The present volume contains accounts presenting the events that unfolded in the Wola district of Warsaw in August 1944. According to various estimates, the number of people murdered at the time ranged from 25,000 to as many as 60,000, among whom were thousands of women, children and the elderly. The book contains the testimonies of both those who survived their own death, being wounded in mass executions, and of the helpless witnesses, who could only observe the murders of others - in many instances those of their own family members. The contents are supplemented with depositions given by witnesses who saw how the Germans tried to obliterate the traces of their crime, which according to some researchers satisfies the criteria of genocide.
The accounts gathered in this volume concern the period from September 1939 to July 1944, whereas the leitmotif that conjoins them are the executions that were conducted by the Germans in Warsaw and its environs throughout the entire occupation. Some of these killings were committed as punishment for various types of ""crimes"" - from involvement in the resistance to participation in clandestine classes. Others were aimed at exterminating the Polish intelligentsia, were retaliatory in nature, or were simply manifestations of the occupier's criminal whims. Both secret and public, mass and individual, by shooting or by hanging, the accounts brought together in the book clearly show that executions formed an integral part of everyday life in occupied Warsaw.
W serii "Zapisy Terroru" publikowane są świadectwa konkretnych osób - ofiar i świadków dwóch totalitaryzmów. Kryją się w nich osobiste przeżycia tysięcy Polaków, ich rodzin i bliskich. Niniejszy tom zawiera relacje dotyczące wydarzeń, które miały miejsce w Śródmieściu w okresie Powstania Warszawskiego.
Świadkowie opisują w nich masową eksterminację, przeprowadzaną przez Niemców w takich miejscach jak Ogródek Jordanowski, ruiny Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych, Hala Mirowska, Opera czy Apteka Anca. Wielu spośród nich to to osoby, które cudem przetrwały egzekucje lub były wykorzystywane jako „żywe tarcze” dla niemieckich czołgów i piechoty. W zeznaniach znajdziemy także opisy planowego niszczenia zabudowy Śródmieścia w trakcie i po zakończeniu walk.
Książka zawiera eseje naukowe uczestników seminarium, w ramach którego dwunastu uczonych przygotowało autorskie interpretacje kluczowych elementów polskiego doświadczenia dwóch totalitaryzmów. Członkowie grupy badawczej, której prace organizowało czworo opiekunów naukowych, reprezentowali wrażliwości i metody badawcze charakterystyczne dla rożnych dyscyplin: historii i historii idei, politologii, filozofii politycznej, literaturoznawstwa, socjologii czy prawoznawstwa.
"W Norymberdze głównym oskarżycielem sowieckim był Roman Andriejewicz Rudienko, prokurator odpowiedzialny za skazanie przywódców Polskiego Państwa Podziemnego w tzw. procesie szesnastu . Ten obraz doskonale opisuje sytuację Polski po II wojnie światowej. Po 6-letniej brutalnej okupacji niemieckiej, w której zginął co 6 obywatel Polski, kraj popada w ponad 40-letnią zależność od Związku Sowieckiego. Ten fakt zmienia znacząco perspektywę badacza – ani nazizm, ani komunizm nie były wyborem Polaków, ale były ich doświadczeniem."
Ze wstępu dr Joanny Lubeckiej
W kolejnym tomie z serii „Zapisy Terroru” oddajemy głos naocznym świadkom, którzy przeżyli tragedię wojny. Historię Kielc, Radomia oraz licznych mniejszych miejscowości pod okupacją niemiecką ukazujemy przez pryzmat ich doświadczeń.
Dystrykt radomski był swoistym laboratorium niemieckiej polityki okupacyjnej w Polsce. Z prezentowanych w tomie świadectw mieszkańców ziemi radomskiej, kieleckiej czy częstochowskiej wyłania się poruszający obraz przemocy: zagłady Żydów, eksterminacji polskich elit i inteligencji, pacyfikacji wsi, planu germanizacji i kolonizacji ziemi, walki z polskim podziemiem.
Jego motywem przewodnim pozostaje temat egzekucji, które Niemcy przeprowadzali w Warszawie i okolicach przez cały okres okupacji. Niektóre z nich pełniły rolę wyroków śmierci wykonywanych za rozmaite przestępstwa, od działalności w konspiracji, aż po udział w tajnych kompletach. Inne służyły eksterminacji polskiej inteligencji, miały charakter odwetowy lub były dziełem zbrodniczego kaprysu okupantów. Tajne i publiczne, masowe lub indywidualne, przez rozstrzelanie czy powieszenie zawarte w tomie świadectwa ukazują nam, że egzekucje należały do codzienności okupowanej Warszawy.
Jest to premierowy tom serii wydawniczej, zawierającej relacje obywateli polskich, którzy doświadczyli cierpienia ze strony dwóch totalitaryzmów: niemieckiego i sowieckiego. Będą w niej publikowane osobiste przeżycia tysięcy Polaków, ich rodzin i bliskich. W zdecydowanej większości są to zeznania składane przed powołaną w 1945 r. Główną Komisją Badania Zbrodni Niemieckich w Polsce (od 1949 r. Główną Komisją Badania Zbrodni Hitlerowskich).
„Zapisy Terroru” to główny projekt Ośrodka Badań nad Totalitaryzmami im. Witolda Pileckiego. W internetowej bazie gromadzone są relacje świadków i ofiar totalitaryzmów: zapisy w języku polskim, angielskim oraz skany oryginalnych dokumentów. Pierwszy tom serii wydawniczej „Zapisy Terroru” zawiera świadectwa mieszkańców Warszawy i jej najbliższych okolic.
Książkę rozpoczynają zeznania profesorów Jana Zachwatowicza i Stanisława Lorentza. Dokumentowali oni podczas wojny zniszczenia wyrządzone przez okupanta, a po jej zakończeniu byli zaangażowani w dzieło odbudowy Warszawy, której 85% lewobrzeżnej części było w ruinie. Prof. Jan Zachwatowicz jako pracownik Biura Odbudowy Stolicy przeforsował projekt dokładnej rekonstrukcji Starego Miasta.
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
