teatr będący częścią procesu postpamięci, a zarazem tematyzujący, wystawiający go. Fragment recenzji prof. Dariusza Kosińskiego MARTA BRYŚ – doktor nauk humanistycznych, absolwentka teatrologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 2011–2013 pracowała w Ośrodku Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora „Cricoteka”, w latach 2013–2014 koordynatorka programowa festiwalu Krakowskie Reminiscencje Teatralne. Wraz z dr Łucją Iwanczewską współkuratorka projektu „Biografie w teatrze” realizowanego w Cricotece. W latach 2014–2015 oraz 2016–2017 członkini komisji w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej organizowanym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2015 roku koordynowała promocję Teatru POP-UP w Krakowie, realizowanego przez Agencję GAP, w ramach którego była również producentką autorskiego projektu SPI->RA->LA Krystiana Lupy, Piotra Skiby i Igi Gańczarczyk. W latach 2018–2019 koordynowała współpracę z artystami w Krakowskim Salonie Sztuki organizowanym przez Fundację F.A.I.T oraz Krakowskie Biuro Festiwalowe. Współredaktorka wraz z prof. Katarzyną Fazan i dr hab. Anną R. Burzyńską publikacji Dziś Tadeusz Kantor! Metamorfozy śmierci, pamięci i obecności (2014). Publikuje na łamach czasopism „Didaskalia”, „Dialog”, „Notatnik Teatralny”, „Opcje”.
Jak wyzwolić się spod wpływu niedojrzałych emocjonalnie rodziców
Kontynuacja bestselerowego podręcznika Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców
Dzieciństwo spędzone z nieczułymi, skupionymi na sobie i apodyktycznymi rodzicami pozostawia głębokie blizny emocjonalne, które sprawiają, że czujesz się osamotniony, masz trudności z wyrażaniem uczuć, nie potrafisz wyznaczać granic i nie radzisz sobie z budowaniem zdrowych relacji. Twoi coraz starsi rodzice wymagają od ciebie specjalnego traktowania i szacunku, jednocześnie drwią z twoich uczuć, ignorują potrzeby i podważają niezależność, a Ty nie wiesz, jak uwolnić się z sieci toksycznych relacji i zacząć żyć w zgodzie ze sobą.
Lindsay Gibson w swojej najnowszej książce pokazuje, że istnieją sposoby na wydostanie się spod wpływu szkodliwych i egoistycznych zachowań emocjonalnie niedojrzałych rodziców. Autorka opisuje skuteczne narzędzia, które pomogą zrozumieć emocjonalną niedojrzałość i pokażą, jak się przed nią bronić, oraz uczy, jak przekształcić niezdrową relację bez poświęcania własnej integralności. Wskazówki zawarte w tej książce ułatwią ci wyznaczanie granic, wzmocnią samoświadomość i pomogą odzyskać możliwość podążania własną drogą życiową.
Dzięki tej książce:
- poznasz przyczyny niedojrzałości emocjonalnej i cechy charakterystyczne jednostki niedojrzałej - nauczysz się nazywać i opisywać cechy i zachowania wynikające z niedojrzałości emocjonalnej - poznasz sposoby reagowania na zachowania osób niedojrzałych emocjonalnie oraz skutecznego wyznaczania granic - dowiesz się jak odzyskać pewność siebie i wzmocnić swoją niezależność
LINDSAY C. GIBSON jest psychologiem klinicznym prowadzącym prywatną praktykę. Specjalizuje się w terapii indywidualnej skierowanej do dorosłych dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców. Jest autorką bestsellerowej książki Dorosłe dzieci niedojrzałych emocjonalnie rodziców, a także publicystką czasopisma „Tidewater Women”. W przeszłości pracowała jako wykładowca psychologii w College of William and Mary oraz na uniwersytecie Old Dominion. Lindsay Gibson mieszka i pracuje w Virginia Beach. Prezentując studia przypadków, interaktywne ćwiczenia oraz obszerną Kartę Praw, Gibson dodaje osobom wychowanym przez niedojrzałych emocjonalnie rodziców wiary i siły potrzebnych do tego, by w pełni odzyskać swoje prawdziwe „ja”.
Kenneth A. Siegel, PhD, psycholog kliniczny „Tym, których życie toczyło się w cieniu cierpienia ich rodzica autorka uświadamia, że są teraz kimś zupełnie innym, niż kiedyś im wpajano. Daje nam przyzwolenie na to, byśmy zostawili problemy naszych rodziców im samym – i uwolnili się od odpowiedzialności za ich myśli, uczucia i zachowania. Pamela Brewer, PhD, psychoterapeutka
Niniejsza książka łączy wiedzę o aktywnościach z zakresu współczesnej performatyki miejskiej z perspektywą badawczą wyrastającą z nurtu miejskiej somatyki, ruchu ufundowanego na tzw. metodologii pierwszoosobowej, wedle której doświadczenie ucieleśnionego podmiotu stać się może źródłem samowiedzy, a także służyć poprawie jakości doświadczenia estetycznego.W ramach owego innowacyjnego ujęcia nacisk położono na materialność performansu, która zaprezentowana zostaje jako kluczowa jakość służąca do eksploracji popularnych miejskich aktywności ruchowych w ujęciu środowiskowym.Skateboarding, freerunning i parkour pokazano jako dyscypliny somatyczne nakierowane na praktykę środowiskowej homeostazy w realiach współczesnej, płynnej miejskości.Jakub Petri filozof, estetyk, pracownik Zakładu Estetyki Instytutu Filozofii UJ. Specjalizuje się w interdyscyplinarnych badaniach przestrzeni miejskiej, integrujących środowiska naukowe, miejskich aktywistów i artystów. Autor i redaktor książek dotyczących estetycznych aspektów miejskości oraz artykułów poświęconych współczesnym miejskim aktywnościom, takim jak graffiti, street art, parkour czy freerunning.
Praca Magdaleny Kozub-Karkut jest jedynym znanym mi na gruncie polskim opracowaniem, w którym podjęty został problem możliwości syntezy dwóch funkcjonujących równolegle w anglosaskim dyskursie podejść do interakcji zachodzących w środowisku międzynarodowym. Praca jest bardzo dobrze zakorzeniona w literaturze przedmiotu. Największym atutem opracowania jest uporządkowanie i zestawianie ze sobą teorii stosunków międzynarodowych i różnorodnych podejść do badania polityki zagranicznej. Po książkę dr Kozub-Karkut będą niewątpliwie sięgali studenci stosunków międzynarodowych i bezpieczeństwa międzynarodowego. Wierzę, że może ona również stać się podstawą dalszej refleksji teoretycznej. Książka jest niewątpliwie potrzebna na rynku polskim. Może być cytowana przez badaczy zajmujących się zarówno badaniem polityki zagranicznej państwa jak i teoriami stosunków międzynarodowych, a także wykorzystywana jako materiał dydaktyczny. Z recenzji dr. hab. Andrzeja Polusa, prof. UWr Magdalena Kozub-Karkut - doktor nauk o polityce, pracownik Zakładu Teorii Polityki i Państwa Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ. Absolwentka stosunków międzynarodowych (INPiSM; 2008) i administracji (WPiA; 2009) Uniwersytetu Jagiellońskiego. Specjalizuje się w zakresie global governance, teorii stosunków międzynarodowych, teorii polityki i Foreign Policy Analysis. Autorka monografii Global governance we współczesnej debacie o stosunkach międzynarodowych (2015) oraz wielu artykułów i opracowań poświęconych teoriom stosunków międzynarodowych i teoretycznym syntezom. Uczestniczka międzynarodowych konferencji oraz warsztatów badawczych (organizowanych m.in. przez EISA, CEEISA i ISA).
Przyrodnicza książka roku 2019 według Sunday TimesNocne żuki wpatrzone w Drogę Mleczną toczą kulkę nawozu po linii prostej. Żółwie morskie, langusty i ćmy odnajdują drogę, kierując się polem magnetycznym Ziemi. Wieloryby zachowują niezmienny kurs, pokonując tysiące mil, a ptaki po przemierzeniu całego oceanu trafiają do swojego gniazda na maleńkiej wysepce.David Barrie zaprasza nas do zgłębienia tajników nawigacji zwierząt i wyjaśnia, w jaki sposób stworzenia duże i małe a wśród nich i człowiek orientują się w przestrzeni.Autor rozmawia z naukowcami z różnych stron świata i odwołuje się do przełomowych odkryć noblistów w dziedzinie neuronauki, ukazując zadziwiające zdolności najrozmaitszych zwierząt.Supernawigatorzy przedstawiają cuda zwierzęcej nawigacji, byśmy mogli choć trochę zrozumieć złożoność i piękno otaczającej nas przyrody.Czy wiesz, że:Mrówki kierują się nie tylko słońcem, wiatrem i znakami orientacyjnymi. Wewnętrzny zegar i mechanizm liczenia kroków wskazują im, jaką pokonały odległość.Motyle przelatują tysiące kilometrów, posługując się finezyjnym kompasem słonecznym.Większość z nas całkowicie zarzuciła dawny zwyczaj uważnego przyglądania się otoczeniu i ciągłego nawet nieświadomego śledzenia, gdzie jesteśmy i dokąd zmierzamy.Pisarstwo Barrie'go jest porywające i przesycone duchem przygody. Fascynująca lektura.Financial TimesTa książka to elegia o czasach sprzed GPS-u, który uczynił z nas wszystkich jednocześnie geniuszy i idiotów.Daily ExpressPasjonująca lektura zarówno dla szczurów lądowych, jak i dla żeglarzy.Geographical MagazineDavid Barrie, brytyjski pisarz o bardzo urozmaiconym życiu zawodowym. Studiował psychologię eksperymentalną i filozofię na Uniwersytecie Oksfordzkim. Potem pracował między innymi jako marynarz pokładowy na promie, dyplomata, analityk służb wywiadowczych, menedżer kultury i działacz na rzecz reform społecznych. Jest członkiem Royal Institute of Navigation. Supernawigatorzy. Jak zwierzęta odnajdują drogę dostała złotą nagrodę Nautulusa za rok 2019.
W XVI wieku w Krakowie pojawiają się stałe zakłady drukarskie, które zaczynają produkować nowe książki, łatwiej osiągalne dla mieszkańców stolicy od rękopiśmiennych. Wśród tych nowości wydawniczych, oprócz ksiąg religijnych, historycznych, medycznych czy prawniczych, znalazło się też miejsce dla różnych historyj: śmiesznych, łzawych, ekscytujących lub pouczających opowieści o przygodach Gryzeldy, Sowiźrzała, Aleksandra Wielkiego, Ezopa, Meluzyny, Magielony czy Marchołta. Kim byli ludzie, którzy sięgali po te opowieści? Jak poczytna była naprawdę dawna literatura popularna? Jak wyglądało życie tych tekstów i co może nam ono powiedzieć o kulturze książki w dawnym mieście?Andrzej Tadeusz Staniszewski szuka odpowiedzi na te pytania, traktując dawne opowieści popularne jako to, czym były one pierwotnie: ważny element zmieniającego się świata wczesnonowożytnej kultury pisma, ale też przede wszystkim część codziennego doświadczenia dawnych krakowian. Śledząc losy tych tekstów od momentu ich wejścia na rynek wydawniczo-księgarski miasta pod Wawelem po chwile, kiedy trafiały one w ręce jego mieszkańców, autor opracowania pokazuje, czym te opowieści były dla ich pierwszych odbiorców, oraz ich rolę w upowszechnieniu się tak dla nas oczywistego zjawiska jak łatwo dostępna książka, która ma dawać swoim czytelnikom przede wszystkim przyjemność i odpoczynek.Dr Andrzej Tadeusz Staniszewski (ur. 1987) absolwent Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, w 2018 roku obronił tam pracę doktorską poświęconą losom popularnych historyj w dawnym Krakowie. Kierownik finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki projektu Funkcjonowanie narracyjnych tekstów popularnych we wczesnonowożytnej aglomeracji krakowskiej. W swoich badaniach zajmuje się przede wszystkim wczesnonowożytną literaturą popularną, kulturą dawnego Krakowa, literacy studies, funkcjonowaniem dawnego rynku książki, retoryką i kulturą wizualną dawnej Europy (zwłaszcza emblematyką). Interesuje się również współczesną kulturą popularną, w szczególności filmem i komiksem.
La monografía de la Dra. Agata Komorowska aborda una de las cuestiones centrales de la lingüística descriptiva, esto es, la deíxis, analizando el fenómeno deíctico basándose en un corpus del espanol periodístico, lo cual ya de por sí constituye una novedad. El libro consta de dos partes principales: en la primera, integrada por cuatro capítulos, la autora demuestra un excelente dominio de los aspectos teóricos, tanto en lo que se refiere a la definición de la deíxis, como al análisis de los vínculos de la misma con la semántica y la pragmática, además de las descripciones preliminares de las relaciones personales, temporales y espaciales. La segunda parte tiene carácter analítico-práctico al incluir una descripción del fenómeno deíctico en textos periodísticos espanoles. La autora examina más de 200 ejemplares de los principales periódicos espanoles, como ABC, El Mundo, El País, además de los periódicos locales andaluces Diario de Jerez y Diario de Cádiz del periodo comprendido entre 2005 y 2010, así como las versiones digitales de dichos periódicos de los anos 2017, 2018 y 2019. Se trata de un estudio riguroso, elaborado con alta profesionalidad, que cuenta con sólidos fundamentos teóricos y está basado en el análisis de un amplio corpus. Ciertamente suscitará gran interés en el entorno de los lingüistas hispánicos. Fragmentos de la resena elaborada por Wiaczesław Nowikow, catedrático de lingüística hispánica de la Universidad de Łódź y académico correspondiente de la Real Academia Espanola
Rola nauczyciela jest rolą złożoną, wielowymiarową, w którą wpisano wiele nieredukowalnych napięć między oczekiwaniami przełożonych, uczniów i własnymi celami, między wysokim poziomem autonomii a podporządkowaniem decyzjom administracyjnym, między działaniami na rzecz adaptacji i emancypacji uczniów, między etosem a presją codzienności, między wypełnieniem misji a realizacją podstawy programowej, między wspomaganiem rozwoju a przygotowaniem do zdania egzaminów. W przypadku nauczyciela akademickiego dochodzi jeszcze napięcie między realizacją zadań badawczych i dydaktycznych. Z jednej strony oczekuje się od niego osiągnięć naukowych najwyższej próby, a z drugiej – profesjonalizmu w prowadzeniu zajęć ze studentami i doktorantami, przy czym ów profesjonalizm ma ograniczone znaczenie w akademickich awansach. Z uznaniem przyjmuję więc działania, które są wyrazem doceniania aktywności dydaktycznej nauczycieli akademickich i które służą poszerzeniu kierowanych do nich ofert sprzyjających namysłowi nad własną praktyką dydaktyczną oraz refleksji nad bardziej ogólnymi (systemowymi) rozwiązaniami dotyczącymi dydaktyki w szkole wyższej. W działania te bardzo pozytywnie wpisuje się niniejsza książka. Teksty pobudzają do refleksji nad tym, jak działać, aby absolwentami uczelni byli ludzie, którzy wiedzą więcej, rozumieją lepiej, działają sprawniej, a nie jedynie zadowoleni z usługi edukacyjnej klienci, przy czym jedno nie musi wykluczać drugiego. Podano przykłady konkretnych sposobów działania sprzyjających podnoszeniu jakości kształcenia akademickiego, które można twórczo wykorzystać do poszukiwania własnych rozwiązań. Publikacja została zaprojektowana z uwzględnieniem szerokiej perspektywy, a więc ukierunkowana jest nie tylko na sprawne i skuteczne działanie w realizacji mierzalnych celów, lecz także na wymiar twórczy i transgresyjny podmiotów zaangażowanych w kształcenie akademickie. Z recenzji dr hab. Anny Murawskiej, prof. US
This monograph was written from the perspective of the demoscene, i.e. users and creators whose interests are focused on the capabilities of the British 8-bit computer ZX Spectrum. The book does not include the official history of the computer, but the local narrative. The authors examine the processes of taking over the western platform, e.g. mass cloning of the hardware. They investigate creative artifacts specific to the ZX Spectrum scene and discuss the computer's capabilities for creating graphics, music, demos and games, applying the ethnographic method as well as platform studies and media archeology.The ZX Spectrum Demoscene is an initiative of fundamental importance for the study of the history of digital culture in Central Europe. The authors offer insight into the environment, aesthetics and histories of the platform's assimilation in varying social and historical conditions.Dr hab. Anna Nacher, professor of the Jagiellonian UniversityPiotr Marecki, writer, publisher, translator, digital culture scholar. Associate professor in the Institute of Culture at the Jagiellonian University in Krakow, also the head of a creative computing lab. In 201314 he did a postdoc at Massachusetts Institute of Technology at the Trope Tank lab.Yerzmyey, lo-fi artist: demoscener, musician, graphic artist, photographer, writer, creator of the Hooy-Program. Author and co-author of numerous demos, intros, graphics, chiptune songs, interactive fiction, games, collection of photos. He works mostly with ZX Spectrum, but also with Atari and Amiga computers, Commodore 264 series, the Raspberry Pi and many others. Co-author of a creative computing lab at the Jagiellonian University.Robert Hellboy Straka, z80 & x86 programmer, mathematician, AGH UST lecturer. Author and coauthor of several demos, intros and games on the ZX Spectrum. His academic career is linked to advanced numerical methods in science and engineering with emphasis on GPU computations and Lattice Boltzmann Method.
Niniejsza antologia znakomicie wypełnia lukę w polskojęzycznej literaturze przedmiotu. Dzięki przemyślanemu wyborowi tekstów wnosi pozaestetyczne aspekty do dyskusji o awangardzie i awangardowości. Kładzie się w niej nacisk na problemy, które są mocno obecne w światowej refleksji, podczas gdy w Polsce nieustająco dominuje jednak paradygmat filozoficzno-estetycznego ujmowania tych zjawisk. Autorzy i autorki zaproponowali sproblematyzowany przegląd teorii, w którym spotykają się i wchodzą ze sobą w dialog (czasem spór) wielodyscyplinarne ujęcia. Praca stawia wciąż słabo obecne na gruncie polskim pytania o kulturowe, społeczne, geograficzne i ekonomiczne uwarunkowania różnych awangard, a przede wszystkim kontekstualizuje nie tylko samo zjawisko awangardy (a właściwie awangard), lecz także sposoby jego rozumienia i teoretycznego ujęcia, zależne również od tego, jakiego kontekstu kulturowego dotyczyły. Książka pozwala relatywizować i niejako dekolonizować utarte - i wydawałoby się, że już nieprzekraczalne - definicje awangardowości. Dzieje się tak za sprawą włączenia w obręb zainteresowań teorii wypracowywanych w odniesieniu do odmiennych kulturowo kontekstów: europejskiego, amerykańskiego, rosyjskiego. Uwzględnianie tego aspektu sprawia, że teksty antologii wchodzą we wzajemny, wielogłosowy dialog, co potwierdza trafność dokonanego wyboru. Ze względu na pierwszą tego typu publikację znanych, ale nie tłumaczonych dotąd tekstów, jak i tekstów mniej znanych w polskim obiegu oraz zaproponowaną tu „holistyczną" wizję awangardowości, trudno sobie wyobrazić kolejne prace i badania bez odniesienia do tego zbioru. Fragment recenzji dr hab. Agnieszki Karpowicz, prof. UW Krytyczny namysł nad awangardą jako zjawiskiem niszowym i z zasady nastawionym konfrontacyjnie wobec obowiązujących wzorców uczynił z niej model, którym posługiwało się nowe myślenie o kulturze w szerszym rozumieniu. Można zatem powiedzieć, że bardziej wyspecjalizowane teorie awangardy musiały skonfrontować się z ogólniejszymi teoriami, które z awangardy czyniły wygodny argument w walce o nowatorstwo i przełamywanie skostniałych schematów myślowych. Wszystkie przełomy w rozwoju dwudziestowiecznych teorii kultury korzystały z arsenału dobrze znanego eksperymentatorom, z wychyleniem w przyszłość, kontestacją starego porządku i radykalizacją języka na czele. Tego rodzaju zderzanie idei dało początek rewidującym dotychczasowe ustalenia dyskusjom i sporom o przyjętą perspektywę badawczą. Skoro, jak ustaliliśmy, paradoks i wielokształtność
Kolejne wydanie bestsellerowego poradnika dla rodziców i dzieci z ADHD uzupełnione o najnowsze informacje. Russel A. Barkley, autorytet w dziedzinie leczenia zaburzeń koncentracji uwagi pomaga zrozumieć czym jest ADHD, jakie są potrzeby dziecka z takim zaburzeniem oraz jaka jest rola rodzica w procesie wychowawczym. Opracowana przez autora metoda wychowawcza, oparta na aktualnym stanie wiedzy na temat zaburzeń koncentracji i najnowszych metodach terapeutycznych to niezastąpione wsparcie dla rodziców dzieci i młodzieży z ADHD. Zastosowanie wskazówek wychowawczych w codziennych sytuacjach pomoże uporać się z problemami, a zaprezentowane przykłady pokażą, jak zapewnić dziecku możliwie najlepszą opiekę i rozwinąć jego potencjał. Dzięki tej książce: - zrozumiesz czym jest ADHD, gdzie szukać informacji i pomocy - nauczysz się efektywnie współpracować ze szkołą i instytucjami wspierającymi - poznasz skuteczne metody wychowawcze niezbędne w budowaniu relacji z dzieckiem „Bezcenne, bardzo przystępne źródło wiedzy. Dr Barkley ma dar przekazywania praktycznych, łatwych do zrozumienia porad, które wspierają w pełnieniu roli skutecznego orędownika własnego dziecka.” – Chris A. Zeigler Dendy, autorka bestsellerowej książki Teenagers with ADD and ADHD „Jeśli jakikolwiek profesjonalista naprawdę rozumie ADHD, to jest nim Russel Barkley … Ogólnie rzecz ujmując, ta książka to arcydzieło.” – Child and Family Behavior Therapy Dr Russell A. Barkley pracuje jako profesor psychiatrii i pediatrii na Uniwersytecie Medycznym Karoliny Południowej. Jest autorem wielu książek i artykułów naukowych na temat zaburzenia aktywności i uwagi (ADHD), funkcji wykonawczych oraz zachowań buntowniczych u dzieci.
Wykorzystaj teorię poliwagalną w praktyce terapeutycznej Deb Dana pokazuje, jak w terapii zaburzeń psychicznych zastosować teorię poliwagalna opartą na neurobiologii. W przystępny sposób wyjaśnia podstawy teorii autorstwa Stephena W. Porgesa, przekładając je na język zrozumiały dla terapeutów i ich klientów. W kolejnych rozdziałach omawia przygotowane przez siebie mapy układu nerwowego i arkusze ułatwiające śledzenie wzorców reakcji autonomicznych ciała. Proponuje też ćwiczenia oraz medytacje, które aktywują zdolności regulacyjne układu błędnego brzusznego i dzięki temu stanowią przydatne narzędzie regulacji autonomicznego układu nerwowego. Przedstawione w książce metody, przygotowane do zastosowania pod kierunkiem terapeuty, pomogą klientom zmienić wzorce reakcji autonomicznych, zwiększyć zdolność do regulacji oraz przywrócić stan bezpieczeństwa i łączności z innymi. Klinicyści i psychoterapeuci z powodzeniem mogą więc wykorzystać zasady teorii poliwagalnej w terapii wielu zaburzeń psychicznych, w szczególności traumy i zespołu stresu pourazowego. Deb Dana to utalentowana terapeutka odznaczająca się realistycznym spojrzeniem na traumę, pragnąca zintegrować teorię poliwagalną z leczeniem klinicznym. Teoria poliwagalna dostarczyła jej języka opisującego reakcje ciała i korespondującego z jej własnymi emocjami oraz intuicyjnym poczuciem łączności z klientami. Dała jej także składnię pozwalającą nazwać własne doświadczenia i doświadczenia klientów potwierdzone przez udokumentowane mechanizmy neuronalne. Z Przedmowy Stephena W. Porgesa Autorka uprzystępnia teorię poliwagalna, pokazując mnóstwo przykładów jej zastosowania w pracy psychoterapeuty. Liczne arkusze i czytelnie wyjaśnione wzorce sprawiają, że to idealna książka nie tylko dla początkujących terapeutów. Bardziej doświadczeni praktycy niezaznajomieni z teorią Stephena W. Porgesa lub z najnowszymi osiągnięciami neuronauki również znajdą tu coś dla siebie. „Somatic Psychotherapy Today" Czerpiąc z bogatego doświadczenia, autorka prezentuje teorie i praktyczne wskazówki, które dają wgląd w życie wewnętrzne osób po traumie i pokazują, jak mogą one odnaleźć radość życia, poczucie bezpieczeństwa i połączenia z innymi. „Psych Central"
Najnowsza książka współautora bestselerowego Nienawidzę cię! Nie odchodź! Jeżeli bliska ci osoba cierpi na zaburzenia osobowości z pogranicza (BPD – Borderline Personality Disorder), w waszych relacjach zapewne nie brakuje napięć. Wahania nastroju, rozpaczliwa potrzeba bliskości przeplatana wybuchami gniewu i atakami werbalnymi – to codzienność. Skrajne reakcje twojego partnera mogą wyprowadzać cię z równowagi i utrudniać porozumienie. Jerold J. Kreisman, specjalista w zakresie terapii zaburzeń osobowości z pogranicza, w swojej najnowszej książce oferuje narzędzia do prowadzenia efektywnej komunikacji opartej na wsparciu, empatii i prawdzie. Praktyczne porady autora pomogą odpowiednio reagować na żądania i emocje partnera bez zaniedbywania własnych potrzeb. Podpowiedzą też, jak prowadzić rozmowę w atmosferze zrozumienia i szacunku, bez prowokowania napięć i wzajemnych oskarżeń. Wprowadzenie sformułowanych przez autora zasad komunikacji do codziennych interakcji pomoże zapewnić bliskim poczucie akceptacji i zrozumienia, a przy tym utrzymać wyznaczone granice. Dzięki tej książce: poznasz prostą i skuteczną technikę komunikacyjną SET-UP; nauczysz się rozpoznawać zbliżające się kryzysy oraz dowiesz się, jak na nie reagować; przyswoisz strategie radzenia sobie z frustracjami, które pojawiają się w waszej relacji; dowiesz się, jak utrzymać rozmowę na właściwych torach i skutecznie porozumieć się z osobą z BPD. Jeśli pragniesz usprawnić komunikację z bliską ci osobą z BPD i oszczędzić sobie emocjonalnego wyczerpania w przyszłości, trudno będzie ci znaleźć odpowiedniejsze źródło wiedzy. Jeff Riggenbach, PhD, przewodniczący CBT Institute of Oklahoma DR JEROLD J. KREISMAN, absolwent Cornell University Medical College w Nowym Jorku. Dożywotni zasłużony członek Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i profesor nadzwyczajny na wydziale psychiatrii St. Louis University. Współautor książek Nienawidzę cię! Nie odchodź! oraz Sometimes I Act Crazy: Living with Borderline Personality. Prowadzi prywatną klinikę w St. Louis w stanie Missouri w USA.
Tematem książki są bliskie relacje łączące Stany Zjednoczone i Holandię w zakresie wspólnych interesów i wartości. Analizie poddano stosunki amerykańsko-holenderskie w odniesieniu do podejść liberalnych, nurtów realistycznych, teorii państw o średnim i małym potencjale oraz konstruktywistycznego paradygmatu stosunków międzynarodowych. Omówiono wpływ USA na wybrane problemy polityki Holandii, w tym wojnę w Zatoce Perskiej, konflikty bałkańskie, wojnę z terroryzmem, integrację europejską czy ekologię. Przedstawione zostały różnorodne aspekty szerokiej współpracy między Waszyngtonem a Hagą w obszarze bezpieczeństwa, polityki antynarkotykowej i gospodarczym, w tym gospodarki wodnej. W formie porównawczej podjęto również istotne kwestie społeczne dotyczące między innymi systemu edukacyjnego, emerytalnego i opieki zdrowotnej, a także zagadnień etycznoprawnych (aborcja, eutanazja i prostytucja). Anna Wyrwisz - doktor nauk społecznych w zakresie nauk o polityce (Uniwersytet Jagielloński, 2017), stypendystka Copernicus Society of America (Dickinson College, USA, 2012) oraz Roosevelt Institute for American Studies (Middelburg, Holandia, 2011).
Połączenie kunsztu analitycznego i dogłębnej znajomości literatury przedmiotu przyniosło znakomite efekty. Monografia bowiem obfituje w wiele oryginalnych ustaleń pojęciowych i filozoficznych. Ujmując rzecz krótko, lektura książki dr. Ciszewskiego to prawdziwa intelektualna przyjemność dla czytelnika ceniącego analityczny sposób uprawiania filozofii. Z recenzji wydawniczej prof. Wojciecha Załuskiego To znakomita praca, bardzo erudycyjna, oparta na obszernej i wnikliwej kwerendzie bibliograficznej, napisana precyzyjnie i z analityczną dociekliwością. Spełnia ona, moim zdaniem, nawet najbardziej wyśrubowane kryteria pracy doktorskiej na czołowej uczelni. Z recenzji prof. Wojciecha Sadurskiego dr Wojciech Ciszewski – adiunkt w Katedrze Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz doktorant w Instytucie Filozofii UJ. Autor kilkudziesięciu prac z zakresu współczesnej filozofii politycznej, teorii prawa oraz etyki, w tym monografii Zasada neutralności światopoglądowej państwa (2019).
Należy z cała mocą podkreślić, że książka ta jest wyjątkowo aktualną propozycją na rynku wydawniczym. Czas otaczającej nas zewsząd mowy nienawiści, hejtu, manipulacji i propagandy to czas, kiedy potrzeba antidotum, potrzeba recepty czy choćby diagnozy. Z całą pewnością praca Doroty Korwin-Piotrowskiej ma w sobie wszystkie te elementy. Czytelnik dostaje nie tylko przemyślenia i rozważania na temat dobrej rozmowy, języka jako siły sprawczej i wpływu interakcji komunikacyjnej na funkcjonowanie w środowisku społecznym, ale także konkretne wskazówki, jak osiągnąć postulowany w całej książce dobrostan komunikacyjny. Ta część z powodzeniem może być wykorzystana przez wszystkie osoby, które uczą właściwego porozumiewania się – psychologów, terapeutów, trenerów czy nauczycieli. Z recenzji dr hab. Anety Załazińskiej, prof. UJ Dr hab. Dorota Korwin-Piotrowska, prof. UJ, jest literaturoznawczynią, od lat zajmuje się pograniczem poetyki i językoznawstwa, wykłada poetykę oraz kompozycję z elementami retoryki dla studentów elektronicznego przetwarzania informacji na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ. Autorka książek naukowych: Białe znaki. Milczenie w strukturze i znaczeniu utworów narracyjnych (Na przykładach z polskiej prozy współczesnej) (2015), Poetyka – przewodnik po świecie tekstów (2011), Powiedzieć świat. Kognitywna analiza tekstów literackich na przykładach (2006), Problemy poetyki opisu prozatorskiego (2001), a także literackich: Tak patrzeć (2017), Podróż do Oddo (2008), Witajcie w realu! (2005), Kolor tego, co nie istnieje (2002).
Edycja tekstu Eijitsu shohin (Miniatury na wiosenne dni) autorstwa Natsumego Sosekiego ma być pożytecznym narzędziem poznawczym dla różnej kategorii adeptów literatury japońskiej, w tym studentów i młodych badaczy, umożliwiającym dogłębne wniknięcie w intelektualne i językowe walory miniatur prozatorskich Natsumego Sosekiego. Miniatury te to w istocie szkice, swego rodzaju etiudy literackie, będące dla autora wygodnym forum do przekazywania własnych reminiscencji z pobytu w Anglii i Szkocji, ale też i z obserwacji życia codziennego własnej ojczyzny. Tworząc te szkice, autor rozwijał i doskonalił własną sztukę pisarską, współkształtowaną przez jego europejskie doświadczenia i kontakty czytelnicze. W tym sensie lektura jego Miniatur na wiosenne dni ułatwia wejrzenie w jego wrażliwość obserwatora i interpretatora poznawanej rzeczywistości. Prof. Romuald Huszcza
Niniejsza książka opowiada o dwóch dziełach. Pierwszym z nich jest obraz XVI-wiecznego włoskiego artysty Francesca Mazzuoli (Mazzoli), zwanego Parmigianinem (małym parmeńczykiem) lub po prostu Parmezanem. Drugim — poemat napisany przez współczesnego amerykańskiego poetę Johna Ashbery'ego. Obydwa noszą ten sam tytuł wyrażony w dwóch różnych językach: Autoritratto entro uno specchio convesso, Self-Portrait in a Convex Mirror (Autoportret w wypukłym lustrze). Dzieli je blisko czterysta pięćdziesiąt lat— pierwszy zainicjował europejski manieryzm, drugi powstał w najlepszym okresie amerykańskiego postmodernizmu. Artysta i poeta — każdy na swój sposób — mierzą się z podobnymi wyzwaniami. W jaki sposób „uchwycić" siebie i swoje życie, skoro co chwilę wymykają się nam z rąk? Jak ochronić się przed tym, co przychodzi ze strony innych i świata, nie wpadając przy tym w pułapkę solipsyzmu? Jak patrzeć w lustro, by rozpoznać siebie, a zarazem nie ulec samozwrotnej namiętności? Szukając odpowiedzi na powyższe pytania, Parmigianino i Ashbery próbują za pomocą malarstwa oraz poezji przekształcić siebie i otaczającą ich rzeczywistość. Nie tylko po to, by przeprowadzić artystyczny czy literacki eksperyment, ale przede wszystkim po to, by „żyć dalej". Grzegorz Jankowicz (ur. 1978) — filozof literatury, filolog, eseista, redaktor, krytyk i tłumacz. Dyrektor programowy Festiwalu Conrada. Redaktor działu kultury „Tygodnika Powszechnego". Dyrektor programów literackich Fundacji Tygodnika Powszechnego. Juror Nagrody Conrada oraz Nagrody Literackiej Unii Europejskiej. Opublikował między innymi: Po co jest sztuka? Rozmowy z pisarzami (2013), Gombrowicz–Loading. Esej o formie życia (2014), Uchodźcy z ziemi Ulro. Eseje (2015), Życie na poczytaniu. Rozmowy o literaturze i reszcie świata (201 7), Blizny. Eseje (2019). Współtwórca akcji społecznej „Tygodnika Powszechnego" Lekcje czytania z... oraz pomysłodawca działającej przy Krakowskim Biurze Festiwalowym Szkoły Czytania, w ramach której prowadzi warsztaty czytelnicze z dziećmi, młodzieżą, seniorami i osadzonymi.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
