Autorka "Lodówki" już we wstępie zaznacza, że nie należy tkwić w związku będącym pomyłką, bo jest to krzywdzące dla wszystkich. Przypomina również, że rozwody są dla ludzi, podobnie jak śluby.
Bycie samotnym nie jest łatwe. Ale życie we dwójkę też często związane jest z problemami. Wie o tym Miriam. Dopiero co rozstała się z Piotrem, z którym tkwiła w toksycznym związku. Tę świadomość ma też Maja – pozostawiła za sobą skomplikowany związek z mężem alkoholikiem. Czy romans z żonatym mężczyzną może zaspokoić jej głód miłości?
Mimo trudności i kłopotów, które na swej drodze napotykają bohaterowie, fabuła nie przygnębia, a czasami wręcz przedstawiona jest z dużą dawką poczucia humoru. Autorka porusza trudne tematy dotyczące związków w głęboki i przemyślany sposób, nie boi się naruszyć tabu i śmiało przełamuje stereotypy.
MONIKA CHMIELARCZYK (ur. 1983 r.) ukończyła studia na kierunku pedagogika specjalna.
Często uzewnętrznia i obnaża to, co inni chcą ukryć, oraz zapomina, że świat nie jest idealny.
Nieustannie w podróży, ale najbardziej ceni sobie powroty do domu i bliskich. Dom rodzinny ukształtował ją jako osobę wrażliwą na potrzeby słabszych czy niepełnosprawnych, w odmienności odnajduje niepowtarzalność i unikatowość.
Jej kolekcja kolorowych szminek jest imponująca, a ona sama wciąż poszukuje nowych intensywnych barw w swoim życiu.
"Lodówka" jest jej debiutem.
Jestem mamą dwójki dzieci, mam 44 lata, pracuję w firmie Amazon jako pracownik magazynu na stanowisku piker. „Cuda Boże w moim życiu” to moja pierwsza książka. Kolejną będzie tomik wierszy, których sporo już napisałam i w dalszym ciągu tworzę, gdy tylko przychodzi natchnienie. Pracuję też nad następną książką, która będzie miała tytuł „Bóg żyje, opoką moją jest”.
Człowieczeństwo to piękna rzecz, zdolność do emocji, słabości, uniesień i większych celów. W jednej osobie kumuluje się wir emocji lepszych i gorszych tworzących kształt człowieka, tak jak możność wyboru, świadomość, umiejętność godzenia się z porażką czy próba walki. Zaprogramowana maszyna jest niczym wobec tego, czym jest dusza i psychika, a do tego zmierzam. Nieważne, czy nam „wychodzi” czy nie, warto spróbować przeskoczyć swoją ludzką część, stać się silniejszym pod każdym względem, silniejszym od siebie w świecie, który oferuje zbyt wiele.
Jesteś żydem, katolikiem, protestantem, prawosławnym, muzułmaninem, wyznawcą innej religii, niewierzącym? Pozostań nim! Pamiętaj jednak o tym, że jeśli doświadczyłeś jakiegoś cudu dzięki tej książce, to uczynił Ci to Jezus Chrystus. Przewodnik Skuteczna modlitwa zaskoczy nawet niewierzącego; zapewnia psychologiczne wytłumaczenie duchowej nauki, skłania do autorefleksji i w zupełnie nowatorski sposób zachęca do realnego dialogu z Bogiem, jednocześnie znajdując za każdym razem uzasadnienie w źródle Pisma Świętego i nauce Jezusa Chrystusa. Proponuje bezkompromisowe spojrzenie na modlitwę, odzierając ją z otoczki fałszywych przekonań, a co najważniejsze zachęca do zaangażowania się w skuteczną modlitwę, której efekty wprawią Cię w zdumienie.Tekst oparty na psychologii, ale muszę przyznać, że jest bardzo dobry.(o. Józef)Dzięki tej książeczce zrozumiałem, że modlitwa wiele zmienia, od tej pory w mojej rodzinie zagościł spokój.(Marek)Czytając tę książkę, doszedłem do wniosku, że została napisana z natchnienia Ducha Bożego.(Wiktor)Zastosowałam się do wskazówek dotyczących modlitwy w praktyce z tego przewodnika i naprawdę, coś niesamowitego! Odczuwałam niektóre przejawy łączności z Bogiem opisane w tej książce!.(Zofia)Ten przewodnik to jedyna w swoim rodzaju duchowa uczta dla czytającego. Podejmuje on szereg zagadnień teologiczno-egzystencjalnych, udzielając odpowiedzi na pytania nurtujące współczesnego człowieka.(Marianna)
Autorka zaprasza na niekonwencjonalną wędrówkę śladami Adama Mickiewicza w miejsca, w których żył i które odcis-
nęły swe piętno na jego twórczości. Polonistka przemierzyła szlak od Zaosia, gdzie się urodził, po Konstantynopol (dzisiejszy Stambuł), gdzie dokonał żywota. Zobaczymy unikatowe zdjęcia i intrygujące komentarze, ale przede wszystkim poczujemy atmosferę niezwykłej pasji, która bije z każdej karty książki. Jest to swoisty przewodnik, który można zabrać ze sobą w podróż. Jednak już sama jego lektura przenosi czytelnika w opisane miejsca równie sugestywnie.
"Przytulone drzewa" – wbrew tytułowi to nie opowieść dendrologiczna. Nie jest to także praca naukowa o behawioryzmie drzew ani o czułości i uczuciach wyższych w świecie roślin, którego wspaniałymi przedstawicielami są drzewa. Owszem czasami zdarza się, że dwa drzewa wyrosną zbyt blisko siebie i wyobraźnia podpowiada nam jednoznaczne skojarzenie o tulących się drzewach, a dziecko doda nawet, że te dwa drzewa się lubią. To prawda. Czyż nie? Przecież się przytulają. To poetycka opowieść o codzienności, w której z pozoru błahe wydarzenia mają wielkie znaczenie. Zwyczajne sprawy nabierają ponadczasowej mocy i płyną z nami przez życie. W zaułkach rzeczywistości czai się zło gotowe rzucić się na Bogu ducha winnego człowieka i rozszarpać na strzępy. Kusi nas myśl, że wszystko zostało z góry ukartowane, że i tak rzeka życia popłynie swoim korytem. Nagle los rzuca nas w wir zdarzeń. Spadamy z nieba w czas i przestrzeń. Czasy wojen podłe i plugawe. Krótkie przebłyski pokoju i dobrobytu. Koło fortuny wiruje, da, co zechce, lub zabierze wszystko. Zajrzyj w głąb, drogi czytelniku, znajdź odpowiedź. Ona czeka na ciebie uśmiechnięta i skromna, wie, że przyjdziesz. Rusz w drogę, bo nigdy jej nie poznasz. Szukaj, bo warto.
Książka przedstawia dwoje dorosłych ludzi, których uczucie zaczęło się w czasach młodości. Spotykają się po latach i uśpiona namiętność ożywa. Opowieść przepleciona wieloma wątkami, wszystkie jednak związane są z historią kochanków. Jest tam sporo refleksji i znaków zapytania.
Basia miała wszystko, o czym w 1915 roku mogła marzyć młoda kobieta: własne cztery kąty, zadowalającą pracę i kochającego mężczyznę u boku, który właśnie poprosił ją o rękę. Mimo wojny i wszechobecnego strachu przepełniała ją nadzieja na lepsze jutro. Jeden dzień, krótka chwila zniweczyły wszystko. Moment, w którym razem z narzeczonym zostali wciągnięci w sam środek zamieszek, miał być jej ostatnim w tym życiu. Czy aby na pewno? 18 stycznia 1915 roku w wieku dwudziestu dwóch lat zmarła stratowana przez tłum Barbara Trzmielewska. Niewiele osób jednak wie, co się wydarzyło dalej. Tego dnia świadomość Barbary przez dotyk pewnym impulsem przeniosła się do ciała lekarza odpowiedzialnego za orzeczenie jej zgonu. Zaraz potem przepłynęła do ciała Adama pozostającego do tej pory w śpiączce.
Sto lat później zostanie zmuszona do ostatecznego starcia z dawno zapomnianą przeszłością. Czy dowie się, kto i dlaczego ją ściga? Czy odkryje wreszcie powód swojej nieśmiertelności? Czy zdecyduje się zostać i walczyć o miłość?
„Szafa Rospudy” to literatura nie dla każdego, bo choć trudno ją jednoznacznie sklasyfikować, to formą najbardziej przypomina powieść poetycką. Świadczyć może o tym wyszukany, bogaty w metafory styl, ale też odrealniony świat, w którym żyją bohaterowie. Fabuła pełni tu rolę drugorzędną, ważniejsza jest forma – specyficzny język oraz elementy fantastyki mają za zadanie podkreślić, że wszystko tu jest fikcją. Autorka tworzy światy, w których rzeczywistość łączy się z fantazją, a granice nie istnieją. Przestrzenie, w których poruszają się bohaterowie, przenikają się nawzajem i nie liczy się odległość geograficzna czy bariera w postaci ekranu telewizora – tutaj wszystko jest możliwe.
Vincent jest Wampirem, który zawsze działa zgodnie z zasadami Vartiomis, nie ma nawet oporów, by odebrać pamięć kobiecie, która pokochała Wampira, a jemu odebrać życie, bo Vartiomis przyjaźnią się, mają wady i nałogi, ale nie mogą kochać. Wszystko się zmienia, gdy poznaje Shizuko, kobietę, z którą połączy go miłość i… dziecko! To jest jednak niezgodne z zasadami Vartiomis…
Vartiomis mają zdolność czytania w myślach i teleportacji, żyją na tajemniczym kontynencie, w którym egzystują obok nich demony i wilkołaki. Autorka tworzy rzeczywisty świat, wprowadza w wątek opisami przyrody, ukazuje siłę miłości, której nie można zakazać, a jednocześnie pokazuje to, że każda rasa ma swoje prawa, których powinna przestrzegać, a złamanie reguł może czasami wiele kosztować.
Przedstawiona historia wciąga i trzyma w napięciu aż do samego końca.
"Imperium Lilith" to druga część trylogii "Burze na Słońcu". Ewa znów znalazła się na rozstaju dróg. Akcja rozgrywa się w posiadłości nad jeziorem, gdzie zacierają się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. To właśnie tutaj łączą się światy duchowy i materialny oraz odbywają się rozmowy na temat przeznaczenia człowieka. Istnieje prawdopodobieństwo, że jeżeli nie w tej rzeczywistości, to przynajmniej możemy być szczęśliwi w światach równoległych. Mirka wybrała życie w świecie snów, by móc doświadczać miłości, ale w zamian wyrzekła się fizycznego ciała. Ewa wybiera rzeczywistość, ale żeby do niej powrócić, musi uśmiercić świadomą część swojej osobowości. To pełna metafor opowieść o ranach, bólu, samotności współczesnego człowieka i radykalnym wybaczeniu, które stanowi prawdziwe odrodzenie.
- Surrealistyczne odniesienia - mitologiczne nawiązania - metaforyczna śmierć ego - fizyka kwantowa - szaleństwo na miarę "Pani Bovary"
Ezo Oneir - kreatorka marki Poza Rzeczywistością, powieściopisarka i fotograficzka. W twórczości sięga po inspirację do innych wymiarów i galaktyk. Łączy oniryczną baśń i wizualizacje podróży duchowych. Ukazuje życie, jako jeden z wariantów według teorii transerfingu rzeczywistości. Niegdyś pracownik kadry zarządzającej w kilku korporacjach. Ostatecznie zrezygnowała z rozwoju kariery biznesowej na rzecz działalności artystycznej.
Zosia, młoda stażystka, po ukończeniu szkoły otrzymuje szansę pracy w Lasach Państwowych. Na początku nie jest świadoma, co ją tak naprawdę czeka i z jakimi zadaniami codziennie musi się zmagać leśnik. Wkrótce jednak poznaje swojego mentora Wiesława, który pracuje na stanowisku leśniczego już od kilkunastu lat. Ten na początku studzi ogromny zapał stażystki. Dobrze wie, że to ciężki kawałek chleba. Z czasem jednak nabiera do niej większego zaufania oraz widzi w niej godnego następcę. Opowiada jej leśne historie, nie zawsze ze szczęśliwym zakończeniem. Z każdym dniem Zosia nawiązuje nowe przyjaźnie i nabiera doświadczenia, uświadamiając sobie, jak ciężką prace trzeba włożyć, aby wyhodować las, a później trzymać nad nim pieczę i że na pracownikach leśnych spoczywa ogromna odpowiedzialność. Zawód leśnika staje się jej życiową pasją...
Cała opowieść jest napisana wierszem.
Skye, trzydziestoletnia rozwódka, wiedzie uporządkowane i nieco nudne życie agentki nieruchomości. Wszystko zmienia się, gdy w jej biurze pojawia się tajemniczy brunet Daniel, który okazuje się wilkołakiem. Pracując dla Daniela, Skye pakuje się w tarapaty, gdy na jaw wychodzi, że jest ona człowiekiem indygo odpornym na hipnozę wampirów. By ochronić dziewczynę przed ich zakusami, Daniel i jego wataha przyjmują ją pod swoją opiekę, wtedy poznaje ona trudne zależności hierarchiczne panujące w stadzie. Tymczasem odkrycie specyficznych zdolności indygo staje się dla Skye dopiero początkiem problemów, zwłaszcza gdy okazuje się, że rodzące się między nią a Danielem uczucie nie wszystkim jest na rękę
Czy jest na świecie ktoś, kto by nie chciał być szczęśliwy? Nie ma takiego! Współczesny świat mówi: Bierz sprawy w swoje ręce, bo wszystko zależy od ciebie. Doświadczony życiem powie: Przecież to jest kłamstwo, bo od człowieka zależy dużo, a jednocześnie bardzo mało. Jest ogrom możliwych zdarzeń, na które człowiek nie ma żadnego wpływu.
Współczesny człowiek zapomina o Bogu, który z wielkiej swej Miłości stworzył człowieka i dla niego ten przepiękny świat. Chce mu zapewnić nie tylko szczęście wieczne, ale także szczęście na tym świecie, trzeba jedynie w Niego uwierzyć i Mu zaufać.
Autor książki „DLACZEGO???” stara się przez całe swoje życie być blisko Boga i przekonuje, że nigdy się na Nim nie zawiódł. Mówi, że jest szczęśliwym mężem, ojcem, dziadkiem i pradziadkiem. Nadmiernie się o nic nie martwi i z optymizmem patrzy w przyszłość, bo ufa Bożej Opatrzności.
W książce przedstawia setki przeróżnych faktów, zdarzeń i cudów, których bez Boga w żaden sposób wyjaśnić nie można. Stawia wielokrotnie pytanie: Dlaczego ludzie żyją tak, jakby Boga wcale nie było? Dlaczego lekceważą swoją odpowiedzialność za życie wieczne?
Książkę dedykuje wszystkim tym, którzy z otwartym sercem i dobrą wolą zabiegają o prawdę przez duże „P” i szukają dróg do osiągnięcia prawdziwego szczęścia. W niej mogą znaleźć odpowiedzi na wiele pytań.
Ciepłe, wzruszające, a przede wszystkim bliskie, takie właśnie są "Odblaski". Siedem krótkich opowieści tworzy przekrój przez to, co ważne – ale i trudne. Autorka w subtelny sposób przeplata ocalanie od zapomnienia z zapominaniem, aby pamiętać o świetle, a oddalać mrok. Obserwacje, z niezwykłą wrażliwością ujęte w karby słów, są tym, czym dla wędrowca azyl rodzinnego domu – miejscem bezpiecznym, do którego chce się wracać.
Karolina Król – (ur. 1995) polonistka, pianistka, technik florysta. Autorka powieści dla młodzieży „Cukierek albo psikus” oraz „Siedem dni” (w przygotowaniu), jej teksty można znaleźć w książkach „Młodych Polaków portret zbiorowy” oraz „Piszę, więc jestem”. Laureatka wielu ogólnopolskich konkursów literackich, pasje rękodzielnicze realizuje jako Okularnica.
Ryszard Wójtowicz (ur. 1953) autor książek o trudnych wyborach, których bohater jest zmuszony dokonywać w życiu zaplątanym między miłością, pracą i rodziną. Nie zawsze udaje mu się pogodzić te trzy rzeczy i mimo olbrzymich starań często wychodzi z nich okaleczony na zawsze. Ukazuje, że życie bywa bardzo skomplikowane i umie narzucać ludziom prawa, które są zmuszeni poznać. Jego książki emanują prawdą i doskonale opisują ludzkie uczucia, pragnienia i żądze.W ""Potrójnym układzie"" Rafał kocha przyszłą żonę, ale na swoim ślubie zostaje przez nią skrzywdzony, ta zadra sprawi, że ciągle będzie dręczyć go poczucie żalu i pragnienie zemsty. Od tej pory życie wciąga go w potrójny układ, egzystujący między kochanką, pracą i rodziną. Ten układ dyktuje mu prawa, których nie zna, prowadzi go w ciemny labirynt, z którego trudno mu się wydostać. Walka z nim jest najcięższą walką w jego życiu. Układ niszczy mu małżeństwo i pracę, degraduje go. Wobec układu jest bezsilny, ale w końcu przychodzi czas opamiętania i niespodziewane ocalenie.""Potrójny układ"" to tajemne aleje miłości uczciwego i zaradnego w pracy mężczyzny, kochającego męża i syna, któremu układ zabiera wszystko. Czyta się jednym tchem, z narastającym podziwem i ciekawością. W tym układzie czuje się, że wszystko jest prawdziwe.""Potrójny układ"" można porównać tylko z Układem Elii Kazana.***Sądziłem, że poszłaś do domu, a ty wciąż w biurze?A, sama nie wiedziałam, czy iść, czy poczekać, aż przyjdziesz, i tak mi zleciał czas.Patrzyłem na nią i na jej twarz. To miło, że na mnie czekała pomyślałem. Była w żółtej, lekkiej, zapinanej z przodu bluzce. Z rozpiętego od góry dekoltu widać było wyłaniający się wydatny, bardzo ładny biust. We włosach miała wpiętą maleńką czerwoną kokardkę. Nosiła ją od pewnego czasu nadawała całej jej postaci radosny wyraz. Zaczęła robić kawę, a ja dyskretnie wodziłem oczami za jej krokami, dziś była w luźnej brązowej spódnicy z falbankami i czarnych lekkich bucikach. Gdy podeszła, aby postawić napełnioną filiżankę, przystanęła przy mnie. Znów poczułem ten jej zniewalający kobiecy zapach, może trochę zmieszany z jej potem była już przecież dziesięć godzin w pracy. Podniosłem na nią wzrok, jakby próbując odgadnąć jej reakcję. Czy ona chce tego samego co ja? Wciąż stała, czekając na to, co się miało wydarzyć. Czułem, jak wzbiera we mnie życie, kusi mnie swoim zapachem i daje znaki z wysoka i z niska, grając na swych instrumentach kobiecych, choć się tego nie słyszy, ale czuje, i tak zachłannie we mnie wiruje. I poczułem, jak przeze mnie przechodzi to wszystko od niej do mnie. I wtedy, wciąż patrząc sobie wzajemnie w oczy, położyłem prawą rękę na jej nodze po przeciwnej stronie kolana. Zacząłem gładzić jej udo. Później posunąłem rękę wyżej i tam już ona została. Gładziłem jej jędrne pośladki, och, jakie one były wypukłe i kształtne. A ona wciąż nie odchodziła.W pewnym momencie Sylwia powiedziała:Poczekaj, Rafał.Podeszła do drzwi i przekręciła w nich klucz.Po czym wróciła szybkim krokiem i
Kiedy Khafiyah, najmłodsza z rodzeństwa, otrzymuje propozycję wyjścia za mąż za syna milionera w zamian za pomoc finansową rodzicom, postanawia ją przyjąć i wyjeżdża z Pakistanu do Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W Abu Dhabi bardzo szybko staje się znienawidzoną żoną i kulą u nogi. Pewnego dnia jednak do Emiratów przybywa niespodziewany gość, który wywraca życie wszystkich do góry nogami.
Cecylia jest wrażliwą i nieśmiałą zagubioną dwudziestolatką, całkowicie podporządkowaną ojcu, z którym łączą ją toksyczne relacje. Wydaje jej się, że jest inna i nigdzie nie pasuje, a w pracy szykanuje ją psychopatyczna szefowa, co doprowadza dziewczynę do próby samobójczej. Pewnego dnia jednak szklana bańka jej samotności pęka i poznaje Michała, który jest jeszcze dziwniejszy niż ona sama. Chłopak jest poważnie chory. Cierpi na zespół Tourette’a, który utrudnia mu normalne funkcjonowanie wśród ludzi. Związek Cecylii i Michała od początku napotyka same przeszkody. Nikt ich nie akceptuje. Michał czuje się odrzucony, nienawidzi ludzi i pragnie wyrównać rachunki za to, co go spotyka z ich strony. Jest impulsywny, nie panuje nad emocjami, zaczyna popadać w konflikt z prawem i coraz bardziej się pogrąża. Zostaje oskarżony o zbrodnię, której nie popełnił. Również Cecylia szuka zemsty na znienawidzonej szefowej. Wkrótce obydwoje muszą się ukrywać w położonym na odludziu domku w mazurskich lasach. Michał pragnie żyć poza stadem. Nie chce spotykać się z ludźmi, ale to okazuje się niemożliwe. Kilkanaście lat później szesnastoletnia Jagoda, córka Cecylii i Michała, musi sama zaopiekować się rodzeństwem i podjąć wiele życiowych decyzji. Czy zdoła ocalić swoją rodzinę? Czy uda jej się wrócić do normalnego życia wśród ludzi i przezwyciężyć piętno wykluczenia, z którym borykają się jej rodzice?
Książka o sile uczucia, o przełamywaniu uprzedzeń i stereotypów.
Szokująco realistyczna, pokazuje ciemne strony ludzkiej natury. Jest przejmującą historią rodzinną z pozytywnym zakończeniem.
Czasami najciemniej jest pod latarnią, przynajmniej tak powiadają. Wiele bym dał za to, gdybym kiedyś miał tę wiedzę, którą zawiera niniejsza pozycja. Corocznie życzymy sobie zdrowia i szczęścia, a nie wiemy, że zależy to od posiadanej przez nas krwi. Właściwie aż dziw bierze, że tak mało się o tym mówi i pisze we współczesnej literaturze naukowej. Przedstawiony nowy paradygmat medycyny otwiera drzwi do nowatorskiego spojrzenia na przyczyny chorób wśród gatunku ludzkiego. Podważaj wraz ze mną teorie i autorytety, samodzielnie sprawdzaj, w jak czarnej dziurze dzisiaj się znajdujemy. My, pokolenie XXI wieku.
Nigdy nie pozwól wiedzy stanąć na drodze prawdy.
Mamy tutaj do czynienia z Marią, debiutantką i autorką książki "Zrozumieć, zapomnieć, wybaczyć".
Na wstępie warto by poinformować czytelnika, kim jest Maria.
Maria to osoba dobra, kochana.
Która była już w paru związkach.
Z mężczyznami, których sama sobie wybierała na partnerów życiowych.
Z którymi chciała być.
I z którymi była.
Których na swój sposób kochała.
Ale oni jej najwyraźniej nie.
Życie jej nie rozpieszczało.
Czasami dało jej popalić.
Ona jednak się nie załamała.
Głęboko wierzyła, że w końcu znajdzie swoją miłość.
Uważała, że to, co dajesz innym ludziom, kiedyś do ciebie wróci.
Dlatego przez całe życie starała się dawać innym ludziom dobro.
Jej związki pokazały, że bycie dobrym nie zawsze jest zauważane
czy dostrzegane. A bardziej wykorzystywane.
Nie zawsze zdaje egzamin.
Dlatego ma nadzieję, że dzięki temu, co przeżyła,
będzie w stanie komuś pomóc.
Że jej historia będzie dla innych inspiracją do działania.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
