W znanej serii Nazywam się… kolejna książka o sławnej postaci – siostrze Faustynie Kowalskiej ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. To święta wyniesiona na ołtarze w 2000 roku przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Chciała być zwykłą siostrą w klasztorze, stała się pośrednikiem Jezusa, który przekazał jej orędzie Bożego Miłosierdzia. Jej Dzienniczek nazywano podręcznikiem prawdziwej miłości. Książka pięknie ilustrowana została przygotowana w związku z XVI Spotkaniem Młodych na Lednicy 2 czerwca 2012 pod hasłem "Miłość Cię znajdzie".
Katniss Everdeen wraz z matką i siostrą mieszka w Trzynastce ? legendarnym podziemnym dystrykcie, który wbrew kłamliwej propagandzie Kapitolu przetrwał, a co więcej, szykuje się do rozprawy z dyktatorską władzą. Katniss mimo początkowej niechęci, wykończona psychicznie i fizycznie ciężkimi przeżyciami na arenie, zgadza się zostać Kosogłosem ? symbolem oporu przeciw kapitolińskiemu tyranowi
Książka adresowana jest jednocześnie do dzieci i do dorosłych, ma być przewodnikiem po świecie kultury wizualnej. Poprzez prezentację rozmaitych tematów i przemian formalnych malarstwa uczy patrzenia, zgodnie z przekonaniem, że sztuka niczym zwierciadło odbija oblicze świata. `Kraina lenistwa`, pierwszy tomik z zamierzonego tryptyku, przedstawia malarstwo Europy. Każdej reprodukcji obrazu towarzyszy interpretujący jego treść wierszyk oraz ciekawy komentarz o artyście i jego epoce.
W kolejnym tomie esejów C. S. Lewis, filozof i pisarz, podejmuje temat miłości. Wyróżnia cztery jej rodzaje: przywiązanie, przyjaźń, miłość erotyczną oraz Caritas, która jako miłość Boga i bliźniego jest z nich najważniejsza.
Lewis pokazuje, jak płynne są granice między poszczególnymi rodzajami miłości - jedna może przechodzić w druga tak, abyśmy w rezultacie lepiej mogli zrozumieć, kim i po co jesteśmy.
Czyta Krzysztof Kolberger
Słyszeliście kiedyś opowieść o koniach króla Conala albo tę o czerwonobrodym czarodzieju? A może wiecie, kto to Liam Donn?
Jeśli chcecie spotkać te fantastyczne postaci i poznać ich niewiarygodne przygody, nadstawcie uszu i posłuchajcie głosu celtyckiego bajarza.
We wstępie do książki Wojciech Eichelberger napisał:""Z radością i wdzięcznością przeczytałem książkę Katarzyny Kotowskiej. To jedna z tych ostatnio coraz rzadszych publikacji, które przywracają i podtrzymują wiarę, nadzieję i miłość. Czyta się ją jak najlepszy romans. I nie ma w tym nic dziwnego, bo w istocie jest to książka o wielkiej i trudnej miłości.W kilku znakomicie uchwyconych i opisanych epizodach autorka zawiera poruszającą historię wielowymiarowego, skomplikowanego procesu, który doprowadza do miłosnego spotkania dwóch serc i dusz - a właściwie trzech serc i dusz, jeśli policzyć mądrego i wspierającego męża autorki, dyskretnie poruszającego się na drugim planie.Niemniej spotkaniem najważniejszym jest spotkanie dwuletniego chłopca z sierocińca i dojrzałej kobiety, którą los pokierował w jego stronę, nie pozwalając jej na urodzenie własnego dziecka.Wieża z klocków jest żywym i poruszającym świadectwem tego, jak trudne, adopcyjne rodzicielstwo wsparte odwagą, mądrością i wrażliwością zastępczych rodziców staje się prawdziwym i bezcennym rodzicielstwem duchowym.""Fragment książki ze str. 76-77:(...) Jak mówić o adopcji - nie wiem. Zapewne najlepsze są najprostsze drogi. Wydawało mi sie że mam dużo czasu do namysłu.Wszystko to przemyślałam, ale Piotrek i tak mnie zaskoczył (wtedy jeszcze nie miał 3 lat i wydawał się o wiele za mały), kiedy wpadł do łazienki i zapytał:- A u kogo ja byłem w brzuchu?Z moim synem nie istnieje POWOLI. Udało mi się dość spokojnie odpowiedzieć:- Nie u mnie, u innej mamy.To mu sie nie spodobało.- Nie, byłem u taty!- U taty nie, bo panowie nie mogą mieć dzieci w brzuchu, tylko panie mogą. Byłeś u innej mamy.- Jaka ona była?- Nie wiem, nie znam jej.- Czy ona umarła?- Nie. Ale teraz na szczęście jesteś z nami. Bardzo cię kochamy i cieszymy się, że jesteś naszym synkiem.Co jakiś czas Piotrek wraca do takich pytań. Po pierwszej najtrudniejszej rozmowie, spokojnie omawiamy te kwestie.Napisałam dla niego bajkę o nas. Próbuję mu opowiedzieć, co się nam przydarzyło i dlaczego, bez szukania winnych. Podobno ta bajka jest za trudna dla dzieci. Ale to wcale nie jest bajka, tylko prawda. Niektórzy dorośli myślą, że to ona jest za trudna dla dzieci. My jakoś musimy sobie z nią radzić. (...)
Już prawie dwieście lat (pierwsze wydanie niem. 1812-1815) baśnie spisane i wprowadzone do niemieckiego języka literackiego przez braci Grimm są obecne w kulturze europejskiej i światowej. Wybór, który prezentujemy w nowym, świetnym tłumaczeniu Elizy Pieciul-Karmińskiej zawiera 50 najbardziej znanych utworów (jest w nim m.in. baśń ""O wilku i siedmiu koźlątkach"", ""Miejscy muzykanci z Bremy"", ""Jaś i Małgosia"", ""Kopciuszek"", ""Czerwony Kapturek"", ""Paluszek"", ""Śpiąca królewna"", ""Królewna Śnieżka"").Wielkim atutem tego wydania są ilustracje Adolfa Borna, znanego czeskiego malarza i ilustratora (ur. 1930), którego prace są nagradzane i wystawiane na całym świecie.
Młodszy brat Zuzanny ma zespół Downa. Chodzi do specjalnego przedszkola. Kolega Zuzanny nazwał go debilem, co Zuzannę zmartwiło i rozzłościło. Bo Zuzanna kocha swojego młodszego brata, choć nie jest taki jak wszyscy, czasem zapomina schować język, a czasem zdarza mu się nie zdążyć do łazienki. Lubi się za to przebierać, ma poczucie rytmu i uwielbia się bawić w wojnę poduszkową.
Jeśli uważnie przyjrzysz się któremuś z moich portretów, zobaczysz, że jestem chudzielcem ubranym w coś przypominającego prześcieradło. Kimś, kto sprawia wrażenie, kogoś niezmiernie nieśmiałego. Nie jestem wielkim sportowcem, ani autorem żadnego wynalazku. Ale mimo to moje życie było tak intensywne, że gdy zamknąłem oczy, tysiące ludzi na całym świecie opłakiwało moją śmierć. A to dlatego, że przez całe życie walczyłem na rzecz najuboższych, osób darzonych pogardą wyłącznie z powodu koloru ich skóry i tych, którzy nie mogą cieszyć się wolnością. Kiedyś pewien bardzo znany pisarz, pochodzący z mojego kraju, Indii, nazwał mnie Mahatma, co w moim języku oznacza ""wielki duchem"". Postanowił nadać mi ten przydomek, ponieważ uważał, że zrobiłem bardzo wiele dla innych. A co najważniejsze: zawsze udawało mi się osiągnąć moje cele bez sięgania po przemoc. W całym moim życiu udowodniłem, że przemoc jest najgorszą formą walki o równość mężczyzn i kobiet.
Nikomu nie trzeba przedstawiać, kim jest ten, który o sobie opowiada - Jan Paweł II. Postać tak dobrze znana wszystkim. Tu mówi: "Starsi pamiętają mnie młodego, młodzież i dzieci już jako starego człowieka z laską lub na fotelu. Ludzie uważają, że jestem kimś bardzo ważnym, ale ja sam o sobie tak nie myślę". I dalej, z wrodzoną skromnością - znakomitym piórem dominikanina ojca Jana Góry - opowiada o Bogu, kontaktach z ludźmi, o swoim niecodziennym życiu.
Czyta Jan W. Góra
Chociaż jestem sławny głównie dzięki swoim obrazom, to muszę Wam powiedzieć, że część sławy zawdzięczam także temu, że poznałem mnóstwo ciekawych ludzi i żyłem naprawdę długo, w epoce obejmującej trzy czwarte XX wieku - która należała do najbardziej nowatorskich w rozwoju sztuki. Żyłem intensywnie. Sztuka, kobiety i walki byków stanowiły główne obiekty mojego zainteresowania - a czasami również źródło mojej zguby.
Nazywam się Agnes Gonxha Boyaxhiu, ale wszyscy znają mnie jako Matkę Teresę z Kalkuty. Poświęciłam całe życie najuboższym. W zamian otrzymałam od nich dużo więcej: przekazali mi swoją radość i wolność. Dzięki nim przekonałam się, że można cieszyć się z tego, co życie ma nam do zaoferowania, nawet jeśli nie posiadamy tego na własność. Dali mi lekcje wspaniałomyślności i solidarności. Nauczyli mnie, jak mężnie stawić czoło trudnościom i cały czas obdarowywali mnie uśmiechami. (10-15 lat)
Znajomość Krystyny z Wiktorem zaczęła się romantycznie – on mieszkał za granicą, ona w Polsce, więc pisali do siebie piękne listy. Wkrótce Wiktor poprosił Krystynę o rękę i nie został odrzucony. Zamieszkali w jego domu w Holandii. Sielanka trwała krótko, ponieważ wkrótce okazało się, że Wiktor jest uzależnionym od alkoholu domowym despotą, a życie z nim przypomina piekło. Czytelnik śledzi perypetie małżeńskie bohaterki z zapartym tchem. Cały czas zadaje sobie też pytanie, jak to możliwe, że wykształcona, utalentowana kobieta mogła aż tak poddać się stosującemu przemoc alkoholikowi. Na szczęście udało jej się przerwać ten obłędny taniec, znalazła pomoc i uniezależniła się psychicznie.
Taniec z gronostajem to opowieść o uwikłaniu w toksyczną miłość, o woli przetrwania, piekle codzienności, próbach ucieczki z destrukcyjnego związku i wreszcie – budowaniu życia na nowo.
Być może moje nazwisko nic Wam nie mówi. Ale jestem pewny, że wielu z Was zna moje najsławniejsze dzieło ? Małego Księcia. Jeśli nie, to od razu pobiegnijcie do kogoś dorosłego i poproście, żeby kupił Wam tę książkę. Tylko uważajcie, żeby nie zatrzymał jej dla siebie. Nie ma się co dziwić. Wielu dorosłych uwielbia tę powieść, gdyż przypomina im o tym dziecku, którym kiedyś byli.
Nowe metody pozytywnego wzmacniania pożądanych zachowań, dzięki którym poradzisz sobie z kurczakiem, delfinem, psem, koniem, kotem, współmałżonkiem, a nawet z samym sobą.
Autorka sięgnęła po rzeczywiste dane o rozwoju mózgu i o tym, w jaki sposób wpływa na niego doświadczenie i środowisko. Zamieszczone tu szczegółowe dane zrozumiałe są dla czytelnika bez przygotowania naukowego, mogą być też pomocne w zrozumieniu rozwoju dziecka i kontekstu, który ten rozwój kształtuje.
Nowe wydanie leksykonu towarzyszącego serii o Harrym Potterze z przedmową J.K. Rowling (występującej jako Newt Skamander), zawierające sześć nieznanych dotąd zwierząt! Mistrzowskie dzieło Newta Skamandera, które bawi i uczy czarodziejów od pokoleń, już w momencie wydania trafiło na listę podręczników Szkoły Magii i Czarodziejstwa Hogwart. „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć” są niezastąpionym wprowadzeniem do świata magicznych stworzeń. Liczne podróże i odkrycia Skamandera zaowocowały tomem o niezrównanym znaczeniu. Niektóre ze zwierząt, jak hipogryf, bazyliszek, rogogon węgierski, będą znane czytelnikom „Harry’ego Pottera”. Inne zaskoczą nawet najgorliwszych amatorów magizoologii. Odkryj niesamowite zwyczaje magicznych zwierząt na pięciu kontynentach… Wpływy z niniejszego wydania zostaną przekazane organizacjom charytatywnym wspierającym dzieci i młodzież w trudnej sytuacji życiowej, by zmieniać ich życie na lepsze. 20% wpływów trafi do Comic Relief, a 80% zasili konto Lumos. Comic Relief jest organizacją charytatywną zarejestrowaną w Wielkiej Brytanii pod numerem 326568 (Anglia i Walia) i SC039730 (Szkocja). Fundacja Lumos jest zarejestrowana pod numerem 1112575.
Nowa emocjonująca seria o Naturobociku ratującym przyrodę! Piąty tomik przygód robocika stworzonego ze części starych urządzeń w emocjonującej serii Tomasza Samojlika! Antarktyda w niebezpieczeństwie! UWAGA! Natura w opałach! Kiedy Laura, Maja i Franek dowiadują się, że topnienie pokrywy lodowej na Antarktydzie stwarza zagrożenie dla wielu niezwykłych gatunków pingwinów, decydują o wysłaniu na pomoc Naturobocika. Niestety, Edgar też ma swoje plany związane z największymi lodowcami na Ziemi. Chytrobot wyrusza w ślad za Naturobocikiem, by położyć swoje mechaniczne chwytaki na największych bogactwach Antarktydy. Seria Tomasza Samojlika – doktora habilitowanego nauk biologicznych, popularyzatora przyrody, autora i rysownika, autora serii o Żubrze Pomiku. Główne motywy ·przyroda ·ekologia ·zagrożone gatunki ·walka ze złem ·dalekie wyprawy ·przyjaźń, ·przygoda, ·niebezpieczeństwo. Dla kogo jest ta książka? ·dla dzieci w wieku od 6 do 10-11 lat, ·dla dzieci lubiących przyrodę i geografię, ·dla dzieci lubiących majsterkowanie, ·dla dzieci uczących się czytać samodzielnie, ·dla dzieci, dla których ważna jest warstwa ilustracyjna, ·dla dzieci nie lubiących czytać – atrakcyjna fabuła poszczególnych tomików serii, duże litery i kolorowe ilustracje będą w stanie zachęcić młodych czytelników do zapoznania się z fabułą.
Nowa emocjonująca seria o Naturobociku ratującym przyrodę! Szósty tomik przygód robocika stworzonego ze części starych urządzeń w emocjonującej serii Tomasza Samojlika! Jak ocalić lemury na Madagaskarze? UWAGA! Natura w opałach! Na ostatniej lekcji Franek, Maja i Laura dowiedzieli się, że przez chciwość człowieka wycinane są niezwykle rzadkie, prastare drzewa na Madagaskarze. A to z kolei zagraża tajemniczym lemurom, występującym tylko na tej wielkiej wyspie. To cel kolejnej misji Naturobocika – ocalić lemury! Tylko jak im pomóc? Mały robot będzie się musiał dużo nauczyć. Co gorsza, Chytrobot już rozpoczął na wyspie swoją własną, złowrogą misję... Seria Tomasza Samojlika – doktora habilitowanego nauk biologicznych, popularyzatora przyrody, autora i rysownika, autora serii o Żubrze Pomiku. Główne motywy ·Przyroda i ekologia, ·zagrożone gatunki, ·walka ze złem, ·dalekie wyprawy, ·przyjaźń, ·przygoda, ·niebezpieczeństwo. Dla kogo jest ta książka? ·dla dzieci w wieku od 6 do 10-11 lat, ·dla dzieci lubiących przyrodę i geografię, ·dla dzieci lubiących majsterkowanie, ·dla dzieci uczących się czytać samodzielnie, ·dla dzieci, dla których ważna jest warstwa ilustracyjna, ·dla dzieci nie lubiących czytać – atrakcyjna fabuła poszczególnych tomików serii, duże litery i kolorowe ilustracje będą w stanie zachęcić młodych czytelników do zapoznania się z fabułą.
Przezabawna i pełna uroku opowieść o jamniku, który nie zamierza przejmować się tym, co myślą o nim inni. Jamnik Drakula to historia o odwadze, byciu sobą i szukaniu przyjaciół, którzy pokochają nas dokładnie takimi, jacy jesteśmy. A wszystko to w towarzystwie bardzo nietypowego wampira, zabawnych zwierzaków i mnóstwa humoru! Jamnik, który chciał zostać wampirem Coś szeleści za plecami… Czy to ślimak na miniaturowym motocyklu? A może ożywiony stary but? Nic z tych rzeczy! To Jamnikula – najstraszliwszy, najbardziej zębaty i najbardziej przerażający wampir w psim świecie. No, przynajmniej on sam bardzo chciałby, żeby inni tak go postrzegali. Problem w tym, że pozostałe psy wcale nie traktują go poważnie. Bo jak tu wyglądać groźnie, kiedy ma się krótkie łapki, długie ciało i wygląd parówki? Jamnik Drakula jednak się nie poddaje. Wie, kim chce być, i rusza na poszukiwanie zwierzaków, które tak jak on uwielbiają przebieranki i potrafią dobrze się bawić. Bo nawet jeśli nie wszystkim podoba się Twój styl, nie oznacza to, że trzeba z niego rezygnować. Zabawna historia z ważnym przesłaniem Za pełną humoru i absurdalnych pomysłów historią kryje się coś więcej niż tylko opowieść o jamniku-wampirze. To książka o akceptacji, pewności siebie i odwadze, by pozostać sobą mimo opinii innych. Pokazuje dzieciom, że nie trzeba pasować do wyobrażeń innych, żeby znaleźć swoje miejsce i prawdziwych przyjaciół. Jamnik Drakula może być też świetnym pretekstem do rozmowy o tym, czym jest odwaga, dlaczego czasem warto być innym i jak reagować, kiedy ktoś się z nas śmieje. Dla małych i dużych fanów jamników To propozycja dla dzieci od 4 lat, które lubią zabawne historie, niezwykłych bohaterów i odrobinę kontrolowanego strachu. Szczególnie pokochają ją mali miłośnicy jamników – ale nawet jeśli ktoś do tej pory nie miał słabości do tych charakterystycznych czworonogów, po spotkaniu z Jamnikiem Drakulą może się to szybko zmienić! Dużym atutem książki są również pełne humoru, ekspresyjne ilustracje Merle Goll, które świetnie współgrają z szaloną historią i sprawiają, że wspólne czytanie i oglądanie jest jeszcze większą frajdą. Dlaczego warto? zabawna i pełna energii książka obrazkowa dla dzieci od 4 lat, historia o byciu sobą i akceptowaniu własnej wyjątkowości, sympatyczny bohater, który mimo przeciwności nie traci odwagi, dużo humoru i lekko „strasznych” wampirzych klimatów, świetna propozycja do wspólnego czytania i oglądania, obowiązkowa pozycja dla małych i dużych fanów jamników. Autor i ilustratorka Max Osswald jest niemieckim pisarzem i komikiem. Tworzy powieści, teksty teatralne i scenariusze telewizyjne. „Jamnik Drakula” jest jego debiutem w literaturze dziecięcej. Książkę zilustrowała Merle Goll, której pełne humoru i charakteru ilustracje nadają Jamnikowi Drakuli jeszcze więcej osobowości. Wiek: 4+
Ten produkt jest zapowiedzią. Realizacja Twojego zamówienia ulegnie przez to wydłużeniu do czasu premiery tej pozycji. Czy chcesz dodać ten produkt do koszyka?
